clr/1989/1989_2_331.pdf

(2)του Κεφ.333και οδή­ γηση του ιδίου οχήματος κατά τον ίδιο χρόνο χωρίς την συγ­ κατάθεση του ιδιοκτήτη του κατά παράβαση των άρθρων Π και 19του Νόμου 86/72 — Συνεχόμενες ποινές φυλακίσεως 6 μηνών στην κάθε κατηγορία — Κατά πόσο στην παρούσα πεjQ ρίπτωση οι ποινές έπρεπε να συντρέχουν — Καταφατική η α­ πάντηση στο ερώτημα. Ποινή — Φυλάκιση — Καταδίκη σε περισσότερα από ένα εγκλή­ ματα — Πότε οι ποινές πρέπει να συντρέχουν και πότε να εί­ ναι συνεχόμενες — Εφαρμοστέες αρχές. 15 Το μόνο ζήτημα που έχει εγερθεί στην υπόθεση α υ τ ή , είναι κατά πόσο έπρεπε να διαταχθείόπως οιτρεις ποινές φυλακί­ σεως,που επιβλήθηκαν, συντρέχουν. Το Ανώτατο Δικαστήριον, φάνθηκε: 20 25 αποδεχόμενο την έφεση, απο­ (1ϊ Η άσκηση της διακριτικήςεξουσίαςεπιβολής συντρεχουσών ήσυνεχόμενων ποινών εξαρτάται από τιςομοιότητες στη φύση των εγκλημάτων, τον πραγματικό σύνδεσμο μεταξύ των και τον χρόνο διαπράξεως των. Αν οι ποινές δεν πρόκει­ τ α ι να συντρέχουν, ο συνολικός χρόνος της φυλάκισης δεν πρέπει να είναιδυσανάλογοςμετην συνολική βαρύτητατηςυ­ πόθεσης. 331 Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(2)Παράτη διαφοράστη φύσητων τριών εγκλημάτων, για τα οποία καταδικάσθηκεο εφεσείων,τα γεγονότα,που στή­ ριζαν την κάθε μιααπό τις κατηγορίεςήταν μέροςτουιδίουε­ πεισοδίου δηλαδή της οδήγησης του μηναχοκινήτου οχήμα­ τος. ·.. 5 Η Έφεση γίνεται αποδεκτή. Αναφερόμενες αποφάσεις: PefkosandOthersv. TheRepublic, 1961 C.L.R. 340; FrixoualiasParaschos v.TheRepublic

(1963)1C.L.R. 83; Mirachisv.ThePolice

(1965)2 C.L.R.28; 10 Karaviotisand 4 Othersv. ThePolice

(1967)2 C.L.R.286; Katsaronas andOthersv.ThePolice

(1975)11J.S.C. 1644; Marleyv. TheRepublic, 1964 C.L.R.143. Έ φ ε σ η εναντίον ποινή. Εφεση εναντίον της ποινής από τον Χρίστο Αχιλλέως ο ο- 15 ποίος βρέθηκεένοχος στις 4 Ιουλίου, 1989από τ ο Επαρχια­ κό Δικαστήριο Λευκωσίας (Αριθμός Ποινικής Υπόθεσης 8289/88) οτην κατηγορία ότι οδηγούσε όχημα ενώ τελούσε υπό απαγόρευση κατά παράβαση τ ο υ άρθρου 19τ ο υ Νό­ μου 86/72,στην κατηγορία για χρήση μηχανοκινήτου οχή- 20 ματος χωρίς ασφαλιστική κάλυψη έναντι τ ρ ί τ ο υ κατά πα­ ράβαση των άρθρων 2 και 3

(2)τ ο υ Νόμου Κεφ.333 και για οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς τ η συναίνεση τ ο υ ιδιοκτήτη κατά παράβαση των άρθρων 11 και 19 τ ο υ Νόμου 86/72και καταδικάστηκε από τον Προσ. Επ. Δικ. Χα- 25 ραλάμπους σε συνεχόμενες ποινές φυλάκισης έξι μηνών στη κάθε κατηγορία και στέρηση του δικαιώματος να κατέχει ή να αποκτήσει άδειαοδηγού για περίοδο δύο ετών. Μ. Σταματάρης τα. και Μ. Κυπριανίδου, για τονεφεσείον30 Μ. Κυπριανού, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας και Γ. Νεοφύτου (Κα), για την εφεσίβλητη. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση τ ο υ δικαστηρίου θ αδώσει ο Δικαστής Γ. Μ . Πικής. ΠΙΚΗΣ Δ.: Ο εφεσείων καταδικάστηκε σε συνεχόμενες ποινές φυλάκισης6μηνών για κάθεμια από τιςτρειςκατη­ γορίες που παραδέκτηκε: 332 35 2Α.Α.Δ. Αχιλλέως ν. Αστυνομίας ΠικήςΔ. (α) Οδήγηση μ.,χανοκινήτου ενώ τελούσε υπό απαγό­ ρευση (του αποστερήθηκεη άδεια), ( Α ρ θ .19και 20-Ν. 86/ 72). (β) Χρήση μηχανοκινήτου χωρίς ασφαλιστική κάλυψηέ5 ναντι τ ρ ί τ ο υ ( Α ρ θ . 2 και 3

(2)- Κεφ.333,όπως τροπο­ ποιήθηκε), και (γ) Οδήγηση μηχανοκινήτου χωρίς την συναίνεση τ ο υ ι­ διοκτήτη. ( Ά ρ θ ρ α11 και 19-Ν. 86/72). Τα αδικήματα αποτελούν μέρος και ουσιαστικά πηγά10 ζουν από τ α ίδια γεγονότα. Ο εφεσείων οδήγησεχωρίς την συναίνεση του ιδιοκτήτη μηχανοκίνητο όχημα σε χρόνο που τ ο υ είχεαφαιρεθεί ηάδεια καιχωρίς να έχει ασφαλιστι­ κή κάλυψη έναντι τρίτου. Η επιλογήτ η ς π ο ι ν ή ς τ η ς φ υ λ ά κ ι σ η ς ω ς τ ο υ μέτρου τιμω15 ρίας τ ο υ εφεσειοντα δεν έχει αμφισβητηθείούτε η έκταση της ποινής σεκάθε κατηγορία. Ό τ ιπροσβάλλεταιείναι ηα­ πόφαση τ ο υ δικαστηρίουνα διατάξει την συνεχόμενη έκτι­ σητ ω ν ποινών που έχουν επιβληθεί. Ο δικηγόροςτ ο υ εφεσειοντα εισηγήθηκεότι οι ποινές έ20 πρεπε να συντρέχουν ενόψει τηςσυνάφειας μεταξύτων γε­ γονότων τ α οποία στοιχειοθετούντ α τρία αδικήματα. Την ίδια γνώμη διατύπωσε και ο δικηγόροςτηςΔημοκρατίας ο οποίος υπέβαλε ότι ανεξάρτητααπό τ ο αν οι σχετικέςαρ­ χές επέβαλλαν όπως συντρέχουν οιποινές, ηταύτιση μετα25 ξύ των γεγονότων που συνθέτουντιςτρεις κατηγορίες κα­ θιστά την ποινή των 18μηνών έκδηλα υπερβολική. Εγινεεισήγηση ότι οι αρχέςπου διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας τ ο υ δικαστηρίουσχετικά μετην έκτι­ ση περισσοτέρων της μιας ποινής φυλάκισης π ο υ επιβάλ30 λονται στην ίδια υπόθεση,αν θα συντρέχουν ή αν θα είναι 'συνεχόμενες,συνοψίζονται στο εξής αποσπασμα:- 35 «Wheretheaccused isconvicted onmorecountsthanone and a sentence of imprisonment is contemplated, the court must examine whether the terms of imprisonment imposed thereby should runconcurrently orconsecutively. Thisispri­ marily a matterof discretion for thetrial court,exercisedac- 333 ΠικήςΑ. Αχιλλέως ν. Αστυνομίας

(1989)cordingtothefacts ofthecase.Themainconsiderationsupon which thediscretion is exercised are (

1. a)thesimilarities be­ tween thenatureoftheoffences, (
2. b)thefactual nexus, ifany, between thetwocrimes and(c)thetime atwhich theywere committed.Ifssntences aretorunconsecutively, thesentence mustnotbedispropc-tionatelylongincomparisontotheove­ rallgravityof thecase butarealistic reflection ofit.» 5 Σειρά αποφάσεων'ί ο υΑ 'ωτάτουΔικαστηρίου* υποστη­ ρίζουν ό τ ι οι ποινές που ε', ΓΙβάλλονται πρέπει να συντρέ­ χουν (α)εγείρονται απότ α ΓΗ.Ί γεγονότα, ή (β)αποτελούν 10 μέρος τ ο υ ιδίουεπεισοδίου. Καιόταν δενσυντρέχουν αυτές οι προϋποθέσεις και δικαιολογείται ηεπιβολή συνεχόμενων ποινών φυλάκισηςο ολικός χρόνος της φυλάκισηςπρέπει να συναρτάταιμετηνεσώτερηποινική ευθύνητ ο υκατηγο­ ρουμένου και όχι μόνον με τ α εξωτερικάχαρακτηριστικά 15 των κατηγοριών.** Στην προκειμένη περίπτωση παρά τηνδιαφορά στα συ­ στατικά στοιχείατων τριών κατηγοριών τ αγεγονότα τ α ο­ ποία υποστηρίζουν καιτιςτρεις κατηγορίες συνιστούν μέ­ ρος τ ο υ ιδίου επεισοδίου, δηλαδή τηςπαράνομης οδήγη- 20 σης τ ο υ μηχανοκινήτου από τον εφεσειοντα, και μέσα ο' αυτό τ ο πλαίσιο έπρεπε να είχαν αντιμετωπιστεί από τ ο πρωτόδικο δικαστήριο. Καταλήγουμε ότιως θέμα ορθήςπροσέγγισης οι ποινές έπρεπε νασυντρέχουν' περαιτέρωηδιαταγήγιατηνδιαδο- 25 χική έκτισητωνποινών κατέστησετην τελικήποινή φυλάκι­ σης 18μηνών έκδηλαυπερβολική. Η έφεση εναντίον της ποινής επιτρέπεται.Ο ι ποινέςφ υ ­ λάκισηςπουέχουν επιβληθείγιατην διάπραξητ ω ν τ ρ ι ώ ν α­ δικημάτων θασυντρέχουν. Η Έφεση επιτρέπεται. • (Βλ.μεταξύ άλλων toarmxMichaelPefkos&Othen κ TheRepublic

(1961)C.L R 340, MikisFnxou,aliasParaschosv ThePoliceti963) 1CLR 83,PanayiobsEistathtotiMirachis ν ThePoUce{1965)2C LR 28 DiogentsSaw* Karavioto&4Othersν ThePolice

(1967)2C.LR 286andKatsaronas&Others ν ThePolice 097$) 1 1 J S C 1644). · · Βλ.KerthMoney ν TheRepublic.1964C LR 143 334 30