2A.A.A. 24 Οκτωβρίου,1989 (ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΙΗΣ, Δ.Δ.) ΠΕΤΡΟΛΙΝΑΛΤΔ., Εφεσείουσα, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 5153). Ποινή — Αποθήκευση πετρελαιοειδών χωρίς άδεια της αρμόδιας αρχής κατά παράβαση του άρθρου 4
(4)του Περί Πετρελαιοει δών Νόμου Κεφ. 272,όπως τροποποιήθηκε από τον Νόμο 64/ 75— Άρνηση παροχής αδείαςλόγω παραλείψεως ελέγχου υ5 δροστατικής πιέσεως στην αποθήκη — Η παράλειψη συνεχι ζόταν κατά την δίκη — £400πρόστιμο — Αργότερα έγινε οέ λεγχος που έδειξε ότι η αποθήκη πληρούσε τις σχετικές προϋ ποθέσεις — ΤΌ Δικαστήριο σωστά έλαβε υπ' όψη την συνέχι ση της παραλείψεως και μετά την περίοδο στην οποία αναφε10 ρόταν η κατηγορία — Η ποινή δεν κρίνεται υπερβολική. Ποινή — Αρχές, που διέπουν επέμβαση του εφετείου. Τα γεγονότα τ η ς υποθέσεως αυτής προκύπτουν ικανο ποιητικά από τις πιό πάνω περιληπτικές αημειώοεις. Η έφεση 15 Αναφερόμενες απορρίπτεται. αποφάσεις: Phttppou v. The Republic
(1983)2 C.L.R.245; , Demetriou and Othersv. The Republic
(1988)2 C.L.R.175. Έφεση κατά της ποινής. Έφεση κ α τ ά τ η ς ποινής από την Πετρολίνα Λτδ. π ο υ κα20 ταδικάστηκε από τ ο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας ( Π ο ι ν ι κ ή Υ π ό θ ε σ η Α ρ . 10867/88) γ Ι α τ η ν κ α τ η γ ο ρ ί α α π ο θ ή κευσης π ε τ ρ ε λ α ι ο ε ι δ ώ ν χ ω ρ ί ς ά δ ε ι α κ α τ ά π α ρ ά β α σ η τ ο υ ά ρ θ ρ ο υ 4
(4)τ ο υ Περί Π ε τ ρ ε λ α ι ο ε ι δ ώ ν Ν ό μ ο υ , Κ ε φ .272ω ς ε- 281 ΠετρολίναAt8. ν.Αβτυνφίας (im) τροποποιήθη από τ ο Νόμο 64/75και στην οποίαν επιβλήθη κε από τον Αν. Επ. Δικ. Σ. Νικολαϊδη πρόστιμο£400.Α. Ζαχαρίου, για την εφεσείουσα. Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατίας S, για την 5 ΣΑΒΒΙΔΗΣ Δ.: Η απόφαση θ αδοθείαπό τον έντιμο Δικα στή κ. Κούρρη. ΚΟΥΡΡΗΣ Δ.: Η έφεση στρέφεται εναντίον της ποινής που επέβαλετ ο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Λάρνακας στην εφε σείουσα εταιρεία ηοποία παραδέχθηκε ενοχή στην κατηγο- 10 ρία της αποθήκευσης πετρελαιοειδών χωρίς την άδεια της Αρμόδιας Αρχής, κ α τ ά παράβαση τ ο υ άρθρου4
(4)τ ο υ Περί Πετρελαιοειδών Νόμου Κεφ.272,όπωςαυτό τροποποιήθη κε από τ ο άρθρο 2
(6)τ ο υ Νόμου 64/
- Η εφεσείουσα εται ρεία καταδικάστηκε σε £400.-πρόστιμο. 15 Τα γεγονότατης υπόθεσης, όπως τέθηκαν ενώπιον πρωτόδικου Δικαστηρίου, είναι σεσυντομία τ α εξής: Η εφεσείουσα εταιρεία είναι ιδιοκτήτρια ενός μεγάλου ντεπόζιτου υγραερίου που βρίσκεται στα αριστερά τ ο υ δρόμου Λάρνακας -Δεκέλειας και σεπολύ μικρήν απόστα- 20 ση από την πόλη της Λάρνακας. Η εφεσείουσαεταιρείαα ποθήκευε υγραέριοχωρίς να πάρει άδειααπό την Αρμόδια Αρχή κ α τ ά τ ο έτος
- Η Αρμόδια Αρχή αρνήθηκε να εκ δώσει άδειαστην εφεσείουσαεταιρεία γ ι α αποθήκευση τ ο υ υγραερίου στο ντεπόζιτο της γιατί η εφεσείουσα εταιρεία 25 παρέλειψε να κάμει έλεγχο της υδροστατικής πίεσης τ ο υ ντεπόζιτου που αποθήκευε τ ο υγραέριο. Πρέπει να ση μειωθεί ότι η παράλειψη αυτή περιέκλειε αρκετούς κινδύ νους πυρκαγιάς ή/και έκρηξης. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος της εφεσείουσας εταιρείας ι- 30 σχυρίοτηκε στην αγόρευση τουπως ηποινή ήταν έκδηλα υ περβολική γιατί η εφεσείουσα εταιρεία δεν είχε προηγούμε νη καταδίκη γ ι 'α υ τ ό τ ο αδίκημα και,περιπλέον, όταν εξερ ράγη μια πυρκαγιά σεγειτνιάζοντα χωράφια καιπολύ κον τ ά στο ντεπόζιτο της εταιρείας, αυτό δεν είχε πάθει καμμία 35 βλάβη, ούτε και είχε εκραγεί. Κατάληξε, ότι ήτο μία τυπική παράλειψη της εταιρείας. Ο δικηγόρος της εφεσείουσας ε ταιρείας ετόνισε ό τ ι όταν έγινε υδροστατική μελέτη, μετά 282 2Α.Α.Δ. Πετρολίνΰ ,\χ6.ν. Αστυνομίας Κούρρης Λ. την καταδίκη τηςεφεσείουσας εταιρείας από τ ο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, αποδείχτηκε ότι τ ο ντεπόζιτο πλη ρούσε τις απαραίτητεςπροϋποθέσεις για να δοθεί άδεια. Το σοβαρό έργο επιμέτρησης της ποινής αποτελεί, κατά 5 κύριο λόγο, ευθύνη τ ο υ Δικαστηρίου που εκδικάζει την υ πόθεση. Ένας από τους λόγους που δικαιολογεί την επέμ βαση τ ο υ Εφετείου στη διαμόρφωση της ποινής είναι ηδια πίστωση ότι η ποινή είναι έκδηλα υπερβολική, που πρέπει να διαφαίνεται από τ ο μέγεθοςτηςποινής σεσυσχετισμό με 10 τ η σοβαρότητα τ ο υ αδικήματος και των γεγονότων της εκάστοτε υπόθεσης. Το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό αλ λά αντικειμενικό. (Βλέπε Φιλίππου ν.Δημοκρατίας,
(1983)2 ' Α.Α.Δ.245,καιΔημητρίου και άλλου ν. Δημοκρατίας
(1988)2 Α.Α.Δ.
- 15 Η σοβαρότητα τ ο υ αδικήματος φαίνεται από την προ βλεπόμενη ποινή που είναι ένας χρόνος φυλακή ή £500.πρόοτιμο ή και τ α δυο. Ο νομοθέτηςθεωρείτ ο αδίκημα πο λύ σοβαρό γιατί στη διάρκειατ ο υ 1987ηπρόνοια τ ο υ νόμου για ποινή έχειτροποποιηθεί μετ ο Νόμο 166/87που προβλέ20 πει £1000.-πρόστιμο ή ένα χρόνο φυλακή ή και τ α δύο. Ό ταν όμως επιβλήθηκε η ποινή δεν είχε ακόμα θεσπισθεί ο Νόμος166/
- Το τελικό ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η έκταση της ποινής -£400.-πρόστιμο -ήταν δικαιο25 λογημένη, λαμβάνοντας υπόψη τ α περιστατικά της πα ρούσας έφεσης. Ό τ α ν εκδικάσθηκε η υπόθεση ενώπιον τ ο υ Δικαστηρίου Λάρνακας στις 24 Μαΐου, 1989, η εφεσεί ουσα εταιρεία δεν είχε κάμει ακόμα έλεγχοτης υδροστατικής πίεσης τ ο υ ντεπόζιτου τ ο υ υγραερίου, και ορθάτ ο πρωτό30 δικό Δικαστήριο έλαβε α υ τ ό τ ο στοιχείο υπ' όψη παρόλο που η κατηγορία εναντίον της εφεσείουσας εταιρείας ήταν μόνο για τ ο έτος
- Συμφωνούμε μετον ευπαίδευτοπρωτόδικο Δικαστή πως τ ο αδίκημα ήταν σοβαρό, τοσούτω μάλλον που ηπαράλει35 ΨΠ TI1S εφεσείουσας εταιρείας για την υδροστατική μελέτη τ ο υ ντεπόζιτου τ ο υ υγραερίου εμπεριέκλειε αρκετούς κιν δύνους σεπερίπτωση πυρκαγιάς ή/και έκρηξης. 283 ΚούρρηςΔ. Πετρολίνα Λτδ. ν.Αστυνομίας
(1989)Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η παρέμβαση μας στην ποινή που έχει επιβληθεί δενδικαιολογείται και ηέφεσηα πορρίπτεται. Η Έφεση απορρίπτεται. 284