(1989)12Δεκεμβρίου,1989 (ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤ2ΗΤΙΑΓΓΑΡΗΣ, Δ Δ.) ΑΔΕΛΦΟΙ ΛΑΜΠΡΙΑΝΙΔΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Εφεσείοντες, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣ ΓΕΡΙΟΥ, Εφεσίβλητου. (Ποινική Έφεση Αρ. 5073). Έφεση — Προθεσμία Αρχές. υποβολής — Παράταση — Εφαρμοστέες Έφεση — Τροποποίηση λόγων κατά τρόπο, που εισάγει νέο θέ μα — Η σχετική αίτηση πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αίτηση για παράταση της προθεσμίας υποβολής εφέσεως. 5 Στην υπόθεση α υ τ ή υποβλήθηκε αίτηση από τον εφεσείοντ α γ ι α τροποποίηση των λόγων έφεσης κατά τέτοιο τρόπο ώστε, εκτόςαπό την ποινή, να προσβληθή και η καταδίκη των εφεσειόντων. Το Α ν ώ τ α τ ο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την Αίτηση αποφάνθηκε:
(1)Ό τ α ν η ζητούμενη τροποποίηοη εισάγεινέο θέ μα, σε αντίθεση με αναμόρφωση λόγων, που έχουν ήδη υπο βληθεί, πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αίτηση γ ι α παράτηση τ η ς προθεσμίας υποβολής εφέσεως γ ι α τ ο νέοθέμα. 10
(2)Παράταση της προθεσμίας εφέσεως τ ό τ ε μόνον επιτρέπεται όταν η παράλειψη καταχωρήσεως εφέσεωςοφειλόταν σε αδυναμία τ ο υ εφεσείοντος. Η αδυναμία α υ τ ή πρέπει ν α συντρέχει όχι μόνο κ α τ ά τ ο διάστημα της προθεσμίας αλλά \5 -374 2 Λ.Α.Λ. Λ ψοι Λυμπριανίιϊη ν. 1!υμ0. Br/,τ. Γίρίιιιι και κατάτ ο h Ί ο τ η μ α απότης εκπνοήςτης μέχρι την υποβολή της αιτήοεω· Η ανάγκη γιαμελέτηαπότονσυνήγορο τ ο υεφεσείοντα '• • πποβάθρου της καταδίκης δί.ναποτελεί λόγο παραιάστπκ -ης προθεσμίας. 5 Ηαίτηση Αναφερόμενες απορρίπτεται. Μίαψάσεις: Feljekisy^The -ubce
(1968)2 C.L.R.151: Attorney Genial ν H//Consfanfii(1968T2CTC.Rril3r~ — ' Λίτηαν;. 10 Α ί τ η σ η γ ι α π α ρ ά τ α σ η τ ο υ χ ρ ό ν ο υ γ ι α υποβολή έ φ ε σ η ς ε ν α ν τ ί ο ν τ η ςκ α τ α δ ί κ η ς . /:. Οδυσσέως, για τ ο υ ς ε φ ε σ ε ί ο ν τ ε ς - αιτητές. Γ.Γιάλλουρος, για τονεφεσίβλητο-κ α θ 'ο υη αίτηση. ΔΙΚΑΣΤΗ Ρ Ι Ο : Η α π ό φ α σ η τ ο υΔικαστηρίου θ α δοθεί α π ό J5 τ οΔικαστή Πική. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Η έφεση σ τ ρ έ φ ε τ α ι ε ν α ν τ ί ο ν τ ο υ μέρουςτης π ο ι ν ή ς π ο υ α φ ο ρ άτ η δ ι α τ α γ ή γ ι ατην κατεδάφιση κτηνο τ ρ ο φ ι κ ή ς μονάδας π ο υ ανήγειραν οιεφεσείοντες κ α τ άπα ράβαση τ ω ν όρων οικοδομής και γ ι ατ ηχρήση και κατοχή 20 τ ω ν υποστατικών χωρίς τηνέκδοση πιστοποιητικού έγκρι σης. Η ποινή είχε επιβληθεί στις 23.11.88 και εφεσιβλήθηκε στις 2.12.88 μέσα στα χρονικά πλαίσια π ο υπροβλέπει η νο μοθεσία. Η έφεση ορίστηκε γ ι α α κ ρ ό α σ η στις 23.11.89. Ο ι εφεσείον25 τες επεδίωξαν με αίτηση τ ο υ ς , τ η ναναβολή τ η ς υπόθεσης μέχρι την αποπεράτωση τ η ς ακρόασης προσφυγής η ο ποία στρέφεται εναντίον τ η ς άρνησης τ η ς αρμόδιας α ρ χ ή ς να παράσχει καλυπτική άδεια. Φαίνεταιότιοι εφεσείοντες συνεχίζουν ν α χρησιμοποιούν την οικοδομή π α ρ ά τ ο διά3 0 τ ά γ μ α π ο υ έχει εκδοθεί.Η αίτηση γ ι α μ α κ ρ ά αναβολή α πορρίφθηκε. Δόθηκε όμως σύντομη αναβολή ώστε ο κ.Ο δυσσέως π ο υ π ρ ό σ φ α τ α έχει αναλάβειτην εκπροσώπηση των εφεσειόντων ν α ετοιμαστεί γ ι α την έφεση. Η έφεσηεκ κρεμεί σήμερα ενώπιον μαςγ ι α ακρόαση. 35 Στις 30.11.89 υποβλήθηκε αίτηση γ ι ατ η ν τροποποίηση τ ω ν λόγων τ η ς έφεσης ώστε ν α καταστείδ υ ν α τ ή η προσβο λή εκτός α π ό τ η ν ποινή και τ η ςκαταδίκης τ ω νεφεσειόν- 375 Μίκης Λ. Α'φοί Λαμπριανιδη ν.Ι,υμβ. ΒΓ>.Ι. IΓμιου
(1989)των. Οι λόγοι τηςκαθυστέρησης στην υποβολή έφεσης ε ναντίον της καταδίκης σχετίζονται μετ η θέσηπου παίρνει ο κ. Οδυσσέως για την εγκυρότητα της καταδίκης. Ο κ. Γιάλλουρος έφερε ένσταση στην αίτηση για τροπο ποίηση καιοποιαδήποτε αίτηση γιααναβολή της ακρόα- 5 οης της έφεσης. Ο ι καθ' ωνηέφεση, παρατήρησε, επέδει ξαν μεγάλη ανοχή καιμέχρι σήμερα δεν έλαβαν κανένα μέ τρο για εξαναγκασμό των εφεσειόντων σε συμμόρφωση με τ ο διάταγμα παρόλο που ηάσκηση έφεσης δε συνεπάγεται και την αναστολή τ ο υ διατάγματος νια κατεδάφιση. Οι εφε- ί ο σίβλητοι αναμένουν τηνέκβαση της έφεσηςγια τον τελικό προσδιορισμό της θέσης και των πράξεων τους. Ο κ. Γιάλ λουρος εισηγήθηκεότι δεν έχειαποκαλυφθεί κανένας βάσι μος λόγος π ο υ να δικαιολογεί τηνπαράταση χρόνου γ ι α την υποβολή έφεσης εναντίον της καταδίκης τ ο υ εφεσείον- 15 τ α . Πρόκειται, όπως ανάφερε, ουσιαστικά για αίτησηγ ι α την υποβολή έφεσης μετάτην εκπνοή τ ο υ χρόνου που προ βλέπει τ ο άρθρο 133
(3)~ου Περί Ποινικής Δικονομίας Νό μου, Κεφ.155(μέσα σε 10μέρεςαπό την απαγγελία της ποι νής). Ηεκτίμηση α υ τ ή είναι σωστή και υποστηρίζεται από 20 την απόφαση στην υπόθεση Ν. Α. Feliekis v. The Police.* Ό τ α ν ηαίτηση για τροποποίηση των λόγων της έφεσης σκοπεί στην εισαγωγή νέου θέματος, σε αντίθεση μετην α ναμόρφωση των λόγων που έχουν υποβληθεί σευφιστάμε νη έφεση, η αίτηση κρίνεται ωςαίτημα για την παράταση 25 χρόνου γ ι α την υποβολή έφεσης γ ι ατ ο νέο θέμα καιι σχύουν, όπως είναι φυσικό,αυστηρότατα κριτήριαγια την έγκριση της. Τα χρονικά πλαίσια π ο υ καθορίζει η νομοθεσία γιατην αμφισβήτηση μέσω έφεσης πρωτόδικης δικαστικής από- 30 φ ά σ η ς συναρτώνται άμεσα μετην οριοτικότητα (finality) των δικαστικών αποφάσεων, που συνιστούν τ ο μέσο για τ η διακρίβωση αμφισβητούμενων δικαιωμάτων. Βάσει τ ο υ δι καστικού μας συστήματος η απόφαση πρωτόδικου δικα στηρίου τόσο στις πολιτικές όσο καιστις ποινικές υποθέ- 35 σεις είναι καθοριστική γ ι α τ α δικαιώματα και υποχρεώσεις των διαδίκων. Η διασφάλιση της οριοτικότηταςτ ω νπρω τόδικων αποφάσεων επιβάλλει όπως κάθε αμφισβήτηση μέσω έφεσης υποβάλλεται μέσα σε σύντομο π'ροκαθορι'
(1968)2CLR 151 376 2 Α.Λ.Λ. Λ/φοί Λυμπμιανίδη ν.Σιιμβ. Βελτ. Γερίου ΙΙικηςΛ. σμένο χρόνο. Η τήρηση των προβλεπόμενων χρονικών ο ρίων δεν είναι θέμα τύπου αλλά ουσίας όπ(ος υποδεικνύε ται στην υπόθεση TheAttorney-General of the Republic v.Petros Demetrinu HjiConstanti*, που σχετίζεται όχι μόνο με τ α 5 συμφέροντα των άμεσα ενδιαφερομένων αλλά και με τ ο συμφέρον του δημοσίου στη διασφάλιση της οριοτικόιητας των δικαστικών αποφάσεων και κατ' επέκταση τηςευ-νομίας. Παράταση των χρονι κών ορίο^ν για την υποβολή έφεσης 10 ενάντια στην καταδίκη επιτρέπεται μόνο σε εξαιρετικές πε ριπτώσεις, όταν οφείλεται σε ουσιαστική αδυναμία του ε φεσείοντα. Η αδυναμία πρέπει να συντρέχει όχι μόνο στο διάστημα των δέκα ημερών, τ ο χρονικό πλαίσιο μέσα στο ο ποίο πρέπει να ασκηθεί η έφεση, αλλά και για τ ο χρόνο που 15 διαρρέει μέχρι την υποβολή της αίτησης για παράταση. Στην προκείμενη περίπτωση ο εφεσείων δεν έχει καν επι καλεσθεί οποιαδήποτε αδυναμία. Δε θα αναφερθούμε ε ξαντλητικά στους λόγους που θα μπορούσαν να συνθέ σουν αδυναμία. Περιοριζόμαστε στη διαπίστωση ότι α\σ· 20 θεώρηση εκ μέρους τ ο υ δικηγόρου του εφεσείοντατου υ πόβαθρου της καταδίκης, μάλιστα μετάτην παρέλευση με γάλου χρονικού διαστήματος, δε συνιστά βάσιμο λόγο για παράταση. Η αίτηση *{1968)2CLR 113 377 απορρίπτεται.