(1989)24Οκτωβρίου,1989 (ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ, ΠΟΠΑ12ΙΗΣ. ώ.ώ.ί MOHAMED EL SAYED AWAD, Εφεσείων, ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 5193). Ποινή — Πρόκληση θανάτου από αλόγιστη, απερίσκεπτη ή επι κίνδυνη πράξη κατά παράβαση του Άρθρου 210 του Ποινι κού Κώδικα — Ανάλυση νομολογίας—Εφαρμοστέες αρχές — Υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης αυτής ποινή φυλακί σεως τεσσάρων μηνών κρίνεται υπερβολική — Γι' αυτό μειώνεται σε φυλάκιση έξι εβδομάδων. Ο εψεοί.ίων,που είναιαλλοδαπός και κατάτον κρίσιμο χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο ως τουρίστας, παραδέχθηκε ενοχή οε κατηγορία γιατο πιο πάνωέγκλημακαι,σαν αποτέλεσμακατα δικάσθηκε σεποινή φυλάκισηςτεσσάρων μηνών. Το έγκλημα διαπράχθηκε σε κάποιο σημείο τ ο υ δρόμου Λευκωσίας · Λεμεσού, όταν ο εφεσείωνπου οδηγούσε αυτο κίνητο έχασε τον έλεγχο του, ενώ προσπαθούσε να αυξήσει την ένταση τ ο υ κασ.ττοφωνου, με αποτέλεσμα να πέσει σε αυλάκι και τελικά να καταπισει σε κοίτη υπόγειας διάβασης. Συνέπεια τ ο υ δυοτ χημ'πος α υ τ ο ύ η συνεπιβάτιδα τ ο υ εφεσείοντος απεβιωοι και ο ίδιος ο εφεσείων ετραυματίσθη σο βαρά. Το Α ν O'J τ ο τ fj Δ ι κ α σ τ ή ρ ι ο , ε π ι τ ρ έ π ο ν τ α ς τ η . ι ψ ε ο η ν, α π ε φ ά σ ι σ ε : 5 10 15 20 α) Τα θ α ν α τ η φ ό ρ α ατυχήματα έχουν πάρει διαστάσεις μά στιγας και γι'α υ τ ό οτηνεπιμ-τμηοη ποινής πρέπει να είναιεντ ο ν ώ τ ε ρ ο τ ο στο χι ίο τη<> αποτροπής. (ί) Στη συγκεκριμένη περίπτωση η έλλειψηεπιμέλειας από τον εφεσείοντα ήταν μεγάλη, αλλά δεν περιείχε στοιχείο αδια- 290 25 Awad ν. Αστυνομίας 2 Α.Λ.Λ. φορίας αλλά μάλλον οφείλετο σε στιγμιαία απροσεξία. Επί πλέον το προ*ιοδ κο Δικαστήριο δεν έλαβε υπ' όψη το σοβαρό τραυματισμό τ»>υ εφεσείοντα. Η έφεση γίνεται δικτή. Η ποινή μειώνεται σίτο φυλάκιση 4 μηνών σε φυλάκιση 6 εβδομάδων. c Αναφερόμενες αποφάσεις: R. v. Guilfoyle [1973]2 All E.R. 844. R. ν-Bosweliand Others (1984J3 All E.R 353; !0 R.v. Hudson (Brian) [1979] R X R 401: Regina v.Brum (1979]R T.R. 95; Attorney-General v. lacovides
(1973)2C I . R 344 Kiamilv. ThePolice
(1974)2 C.L.R. 16 Kalogirou v. ThePolice
(1978)2 C.L.R 442; 15 Ceorghiades v. ThePolice
(1980)2 C.L R. 199: Nicola v. The Police
(1980)2 C I. R. 202. Pamporis v. The Police (19H5) 1.C I. Κ ' Charalambous ν The I\ilice
(1086)2 CI Κ \ .o" Constantinou v.Police
(1989)2 C L R 109 20 Έφεση εναντίον ποινής. Εφεση ε ν α ν τ ί ο ν τ η ς π ο ι ν ή ς α π ο τ ο ν Mohamed El Sayed Αwad ο ο π ο ί ο ς β ρ έ θ η κ ε έ ν ο χ ο ς στις 22 Σ ε π τ ε μ β ρ ί ο υ 1989 α π ό τ ο Ε π α ρ χ ι α κ ό Δ ι κ α σ τ ή ρ ι ο Λ ε υ κ ω σ ί α ς ( Α ρ ι θ μ ό ς Π ο ι ν ι κ ή ς Υ π ό θ ε σ η ς 34489/89) σ τ η ν κ α τ η γ ο ρ ί α π ρ ό κ λ η σ η ς θ α ν ά τ ο υ 25 λ ό γ ω α λ ό γ ι σ τ η ς , α π ε ρ ί σ κ ε π τ η ς ή ε π ι κ ί ν δ υ ν η ς π ρ ά ξ η ς κ α τ ά π α ρ ά β α σ η τ ο υ ά ρ θ ρ ο υ 210 τ ο υ Π ο ι ν ι κ ο ύ Κ ώ δ ι κ α , Κ ε φ . 154, και για οδήγηση οχήματος χωρίς την χρήση ζώνης α σ φ α λ ε ί α ς κ α τ ά π α ρ ά β α σ η τ ω ν ά ρ θ ρ ω ν 12,15
(1), 17
(2)κ α ι 1 8 τ ο υ Περί Ο δ ι κ ή ς Α σ φ ά λ ε ι α ς Ν ό μ ο υ , 1986 ( Ν ό μ ο ς 174/86) κ α ι κα30 τ α δ ι κ ά σ τ η κ ε α π ό τον Αν. Επ. Δικ. Η λ ι ά δ η , σε τ ε σ σ ά ρ ω ν μη νών φ υ λ ά κ ι σ η στην π ρ ώ τ η κ α τ η γ ο ρ ί α και £20.- π ρ ό σ τ ι μ ο στην δεύτερη κ α τ η γ ο ρ ί α . Ο εφεσείων παρουσιάσθη 35 Ρ. Γαβριηλίδης, Ανώτερος Υ|Π την εφεσίβλητη. αυτοπροσώπως. Δικηγόρος 291 της Δημοκρατίας, Awadv. Αστυνομίας
(1989)Ο Δικαστής κ. Σαββίδης ανέγνωσε την απόφαση τ ο υ Δι καστηρίου: Ο εφεσείωνβρέθηκεένοχος ύστερα από παρα δοχή τ ο υ για πρόκληση θανάτου λόγω αλόγιστης, απερί σκεπτης ή επικίνδυνης πράξης που δενανάγεται σε υπαίτια αμέλεια, κατά παράβαση τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ 210 τ ο υ Ποινικού 5 Κώδικα (Κεφ. 154) (1η κατηγορία) και για παράλειψη συμ μόρφωσης μετην υποχρέωση σύμφωνα μετον περί Οδικής Ασφαλείας Νόμο (αριθ. 174/86)για χρήση ζώνης ασφάλειας (2η κατηγορία) και καταδικάστηκε από τ ο Επαρχιακό Δικα στήριο Λευκωσίας σετέσσερεις μήνες φυλάκισηστην 1η κα- 10 τηγορία και £20.-πρόστιμο στη 2η κατηγορία. Η παρούσα έφεση στρέφεται μόνο εναντίον της ποινής τετράμηνης φυλάκισης που τ ο υ επιβλήθηκε στην 1η κατη γορία, μετά από παραδοχή τ ο υ . Τα γεγονότα της υπόθεσης είναι σε συντομία τ α πιο κάτω: - 15 Ο εφεσείων είναι Παλαιστίνιος και κ α τ ά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο σαν τουρίστας. Στις26.7.1989 στις 9.30 τ ο βράδυ, ο εφεσείων οδηγούσε τ ο αυτοκίνητο ε νοικίασης ZWR 740 κατά μήκος τ ο υ δρόμου Λεμεσού-Λευ- 20 κωσίας με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Στο αυτοκίνητο που οδηγούσε είχε σαν συνεπιβάτιδα τ ο θύμα, μια Ιρλανδέζα τουρίστρια, ηλικίας 21ετών. Σε ένα σημείο τ ο υ δρόμου, κά που εννέαχιλιόμετρα από τ η Λευκωσία, ενώ προσπαθούσε να αυξήσει την ένταση του κασεττοφώνου,έχασετον έλεγ- 25 χο τ ο υ αυτοκινήτου τ ο οποίο α φ ο ύέπεσε στο διαχωριστι κό αυλάκι που χώριζε τ ο δρόμο προχώρησεακυβέρνητο σε αρκετή απόσταση και τελικά κατέπεσε σε κοίτη υπόγειας διάβασης σεβάθος23(είκοσι-τριών) ποδών με αποτέλεσμα η συνεπιβάτιδα τ ο υ να βρει τ ο θάνατο και ο ίδιος να τραυ- 30 ματισθεί σοβαρά. Ό π ω ς μας αναφέρθηκε σήμερα στο Δικαστήριο, στο ο ποίο ο εφεσείων παρουσιάστηκε στηριζόμενος σε δεκανίκια λόγω των πολλαπλών σοβαρών καταγμάτων που υπέστη, ο εφεσείων, εκτός από τα σοβαρά κατάγματα τ ο υ που θα 35 απαιτούσαν μεγάλο χρονικό διάστημα θεραπείας, έχει υ ποστεί μερική απώλεια της όρασης τ ο υ εξαιτίαςτ ο υ δυστυ χήματος. Ο ευτταίδευτος πρωτόδικος Δικαστής ύστερα από μιαεμττεριστατωμένη ανάλυση των αρχών που διέπουν την επι- 40 292 2Α.Α.Δ. Awad ν. Αστυνομίας ΣαββίδηςΔ. βολήποινήςσευποθέσειςτέτοιας φύσης, όπως τονίστηκαν σεσειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου καισχετι κώναποφάσεων τωναγγλικώνΔικαστηρίων,κατάληξεστο συμπέρασμα ότι«η συμπεριφορά τ ο υ κατηγορουμένου εί5 ναι τελείως απαράδεκτη και δεν αποτελεί μια στιγμιαία α προσεξία αλλά διαγωγή ηοποία έθετε σεκίνδυνοόχι μόνο την προσωπική του ακεραιότητα αλλά και την ασφάλεια και τη ζωήτης συνεπιβάτιδαςτου» και για το λόγο αυτό τ ο υ επέβαλετηνποινή της φυλάκισης των τεσσάρων μηνών. 10 Στην απόφαση του οευπαίδευτοςπρωτόδικος Δικαστής έκαμε αναφορά στηναγγλική υπόθεσηR. v.Guilfoyle[1973] 2 All E.R. 844 αναφορικά με τις κατευθυντήριες γραμμές ως προς τ α κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψηγια να αποφασιστεί κατά πόσο ενδείκνυται η επιβολή ποινής 15 φυλάκισης σευποθέσεις τέτοιας φύσης. Κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε σε κάποια έκταση στο τ ι λέχθηκε στηνπιο πάνω υπόθεση, αναφορά στηνο ποία έγινε από τ α Δικαστήριο μαςσεσειρά σχετικών υπο θέσεων. Στη σελίκα 845 διαβάζουμε τ απιο κάτω στηναπό20 φάση τ ο υLawton,L.J.. 25 30 35 «Casesof thiskindfall intotwobroadcategories;first,those in which theaccidenthasarisen throughmomentary inatten tionormisjudgment,andsecondlythoseinwhichtheaccused hasdriveninamannerwhichhasshownaselfishdisregard for thesafety ofotherroadusersorofhispassengers, orwithade greeof recklessness. Asubdivision ofthiscategory isprovided by thecases inwhich anaccidenthasbeencaused orcontrib utedtoby theacused's consumptionof alcohol or drugs. Offenders, too, can be put into categories. A substantial numberhave gooddrivingrecords,afairnumberhavedriving records which reveal a propensity todisregard speed restric tions,roadsignsortodrive carelessly,andafew have records u hichshow thattheyhavenoregardwhatsoever foreitherthe traffic law orthelivesandsafety of road users. inthejudgment of thiscourtanoffender who hasbeencon victed because of a momentary inattention or misjudgment and who has a good driving recordshould normally be fined anddisqualified from holdingorobtainingadrivinglicencefor the minimumstatutory period or a period notgreatly excee- 293 ΣαββίδηςΔ Awad ν Αστυ\ομιο;
(1989)ding it, unless of course there are special reasons for not dis qualifying If his dnving record is indifferent the penod of dis qualification should be longer, say two to four years, and if t is bad heshould beputoff the roadfor along time Forthose who have caused a fatal accidentthrougha selfish disrega d for thesafety of otherroad users or their passengers or who have dnvenrecklessly,acustodialsenten ewitha'ongpenod of disqualification maywell be appropnate,andifth,sknd of dnving is coupled with a bad dnving record the penod of dis qualification should be such as will relieved the pubic of potential dangerforavery long timeindeed» Οι πιο π ά ν ω αρχέςυιοθετήθηκαν καιστην υπόθεσηR ν Bosweil and other appeals [1984]3 All ΕR 153or ην ο ποια Αρχιδικαστής Lord Lane αναλύοντας τις είνι στις υελ δες 356,357,μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω «One may perhaps pause for a momentto consder wha factors in the dnving may tend toaggravate theoffence and what factors tend to mitigate it The following, amongst others, may be regarded as aggravating features first of a 1, th consumption of alcohol or drugs, andthatmay range from a couple of dnnks to what was descnbed by the court in R Wheatley (John)
(1982)4 Cr App R(S) 371, as a motonsed pub crawl' Second,thednverwhoraces competitive driving against another vehicle onthepublic highway, grossly oxces sive speed, showing off Third,thednverwho disregards warn ings from his passengers a feature which occurs quite frequ ently in this type of oftence Fourth, prolonged persisent and deliberatecourseof verybad driving (oneof the cases day illustrates that), a person who over a lengthy stretch f road ignorestraffic signals,jumpsredlights,passing othfr ve hidesonthewrongside,dnvingwithexcessivespeed,dnv ng on the pavement andso on Next,otheroffences commrted atthesametimeandrelatedoffences, thatistosay driving wi thout ever having hadanylicence,driving whilst disqml fied dnvingwhilstalearnerdnverwithoutasupervising dnverand so on Next,previous convictionsfor motonngoffences, par ticularly offences which involve bad dnving oroffences invo lvingtheconsumption of excessive alcoholbefore dnving In other words themanwhodemonstrates thatheisdetermined 294 2Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 Awad ν.Αστυνομίας Σαββίδης Λ. tocontinuedriving badly despite pastexperience. Next,whe re several people have been killed asaresult of theparticular incidentof reckless driving. Then,behaviouratthetimeofthe offence, for example, failure tostop,or,even more reprehensible,thednverwhotriestothrowoff thevictimfrom thebon netof thecarbyswervinginorderthathemayescape.Finally causing deathinthecourseofreckless driving earnedoutinan attempt toavoid detectionorapprehension,andagain inone of thecases today we find an illustration ofthat. On the otherhandthe mitigating features may be numbe red asfollows amongst others. Firstof allthepieceof reckless dnving which might be described inthevernacular as a 'one off, a momentary reckless error of judgment; briefly dozing off atthewheel (see R.v. Beeby [1983]5 Cr.App. R(S) 56.to which reference was madeinthecourseof argument);some timesfailingtonotio;apedestrian onacrossing. Next,a good dnving record will serve the defendant in good stead. Good character generally will also serve him in good stead. A plea of guilty will always be taken intoaccountby the sentencing courtinfavour of thedefendant.Sometimestheeffect onthe defendant, if he is genuinely remorseful, if he is genuinely shocked. That is sometimes coupled with the final matter which we wishtomention as being apossible mitigating factor, . namely where thevictim was eithera close relative of thedefendantoraclose f* endandtheconsequentemotionalshock was likelytobe grc.,.t. The situationwhere therearenotaggravating features pre sent isthat,so far as sentencing isconcerned, anon-custodial penalty maywellbe appropriate,butwhere aggravating features,oranaggravating feature ispresentthenacustodialsen tence is generally necessary. ...» Αναφορά μπορεί να γίνει και στην υπόθεση του αγγλι κού Εφετείου R. v. Hudson (Brian) (1979] R.T.P. 401 στην ο ποία οοδηγόςενός φορτηγού σε μακρέςδιαδρομές, ενώο35 δηγούσεμισοκοιμήθηκε στο τιμόνι κΓέχασετον έλεγχο του φορτηγού με αποτέλεσμανα συγκρουσθεί με άλλο όχημα π ο υ προηγείτο καινασκοτωθούνπέντεπ ρ ό σ ω π α . Ο Δικα στής Geoffrey Lane,L.J., στην απόφαση του είπετα πιοκά τ ω (στη (Ηλίδα403):40 «The problem of sentencing in these cases is always very 295 Σαββίδης Δ. Awad ν. Αστυνομίας
(1989)difficult. But when five people have died, to start with, the temptation, ifonemay usetheexpression, istoimposeasen tence of impnsonment. If we may say so respectfully, the re corderwas right incircumstancessuch as these -itwas amo mentary lapse inattention ineffect - nottotakesuchacourse. Afine was correct.» 5 Επίσης στην υπρθεση Regina v. Bruin [1979] R.T.R. 95 ο Άγγλος ΑρχιδικαστήςLordWidgery(στησελίδα97)έκαμετις πιο κάτω παρατηρήσεις: «...Itis urged before usthatnowadays animmediateprison 10 sentence is not normally regarded as necessary for causing death by dangerous driving unless there are aggravating fac tors in the offence; for example, if the driver has been drin king,ifhehasexceeded thespeedlimitby aserious amountor otherwise has created hazards for himself, then he may well 15 find himself going toprison if he killssomeone by his dange rousdriving, even thoughtheoffence isafirstoffence. Butthis is not thatcase. Herewe have a manof good character. Al though Ihave described ourassessment of thenaturalhazards atthispoint,therewasnothingelsetoindicatethatdangerwas 20 more likelythan normal.» Οι αρχές π ο υ τονίστηκαν στην υπόθεση Guilfoyle (πιο πάνω) έχουν υιοθετηθεί καια π ότα κυπριακάΔικαστήρια. Σχετικές είναι μεταξύ άλλων οι αποφάσειςστις υποθέσεις 77ϊβAttorney-General v. lacovides
(1973)2C.L.R.344, Kiamilv. 25 The Police
(1974)2 C.L.R. 16, Kalogirou v. The Police
(1978)2 C.L.R.442, Georghiadesv.ThePolice
(1980)2 C.L.R. 199,Nico la v. The Police
(1980)2 C.L.R. 202, Pamporis v. The Police
(1985)2 C.L.R. 85, και Charalambous v. The Police
(1986)2 C.L.R. 128. Συμμεριζόμαστε τηγνώμη π ο υ εκφράστηκεστηνυπόθε ση Charalambous (πιοπάνω)ότι τα θανατηφόρα δυστυχή ματα έχουν πάρει διάστασηκοινωνικήςμάστιγας, γεγονός π ο υ καθιστάτο στοιχείο της α π ο τ ρ ο π ή ς εντονότερο στην επιλογή της ποινής. Αυτό είχε τονιστεί και προηγούμενα 35 στην υπόθεσηNicolav.ThePolice(πιοπάνω) στην οποίαα ναφορικά με το θέμα της ποινής φυλάκισης λέχθηκαν τα πιο κάτω(στησελίδα 204):«We do not consider thesentence of imprisonmentandof 296 3 0 2Α.Α.Δ. 5 10 Awad v.Αστυνομίας ΣαββίδηςΔ. disqualification, inthiscase, tobe wrong inpnnciple, because conductsuch asthatof theappellantshould be deterred as far as possible, but on the other hand, taking into account that thereislacking heretheelementofselfish disregard for thesa fety of others(see R.v.Guilfoyle,
(1973)2All E.R.844, which has been citedin,interalia,TheAttorney-Generalof the Rep ublic v. lacovides,
(1973)2 C.L.R. 344), and attributing due weighttothedeep remorse of theappellant for what hashap pened,we are of theopinionthatthelength ofthesentenceof imprisonment which was passed on him is manifestly excessive and, therefore, we reduce itto one of three months'im prisonment;...» Στην υπόθεσηPamporis ν thePolice (πιο πάνω) στις σελί δες 89-90 αναφέρονται τ α πιο κάτω σχετικά με την ποινή φυλάκισης σεθανατηφόρα δυστυχήματα. 15 20 «Cyprus caselaw firmly establishes thatimprisonment isan apposite, andinaggravatingcases of negligence, unavoidable mode ot punishment. Imprisonment is waπanted in accor dance with Attorney-Generalv.IacovideSj whenever thene gligenceoftheappellant ismarkedwithanelementof recklessness, but may be avoided iscases of momentaryinattention. The Supreme Court adopted in the case of lacovides and gave expression tothe sentencing policy for offences of cau singdeathbywant ofprecautionevolvedby theEnglish Court of Appeal inR.v. Guilfoyle.» 25 Οι αρχές που διέπουντ οθέμα της ποινής σετέτοιες υπο θέσεις έχουν συνοψισθεί από τ ο ΑνώτατοΔικαστήριο σαν Εφετείο στην πρόσφατη υπόθεση - Ποινική Έφεση 5131 Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 C.L.R. 109 και στην οποία τ ο Δικαστήριο κατάληξε στοπιο κάτω συμπέρασμα 30 στη σελ. 115: 35 «Τα γεγονότα τ α οποίασυνθέτουν την αμέλεια τ ο υ εφεσείοντα δενεπιβαρύνονται όπωςπροκύπτειαπότην ανάλυση τους, μετ ο στοιχείο της αδιαφορίας (reckles sness).Η έλλειψη επιμέλειας τ ο υεφεσείοντα ήταν αναμφίβολα μεγάλη και οισυνέπειεςτηςτραγικές. Εντούτοις διατηρούμε σοβαρές αμφιβολίες κατά πόσο δικαιολογείτο η ποινή φυλάκισης ιδιαίτερα ενόψει των προσω πικών συνθηκών τ ο υ εφεσείοντα που συνηγορούσαν για άκρα επιείκεια.» 297 Σαββίδης Δ. Awad ν.Αστυνομίας
(1989)Με βάση τις πιο πάνω αρχές ερχόμαστε τώρα να εξετά σουμε κατάπόσο ηποινή που επιβλήθηκε στον εφεσείοντα είναι έκδηλα υπερβολική χωρίς να ξεφεύγουμε από την κα θιερωμένη αρχή πως ηευθύνη για την επιβολή ποινής είναι πρωταρχικό καθήκον του πρωτόδικου Δικαστηρίου και πως τ ο Δικαστήριο αυτό τότε μονάχα επεμβαίνει αν κατα λήξει στο συμ πέρασμα πως ηποινή είναι έκδηλα υπερβολι κή ή ανεπαρκής, ή βασικά λανθασμένη. 5 Έχοντας υπόψη τ α περιστατικά της υπόθεσης,παρά το γεγονός ότι η έλλειψη επιμέλειαςεκ μέρουςτ ο υ εφεσείοντα 10 ήταν μεγάλη,εν τούτοις δεν μπορεί να χαρακτηριστούν ότι περιέχουν το στοιχείο της αδιαφορίας (recklessness) αλλά μάλλον μιας στιγμιαίας απροσεξίας Κανένας ισχυρισμός btv προβλήθηκε από την κατηγορούσαΑρχή ότι η ταχύτη τ α με την οποία οδηγούσε ο εφεσι ω\ ήταν υπιμβολικη 15 και κ α τ άπαράβαση τουορίουταχ.uηιαςώατενα είχι.συν τελέσει στο συμβάν του δυστυχημαίος Ένα άλλο στοιχείο που δε λήφθηκευπόψη από τη πρωιόδικο Δικαστήριο εί ναι οι σοβαρές σωματικές βλάβες που υπέστη ο εφεσείων σαν συνέπεια τ ο υ δυστυχήματος ι α\στις οιτοιις έχουμε α ναφερθεί. Τέτοιες συνέπειες είναι τνας σοβαρός παράγον τας που πρέπει να λαμβάνεταιυπόψη στην επιμέτρηση της ποινής (σχετικέςστο θέμα αυτό είναι <>' αποφάσεις: TheAt torney-General of theRepublic v. lacovides και Kaloghirou v. thePolice, στις οπο.'εςέγινι αναφορά πι- πάνω). 2 Έχοντας υπόψη τ α πιο πάνω καταλήξαμεστο συμπέρα σμα πως ηποινή φυλάκισηςτεσσάρων μηνών είναι υπό τις περιστάσεις έκδηλα υπερβολική και ορθάο υπαίδευτοςδι κηγόρος,που παρουσιάστηκε εκ μέρουςτου Γενικού Εισαγ γελέα για την εφεσίβλητη Αστυνομία, εισ ; γηθηκεπως υπό 30 τις περιστάσεις ηποινή είναι υπερβολική Ο εφεσείωνεκτίει ήδη τη φυλάκιση πο τ ο επιβλήθηκε από τις 22 Σεπτεμβρίου, 1989. Κρίνουμε πως ποινή φυλά κισης έξι εβδομάδων θα ήταν επαρκής. Κα ια συνέπεια, ηέ φεση επιτυγχάνει και ηποινή που επιβλήθηκε από τ ο πρω- 35 τόδικσ Δικαστήριο υποβιβάζεται σε φυλάκιση έξι εβδομά δων από τις 22Σεπτεμβρίου, 1989 Η Έφεση επιτρέπεται. 298