(1989)7 ΝοΓμβρίου, 1989 {ΣΑΒΒΙΔΗΣ ΚΟΥΡΡΗΣ. ΠΟΜΑ1/ΗΣ, Λ Λ) ΒΕΚΙΖAHMETABITΑΛΛΩΣΑΝΔΡΕΑΣ.ΙΩΑΝΝΙΔΗΣ, Εφεαείων, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 5111). Πα \ ) Λΐιιρρηί,εις (Ό) και κλοπέςκατά ιιαράβαοη των άρθρων .'>'-ΐιΐ> -.αϊ J55 ΐιΗ> Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154— Οι δράστες α•'• Ktnnoav αγαθά αξίας ί'Π,ΟΟΟ περίπου —Από αυτά απο''('•'ί/Μ/ΐ' uyaihi αί,ιας μόνο £778 περίπου — Κατά την επιμέ>'!<>/) ιηί, ποινής λήφθηκε υπόψη και άλλη εκκρεμούσα κααγόρια Ηεβαρυμένο ποινικό μητρώο — Υπό τις περιστά<>• /ι, η.· ιιι6\η0ίίυα ιτυινή φυλακίσεως 4ετώνμάλλον επιεικής. 5 Ο MpioMuiv ζήτησε μείωση της ποινής των 4ετών φυλάκιΊ V. ο .ί-ιν προσωπικών του συνθηκών, του γεγονότος κ !> .\iiif λίιψι ιις ιουρκυκρατοϋμενις περιοχές, τουότιείχε Η) ; τμο(>Λπμα ιί,ι υμεοης εργασίας,της ιιαραδοχής των κατηγομκον ιηςμηαμίλειας τουκαιί ο υ γεγονότοςo nτα κλοπιμαία τα μοιμασιηΜ |ΐι άλλους ιτουδιέφυγανστη»· MVTIχόμενη πεΙ,'Ι,ΧΠ In AvrDimo Δικαστήριο απορρίπτοντας .. ,· ί'φεοη, τόνιοε J5 ικΐ)ς αδικήματα της φύσεως αυτής έχουν εζε,λιχθείσε μάστι γα, πράγμα που (ΐιιβάλλίΐ την επιβολή αποτρεπτικών ποι νών Σιη ουγκί κ|)ΐμί'νη περίπτωση το Κακουργιοδικείοέλαβε ' " Ι ' | Λπ ις ο υ ς ουοΐ'«Ί8ί ις παραγονκς, που πτηρεάζουν τη ιιοινη H ιιοινη, που πλικά επιβλήθηκε είναι μάλλον επιει- 20 κής. Η έφεση απορρίιπεται. Αναψιριψί\'ί ς ίαΐοφασεις: Evgeniou ν The Police
(1983)2C.L.R. 332. Antomouv. The Republic
(1986)2C L.R 207; 318 2Γ> 2 Λ.Α.Λ. \ m t <irκν>ζ Ιι<Μΐννιήης ν. \ η μ ι ι κ ρ α τ ί α ς JosephidesvThe Repubbc [19S9) 2CL R 107, Chmfondesi> /7ie/?epuWjc(1970i 2C L R 78, Mazarakisv Vw Republic
(1982)2CL R 1*3, Psy//av Tr)e/?i>p(jb/ic(1984>2CLR 420 5 Έφεσηεναντίον ποινής. Έφεση εναντίον της ποινής από τον Πεκίρ Αχμέτ Απίτ άλ λως Ανδρέα Ιωαννιδη ο οποίος βρέθηκε ένοχος στις 6Φε βρουαρίου 1989αϊτότ ο ΚακουργιοδικείοΛεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υποθέσεως 1462/89) σε δέκα κατηγορίες διαρρή10 ξευ>ν και κλοπών κατά παράβαση των άρθρων 294(
- a)και 255τ ο υ Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154,και καταδικάστηκε από τον Πρ. Επ. Δικ. Κωνσιαντινίδη, τον Προσ. Αν. Επ. Δικ. Σταυρινίδη, και τον ΕΙΓ. Δικ. Νικολάτο, σε φυλάκιοη 4 χρόνων. 15 Μ. Ιωάννου με Ι. Ιωάννου, για τον Εφεσείοντα Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας φεσίβλητη Β, για την Ε Ο Δικαστής κ. Σαββίδης ανέγνωσε την απόφαση τ ο υ Δι καστηρίου. Η παρο σα έφεση στρέφεται εναντίον της ποι20 νής φυλάκισης τεοσπρων χρόνων που επιβλήθηκε στον ε φεσείοντα α ι ι ο τ ο Κακουργιοδικείο Λεμεσού, ύστερα από παραδοχή του σε εκα κατηγορίες διαρρήξεων και κλο πών, κατάτταραβ<!οητα>ν Αρθρων 294(
- a)και 255 του Ποι νικού Κώδικα. Ο καιηγορούμενος διάπραξε τα αδικήματα 25 α υ τ ά σε διάφορες ημερομηνίες τ ο υ Νοεμβρίου και Δεκεμ βρίου τ ο υ 1988. Η μέθοδος διάπραξης των εγκλημάτων από τον εφεσείονια ήταν οτερεότυιιη. Χρησιμοποιώντας διάφορα αν τικείμενα έσπαζε τις γυάλινεςπόρτες ήτ απαράθυρα κατα30 στημάτων και έκλεπτε απ' α υ τ ά τ α διάφορα αντικείμενα, κυρίως είδη ρουχισμού και χρήματα που εύρισκε σ' α υ τ ά . Γο συνολικό προιον που αποκόμισε ο εφεσείων από τα εγ κλήματα που έχει διαπράξει ήταν χρήματα και αντικείμενα συνολικής αξίας £1ί,429.83ο. Μ ε τ ά τ η σύλληψη τ ο υ οεψε35 σείων παράδωσε στην Αστυνομία μερικά από τ α κλαπεντα αντικείμενα. Στην κατοχή τ ο υ βρέθηκαν επίσης £58.- που σύμφωνα και με τον εφεσείοντα αποτελούσαν προϊόν των εγκλημάτων που διάπραξε. Η συνολική αξία των αντικειμέ- 319 Σαββίδης Δ. Arm άλλως Ιωαννΐδης ν. Αημοκρατιας
(1989)νων που βρέθηκαν ανέρχεται σε £778.38σ. Αναφορικά με την υπόθεση που λήφθηκε υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής, ο κατηγορούμενος αποκόμ ισε τ ο συνολι κό πο σό των £68. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος τ ο υ εφεσείοντα σευποστήριξη 5 της εισήγησης τ ο υ ότι η ποινή που επιβλήθηκε στον εφε σείοντα είναι έκδηλα υπερβολική ισχυρίσθηκε πως δε λή φθηκαν επαρκώς υπόψη λόγοι που συνηγορούσαν για ε πιεική μεταχείριση τ ο υ εφεσείοντα.Οι λόγοι αυτοί είναι οι προσωπικές συνθήκες του εφεσείοντα,το γεγονός ότι εγ- 10 κατέλειψε τις τουρκοκρατούμενες περιοχές και ήλθεστις ε λεύθερες περιοχές για να εξασφαλίσει εργασία, το ότι είχε πρόβλημα στην εξεύρεση εργασίας, τ ο γεγονός υτι παρα δέχτηκε τις κατηγορίες και επέδειξε μεταμέλεια και, ότι ένα μεγάλο μέροςτ ο υ προϊόντος των αδικημάτων που διάπρα- 15 ξ ε τ ο μοιράστηκε με άλλαπρόσωπα των οποίων τ α ονόμα τ α έδωσε στην αστυνομία αλλά, των οποίων ησύλληψη δεν κατέστη δυνατή γιατί διέφυγαν στις τουρκοκρατούμενες περιοχές. Ο εφεσείων όταν συνελήφθη ομολόγησε στην αστυνομία τη διάπραξη όλων των αδικημάτων που διάπραξε και εξέφ ρ α σ ε τ η μεταμέλεια τ ο υ .Το γεγονός όμως παραμένει πως, από τ ο σύνολο των χρημάτων και αντίκειμένωνπου κλάπη καν και,που ηαξίατους ήταν £11,429.-,ανευρέθηκαν μόνον αντικείμενα συνολικής αξίας £778.-. 20 25 Το Κακουργιοδικείο κατά την επιμέτρηση της ποινής έλα βε υπόψη τις αρχές που διέπουν την εξατομίκευση της ποι νής καθώς και κάθετι που ο ευπαίδευτος δικηγόρος τ ο υ υ πόβαλε για μετριασμό τηςσυμπεριλαμβανομένωντων προ σωπικών συνθηκών τ ο υ ,αλλάτόνισε συγχρόνως και τη σο- 30 βαρότητα και την ανησυχητική συχνότητα των εγκλημά των α υ τ ο ύ τ ο υ είδους, η οποία, όπως χαρακτηρίστηκε σε άλλες υποθέσεις από τ ο Ανώτατο Δικαστήριο, αποτελεί κοινωνική μάστιγα. Επίσης,έλαβευπόψητ ο μεγάλο αριθμό αδικημάτων που διάπραξε ο εφεσείων όπως και μια άλλη 35 παρόμοια υπόθεση που εκκρεμούσε εναντίον τ ο υ καθώς και τ ο βεβαρυμένο ποινικό μητρώο τ ο υ . Ο εφεσείων βαρύνεται με μεγάλο αριθμό προηγούμενων καταδικών, από τιςοποίες τ ο πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε υπόψη τιςπιο πρόσφατες. Για παρόμοιας φύσης αδίκημα- 40 320 2Α.Α.Α. ΑπίτάλλωςΙωαννίδηςν.Δημοκρατίας ΣαββίδηςΔ. τ α τ ο 1982καταδικάστηκε σεφυλάκιση 12μηνών και τ ο1984 σε συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 18 και εννέα μηνών και σε διαδοχική ποινή φυλάκισης τριών μηνών,τ ο 1986σεφ υ λάκιση τριών χρόνων και σε διαδοχική ποινή φυλάκισης 18 5 μηνών και τ ο 1988 σε ποινή φυλάκισης πέντε μηνών. Απο λύθηκε από τη φυλακή μετά την τελευταία καταδίκη τ ο υ στις 12 Νοεμβρίου, 1988, και από τις 19 Νοεμβρίου, 1988, ε πιδόθηκε στην εγκληματική δραστηριότητα που αποτε λούσε τ ο αντικείμενο της καταδίκης τ ο υ . 10 Έχει τονισθεί επανειλημμένα από τ α Δικαστήρια μας η σοβαρότητα τέτοιας φύσης αδικημάτων, τ α οποία με την ανησυχητική συχνότητα τους έχουν καταντήσει κοινωνική μάστιγα και τείνουν να διασαλεύσουν τ α θεμέλιαμιας ευνο μούμενης κοινωνίας και η ανάγκη να εμπεριέχει ηποινή και 15 τ ο στοιχείο της αποτρετττικότητας. Σχετικές είναι μεταξύ άλλων οι αποφάσεις τ ο υ Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως Εφε τείου σε ποινικές υποθέσεις, στις υποθέσεις Evgeniou v. The Police
(1983)2 C.L.R. 332, Antoniou v. The Republic
(1986)2 C.L.R 207,209.Σε πρόσφατη απόφαση μας στην υπόθεση, 20 Ιωσηφίδης ν. Της Δημοκρατίας,
(1989)2 C.L.R. 307, είχαμε την ευκαιρία να αναφερθούμε σε έκταση στις αποφάσεις αυτές. Η σοβαρότητα των αδικημάτων αυτής της φύσης αντα νακλά στις ποινές που έχουν επιβληθεί από τ α Δικαστήρια 25 μας σεπαρόμοιες υποθέσεις, και σαν μερικά παραδείγματα αναφέρουμε την υπόθεση Christofides v. The Republic
(1970)2 C.L.R 78,στην οποία ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων για διάρρηξη με 12 προηγούμενες καταδίκες σχετιζόμενες με κλοπή επικυρώθηκε από τ ο Εφετείο, Mazarakisv. The Repu30 blic
(1982)2 C.L.R. 183, στην οποία ποινή φυλάκισης πέντε χρόνων, που επιβλήθηκε σε νεαρό πρόσωπο 20χρόνων τ ο οποίο είχε παραδεχθεί άλλες 13παρόμοιες υποθέσεις, κρί θηκε από τ ο Εφετείο σαν μάλλον επιεικής και όχι υπερβολι κή. (Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Psylla v. The Republic 35
(1984)2C.L.R.420 και Antoniou v. TheRepublic που αναφέρ θηκε πιο πάνω). Έχουμε διεξέλθει την απόφαση του Κακουργιοδικείου στην προκειμένη περίπτωση και βρίσκουμε πως όλα τ α ο υ - 321 ΣαββίδηςΔ. Απίτ άλλως Ιωαννίδηςν.Δημοκρατίας
(1989)σιαστικά σημεία για επιβολή της ποινής λήφθηκαν υπόψη και, κ ά τ ω από τις περιστάσεις της υπόθεσης, δεν υπάρχει τίποτε που να οδηγεί στο συμπέρασμα πως η ποινή που ε πιβλήθηκε στον εφεσείοντα είναι έκδηλα υπερβολική. Απε ναντίας, έχοντας υπόψη το μεγάλο αριθμό και τ η σοβαρό- 5 τ η τ α των αδικημάτων που διάπραξε καιγ ι ατ αοποία κατα δικάστηκε, τ ο βεβαρυμένο ποινικό μητρώο τ ο υ , και τ ο γε γονός πως αντικείμενα και χρήματα αξίας πάνω από £10,000.- που κλάπηκαν από τον εφεσείοντα δεν έχουν ανευρεθή, βρίσκουμε πως η ποινή είναι μάλλον επιεικής και 10 είναι με μεγάλη δυσκολία που δεν ασκούμε τ η διακριτική μας εξουσία κάτω από το Νόμο περί Ποινικής Δικονομίας, Κεφ. 155, Ά ρ θ ρ ο 145
(1)(δ)και 147
(1)όπως τροποποιήθηκε με το Νόμο 2/75 να μη διατάξουμε όπως η ποινή τ ο υ εφε σείοντα αυξηθεί ή αρχίζει από σήμερα αντί από την ημέρα 15 που καταγνώστηκε. Η έφεση απορρίπτεται και η ποινή της φυλάκισηςπου ε πιβλήθηκε στον εφεσείοντα από τ ο Κακουργιοδικείο επικυ ρώνεται. Η Έφεση απορρίπτεται. 322 20