(1,.') 15 ΔΕXΕΙιβQ(oo. 1989 [ΣλΒΒΙΔΗΣ. ΚΟΥΠΗΣ. ΠΟΠΑ'Ι'ΖΚΣ. ΔΑ] ΣΙΜΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ν. ΧΡΙΣΊΌΦΟΡΟΥ ΠΕΛΕΚΑΝΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Eφεσfβλrιτων-Bναyόμενωv. (Πολιτική 'Eφεσq λρ. 7830). Πρακτική-Bκδtκαmι σrιμεtov δr.αφoρεηκoυ από εκεΙvo, ποv εΙχαv σvμ. ψω'Yrfσει οι διάδικoι.-.Δr.αταyrf ε.παvεxδικάoεως. Στην wι:όθεση ατη ο εναγόμενος εΙχε εΥε(ρει. προδLκαστι.κΤΙ tνσταση στην 'UΠεQάσπW'fι το\! όt1. 11 Έκθεση απαιτήσεως δεν απΕXΆΛwι:τε ~ μLμο δι.καιωμα. Εν ΣVΝΕΧεΙα ο εναγόμενος wι:έβαλε αΙτ1)Ο'η, με την 5 οποία ζητo\ισε~ (α) να εχ&.χα.σθει 11 :ra.o πάνω tνσταση ως πρoδι.κασn.- "τι. χαι (β) να απσρρupθεΙ 11 αΥωΥ{ι τι να &.αΥραφεΙ ΥιατΙ δεν απmWλ".. πτε oπowδt'ptoτε αι.τLα αΥωΥίις. Όταν 11 αΙ Τ1)Ο'η παρουσιάσθηκε ενώπι.ον Δι.κασtfι το\! ~1.αΚOύ Δι.καστrιριou Λενχωσιας ο σuνήyoρoς τΟ\! εναyόμενσu εδfιλωσε ότΙ. δεν 1Ο επι.μένει. στο αΙτημα (β). Το Δι.καστ'ήρι.ο όQισε την 'UΠόθεση Υι.α &ευκρι νήσει.ς καΙ. εξέδωσε διαταyfι γι.α γραπτές α-Υορε(ισει.ς. ΟΙ. γραπτές αί'Ο ρεiισει.ς ~νσ.ν. ΤελωιΔ, όμως. 11 'UΠόθWη ίJλθε ενώπι.ον άλλου δι.χαστ1ι. ο οποίος. αφσύ μελtτιισε τις γραπτές αΥορεύσει.ς. αποφάνθηκε ότι. δεν μπορόΟΟε με βάmι τον θ. 21 Κ. 1 να oρWεL την ένσταση της urtεράσm- 15 σης Υι.α mf{)όαιn1 ΠQO&καιm.xά της ~ της σ."f01Yfr;.. Σ'ύμφωVα με τO\Jς O'1MJYόρO\Jς το θέμα αυtό εΙχε fιδ'η Α:υθεΙ με την σuμ.φωνια. ΠO\J εΙχαν ώμει. Το 4!Υο το\! Δι.καστΤΙ φαν να εχδι.χά:σει. πJ.kJν την σοοια την ΠQO&κασtι.κfις ένστασης και. όχι. να αποφανθεΙ αΎ 11 εν λόγω ένσταση έπρεπε τι όχι να &.κασθει Π{)Oδι.κασtUCΆ. ΕνόψεΙ. των ανωτέρω το Aνώ'tατo Δι.)(OOtΤιρι.ο δtttαξε' επανεχδίκα ση της 'UΠOθέσεως. 816 20 1 Α.Α.Δ. (Ε) ΠσM6όπo"l~ Τ. Πd.Θuiνo" Η Ιφεση επιτρhrεrαι. Ο χά& διdδucoς να πληρώσει τα tξoδα τov αxπ~ μ.e nιν tφειπι. Τα tξoδα της πραπιSδιxrις διαδικασiας θα εΙναι ~ της δbcης. 5 Έφεση. Έφεση από τον εναγόμενο κατά της απόφασης του Επαρ χιακσυ Δικασrηρ(.oυ Λευκωσίας (Λαoύtας, Αν. Προ ΕΔ) που δόθηκε σrις 21 Φεβρουαρtoυ, 1989 (Αρ. AγfJyY'ής 770/88) με 1Ο την οποία απορρίφθηκε αΙτησή του για εκδΙκαση πρoδικασrικής ένσrασης και διαγραφής της αγωγής. Α. ΠαπαφιλΙΠΠΟυ, για τον εφεσεtoντα. Μ. Γεωργίου, για τον εφεσΙβλητο. ΣΑΒΒΙΔΗΣ Δ. ανέγνωσε την απόφαση του Δικασrηρίoυ. Η έφεση αυτή σrρέφεται εναντίον της ενδιάμεσης απόφασης 15 του Επαρχιακού ΔικασrηρLoy Λευκωσίας με την οποία απορ ρΙφθηκε αΙτηση του εφεσείοντα για εκδΙκαση πρoδικασrικής ένσrασης και διαγραφή της αγωγής. Έχουμε ακσύσει τα όσα λtχθηκαν από τους δικηγόρους 20 και των δύο διαδΙκων ύστερα από ορισμένες παρατηρήσεις του Δικασrηρtoυ πάνω σrη διαδικασία που ακολούθησε σrην υπόθεση αυτή. Η αίτηση με την οποΙα ασχολήθηκε το πρωτόδικο Δικα σrήριo φέρει ημερομηνία 19 Σεπτεμβρtoυ, 1988, και με αυτή ζητούνταν δύο θεραπείες. Η πρώτη όπως η πρoδικασrική έν- 25 σrαση που εγεLρεται με την παράγραφο 1 της Υπεράσπισης, ότι δηλαδή η έκθεση απαΙτησης δεν αποκαλύπτει οποιοδήπο τε αγώγιμο δικαΙωμα εναντΙον του εναγόμενου και ότι η αγωγή εΙ ναι κακόβουλη και πεισματίκή, πρΟδικαστεΙ και/ή απoφασισrεΙ από το Δικασrήριo πρώτα και/ή πριν από την 30 ακρόαση της αγωγής. Η δεύτερη, όπως η αγωγή άΠορριφθεΙ ή διαγραφεΙ γιατΙ δεν αποκαλύπτει οποιαδήποτε λογική αιτΙα αγωγής. 817 ΣαΙΙΙSΙΙη; Δ. Παmι6όκo~1oς τ. Πάεχάνο" (1'1') Η αίτηση αυτή παρουσιάστηκε αρχικά ενώπιον άλλου Δι καστή του Επαρχιακού ΔικαστηρΙΟυ ΛευκωσLας, ο οποΙΟς στα πρακτικά που πήρε με ημερoμηνLα 7/10/1988 αναφέρει τα εξής: "Mr. Papaphilίppou: Ι do ηοΙ insist οη para (
- b)of application. COURT: 25.10.88 for clarifications. Wήtten addresses ιο be filed as follows. ΒΥ Mr. Papaphilippou within seven days and Mr. Georghiou within seven days thereafter. Para (
- b)is by consent dismissed with ηο costs. 5 10 (Sgd.) S. Demetήou Ag. P.D.C." Στη συνέχεια η αίτηση αναβλήθηκε στις 9/12/1988 για δι ευκρινήσεις. Στις 9/12/1988 η υπόθεση ήλθε ενώπιον άλλου Δικαστή ο οποΙΟς αφού άκουσε δήλωση των δικηγόρων των διαδΙΚων, πως δεν είχαν να προσθέσουν τίποτε στις γραπτές του αγο ρεύσεις, επιφύλαξε την απόφαση την οποία και εξέδωσε στις 15 2112/1989. Όπως αναφέρει στην απόφασή του ο ευπαίδευτος Δικα- 20 στής το τι είχε να εξετάσει ήταν η αίτηση του εφεσεΙΟντα/ εναγόμενου "με την οποία ζητά την εκδίκαση του εγερθέντος νομικού θέματος και την διαγραφή της Έκθεσης απαιτήσεως, γιατί όπως ισχυρίζεται στην Ένορκη Δήλωση που την συνο δεύει, με την εκδίκαση του σημεί.ου αυτού ωτοφασίζεται τελε- 25 σίδικα ολόκληρn η αγωγή". Ο ευπαίδευτος πρωτόδικος Δικαστής ύστερα από μια εμπεριστατωμένη ανάλυση των διατάξεων της Διαταγής 27 των περί Πολιτικής δικονομίας θεσμών, στην οποία στηριζόταν η αίτηση, και της εφαρμογής της Διάταξης αυτής, και 818 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Dcuιcιu'o"loς Υ. Oe1a&8vo1l ΣcιNi6ικ Δ. αφού ανάλοοε και εξέτασε τα προδικαστικά σημεΙΙΙ που εγέρθηκαν με την αίτηση, κατάληξε στο σuμ.πέρασμα πως στο στάδιο αυτό δεν μπορούσε να ΠΕΙ αν ΟΙ λέξεις που ήταν το 5 αντικείμενο ττις δοοφήμτισης που αναφερότ~ν στην αγωγή ήταν ικανές να μεταφέρουν δ~φτιμιστι.κό νότιμσ.,και. έκρινε ότι δε θα ήταν ορθό οι ενάγοντες να απoστερτιθo'ύv του δικαι ώματός τους να παροοοι.άσουν ττιv υπόθεσή τους και στη συ νέχεια απόρριψε ττιν αίττισrι για διαγραφή ττις αγωγής. Σύμφωνα με το τι δτιλώθτικε ενώπιόν μας από τους εuπαί- 10 15 δεuτoυς δικτιγόρους των διαδίκων, το τι συμφωνήθηχε και δτιλώθτ)κε ενώπιον του Δικασττιρί.O'U στις 7/10{1988 ήταν πως και οι δυο δικτιγόροι συμφώντισαν να δοθούν οδτιγίες για ττιv εκδίκαστι ττις πρόδικαστικής ένσταστις και ότι το δεύτερο αί ττιμα που αναφερόταν σττιν αίττισrι αποσύρετο. Για το λόγο αυτό ο δικτιγόρος των εφεσίβλητων/εναγόντων δεν καταχώρι σε ένσταστι σττιν αίττιοτι. Ύστερα από ττιν πιο πάνω δήλωση, κατά ττιν εκδοχή των δικτιγόρων, το Δικαστήριο αποφάσισε να παραπέμψει για εκδίκαστι το νομικό θέμα ττις προδικαστι κής ένσταστις κι' έδωσε οδτιγίες για γραπτές αγορεύσεις. Φαί- 20 νεται πως ο πιο πάνω ισχυρισμός των δικηγόρων των διαδί κων ενισχύεται και από το περιεχόμενο των γραπτών τους αγορεύσεων με τις οποίες ασχολούνται με ττιν ουσία του' νο μικού θέματος και όχι κατά πόσο το Δικαστήριο θα εξέδιδε διαταγή για εκδίκαστι ττις προδικαστικής ένσταστις ή όχι, 25 σύμφωνα με ττιν αίτηση. 30 Όπως δήλωσαν οι ευπαίδευτοι δ~τιγόρoι παρέμειναν με ττιν εντύπωση ότι οι οδτιγίες που έδωσε το Δικαστήριο στις 7/ 10/1988 σχετικά με ττιv αίττισrι ήταν ότι τι αίτηση έγινε αποδε κτή όσον αφορά ττιv παραπομπή του προδικαστικού νομικού θέματος για εκδίκαστι και γι' αυτό το λόγο έδωσε οδτιγίες για γραπτές αγορεύσεις. 35 Δυστυχώς οι δτιλώσεις που όπως αναφεραν πιο πάνω οι δικτιγόροι, έκαμαν ενώπιον του Δικασττιρίου στις 7/10/1988, δεν καταγράφτικαν από το Δικαστήριο, με αποτέλεσμα, ο Δι.καστής που τελικά επιλήφθτικε ττις υπόθεστις, να παραμείνει 819 ΣcιNίδικ Δ. Πcιmιδόsιo..,loς 'Υ. ΠUαcάνο.., . ""
(1989)με την εντύπωση πως εν<.ί)ltιόν του εκ~εμoύσε για απόφαση η αρχική αίτηση δηλαδή κατά πόσο θα έδινε οδηγίες για εκδί καση του προδικαστι.χού νομικού θέματος που εγείρετο στην αίτηση πριν την ακρ6αΟη της αγωyfγ;. Αφού μελετήσαμε όλα τα στοιχεία της υπόθεσης που τέθη- 5 καν ενώπιόν μας καταλήξαμε στο συμπέρασμα να συμφωνή σουμε με τους έυπαίδευτους δικηγόρους -των διαδίκων ότι η διαδικασία όΠως εξελίχθηκέ είναι λαVΘΑσμtνη και ότι η υπόθεση πρέπει να παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο για επανεκδίκαση. ο Δικαστής ενώπιον του οποίου παρουσιάστηκε αρχικά η αίττμτη όφειλε, ύστερα από τις δηλώσεις των 10 δικηγόρων για παραπομπή του νομι.χού θέματος για εκδίκα- ση σαν προδικαστικού θέματος, να καταγράψει το νομικό θέμα που εγέρθηκε με την προδικαστική ένσταση και να το παραπέμψει για εκδίκαση με βάση τη διαταγή αυτή δίνοντας τις οδηγίες που έδωσε για γραπτές αγορεύσεις ώστε κατά την ακρόαση της προδικαστικής ένστασης ο Δικαστής που την εκ 15 δίκασε να έχει μπροστά του καθορισμένα τα νομικά θέματα κι όχι την αρχική αΙτηση. Κάτω από τα περιστατικά της υπόθεσης κρίνουμε πως η έφεση πρέπει να επιτραπεί και η υπόθεση να παραπεμφθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο για επανεκδίκαση. Ύστερα από τις δηλώσεις των δικηγόρων και, εν όψει των ελλείψεων στα πρακτικά του Δικαστηρίου, οι οδηγίες που δίνουμε για επα νεκδίκαση είναι όπως η αίτηση του εφεσείοντα/αιτητή με ημερομηνία 19 Σεπτεμβριου, 1988, ως είχε αρχικώς, επανεκ δικασθεί από το Δικαστήριο με διαφορετική όμως σύνθεση. Ο δικηγόρος τών εφεσίβλητων/εναγόντων θα έχει το δικαίωμα να καταχωρίσει ένσταση στην πιο πάνω αίτηση σε έξι εβδομάδες από σήμερα. 20 25 30 Πριν τελειώσουμε θα θέλαμε να τονίσουμε πως υποθέσεις όπως αυτή, της οποίας επιλήφθηκε ένας Δικαστής, ο οποίος έδωσε οδηγίες για την καταχώριση γραπτών αγορεύσεων και την όρισε για διευκρινήσεις ενώπιόν του, πρέπει να συνεχίζο- νται μέχρι τέλο'nς από τον ίδιο Δικαστή και όχι το στάδιο 820 35 1 Α.Α.Δ. (Ε) Παmιιόπο1JΙος \'. ΠεΙεχάΥΟ" των διευκρινήσεων η υπόθεση να παραπέμπεται σε άλλο Δι καστή. Αν ο ιδιος Δικαστής επιλαμβανόταν της υπόθεσης ως το τελευταίο στάδιο θα ήταν ενήμερος τοο τι διαμείφθηκε 5 ενώπιόν του στα προηγούμενα στάδια και ποιο ήταν το επίδικο θέμα για εκδίκαση. Αναφορικά με τα έξοδα ύστερα από ομόφωνη εισήγηση των όικηγόρων κάνουμε την πιο κάτω διαταγή. Τα έξοδα της πρωτόδικης διαδικασίας ποο αφορούν το αντικείμενο της παροΟΟας έφεσης θα είναι έξοδα δίκης στην αγωγή. Όσον 1Ο αφορά τα έξοδα της έφεσης κάθε διάδικος θα υποστεί τα έξοδά του. Έφεση επιτρέπεται. 821