clr/1989/1989_2_21.pdf

(6), 15

(3)(α)(β) και 18

(1)(γ)

(2)— Παράλειψη τοποθε­ τήσεως δεύτερης κορδέλλας σε ταμειακή μηχανή — Ποινές προστίμου £4.- στον κάθε ένα από τους δύο πρώτους κατηγορουμένους και £7.-στον3ον κατηγορούμενο, που είχε την δια­ χείριση του κέντρου κρίθηκαν έκδηλα ανεπαρκείς και αυξήθη­ καν σε ποινές προστίμου £50.· για τον κάθε ένα από τους πρώτους δύο κατηγορουμένους και £75.-για τον τρίτο κατη­ γορούμενο. 10 Ποινή — Έφεση για ανεπάρκεια της — Αρχές, που διέπουν επέμ­ βαση του Εφετείου. 15 20 Η παράλειψη τοποθετήσεως δευτέρας κορδέλλας στην ταμειακή μηχανή τ ο υ κέντρου αναψυχής των κατηγορουμέ­ νων κατέστησε αδύνατη την εξακρίβωση της πραγματικής οφειλήςτ ο υ κέντρου προς τον Κ.Ο.Τ., τον έλεγχο των τιμών . και τ η διασφάλιση των δικαιωμάτων τ ο υ υπαλληλικού προ­ σωπικούτ ο υ κέντρου. Το Ανώτατο Δικαστήριο, επιτρέποντας την έφεση, αύξησε τις ποινές όπως φαίνεταιπιο πάνω, τονίζοντας ότι τ ο συγκεκριμένο έγκλημα κατέστησε αδύνατη την πραγμάτωση τ ω ν σκοπών τ ο υ νόμου, όπως αυτοί έχουν περιγραφεί. Η έφεση γίνεται Αναφερόμενες αποφάσεις: AttorneyGeneralv. Sabri

(1963)1C.L.R. 50. 21 αποδεκτή. Κ.Ο.Τ. ν. Κλωνή καιάλλων

(1989)Attorney General v.Theofanous

(1965)1C.L.R.26; Mytides v.Police

(1966)2 C.L.R.90; Heraclis v.Municipality of Nicosia

(1971)2 C.L.R.298; Phiiippouv.Republic

(1983)2 C.L.R.245; Alexandrou v.Police

(1966)2C.L.R.77; 5 Polycarpouv. Police

(1970)2C.L.R. 111. Έφεση για ανεπάρκεια ποινής. Έφεση από τον ΚυπριακόΟργανισμό Τουρισμού γιαανε­ πάρκεια της ποινής, π ο υ επιβλήθηκε στους κατηγορουμέ­ νους στη Ποινική Υπόθεση Αρ. 1640/88τ ο υ Επαρχιακού Δι- 10 καστηρίου Αμμοχώστου (Ιντιάνος, Προσ. Ε.Δ.) πρόστιμο £7.- στο κάθε ένα για την κατηγορία ότι παρέλειψαν να τοποθετήσουν δεύτερη κορδέλλα στην ταμειακή μηχανή κ α τ ά παράβαση τωνάρθρων14

(6),15

(3)(α)(β) και18

(1)(γ){2) τ ο υ Περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου, 1985 (Νόμος 29/85)). 15 Μ. Κλεόπας, για τους εφεσείοντες. Α. Παναγιώτου, για τουςεφεσίβλητους. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣΔ.: Την απόφαση τ ο υ δικαστηρίου θ α εκ­ δώσει ο Δικαστής Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ Δ.: Στις 22.9.88 οι τρεις κατηγορούμενοι - εφε- 20 σίβλητοι παραδέχθηκαν ενοχή σε αδίκημα π ο υ διέπραξαν σαν συναυτουργοί κ α τ ά παράβαση των αρθρ. 14

(6), 15

(3)(α)(β) και 18

(1)(γ)

(2)τ ο υ περί Κέντρων Αναψυχής Νόμου 29/

1. Σύμφωνα με τ α στοιχεία της κατηγορίας οι εφεσίβλητοι, 25 π ο υ διατηρούν κ α φ έ τ η ρ ί αστην Αγία Νάπα με την επωνυ­ μία Volcano Cafe παρέλειψαν να τοποθετήσουν δεύτερη κορδέλλα στην τ α μ ε ι α κ ή μηχανή, που χρησιμοποιούν στην επιχείρηση τους, έτσι ώστε να παρέχεται αναλυτική εικόνα τ ω ν καθημερινών τ ο υ ς εισπράξεων. 30 Το Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου, που συνεδριάζει στο Παραλίμνι, κατεδίκασε τους δύο πρώτους κατηγορού­ μενους σε πρόστιμο £4τον καθένα και τον τ ρ ί τ ο σε £
2. Συγ­ χρόνως τους διέταξε να πληρώσουν εξίσου,τ α έξοδα της δίκης ανερχόμενα σε £
3. Η κατηγορούσα αρχή, π ο υ στην 35 22 2 ΑΛΛ. Κ.Ο.Τ. ν.Κλωνήκαι άλλων Νικήτας Δ. προκειμένη περίπτωση είναιο Κυπριακός Οργανισμός Του­ ρισμού, άσκησε έφεση εναντίον των ποινών αυτών με τ η συγκατάθεση τ ο υ Γενικού Εισαγγελέαγια τ ο λόγο ότι είναι έκδηλα χαμηλές από τ η μιά και από την άλλη, έχοντας κατά 5 νουν τις αυστηρές κυρώσεις π ο υ προβλέπονται από τ ο άρθρο 18

(1)(γ)

(2)τ ο υ νόμου, δεναντανακλούν τ η βαρύτητα τ ο υ αδικήματος. Υπογραμμίζουμε στο σημείο α υ τ ό ότι τ ο αδίκημα τιμωρείται με πρόστιμο μέχρι £500ή με φυλάκιση μέχρι 6 μήνες και σε περίπτωση που συνεχίζεται και μετά 10 τ Π ν καταδίκη με σοβαρή χρηματική ποινή πάνω σε ημερή­ σια βάση. Επιπρόσθετα παρέχεται εξουσία στο δικαστήριο να διατάξειδιακοπή της λειτουργίας τ ο υ κέντρου,που παρενόμησε για όση χρονική περίοδο θεωρεί πρέπουσα. Το επιχείρημα που δεσπόζει στην αγόρευση τ ο υ κ. Κλεό15 α , ο οποίος εμφανίζεταιγια τον Οργανισμό, είναι ότι οι επιβληθείσες χρηματικές ποινές έρχονται σε αντίθεση με τ η νομολογία. Υπόβαθρο της εισήγησης απετέλεσαν οι υπο. θέσεις Γενικός Εισαγγελέας v. HusseinSabri

(1963)1 Α.Α.Δ. 50, Γενικός Εισαγγελέας ν. Φειδία θεοφάνους

(1965)1 Α.Α.Δ.26, 20 Σάββας Μιτίδης ν. Αστυνομίας

(1966)2Α.Δ.Δ. 90 και Γεώρ­ γιος Ηρακλή ν. Δήμου Λευκωσίας

(1971)2 Α.Α.Δ. 298. Ο δικηγόρος των εφεσίβλητων επανέλαβε στην ουσία τ η δικαιολογία που πρόβαλαν οι κατηγορούμενοι μπροστά στο πρωτόδικο δικαστήριο, υποστηρίζοντας ότι η ποινή 25 ήταν η ενδεδειγμένη υπό τις περιστάσεις. Είναι όμως φανερό από τ ο πρακτικό ότι όταν διενεργήθηκεο έλεγχος δεν υπήρχεη δεύτερη κορδέλλαμεβάση την οποία ο επιχει­ ρηματίας καταβάλλει στον Οργανισμό τ ο οριζόμενο υπό τ ο υ νόμου ποσό. π 30 Ο νόμος αποσκοπεί, ανάμεσα σ' άλλα, και στην εξασφά­ λιση των οικονομικών πόρων τ ο υ Οργανισμού που οι δρα­ στηριότητες τ ο υ είναιπρωταρχικής σημασίας για την ανά­ πτυξη τ ο υ τουρισμού, βασικού τομέα της οικονομίας. Περαιτέρω, αποσκοπεί στον έλεγχο των τιμών και τ η δια35 σφάλισητων δικαιωμάτων τ ο υ υπαλληλικού προσωπικού. Αναντίρρητα, ενέργεια σαν α υ τ ή των κατηγορουμένων καθιστά αδύνατη την εξακρίβωση των στοιχείων με βάση τ α οποία υπολογίζεται τ ο ποσοστό προς όφελος τ ο υ Οργανισμού μετ ο οποίο επιβαρύνεται ο λογαριασμόςκάθε 40 πελάτη και στη συνέχεια καταβάλλεταιαπό τον ιδιοκτήτη τ ο υ κέντρου στον Οργανισμό. Επίσης δεν είναι δυνατός ο έλεγχος για τους άλλουςσκοπούς που προαναφέρθηκαν. 23 Νικήτας Δ. Κ.Ο.Τ.ν.Κλωνήκαι άλλων

(1989)Το σοβαρό έργο επιμέτρησης της ποινής εναπόκειται πρωτίστως στον πρωτόδικο δικαστή. Η αρμοδιότητα τ ο υ Εφετείου περιορίζεται στον έλεγχο της διακριτικής αυτής εξουσίας με βάση και πλαίσιο τις αρχέςπου αναπτύχθηκαν μακροχρόνια από τ η νομολογία. {Φιλίππου ν. Δημοκρα­ τίας

(1983)2 Α.Α.Δ. 245). Δικαιολογητικό λόγο επέμβασης τ ο υ δικαστηρίου α υ τ ο ύ αποτελεί και ηπερίπτωση,που επι­ βληθείσα ποινή παραγνωρίζει τους στόχους του νομοθε- 5 τήματος ή εκεί που η ποινή είναι κατάδηλα ανεπαρκής και δεν ανταποκρίνεται στη σοβαρότητα της παράνομης συμ­ περιφοράς. Αναφέρουμε ενδεικτικά τις υποθέσεις Αλέξαν­ δρου ν. Αστυνομίας

(1966)2 Α.Α.Δ. 77 και Πολύκαρπου ν. Αστυνομίας

(1970)2Α.Α.Δ. 111. Υπ' α υ τ ό τ ο πρίσμα ηποινή 10 τ ο υ πρωτόδικου δικαστή είναι λανθασμένη και έχουμε χρέος να την ανατρέψουμε. Η έφεση γίνεται αποδεκτή. Οι ποινές αυξάνονται ως εξής: Οι κατηγορούμενο: 1 και 2 θ α πληρώσουν £50 πρόσ­ τ ι μ ο ο καθένας.Ο τ ρ ί τ ο ς κατηγορούμενος που, ομολόγου- 15 μένως, είχε την ευθύνη διαχείρισης τ ο υ κέντρου θα πληρώ­ σει £75 πρόστιμο. Δεν επεμβαίνουμε στο διάταγμα που α φ ο ρ ά στα έξοδατ η ς δίκης. κ. Κλεόπας: Δεν α π α ι τ ώ έξοδατης έφεσης. Δικαστήριο: έφεση. Δεν επιδικάζονται έξοδα αναφορικά με την Η Έφεση γίνεται αποδεχτή, Ποινές αυξάνονται. 24 20