clr/1989/1989_2_245.pdf

(6)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 — Το έγκλημα διαπράχθηκε καθ' ονχρόνον το όργανο έσπευδε σε βοήθεια διαιτητή ποδοσφαι5 ρικαύ αγώνα — Λευκό ποινικό μητρώο και μεταμέλεια — Φυλάκιση 4εβδομάδων — Επιεικής. Ποινή — Εξατομίκευση για να ανταποκρίνεται στις συνθήκες του δράστη — Το σχετικό καθήκον δεν ατονεί, έστω κι' αν επιβάλ­ λεται η επιβολή ποινής αποτρεπτικού χαρακτήρα. 10 15 20 25 Κατά την διάρκεια επεισοδίου σε ποδοσφαιρικό αγώνα, που προέκυψε από τις διαμαρτυρίες των παικτών της μιαςο­ μάδας για συγκεκριμένη απόφαση τ ο υ διαιτητή, ο τελευταίος ζήτησε την βοήθειατης Αστυνομίας. Ο εφεσείων παρεμπόδι­ σε μέλοςτ η ς αστυνομικής δυνάμεως να πλησιάσει τονδιαιτη­ τ ή , τραβώντας τον βίαια από τ ο κολλάροτης στολήςτ ο υ . Ο εφεσείωνμεταμελήθηκε. Έχει λευκό μητρώο. Είναι επαγ­ γελματίας ποδοσφαιριστής. Η φυλάκιοητου έχει δυσμενείς ε­ πιπτώσεις στην συμμετοχή και επίδοση του στο άθλημα. Πα­ ραπονέθηκεότι εσφαλμένα η υπόθεση του συγκρίθηκε με την υπόθεση Αστυνομία ν. Ιωάννου

(1982)2Α.Α.Δ. 61. Το Α ν ώ τ α τ ο Δικαστήριο, απορρίπ­ τοντας την έ φ ε σ η , α π ο φ ά ν θ η κ ε :

(1)Ο παραλληλισμός των γεγονότων της υπόθεσης αυτής μεε­ κείνα της Ιωάννου ανωτέρω, ήταν επιβεβλημένος. Το κοινό χαρακτηριστικό έγκειται στο καθήκο τ ο υ Δικαστηρίου να πε­ ριφρουρήσει τ ο άθληματ ο υ ποδοσφαίρου από πράξεις βίας με δυσμενείς συνέπειες για το κοινωνικό σύνολο. '245 Φιλίππου ν.Αστυνομίας

(2)Το γεγονός ότι επιβάλλεται πρόσδωση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή δενοδηγείσεατονίατου καθήκοντος εξατομικεύσεως της. Εδώ ηποινή εξατομικεύθηκε,ώστε η έ­ κταση τηςνα περιορισθείσε 4εβδομάδεςφυλακή.

(3)Ηφυλάκισηστηνπερίπτωσηαυτήήταναπόλυταδίκαιολογημένη. Βάσιμα μπορεί να χαρακτηρισθεί επιεικής. 5 Η έφεση απορρίπτεται. Αναφερόμενες αποφάσεις: ThePolice ν loannou

(1989)2C L R61, Hapsides ν ThePobce

(1969)2 C L R 64, 10 Theodorouv ThePolice

(1979)2CLR 191, Knkou ν TheRepublic

(1983)2CL R 289, Constantmouv TheRepuphc {1989)2CL R 218, Phihppou ν TheRepubL;

(1983)2CL R 245 Έφεση κατά της ποινής. 15 Έφεση κατά της ποινής από τον Χρίστο Φιλίττττου άλλως «Φαλκονέτι» που καταδικάστηκε από τ ο Επαρχιακό Δικα­ στήριο Λεμεσού (Ποινική Υπόθεση Αρ. 25038/89)για επίθεση εναντίον οργάνου της τάξης κατά παράβαση τ ο υ άρθρου 244

(6)τ ο υ Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και στον οποίο επι- 20 βλήθηκε από τον Αν. Επ. Δικ. Ν. Νικολάου, ποινή φυλάκι­ σης τεσσάρων εβδομάδων. Κ. Ερωτοκρίτου και Τ. Κατσικίδης, για τον εφεσείοντα. Γλ. Χατζηπέτρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας την εφεσίβλητη. Β, για ΠΙΚΗΣ Δ.: Ο Χρίστος Φιλίππου, γνωστός ως «Φαλκονέ­ τι», εφεσίβαλε την ποινή φυλάκισης τεσσάρων εβδομάδων π ο υ τ ο υ επιβλήθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμε­ σού για επίθεση ενάντια σε όργανα της τάξης κ α τ ά την ε­ κτέλεσητ ο υ καθήκοντοςτ ο υ (τοαδίκημα τιμωρείται μεφ υ - 30 λάκιση μέχρι δυο ετών σύμφωνα με τις διατάξεις τ ο υ άρ­ θρου 244

(6)τ ο υ Ποινικού Κώδικα-Κεφ. 154). Ηποινή προσ­ βάλλεται ως έκδηλα υπερβολική, υποκείμενη σε τροπο­ ποίηση προς εξισορρόπηση της ποινής μετ α γεγονότατης υπόθεσης και τις προσωπικές συνθήκες τ ο υ παραβάτη. Ε- 35 246 25 2Α.Α.Λ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας Πικής Λ.ι κτός από τ ο στοιχείο της υπερβολής που χαραχτηρίζει την απόφαση, αυτή είναι τρωτή και για τ ο λόγο, όπως εισηγή­ θηκε ο συνήγορος τ ο υ κατηγορουμένου,ότι προσδιορίστη­ κεμεβάση άσχετα γεγονότα και εκτιμήθηκεμέσα σε εσφαλ' 5 μένο πλαίσιο. Τα γεγονόταπου συνιστούν και περιστοιχίζουν τ ο αδίκη­ μα που παραδέχθηκε ο εφεσείων,είναι τα εξής: Στη διάρκεια τ ο υ ποδοσφαιρικού αγώνα ΑΠΟΛΛΩΝΑ ΑΕΛ ο διαιτητής ακύρωσε ως αντικανονικό τέρμα που ση10 μείωσε η ομάδα τ ο υ ΑΠΟΛΛΩΝΑ. Οι ποδοσφαιριστές τ ο υ ΑΠΟΛΛΩΝΑ διαμαρτυρήθηκαν, περικυκλώνοντας τ ο διαι­ τ η τ ή , μεαπειλητικές διαθέσεις. Ο διαιτητής συναισθανόμε­ νος την απειλή κάλεσε τις αστυνομικές Δυνάμεις που βρί­ σκονταν στο γήπεδο για να αποκαταστήσουν την τ ά ξ η 15 στον αγωνιστικό χώρο. Ο αστυφύλακαςΠ.Λεωνίδα ήταν το πρώτο όργανο της τάξης που ανταποκρίθηκε στην πρόσ­ κληση τ ο υ διαιτητή. Ο «Φαλκονέτι» τον εμπόδισε να τ λ η . σιάσει, τραβώντας τον βίαια από τ ο κολλάρο της στολής ιΌυ. Η συμπεριφορά τ ο υ εφεσείοντα δεμπορεί παρό ν-ιερ20 μηνευτεί ως προσπάθεια παρεμπόδισης τ ο υ αστυν -ιιικου οργάνου να προσεγγίσει τ ο διαιτητή και να εξουδί νερώσει την πίεση που ασκείτο σε βάροςτ ο υ και να αποκα. αστήσει την τ ά ξ η . Ευτυχώς για τ ο άθλημα δε σημειώθηκαν άλλα έκτροπα 25 x c ο αγώνας συνεχίστηκε χωρίς άλλα επεισόδια. Συνεκτιμώντας τ η σοβαρότητα και τις προεκτάσεις τ ο υ αδικήματος, σε συνδυασμό με τ ο καθήκον για προστασία τ ο υ δημοφιλούςαθλήματοςτ ο υ ποδοσφαίρου, καθώς και τις συνέπειες από επιθέσεις εναντίον αστυνομικών οργά30 νων στην εκτέλεση τ ο υ καθήκοντος τους,τ ο πρωτόδικο Δι­ καστήριο έκρινε ότι η μόνη ποινή που άρμοζε ήταν ποινή φυλάκισης. Συμπεραίνεται ότι ηποινή φυλάκισηςπου επι­ βλήθηκε δεν ήταν μεγαλύτερηλόγω της μεταμέλειας τ ο υ ε­ φεσείονταπου περιέχεται στην κατάθεσηστην οποία προέ35 8η στις Αστυνομικές Αρχές αργότερα την ημέρα εκείνη,και τ ο υ γεγονότος ό τ ι δε βαρύνεται με προηγούμενες καταδί­ κες. Στον προσδιορισμό τηςφύσηςτ η ςποινήςτ ο πρωτοβάθ­ μιο Δικαστήριο καθοδηγήθηκεαπό την πρόσφατη απόφα247 s< Πικής Δ. Φιλίππου ν.Αστυνομίας

(1989)ση τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου ThePolice v.loannou.* Στην υπόθεση εκείνη τ ο Εφετείοαντικατέστησε ως έκδηλα ανε­ παρκή την ποινή προστίμου που είχε επιβληθεί σε θεατή ο οποίος είχε εισχωρήσει στον αγωνιστικό χώρο και επετέθη στο διαιτητή διαπράττοντας τ ο αδίκημα της κονής επίθεσης (το αδίκημα τιμωρείται με φυλάκιση ενόςχρόνου -άρ­ θρο 242τ ο υ Ποινικού Κώδικα -Κεφ.154), μεποινήφυλάκι­ σης έξι εβδομάδων. 5 Ο κ. Ερωτοκρίτου εισηγήθηκε ότι ο παραλληλισμός των γεγονότων της υπόθεσης εκείνης και των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης είναι ανεδαφικός,γεγονός που οδή­ γησε το πρωτόδικο Δικαστήριο να εκτιμήσει την ποινή έξω από το σωστό πλαίσιο γεγονότων. Ο εσφαλμένος παραλ­ ληλισμός οδήγησε τ ο Δικαστήριο να προσδώσει μεγαλύτε­ ρη σοβαρότητα στα γεγονότα της υπόθεσης αυτής από ε­ κείνη που τ α γεγονότατης υπόθεσης δικαιολογούσαν. Σύμ­ φ ω ν α μετον κ. Ερωτοκρίτου τ αγεγονότατης υπόθεσης συ­ νιστούσαν ένα στιγμιαίο επεισόδιο χωρίς ευρύτερες συνέ­ πειες για την τ ά ξ η στον αγωνιστικό χώρο και γιατ η συνέχι­ ση τ ο υ αγώνα. 10 15 20 Η ποινή είναι επίσης τ ρ ω τ ή , σύμφωνα με την εισήγηση που έγινε εκ μέρους τ ο υ εφεσείοντα, λόγω της αποτυχίας τ ο υ Δικαστηρίου να την εξατομικεύσει στο βαθμό που να αρμόζει και στις προσωπικές συνθήκες τ ο υ εφεσείοντα. Ο «Φαλκονέτι» είναι επαγγελματίαςποδοσφαιριστής και ο α- 25 ποκλεισμός τ ο υ στο κρίσιμο αυτό στάδιο του πρωταθλή­ ματος θαέχει δυσμενείς συνέπειες στη συμμετοχή και την ε­ πίδοση τ ο υ στο άθλημα. Ο κ. Χατζηπέτρου υποστήριξε ότι δε συντρέχει κανένας βάσιμος λόγοςπου να δικαιολογείτ η παρέμβαση τ ο υ Ανω- 30 τ ά τ ο υ Δικαστηρίου στην επιλογή της φύσης και τ ο υ μέτρου τ η ς ποινής. Επεσήμανε ότι ηαπόφαση τ ο υ Εφετείουστην υ­ πόθεση loannou δεν είναι η μόνη η οποία συνηγορεί υπέρ της επιβολής αποτρεπτικών ποινών για πράξεις βίας που σημειώνονται στη διάρκεια ποδοσφαιρικών αγώνων. Η ίδια 35 προσέγγιση υιοθετήθηκεκαι στις υποθέσεις Menelaos Hapsides v. The Police** και Theodorou v. The Police.*** Και στις δυο υποθέσεις επικυρώθηκαν ποινές φυλάκισης για επεισόδια βίας γ ι α την περιφρούρηση τ ο υ αθλήματος και τ η ς τάξης στα γήπετα. 40 '

(1989)2CLR 61. "

(1969)2CLR 64 •"

(1979)2CLR 191 •24ε 2Α.Α.Δ. Φιλίππου ν. Αστυνομίας 'Πικής Λ. Το πρώτο ερώτημα που πρέπει να απαντήσουμε είναι αν τ ο Δικαστήριο έκρινε τ α γεγονότα μέσα στο σωστό τους πλαίσιο, και ιδιαίτερα, αν είχε συμπεριλάβει οποιοδήποτε άσχετο στοιχείο στον καθορισμό της σοβαρότηταςτους. 5 Η απάντηση είναι αρνητική. Ο παραλληλισμός των γεγο­ νότων της υπόθεσης αυτής με εκείνα της loannou ήταν όχι μόνο εύστοχος αλλά και επιβεβλημένος. Το κοινό χαραχτηριστικό έγκειται στο καθήκον τ ο υ Δικαστηρίου να περι­ φρουρήσει τ ο άθληματ ο υ ποδοσφαίρου από πράξεις βίας 10 με εξαιρετικά δυσμενείς συνέπειες για τ ο κοινωνικό σύνολο. Επεισόδια βίας σε αθλητικούς χώρους υπονομεύουν όχι μόνο τον αθλητισμό αλλά και τ η στάθμη τ ο υ πολιτισμού μας. Ομαδικά παιγνίδια όπωςτ οποδόσφαιρο έχουν, όπως και τ α αγωνίσματα στίβου, ως σκοπό την ευγενή άμιλλα και 15 όχ· Τ Π βίαιη αντιπαράθεση. Πράξεις βίας οδηγούν στην αλ­ λοτρίωση των σκοπών τ ο υ αθλήματοςκαι καθιστούν προ­ βληματική την προσέλευση τ ο υ κοινού στα στάδια. Για την εμπέδωση των σκοπών τ ο υ αθλητισμού οι αθλη­ τές γενικά, και στην περίπτωση τ ο υ ποδοσφαίρου οι ποδο20 σφαιριστέςειδικά, έχουν ιδιαίτερη ευθύνη. Οι κανόνες τ ο υ αθλήματος πρέπει να τηρούνται σχολαστικά. Κάθε πράξη βίας εκ μέρους ποδοσφαιριστή είναι καταδικαστέα και για τ ο λόγο ότι εκτόςαπό τον άμεσο αξιόποινο χαραχτήρα της τείνει στην έξαρση τ ο υ φανατισμού και στον αποπροσανα25 τολισμό των θεατών από τους σκοπούς τ ο υ αθλητισμού. Και όταν επιβάλλεται η πρόσδοση αποτρεπτικού χαρα­ χτήρα στην ποινή η υποχρέωση για εξατομίκευση της, ώ­ στενα αρμόζει και στις συνθήκες τ ο υ παραβάτη, δενατονεί - Krikou v. Republic* Η διαδικασία εξατομίκευσης δεν πρέπει 30 να οδηγεί, όπως είχαμε την ευκαιρία να υποδείξουμε σε πρόσφατη απόφαση μας- Constantinouv. Republic**-«στηνε­ ξουδετέρωση του αποτρεπτικού χαραχτήρα της ποινής». Στην προκείμενη περίπτωση είναι φανερόότι ο πρωτόδικος Δικαστής εξατομίκευσετην ποινή στο βαθμό που να μειώσει 35 την έκταση της μόνο σετεσσάρων εβδομάδων φυλάκιση. '<1983)2CLR 289. "

(1989)2Α.Α.Δ. 218 249 Πικής Α.. Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)Ο προσδιορισμός της φύσης και ηεπιμέτρηση της ποινής είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Παρέμ­ βαση τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου λόγω υπέρμετρης αυστη­ ρότητας της ποινής δικαιολογείται μόνο όταν τ ο στοιχείο της υπερβολής έχει αντικειμενικό έρεισμα -Philippou v.Republic* 5 Το κριτήριο δεν'είναι η υποκειμενική εκτίμηση των μελών τ ο υ Εφετείου αλλά τ ο αντικειμενικό μέτρο. Κρίνοντας την ποινή στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης, όχι μόνο δε διαπιστώνουμε οποιαδήποτε υπερβολή στην ποινή, που επιβλήθηκε, αλλά βάσιμα μπορεί να χαραχτηριστεί ως 10 επιεικής. Η επιλογή της ποινής φυλάκισης ως τ ο υ μέσου τιμωρίας τ ο υ εφεσείοντα ήταν απόλυτα δικαιολογημένη. Η πράξη τ ο υ εφεσείοντα δεν αντιστρατευόταν μόνο τ ο αθλητικό πνεύμα αλλά και τ ο έργο των αστυνομικών Αρχών στην εκτέλεση τ ο υ καθήκοντος τους. Οι άστυ- 15 νομικές Αρχές στην εκτέλεσητ ο υ καθήκοντοςτουςείναι φ ο ­ ρείς της εξουσίας τ ο υ δικαίου. Αντιοτράτευση και υπονό­ μευση τ ο υ έργουτους κάτω από τις συνθήκες που είχεδια­ πραχθεί τ ο αδίκημα δε μπορεί πάρα να χαραχτηριστεί ως πράξη εξαιρετικήςσοβαρότητας. 20 Θέλουμε να καταλήξουμε μετην προειδοποίηση ότι όσοι βιαιοπραγούν στα γήπεδα δεν πρέπει να αναμένουν την ε­ πιείκεια τ ο υ Δικαστηρίου. Η έφεση '(1983}2CL.R.245.249. 250 απορρίπτεται.