(1989)12Δεκεμβρίου, 1989 (ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΚΟΥΡΡΜΣ. ΠΟΠΑΤΖΗΣ, Δ.Δ.) ΘΡΑΣΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ, Εφεσείων, ν. ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΟΥ ΕΙΣΠΡΑΞΕΩΣ ΦΟΡΩΝ, Εφεσίβλητου. (Ποινική Έφεση Αρ. 5041). Φορολογία — Είσιτραξη φόρων — Ο Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμος, 1962 (Ν. 31/62) άρθρο 9
(1)— Διαδικασία αιτήσεως — Παράλειψη καταθέσεων πιστοποιητικού υπογεγραμμένου από τον Πρώτο Λειτουργό Προσόδων, Θεβαιούντος ότι το πο σό του φόρου οφείλεται και παραμένει απλήρωτο. — Έκδο5 ση διατάγματος πληρωμής του φόρου — Άκυρη. Φορολογία — Είσπραξη φόρων — Ο Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμος 1962 (Ν. 31/62) άρθρο 9
(1)— Διαδικασία — Λανθα σμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο ακολούθησε την διαδικασία της ποινικής δικονομίας και κάλεσε τον εφεοείοντα σε απολο10 για, αφού βρήκε ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση — Δικαιολογημένα ο εφεσείων κατεχώρησε ποινικήν έφεση. Φορολογία — Είσπραξη φόρων — Ο Περί Εισπράξεως Φόρων Νόμος 1962 (Ν. 31/62)άρθρο 9
(1)— Η μαρτυρία πρέπει να εί ναι σύμφωνη με την διάταξη αυτή — Τα αρχεία του γραφείου \5 του φόρου εισοδήματος δεν είναι μαρτυρία. Στην υπόθεση α υ τ ή τ ο πρωτόδικο Δικαστήριο βρήκε ότι υ πήρχε εκ πρώτης όψεως υπόθεση ό τ ι ο εφεσείων δεν είχε πλη ρώσει έκτακτη εισφοράπου ώφειλεκαι τελικά α φ ο ύτον κάλε σε να προχωρήσει στην υπεράσπιση τ ο υ εξέδωσε τ ο πιο κάτω 20 αναφερόμενο δ ι ά τ α γ μ α . Οι νομικές αρχές, που εφάρμοσε τ ο Ανώτατο Δικαστήριο αποδεχόμενο την έφεση, φαίνονται στις πιό πάνω περιληπτικές σημειώσεις. Η έφεση γίνεται δεκτή. 378 2Α.Α.Δ. Γεωργισδης v. En, Λεκ. Εισπράξεως Φόρων Αναφερόμενες αποφάσεις: ReRousiasCo
(1981)1 CLR 703 'Εφεση εναντίον καταδίκης και ποινής. Έφεση εναντίον της καταδίκης και της ποινής από τον 5 Θράσο Γεωργιάδη ο οποίος διατάχθηκε από τ ο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (Αριθμός φορολογικήςΑίτησης 211/88) να καταβάλεΠκτποσό των-£285.20_σεντ για οφειλόμενους φόρους έκτακτης εισφοράς για τ α τέσσερά~τρίμηνατου— 1976, τ α τέσσερα τρίμηνα τ ο υ 1977 και τ ο πρώτο τρίμηνο 10 τ ο υ 1978με τόκο 6%. Ο εφεσείων τταρουσιάσθη αυτοπροσώπως. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας φεσίβλητο. Β, για τον Ε Ο Δικαστής κ. Σαββίδης ανέγνωσε την απόφαση του Δι15 καστηρίου. Μετην έφεση του αυτή ο εφεσείων προσβάλλει την απόφαση τ ο υ Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού στη φορολογική υπόθεση με αριθμό 211/88, μετην οποία τ ο Δι καστήριο διάταξε τον εφεοείοντανα καταβάλει τ ο ποσό των £285.20 σ για οφειλόμενους φόρους έκτακτης εισφο20 ράς,για τ α τέσσερα τρίμηνα τ ο υ 1976,τ α τέσσερα τρίμηνα τ ο υ 1977 και τ ο πρώτο τρίμηνο τ ο υ 1978 με τ ό κ ο 6% πάνω στο ποσό φ ό ρ ο υ κάθε τριμηνίας. Το διάταγμα α υ τ ό εκδόθηκε κάτω από τις πρόνοιες τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ 9τ ο υ περί Εισπράξεως Φόρων Νόμου 1962, Νόμος 25 31/62.Τα Εδάφια
(1)και
(2)του ενλόγω Ά ρ θ ρ ο υ έχουν ως ακολούθως:- 30 - 35 «9.-
(1)Εάν πρόσωπον οφείλον οιονδήποτε φόρον παράλειψη να καταβάλη άπαντα τ α υπ' α υ τ ο ύ οφειλό μενα ποσά όταν τ ο ύ τ ο απαιτηθή υπό τ ο υ φοροεισπράκτορος, τ ο Δικαοτήριον δύναται, τη αιτήσει τ ο υ φοροεισπράκτορος και τη προσαγωγή πιστοποιητι κού υπογεγραμμένου υπό του Πρώτου Λειτουργού Προσόδων, βεβαιούντος ότιποσόν τ ι οφείλεται και πα ραμένει απλήρωτον, να καλέση τ ο εν υπερημερία πρόσωπον ενώπιον του και να προβή ειςτην διενέργειανερεύνης περί της καταστάσεως και των μέσων διαβιώ σεως τ ο υ εν υπερημερία προσώπου, και να διάταξη τ ο τ ο ι ο ύ τ ο πρόσωπο όπως καταβάλη τ ο οφειλόμενον πο379 luflOifti).; Λ. Ι ι ω ρ γ κ ι ή η ς ». tn \ ί ΐ τ Κισπρυ1ι<ι>_ Φ«ρι<»
(1989)σον ομου μετά των συνέπεια της υπερημερίας γενομέ νων εξόδων και των άλλων όλων εξόδων ων την κατα βολήν ήθίλε κρίνει ευλογον, είτε παραχρήμα είτε δια δόσεων ως τ ο Δικαστηριον ήθελεκαθορίσει.
(2)η αίτησις τ ο υ φοροίίσπρακτορος και τ ο πιάτοποιηιικόν τ ο υ Πρώτου Λειτουργού Προσόδων, ων μνεία γίνεται εδαφίω
(1), θα είναι *ν τ ω τύπω τω εκτε θειμένο)εν τ ω Δευτέρω Παραρτηματι> Η αίτηση μεαριθμό211/88καταχωρήθηκε από τον Επαρ χιακό Λειτουργό Εισπράξεως Φορών Λεμεσού.ΤοΔικασιηριο βρήκε πως συμφωνά με τ η μαρτυρία που παρουσιά στηκε ενώπιον τ ο υ καιτιςπρόνοιες rou Ά ρ θ ρ ο υ9, Εδάφιον
(1), ο εφεσείων οφείλε να πληρώσει τ ο ποσό των £285.20σ και εξέδωκετ ο σχετικό διάταγμα. 5 10 Από το σχετικο φάκελο της υπόθεσης ηαίτησηπου είχεε- 15 νωπιον τ ο υ τ ο πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν μια αίτηση από τον Επαρχιακό Λειτουργό Εισπράξεως Φόρων στην οποία αναφέρονται τ α πιο κ ά τ ω «Ο Αιτητης εκ μέρους και δια λογαριασμόν τ ο υ Διευ θυντού τ ο υ Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων καταχω- 20 ρεί πιστοποιητικόν υπογεγραμμένον υπο τ ο υ Διευθυν τού και αιτείται την έκδοσιν αγωγής δυνάμει τ ο υ άρ θρου 9τ ο υ περί Εισπράξεως των Φόρων Νόμου υπ' αρ. 31/1962 και ημερομηνία ορισμού ακροάσεως της πα ρούσης Αιτήσεως. 25 ΕίδοςΦόρου έκτακτηεισφορά Φορολογικόν Έτος ΖΙ435/Ι/76 2/76 3/76 4/76 1/77 2/77 3/77 4/77 1/78 Έξοδα Ποσόν 22.80 22.80 22.80 22.80 44.00 38.00 38.00 38.88 36.00 2.00 £287.20 Επαρχιακός Λειτουργός Εισπράξεως.» 380 30 35 2Α.Α.Δ. Γι,ωργιάήης v. Err. A r r . Εισπράξεως Φόρων Σαββίδης Λ. Κατά την καταχώρηση της αίτησης δεν κατατέθηκεστο Δικαστήριο πιστοποιητικό εισπράξεως υπογραμμένο από τον Πρώτο Λειτουργό Προσόδων, όπως ρητάπρονοεί τ οΕ δάφιον
(1)τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ 9,ότιτοποσό των φορών που ανα5 φέρεται .στην αίτηση παραμένει απλήρωτο, ούτε η αί τηση που υποβλήθηκε είναι σύμφωνη μετον τύποπου αναφέρεται στο^δευτερο^παράρτημα τ ο υ Νόμου στο οποίο πρέπει να ενσωματωθεί αυτότό'πιοτοποιητικό. Η-ύπαρξη τ ο υ πιστοποιητικού αυτού αποτελεί απαραίτητη προυπό10 θέση πριν τ ο Δικαστήριο καλέσει τ ο πρόσωπο που καθυ στερεί την πληρωμή να παρουσιαστεί μπροστά τ ο υ για τη διενέργεια της σχετικής έρευνας που προνοείται από τ ο ε δάφιο
(1)τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ
- Η έλλειψητέτοιουπιστοποιητικού εγέρθηκεκ α τ ά την α15 κρόαση της υπόθεσης και συγκεκριμένα όταν ο εφεσείωνι σχυρίστηκε πως δεν όφειλε κανένα ποσό. Ύστερα από τον ισχυρισμό α υ τ ό που προβλήθηκε κατά την αντεξέτασητ ο υ μάρτυρα τ ο υ εφεσίβλητου, το Δικαστήριο επέτρεψεστον εφεσίβλητο/αιτητή να καταθέσειτρεις ειδοποιήσεις για την 20 επιβολή έκτακτηςεισφοράς για τ α τρίμηνα τ ο υ 1976,για τ α τρίμηνα τ ο υ 1977 και για τ ο πρώτο τρίμηνο τ ο υ
- Οι ειδοποιήσεις αυτές είναι ειδοποιήσεις επιβολής έκτα κτηςεισφοράς σύμφωνα μετιςπρόνοιες των περί Εκτάκτου Εισφοράς (Προσωρινοί Διατάξεις) Νόμων, μετις οποίες το 25 Γραφείο Φόρου Εισοδήματος πληροφορούσετον εφεοείον τ α ότι τ ο υ επιβλήθηκε σχετική φορολογία.Στις ειδοποιή σεις αυτές αναφερότανό τ ι , αν ο αιτητής δε συμφωνούσε, μπορούσε να υποβάλει ένσταση στο Διευθυντή τ ο υ Τμήμα τος Εσωτερικών Προσόδων ή και να καταχωρήσει προσφυ30 γή εναντίον τη.ς φορολογίας. Οι φορολογίες αυτές δεν ισοδυναμούν με τ ο τεκμήριο που απαιτεί ο Νόμος, ούτε μπορούν να υποκαταστήσουν τ ο πιστοποιητικό που ρητά προνοείται από τ ο Ά ρ θ ρ ο 9
(1)τ ο υ Νόμου σύμφωνα μετον τύπο που αναφέρεται στο δεύ35 τερο παράρτημα τ ο υ Νόμου, που οφείλει να είναι πιστο ποιητικό από τον Πρώτο Λειτουργό Προσόδων, ότι τ ο πο σό των φόρων οφείλεται και παραμένει απλήρωτο. Σύμ φωνα με τ ο δεύτεροπαράρτημα τ ο υ Νόμου 31/62 ο τύπος της αίτησης που πρέπει να υποβληθεί στο Δικαστήριο είναι 40 ό π ι ο κάτω:- 381 Γ-αΟβίδηςΔ. Γεωργιάδηςν. Επ. Λειτ. ΕισπράξεωςΦόρων
(1989)«ΑΙΤΗΣΙΣ ΦΟΡΟΕΙΣΠΡΑΚΤΟΡΟΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΝ Ο περί Εισπράξεως Φόρων Νόμος τ ο υ1962 Αναφορά ειςτην Φύσιςτ ο υ πληρωτέου Φορολογίαν Ό ν ο μ ατ ο υενυπεκαι απαιτητού φ ό ρ ο υ ρημερία τελούντος Διαμονή προσώπου Ολικόν Αρ. Χωρίον Ί:τος μ. μ. μ. μ. Μιλς Πρώτον Λειτουργόν Προσόδων, Δια ταύτης δηλώ ό τ ι τ α ανωτέρω αναφερόμεναπρόσω- 10 πα τελούν εν υπερημερία περί την πληρωμήν των ποσών των δεικνυομένων έναντι των ονομάτων αυτών, και εξαιτούμαι όπως υπογράψητε τ ο κατωτέρω πιστοποιητικόν ίνα δυνηθώ να υποβάλωτωΔικαστηρίωτην αίτησινταύτην δια την λήψιν μέτρων δυνάμει τ ο υ άρθρου 9τ ο υ Νόμου. 15 Ημερομηνία Φοροεισπράκτωρ Δια τ ο υ παρόντος πιστοποιώ ότι οι ανωτέρω φόροι ο φείλονται και δεν επληρώθησαν εισέτι. Ημερομηνία Πρώτος Λειτουργός Προσόδων.» Ο ι πρόνοιες τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ 9και η διαδικασία που καθσρί- 20 ζεται με τ ο Ά ρ θ ρ ο α υ τ ό είναι σαφείς. Το τ ι απαιτείται να παρουσιαστεί στο Δικαστήριο μαζί με την αίτηση είναι πι στοποιητικό υπογραμμένο από τον Πρώτο Λειτουργό Προ σόδων που να βεβαιώνει ότι τ ο ποσό οφείλεται και παρα μένει απλήρωτο. Μετ ο πιστοποιητικό αυτό τεκμαίρεται ότι 25 τ α ποσά που αναφέρονται στην αίτηση και στο πιστοποιη τ ι κ ό είναι οφειλόμενα. Με βάση τ ο Τεκμήριο α υ τ ό τ ο Δικα στήριο καλεί τ ο πρόσωπο που καθυστερεί την πληρωμή γ ι α να τ ο εξετάσει σχετικά μετην οικονομική τ ο υ κατάστα ση και σαν αποτέλεσμα τ η ς εξέτασης αυτής να τ ο διατάξει 30 να καταβάλειτ ο οφειλόμενο ποσό. Ο Δικαστής στην παρούσα υπόθεση ακολούθησε, όπως φαίνεται από τ ο περιεχόμενο της απόφασης τ ο υ , διαδικα382 2 Α.Α.Λ. Γεωργιάήης ν. Επ. Αειτ. Εισπράξεως Φόρων ϊ-(ΐ66ίδης Λ. σία που προβλέπεται για ποινική υπόθεση σύμφωνα μετο Νόμο περί Ποινικής Δικονομίας,προχώρησε, στην ακρόαση μαρτυρίας για να ικανοποιηθεί αν τ α ποσά ήταν οφειλόμε να, και μετά, βασιζόμενος στο Ά ρ θ ρ ο 74
(1)(β)της Ποινικής 5~~Δικονομίας, κατάληξε_στο_συμπέρασμα πως υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τοΤΓεφ"εσείονταΓΤον-οποίο σε διάφοραμέρη της απόφασης περιγράφει σαν κα τηγορούμενο, για να τον καλέσει να προβάλει την υπερά σπιση τ ο υ . 10 Στα πρακτικά της υπόθεσης αναφέρονται τ απιο κάτω:«Δικαστήριο:- 15 Στο στάδιο αυτότ ο Δικαστήριο θαπρέπει να εξετάσει εφόσον η Κατηγορούσα Αρχή έχει τελειώσειτ η μαρτυ ρία της αν υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση ώστε να κληθείτε εσείςνα προβάλετετην υπεράσπιση σας. Κος Γεωργιάδης:Εφόσον δεν οφείλω τίποτε. Δικαοτήριο:- 20 Στο στάδιο αυτό μεβάση τ ο Ά ρ θ ρ ο 74
(1)(β)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155βρίσκω ότι υπάρχει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τ ο υ Καθ'ου ηΑίτηση ώστε να κληθεί να προβάλει την υπεράσπιση του.» Ο λόγος τιου κάνουμε α ν α φ ο ρ άστα πιο πάνω είναι για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα πως, υπό τ α περιστατι25 κά της υπόθεσης, ο εφεσείων, που παρουσιαζόταν χωρίς δικηγόρο,ορθάθεώρησεπως μετον τρόπο που διεξήχθηκε η δίκη η υπόθεση τ ο υ ήταν ποινική υπόθεση και έτσι κατα χώρησε ποινική έφεση. Ο ι πρόνοιες τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ9εξεταστήκαν από τ ο Ανώτατο 30 Δικαστήριο στην υπόθεση In re Rousias Co.
(1981)1 C.L.R. 703, η οποία αφορούσεδιάταγμα «certiorari» για την ακύ ρωση διαταγής τ ο υ Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας σεφορολογική υπόθεση γιατί δεν είχεεκδοθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες τ ο υ Ά ρ θ ρ ο υ9
(1)και
(2). Ο τότε Πρόεδροςτ ο υ 35 Ανωτάτου Δικαστηρίου ακυρώνοντας τ η διαταγή ανάφερε τ α πιο κάτω στην απόφαση τ ο υ στις σελίδες 706-707. «It is clear under section 9
(1)that the District Court could nothavemadetheorderconcernedonlyonanapplication by 383 ΣαββίδηςΑ. Γεωργιάοηςν.Επ.Λειτ. ΕισπράξεωςΦπρων
(1989)a tax collector; there was required, in nny event, the produ ction of a certificate underthe hand of the Chief Revenue Of ficer to the effect that the tax in question was still due and unpaid; and only after the production of such a certificate the applicant could have been summoned to appear before the District Court. 5 I am not at all concerned with the question of what are the records which exist inthe relevant file of the Inland Revenue Office, because they cannotbe regarde • asconstituting Court records. I am,thus,faced with thesituation ΓΓΜΪ therehasbeen made an order under section 9 without the prescribed procedure having been followed; and inorder to discover whether such procedure has been followed Ihave looked at the whole of the material before me,as Iwas entitledtodo{see Rex v. Nor- 15 thumberiand Compensation Appeal Tribunal· Exparte Shaw, [1952] 1 K.B. 338, which has been considered in R. v. Sou thampton Justices, exparte Green, [1975]2 All E.R. 1073). In the circumstances of this case Ifind that there exists,on the face of the proceedings, an error oflaw vitiating thevalidi- 20 tyof thecomplained of order,inthesense inwhich such aner ror has been explained in,inter alia, R. v. Paddington Valua tion Officerand Another, Exparte Peachey Property Corpo ration,Ltd., [1965]2 All E.R. 836,842.. Στην προκειμένη περίπτωση α π 'όλα τα στοιχεία π ο υ τέ- 25 θηκαν ενώπιον μας καιπ ο υβρίσκονται στο σχετικό φάκελο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού είναι φανερόπ ω ς η διαταγή εκδόθηκεχωρίς ναακολουθηθείη νενομισμένη δια δικασία κατά π α ρ ά β α σ ητων προνοιών του σχετικού Νό μου και,κατά συνέπεια είναιάκυρη. Επιπλέον,ενώπιοντου 30 Δικαστηρίου δεν υπήρχε η μαρτυρία της μορφήςπ ο υ ρητά προνοεί το Άρθρο 9
(1)του Νόμουκαι,χωρίςτέτοιαμαρτυ ρία, ο εφεσείων δεν μπορούσε να διαταχθεί να πληρώσει την οφειλόμενη φορολογία. Ύστερα α π ό τα πιο π ά ν ω συμπεράσματα η έφεση επι- 35 τυγχάνει και η επίδικη διαταγήακυρώνεται.Δεν κάμνουμε διαταγή για τα έξοδα. Η Έφεση 384 επιτυγχάνει. 10