2Α.Α.Δ. 20 Νοεμβρίου,1989 (ΠΙΚΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΙ, ΧΑΤΖΗΤΙΑΓΓΑΡΗΣ, Λ/στές) DAVID RILEY, Εφεσείων, ν. ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Έφεση Αρ. 5169). Ποινή — Δημόσιος εμπαιγμός (Public Mischief) κατά παράβαση του άρθρου 115του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 — Ψευδής κα ταγγελία στην αστυνομία για κλοπή αυτοκινήτου οχήματος με στόχο την απόκρυψη του γεγονότος ότι το τελευταίο είχεν 5 εμπλακεί σεατύχημα — Δράστης ηλικίας 23ετών μελευκό μη τρώο — Υπηρετεί στον Αγγλικό στρατό — Ποινή φυλακί σεως, έστω και με αναστολή, μπορεί να σημαίνει απώλεια της σταδιοδρομίας του — Φυλάκιση 2 μηνών με αναστολή και £300 πρόστιμο — Έκδηλα υπερβολική ποινή — Διαγραφή 1U της φυλακίσεως. Ποινή — Φυλάκιση — Πότε μπορεί να επιβληθεί. Τα γεγονότατης υποθέσεως αυτής και οιπροσωπικές περι στάσεις τ ο υ δράστη φαίνονται στην πιο πά·/ω περιληπτική σημείωση. 15 20 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο, αποδεχόμενο την έφεση, αποφάν θηκε:
(1)Η ποινή φυλακίσεως με αναστολή είναι ποινή φυλακί σεως. Η ποινή φυλάκισης επιβάλλεται μόνο όταν κρίνεται α ναπόφευκτο τιμωρητικό μέτρομετάαπό συνεκτίμηση της σοβαρότητας τ ο υ αδικήματος, των γεγονότων της υπόθεσης και των συνθηκών τ ο υ παραβάτη. ι
(2)Ή τ α ν αναπόφευκτη η επιλογή της φυλάκισης; Δεν υ πάρχει οτιδήποτε, που νά δείχνει συχνότητα διαπράξεως πα- 335 Riley v. Αστυνομίας
(1989)ρόμοιων εγκλημάτων. Γι'αυτό και εν όψει των προσωπικών συνθηκών του Εφεσείοντα ηποινήτηςφυλάκισηςδενήτανα ναπόφευκτη. Η έφεση γίνεται δεκτή. 5 Αναφερόμενες υποθέσεκ: Φιλίππουν. ΙηςΔημοι ρατίας
(1983)2C.L.R. 245. Κωνσταντίνου ν. ΤηςΔημοκρατίας
(1989)2Α.Α.Δ. 218. Έφεσηκατά της καταδίκης κι ι :οινής. Έφεση κατά της καταδίκης r a ποινής από τον David Ri ley ο οποίος καταδικάστηκε στις 17 Ιουλίου, 1989από τ ο Ε- 10 παρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός Ποινικής Υπόθε σης 26779/88)γ ι ατ ο αδίκημα τ ο υ δημόσιου εμπαιγμού κατά παράβαση τ ο υ άρθρου 115τ ο υ Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 και στον οποίο επεβλήθηκε από τον Προσωρινό Αν. Επ. Δικ. Ν. Νικολάου,ποινή φυλάκισης2μηνών μεαναστολή τριών 15 ετών και επιπρόσθετα πρόστιμο £300.-με£76.- έξοδα. Π. Πετράκης, για τον εφεσείοντα. Μ. Κυπριανού, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας και Γ. Νεοφύτου (Κα),γ ι α την εφεσίβλητη. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Γ. Μ. Πικής. 20 ΠΙΚΗΣΔ.: Ο εφεσείωνκαταδικάστηκεγιατ ο αδίκημα τ ο υ δημόσιου εμπαιγμού (public mischief),το οποίο προβλέπε τ α ι από τ ο άρθρο115του Ποινικού Κώδικα — Κεφ. 154, και καθιστά κολάσιμη πράξη την καταγγελία στις αστυνομικές 25 Αρχές φανταστικούαδικήματος.Σύμφωνα μ ε τ ά ευρήματα τ ο υ πρωτόδικου Δικαστηρίου ο εφεσείωνπροέβη σε ψευδή καταγγελία στις αστυνομικές Αρχές ότι κλάπηκε τ ο αυτοκί νητο τ ο υενώ τελούσε υπό τον έλεγχοτ ο υ και ήταν ενήμέρος γ ι α τον τόπου όπου βρισκόταν. Ενήργησε μετον τρόπο αυ- 30 τ ό , όπως συμπεραίνεται, στην προσπάθεια τ ο υ να απο κρύψει τ ο γεγονός ότι τ ο όχημα του είχε εμπλακεί σε οδικό ατύχημα. Το αδίκημα διαπράχθηκε λίγες μόνο μέρες μετά τ η ν ά φ ι ξ η τ ο υ εφεσείοντα στην Κύπρο για να υπηρετήσει ως μέλος της αγγλικής στρατιωτικής Δύναμης που οταθ- 35 μεύει στη βάση Ακρωτηρίου. Κατ' αρχήν η έφεση στρεφόταν τόσοεναντίον της καταδί κης όσο και τηςποινής που είχεεπιβληθείστον εφεσείοντα- 336 2Α.Α.Λ. Riley ν.Αστυνομίας Πικής Λ. φυλάκιση 2μηνών μεαναστολή τ πλέον £300.-πρόστιμο και £76.-- έξοδα. Η έφεσηεναντίον της καταδίκης αποσύρθηκε κατά τη συζήτηση της έφεσης μετά από παρατηρήσεις του Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία εναντίον τ ο υ για εμπλοκή στο 5 οδικό ατύχημα δεν περιοριζόταν μόνο στις καταθέσεις τα>ν δυο μαρτύρων που τον αναγνώρισαν στη σκηνή τ ο υ ατυ χήματος, αλλά προερχόταν και από τη μαρτυρία η οποία έτεινε να καταδείξειότι τ ο αυτοκίνητο βρισκόταν κατά τον κρίσιμο χρόνο στον αποκλειστικό έλεγχο του εφεσείοντα. 10 Πρόσθετα,διακίνηση τ ο υ εφεσείοντα στη Λεμεσό, και κατά την επιστροφή τ ο υ στο Ακρωτήρι μεταξί,πρόδιδε γνώση εκ μέρους του ότι τ ο όχημα δε μπορούσε να μετακινηθεί λόγω βλάβης. Η απόφαση να αποσυρθεί η έφεση ήταν πλήρως δικαιολογημένη εν όψειτων ευρημάτων του Δικαστηρίου τ α 15 οποία στοιχειοθετούσαν την καταδίκη σε βαθμό που να μη αφήνεται πεδίο για την παρέμβαση τ ο υ Εφετείου. Συνεπώς θα στρέψουμε την προσοχή μας στην αμφισβήτηση της ποινής που αποτελεί τ ο επίδικο θέμα. Η ποινή προσβάλλεται ως έκδηλα υπερβολική κυρίως εν 20 όψει των προσωπικών συνθηκών τ ο υ εφεσείοντα και των προβλεπτών επιπτώσεων που θα έχει η ποινή φυλάκισης στη σταδιοδρομία τ ο υ . Δόθηκε μαρτυρία μετά την καταδί κη του εφεσείοντα σύμφωνα μετην οποία ποινή φυλάκισης θα οδηγούσε στον τερματισμό των υπηρεσιών τ ο υ με τον 25 αγγλικό στρατό,ενώ ποινή φυλάκισης μεαναστολή πιθανό να είχε και πάλι το ίδιο αποτέλεσμα. Δεν αμφισβητήθηκε ό μως από τ ο δικηγόρο του εφεσείοντα η σοβαρότητα του α δικήματος. Η παραπλάνηση των αστυνομικών Αρχών,θέ λουμε να τονίσουμε, όχι μόνο αποσπά την προσοχή τους 30 μακριά από τ α σοβαρά τους καθήκοντα αλλά ενέχει και ευ ρύτερους κινδύνους γιατ ο κοινωνικό σύνολο. Συνεπώς,ορ θ ά αντιμετωπίστηκε τ ο αδίκημα από τ ο πρωτόδικο Δικα στήριο ως σοβαρό. Ό , τ ι πρέπει να αποφασιστεί στα πλαίσια τ ο υ καθορι35 σμού της ποινής είναι αν η φυλάκιση ήταν αναπόφευκτη εν όψει των προσωπικών συνθηκών τ ο υ εφεσείοντα ή, ακό μα ακριβέστερα, αν ποινή αυτής της μορφής ήταν αναπό φευκτο τιμωρητικό μέτρο στα πλαίσια της εξατομίκευσης της ποινής. 40 Ο εφεσείων είναι ηλικίας 23 ετών με λευκό ποινικό μητρώο και, όπως κατέθεσεο αξιωματικός τ ο υ Βρεττανικού Στρα337 Πικής Α. Riley ν.Αστυνομίας
(1989)τ ο ύ κάτω από τις διαταγέςτ ο υ οποίου υπηρετεί, όχι μόνο δεν ήλθεσε κανένα προγενέστερο στάδιο αντιμέτωπος μετ ο νόμο αλλά και τ η συμπεριφορά τ ο υ γενικότερα χαρακτηρί ζει η προσήλωση στο καθήκον. Το αδίκημα διαπράχθηκε λίγες μέρες μετά την άφιξη τ ο υ εφεσείονταγια υπηρεσία στην Κύπρο. Ο κ. Κυπριανού εισηγήθηκε, μετά από συνε κτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων, ότι η επιβολή ποινής φυλάκισης δεν ήταν αναπότρεπτη υπό τ ο φως των προσωπικών συνθηκών του εφεσείοντα. 5 Η ποινή φυλάκισης επιβάλλεται μόνο όταν κρίνεται ανα- 10 πόφευκτο τιμωρητικό μέτρομετάαπό συνεκτίμηση της σο βαρότητας τ ο υ αδικήματος, των γεγονότων της υπόθεσης και των συνθηκών τ ο υ παραβάτη. Ο προσδιορισμός της ποινής αποτελεί κατ' εξοχή ευθύνη τ ο υ πρωτόδικου Δικα στηρίου. Η διακριτική ευχέρειατ ο υ Εφετείου για επέμβαση 15 περιορίζεται στις περιπτώσεις εκείνεςπου η ποινή κρίνεται έκδηλα υπερβολική ή ανεπαρκής. Το στοιχείο της υπερβο λής πρέπει να βρίσκει αντικειμενικό έρεισμα. Η υποκειμενι κή εκτίμηση και μόνο των μελών τ ο Εφετείου για την ορθό τ η τ α της ποινής δεν παρέχει βάση για παρέμβαση.* 20 Αρχίζουμε μετ η διαπίστωση ότιποινή φυλάκισηςμεανα στολή αποτελεί ποινή φυλάκισηςγια όλους τους σκοπούς. Ό , τ ι αναστέλλεταιείναι η εκτέλεσητης ποινής.** Συνεπώς τ ο πρώτο ερώτηματ ο οποίο πρέπει να απαντηθεί είναιαν η επιλογή της φυλάκισης ήταν, εν όψει όλων των σχετικών 25 παραγόντων, αναπόφευκτη. Παρά τ η σοβαρότητα τ ο υ α δικήματος δεν τέθηκε οποιοδήποτε στοιχείο ενώπιον τ ο υ πρωτόδικου Δικαστηρίου τ ο οποίο να καταδεικνύειό τ ι αδι κήματα αυτής της κατηγορίας διαπράττονται με συχνότη τ α που καθιστάτ ο στοιχείοτ η ςαποτροπής ουσιαστικόπα- 30 ράγοντα στον καθορισμό της ποινής. Εν όψει αυτήςτης δια πίστωσης ο ιπροσωπικές συνθήκεςτ ο υ εφεσείοντα,σεσυν δυασμό με τις πιθανές επιπτώσεις που ποινή φυλάκισης δυνατό να έχειστη σταδιοδρομία τ ο υ ,δεν καθιστούσαν την επιβολή α υ τ ο ύ τ ο υ τιμωρητικού μέτρου (φυλάκισης) ανα- 35 π ό φ ε υ κ τ η . Το πρόστιμο που τ ο υ είχε επιβληθεί, £300.--, α ποδίδει τ η σοβαρότητα Του αδικήματος και ταυτόχρονα α ποτελεί επαρκή τιμωρία για τ ο αδίκημα ττου διέπραξε ο ε- *(Βλέπε, PHIUPPOUv.REPUBLIC0 983)2 CLR. 245.at249). · · (Βλέττε,ΚΟΝΣΤΑΓ4ΤΙΝΟΥ ν.ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
(1969)2Α.Α.Δ. 224. 338 2Α.Α.Λ. Rj|e\ v. Αστυνομίας ΙΙική^Λ. φεσειων. Ηπροσθήκη τηςποινής φυλάκισης κατέστησε την ποινή έκδηλα υπερβολική. Το οτοχείο αυτό της υπερβολής, κρίνουμε αναγκαίο να το απαλείψουμε. Η έφεση εναντίον της καταδίκης απορρίπτεται. 5 10 Η έφεση εναντίον της ποινής επιτρέπεται εν μέρει με την ακύρωση εκείνο·» του μέρους που αφορά την επιβληθείσα φυλάκιση δυο μηνών με αναστολή. Η Έφεση εναντίον καταδίκης α πορρίπτεται. Η Έφεση εναντίον της ποινής επιτρέπεται εν μέρει. 339