clr/1989/1989_2_141.pdf

(1)Οι αρχές, που διέπουν επέμβαση τ ο υ Εφετείου σχετικά. μετην ποινή έχουν αποκρυσταλλωθεί από την νομολογία. 141 Γεωργίουν.ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΠέγειας

(2)Εγκλήματα, όπως αυτό,που αντιμετώπισε ο εφεσείων στην υπόθεση αυτή,έχουν, ανεξάρτητααπό τις ποινές, που προνοεί υ νόμος, γίνει σοβαρά. Οι ποινές πρέπει να έχουν α­ ποτρεπτικό χαοακτήρα.

(3)Όμως, εδώο εφ.'σείωνενήργησε υπό το κράτοςλανθα- 5 σμένης εντυπώσεως, που προέκυψε από ασάφειατου νόμου. Το στοιχείο αJTOσυνηγορεί για μετριασμό της ποινής. Η έφεση γίνεται δεκτή. Αναφερόμενες αποφάσεις: Ignatiou v. ThePolice

(1989)2Α.Α.Δ.80; 10 Γενικός Εισαγγελέαςv. KourrisDam Joint Venture Constructions

(1989)2 Α.Α.Δ. 86; Iroas v. TheRepublic

(1966)2Α.Α.Δ. 116; PullenandAnotherv.TheRepublic

(1970)2C.L.R.

1. 15 Έφεση εναντίον ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής από τον Ανδρέα Γεωργίου ο οποίος κρίθηκεένοχος στις 17Ιουλίου 1989από τ ο Επαρχια­ κό Δικαστήριο Π ά φ ο υ (Επ. Δικ. Μιλτιάδους,) στην κατηγο­ ρία ότι τοποθέτησε κρεββατάκια και ομπρέλλες επί παρα­ λίας χωρίς άδεια κατά παράβαση του άρθρου 5 τ ο υ Περί 20 Προστασίας της Παραλίας Νόμου, Κεφ. 59 και καταδικά­ στηκε σε φυλάκιση 45 ημερών και £100.- έξοδα. Α. Χ"Σέργης με Χρ. Βασιλειάδη, για τον εφεσείοντα. Χρ. Γεωργιάδης, για τον εφεσίβλητο. ΣΑΒΒΙΔΗΣ Δ: Ο εφεσείονταςβρέθηκε ένοχος από τ ο Ε- 25 παρχιακό Δικαστήριο Πάφου στην κατηγορία ότι στις 12 τ ο υ Σεπτέμβρη τ ο υ 1988 στην Πέγεια τοποθέτησε κρεββα­ τ ά κ ι α και ομπρελλες στην παραλία τ ο υ Κόλπουτων Κοραλ­ λιών στην περιοχή του Συμβουλίου Βελτιώσεως Πέγειας χωρίς την άδειατηςΑρμόδιας Αρχής, και καταδικάστηκε σε 30 ποινή φυλάκισης45 ημερών και £100.-έξοδα. Αρχικά η έφεση στρεφόταντόσο εναντίον της καταδίκης όσο και της ποινής αλλά κατά την ακρόαση ο ευπαίδευτος 142 2Α.Α.Δ. Γεωργίουν.ΣυμβουλίουΒβληώσεωςΠέγειας ΣαββίδηςΔ. δικηγόροςτ ο υ εφεσείοντα απόσυρε την έφεση κατάτης κα­ ταδίκης και περιορίστηκε στην έφεση κ α τ ά της ποινής. Τα γεγονότα της υπόθεσης όπως τέθηκαν ενώπιον τ ο υ πρωτοδίκου Δικαστηρίου είναι σε συντομία τ α εξής: 5 Στις 12τ ο υ Σεπτέμβρη, 1988,ο επιθεωρητής τ ο υ Συμβου­ λίου Βελτιώσεως Πέγειαςέκαμεέλεγχοστον Κόλποτων Κο­ ραλλιών και βρήκε πως ο εφεσείοντας είχε τοποθετήσει εν­ τός της ζώνης της παραλίας 20κρεββατάκια και 10 ομπρέλ­ λες χωρίς άδειααπό την Αρμόδια Αρχή που στην περίπτω10 ση α υ τ ή ήταν τ ο Συμβούλιο ΒελτιώσεωςΠέγειας. Η υπεράσπιση τ ο υεφεσείοντα ήταν πως τ α κρεββατάκια κι' οι ομπρέλες ανήκαν στη σύζυγο τ ο υ η οποία είχε άδεια να τα τοποθετείστην παραλία κι'ότι ενεργούσεγιαλογαρια­ σμό της συζήγου του. Η σύζυγος τ ο υ ασχολείται με 15 την εργασία α υ τ ή από τ ο 1986 και σύμφωνα με αποδείξεις που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο πλήρωσε για τ ο σκο­ πό.αυτό επαγγελματικό φ ό ρ ο στο Συμβούλιο Βελτιώσεως Πέγειας,γιατ α χρόνια 1986και 1987.Επίσηςστο Δικαστήριο κατατέθηκε άδεια από τον Έπαρχο ως Πρόεδρο τ ο υ Συμ20 βουλίου Βελτιώσεως Πέγειας για τοποθέτηση στην παρα­ λία 20 ομπρελλών και 20 κρεθβατιών με ημερομηνία 30.12.1987 η οποία για λόγους που δεν φαίνονται από τ η μαρτυρία έληγε την επομένη, δηλαδή την 31.12.
2. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα κατά την πρω25 τόδικο διαδικασία ισχυρίστηκε πως ο εφεσείοντας ενήργησε με καλή πίστη γιατί ήταν μετην εσφαλμένηεντύπωση πως η άδεια που εκδόθηκε στην σύζυγο τ ο υ ύστερα από αίτηση της σύμφωνα μετιςπρόνοιες των Ά ρ θ ρ ω ν 3 και 4 τ ο υ Νό­ μου 21/1987που τροποποιούσε τ ο βασικό Νόμοτ ο υεπέτρε30 πε να τοποθετήσει τ α κρεββατάκια και τις ομπρέλλες στην παραλία. Τα Ά ρ θ ρ α 3 και 4 τ ο υ Νόμου 21/87προνοούν τ α πιο κά­ τω: Το Ά ρ θ ρ ο 3 τροποποίησε τ ο Ά ρ θ ρ ο 7Α τ ο υ βασικού Νό35 μου μετην προσθήκη μεταξύάλλων τ ο υπιο κάτω νέου εδα­ φίου

(2): «Οποιαδήποτε άδειαεκδιδομένη δυνάμει τ ο υ παρόν­ τ ο ς Νόμου ισχύει δι' εν έτοςαπό τ η ς ημερομηνίας τ η ς 143 Σαββίδης Δ. Γεωργίουν.ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΠέγειας

(1989)εκδόσεως τ α ύ τ η ς , εκτόςεάν προηγουμένως ανακληθή ή αναοταλή δυνάμει των διατάξεων τ ο υ παρόντος Νό­ μου.» Το Ά ρ θ ρ ο 4έχει ως εί ής: «4.-0) Ανεξαρτήτοις των διατάξεων τ ο υ παρόντος 5 Νόμου, πας όστις είχε την εκμετάλλευσιν οιουδήποτε μέρους τ η ς παραλίας δυνάμει αδείαςαρμοδίας αρχής εκδοθείσης προ της ενάρξεωςτης ισχύος τ ο υ παρόντος Νόμου καθώς επίσης παν έτερονπρόσωπον τ ο οποίον τ η ικανοποιήσει της οικείαςαρχής τοπικής διοικήσεως, 10 εχρησιμοποίει οιονδήποτε μέρος της παραλίας διά τους σκοπούς της παραγράφου (γ) τ ο υ άρθρου 5 τ ο υ βασικού νόμου, ως αύτη τροποποιείται δια τ ο υ άρ­ θρου 2

(6)τ ο υ παρόντος Νόμου, δύνανται, τ η υποβολή αιτήσεως, ουχί αργότεροντης 30ης Σεπτεμβρίου 1987, 15 ν α ζητήσωσι π α ρ ά της οικείας αρχής τοπικής διοική­ σεως την χορήγησιν της προβλεπομένης εις την ως προείρηται παράγραφοναδείας.

(2)Οιαδήποτε άδεια χορηγούμενη δυνάμει τ ο υ πα­ ρόντος άρθρου ισχύει διά τ ρ ί α έτη από της ημερομη- 20 νιας εκδόσεως ταύτης και εν πάση περιπτώσει εκπνέει την 31ην Δεκεμβρίου1989.

(3)» Ο ευπαίδευτοςπρωτόδικοςΔικαστής στην απόφαση τ ο υ όσον α φ ο ρ άτ ο θέμααυτό αναφέρει τ α πιο κάτω: 25 «Είναι γεγονός ότι η σύζυγος τ ο υ κατηγορουμένου Ζωηρώ Α. Γεωργίου το έτος1986προ της ενάρξεως της ισχύος τ ο υάνω Νόμου21/87χρησιμοποιούσε μέροςτης παραλίας τ ο υ Κόλπου των Κοραλλιών στην Πέγεια και τοποθετούσε κρεββατάκια καιομπρέλλεςπρος ενοικία- 30 ση, όμως δεν υπάρχει μαρτυρίαενώπιον μου πότε υπέ­ βαλε την αναφερόμενη αίτηση στο άρθρο 4

(1)τ ο υ Νό­ μου 21/87ως και τ ι αναφέρετο σεα υ τ ή . Παρά τ α όσα ανωτέρω έχω αναφέρει είναι φανερό ότι τ ο ενλόγω άρθρον4τ ο υ σχετικού Νόμου δίδειεξου- 35 σία στην οικεία αρχή τοπικής διοικήσεως εάν ικανο­ ποιηθεί να παραχωρεί στον α ι τ η τ ή την προνοουμένη στο άρθρο5(γ)άδειαηοποία θαέχειισχύνγια3έτη από 144 2Α.Α.Δ. 5 10 15 Γεωργίουν.ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΠέγειας Σαββίδης Δ. την ημερομηνία εκδόσεως της. Η χορηγηθείσα άδεια από τ ο Συμβούλιο Βελτιώσεως Πέγειας στη σύζυγο τ ο υ κατηγορουμένου η οποία χρησιμοποιούσε την παρα­ λία τ ο υ Κόλπουτων Κοραλλίωνπρο της ισχύος τ ο υ άνω Νόμου είναι μέχρι της31.12.87. Σύμφωνα όμως με τ ο άρθρο 146 τ ο υ Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και της σχετικής Νομοθε­ σίας αποκλειστική δικαιοδοσία να αποφασίζει κατ' α­ ποφάσεως, πράξεως ή παραλείψεως οιουδήποτε οργάνου,αρχής ή προσώπου ασκούντων εκτελεστική ή διοικητική λειτουργίαεπί τω λόγω ότια υ τ ή είναι αντίθε­ τος προς τας διατάξεις τ ο υ Συντάγματος ήτ ο υνόμου ή εγένετο καθ' υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας έχει τ ο Ανώτατο Δικαστήριο και τ ο Δικαστήριο ουδεμίατέτοια εξουσία έχει επί τούτω.» Επιβάλλοντας ποινή στον κατηγορούμενο ο ευπαίδευτος Δικαστής έλαβευπόψη όπως αναφέρει στην απόφαση τ ο υ τ α πιο κάτω: 20 25 «Το Δικαστήριο δεν μπορεί να παραγνωρίσει ότι τέτοιο αδίκημα στην περιοχή είναι prevalent και ότι το Δι­ καστήριο έχει καθήκον να εφαρμόσει α υ σ τ η ρ ά τ ο Νόμο για να σταματήσει α υ τ ο ύ τ ο υ είδουςτις παραβάσεις. Αφού έλαβα υπόψη μου τ α γεγονότα της υπόθεσης και τ α περιστατικά για τιςσυνθήκες τ ο υ κατηγορουμένου ως έχουν αναφερθεί από τον ευπαίδευτο συνήγορο τ ο υ τον καταδικάζω σε φυλάκιση 45 ημερών. Περαιτέ­ ρω διατάσσω τον κατηγορούμενο να πληρώσει £100.έξοδα.Αν δενταπληρώσει θαπάει άλλοένα μήνα φυλα­ κή.» ^0 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος τ ο υ εφεσείοντα ισχυρίστηκε στην αγόρευσητ ο υ στην έφεσηπως ηποινή ήταν έκδηλαυ­ περβολική και νομικά λανθασμένη γιατίτ ο Δικαστήριο έδω­ σε υπέρμετρη βαρύτητα στη σοβαρότητα τ ο υ αδικήματος χωρίςνα λάβεισοβαρά υπόψη τιςειδικές συνθήκες τ ο υαδι35 κήματος και τις προσωπικές περιστάσεις τ ο υ κατηγορου­ μένου. Το ότι πράγματι ο εφεσείοντας και η σύζυγος τ ο υ ε­ νεργούσαν καλή τ η πίστει φαίνεται και από τ ο γεγονός πως ο πρωτόδικος Δικαστής τόνισε στην απόφαση τ ο υ τ ο δι­ καίωμα τ ο υ εφεσείοντακαι της συζύγου τ ο υ να προσβά- 145 ΣαββίδηςΑ- Γεοργίοον. Σορβσυλίου ΒελτιώσεωςΠέγεισς

(1989)λουν την εγκυρότητα τ η ς απόφασης τ η ς Αρμόδιας Αρχής να εκδόσει τ η ν άδεια με ισχύ μέχρι την 31.12.87 αντί την 31.12.89αλλά αποφάνθηκεπωςτ οθέμαα υ τ ό δεν εμπίπτει στη δικαιοδοσία τ ο υ αλλά στηδικαιοδοσία τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου. 5 Ο ευπαίδευτος δικηγόρος αναφέρθηκεεπίσης στις προ­ σωπικές περιστάσεις τ ο υ εφεσείοντα με ιδιαίτερη έμφαση στο γεγονόςπωςο εφεσείοντας έχειλευκόποινικό μητρώο, είναι ο μόνος προστάτης της πολυμελούς οικογένειας τ ο υ που αποτελείται απότ η σύζυγο τ ο υ και 4 ανήλικα παιδιά 10 και πωςπ ρ ό σ φ α τ α τ ο υ δόθηκεάδεια λειτουργίας 7αυτοκι­ νήτων κατηγορίας «Ζ». Ηστέρηση της ελευθερίας τ ο υ ,τό­ νισε ο ευπαίδευτος δικηγόρος, είναι καταστροφική τόσο για τηνοικογένειατ ο υ όσο και για τ ο νίδιο γιατί τ ο υ στερεί τ η διεξαγωγή της νέας τ ο υ επιχείρησης γ ι ατην οποία δη- 15 μιούργησε σημαντικό χρέος. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εφεσίβλητης Αρχής συμμε­ ρίστηκε την άποψη τ ο υ δικηγόρου τ ο υ εφεσείοντα ότικά­ τ ω απότ απεριστατικά της υπόθεσης η ποινή φυλάκισης δεν ήταν η μόνη ενδεδειγμένη. 20 Οι αρχέςπ ο υδιέπουν την επέμβαση τ ο υ Ανωτάτου Δικα­ στηρίου ως Εφετείουαπό Ποινικά Δικαστήρια σεθέματα ποινής έχουν αποκρυσταλλωθεί σεσειράαποφάσεων τ ο υ . Στην απόφαση τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Ποινική Έφεση 5126/gnaftouv. ThePolice

(1989)2Α.Α.Δ.80,λέχθηκαν 25 τ α πιο κάτω στη σελ.84: «Itiswellsettledby ourcaselaw thatprimary responsibility for assessingsentence lieswiththe trial Court and this Court willnotinterfere, onappeal, withthesentence asassessedby a trial Court excepton oneofthe accepted grounds, viz. that 30 thetrial Courthasacted inamannerwhichiswronginprinci­ ple, or thatthe sentence ismanifestly excessiveorthe Court ' has misdirecteditselfastotheessentialfactsoras tothe Law. (See, interalia, TryfonaaliasAJoupos v. TheRepublic, 1961 C.L.R. 246; Karawofo andOthersv. The Police

(1967)2 35 C.L.R. 286;Georyhiou v. The Police

(1967)2 C.L.R.292; Demetriouv. ThePolice

(1968)2 C.L.R. 127; Leandrou v. 146 2Α.Α.Δ. Γεωργίουν.ΣυμβουλίουΒελτιώσεως Πέγειας ΣαββίδηςΔ. 77iePo/]ce

(1971)2 C.L.R. 37,38;Kyprianouv. The Republic

(1971)2C.L.R. 158,161;Philippouv. TheRepublic

(1983)2 C.L.R. 245).» Οι αρχές αυτές έχουν τονισθεί π ρ ό σ φ α τ αστην α π ό φ α σ η 5 του Δικαστηρίου αυτού στην Ποινική Έφεση 5098 μεταξύ του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και Kourris Dam Joint Venture, Constructions

(1989)2Α.Α.Δ.86στην οποία γίνε­ ται αναφορά μεταξύ άλλων και στις υποθέσεις Iroasv. The Republic

(1966)2 C.L.R. 116 και Pullen&Another v. The Rep- 10 ublic

(1970)2 C.L.R.

1. Για το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκε ο εφεσείον­ τας προνοείται α π ό το σχετικό Νόμο (Ο Περί Προστασίας της Παραλίας Νόμος, Κεφ. 59), ό π ω ς τροποποιήθηκε, σε συνδυασμό μετον ΠερίΑυξήσεως Χρηματικών Ποινών Νό15 μο του 1987 (Νόμος 166 του 1987) ποινή φυλάκισης π ο υ να μην υπερβαίνει 3 μήνες ή πρόστιμο π ο υ να μην υπερβαίνει τις £150.- ή και τα δύο. Συμφωνούμε μετον ευπαίδευτοπρωτόδικοΔικαστή π ω ς αδικήματα τέτοιας φύσης έχουν καταστεί σοβαρά,ανεξάρ20 τητα α π ό το γεγονός ότι οι προβλεπόμενες ποινές δεν είναι ενδεικτικές της σοβαρότητας του αδικήματος. Κατάντησε συνηθισμένο φαινόμενο διάφορα π ρ ό σ ω π α να λυμαίνον­ ται τιςπαραλίεςπαράνομα μετην τοποθέτηση κρεββατιών θάλασσας, ομπρελλών και άλλων αντικειμένων για ενοικία25 ση και να εκμεταλλεύονται ανεξέλεγκτα τους τουρίστες και άλλους λουσμένους, χωρίς άδεια α π ό τις Αρμόδιες Αρχές για να υπάρχει ο σχετικός έλεγχος. Οι ποινές γιααδικήματα τέτοιας φύσεως πρέπει να είναι τέτοιες π ο υ ναενεργούν ως αποτρεπτικές για τη συνέχιση τους. 30 Ι τ η ν προκειμένη περίπτωση όμως υπάρχει ένα στοιχείο το οποίο έθεσεενώπιον μαςο ευπαίδευτοςδικηγόρος του ε­ φεσείοντα και με το οποίο συμφωνά και ο δικηγόρος της ε­ φεσίβλητης αρχής, ότι ο εφεσείων ενήργησε κάτω α π ό πλάνη π ο υ προέκυψε α π ό ορισμένες ασάφειες οι οποίες υ35 π ά ρ χ ο υ ν στο νόμο καιπ ο υ του έδωσαν την εντύπωση ότι η άδεια ηοποίαεκδόθηκε στη σύζυγο του το 1987 ίσχυε μέχρι το τέλος του
2. Είναιγεγονός ότι οι σχετικές πρόνοιες του νόμου δημιουργούν μια τέτοια ασάφεια και επί πλέον π ρ ο - 147 ΣαββίδηςΔ. Γεωργίουν.ΣυμβουλίουΒελτιάχτεωςΠέγειας

(1989)νοούν γ ι α τ η σύνταξη κανονισμών οι οποίοι να τεθούν ενώ­ πιον της Βουλής προς έγκριση ώστε να ρυθμίζεται η λει­ τουργία παραχώρησης αδειών για την τοποθέτηση ομ­ πρελλών και κρεββατιών στις παραλίες. Βρίσκουμε ότι τ ο στοιχείο α υ τ ό που υποστηρίζεται και από όλα τ α στοιχεία 5 τ α οποία είναι ενώπιον μας και ήταν ενώπιον τ ο υ πρωτόδι­ κου Δικαστηρίου συνηγορεί για μετριασμό της ποινής. Επί­ σης λαμβάνουμε υπόψη όλα τ α γεγονότα για μετριασμό της ποινής που τέθηκαν ενώπιον μας από τον ευπαίδευτο δικηγόρο τ ο υ εφεσείοντα. Παρόλοπου θεωρούμετ ο αδίκη- 10 μα σοβαρό και η ανώτατη ποινή φυλάκισηςπου προνοεί ο σχετικός Νόμος είναι τρεις μήνες, καταλήξαμε στο συμπέ­ ρασμα πως τ ο δικαστήριο δεν έδωσε τ η δέουσα βαρύτητα στα ελαφρυντικά προς όφελος τ ο υ εφεσείοντα. Υπό τ α περιστατικά της υπόθεσης ηποινήτων45 ημερών 15 φυλάκισης είναι έκδηλα υπερβολική και την υποβιβάζουμε σεποινή φυλάκισης διάρκειαςτόσων ημερών από την ημέ­ ρα της καταδίκης τ ο υ μέχρι σήμερα ώστε να αποφυλακι­ σθεί ο εφεσείοντας σήμερα. Πριν τελειώσουμε θ α θέλαμε να τονίσουμε πως είναι και- 20 ρός να θεσπισθούν οι σχετικοί κανονισμοί που προνοεί ο Νόμος γ ι α τ η ρύθμιση της παραχώρησης και τους όρους λειτουργίας των αδειών για επέμβαση στην παραλία, κα­ θώς επίσης και r\ τροποποίηση τ ο υ Νόμου ώστε οι ποινές που προνοούνται να αυξηθούν. ^ Δεγίνεται διάταγμαγιαταέξοδατης έφεσης. Έφεση 148 επιτρέπεται.