(1989)20Oκτ~O\I, 1989 (χΡΎΣΟΣΤΟΜΗΣ. Δ.) ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡθΡΟ 155.4 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΡθΡΑ 3 ΚΑΙ 9 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΑΠΟΝΟΜΗΣ ΤΗΣ ΔΙ ΚΑΙΟΣΥΝΗΣ (ΠΟΙΚΙΛΑΙ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ) ΝΟΜΟΥ ΤΟΥ 1963 και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΑΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΓΕΝιΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΕΚ ΜΕΡΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟθΕΣΗ ΑΡ. 779/88 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΕΝΤΑΛΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΦΥΣ.ΕΩΣ CERTIORARI, και ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΜΕ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 16 ΙΑ ΝΟΥ ΑΡΙΟΥ, 1988, ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟθΕΣΗ ΥΠ' ΑΡ. 779/88. (Αίτηση Λρ. 78/89). Προνομιακά Διατάγματα-Certίοrarί-Σκοπός και πεδΙΟ εφαρμογής rov-OL λόγοι εκδόσεώς του περιλαμβάνονν υπέρβαση ή έλλειψη δι καιοδοσίας, νομική πλάτη που είναι έκδηλη στα πρακτικά του Δικα στηρίου, προκατάληψη ή συμφlρoν από τα πρόσωπα που λαμβάνονν την απ6φαση και λήψη της απ6φασης με δόλο ή ψΕωορκία. 5 Προvoμιακά ΔιατάΥματα-Certiοrarί-Νομική πλάνη έκδηλη από τα πρα κτικά-Τι αποτελεί «νομική πλάτη» και τΙ σημαίνει ο όρος <<1Ιρακτικά». Προvoμιακά Διαiάγματα-Certίοrarί-ΚαΤά πόσο είναι δννατή αίτηση για έκδοσή του αν στη συγκεκριμένη περίπτωση υπήρχε δννατότητα εφlσεως-Kαταφατική η απάντηση στο ερώτημα. Συνταγματικό Δίκαιο-Γενικός ΕισαΥΥελέας--Εξουσίες σχετικά με ποι νική δίωξη-Συνταγμα, Ά.ρ~ν 113.2-Διακοπή ποινικής διώξεως Κατά πόσο είναι δννατή χωρίς αvαστoλη διώξεως (nolle prosequi)- 630 1Ο 1 Α.Α.Δ. (Ε) ΤενΙΧόι; Ειοαπεlέαι; Καταφατική η απάνπιστι στο ερώτημα-Σε περίπτωση τέτοιας διακο πής, το ποινικό Δικαστήριο δεν μπορεί να αθωώσει τον καπιroρo'ύμε 'ΚJ. Γενικός Eισαγγελέας-Eξovσlες σχετικές με ποινική δίωξrι-Σύvrayμα, 5 Αρθρο 113.2-0 Περί Ποινικής 4ικονσμίας Νόμος, K~φ. 155, Άρθρο 154.1-Kaτά πόσο είναι διrνατη διακοπή ποινικής διίb;t:ως χωρίς κα ταχώριση noHe ΡroseqUi-Καταφατική η απάνπιστι στο ερώτημα-Το Δικαστήριο σε τέτοια περίπτωση aπα.Uάπει, αλλά δεν αθωώνει τον καπrιoρoύμενo· 10 Τα Yf:'{Oma Τflς uπόθεστις αυτής πολύ σύντομα ήταν τα εξiις: Σε ποινική υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας ο Εωαγγελεύ ων αστυνομικός εδήλωσε στο Δικαστήριο πως "ο Γενικός ΕωαΥΥελέας ττις ΔημσκρατΙας, δυνάμει των εξουσιών, που το" δίδει το Σύνταγμα 15 και βάσει του Ά@θρου 113.2 του Συντάγματος διακόπτει ττιν διαδικασΙα εναντΙOV των καΤfIΎoΡOUμtνων 2,3,4 και 51!. Ο Γενtκός Εισαγγε λtας, όμως, δεν καταχώρισε αναστολή διώξεως. Το Δικαστήριο, ως αποτέλεσμα Τflζ δτιλώσεως αυτής, απάλλαξε και αθώωσε το"ς πιο πάνω κατηyoρσύμεvσυς. Το Ανώτατο Δικ.αστήριο, εφαρμόζοντας τις νομικές αρχές, που 20 tx.oνν περιλτιπτικά διαγραφεΙ στα πιο πάνω εισαγωγικά στιμειώματα, εξέδωσε διάταγμα certiorari, με το οπΟΙΟ και ακύρωσε την αθώωση των κατfIΎσρσύμενων· Εκδίδεται certiorαri χωρίς διαταγή για έξοδα. Α ναφερ6μεvες aπoφάσεις: 25 R.v. Northumberland Compensation ΑρρεαΙ Tribunal, Εχ parte Shaw [1952] 1 Κ.Β. 338; Attorney-General ν. Christou. 1962 C.L.R. 129; Christo/i αΜ Others V.lαcovidou
(1986)1 C.L.R. 236; 30 R.V. Preston SuppIementary Benefits Αρρι!αΙ Tribunαl. Εχ parte Moore [1975] 2 ΑIl E.R. 807; ln re HαdjiSoteriou
(1986)1 C.L.R. 429; 631 Γενιχός Εισαγγελέας
(1989)Po/ice v. Athienitis
(1983)2 C.L.R. ]94; E//inas v. Repub/ic
(1989)1 C.L.R. 17; Attorney-Genera/ and Another v. Savvides
(1979)1 C.L.R.
- Αίτηση. Αίτηση από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για 5 έκδοση διατάγματος φύσεως certiorari να ακυρώσει την από φαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερ. 16.1.1989 στην Υπόθεση Αρ. 779/88 με την οποία οι κατηγο ρούμενοι αθωώθηκαν. Γλ. Χατζηπέτρου, για τον αιτητή. 10 Χρ. Θεοδούλου, για τους καθ' ων η αίτηση 2 και
- Τ. Κουμής, για τον καθ' ου η αίτηση
- ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ Δ. ανέγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Μετά από άδεια που δόθηκε από το Δικαστήριο, καταχω ρίσθηκε από μέρους του Γενικού Εισαγγελέα αίτηση, με την οποία ζητά από το Δικαστήριο να εκδώσει ένταλμα Σερτιο 15 ράρι και να ακυρώσει την απόφαση του Επαρχιακού Δικα στηρίου Λάρνακας, ημερομηνίας 16.1.89, στην ποινική υπό θεση αρ. 779/
- Σαν αποτέλεσμα της απόφασης αυτής, οι τότε κατηγορούμενοι και τώρα καθ' ων η αίτηση, Ανδρέα Ρουσουδιού, Τάκης Γιωργαλλά, Νικόλας Πούλια, ΟΕΟ Press Distribution Agents Ltd, αθωώθηκαν. 20 Το ένταλμα της φύσεως Σερτιοράρι, που έχει προέλευση την Αγγλία και το οποίο υιοθετήσαμε μαζί με τα άλλα προ νομιακά εντάλματα, εκδίδεται αποκλειστικά από το Ανώτα το Δικαστήριο (Βλ. Άρθρο 155.4 του Συντάγματος και Άρθρα 3 και 9 του Περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Δια τάξεις) Νόμου του 1969) και απευθύνεται, μεταξύ άλλων, στα κατώτερα Δικαστήρια, όπως είναι τα Επαρχιακά Δικα- 632 25 1 Α.Α.Δ. (Ε) Τενιχός Eισαyyελiας ΧQ"σοσ"C"ομής Δ. στήρια (Βλ. Άρθρο 152.1 του Συντάγματος και Νόμο 14/60), για το σκοπό εποπτικού ελέγχου και στην αναγκαία περίπτω ση την ακύρωση των αποφάσεών τους. Στην Αγγλία αρχικά επιστεύετο πως το ένταλμα Σερτιο 5 ράρι περιορίζετο σε περιπτώσεις υπέρβασης ή έλλειψης δι καιοδοσίας και παράβασης κανόνων φυσικής δικαιοσύνης, αλλά το 1952 το Αγγλικό Εφετείο, στην υπόθεση R.V. Northumbelαnd Compensαtion Appeαl Tribunαl, ex ρ. Shαw [1952] 1 ΚΒ. 338, αποφάσισε ότι το ένταλμα αυτό εκδίδεται 10 και στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται από τα πρακτικά του κατώτερου Δικαστηρίου νομική πλάνη (eποr οη the face of the record). Η υπόθεση R. ν. Northumberlαnd (ανωτέρω) υιοθετήθηκε 15 20 ωτό το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση ΓεΥικ6ς ΕισαΥΥε λέας Υ. Παναγιώτη Χρίστου, 1962 Α.Α.Δ. 129 και το ένταλμα Σερτιοράρι εκδίδεται στην Κύπρο από το Ανώτατο Δικαστή ριο, για τους ίδιους λόγους που εκδίδεται από το Ανώτατο Δικαστήριο της Αγγλίας. Επίσης, στην πιο πάνω υπόθεση αναφέρονται και οι ακόλουθοι λόγοι για τους οποίους εκδί δεται το ένταλμα Σέρτιοραρι στην Κύπρο, οι οποίοι περιλαμ- . βάνουν υπέρβαση ή έλλειψη δικαιοδοσίας, νομική πλάνη, που είναι έκδηλη στα πρακτικά του Δικαστηρίου, προκατάλη ψη ή συμφέρο από τα πρόσωπα που λαμβάνουν την απόφαση και λήψη της απόφασης με δόλο ή ψευδορκία. (Βλ. επίσης, 25 Χριστοφής και άλλοι Υ. Ιακωβίδου
(1986)1 Α.Α.Δ. 236, 246). Ως προς το τι αποτελεί "πρακτικό του Δικαστηρίου" και τι είναι "νομική πλάνη", σχετική είναι η υπόθεση R. v. Preston SuppIementαry Benefits Appeαl Tribunαl ex. ρ. Moore [1975] 2 30 ΑΠ E.R. 807, όπου στη σελ. 810 ο Λόρδος Denning M.R. ανα φέρει: "The Νο cases before us arise out of app1ications for aπ order of certiorari. They are brought under the established power of the High Court ιο supervise inferior tribunals. The High Court can quash any decision of an inferior tribuna1 for eποr 633 ΧQvσοεnομής Δ. Γενικός ΕισαΥΥελέας
(1989)of law which appears οη the face of the record. The 'record' is generously interpreted so as to cover all the documents ίη the case. Αη 'euor of law' is also interpreted generously so as to include a wrong interpretation of aπ Act or a wrong application of it to the facts of the case." 5 Το πιο πάνω απόσπασμα υιοθετήθηκε στην υπόθεση Χα τζηαωτηρίου
(1986)1 Α.Α.Δ. 429, 442. Ο λόγος επί του οποίου βασίζεται η παρούσα αίτηση εκτί θεται στην έκθεση που καταχωρίσθηκε στις 4.5.89, για παρα χώρηση άδειας καταχώρισης αίτησης για την έκδοση εντάλ 10 ματος Σερτιοράρι και είναι ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λαρνακας, με την απόφασή του να απαλλάξει και αθωώσει τους κατηγορούμενους 2, 3, 4 και 5, ενέργησε παράνομα και αντίθετα προς το Άρθρο 113.2 του Συντάγματος της Κυπρια κής Δημοκρατίας και το Άρθρο 154
(1)και
(3)του Περί Ποι νικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. 15 Τα γεγονότα, όπως προκύπτουν από το σχετικό πρακτικό του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση για την παραχώρηση άδειας για την καταχώριση της υπό κρίση αίτησης, της οποίας αποτελεί 20 αναπόσπαστο μέρος και τα οποία αποτελούν κοινό έδαφος, είναι τα ακόλουθα. Οι καθ' ων η αίτηση όταν κλήθηκαν από το Επαρχιακό Δι καστήριο Λάρνακας να απολογηθούν δεν ομολόγησαν ενοχή. Στις 16.1.89, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, επιλή- 25 φθηκε ξανά της υπόθεσης και ο εκπρόσωπος της κατηγορού- σας αρχής, που ήταν αστυνομικός εισαγγελέας, δήλωσε στο Δικαστήριο πως ο Γενικός Εισαγγελέας διακόπτει τη διαδι κασία εναντίον των κατηγορουμένων 2,3,4 και 5, βάσει του Άρθρου 113.2 του Συντάγματος. Το Δικαστήριο, ενεργώντας βάσει της πιο πάνω δήλωσης του εκ..-rτρoσώπoυ της κατηγορούσας αρχής, απόρριψε την υπόθεση i':'7'α~,."t:ι.Q" των προοναφερ θέντων κατηγορούμενων, του; α.."tάλλαξε και τους αθώωσε. 634 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Είναι η θέση του δικηγόρου της Δημοκρατίας πως το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, με την απόφασή του να αθωώσει τους κατηγορούμενους 2,3,4 και 5, υπέπεσε σε νο μικό σφάλμα και ενέργησε παράνομα και αντίθετα με το 5 Άρθρο 113.2 του Συντάγματος και το Άρθρο 154
(1)και
(3)του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155. Τα σχετικά άρθρα αναφέρουν τα ακόλουθα: Α@θ@ο 113.2 το" Σ"ντάΥματος: "Ο γενικός εισαγγελεύς της Δημοκρατίας έχει εξουσίαν 10 κατά την κρίσιν αυτού προς το δημόσιον συμφέρον να κινή, διεξάγη, επιλαμβάνεται και συνεχίζη ή διακόπτη οιανδήποτε διαδικασίαν ή διατάσση δίωξιν καθ' οιουδή ποτε προσώπου εν τη Δημοκρατία δι' οιονδήποτε αδίκημα. Η τοιαύτη εξουσία δύναται να ασκήται υπό του γενικού 15 εισαγγελέως της Δημοκρατίας είτε αυτοπροσώπως είτε δι' υπαλλήλων υπαγομένων εις αυτόν ενεργούντων υπό και συμφώνως προς τα οδηγίας αυτού.» A@θVO 154
(1)χαι
(3)το" Κεφ. 155: "
(1)Εν οιαδήποτε ποινική διαδικασία και καθ' οιονδή- 20 ποτε στάδιον αυτής προ της αποφάσεως ο Γενικός Εισαγ γελεύς της Δημοκρατίας δύναται να καταχωρίση αναστο λήν διώξεως, είτε ανακοινώνων τούτο επί Δικαστηρίου 25 είτε πληροφορών το Δικαστήριον γραπτώς ότι η Δημοκρα τία προτιθεται να διακόψη την διαδικασίαν και επί τούτω ο κατηγορούμενος αυθωρεί απαλλάττεται ως προς το κα τηγορητήριον ή το κατηγορητήριον το καταχωρισθέν εις Κακουργιοδικείον δι' όπερ καταχωρίζεται η αναστολή διώξεως.
(2)...................................................................................... .. 30
(3)Οσάκις καταχωρίζεται αναστολή διώξεως συμφώνως προς τας διατάξεις του παρόντος άρθρου, η απαλλαγή 635 ΧQ"σοO'lομής Δ. fενιχός Ε,σαΥΥε1έας
(1989)του κατηγορούμενου δεν συνιστά κώλυμα δι' οιανδήποτε μεταγενεστέραν εναντίον αυτού διαδικασίαν διά το αυτό ποι νικόν αδίκημα ή λόγω των αυτών πραγματικών γεγο νότων.» Κατά την ανάπτυξη της επιχειρηματoλoγl.ας του, ο δικη 5 γόρος της Δημοκρατίας αναφέρθηκε στην υπόθεση AσTvvo μία ν. Αθηαινίτη
(1983)2 Α.Α.Δ. 194 και υποστήριξε την άπΟψη πως, παρόλο που στην υπό κρίση ποινική υπόθεση δεν καταχωρίσθηκε nolle prosequi, το Δικαστήριο δεν είχε δικαί ωμα να αθωώσει τους κατηγορούμενους, γιατί ο Γενικός Ει σαγγελέας, διά του αστυνομικού εισαγγελέα, διάκοψε τη δια 10 δικασl.α δυνάμει του Άρθρου 113.2 του Συντάγματος και δεν την τερμάτισε, όπως έπραξε το Δικαστήριο με το να αθωώσει τους κατηγορούμενους. . Ο ευπαίδευτος συνήγορος των καθ' ων η αίτηση, πρώην κατηγορουμένων 2 και 4, εισηγήθηκε πως δεν υπάρχει έκδηλη 15 νομική πλάνη στο σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου, πως ο Γενικός Εισαγγελέας δεν είναι πρόσωπο που ζημιώθηκε από την αθώωση και πως η απαλλαγή και όχι αθώωση κατηγο ρουμένων επιτυγχάνεται μόνο με την καταχώριση nolle proseq υί, ενώ η διακοπή της διαδικασίας από το Γενικό Ει 20 σαγγελέα, δυνάμει του Άρθρου 113.2 του Συντάγματος, δι καιολογεί την αθώωση. Τέλος, διατυπώθηκε το παράπονο πως η αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα δεν αναφέρει το Νόμο ή τους Κανονισμούς στους οποίους στηρίζεται. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ' ου η αίτηση πρώην κα τηγορούμενου 3, υιοθέτησε τις θέσεις του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση 2 και 4 και υποστήριξε την άποψη πως η παρού σα υπόθεση δεν δικαιολογεί την έκδοση εντάλματος Σερτιο ράΡΙ, πως αν ο Γενικός Εισαγγελέας ήθελε μόνο την απαλλα γή των κατηγορούμενων έπρεπε να επικαλεστεί τις πρόνοιες του Άρθρου 154, Κεφ. 155 και όχι του Άρθρου 113 του Συ ντάγματος και πως στην υπό κρίση υπόθεση ο Γενικός Εισαγ γελέας έπρεπε να καταχωρίσει έφεση. 636 25 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) rεV"Χός Ει.σαΥΥεΙέας ΧQ1Jσοστομής Δ. Από τα νομικά σημεLα που αναφέρονται στις ενστάσεις των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση, αναπτύχθηκε επιχειρη ματoλoγLα μόνον όσον αφορά τα πιο πάνω αναφερόμενα θέ ματα. 5 Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία ΟΕΟ Press Distribution Agents Ltd, πρώην κατηγορούμενη εταιρεία 5, με επιστολή των δικη γόρων της Κ.κ. Ν.Κ. Κλεάνθους και ΣLα, ημερομ. 12.7.89, που βρίσκεται στο φάκελλο της παρούσας αίτησης, πληροφόρησε το Δικαστήριο, μεταξύ άλλων, πως δεν έχει κανένα ενδιαφέ 10 ρο για την υπόθεση αυτή, πως δεν προτίθεται να εμφανιστεί και πως θα σεβαστεί την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστη ρίου όποια και αν είναι. .01. εξουσίες και οι αρμοδιότητες του Γενικού Εισαγγελέα καθορίζονται στο Μέρος νι Κεφ. 1 του Συντάγματος και έχει 15 νομολογιακά καθιερωθεί πως οι αποφάσεις του δεν υπόκει νται σε δικαστικό έλεγχο. (Βλ. ΑατυνομΙα v. ΑθηαινΙτη (ανωτέρω), Έλληνας v. ΔημοκρατΙας
(1989)1 C.L.R.
- Σχετική με τις εξουσίες του Γενικού Εισαγγελέα και με την υπό κρίση αίτηση, είναι η υπόθεση Aaτvvoμ{α v. Αθηαι 20 25 νΙτη (ανωτέρω), στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο, κατά πλειΟψηφία, γνωμοδότησε πάνω σε δυο νομικά ζητήματα που επιφύλαξε δυνάμει του Άρθρου 148 του Κεφ. 155, για γνωμοδότηση από το Ανώτατο Δικαστήριο, το Επαρχιακό Δι καστήριο Λάρνακας κατά την εκδίκαση της ποινικής υπόθε σης αρ. 6143/
- Η απάντηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στα δυο ερωτήματα που τέθηκαν ήταν καταφατική και η γνω μάτευσή του ήταν πως ο Γενικός Εισαγγελέας μπορεί να δια κόψει τη διαδικασία σε μια ποινική υπόθεση δυνάμει των 30 προνοιών του Άρθρου 113.2 του Συντάγματος, χωρίς να κα ταχωρίσει αναστολή διώξεως σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 154.1 του Κεφ. 155 και χωρίς να δώσει οποιουσδήπο τε λόγους για την ορθότητα της εξάσκησης αυτής της εξου σLας. Στο Άρθρο 113.2 του Συντάγματος αναφέρεται πως η 631 ΧQvσοaι:ομής Δ. Τεvιxός Εισαγγελέας
(1989)εξουσία αυτή "δύναται να ασκήται υπό του Γενικού Εισαγγε λέως της Δημοκρατίας είτε αυτοπροσώπως είτε δι' υπαλλήλων υπαγομένων εις αυτόν ενεργούντων υπό και συμφώνως προς τας οδηγίας αυτού". Από το σκεπτικό των αποφάσεων της ΠλεΙΟΨτιφίας στην 5 πιο πάνω υπόθεση, δίδεται η ερμηνεία πως τόσο το Άρθρο 113 του Συντάγματος, όσο και το Άρθρο 154 του Κεφ. 155, αφορούν, εκτός των άλλων, τη "διακοπή" της ποινικής διαδι κασίας και πως το άρθρο 154 προσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η "διακοπή". Όμως, σύμφωνα με την ως άνω γνωμάτευση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η καταχώριση ανα 10 στολής διώξεως δεν είναι αναγκαία για την επίτευξη της δια κοπής της ποινικής διαδικασίας, αλλά είναι αρκετό να ανα φερθεί στο εκδικάζον Δικαστήριο, ότι ο Γενικός Εισαγγελέας ενεργώντας σύμφωνα με το Άρθρο 113 του Συντάγματος, διακόπτει τη διαδικασία. Επίσης είναι σημαντικό να λεχθεί πως στην περίπτωση που διακόπτεται η διαδικασία από το Γενικό Εισαγγελέα ή κατ' εντολή του, σε οποιοδήποτε στάδιο πριν από την απόφαση, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρ θρου 154 του Κεφ. 155 ο κατηγορούμενος απαλλάττεται, 15 20 αλλά δεν αθωώνεται. Στην υπό κρίση υπόθεση, ο αστυνομικός εισαγγελέας πλη ροφόρησε το Δικαστήριο ότι ''ο Γενικός Εισαγγελέας της Δη μοκρατίας, δυνάμει των εξουσιών που του δίδει το ΣύνταΥμα και βάσει του.Άρθρου 113.2 του Συντάγματος διακόπτει τη διαδικασία εναντίον των κατηγορουμένων 2,3,4 και 5" και 25 δεν καταχώρισε αναστολή διώξεως, ούτε ζήτησε να του επι τραπεί η ανάκληση του κατηγορητηρίου, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 91 του Κεφ. 155. Παράλληλα, το Επαρ χιακό Δικαστήριο Λάρνακας δεν έκαμε χρήση ούτε επικαλέ- 30 σθηκε τις πρόνοιες του Άρθρου 91 για να ικανοποιηθεί ότι υπήρχαν επαρκείς λόγοι για να ΕΠιτρέψει την απόσυρση και κατ' ακολουθία να αθωώσει τους κατηγορούμενους. Επομένως, το θέμα περιορίζεται στο εάν και κατά πόσο το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, εν όψει της πληροφόρη- 638 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) Τενιχός ΕιοαΥΥεlέας ΧQ"οοο'Cομής Δ. σης για διακοπή της διαδικασtας, εδικαιούτο να την τερματί σει με την αθώωση των κατηγορούμενων. Η απάντηση στο θέμα τούτο είναι αρνητική γιατί ο Γενικός Εισαγγελέας, δυ νάμει του Άρθρου 113.2 του Συντάγματος, μπορεί να διακό 5 ψει τη διαδικασtα χωρίς την καταχώριση αναστολής διώξεως και η εξoυσtα του αυτή δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο. Η διακοπή της διαδικασίας δεν σημαίνει τερματισμό και επο μένως το εκδικάζον την υπόθεση Δικαστήριο ενέργησε παρά 10 νομα και αντtθετα προς το Άρθρο 113.2 του Συντάγματος με το να αθωώσει τους κατηγορούμενους και έτσι να τερματίσει τη διαδικασία. Επιπρόσθετα και δεδομένου πως η διακοπή της διαδικασίας μπορεί να γίνει και χωρίς την καταχώριση αναστολής διώξεως και δεδομένου πως η "διακοπή", είτε δυ 15 νάμει του Άρθρου 113 του Συντάγματος, είτε δυνάμει του Άρθρου 154 του Κεφ. 155, έχει την ίδια σημασtα και συνέ πεια, οι υπόλοιπες πρόνοιες του Άρθρου 154 του Κεφ. 155 20 παραμένουν αναλλοίωτες και συνεπώς οι κατηγορούμενοι στην υπό κρίση υπόθεση δεν έπρεπε να αθωωθούν. Η ενέρ γεια αυτή του Επαρχιακού Δικαστηρίου αποτελεί νομική πλάνη, που διαπιστώνεται από τα πρακτικά της ποινικής υπόθεσης. Η εισήγηση των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση πως στην παρούσα περίπτωση ο Γενικός Εισαγγελέας έπρεπε να κατα χωρίσει εφεση δεν ευσταθεί, γιατί δεν υπάρχει κανόνας σχε 25 τικά με το Σερτιοράρι, όπως υπάρχει με το mandamus, πως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί παρά μόνο στην περίπτωση που δεν υπάρχει άλλη εξ ίσου αποτελεσματική θεραπεtα. Αν υπάρχουν οι αναγκαίες ΠΡOUπoθέσεις για την έκδοσή του, το Σερτιοράρι μπορεί να χρησιμοποιηθεί, έστω και αν ο αιτητής 30 έχει και το δικαίωμα έφεσης. (Βλ. ΓεΥικ6ς ΕισαΥΥελέας και άλλος Υ. ΣαfJβlδης
(1979)1 Α.Α.Δ. 323, σελ. 325). Επίσης, δεν ευσταθεί η θέση των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση πως η αίτηση του Γενικού Εισαγγελέα πάσχει από τυ πι.,κές ελλεΙψεις, γιατί η αίτηcτη αναφΙρει ρητά το νόμο πάνω :)τσν 639 ΧvvσοO"Cομής Δ. Τεvιxός ΕισαπεΙέας
(1919)Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί των δικηγόρων των καθ' ων η αί τηση δεν έχουν τεκμηριωθεί και εν πάση περιπτώσει αναφέ ρεται συνοπτικά πως δεν ευσταθούν. fw τους πιο πάνω λόγους, ευρίσκω ότι στην προσβαλλό μενη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημε- 5 ρομ. 16.1.89, στην ποινική υπόθεση αρ. 779/88, υπάρχει έκδηλη νομική πλάνη που διαπιστώνεται από τα πρακτικά της υπόθεσης και ως εκ τούτου διατάσσω την ακύρωσή της. Δεν επιδικάζονται έξοδα. Διαταγή για ακύρωση της απόφασης χωρΙς έξοδα. 640 1Ο