clr/1989/1989_1E_741.pdf

(1989)Α vαφι:ρόμεveς αποφάσεις: Mahattou v. Viceroy Shipping Co. Ltd. and Another

(1979)1 C.L.R.

1. 5 Έφεση. Έφεση από τους ενάγοντες κατά της απόφαση του EπαQΊιακoύ Δικαστηρί.συΛεμεσο'ύ (Νικολάτος, Προσ. Ε.Δ.) που δόθηκε την 1η Δεκεμβρίου, 1987 (Αρ. Aγωyiις 2113/85) με την οποία απόρριψε αίτησ'ή τους για άδεια να τροποποι'ήσουν την απάντηση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση με την προσθ'ήκη νέων γεγονότων. 10 Κ. Βελάρης, για τους ΕφεσεΙΟντες. Σ. Παύλov, για τους Eφεσl.βλητoυς. Ο Δικαστ'ής κ. Σαββίδης ανέγνωσε την απόφαση του Δικαστηρίου. Με την παρούσα έφεση οι εφεσείοντες προσβάλλουν ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού ΔικασtΊ'ιρίoυ Λεμεσού με την ΟΠΟ(.α απόρριψε αίτησή τους 15 για άδεια να τροποποι'ήσουν την Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτησ'ή τους με την πρoσθrίκη νέων γεγονότων. Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής. Η Αγωγή 20 Αριθμός 2113/85 του Επαρχιακού ΔικαστηρΙΟυ Λεμεσού που κινήθηκε σε κλητήριο ένταλμα με την Απαίτηση οπισθογραφημένη κάτω από τη Δ. 2, θ.6, αφορά απαίτηση για υπόλοιπο αξίας εμπορευμάτων που πωλήθηκαν και παραδόθηκαν στους εφεσtβλητoυς/εναγόμενoυς με βάση ορισμένα τιμολόγια. Οι εναγόμενοι στην Υπεράσπιση τους πρόβαλαν τον 'ισχυρισμό ότι τα εμπορεύματα δεν ήταν κατάλληλα γω τους 742 25 1 Α.Α.Δ. (Ε) Famiro Spinning Υ. ΑΜΙ Knitting ΣαΙSΙSίδης Δ. σκοπούς που οι εναγόμενοι τα αγόραζαν κατά παράβαση ρητού και/ή εξυπακουόμενου όρου της συμφωνίας ότι τα εμπορεύματα θα ήταν άριστης ποιότητας και ταυτόχρονα υπόβαλαν Ανταπαίτηση για ζημιές που υπόστηκαν λόγω της 5 ισχυριζόμενης παράβασης της συμφωνίας. Οι ενάγοντες στην Απάντηση ·και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση αρνήθηκαν τους ισχυρισμούς των εναγόμενων και επανάλαβαν την επιμονή τους στην Απαίτησή τους. Η Απάντηση 10 και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση καταχωρίστηκαν στις 30 Νοεμβρίου,
2. Στις 6 Οκτωβρίου, 1987, ύστερα από πάροδο δυο σχεδόν χρόνων, οι ενάγοντες υπόβαλαν αίτηση στο Δικαστήριο με την οποία ζητούσαν να τροποποιήσουν την Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση με την ΠΡOσθiικη τριών νέων 15 παραγράφων με τους πιο κάτω ισχυρισμούς:- "
3. Ως προς τους ισχυρισμούς των Εναγομένων τους πε­ ριεχoμtνoυς εις τας παρ. 2 και 3 της της Υπερασπίσεως και της παρ. 1 της Ανταπαιτήσεως περί δήθεν κακής ποιό­ τητος των σχετικών εμπορευμάτων οι Ενάγοντες ισχυρίζο- 20 νται ότι οι Εναγόμενοι εμποδίζονται (are estopped) από την πρόταξι ν τοιούτων ισχυρισμών καθ' ότι ούτοι αποτε­ λούν δεδικασμένον (res judicata) εις την Αγωγήν υπ' απ. 3749/85 του Επαρχ. Δικαστηρίου Λευκωσίας. Λεπτoμtρεια: 25 α. Η εν λόγω Αγωγή είχεν εγερθεί από τους Ενάγοντας εναντίον των εναγoμtνων β. Βάσις της ήσαν συναλλαγματικαί το αντικείμενον των οποίων αντιπροσώπευε την aξίαν παρομοίων.προς τα επίδικα εμπορεύματα ωσαύτως πωληθέντων και παραδο- 30 θέτων από τους ενάγοντας προς τους Εναγομένους 743 Σαιφί.6ικ Δ. Famiro Spinninl Υ. ΑΜΙ Knittinl

(1989)γ. Τα εμπορεύματα τα οποία αφορούσε η εν λόγω Αγωγή είχον πωληθεί και παραδοθεί προς τους εναγομέ­ νους κατά την διάρκεια της συνεργασίας των μερών και αφορούσαν μέρος της ίδιας σειράς δικαιoπαρaξίαν (seήes of transactions) ως και επίδικα. 5 Από τας σχετικός ημερομηνίας σαφώς προκύπτει ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί εκάλυπτον και τα επίδικα εμπορεύ­ ματα. δ. Οι εναγόμενοι ηρνήθηκαν να τιμήσουν τας εν λόγω συναλλι;χγματικάς προτάξαντες ως λόγον την δήθεν ακα- 10 ταλληλότητα των εμπορευμάτων. ε. Επί των ως άνω ισχυρισμών των Εναγομένων ηκού­ σθτι μαρτυρία. στ. Παρά τους εν λόγω ισχυρωμούς το Δικαστηριον εξέ­ δωσε κατα την 27.5.86 ωτόφασιν εκ συμφώνου προς όφε- 15 λος των εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων ως η aξίωσις πλέον έξοδα. Οι Ενάγοντες επιφυλάττονται να λάβουν τα δέοντα μέτρα δια την προσαγωγην του φακέλου της εν λόγω Αγωγης ενώπιον του Δικαστηρίου. 20

1. Διαζευκτικώς και ή.περαιτέρω και άνευ βλάβης των όσων αναφέρονται εις την ως άνω παρ. 3 οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι Εναγόμενοι εμποδίζονται (are estopped) από την πρόταξι ν ισχυρισμών περί δήθεν μη καταλληλότητος των σχετικών εμπορευμάτων καθ' ότι κατά ή περί την 2.10.84 κατόπιν αιτήσεως των Εναγομέ- 25 νων οι εναγόμενοι συνεφόMlσαν να πιστωθούν με ποσό 1:600.- δια πάσαν μέχρι τότε απαίτησίν των δια δήθεν ακατάλλ1}λα εμπορεύματα. Δια την ως άνω πίστωσιν εκδόθηκε σχετικόν πιστωτι- κόν δελτίο το ΠQOΠότυπoν του QΠOWΥ εδόθη αυθημερόν εις 744 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Famiro Spinning Υ. Ami Knitting Σαββίδης Δ. τους εναγόμενους. Αντίγραφον του εν λόγω δελτίου κατατέθηκε ως Τεκμή­ ριον εις την ως άνω αγι.rryήν υπ' αρ. 3749/85 Ε.Δ. Λευκω­ σίας χωρίς οι εναγόμενοι να το αμφισβητήσουν. 5
2. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι ως άνω ισχυρισμοί αποτελούν πρόφασιν και ή εκ των υστέρων σκέψιν (afterthought) των Εναγομένων δια να αποφύγουν τας υποχρεώσεις των". 10 Στην ένορκο δήλωση που συνόδευε την αίτησή τους οι ενάγοντες ισχυρίστηκαν πως οι προτεινόμενες τροποποιήσεις ήταν αναγκαίες λόγω γεγονότων που επισυνέβηκαν μετά την καταχώριση της Απάντησης και Υπεράσπσης στην Ανταπαίτηση ύστερα από απόφαση του Επαρχιακού 15 Δικαστήριου Λευκωσίας, ημερομηνίας 27/5/1986, στην Αγωγή Αρθμός 3749/
3. Στην παράγραφο 3 της ενόρκου δηλώσεως αναφέρονται τα πιο κάτω:"Ως πιστεύουν οι Ενάγοντες και ως δεόντως τους συνε­ 20 βούλευσαν οι δικηγόροι τους η πιο πάνω απόφασις του Επαρχιακού Δικασηρίου Λευκωσίας καθιστά δεδικασμένο τους ισχυρισμούς των Εναγομένων περί δήθεν ακαταλλη­ λότητος των επιδίκων εμπορευμάτων και συνεπώς οι τε­ λευταίοι εμποδίζονται από να τους εγείρουν εκ δευτέρου στην προκειμένην.Αγωγήν επειδή παρόμοιοι ισχυρισμοί είχαν προταχθεί από τους Εναγόμενους και στην πιο 25 πάνω Αγωγή ενώΠLOν του Επαρχ. Δικαστηρίου Λευκω­ σίας". Ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής αφού άκουσε τα νομικά επιχειρήματα που πρόβαλαν οι δικηγδροι των διαδίκων κατάληξε στο συμπέρασμα πως σύμφωνα με τις 30 πρόνοιες της Δ: 23, θ.2, δεν μπορούσε να επιτρέψει την τροποποίηση που ζητείτο σύμφωνα με τις ν~ες παραγράφους 3 και την υποπαράγραφο 3 της παραγράφου 4 και,ότί αυτό μπορούσε να γίνει όχι με αΙτηση για τροποποΙηση αλλά με 745 Tamiro Spinning Υ. AιnI Knittina

(1989)αίτηση για άδεια καταχώρισης νέας Απάντησης και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Αναφορικά με τις δύο πρώτες "ποπαραγράφο"ς της παραγράφο" 4 για τις οποίες δεν υπήρχε και ένσταση εκ μέρους των εφεσίβλητων/εναγόμενων, επέτρεψε την 5 τροποποίηση γιατί τα γεγονότα στα οποία αναφέρονταν είχαν εγερθεί πριν την ημέρα της καταχώρισης της Απάντησης και της Υπερπάσπισης στην Ανταπαίτηση. Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντίον του μέρους εκείνο" της απόφασης σύμφωνα με το οποίο ο ε"παίδευτος πρωτόδικος Δικαστής δεν έπετρεψε την τροποποίηση της 10 Απάντησης και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση με την προσθήκη νέας παραγράφου 3 και νέας υποπαραγράφου 3 στην παράγραφο 4. Η αίτηση ενώπιον του . πρωτόδικου Δικαστηρίου στηρίχθηκε στη Δ. 25, θ. 1, 2, 3 και στη Δ. 48, θ. 1 και 2 των 15 περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Σύμφωνα με την Δ. 25 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να ΕΠιτρέψει την τροποποίηση του κλητηρίου εντάλματος ή των δικογράφων ύστερα από αίτηση του ενδιαφερόμενου μέρους. Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου μπορεί να ασκηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Αναφορικά με την άσκηση της διακριτικής αυτής εξουσίας από το Δικαστήριο υπάρχει σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αρκεί να αναφερθούμε στην υπόθεση Mahattou Υ. Vlceroy Shipping Co. Ltd 811d Another

(1979)1 C.L.R. 542, στην οποία γίνεται ανάλ υση των σχετικών αποφάσεων του 20 25 Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η Δ. 23 στην οποία στηρίχθηκε ΤQ πρωτόδικο Δικαστήριο κάτω από το γενικό τίτλο "Matters aήsίηι pending action" προνοεί τα πιο κάτω:- 746 30 1 Α.Α.Λ. (Ε) 5 10 15 20 Faιιιlro ΙρΙΒιιΙιιι Υ. ΑιιιΙ ΚιιΙΙΙΙΒι ΣaHΙΙικ Λ. "Ι. ΑηΥ ground of defence which haw aήsen after action brought, but before the defendant has delivered his defence. and before the time limited for his doing so has expired, may be raised by the defendant ίη his defence, either alone or ιο­ gether with other grounds of defence, and if, after a defence has been delivered, any, ground of defence aήses ιο any counter-claim put ίη by the defendant, ίι may be raised by the plaintiff ίη his defence Ιο the counter-claim, either alone or together with any other ground of defence. 2. Where any ground of defence aήses after the defendant has delίvered his defence, or after the time limited for his doing so has expired, the defendant may, and where any ground of defence ιο counter-claim, arises after defence ιο the counter-claim, or after the time lίmited for deliνeήηg such defence has expired, the plaintίff may, within fifteen days after such ground of defence has aήsen or at any subsequent tίme by leave of the Court or a Judge, deliver a further defence as the case may be,setting forth the same. 3............................................................................................. . Ο δικηγόρος των εφεσειόντων αναπτύσσοντας τους λόγους στους οποίους στήριξε την έφεση του ισχυρίστηκε πως ο ευπαίδεuτoς Δικαστής έσφαλε στην ερμηνεΙα και εφαρμογή του Νόμου με το:- 25 30 (α) Να παραλεΙψει να σημειώσει ότι η Δ. 25 των θεσμών Πολιτικής Δικονομως εΙναι πλατεως και γενικής εφαρμογής ώστε να επιτρέπει την τροποποΙηση όλων των δικογράφων συμπεριλαμβανομένης της Απάντησης και Υπεράσπισης στην ΑνταπαΙτηση για οποιαδήποτε εύλογη αιτLα σε στάδιο της διαδικασως. (β) Να παραλεΙψει να λάβει υπόψη.' ότι η, Δ: εφαρμόζεται στην προκειμένη περΙΠτωση. 747 25 ..Famiro Spinning v. Ami Knitting

(1989)(γ) Να παραλείψει να επισημάνει το πνεύμα και το σκοπό τηςΔ.

1. (δ) Να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η υπόθεση εμπίπτει αποκλειστικά μέσα στις πρόνοιες της Δ.
2. η οποία απλώς ισοδυναμεί με μια πρόσθετη θεραπεία σ' εκείνη που προνοεί 5 ηΔ.2S. ε) Λανθασμένα βρήκε πως οι πρόνοιες της Δ. 23 ήταν επιτακτικής φύσης. Επιπλέον ισχυρίστηκε πως με το να απορρίψει την αίτηση για τις τροποποιήσεις επέτρεψε σε κοινές διαδικασίες να 10 παραμερίσουν ουσιαστικές αρχές νόμου και το δικαίωμα ενός διάδικου να παρουσιάσει την υπόθεσή του σωστά στο Δικαστήριο. Είναι φανερό από το περιεχόμενο της άίτησης και της ενόρκου δηλώσεως που τη συνοδεύει, και είναι αποδεκτό και από τις δυο πλευρές, πως τα γεγονότα που προβάλλονται 15 στις παραγράφους της αίτησης για τροποποίηση, την τροποποίηση των οποίων απόρριψε το πρωτόδικο Δικαστήριο, εί ναι γεγονότα που εγέρθηκαν μετά την καταχώριση της Απάντησης και Υπεράσπισης στην 20 Ανταπαίτηση. Συνεπώς, είναι τέτοια που εμπίπτουν στις πρόνοιες της Δ. 23, θ. 2, των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Οι πρόνοιες της Δ. 23, θ. 2, είναι σαφείς και καθορίζουν τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί σε τέτοια περίπτωση. Αν, σύμφωνα με τη Διαταγή αυτή, τα γεγονότα 25 αυτά έχουν εγερθεί μέσα σε διάστημα 1S ημερών από την καταχώριση της Υπεράσπισης ή της Υπεράσπισης σε Ανταπαίτηση, ο εναγόμενος στην πρ6πη περίπτωση και ο ενάγων στη δεύτερη, μπορούν, χωρίς την άδεια του. Δικαστηρίου, να καταχωρίσουν συμπληρωματική υπεράσπιση προβάλλοντας τα νέα αυτά γεγονότα; Σε περίπτωση που περάσουν οι 1S μέρες η διαδικασία αυτή μπορεί να γίνει με άδεια του Δικαστηρίου. Έτσι, καμιά 748 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Famiro Splnnina Υ. Ami Knittina ΣαΡΡίδης Δ. αίτηση για τροποποίηση δε χρειάζεται για να προβληθούν τα νέα αυτά γεγονότα. Οι πιο πάνω ειδικές πρόνοιες με κανένα τρόπο δεν έρχονται σε σύγκρουση με τις γενικές πρόνοιες της Δ. 25 για 5 τροποποίηση των δικογράφων μετά τη συμπλήρωσή τους. Όπου τυγχάνει εφαρμογής η ειδική πρόνοια της Δ. 23, θ. 2 τότε η διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί είναι αυτή που προνοείται από τη Διαταγή αυτή. Αν, και μετά την καταχώριση της συμπληρωματικής υπεράσπισης, κριθεί 10 αναγκαία οποιαδήποτε τροποποίηση των δικογράφων στα γεγονότα που αναφέρονται σ' αυτά, χωρίς όμως προσθήκη νέων γεγονότων που εγέρθηκαν αργότερα, εκτός αν αυτά εισαχθούν με τη διαδικασία της Δ. 23, θ.2 , τότε έρχονται σε εφαρμογή οι πρόνοιες της Δ. 25 που παρέχουν τη διακριτική 15 εξουσία στο Δικαστήριο να επιτρέψει την τροποποίηση. Συνεπώς, πολύ ορθά ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής 20 απόφασισε πως η διαδικασία που έπρεπε να ακολουθηθεί στην προκειμένη περίπτωση ήταν αυτή που προνοεί η Δ. 23, θ.2, και όχι η διαδικασία για τροποποίηση κάτω από τη' Δ.
3. Σαν αποτέλεσμα η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του εφεσεΙοντα/ενάγοντα. Έφεση απορρίπτεται με έξοδα. 749