clr/1989/1989_2_313.pdf

(1983)2 C.L.R. 332; Antoniou v. TheRepublic

(1986)2 C.L.R. 207; Christofides v. TheRepublic

(1970)2 C.L.R.78; Mazarakisv. TheRepublic

(1982)2 C.L.R.183; 313 απορρίπτεται. Ιωσηφίδηςν.Δημοκρατίας

(1989)Psylla ν The Republic

(1984)2 C.L.R. 420. Έφεση κατά της ποινής. Έφεση κατά της ποινής από τον Μιχαήλ Θεοκλήτου Ιωσηφίδη που βρέθηκε ένοχος από το Κακοιιργιοδικειο Λευ­ κωσίας στις 13Ιανουαρίου 1989στην κατηγορίανυχτερινής διάρρηξης κ α τ ά παράβαση των άρθρων 291, 292(

1. a)και 255· τ ο υ Ποινικού Κώδικα, Κεφ.154και καταδικάστηκε από τον Προσ. Πρ. Επ. Δικ. Χ" Κωνσταντίνου, rov Αν. Επ. Δικ. Μηχαηλίδη, και την Επ. Δικ. Παπαδοπούλου (Κα),σεφυλάκιση τριών χρόνων. Εφεσείων πορουσιάσθη 5 10 αυτοπροσώπως. Σ. Μάτσας, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β, γιατην εφε­ σίβλητη. Ο Δικαστής κ. Σαββίδης ανέγνωσε την απόφαση του Δι­ καστηρίου. Η παρούσα έφεση στρέφεται εναντ'ον της ποι- 15 νής φυλάκισης τριών χρόνων που επιβλήθηκε οτον εφεσείοντα από το Κακουργιοδικείο Λευκωσίας, ύστερα από παραδοχή του σε κατηγορία νυχτερινής διάρρηξης κατοι­ κίας κατά παράβαση των Άρθρων 291, 292(
2. a)και 255 του Ποινικού Κώδικα. Ό π ω ς αναφέρεται στο κατηγορητήριοο 21 εφεσείων «την 21η Δεκεμβρίου, 1988 στη Λευκωσία της Ε­ παρχίας Λευκωσίας εν καιρώ νυκτός, διέρρηξε και εισήλθε στην κατοικία της Α φ ά φ Μ ο υ φ ί τ Φαγιάτ άλλως ΦΙΦΗ με σκοπό να διαπράξει εντός αυτής κακούργημα, ήτοι να κλέ­ ψει και έκλεψε$1,900 Η.Π.Α. σε χαρτονομίσματα των $100 25 και $50,400Γερμανικά Μάρκα και £205.-, όλα πεμιουσ α της Α φ ά φ Μ ο υ φ ί τΦαγιάτ.». Η ποινή που προβλέπεται για το αδίκημα αυτό εναι φ υ ­ λάκιση δέκα χρόνων. Ο εφεσείων επανέλαβε ενώπιον μας τους λόγους που ε- 30 ξέθεσε και στο πρωτόδικο Δικαστήριο σε υποστήριξη τ ο υ λόγου της έφεσης τ ο υ ότι ηποινή που του επιβλήθηκε είναι έκδηλα υπερβολική. Οι λόγοιαυτοί είναι ημεταμέλεια τουεφεσείοντα που ενισχύεται από τ ο γεγονός ότι όταν συνελήφθηκε από την Αστυνομία παραδέχτηκε τη διάπραξη του 35 αδικήματος και παράδωσε στην Αστυνομία το μεγαλύτερο μέρος των κλοπιμαίων και ότι από τ ο 1981που καταδικά­ στηκε για τελευταία φ ο ρ άμέχρι την ημέραπου διάπραξε το παρόν αδίκημα δεν διάπραξε άλλο αδίκημα. Ό τ ι στο διά314 2 Λ.Λ.\. ΙιΐΜτηφίδης ν. Λημοκρατίας Σαββίδης Δ. σ τ η μ α α υ τ ό π α ν τ ρ ε ύ τ η κ ε κ α ι α π ό κ τ η σ ε δυο .ταιδιά η λ ι κ ί α ς 5 κ α ι 2 1/2 χ ρ ο ν ώ ν κ α ι ό τ ι δ ι ά π ρ α ξ ε τ ο α δ ί κ η μ α κ ά τ ω α π ό μεγάλη οικονομική ανάγκη. Είναι γ ε γ ο ν ό ς ό τ ι α ϊ τ ό τ α χ ρ ή μ α τ α π ο υ α π ο ι ε λ ο ύ σ α ν τ ο 5 α ν τ ι κ ί ί μ ε ν υ τ η ς κ λ ο π ή ς ΓΟ μ ε γ α λ ύ τ ε ρ ο μ έ ρ ο ς έχι ι α ν ε υ ρ ε θ ε ί από την αστυνομία ύστερα από υπόδιιξη του ( φ ι σ ε ί ο ν τ α . Το Κ α κ ο υ ρ γ ι ο δ ι κ ε ί ο κ α τ ά τ η ν επιβολή τ η ς π ο ι ν ή ς έλαβε υ­ π ό ψ η π ω ς ο ε φ ε ο ε κ υ ν ε β α ρ ύ ν ε τ ο με τ ρ ε ι ς π ρ ο η γ ο ύ μ ε ν ε ς κ α τ α δ ί ί ς γ ι α π α ρ ό μ ο ι α α δ ι κ ή μ α τ α σ τ ο δ ι ά σ τ η μ α τ ω ν τε10 Λ ε υ τ α ί ( ο ν δέκα χρυναη·. Σ τ η ν π μ ω τ η ' π Γ ρ ί π τ ί ο σ η λ ή φ θ η κ α ν υ π ό ψ η 20 ι ι α ρ ο μ υ ι α α δ ι κ ή μ α ι α κι' ο ε φ ε σ ε ί ω ν κ α τ ά δ ι κ ο · ο τ η ί σ> φ υ λ ά κ ι σ η δ ύ ο χ ρ ό ν ω ν α τ ι ο τ η ν 1.11.1978. Σ τ η b ύ· μη λ ή φ θ η κ α ν υ π ό ψ η ά λ λ α τ ι ι ν τ ε τ κ . μ ό μ ο ι α α δ ι κ ή μ α α ο φ ε ο ε ί ω ν κ α ι α δ ι κ ά ο ι η κ ε υ ι ι ς 5.2.1979 σε φ υ λ ά κ ι σ η 15 δ ο χ μ νίον και σ τ η ν τ ρ ί ι η . λ ή φ θ η κ α ν υ π ό ψ η ο κ τ ώ ά λ λ α π α ο μ υ α α δ ι κ ή μ α τ α κΓ ο ε φ ε σ ε ί ω ν κ α τ α δ ι κ ά σ τ η κ ε στ κ 19 0.19ι1 οε δ ύ ο χ ρ ο ν ι ά φ υ λ ά κ ι σ η . Είναι Μ χ υ Ί ΐ μ ο ψ ι ν η ο μ χ ή π ω ς η ε υ θ ύ ν η γ ι α την επιβολή π ο ι ν ή ς ε ναι τ ι μ ω ι α μ χ ι κ ό κ α θ ή κ ο ν του π ρ ω τ ο δ ί κ ο υ Δ ι κ α Ά\ ο ι η ρ ' ο ρ Λ α ι 11ως ί ο Δ ι κ α σ τ ή ρ ι ο αυ ι ό τ ό τ ε μ ο ν ά χ α επεμβαί­ νω αν K u ! ληξι ι c t o σ υ μ π έ ρ α σ μ α πως η π ο ι ν ή·.ίνα ι έ κ δ η λ α υπερβολ κ- η α ν ε ι ι α μ κ ή ς η (Ιασικα λ α ν θ α σ μ έ ν η . Το Κακουμγιοδ-κί ίο σ τ η ν ε π ι μ έ τ ρ η σ η . τ η ς π ο ι ν ή ς έλαβε υ­ π ό ψ η ι ι ς π| o o o m t k n ,σ υ ν θ ή κ ε ς τ ο υ κ α τ η γ ο ρ ο υ μ έ ν ο υ α λ λ ά '"' ουγχμονως ι ό ν ι ο ι ι η υ α β α ρ ό π | ΐ α ί ο υ α δ ι κ ή μ α τ ο ς για τ ο ο π ο ί ο πμονοί ί ι ο ι φ υ λ ά κ ι σ η όί κ α χρονο>ν κ α ι τ ο Βεβαρυμένο π ο ι ν ι κ ό μ η τ ρ ώ ο τ ο υ ε φ ε σ ε ί ο ν τ α σ ι υ ο π ο ί ο κ α τ ά τ ο δ ι ά ­ σ τ η μ α το κ τ ε λ ε υ τ α ί ω ν δ έ κ α χ ρ ό ν ω ν α ν α φ έ ρ ο ν τ α ι 37 π α ρ ό ­ μ ο ι α ς (J ύ ο η ς α δ ι κ ή μ α τ α . 10 35 4C Η σο' ι ι μ ο ι η ια α δ ι κ η μ ά τ ω ν τ έ τ ο ι α ςφ ύ σ η ς έχει τ ο ν ι σ θ ε ί ε­ πανειλημμένα α π ό τ α Δ ι κ α σ τ ή ρ ι α μ α ς σε σ ε ι ρ ά α π ο φ ά ­ σεων. J τ-τν υ π ό θ ε σ η Evgeniou v. The Police

(1983)2 C.L R. 332, o i l : σ ι λ ι δ α 335 λ έ χ θ η κ α ν τ α π ι ο κ ά τ ω . * . bearing in mind that the aim of criminal justice is to reduce cnme by making as many people as possible obey andre­ spect the law. and make this place assafe for itscitizens and vi­ sitors as it can possibly be, we are of the opinion that offences of this nature deserve to be viewed seriously regard always beinq had to the offender and the desirable individualization of sentence > 315 Σαββίδης Δ. Ιυκτηφίδης ν.Δημοκρατίας

(1989)Επίσης στην υπόθεση Antoniou v. The Republic

(1986)2 C.L.R.207, στη σελίδα209τονίστηκε πως:- «This Court has repeatedly stressed the seriousness of of­ fences of house-breakingand shop-breakingwith which we are alarmingly confronted and has empasized the need for sentences that should contain alsothe element of deterren­ ce.» 5 Συμφωνούμε απόλυτα μετιςπιο πάνω παρατηρήσεις. Η σοβαρότητα των ποινών σε υποθέσεις τέτοιας φύσης πρέ­ πει να αντανακλά τ η σοβαρότητατ ο υ αδικήματοςτ ο οποίο 10 τ α τελευταία χρόνια έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις. Η σοβαρότητα α υ τ ή αντανακλάται επίσης σεποινές που επι­ βλήθηκαν για παρόμοια αδικήματα σε παρόμοιες προη­ γούμενες υποθέσεις. Στην υπόθεση Christophidesv. TheRepublic

(1970)2C.L.R. 15 78, τ ο Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων για διάρρηξη,που επιβλήθηκε στον εφεσείοντ α στην υπόθεση εκείνη ο οποίος εβαρύνετο στο διάστημα των δέκα χρόνων προ της καταδίκης τ ο υ μεδώδεκα προη­ γούμενες καταδίκες σχετιζόμενες με κλοπή. 20 Στην υπόθεση Mazarakisv. TheRepublic

(1982)2C.L.R.183, ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων, που επιβλήθηκε για διάρ­ ρηξη και κλοπή ποσού £140.-σενεαρόπρόσωπο ηλικίας20 ετών που είχε παραδεχθεί και άλλες 13παρόμοιες υποθέ­ σεις, κρίθηκε σαν μάλλον επιεικής π α ρ ά υπερβολική. Στην 25 απόφαση τ ο υ Δικαστηρίου στη σελίδα187αναφέρονται τ α πιο κάτω:- «Furthermore, we feel we mustgivedue regardtothepro­ tection which thegeneral public are entitled tounderthe law againstthedangerscoming from persons who do notcare at 30 all. Forthese reasons, and fully awarethatattheend theap­ pellant admitted to the police and had returned part of the money, we havereached theview,notwithout any difficulty, that in the particular circumstances of this case not only the sentence isnotmanifestlyexcessive,butthat,onthecontrary, 35 itisalenient oneifonetakesintoconsideration thattheappel­ lantadmitted thathecommitted inall 14 offences.» Στην υπόθεση Psylla v. TheRepublic

(1984)2 C.L.R.420, ο κατηγορούμενος, ηλικίας26χρόνων και πατέραςενόςανή­ λικου παιδιού καταδικάστηκε σε τέσσεραχρόνια φυλάκιση 40 316 2Α.Α.Δ. Ιιοσηφιδης ν.Δημοκρατίας ΪΙαββΐβης Λ. για διάρρηξη και κλοπή. Τα κλοπιμαία ύστερα από ομολο­ γία τ ο υ κατηγορουμένου ανευρέθηκαναπό την αστυνομία. Ο κατηγορούμενες εβαρύνετο με 20 παρόμοιες προηγού­ μενες καταδίκες και σύμφωνα με ιατρική έκθεση που πα5 ρουσιάστηκε υπόφερε από διαταραχές της προσωπικότη­ τας και ηποινήτης φυλάκισηςθαείχεδυσμενείς επιπτώσεις στον κατηγορούμ» νο και θα τ ο υ δημιουργούσε αντικοινω­ νικά αισθήματα. Μ καταδίκη τ ο υ επικυρώθηκε από το Α­ νώτατο Δικαστήριο στην απόφαση τ ο υ οποίου τονίστηκε η 10 ανησυχητική αύξηση αδικημάτων τέτοιας φύσης. Στην υπόθεση Antoniou v. TheRepublic (όπως πιο πάνω), ο κατηγορούμενος, ηλικίας 26 χρόνων, καταδικάστηκε σε τρία χρόνια φυλάκιση για διάρρηξη και κλοπή £71.-. Ο κα­ τηγορούμενος βαρονέτο μετρεις παρόμοιες προηγούμενες 15 καταδίκες. Η καταδίκη τ ο υ επικυρώθηκε από τ ο Ανώτατο Δικαστήριο τ ο οποίο τόνισε μάλιστα πως ηποινή ήταν μάλ­ λον επιεικής παρά υπερβολική. Έχουμε διεξέλθει την απόφαση τ ο υ Κακουργιοδικείου στην προκειμένη περίπτωση και βρίσκουμε πως όλατ α ου20 σιαστικα στοιχεία για επιβολή τηςποινής λήφθηκαν υπόψη και κάτω από τιςπεριστάσεις της υπόθεσης δεν υπάρχει τί­ ποτε που να οδηγεί στο συμπέρασμα πως ηποινή που επι­ βλήθηκε στον εφεσειοντα ήταν έκδηλα υπερβολική αλλά, α­ πεναντίας, έχοντας υπόψη τ η σοβαρότητατ ο υ αδικήματος 25 και τ ο βεβαρυμένο ποινικό μητρώο τ ο υ εφεσειοντα βρί­ σκουμε πως ηποινή ήταν μάλλον επιεικής και είναι μεμεγά­ λη δυσκολία που δεν ασκήσαμε τ η διακριτική μας εξουσία κάτω από τ ο Νόμο περί Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155, Ά ρ ­ θρο 145

(1)(δ) και 147

(1)όπως τροποποιήθηκε από τ ο Νόμο 30 2/75 να μη διατάξουμε όπως η ποινή τ ο υ εφεσειοντα αυξη­ θεί ή αρχίζει από σήμερα αντί από την ημέρα που καταγνώστηκε. Η έφεση απορρίπτεται και ηποινή της φυλάκισηςπου ε­ πιβλήθηκε από το Κακουργιοδικείο επικυρώνεται. 35 Η Εφεση 317 απορρίπτεται.