← Κύπρος

clr/1989/1989_2_230.pdf

(19S9> 29 Σεπτεμβρίου, iWW (ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ/οτές) ΛΟΙΖΟΣΒΩΝΙΑΤΗΣ, Εφεσείων, ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ, Εφεσίβλητου. (Ποινική Έφεση Αρ. 5022). Έφεση — Αξιοπιστία μαρτύρων — Αρχές, που διέπουν την επέμ­ βαση του εφετείου σε εύρημα αξιοπιστίας — Το εφετείο δεν διστάζει να ανατρέψει σχετικό εύρημα, αν αυτό έγινεχα>ρίς να ληφθούν υπ' όψη και να συνεκτιμηθούν σχετικά γεγο­ νότα ή περιστάσεις, που είτε είναι παραδεκτά είτε έχουν αποδειχθεί. 5 Η έκβαση της εφέσεωςαυτής εξηρτάτο από τ ο κατά πόσον υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις θαεδικάιολογείτο ανατρο­ πή από τ ο εφετείο ευρήματος σχετικά με την αξιοπιστία τ ο υ κύριου μάρτυρα κατηγορίας. Επειδή τ ο εφετείο δεν ικανόποιήθη ότι υπήρχε λόγος, που να παρείχε δυνατότητα τέ­ τοιας επεμβάσεως, η έφεση απορρίφθηκε. Η έφεση Αναφερόμενες 10 απορρίπτεται. αποφάσεις: •Marathovouniotisv. Estateof Chrystalleni Nicoiaou, 14 C.L.R.272; 15 Mamas v. APUA

(1966)1 C.L.R. 158; AchUlides v. Michaetides
(1977)1C.L.R. 172; Pofycarpouv.Pofycarpou
(1982)1C.L.R.182. 'Εφεσηκατάτης καταδίκηςκαι ποινής. Έφεση α π ό τον Λ ο ί ζ ο Βωνιάτη π ο υ καταδικάστηκε α π ό 20 τ ο Επαρχιακό Δικαστήριο Λ ε υ κ ω σ ί α ς (Αριθμός Ποινικής Υ­ πόθεσης 39989/87) σε έξι κατηγορίες γ ι α παράλειψη να κα230 2Α.Α.Δ. Βωνιάτης ν.ΤμήματοςΚοιν.Ασφαλ. ταβάλει ως εργοδότης εισφορές κοινωνικών ασφαλίσεων και πρόσθετο τέλος κατάπαράβαση των προνοιών των Πε­ ρί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων και Κανονισμών, εισφο­ ρές ετησίων αδειών κατά παράβαση των περί Ετησίων Α5 δειών Μετ* Απολαβών Νόμων και Κανονισμών, εισφορές πλεονάζοντος προσωπικού κατά παράβαση των περί Τερ­ ματισμού Απασχολήσεως Νόμων και Κανονισμών, τέλος βιομηχανικής καταρτίσεως κατά παράβαση των περί Βιο­ μηχανικής Καταρτίσεως Νόμων και Κανονισμών και έκτα10 κτη εισφορά για την άμυνα κατά παράβαση των περί Εκτά­ κτου Εισφοράςγια την Ά μ υ ν α τηςΔημοκρατίας Νόμων και στον οποίο επεβλήθηαπότονΕπ.Δικ. Σ. Νικολαΐδη,συνολι­ κό πρόστιμο £90.-και ο οποίος διατάχθηκενα πληρώσει τις οφειλόμενες εισφορές και τέλη. 15 Α . Λαδάς, για τον εφεσειοντα. Π. Κληρίδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας φεσίβλητο. Β,για τον ε­ ΣΑΒΒΙΔΗΣ,Δ.: Την απόφαση τ ο υ Δικαστηρίου θ α απαγ­ γείλει ο Δικαστής Ι. Πογιατζής. 20 ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Στις 23 Ιουλίου 1988τ ο Επαρχιακό Δικα­ στήριο Λευκωσίας βρήκε τον εφεσειοντα Λοίζο Βωνιάτη έ­ νοχο σε έξι κατηγορίεςπου περιλαμβάνονται στο κατηγο­ ρητήριοπου καταχώρησε εναντίον τ ο υ ο εφεσίβλητοςΔιευ­ θυντήςΥπηρεσιών ΚοινωνικώνΑσφαλίσεων. Οι κατηγορίες 25 αφορούσαν ισχυριζόμενη παράλειψη τ ο υ εφεσειοντα ως εργοδότη να καταβάλει:
(1)090.36 σεντ εισφορέςκοινωνικών ασφαλίσεων κ α τ ά παράβαση προνοιών των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων και Κανονισμών' 30
(2)£99.64 σεντ πρόσθετο τέλος κατά παράβαση προ­ νοιών των ιδίων Νόμων και Κανονισμών'
(3)£157.32σεντ εισφορέςετησίων αδειών κατά παράβαση των περί ΕτησίωνΑδειών μετ*Απολαβών Νόμων και Κανονι­ σμών' 35
(4)£16.28σεντεισφορέςπλεονάζοντος προσωπικού κατά παράβαση των περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμων και Κανονισμών' 231 ΠογιατζήςΔ. Βωνιάτης ν.Τμήματος Κοιν. Ασφάλισε.
(1989)
(5)£16.28σεντ τέλοςβιομηχανικής καταρτίσεως κατά πα­ ράβαση των περί Βιομηχανικής Καταρτίσεως Νόμων και Κανονισμών' και
(6)£65.06 σεντ έκτακτη εισφορά για την άμυνα κατά πα­ ράβαση των περί Εκτάκτου Εισφοράς δια την Ά μ υ ν α της Δημοκρατίας Νόμων. 5 Η αναφερόμενηστο κατηγορητήριο υποχρέωσητ ο υ εφε­ σειοντα να καταβάλειτις πιο πάνω εισφορέςκαι τέλη αφο­ ρούσε ισχυριζόμενη υποχρέωση από μέρους τ ο υ εργοδότηση τ ο υ Ιωσήφ Ιωάννου σαν μισθωτού μεταξύ 31.3.1986 10 και 31.3.
  1. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε στον εφεσειοντα συ­ νολικό πρόστιμο £90 και τον διέταξενα πληρώσει τις οφει­ λόμενες εισφορές και τέλη. Με την παρούσα έφεση τ ο υ ο εφεσείων προσβάλλει την 15 καταδίκη τ ο υ από το πρωτόδικο Δικαστήριο πάνω σεόλες τις κατηγορίες καθώς και την ποινή που τ ο υ επιβλήθηκε. Ο δικηγόρος τ ο υ όμως απόσυρε την έφεση εναντίον της ποι­ νής πριν την έναρξη της διαδικασίας. Κύριος μάρτυρας κατηγορίας στην ακρόαση ενώπιον 20 τ ο υ πρωτόδικου Δικαστηρίου ήταν ο Ιωσήφ Ιωάννου τ ο υ οποίου ηεκδοχή ήταν ότιπαρέσχε τις υπηρεσίες τ ο υ στον ε­ φεσειοντα ως μισθωτός κτίστης και γεωργικός εργάτης με ημερομίσθιο £
  2. Η εκδοχή τ ο υ εφεσειοντα ήταν ότι ο Ιω­ σήφ ουδέποτε υπήρξε μισθωτός στην υπηρεσία τ ο υ αλλά 25 ανεξάρτητος εργολάβος τον οποίο πλήρωνε ανάλογα με τον αριθμό τούβλων ήτσιμεντομπλόκς που έκτιζεήτην πο­ σότητα άλλης εργασίαςπου εκτελούσε. Ή τ α ν υποχρέωση τ η ς Κατηγορούσας Αρχής να ικανο­ ποιήσει τ ο πρωτόδικο Δικαστήριο ότι στη διάρκεια της ι- 30 σχυριζόμενης περιόδου ο εφεσείων εργοδοτούσε τον Ιω­ σήφ σαν μισθωτό και όχι σαν ανεξάρτητο εργολάβο. Είναι μέσα στα πλαίσια αυτήςτης υποχρέωσης που τ ο πρωτόδι­ κο Δικαστήριο αξιολόγησε την ενώπιον τ ο υ μαρτύριο, και τόνισε ότι η έκβαση της υπόθεσης εξαρτάται ουσιαστικά 35 από την αξιοπιστία των μαρτύρων της κατηγορίας και της υπεράσπισης που κατάθεσαν ενώπιον τ ο υ . Αφού εξέτασε τη μαρτυρία και έλαβε υπόψη τ η συμπεριφορά των μαρ­ τύρων, όταν έδιναν τη μαρτυρία τους,τ οπρωτόδικο Δικα­ στήριο κατάληξε στο συμπέρασμα ότι αξιόπιστη και ορθή 40 232 2Α.Α.Λ. Βωνιάτης ν.ΤμήματοςΚοιν.Ασφαλίσεων ΠογιατζηςΔ. ήταν η μαρτυρία τ ο υ Ιωσήφ Ιωάννου καιόχι εκείνητ ο υ εφε­ σειοντα και τ ο υ μάρτυρα υπεράσπισης Δημήτρη Ευριπίδου, τις οποίες απέρριψε σαν αναξιόπιστες. Η καταδίκητ ο υ εφεσειοντα στηρίχτηκε αποκλειστικά στο 5 πιο πάνω συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου και είναι αυτό τ ο συμπέρασμα που ο ευπαίδευτος δικηγόρος τ ο υ προσπάθησε να μας πείσει ότι είναι λανθασμένο, ανα­ σφαλές και εναντίον τ ο υ βάρους της μαρτυρίας εξεταζόμε­ νης στο σύνολο της, και μας κάλεσενα τ ο ανατρέψουμε. 10 Το ερώτημα που εγείρεται είναιαν, μεβάση τη νομολογιακά καθιερωμένηπάγια τακτικήπου τ ο Ανώτατο Δικαστήριο α­ κολουθεί στην κατ' έφεση δικαιοδοσία τ ο υ , ενδύκνειται ή όχι, κάτω από τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, η από μέρους μας ανατροπή ευρημάτων και συμπερασμά15 των τ ο υ πρωτόδικου Δικαστηρίου που στηρίζονται στην α­ ξιοπιστία των μαρτύρων που κατάθεσανενώπιον τ ο υ . Η καθιερωμένηπροσέγγιση στο θέμαπου μας απασχολεί έχει επανειλημμένα επιβεβαιωθεί σεπολλές αποφάσεις πα­ λαιότερες και πρόσφατες μετόση σαφήνειαπου δεν επιδέ20 χεται οποιαδήποτε αμφισβήτηση. Ενδεικτικά αναφέρουμε τις υποθέσεις 1) Μιλτιάδης Μαραθοβουνιώτης ν Περιου­ σίας Χρυσταλλένης Νικολάου
(1934)14Α.Α.Δ. 272, 2)Σοφοκλής Μάμας ν Συνεταιρισμός Ελαστικών APUA
(1966)1 Α.Α.Δ.158,3)Ζήνων Αχιλλείδης νΒύρωνΜιχαηλιδης
(1977)1 25 Α.Α.Δ. 172,και 4) Μαρούλλα Πολυκάρπου ν Σάββας Πολυ­ κάρπου
(1982)1 Α.Α.Δ.182.Παρά την πολλή φειδώμετην ο­ ποία ασκεί την εξουσία που έχει επί τ ο υ προκειμένου, τ ο Ε­ φετείο δεδιστάζεινα επέμβει και να ανατρέψει ευρήματαα­ ναφορικά μεγεγονότα και συμπεράσματα πρωτόδικων Δι30 καστηρίων που στηρίζονται στην αξιοπιστία των μαρτύ­ ρων στις περιπτώσεις που ικανοποιείται ότι έγιναν χωρίς να ληφθούν καθόλου ή επαρκώς υπόψη και να συνεκτιμη-' θούν σχετικά γεγονότα ή περιστάσεις που είτε είναι παρα­ δεκτά είτε έχουν αποδειχθεί. Αν διαπιστωθεί πλημμελής ε35 ' κτίμηση αυτής της μορφής,μπορεί ασφαλώςνα λεχθείότι τ ο προσβαλλόμενο συμπέρασμα εξάχθηκε ενάντια στο βά­ ροςτης μαρτυρίαςεξεταζόμενης στο σύνολο της, που απο­ τελεί συνήθη λόγο επέμβασης από μέρους τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου. 40 Στην προσπάθεια τ ο υ να εντάξει στον πιο πάνω κανόνα τ ο προσβαλλόμενο συμπέρασμα τ ο υπρωτόδικου Δικαστη233 ΠογιατζήςΔ. Βωνιάτηςν.Τμήματος Κοιν.Ασφαλίσεων
(1989)ρίου στην παρούσα περίπτωση για την αξιοπιστία τ ο υ Ιω­ σ ή φ και την αναξιοπιστία τ ο υ εφεσειοντα και να πετύχει έ­ τσι την ανατροπή τ ο υ , ο ευπαίδευτος δικηγόρος τ ο υ εφε­ σειοντα επέσυρε την προσοχή μας στο Τεκ. 6 και ισχυρί­ στηκε ότι τ ο περιεχόμενο τ ο υ είναι ασυμβίβαστο μετην εκδοχή τ ο υ Ιωσήφ και υποστηρίζει την εκδοχή τ ο υ εφεσειον­ τ α και ότι στην εκτίμηση που έκαμετ ο πρωτόδικο Δικαστή­ ριο, δεν έλαβεεπαρκώς υπόψη τ ο υ τ ο γεγονός αυτό με α­ ποτέλεσμα να οδηγηθεί σελανθασμένο συμπέρασμα. 5 Το Τεκ. 6 είναι ένα κακά συνταγμένο ιδιόχειρο, δυσανά- 10 γνωστό σύντομο έγγραφο που συνέταξε ο εφεσείων και υ­ πόγραψε ο Ιωσήφ στις25.12.1986στο οποίο αναφέρεται ότι για την περίοδο 13.10.1985μέχρι 25.12.1986ο Ιωσήφ και οε­ φεσείων λογαριάστηκαν για τις εργασίεςτ ο υ πρώτου και ξόφλησαν και ότι ο Ιωσήφ οφείλει στον εφεσειοντα£
  1. 15 Στην απόφαση τ ο υ το πρωτόδικο Δικαστήριο κάμνει ρητή α ν α φ ο ρ ά στο έγγραφο, Τεκ. 6,τ ο οποίο φαίνεται ότι αντι­ μετώπισε με κάποια καχυποψία εν όψει των εξηγήσεων που έδωσε ο Ιωσήφ αναφορικά με τις συνθήκες της υπο­ γ ρ α φ ή ς τ ο υ και τ ο υ γεγονότοςότι ο εφεσείωνείπε ότι συν 20 τάχθηκε και υπογράφτηκελίγες μέρεςπριν την ημερομηνία 25.12.1986που ο ίδιοςέγραψεστο κείμενοτ ο υ καιστογραμ­ ματόσημο πάνω στο οποίο είχε υπογράψει ο Ιωσήφ. Δεν ευσταθεί, επομένως, ο ισχυρισμός ότι στην εκτίμηση τηςε­ νώπιον τ ο υ μαρτυρίας τ ο πρωτόδικο Δικαστήριο αγνόησε 25 ή δεν έλαβε επαρκώς υπόψη τ ο Τεκ.
  2. Ούτε κατάτ η γνώμη μας ευσταθείο ισχυρισμός ότι τ ο κείμενοτ ο υΤεκ. 6είναι α­ συμβίβαστο με την εκδοχή τ ο υ Ιωσήφ ή ό τ ι συνάδει με την εκδοχή τ ο υ εφεσειοντα. θ α τ ο χαρακτηρίζαμε περισσότε­ ρο σαν ουδέτεροπαρά σανενδεικτικότηςαλήθειαςτης μιας 30 ή της άλλης εκδοχής. Α φ ο ύ εξετάσαμε τη μαρτυρία στο σύνολο της κ ά τ ω από τ ο ψ ω ς των επιχειρημάτων των δυο πλευρών, είμαστεικανοποι ημένοι ότιτ ο πρωτόδι κοΔικαστήριοείχετην ευχέρεια και τ ο δικαίωμα να εξάξειτ α συμπεράσματα τ ο υ στα οποία 35 στήριξε την ενοχή του εφεσειοντακαι ότι δεν συντρέχουν λόγοι που να επιβάλλουν ή να δικαιολογούν την επέμβαση μας. Η έφεση εναντίον της καταδίκης απορρίπτεται. Η κατα­ δίκη τ ο υ εφεσειοντα επικυρώνεται. Η Έφεση 234 απορρίπτεται. 40

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.