(1989)10Απριλίου, 1989 (ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΠΙΚΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.Δ.) SHERATON ESTATESCOMPANY LIMITED., Εφεσεΐουσα, v. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΒΕΛΤΙΩΣΕΩΣΑΓΙΑΣΝΑΠΑΣ, Εφεσίβλητου. (Ποινική ΕφεσηΑρ. 5028). Οδοίκαι οικοδομές — Ανέγερσηοικοδομής άνευαδείας — ΟΠερί Οδώνκαι Οικοδομών Νόμος, Κεφ.96, άρθρο 3(ι)(β) — Κατά πόσοπεριορίζεται σεσυμπληρωμένες οικοδομές — Αρνητική η απάντηση στο ερώτημα — Η λέξη «οικοδόμηση» περιλαμ βάνει και το κάθε στάδιο της οικοδόμησης — Η διάταξη του 5 άρθρου 3
(1)(στ) είναι επάλληλημε εκείνη του 3
(1)(β) — Ηδιά ταξη του άρθρου3
(1)(στ)είναι συμπληρωματική μεστόχο την ολοκλήρωση της απαγόρευσης — Λεπτομέρειες κατηγορη τηρίου αναφερόμενες σε έναρξη οικοδομικών εργασιών — Μπορούν να στηρίξουν καταδίκη σεκατηγορία, που μνημο- 10 νεύειμόνο το άρθρο 3
(1)(β). Το πρώτο παράπονο του εφεσείοντα και η νομική αρχή, που ανάλυσε σχετικά το Ανώτατο Δικαστήριο, διαφαίνονται ικανοποιητικά από την πιο πάνω περιληπτική σημείωση. Το δεύτερο παράπονο, ότι δεν προσάχθηκε μαρτυρία, που να στηρίζει συμπέρασμα ενοχής κρίθηκε αβάσιμο εν όψει του συνόλου τηςπεριστασιακής μαρτυρίας. 15 Η έφεση απορρίπτεται. 'Εφεσηεναντίονκαταδίκης. Έφεσηεναντίον της καταδίκης από SheratonEstatesLtd.οι 20 οποίοι καταδικάστηκαν στις 8 Αυγούστου, 1988 από τ ο ΕπαρχιακόΔικαστήριο Αμμοχώστου στην υπόθεση Αρ.878/ 88 για ανέγερση οικοδομής χωρίς άδεια κ α τ ά παράβαση των διατάξεων τ ο υ Περί Ρυθμίσεα,ς Οδών και Οικοδομών Ν ό μ ο υ , Κεφ. % και τους επιβλήθηκε από τον Επ. Δικ. Χ" 25 76 2Α.Α.Δ. Σιέρατονν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας Χαμπή, πρόστιμο £50.-μαζί με διάταγμα κατεδάφισης της οικοδομής εντός δύο μηνών. Στ. Στρούθος, για την εφεσείουσα. Π. Αγγελίδης, για τον εφεσίβλητο. 5 ΜΑΛΑΧΤΟΣ Δ.: Η απόφαση του Δικαστηρίου θα δοθεί από τον Δικαστή κ. Πική. ΠΙΚΗΣ Δ.: Η εφεσείουσαεταιρείαπροσβάλλει την κατα δίκη της από τ ο Επαρχιακό Δικαστήριο Αμμοχώστου για ανέγερση οικοδομής χωρίςάδεια, κατά παράβαση των δια10 τάξεων τ ο υ περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου Κεφ. 96,για δυο βασικά λόγους:(α) Έλλειψη νομικού στηρίγματος: Η εισήγηση είναι ότι τ α γεγονότα της υπόθεσης, όπως περιγράφονται στις λεπτομέρειεςτης κατηγορίας και έχουν διαπιστωθεί από τ ο 15 Δικαστήριο, δεν τεκμηριώνουν τ ο αδίκημα για τ ο οποίο κατηγορήθηκε και καταδικάστηκε. Η έκθεση της κατηγο ρίας όπως διατυπώνεται στο Κατηγορητήριο, είναι «ανέ γερση οικοδομής κατά παράβαση των άρθρων 3
(1)(β), 20 και 23, τ ο υ περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου 20 Κεφ. 96.» Οι λεπτομέρειες του αδικήματος όπως αναγράφονται στο Κατηγορητήριο, καλύπτουν οικοδομική εργασία στο αρχικό στάδιο «.... ήρχισαν την ανέγερσιν οικοδομής, ήτοι λυόμενον περίπτερον και σνακ-μπαρ ...... Η θέση των εφε25 σειόντων είναι ότιτ ο αδίκημα τ ο οποίοσυνθέτουν οι λεπτο μέρειεςδεν καλύπτεται από τιςπρόνοιες τ ο υ άρθρου 3
(1)(β) τ ο υ Κεφ. 96. Η εφαρμογή του άρθρου αυτού περιο ρίζεται, όπως εισηγήθηκε ο κ. Στρούθος, σε συμπληρωμέ νες οικοδομές. Επομένως,τ ο αδίκημα για τ ο οποίο καταδι30 κάστηκε η εφεσείουσα εταιρεία δεν έχει αποδειχθεί και η καταδίκη πρέπει να ακυρωθεί. Ηπαράνομη έναρξη οικοδο μικών εργασιών ρυθμίζεται ειδικά από τ ο άρθρο 3
(1)(στ) τ ο υ Κεφ.% (βλέπε, Τροποποιητικό Νόμο 24/78).Το άρθρο α υ τ ό απαγορεύει ειδικά την έναρξη οποιωνδήποτε πρά35 ξεων που απαγορεύονται από τ α προηγούμενα εδάφια τ ο υ άρθρου 3
(1), περιλαμβανόμενου και του εδαφίου(β). Οι λεπτομέρειες της κατηγορίας, όπως και τ α ευρήματα τ ο υ Δικαστηρίου που τις βεβαίωσαν, θα μπορούσαν να στοι χειοθετήσουν μόνο τ ο αδίκημα τ ο οποίο προβλέπεται από 40 τις πρόνοιες τ ο υ άρθρου 3
(1)(στ) τ ο υ Κεφ. 96 σε καμμιά 77 Πικής Δ. Ειέρατονν.Συμβ.Βελτ.Αγ Νάπας
(1989)όμως περίπτωση, εισηγήθηκε ο κ. Στρούθος, 6ε μπορού σανναθεμελιώσουν τοαδίκημαγιατοοποίο καταδικάστη καν. (β)Ταευρήματατου Δικαστηρίου καιτα συμπεράσματα που έχουν εξαχθεί από αυτά,δεναποδεικνύουνότι οι εφε- 5 σείοντεςανήγειραντην οικοδομή. Και οι δυο λόγοι είναι αβάσιμοι. Το άρθρο 3
(1)
(6)ρητά απαγορεύει όχι μόνοτΓ;νον".\ερσηοικοδομής χωρίς άδεια, αλλά και κάθεεπανοικοδόμη'τηή αλλαγή,προσθήκες ήεπι διορθώσεις' όπως καιτην ανοχή ήεξουσιοδότηση τέτοιων 10 πράξεων. Δενπεριορίζονται μεοποιοδήποτετρόπο οι δια τάξεις του άρθρου 3
(1)
(6)σε συμπληρωμένες οικοδομές' τουναντίον η λέξη «οικοδόμηση» χρησιμοποιείται χωρίς περιορισμό και περιλαμβάνει κάθε στάδιο της οικοδόμη σης. Το κείμενο του άρθρου 3
(1)(β), κρινόμενο στο σύνολο 15 του, δεναφήνει κανέναπεριθώριο αμφιβολίαςωςπροςτην έκταση της απαγόρευσηςπου επέβαλλαν οι διατάξειςτου. Ό π ω ς σημειώνεται στην απόφασητου πρωτόδικουΔικα στηρίου οι πρόνοιες του άρθρου 3
(1)(οτ') είναι επάλληλες με εκείνεςτου άρθρου 3
(1)(β).Τοεδάφιο3
(1)(οτ') αποτελεί 20 συμπληρωματική νομοθετική πρόνοιαπουαποβλέπει στην ολοκλήρωσητης απαγόρευσης, καισυμπεριλαμβάνει κάθε είδους οικοδομική εργασίαχωρίς τηνέγκρισητηςαρμόδιας Αρχής' ούτε το κείμενο των εδαφίων (β) και {στ), ούτε η δομή του άρθρου3
(1), ως ενιαίο σύνολο, παρέχει οποιαδή- 25 ποτέ ένδειξηότι το πεδίοτης παρανομίαςπου καλύπτεται από τα δυο εδάφια είναι εκ προοιμίου διαφορετικό. Του ναντίον,το αναπόφευκτοσυμπέρασμα είναι ότι το εδάφιο (στ') αποβλέπει στην ολοκλήρωση της απαγόρευσης και ειδικά στη συμπερίληψη κάθε οικοδομικής ενέργειας. Τα 30 ευρήματατου Δικαστηρίου ότι ηεφεσείουσα εταιρείαήταν υπεύθυνηγιατηνπαράνομηοικοδομή βασίζονται στην πιο κάτωπεριστατική μαρτυρία: Οι εφεσείοντες είναι οι κάτοχοι τηςγηςπάνωστην οποία κτίστηκε το παράνομο οικοδόμημα. Η οικοδομή απέβλεπε 35 στην εξυπηρέτηση αναγκών των εφεσειόντων και την προώθηση των ξενοδοχειακών τους δραστηριοτήτων. Στο γύρω χώρο λειτουργείξενοδοχειακή μονάδατης εφεσείουσας εταιρείας.Μεεπανειλημμένα διαβήματα στις αρμόδιες Αρχές οι εφεσείοντες προσπάθησαν να εξασφαλίσουν τη 40 78 2Α.Α.Δ. Σιέρατονν.Συμβ.Βελτ.Αγ. Νάπας ΠικήςΔ. νομιμοποίησητηςοικοδομής (βλέπε,επιστολέςτους ημερο μηνίας 21.3.88 και23.3.88). Υπό τ ο φως αυτής της περιστατικής μαρτυρίας μπο ρούσε αβίαστα να εξαχθεί τ ο συμπέρασμα ότι οιεφεσείον5 τες ήταν οι μόνοι που είχαν συμφέρον στην ανέγερση των υποστατικών και ότι ήταν εκείνοι που ανήγειραν την οικο δομή, όπως κατέληξετ ο πρωτόδικο Δικαστήριο. Ό χ ι μόνο δεν έχουμε πεισθεί ότι τ ο εύρημα του πρωτόδικου Δικαστη ρίου ήταν ανασφαλές,αλλά κρίνουμε ότι ήταν αναπόφευ10 κτο. κ. Αγγελίδης: Δε διεκδικούμε τ α έξοδατης έφεσης. ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Δεν εκδίδεται διαταγή για τ α έξοδα. Η Έφεση απορρίπτεται χωρίς έξοδα 79