clr/1989/1989_1E_699.pdf

(1989)λει.aς. Η άQνηoη. όμως, του ~ ΔL~ να εχδώσει. ως; πeoς τα έξοδα δι.ατayή Bώloά.:, ήταν δι.χαιολσΥημένη. Η σχετι.χή wμL­ χή αρχή φαΙνεrαι από την δε:ίrtεQη από τ~ ΠIιO πάνω περU.ηrtt"ΚΙς 011μειώσεις. Η tφεσrι aπoρρtπrααι με έξοδα. 5 Α vαφeρόμενες aπoφάoει.ς: Brown ν. Roberts [1963] 2 ΑΠ E.R. 263. Tziellas ν, ΤΜ Ship "Natalena Η"

(1982)1 C.L.R.

1. Έφεση. Έφεση από τον ενάγοντα κατά της απόφασης του Επαρ- 10 χιακού ΔικαστηρΙΟυ Λευκωσίας (Δημητρίου, Προσ. Π.Ε.Δ.) που δόθηκε στις 23 Απριλίου, 1986 (Αρ. Αγωγής 898/83) με την οποία απορρίφθηχε η αγω-Υή του εναντίον του πρώτου εναγόμενου για πρoσωπικtς βλάβες και ζημιές που υπέστη σε α'U'tOΚινητωτικό δυστύχημα. 15 r. Κορφιώτης, για τον Εφεσείοντα. θ. Ιωαννιδης με Τ. AιjJtρα (Δνις), για τον Εφεσίβλητους. ΣΑΒΒΙΔΗΣ Δ.: Την απόqχlση του Δικαστηρίου θα εκδώσει ο Δικαστής Κσύρρης. ΚΟΥΡΡΗΣ Δ.: Η έφεση αυτή στρέφεται εναντΙΟν ωτόφα- 20 σης του Επαρχιακου Δικαστηρf.συ Λειmωσl.ας με την οπο(.α το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή του εφεσεΙΟντα εναντΙΟν του ΠQώtoυ εναγόμενou-εφεσ(βλητoυ για αποζημιώσεις για προσωπικές βλάβες και ζημιές που υπέστη ο ενάγων­ εφεσείων σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα που είχε συμβεί στήν οδό Aρμενl.ας στην ΛΕUΚωσ(α στις 31/12/
2. Το δυστύχημα ~ινε όταν η μ.oτoovκltι;τα υπ' «ρ. ΗΤ 449 που οδηγείτο από τον ενάγοντα σuyκρoUσtηκε με την πόρτά 100 '25 1 Α.Α.Δ. (Ε) I_wo" ν. Βασι1εΙΟ" KoiιQt15 Δ. του σταθμευμένου αυτοκινήτου (ταξί) ΤΚΗ 4ΙΙ την οποία άνοιξε απότομα η εναγόμενη 2 ενώ καθόταν στην πίσω θέση του αυτοκινήτου την στιγμή που περνούσε ο ενάγων. 5 10 15 Η εναγόμενη 2 δεν καταχώρισε εμφάνιση γι' αυτό και κατά την διάρκεια της ακρόασης ο ενάγων παρουσίασε μαρτυρία για απ6δει~η της απαί τησής του τόσο εναντίον της εναγόμενης 2 όσο και εναντίον του εναγόμενου Ι-εφεσιβλητου. Ο ισχυρισμός τou εφεσεLoντα ήτο ότ~ η εναΥόμενη
3. που ήτο επιβάτις στο ταξί του εναΥόμενου 1, ενώ το τα~ί είχε σταματήσει' στην αριστερή πλευρά του δρόμου χωρίς να λάβει 0ποι,αδήποτε πρoφUλαξη ΥΙ' αυτούς που χρησιμοποιούσαν το δρόμο, άνοιξε την δ~ιά πισινή πόρτα του αυτοκινήτου που άνοιΥε στο δρόμο, ενώ περνούσε πλησίον ο εφεσείων με αποτέλεσμα να επέλθει η πιο πάνω σύγκρουση. Ως αποτέλε­ σμα της σύγκρουσης ο ενάΥων uπέστη πρoσωπικtς βλάβες Υια τις οποίες το πρωτόδιχο δικαστήριο αφού βρήκε ότι ο εφε­ σείων επέδειξε αμέλεια εναντίον της ενάyόμενrις 2, επιδίκα­ σε αποζημιώσεις Ll,8S0 πλέον ~oδα συμπεριλαμβανομένης 20 της ζημιάς της μoτoσιrιι.λέτtας του που ήτο ί
4. Σχετικά με την uπόθεση του ενάΥοντα εναντίον του εναΥό­ μένου Ι το πρωτόδιχο δικαστήριο απέρριψε την αΥωΥή τou 25 εφεσείοντα αφού έκρινε ότι ο εφεσείων απέτυχε να αποδεί­ ξει οποιαδήποτε αμέλεια εναντίον του εναΥόμενου Ι. Ο ενάγων-εφεσεLων με την έφεσή του αμφισβητεί την oρθό't'f)'ta της απόφασης του δικαστηρίου και οι προβαλλόμενοι λόγοι εφέσεως είναι ότι: (Ι) Το δικαστήριο παρέλειψε να διαπιστώσει και ή αποφα­ σίσει επί των αμφισβητούμενων γεΥον6των, 30

(2)Παρέλειψε να αποφασίσει εάν ο εναΥόμενος 1 είχε έναντι του ενάΥοντος καθήκον της προσήκουσας προσοχής (duty ο! care),

(3)Προέβηκε σε εσφαλμένη εκτίμηση της απόφασης στην uπόθεση Brown Υ. Robeιts [1963] 2 All E.R. 263. ΜΙ 7ΟΙ Koiι~fr15 Δ. lcoά:ννo" ν. Βαοιιείο" (Ι,,,)

(4)Δεν άσκησε ορθά την διακριτική το" ευχέρεια σχετικά με την επιβολή των εξόδων. Τα γεγονότα όπως εξετάσθησαν στην ακρόαση από τον οδηγό του ταξί, εναγόμενο 1, σε συντομ{.α είναι τα εξής: Στις 31/12/82 ο εναγόμενος Ι-εφεσίβλητος μετέφερε την εναγόμενη στο σπΙτι της. στην οδό AρμενLας. και στάθμευσε 5 το αυτοκίνητό του στην αριστερή πλευρά του δρόμου για να κατεβεί η εναγόμενη

1. Το διαμtρισμα της εναγόμενης 2 ευ­ ρί.αιιεται σε πoλυκατoικLα που ήτο από την άλλη πλευρά του δρόμου. Όταν σταμάτησε εκεί η εναγόμενη 2 καθόταν στην αριστερή πλευρά του πισινού καθίσματος και πλησίον της πι­ 1Ο σινής αριστερής πόρτας του αυτοκινήτου που άνοιγε στο πε­ ζοδρόμιο. Η εναγόμενη 2 έπρεπε να πληρώσει fl.50 για την μεταq:oρά της, προχώρησε στο μέσο του πισινού καθίσματος και έδωσε στον εφεσίβλητο G και ενώ ο εφεσίβλητος ασχο- 15 λείτο με την εξεύρεση του υπολοίπου των χρημάτων από ένα κουτί, άκουσε ξαφνικά τον θόρυβο της σύγκρουσης. Είπε στην μαρτυρία του ότι δεν ειδε την εναγόμενη 2 να ανοίγει την πόρτα ούτε πρόλαβε να πει τίποτε σε αυτήν και ούτε του έδωσε να καταλάβει ότι θα κατέβα ι νε από την πλευρά του 20 δρόμου. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείσντα προς υποστήριξη του ισχυρισμού του για αμέλεια του εφεσίβλητου είπε ότι ο εφεσίβλητος είναι ένοχος αμέλειας γιατί παρέλειψε να υΠοδείξει ή υπενθυμίσει στην επιβάτιδα-εναγόμενη 2 ότι έπρεπε 25 να χρησιμοποιήσει την πίσω αριστερή πόρτα και όχι την δεξιά που άνοιγε από την πλευρά του δρόμου. Ο άλλος ισχυ­ ρισμός του εφεσείοντα είναι ότι ο οδηγός του ταξί­ εφεσίβλητος είδε την εναγόμενη 2 ότι έδειξε διαθέσεις να ανοίξει την δεξιά πόρτα και έπρεπε να την σταματήσει. Από 30 την μαρτυρία ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου δεν υπάρχει τίποτε που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό του εφε­ σείοντα ότι ο εφεσίβλητος επρόσεξε ότι η επιβάτιδα είχε δια­ θέσεις να ανοίξει την δεξιά πόρτα προς το δρόμο και επομένως δεν υπήρξε παράλειψη του εφεσίβλητου να υποδείξει 35 7fJ2 1 Α.Α.Δ. (Ε) Ιωάννο" ν. Βασιλείο" KovQQIΚ Δ. στην επιβάτιδα ότι έπρεπε να χρησιμοποιήσει την πίσω αρι­ στερή πόρτα. 5 1Ο Παραθέτουμε το απόσπασμα της απόφασης του πρωτόδι­ κου δικαστηρίου σχετικά με το συμπέρασμά του ότι ο εφεσείων απέτυχε να απoδεLξει οποιαδήποτε αμέλεια εναντίον του εφεσιβλητου: "Από την μαρτυρία ενώπιόν μου βρίσκω ότΙ. ο εναγόμε­ νος δεν 'ήξερε ούτε όφειλε να ξέρει κάτω από τις περιστά­ σεις ότι η εναγόμενη θα άνοιγε την πόρτα για να κατεβεί στο δρόμο αντί στην άλλη πλευρά που ήταν το πεζοδρόμιο. Και αν ακόμη όφειλε να ξέρει ότι η εναγόμενη θα ενερ­ γούσε με τον τρόπο αυτό ο εναγόμενος δεν είχε την ευκαι­ ρία να σταματήσει την εναγόμενη από του ν' ανοίξει την πόρτα. Το άνοιγμα της πόρτας έγινε ενώ ο εναγόμενος 15 ασχολείτο να δώσει στην εναγόμενη το υπόλοιπο χρημά­ των και δεν ήταν την στιγμή εκείνη σε θέση να βλέπει την εναγόμενη για να την σταματήσει από του να ανοίξει την πόρτα. Στην τελική του αγόρευση ο κ. Κορφιώτης παρέπεμψε 20 το ΔLκαστήριο στη σελίδα 4 του Bingam's Μοιοτ Claim Cases, 7η έκδοση και κάλεσε το Δικαστήριο βάσει των γε­ νικων αρχών περί αμέλειας να βρει τον εναγόμενο ένοχο για αμέλεια. Ο κ. Λιβέρας από την άλλη πλευρά παρέπεμ­ ψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Brown ν. Robens [1963] 2 25 ΑI1 E.R.
2. Στην υπόθεση αυτή όπου τα γεγονότα έχουν μεγάλη ομοιότητα με την παρούσα υπόθεση ο Δικαστής Megaw είπε στην σελίδα 265 τα εξής: 30 There was ηο evidence that the second defendaηt kηew, or should have known, that his passenger was likely ιο behave iη this way. Even if he saw, when it happened, that the fιrst defendaηt was f1iging the door open suddenly aηd carelessly, he had ηο opportunity to stop her or to warn anyone before the accident happened, almost instantaneously. The claim οη that ground fails.' 703 ΚοiιQQΙΚ Δ. Ιωάννο" ν. ΒασιΙείο"

(1989)(Δική μου μετάφραση) 'Δεν υπήρξε μαρτυρία ότι ο δεύτερος εναγόμενος γνώριζε ή έπρεπε να γνωρίζει ότι ο επιβάτης του ήτο δυνατόν να συμπεριφερθεί μ' αυτό τον τρόπο. Έστω και αν έβλεπε, τη στιγμή του συμβάντος, ότι η πρώτη εναγόμενη άνοιξε απότομα την πόρτα. αιφνίδια και απρόσεκτα, δεν είχε την ευκαιρία να την σταματήσει ή 5 να προειδοποιήσει οποιοδήποτε προτού συμβεί το δυ· στ'ύχημα σχεδόν την ίδια εκείνη στιγμή. Με βάση αυτό το σημεΙΟ η απαίτηση απορρίπτεται'. 10 Έχοντας υπόψη τα γεγονότα όπως παρουσιάστηκαν στην υπόθεση αυτή σε συνάρτηση με την πιο πάνω υπόθεση Brown Υ. Roberts βρίσκω ότι ο ενάγων απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε αμέλεια εναντΙΟν του εναγόμενου," Είμαστε της γνώμης ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο εφεσείων απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε αμέλεια εναντΙΟν του εναγόμενου και ορθά εqnρμoσε τις αρχtι; της νπόθεσης Brown (ανωτέρω) έχovmς UΠΌΨΗ τα περιστατικά της παρσίαις νπόθεσης. 15 20 Αναφορικά με τον ισχυρισμό του εφεσείοντα ότι το πρωτόδικο δικαστήριο παρέλειψε να αποφασίσει εάν ο εναγόμενος 1 είχε έναντι του ενάγοντος καθήκον της προ­ σήκουσας προσοχΤΙς (duty οί care) είμαστε της γνώμης ότι ορθά ΤΟ πρωτόδικο δικαστήριο αποφάσισε ότι υπό τις περιστάσεις ο ενάγων δεν απέδειξε αμέλεια εκ μέρους του εφεσίβλητου χωρίς να υπεισέλθει θωρτrtικά να αποφασί- 25 σει το καθηχον της προοήχσυσας προσοχής. Το πρωταρχικό καθήκον του πρωτόδικου δικαστηρίου είναι, αφού καταλήξει στα ευρήματά του ως προς τα γεγονότα, να αποφασίσει κατά πόσο σύμφωνα με τον Νόμο ο ενάγων απέδειξε την υπόθεση του εναντίον τον εναγόμενου. Δεν είναι καθήκον του πρωτόδικου δικαστηρίου να αποφασίσει αχαδημα'ίκά OfIμEw τα oπoLα εγείρουν οι δι- 7()

1. 30 Ι λ-Α.Δ. (Ε) ICιHiννo\l ν. Βασιιειο\l κηγόροι που δεν εΙναι ανάγκη αποφασιστούν για την μεταξύ των διαδίκων διαφορά. Ο τελευταίος λόγος εφέσεως είναι ότι το πρωτόδικο δι­ 5 καστήριο δεν άσκησε ορθά τη διακριτικτι του ευχέρεια σχετικά με την επLβoλTι εξόδων. Ο εφεσείων ισχυρίστηκε ότι λανθασμένα το πρωτόδικο δικαστήριο διέταξε τον εφε­ σείοντα-ενάγοντα να πληρώσει τα έξοδα του εφεσιβλήτου και το επιχdeflμα του ήι;ο ότι το πρωτόδικο δι.καστήριο btρε­ πε να εφαρμόσει την ούτω καλούμενη διαταγΤι 'Bullock' 10 (Bullock order) διότι ο ενάγων δεν γνώριζε πλΤιρως τα γε­ γονότα της υπόθεσης ως προς το ποιος ήτο ένοχος αμέ­ λειας απέναντί του και το πρωτόδικο δικαστΤιρl.O όφειλε να διατάξει την εναγόμενη 2 που την βρήκε ένοχο αμέ­ λειας να πληρώσει και τα έξοδα του εναγόμενου 1 ενα- 15 ντίον του οποίου ο εφεσείων-ενάγων δεν απέδειξε την υπόθεση του. Η διαταγΤι 'Bullock' εφαρμόζεται σε περι­ πτώσεις που ο ενάγων είναι σε αμφιβολία ποιος από τους 20 εναγόμενους εΙ ναι ένοχος αμέλειας αΠέναντΙ του και δεν μπορεί με λογική προσπάθεια να εξακριβώσει τα γεγονότα που σχετίζονται με αμέλεια. Στην παρούσά υπόθεση το αΙτη μα του εφεσείοντα­ ενάγοντα εναντίον των δυο εναγόμενων δεικνύει ότι δεν ήταν σε αμφιβολία ως προς τα γεγονότα της υπό εκδίκαση έφεσης. Από την αγωγή του είναι προφανές ότι ο εφε- 25 σείων-ενάγων γνώριζε από την αρχτι όλα τα γεγονότα. Επομένως ορθά το πρωτόδικο δικαστηριο δεν εφάρμοσε την διαταγή 'Bullock' ως προς τα έξοδα και καταδίκασε τον εφεσεΙΟντα-ενάγοντα να πληρώσει τα έξοδα του ενα­ γόμενου
2. (Βλ. T:deHas Υ. The Ship "NataJen8 H'f

(1982)1 30 C.L.R. 807). Για τους πιο πάνω λόγους η έφεση απορρίπτεται με έξοδα εναντΙΟν του εφεσεΙΟντα. Έφεση α:π.oρρiπτεται, μεtξoδα. 70s