clr/1989/1989_1E_669.pdf

(1)Δεν ευσταθεΙ ο ισχυρwμός ότι οι κατrryoρ(,ες στις δito πεΡLΠtώ­ σεις ήταν πανoμoιότvπες.

(2)Η εισήγηση του εφεσεl.oνtα ότΙ. δεν μπoρoitσε να παρευρεθεί στη Γενική Σtrνέλευση εΙ ναι ανυπόστατη.

(3)Το Δικαστήριο δεν επεμβαίνει σε αποφάσεις Σωματείων των 670 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) ΠαπασΤQάτης Υ. ΠεΤQίδη ι.δw.ιτικών λεσχών, στην άσκηση δlιOικqτικής ή οι.σνεΙ διχαστικής εξου­ mας που απορρέει από τους Κανονωμούς της λέσχης. Το ΔLΚαιΠfιρw fJtεμβαΙνει μόνο σε περιπτώσεις πον &απι.στώνεται λανθασμένη ερ­ μηνεία των Κανονισμών ή σημει.ώνεται παραβιαση των κανόνων της 5 φuσι.κής δLXαlOOl.Nης.

(4)Σε σχέση με πειθαρχικά αδικήματα o~ κανόνες της φοοικής δι­ καιoσύvης μπορονν να συνοψισθούν, όχι εξαντλΗUxά, ως εξής:

(1)Ικανοποιητική ειδοποίηση για την ακρόαση.

(2)Πληροφόρτ)ση για το περιεχόμενο της κατηγορΙας. 1Ο

(3)Π<JQOXή εuxαιρίας παρουσίασης χω πρoβoλ~ της υπόθεσής του συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος κλήσεως μαρτύρων.

(4)Αμεροληψία εκ μέρους του σώματος και

(5)Αιτιολόγηση της απόφασης.

(5)Η διακριτική εξουσία τον πρωτόδικον δικαστηρίου σχετικά με 15 τα έξοδα ενασκήθηκε ορθά.

(6)Ο WΧUρισμός ότι η σύΥκληση της Γενικής Ιννέλεοοης ήταν άκ-υρη γιατΙ δεν έγινε μέσα σε 3 μέρες αφ' ης περιήλθε σε γνώση του Σuμβo'Uλf.oυ το παράπτωμα δεν είναι νομικά ορθός. Το σχετικό άρθρο του Καταστατικού του .Σωματεiσu σωστά ερμηνεύθηκε. 20 Καταστατικά σωματείων και λεσχών δεν πρέπε~ να ερμηνεύονται κατά γράμμα, αλλά σύμφωνα με το πνεύμα, την πρόθεση και τον σκοπό. Η έφεση απορρωεται μe tξoδα. Η αντέφεση Πετρtδη EΠιτρiπεται. 25 Α -ναφερόμεvες αποφάσεις: Mαritime E/ectric Co. v. Generαf Dairies Ltd. [1937] A.C. 610; Rhyl UDC v. Rhy/ Amusemεnts Ltd. [1959] 1 All E.R. 257; Russe/ v. Dιι.ke οι Norlolk [1949] 1 All E.R. 109; 671 Παπασ'tQά't1)ς ν. Πε'tQι6η

(1989)Βrίtί.~h Equiιy v. Goring

(1977)Ι C.R.

1. Έφεση χαι αντέφεση. Έφεση και αντέφεση κατά της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Νικήτας, Π.Ε.Δ. και Ν. Νικολάου, Ε.Δ.) που δόθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου, 1985 (Αρ. Αγωγών 5 189Π9 και 443Π9 με την οποία η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου να ωτοβάλει τον ενάγοντα από μέλος του Σωμα­ τείου "ΤΡ ΆΣΤ" κηρύχθηκε άκυρη ενώ η αγωγή εναντίον της απόφασης της Γενικής Συνέλευσης του Σωματείου να τον απoβάλειαπoρρ~ε. 10 Α. ΚληρΙδης, για τον Εφεσείοντα. Ν. Zωμε'Vής, για τον Εφεσίβλητο. ΜΑΛΑΧΤΟΣ Δ.: Την απόφαση του ΔLκdστηρΙου θα τη δόσει ο Δικαστής κ. Παπαδόπουλος. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Δ.: Ο εφεσεΙων είναι οδοντογιατρός στη ΛευκωσΙα. Υπήρξε ενεργό μέλος του ΣωματεΙου "ΤΡΆΣΤΗ για περίπου 40 χρόνια. Στη διάρκεια της περιόδου αυτής κατείχε διάφορες θέσεις στη Διο(κηση του Σωματείου. Τον Ιανουάριο 1979 αποβλήθηκε ωtό το Σωματείο. Η αποβολή 15 του έγινε σε δύο στάδια. Συγκεκριμένα. στις 10/1Π9: το 20 πρώτο στάδιο, το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου με απόφασή του της ίδιας ημέρας. τον απέβαλε ωtό μέλος για περΙοδο έξι μηνών. Στις 2511Π
2. το δεύτερο στάδιο. η γενική Συνέλευση του Σωματείου με απόφασή της τον απέβαλε διό παντός. Οι δύο αυτές πράξεις, δηλαδή, η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου και η απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, αποτέλεσαν τα επίδικα θέματα στις αγωγές 189Π9 και 4431 25
3. Με τις δυό αγωγές ο εφεσεΙωνζητούσε όπως οι αντίστοιχες αποφάσεις του Διοικητικού Συμβουλίου και της Γενικής Συνέλευσης κηρυχθούν άκυρες. Στις 19/12Π9 το Δικαστήριο αποφάσισε όπως οι υποθέσεις αυτές συνεκδικαστούν. 671 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Παπαδόπoυl0~ Δ. Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αποφάσισε ότι σύμφωνα με το Άρθρο 47 των Κανονισμών του Σωματείου, η εξουσία για αποβολή μέλους για το παράπτωμα με το οποΙΟ είχε κατηγο­ ρηθεί ο εφεσείων ενώπιον του ΔLΟLκηΤLκού Συμβουλίου, 5 ανήκε στην Γενική Συνέλευση και όχι στο Διοικητικό Συμ­ βούλιο. Συνεπώς, η εξάμηνη αποβολή του από το Διοικητικό Συμβούλιο κηρύχθηκε άκυρη. Εξάλλου η απόφαση της Γενι­ κής Συνέλευσης κρίθηκε έγκυρη, και ότι λήφθηκε μέσα στο πλαίσιο των εξουσιών που παρέχουν οι Κανονισμοί στη Γε- 1Ο νική Συνέλευση. Είναι την απόφαση αυτή του Πρωτόδικου Δι­ καστηρίου που εφεσιβάλλει ο εφεσείων. Οι καθ' ων η έφεση έχουν καταχωρίσει αντέφεση εναντΙΟν της από<Ρασης το" Πρωτόδικου Δικαστηρίου πάνω σε δύο σημεία. Το πρώτο ση­ μείο είναι ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο κακώς δεν επεδίκα- 15 σε έξοδα εις τους εναγόμενους-εφεσίβλητους, και το δεύτερο ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση εναντίον του πρώτου εναγόμενου, Γλαύκου Πετρίδη, ο οποΙΟς ουσιαστικά δεν είχε θέση στην αγωγή αυτή καθότι έπαυσε να είναι γραμ­ ματέας ή aξιωματούχος του Σωματείου "ΤΡΑΣΤ". 20 Νομίζουμε ότι ευχερές στο στάδιο αυτό να αποφασίσουμε την αντέφεση προτού εξετάσουμε την έφεση, η οποία παρου­ σιάζει και το μεγαλύτερο ενδιαφέρο ωτό νομικής πλευράς. Αναφορικά με την αντέφεση, σε σχέση με τον κ. Γλαύκο ΠετρΙδη, στο βαθμό και έκταση που ακύρωση της αποφάσεως 25 του Διοικητικού Συμβουλίου στρεφόταν εναντίον του προσω­ πικά, είναι η σύμφωνος γνώμη και του δικηγόρου του εφε­ σείοντα κ. Κληρίδη ότι πρέπει να επιτραπεί, άποψη την οποία δεχόμαστε ως σωστή. Στο σημείο αυτό η αντέφεση επι­ τυγχάνει. 30 Ως προς το θέμα των εξόδων, ακούσαμε το επιχείρημα του δικηγόρου κ. Ζωμενή. Δεν έχουμε πεισθεί πως δικαιολογεί­ ται επέμβασή μας στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας τou Πρωτόδικου Δικαστηρίου στο θέμα αυτό. Το Πρωτόδικο Δι­ καστήριο είχε ενώπιόν του τις δώ συνεκδικαζόμενες αγωγές, η μία από τις οποίες πέτυχε και η άλλη απέτυχε. Το αποτέλε- 673 Παπα6όπο"λος Δ.

(1989)σμα αποτελεί σημαντικό στοιχείο στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρί.ου στο θέμα των εξόδων. Κρίνουμε ότι το Πρω­ τόδικο Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του EυxteELa στα πλαίσια των εξουσιών του και αποφασίζουμε ότι δεν υπάρχει πεδίο για δική μας παρέμβαση. 5 Τώρα θα προχωρήσουμε στην εξέταση της έφεσης. Μια μικρή αναδρομή στα περιστατικά που οδήγησαν στις υποθέ­ σεις αυτές θα είναι χρήσιμη για τη σωστή κατανόηση των ΕΠΙ­ δίκων θεμάτων. Ο εφεσείων στις 8/12Π9 κυκλοφόρησε ένα φυλλάδο σε όλα 1Ο τα μέλη του Σωματείου, συμπεριλαμβανομένων και των μελών εκείνων που βρίσκονταν στο εξωτερικό, με το οποίο εμέμφετο τα μέλη της Επιτροπής του Σωματείου για κακή διαχείριση και τους κατηγορούσε για παράνομη διασπάθιση χρημάτων και ψευδείς δηλώσεις. Ισχυριζόταν στις δηλώσεις 15 του ο εφεσείων ότι το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου έκαμε ψευδείς δηλώσεις στη Γενική Συνέλευση σχετικά με ορισμένα έξοδα και κατηγορούσε το Συμβούλιο ότι όταν ο ίδιος ζητούσε εξηγήσεις, οι Σύμβουλοι φρόντιζαν να συγκαλύψουν οικονομικές ατασθαλίες. 20 Ως αποτέλεσμα του φυλαδίου αυτού, που είχε ανασταστώ­ σει τόσο απλά μέλη όσο και μέλη του Διοικητικού Συμβου­ λίου, συνήλθε το Διοικητικό Συμβούλιο για να εξετάσει την κατάσταση στις 4.1.

1. Στη συνάντηση εκείνη αποφάσισαν πως η συμπεριφορά του κ. Παπαστράτη έθιγε την τιμή και 25 την αξιοπρέπεια των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου και της Ενώσεως γενικά και τον εκάλεσαν γραπτώς να προσέλθει ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου για να λογοτοδοτήσει και απολογηθεί για τη διαγωγή του. Με σχετική επιστολή τον εκάλεσαν να παρουσιασθεί στη Λέσχη στις lΟΙΙΠ9, στις 6.30, 30 για να απαντήσει στην υπόθεση εναντίον του. Η επιστολή αυτή δόθηκε στον εφεσείοντα. Το επταμελές Διοικητικό Συμ­ βούλιο του Σωματείου τον ανέμενε στην ορισθείσα ώρα. Ο εφεσείων παρόλο που βρισκόταν στο Σωματείο την ώρα εκείνη και παρά τις ΠQ.Oτροπές άλλων μελών του Σωματείου να 674 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) Πα:rιαaτtάιης ν. ΠnQίδη Πα:rια6ό:rιο\JΙος Δ. παρουσιασθεί ενώπιον της Επιτροπής, αρνήθηκε να προσέλ. θειο Αντ' αυτού, απέστειλε ιδιόχειρη επιστολή στην Επιτροπή με την οποία πρόβαλε τον ισχυρισμό πως η πρόσκληση που 5 του απευθύνθηκε παραβίαζε το Άρθρο 47 του Καταστατικού και γι' αυτό επέλεξε να την αγνοήσει. Το Διοικητικό Συμβού­ λιο απεφάσισε όπως του επιβάλει ποινή εξαμήνου αποβολής. Την επομένη της απόφασης του Διοικητικού ΣυμβουλLou, ο εφεσειων χρησιμοποίησε υβριστική γλώσσα και απρεπή συ· μπεριφορά στο Σωματείο με αποτέλεσμα το Διοικητικό Συμ- 10 βούλιο να αποφασίσει τη σύγκληση έκτακτης Γενικής Συνέ· λευσης για να εξετάσει σοβαρές νέες κατηγορίες εναντίον του. Η Επιτροπή αποφάσισε τη σίr(xληση Γενικής Σ.υνέλευσης στις 25.1.79, ώρα 10.00 Π.μ., στο εντευκτήριο του Σωματείου. 15 Το Διοικητικό Συμβούλιο απέστειλε αμέσως διά χειρός επιστολή στον εφεσείοντα, στην οποία διατυπώνονταν οι κατη­ γορίες εναντίον του και εκαλείτο, αν επιθυμούσε, να παρου­ σιασθεί ενώπιον του Διοικητικού Συμβουλίου στο γραφείο της Ενώσεως στις 25/1Π9 η ώρα 4.30 το απόγευμα για να δοθεί σ' αυτόν η ευκαιρία να ακσυσθεί. Επίσης, του γνωστο- 20 ποιήθηκε ότι μπορούσε να παραστεί και κατά τη διεξαγωγή των εργασιών της έκτακτης Γενικής Συνέλευσης για να υπε­ ρασπισθεί- Η ειδοποίηση για τη σύγκληση της Γενικής Συνέ­ λευσης, σύμφωνα με τους Κανονισμούς, είχε αναρτηθεί στον 25 πίνακα των ανακοινώσεων του Σωματείου και περιήλθε στη γνώση του εφεσείοντα. Η ειδοποίηση επίσης δημοσιεύθηκε σε τρεις ημερήσιες εφημερίδες την 21/1Π
2. Στις 23.1.79 παραδόθηκε στον εφεσείοντα φάκελος" με τις γραπτές κατηγορίες που είχαν προσαφθεί, ο εφεσείων όμως επέλεξε να μην ανοίξει το φάκελο, τον οποίο ε.τcέστρεψε. Τε- 30 λικά η Γενική Συνέλευση συγκροτήθηκε στις 25/1Π9, όπως είχε προγραμματισθεί. Με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης, ο εφεσείων αποβλήθηκε για πάντα από το Σωματείο. Η από­ φασή του γνωστοποιήθηκε με επιστολή ημερομηνίαζ 27/1Π
3. 35 Ο ίδιος ο εφεσείων επέλεξε να μην παραστεί στη Γενική Συνέλευση. Οι λόγοι τους οποίους έχει προβάλει ο εφεσείων για την 675 Παιuι6όnο.,lος Δ.

(1989)ανατροπή της απόφασnς του Πρωτόδικου Δικασττιρίου, είναι οι πιο κάτω: n n Είναι θέση του πως απόφαση του Διοικητικού Συμβου· λΙου αφορά τα ίδια αδικήματα για τα οποία λήφθηκε από­ φαση από τη Γενική Συνέλευση και εφόσον απόφαση του n 5 Διοικητικού Συμβουλίου είχε ακυρωθεί με την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, πρέπει να συμπαρασύρει και την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης. Ο εφεσείων ισχυρίζεται πως οι κατηγορίες τόσον ενώπιον του Διοικητικού Συμβου­ λίου όσο και ενώπιον της Γενικής Συνέλευσης είναι πανο- 10 μοιότυπες, οπόταν η ακύρωση της μιας έπρεπε να οδηγήσει στην ακύρωση και τnς άλλης. Άλλος λόγος είναι πως, αφού ο εφεσείων είχε αποβληθεί από την Επιτροπή του Διοικητικού Συμβουλίου του Σωμα­ τειου, δεν μπορούσε να παρουσιαστεί στη Γενική Συνέλευση 15 και να υπερασπιστεί και για το λόγο αυτό η διαδικασία της Γενικής ;Συνέλευσης πρέπει να κριθεί άκυρη. Επίσης ο εφεσείων ισχυρίζεται πως η Γενική Συνέλευση δεν είχε συγκληθεί μέσα σε τρεις μέρες από την ημερομηνία Π01J περιήλθε σε γνώση της Επιτροπής το παράπτωμά του και 20 ότι η παράλειψη προσκρούει στους Κανονισμούς. Το πρώτο θέμα που θα εξατάσουμε είναι κατά πόσο η αποβολή του εφεσείοντα από το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματειου για έξι μήνες και η μεταγενέστερη αποβολή του από τη Γενική Συνέλευση για πάντα, βασίσθησαν πάνω στα ίδια ακριβώς γεγονότα. Τα ευρi!ματα και συμπεράσματα του 25 Πρωτόδικου Δικαστηρίου στο σημείο αυτό εΙναι: Το Πρωτόδικο Δικαστήριο αρχικά έκαμ~ αναφορά στο τεκμήριο 12, στις παραγράφους 2(α)(β) και (γ) οι οποίες ανα- φέρουν: 30 "2. Αι tvavtLOV υμών κατηγορίαι έχουν ως εξής: 676 1 Α.Α.Δ. (Ε) Πα:ιια6ώιο\l10ς Δ. (α) Κατά ή περί την 24ην ή/και την 31ην ΔεκεμβρΙου, 1978 εις τον εντευκτήριον του Σωματείου διαταράξατε την τάξιν και ευπρέπειαν διά της εκστoμLσεως των ακολούθων επί πα.ρουσ(.α μαρτύρων: 5 'Να τους χέσω. Να τους κάτσω πάνω (με χειρονομίαν του μεσαίου δακτύλου). Όλοι τους του Διοικητικού Συμ­ βουλίου είναι κλέφτες και απατεώνες'. (β) Κατά ή περί την 5ην Ιανουαρίου, 1979 διαταράξατε την τάξιν και ευπρέπειαν διό της εκστομΙσεως, εις το 1Ο εντευκτήριον, των ακολούθων: Όλον το Διοικητικόν Συμβούλιον αποτελείται από απατεώνες. Απατεώνες όλου του κόσμου ενωθείτε'. 15 20 (γ) Η ως άνω διαγωγή σας θεωρείται υπ6 του Διοικητι­ κού ΣυμfJovλloυ, εν όψει μάλιστα της συνεχLσεως εκστομίσε ως των ως άνω και εις την Γενικήν Συνέλευσιν της 29.11.1978 και αλλαχού ως και της διατυπώσεως τούτων γραπτώς διά φυλλαδίου ημερ. 8.12.1978, τ6σον σοβαρά ώστε m αποτελεί -αντικείμενον εξετάσεως ιιπ;6 της Γενικής Συνελεύσεως προς τον σκοπόν λήψεως αποφάσεως περί οριστικής σας αποβολής εκ της Ενώσεως. " Δεν έχουμε καμιά δυσκολία, συνεκτιμώντας τη μαρτυρία ενώπι.όν του, να συμφωνήσουμε με το Πρωτόδικο Δικαστήριο πως οι πιο πάνω αναφορές δεν υποστηρίζουν καθόλου την ει­ σήγηση του εφεσείοντα πως καΤττΥορήθηκε για αδικήματα για 25 τα οποία είχε ήδη τιμωρηθει. Επομένως, η απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου δεν συμπαρασύρει και 1ην απόφα­ ση της Γενικής Συνέλευσης. Δεν έχουμε αμφιβολία πως τα συμπεράσματα του Πρωτόδικου Δικαστηρίου ωτό τη μαρτυ­ ρία που είχε ενώπι.όν του, δεν δικαιολογούν την ει.σf)γηση του 30 εφεσεΙovτ;α πως οι κατηγορίες ήσαν πανομοιότυπες με εκεί­ νες που αποτέλεσαν το αντικείμενο της ακυρωθείσας απόφα­ σης. Το καΤττΥορητήριο που εξέτασε η Γενική Συνέλευση, ανα­ φέρεται σε διαγωγή, πράξεις και ενέργειες του εφεσείοντα, 677 DWIdόπo\lAoς Δ. ΠωταcnQci'lης v. ΠεrQLδη

(1939)που δεν ωτοτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης από το Διοικητικό Σuμβσύλιο όταν του επιβλήθηκε η εξάμηνη αποβολή. Τον άλλο λόγο έφεσης, ότι δεν μπορούσε να παρευρεθεί στή Τενική Συνέλευση και να απολογηθεί γιατί είχε 1'\δη αποβληθεί. τον κρίνοομε εντελώς αννπόστατο. Τον είχε απευθυνθεί πρόσκληση από το (.διο το Διοικητικό Iuμβouλιo να παρεuρεθεί και να δώσει εξηγήσεις για ισχυριζόμενη καχ1'\ 5 συμπεριφορά. Τον δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιαστεί ')(.(11. να υπερασπιστεί. Η παράλειψή του ήταν θεληματική και ')(.(1- θαρά δικ1'\ τον επιλογή. Με τη διαπίστωση αυτ1'\ καταρρΙΠΤε- 1Ο ται και ο ισχυρισμός τον ότι τον αποστερήθηκε το δικαίωμα να υπερασπισθεί. όπως προβλέπουν οι ')(.(1νόνες της φtΚJικής δικαιοσύνης. Μ.πορονμε να παρεμβάλσυμε εδώ πως το Δι')(.(1- στήριο δεν επεμβαίνει σε αποφάσεις Σωματείων και ιδιωτικών λεσχών, στην άσκηση διοικητικής ή οιονεί δικαστικ1'\ς εξουσίας πσu απορρέει. από τους Κανονισμσύς της λtσχης. Το Δικαστήριο επεμβαίνει μόνο σε περιπτώσεις που διαπιστώνε- 15 ται λανθασμένη ερμηνεία των Κανονισμών ή σημειώνεται παραβίαση των κανόνων της φUσικής δικαιοσύνης. Οι κανό- νες της φtΚJικής δικαιοσύνης δεν απαριθμούνται εξαντλητικά σε κανtνα νομικό σύγγραμμα. Αποβλέπονν στην προστασία το" θεμέλιο" της δικαιοσύνης. Πολλοί από αυτούς εuρίσxo- 20 νται ενσωματωμένοι σε Νόμους. Στο μεγαλύτερο μέρος δια­ μορφώθηκαν μέσα από tOV W:rl.o πο" ασκείτο από τα Ανώτερα Δικαστήρια στα Κατώτερα Δικαστήρια ή οργανισμούς, πειθαρχικά σώματα, δημόσια ιδρύματα, ιδιωτικές λtσχες ')(.(11, 25 λοιπά. (Βλέπε Mαritime Electric Co. v. Generαl Dαiries Ltd [1937] A.C. 610, Rhyl UDC v. Rhyl Amusements Ltd [1959] Ι Α.Η E.R. 257). Σε σχέση με πειθαρχικά αδικήματα οι κανόνες αυτοί μπορούν να συνΟψισθούν, όχι εξαντλητικά, ως εξής:

(1)Iκανoπoιηtική ειδοποίηση για την ακρόαση,

(2)Πληροφόρηση για το περιεχόμε'V{} της κατηγορίας,

(3)Παροχή ευκαιρίας παρουσίασης και προβολής της 'Uπό­ θεσης τον σνμπεριλαμβανομένον του δικαιώματος κλήσεως· 678 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Παπαδόποιι10ς Δ. μαρτύρων,

(4)Αμεροληψία εχ μέρους του σώματος και

(5)Αιτιολόγηση της ωι:όφασης. Όπως αναφέραμε πιο πάνω, έχουμε επισψάνει ορισμένες 5 βασικές αρχές φυσικής δικαιοσίΜ'ις αν και δεν μπορεί να θε­ ωρηθεί ότι εξαντλείται το θέμα. Μπορούμε να αναφέρουμε εδώ τι είπε ο Lord lustice Tucker στην υπόθεση Russell v. Duk:e of Norfolk [1949] 1 AlI E.R. 109, στη σελίδα 118: 10 15 "There are in my view ηο words which are of universal application to every k:ind of inquiry and every kind of domestic tήbuna

1. The requirements of naturaI justice must depend οη the circumstances of the case, the nature of the inquiry, the rules under which the tήbuna1 is acting, the subject-matter that is being dea1t with and so forth." Όπως αναφέρουμε πιο πάνω, τα γεγονότα καταρρίπτουν τον ισχυρισμό του εφεσείοντα ότι δεν του δόθηκε η ευκαιρία να παρουσιασθεί και να εκθέσει την υπόθεσή του. Ο ίδιος προτίμησε να αντιμετωπίσει τόσο τη Γενική Συνέλευση όσο 20 και το Διοικητικό Συμβο'ύλιο, όπως σωστά διαπιστώνει το Πρωτόδικο Δικαστήριο, με περιφρόνηση, ενώ αντίθετα το Διοικητικό Συμβούλιο του φέρθηκε τουλάχιστον με ανοχή. Ως προς τον τελευταΙΟ νομικό ισχυρισμό, ότι είχε υποχρέ­ ωση ΤΟ Διοικητικό Συμβούλιο να <J'\Jy)«1λέσει έκτακτη Γενική Συνέλευση μέσα σε τρεις μέρες, πιστεύουμε πως η μόνη λογι- 25 κή εξήγηση της σχετικής πρόνοιας των Κανονισμών είναι αυτή που δόθηκε από το Πρωτόδικο Δι.καστήριο. Δεν είναι σπάνιο φαινόμενο οι Κανονισμοί ιδιωτικής λέ­ σχης ή οργάνωσης να μην είναι πολύ σαφείς. Πολλές φορές 30 οι Noμικof. χρειάσθησαν "toi1, tears and sweat" (μόχθο, δάκρυα και ιδρώτα), για να τους ερμηνεύσουν, όπως αναφέρει και ο Lord Denning στο βιβλΙΟ του "The Discipline ofLaw", σ.
2. 679 Παπαδόπο,,"ος Λ. Παπαστιάτιις ν. Πετιί.6η

(1989)Οι Κανονισμοί αντοί πρέπει να ερμηνεύονται με το πνεύμα που αναφέρεται στην υπόθεση British Equity ν. Goήng

(1977)1 CR 393 στη σελιδα 396: "They should be consttued. not lίterally according Ιο the very letter. but according ιο the SΡίrit. the purpose, the intend· ment, which lies behind them, SO as ιο ensure • especially ίη a matter affecting the constitution - that they should be interpret· ed fairly. having regard to the many interests which its constitutional code is designed ιο serνe." (Σε πρόχειρη μετάφραση) 5 10 "Πρέπει να ερμηνεύονται, όχι κατά γράμμα αλλά σύμ­ φωνα με το πνεύμα, το σκοπό και την πρόθεση του Κανο· νισμού, ώστε να διασφαλLζεται . ιδιαίτερα σε ζητήματα που άπτονται της υπόστασης της οργάνωσης - μια ειδική ερμηνεία, έχοντας υπόψη τα πολλά συμφέροντα που ο 15 ιδρυτικός κώδικας είχε σκοπό να εξυπηρετφει." Δεν μπορεί να ερμηνευθεί η σχετική πρόνοια τον Κατα­ στατικού ότι ε.,η;ιβάλλει υποχρέωση για σύγκληση της Γενικής Συνέλευσης μέσα σε τρεις μέρες από τη διάπραξη αδικήματος. Ό,τι επιβάλλει είναι ότι η <J'ύyκληση της Γενικής Σννέλενσης πρέπει να αποφασ(.ζεται μέσα σε τρεις μέρες από την 20 ημέρα που έγινε το παράπονο γι.α αδΙκημα που δΙΚQιoλOΎεΙ τέτοια σύΥκληση. Κάθε άλλη ερμηνεLα θα 'ίr!αν παρόλογη. Στην προκειμένη περίπτωση, ΤΟ Διοικητικό Συμβούλιο συ­ νήλθε την ιδια ημέρα που πήρε τα παράπονα εναντίον τον εφεσείοντα και συγκάλεσε τη Γενική Συνέλευση σύμφωνα με 25 τις πρόνοιες τον Kαταgτατιxoύ. Βρίσκουμε ότι δεν υπήρξε παρατuπLα ή παρέκκλιση από τις πρόνοιες των Κανονισμών της Λέσχης. Για τους πιο πάνω λόγους, η αντέφεση τον Πετριδη επι- τρέπεται. Η Έφεση απορρΙΠΤεται με έξοδα. Έφεση απορρίπτεται με tξoδα. Aνrtφwrι επιτρέπεται. 680 30