(1989)22 Δεκεμβρων, 1989 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.] ΕΙΊΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΊΉΝ ΑΙΙ'ΗΣΙΝ 1'ΗΣ ΑΦΡΙΚ.ΑΝΑ Ν'ιΊΣΚΟ ΛΤΔ., ΚΑΙ ΑΧΙΛΛΕΑ ΠΑΙΙΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑ ΔιΑΤΑΤΜΑΤΑ CERTlORARI ΚΑΙΙΗ PROmnmON ΕΙΊΙ ΤΟΙΣ ΑΦΟΡΩΣΙ ΤΗΝ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΙΊΑΡΧIΑΚΟΥ ΔΙΚ.ΑΣΤΗΡΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, ΗΜΕΡ. 275.89 ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΙΚΗ ΥΠΟθΕΣΗ ΑΡ. 1761/89. (Αίτηση Αρ. 109/89). Ποινική Δικονομία-Ο Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 155, Αρθρο 74
(1)(β)-Εκ πρώτης 6ψεως υπ6θεση-ΑπορρΙΠΤοντας εwή. Υηση ότι δεν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε σvμmράσματα ενοχής. Οι αιτητές αντιμετώπιζαν κατηγορία για χρήση οικοδομής ως ΔΙ.· σκοθήκης, για θέαμα για το κοινό χωρΙς άδεια και για χρήση οικοδο· 5 μής, στην οποία εγΙνετο δεκτό το κοινό για αναψυχή, χωρΙς την σχετι κήάδεια. Όταν τελείωσε η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής ο σννt'ryOΡoς υπεράσπισης πρόβαλε ότι δεν νπf}ρχε εκ πρώτης όψεως νπόθεση, γιατί: (α) δεν αποδείχθηκε πως η δισκοθήκη προσφέρει θέαμα με την έννοια το\! νόμου (β) δεν αποδείχθηκε το σνστατικό της δημόσιας συγκέντρω. σης και (γ) γιατί η δισκοθήκη δεν είναι οικοδομή σύμφωνα με την ερ μηνεf.α το\! άQθρoν 2 το\! Ν. 11118S. Στην ενδιάμεση απόφασή το\! ΤΟ Δικαστήριο βρήκε ότι: "η εν λόγω οικοδομή χρησιμοποιείτο για θέαμα στο οποΙΟ εγίνετο δεκτό το 10 15 κοινό," ότι "η οικοδομή χρησιμοποιείται για δημόσια σuyκέντρωση" και ότι απορρίπτει την εισtιΎ1'Jση ότι "η εν λόγω οικοδομή πρέπει να αποδεικνύεται ότΙ. είναι θέατρο". Από την διατύπωση της αποφάσεως το\! πρωτόδl.κou ΔικαστηρΙOU πρoκύmει ότΙ. το τελεvtαΙO προχώρησε σε συμπεράσματα ενοχής των αιτητών, πράγμα ανεπΙτρεπτο. Τούτο συνι.στά νπέρβαση της εξouσf.ας. Εκδιδεται διάταγμα certiorari. 826 20 1 Α.Α.Δ. (Ε) Αφοιχ4να ΝτΙσκο Λτ6. Α vaφιeόμενες αποφάσεις: ln τe PanfeUdou
(1984)1 C.L.R.661; Attomey-Genera1 oftbe Repιιblic v. Morpbitis (19'75) 2 C.L.R.
- Αίτηση. 5 Αίτηση για προνομιακό διάταγμα certiorar1 και/ή prohibiΙίοη με το οποίο να ακυρώνεται η ενδιάμεση απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λειmωσίας στην Ποινική Υπόθεση Αρ.1761/
- Α. Κληρίδης, για τους αιτητές. 10 Π. AvσάνδΡOυ, για τους καθ' ων η αίτηση. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥ ΛΟΣ Δ. ανέγνωσε την ακόλουθη α πόφαση. Με την αίτηση αυτή οι αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο προνομιακό διάταγμα, Certiorarί και ProhibiΙίοη, με το οποίο να ακυρώνεται η ενδιάμεση απόφαση του 15 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λειmωσίας στην ποινική υπόθεση 1761/89, που δόθηκε στις 27/5/
- Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν σε συντομία ως εξής: Οι αιτητές ήσαν κατηγορούμενοι στην ποινική υπόθεση 20 25 1761/89 ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, με την κατηγορία ότι χρησιμοποιούσαν' οικοδομή ως δισκοθήκη δια θέαμα για τό κοινό χωρίς να έχει εκδοθεί άδεια από το Συμβούλιο Δήμου Στροβόλου ή!και ότι ανtxθηκαν την χρησιμοποίηση της οικοδομής αυτής για τον ίδιο σκοπό. Επίσης, πως χρησιμοποιούσαν την οικοδομή δι • αναψυχή όπου εγίνετο δεκτό το κοινό, χωρίς τη σχετική άδεια και πως ανέχθηκαν την χρησιμοποίησή της για το σκοπό αυτό. Όταν έκλεισε η υπόθεση για την Κατηγορούσα Αρχή, ο 827 ΠΜαδόnο'UΙο~ Λ. Αφιιχάνα ΝτΙσχο Λτδ.
(1989)δικηγόρος των αιτητών - κατηγορούμενων στην υπόθεση εκεί νη - εισηγήθηκε στο Δικαστήριο πως δεν υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση, με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 74
(1)(β) της Ποινικής Δικονομίας, Κεφ.
- Στις 27/5/89 το Δικαστήριο εξέδωσε την ενδιάμεση απόφασή του στην επιφυλαχθείσα απόφαση και απέρριψε τις εισηγήσεις του δικηγόρου των αιτητών αναφορικά προς τον 5 πρώτο αιτητή - κατηγορούμενο - , αλλά δέχθηκε την ει σήγηση του δικηγόρου ως προς τον αιτητή 2 για τις κατηγορίες 1, 3 και
- Εκάλεσε δε τους αιτητές, τον μεν πρώτο να υπερασπισθεί και στις τέσσερις κατηγοριες, το δε δεύτερο εις τη δεύτερη κατηγορία. 10 Κατά την εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών, στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο υπερέβη τις εξουσίες που του παρέχει ο Νόμος δυνάμει του προαναφερθέvtος άρθρου 74
(1)(β) του Κεφ. 155, καθόσον ο Δικαστής προχώρησε και 15 MOqx1aLaE κατ' ουσία και τελεσίδικα επί των γεγονότων της υπόθεσης και όχι εκ πρώτης όψεως. Είναι η εισήγηση του δικηγόρου των αιτητών πως οι αιτητές πλέον δεν έχουν την ευκαιρία να υπερασπιστούν καθότι ήδη τα επίδικα θέματα, επί των οποίων βασίζουν την υπεράσπισή τους, έχουν αποφασιστεί τελεσίδικα στο πρόωρο στάδιο της δίκης προτού τους δοθεί η ευκαιρία να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου 20 την υπεράσπισή τους. Είναι η εισήγηση του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση πως δεν αποφάσισε το Δικαστήριο τελεσίδικα αλλά έκαμε ορισμένα ευρήματα επΙ των γεγονότων μόνο χωρΙς να αποφασίζεται κατά τελικό τρόπο η ενοχή ή αθωότητα των αιτητών. Είναι επίσης η εισήγηση του δικηγόρου των καθ' ων η αίτηση πως το Δικαστήριο κατά την ενδιάμεση απόφασή του ασχολείτο αποκλειστικά και μόνο με τεκμήρια ενοχής, δηλαδή, κατά πόσο οι αιτητές μπορούσαν να ήσαν ένοχοι με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία και όχι με συμπέρασμα ενοχής. 828 25 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) Αφι,χάνα Ν'"Ισχο Ατ
- Παπα6όπο\)).,ος Δ. Η βασική υπεράσπιση των αιτητών ήτο, όπως φαίνεται από τη μακροσκελή ενδιάμεση απόφαση του εντίμου Δικαστού, πως δεν αποδείχθηκε πως η δισκοθήκη προσφέρει 5 θέαμα με την έννοια που χρησιμοποιείται στο Νόμο. Επίσης δε πως δεν αποδείχθηκε το συστατικό στοιχείο της δημόσιας συγκέντρωσης όπως πρέπει να ερμηνευθεί. Επίσης δε πως η δισκοθήκη ΑΦΡΙΚΑΝΑ δεν είναι οικοδομή σύμφωνα με την ερμηνεία του άρθρου 2 του Περί Δήμων Νόμου, Νόμος 111/
- 10 Το Δικαστήριο στην ενδιάμεσή του απόφαση αναφέρει: "Στη δισκοθήκη αυτή υπήρχε, κατά τον ουσιώδη χρόνο. μουσική, εναλλασσόμενος φωτισμός διαφόρων χρωμάτων και πρόσωπα που χορεύουν στην πίστα και λαμβανομένης υπόψη της διατύπωσης (........ οιονδήποτε θέαμα) του άρ- 15 θρου 112
(1)(α) του Ν. 111/85 ευρίσκω. με βάση την ενώπιό μου μαρτυρία, 6τι η εν λ6γω οικοδομή, κατά τον ουσιώδη χρ6νο, χρησιμοποιείτο για θέαμα στο οποίο γίνεται δεκτ6 τοκοιν6ν". Προχωρεί δε να αναφέρει πως σχετικά με το κατά πόσο η 20 οικοδομή χρησιμοποιείται για δημόσια συγκέντρωση, το Δικαστήριο αναφέρει: "Ενόψει δε του ότι στη δισκοθήκη εισέρχεται ελευθέρως το κοινόν, αφού πληρώσει τα σχετικά δικαιώματα, η οικο δομή χρησιμοποιείται για δημ6σια σvyκέντρωση σύμφωνα 25 με το άρθρο 112
(1)(α) του Ν. 111/85." Το Δικαστήριο δε προχωρεί να αναφέρει: "Απορρίπτω την εισήγηση του δικηγόρου των κατηγο ρουμένων ότι η εν λόγω οικοδομή πρέπει να αποδεικνύε 30 ται ότι είναι Θέατρο εφαρμοζομένου του κανόνα ejusdem generis (βλ. Interpretation οΙ documents by Roland Burrows, ESQ K.C.
(1943)page 65).Το ότι το άρθρο 112 του Ν. 111/85 όπως και ο Κανονισμός 162 των Καν. του 829 ΑφQucάνα ΝτΙσχο Λτδ. (19.9> Συμβo'UλΙOU Βελτιώσεως Στροβόλον 1951-1985 βρtoκoνται κάτω από τη λέξη θΕΑΤΡΑ κ.λ.π., και αν ακόμη δεν ανα φερόταν το κ.λ.π., δεν θα μπορουσε να λεχθεί κατά οποιονδήποτε τρόπο ότι η εν λόγω οικοδομή έπρεπε να είναι θΕΑΤΡΟ για να χρειάζεται άδεια λειτoυργtας από την αρμόδια. αρχή." Είναι, κατά τη γνώμη μου. φανερό από τα πιο πάνω αποσπάσματα της ενδιάμεσης απόφασης του εντίμου Δικαστού, πως έχει υπερβεί το όριο του καθήκοντός του, έχει προχωρήσει πέραν της απλής διαπίστωσης πως υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση και έχει καταλήξει σε συμπεράσματα ενοχής των αιτητών. κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. (Βλέπε In Re Pantelidou
(1984)1 C.L.R. 661, στη σελίδα 672. γραμμή 26, όπου αναφέρονται τα εξής: ''At this stage of a criminal trial the decision to be given by the trial Court should not amount ίη any way to a final pronouncement as regards the guilt or innocence of the accused (see. inter alia. The Attorney-GenerαI ΟΙ the Republίc ν. Morphitis,
(1975)2 C.L.R. 138; unless. of course. it is found that ηο prima facie case has been made out against the accused sufficiently to require him to make a defence." 5 10 15 20 Επίσης βλέπε υπόθεση The Attorney-GeneraI ο! Ίhe Re- pubHc Υ. Andreas Christou Morph1t1s
(1975)2 C.L.R. 138 στη σελtδα 141 όπ6υ ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου ΔικαστηρΙOU κ. Τριανταφυλλίδης αναφέρει: .... ................ the judge went beyond what he was empowered to do at that stage and examined whether or not the commission by the respondent of the offences concerned had been actuallyestablished; ίη other words. he acted ίη the manner envisaged by section 77
(1)of Cap. 155; and he could only have done so at the conclusion of the trial. and not at that premature stage of it. namely at the close of the case of the prosecution". 830 25 30 1 Α.Α.Δ. (Ε) ΑφQLΧάvα Ν'CΙσχο A'C6. Παπα6όπον10' Δ. Για τους ΠΙΩ πάνω λόγους έχω καταλήξει ότι υπάρχει υπέρβαση εξουσίας εκ μέρους του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Η ενδιάμεση απόφαση είναι αντίθετη προς τις πρόνοιες του Νόμου, ειδικώς του άρθρου 74
(1)(β) της 5 10 Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Με την απόφασή του ο Δικαστής αποφάσισε τελεσιδικα την υπόθεση. Οι εξουσίες που έχει ο Δικαστής στο στάδιο εκείνο είναι να αποφασίσει εάν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση μόνο. Με τον τρόπο που αποφάσισε ο Δικαστής, ο αιτητής έχασε ουσιαστικά κάθε δικαίωμα να παρουσιάσει τη δική του εκδοχή στο στάδιο της υπεράσπισής του. Για τους πιο πάνω λόγους η απόφαση ακυρώνεται. Η υπόθεση να σταλεί πίσω στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για εκδίκαση de ηονο ενώπιον άλλου Δικαστού. Διάταγμα ως αvωτtρω. 15 831