← Κύπρος

clr/1989/1989_2_92.pdf

(1989)22 Μαΐου,1989 (ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΠΙΚΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, Δ.Λ.) ΑΝΔΡΕΑΣ Μ. ΚΑΡΑΠΟΡΓΗ ΚΑΙ ΑΛΛΟΣ, Εφεσειόντες, ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Ποινική Εφεση Αρ. 5140). Ποινική Δικονομία — Κράτηση κατηγορουμένου κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ της εμφανίσεως του ενώπιον του Κακουργιοδικείου και της ενάρξεως της δίκης, που αναβλήθηκε λόγω έλλειψης χρόνου του Κακουργιοδικείου — Σκοπός κράτη­ σης — Η κράτηση πρέπει να δικαιολογείται σε κάθε στάδιο 5 της διαδικασίας — Ανάγκη αιτιολογίας διατάγματος κρατή­ σεως. Αιτιολογία δικαστικών αποφάσεων — 77 πρέπει να περιλαμβά­ νει — Κράτηση υποδίκου — Το σχετικό διάταγμα πρέπει να προσδιορίζει τους λόγους που επιβάλλουν περιορισμό της ελευθερίας. 10 Οι εφεσείοντες παρουσιάσθηκαν κανονικά ενώπιον τ ο υ Κα­ κουργιοδικείου στις8.5.89για εκδίκαση των εναντίον τους κα­ τηγοριών. Η υπόθεση αναβλήθηκε για την 15.5.89. Αίτηση των κατηγορουμένων για απόλυση απορρίφθηκε με τ ο σκε- 15 τττικό ότι «δεν συντρέχουν οι λόγοι εκείνοι για να αφήσουμε τους κατηγορουμένους ελεύθερους». Στις 15.5.89η δίκη ανα­ βλήθηκε και πάλιν γ ι ατις27.5.89. Νέααίτηση των κατηγορου­ μένων για απόλυση απορρίφθηκε με το σκεπτικό ότι «δεν νομίζουμε ότι υπάρχει λόγοςνα αλλάξουμετην προηγούμενη 20 διαταγή μας».Αυτήν την φοράνοι υπόδικοι υπέβαλαν έφεση. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αποδεχόμενο την έφεση, απο­ φάνθηκε:
(1)Η βάση τ ο υ διατάγματοςκρατήσεως ότι δενδιαπιστώθηκαν λόγοι τροποποιήσεως τ ο υ προηγουμένου δια- 92 2Α.Α.Δ. Καραγιώργης καιάλλοςν.Δημοκρατίας τάγματος αντίκειται προςτην αρχήν ότι η κράτηση πρέπει να δικαιολογείται σε κάθεστάδιο της διαδικασίας. 5 10 . 15
(2)Η απόφαση του Δικαστηρίου είναι αναιτιολόγητη. Η φύση και τ ο περιεχόμενο της αιτιολογίαςεξαρτώνται από τ ο αντικείμενο της απόφασης. Η απόφαση για κράτηση υποδί­ κου πρέπει να προσδιορίζει τους λόγους της ανάγκης περιο­ ρισμού της ελευθερίας τ ο υ . Ό τ α ν υπάρχει λογική προσδοκία παρουσίας τ ο υ στη δίκη, ο υπόδικος πρέπει ως θέμα αρχής, να απολύεται με εγγύηση.
(3)Η εν λόγω προσδοκία προσδιορίζεται από τ η σοβαρό­ τ η τ α των εγκλημάτων, την πιθανότητα καταδίκης,την ποινή και την πιθανότητα διάπραξης άλλουεγκλήματος.
(4)Η αιτιολογίααποτελεί θεσμικό φραγμό κατά τηςαυθαι­ ρεσίας. Είναι εχέγγυοσύννομης άσκησης τηςδικαστικής εξουσίας.Ουπόδικοςέχειδικαίωμαναγνωρίζειτουςλόγουςκρα-τήσεώς τ ο υ . Τέτοιοι λόγοι δεν έχουν δοθή στην υπόθεση αυ­ τήν. ΓΓ αυτότ ο διάταγμα είναι άκυρο. Η έφεση γίνεται δεκτή. Αναφερόμενες 20 αποφάσεις: RodosthenousandAnother v. ThePoIice, 1961C.L.R.48; Rex v. Solomonides, XIV C.L.R.128; Robinson [1854] 23 L.J. Q.B. 286; Rose [1898]67 L.J. Q.B. 289; Neophytou v.Police
(1981)2 C.L.R. 195; 25 · PsarasandAnother v. Republic
(1987)2 C.L.R. 132; Sawa and Another v. Police
(1979)2 C.L.R.
  1. ΈφεσΥ|. Έ φ ε σ η αττό τ ο ν Α ν δ ρ έ α Μ . Κ α ρ α γ ι ώ ρ γ η κ α ι Χ ρ ι σ τ ά κ η Π α φ ί τ η ε ν α ν τ ί ο ν τ η ς α π ό φ α σ η ς τ ο υ Κ α κ ο υ ρ γ ι ο δ ι κ ε ί ο υ Λευ3 0 κ ω σ ί α ς ( Π ο ι ν ι κ ή Υ π ό θ ε σ η Α ρ . 16336/89) η μ ε ρ . 15.5.89 μ ε τ η ν ο π ο ί α τ ο Δ ι κ α σ τ ή ρ ι ο ( Λ α ο ύ τ α ς , Π.Ε.Δ., Η λ ι ά δ η ς , Π ρ ο σ . Αν. Ε. Δ. κ α ι Α ρ ε σ τ ή ς , Ε.Δ.) α π έ ρ ρ ι ψ ε τ η ν α ί τ η σ η τ ο υ ς γ ι α α π ό ­ λ υ σ η με ε γ γ ύ η σ η κ α ι δ ι έ τ α ξ ετ η ν κ ρ ά τ η σ η τ ο υ ς μέχρι τ η ν η ­ μέρα τ η ς ακρόασης τ η ς υπόθεσης. 35 Λ. Κληρίδης και Ν. Κληρίδης, γ ι α τ ο ν ε φ ε σ ε ί ο ν τ α
  2. 93 — Καραγιώργης καιάλλος ν. Λημοκρατίας Α. Παπαχαραλάμπους, 1989 για τον εφεσείοντα
  3. Ρ. Πετρίδου, (Κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β, για την εφεσίβλητη. ΜΑΛΑΧΤΟΣ Δ.: Η απόφαση τ ο υ Δικαστηρίου θα δοθεί από τ ο Δικαστή κ. Πική. 5 ΠΙΚΗΣ Δ.: Στις 3 Μ α ΐ ο υ ,1989ο Ανδρέας Μ. Καραγιώργης και ο Χριστάκης Φ. Παφίτης - οι εφεσείοντες- παραπέμ­ φθηκαν για να δικαστούν από τ ο Κακουργιοδικείο Λευκω­ σίας, για (α) συνωμοσία για διάπραξη τ ο υ κακουργήματος τ ο υ 10 εμπρησμού, και (β) τον εμπρησμό που ακολούθησε. Οι εφεσείοντεςδεσμεύτηκαν με εγγύηση να παρουσια­ στούν στο Κακουργιοδικείο Λευκωσίας που θα συνεδρίαζε στις 8.5.
  4. Οι όροι τ η ς εγγύησης περιελάμβαναν, εκτός 15 από την παροχή εγγύησης £5,000.-- με αξιόχρεους εγγυητή ή εγγυητές, την παράδοση τ ο υ διαβατηρίουτων υποδίκων, την καθημερινή προσέλευση τους σε αστυνομικό σταθμό, και τ η συμπερίληψη τ ο υ ονόματος τους στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται να ταξιδέψουν εκτός 20 Κύπρου (stop-list). Οι εφεσείοντες προσήλθαν στο Κακουργιοδικείο στις 8.5.
  5. Το Κακουργιοδικείο τους κάλεσε να απαντήσουν στις κατηγορίες'οι εφεσείοντες αρνήθηκαν τιςκατηγορίες. Λόγω άλλων δικαστικών υποχρεώσεωντ ο Κακουργιοδικείο 25 ανέβαλε την εκδίκαση της υπόθεσης στις 15.5.89.Οι κατη­ γορούμενοι υπέβαλαν αίτηση για την απόλυση τους μεεγ­ γύηση. Η Κατηγορούσα Αρχή δεν έφερε ένσταση στο αίτη­ μα τους, πληροφορώντας τ ο Δικαστήριο ότι οι κατη­ γορούμενοι «... τήρησαν όλους τους όρους της εγγύησης 30 τους οποίους τους είχε επιβάλει τ ο προηγούμενο Δικαστή­ ριο.» Το Κακουργιοδικείο απέρριψε την αίτηση και διέταξε την κράτηση τους μέχρι την ημέρα της ακρόασης της υπό­ θεσης, στις 15.5.
  6. Το σκεπτικό τ η ς απόφασης διατυπώ­ θηκε με πολλή συντομία. Το θεωρούμε σκόπιμο να πάρα- 35 θέσουμε πιο κάτω την απόφαση γιατί άμεσα ή έμμεσαγίνε­ τ α ι α ν α φ ο ρ ά σε αυτή στη μεταγενέστερη απόφαση τ ο υ Δικαστηρίου της 15.5.89που αποτελείτ ο αντικείμενο αυτής τηςέφεσης:«Δικαστήριο: Ακούσαμε με προσοχή όσα είχαν να 40 94 2Α.Α.Α. 5 Καραγιώργηςκαι άλλοςν.Δημοκρατίας ΠικήςΔ. πουν οι δικηγόροι των κατηγορουμένων και η Κατηγο­ ρούσα Αρχή. Βρίσκουμε ότι δεν συντρέχουν οι λόγοι εκείνοι για να αφήσουμε τους κατηγορουμένους ελεύ­ θερους. Ό σ ο ν α φ ο ρ ά τ ο θέμα υγείας που ηγέρθη εκ μέρους τ ο υ πρώτου κατηγορουμένου θα διατάξει τ ο Δικαστήριο όπως παρέχεται στο πρώτο κατηγορού­ μενο κάθε ιατρική περίθαλψη. Η υπόθεση ορίζεται για ακρόαση στις 15.5.89, η ώρα 9.30π.μ.» Στις 15.5.89 και πάλιν παρέστη ανάγκη να αναβληθεί η 10 υπόθεση λόγω της συνεχιζόμενης ακρόασης άλλης υπόθε­ σης από το Κακουργιοδικείο. Έτσι, η ακρόαση της υπόθε­ σης αναβλήθηκεγια τις25.5.
  7. Υποβλήθηκε εκ νέου αίτηση για την απόλυση των κατηγορουμένων με εγγύηση. Μεταξύ άλλων, ο κ. Κληρίδης πληροφόρησε τ ο Δικαστήριο 15 ότι η απόλυση των εφεσειοντωνήταν αναγκαία και για την προετοιμασία της υπεράσπισης εν όψει τ ο υ όγκου των καταθέσεων των 146 μαρτύρων κατηγορίας. Η Κατηγο­ ρούσα Αρχή άφησε,όπως και την πρώτη φ ο ρ ά , τ ο θέμα στη διακριτική ευχέρεια τ ο υ Δικαστηρίου" δε διατύπωσε 20 όμως οποιαδήποτε ένσταση στην απόλυση τους, γεγονός που υποδήλωνε ότι οι Αστυνομικές Αρχές δεν κατείχαν κανένα στοιχείο που να δικαιολογεί τον περιορισμό της ελευθερίας των κατηγορουμένων. Η αίτηση απορρίφθηκε. Η απόφαση τ ο υ Δικαστηρίου είναιδιατυπωμένη μετην ίδια 25 συντομία, όπως και εκείνη της 15.5.
  8. Αναφέρει:- 30 «Δικαστήριο: Η υπόθεση αναβάλλεται στις 27 Μαΐου 1989ενόψειτης συνεχιζόμενης ακρόασης της υπόθεσης 6043/
  9. Ακούσαμε όσα μας έχει αναφέρει ο ευπαίδευτος δικηγόρος τ ο υπ ρ ώ τ ο υ κατηγορουμένου και που ισχύουν και για τον δεύτερο φ α ν τ ά ζ ο μ α ι . Δεν νομίζουμε ότι υπάρχει λόγοςνα αλλάξουμετην προηγούμενη μας διαταγή. Οι κατηγορούμενοι θα παραμείνουν υπό κράτηση.» Με την έφεση επιζητείται η ακύρωση της κράτησης των 35 εφεσειοντωνγια δυο βασικά λόγους.Την 1)παράλειψη τ ο υ Δικαστηρίου να αιτιολογήσειτην από­ φαση κατά παράβαση των διατάξεων τ ο υ άρθρου30.2τ ο υ Συντάγματος, και 2)πλημμελή άσκηση της διακριτικής ευχέρειαςτ ο υ Δικα40 στηρίου. 95 Πικής Δ. Καραγιώργης και άλλος ν. Δημοκρατίας
(1989)Διατάγματα κράτησης υποδίκων υπόκεινται σε έφεση, όπως αναγνωρίστηκε στην υπόθεση Lefkios Rodosthenous andAnotherv. Police* «Προτού εξετάσουμε τους συγκεκριμένους λόγους της έφεσης, θέλουμε να επισημάνουμε ότι τ ο θεμέλιο 5 της απόφασης είναι ακροσφαλές. Η περαιτέρω κράτη­ ση των κατηγορουμένων βασίστηκε στο γεγονός ότι δε διαπιστώθηκαν λόγοι που να δικαιολογούν την τροπο­ ποίηση προηγούμενου διατάγματοςκράτησης,θέσηα­ νεδαφική, αντινομική προς την αρχή ότι η κράτηση τ ο υ 10 κατηγορουμένου πρέπει να δικαιολογείται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Η θέση α υ τ ή υιοθετήθηκε πα­ ρά τ ο γεγονός ότι η αναβολή οφειλόταν αποκλειστικά στην έλλειψη δικαστικού χρόνου. Περιορισμός της ατο­ μικής ελευθερίας επιτρέπεται μόνο για τους λόγους και 15 υπό τις προϋποθέσεις που εξειδικεύονται στην Παρά­ γραφο 2τ ο υ άρθρου 11. Ένας από αυτούς είναι η εξα­ σφάλιση της παρουσίας τ ο υ κατηγορουμένου ενώπιο αρμοδίου ποινικού δικαστηρίου (άρθρο 11.2(γ) τ ο υ Συντάγματος). Η ανάγκη για τον περιορισμό τ ο υ πολί- 20 τη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας Kat να επιβάλλεται από τ α γεγονόταε­ νώπιον τ ο υ Δικαστηρίου. Προηγούμενη κράτηση υπο­ δίκου δε θεμελιώνει λόγο για την παράταση τους.» Η απόφαση τ ο υ Δικαστηρίου είναι παντελώς αναιτιολό- 25 γητη. Η αιτιολογίακάθεδικαστικής απόφασης, η φύση και τ ο περιεχόμενο της, εξαρτώνται από τ ο αντικείμενο της απόφασης. Στην περίπτωση της κράτησης υποδίκου πρέ­ πει α π α ρ α ί τ η τ α να προσδιορίζονται οι λόγοι που επιβάλ­ λουν τον περιορισμό της ελευθερίας. Ποιοι λόγοι δικαιολο- 30 γούν την κράτηση υποδίκου για να εξασφαλιστείη προσέ­ λευση τ ο υ στη δίκη, αποτέλεσαν τ ο αντικείμενο εξέτασης και ανάλυσης σε πολλές δικαστικές αποφάσεις.Αφετηρία αποτελεί η απόφαση στην υπόθεση Rex v. Solomonides** στην οποία υποδεικνύεται ότι ως θέμα αρχής ο υπόδικος 35 * 1961 C.L.R 48 "(XIVCLR 128) 96 2Α.Α.Δ. Καραγιώργηςκαι άλλος ν. Δημοκρατίας Πικής Δ. πρέπει να απολύεται με εγγύηση σε κάθεπερίπτωση που υπάρχει λογική προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστή­ ριο για να δικαστεί. Η αρχή αυτή κατοχυρώνεται στο Σύν­ ταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και εξασφαλίζεται από 5 τ ο άρθρο 11 ως θεμελιώδες δικαίωμα τ ο υ ανθρώπου. Οι παράγοντες* οι οποίοι προδιαγράφουν την πιθανότητα προσέλευσης τ ο υ κατηγορουμένου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη τ ο υ , είναι (α) η σοβαρότητα τ ο υ εγκλήματος, 10 (β) η πιθανότητα καταδίκης τ ο υ στο βαθμό που μπορεί να προβλεφθείαπό τις καταθέσεις των μαρτύρων. (γ) ηποινή η οποία δυνατό να επιβληθεί, και (δ) ηπιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος. Ο σκοπός της κράτησης τ ο υ υποδίκου είναι η εξασφά15 λιση της παρουσίας τ ο υ στο Δικαστήριο και όχι η τιμωρία του.** Στην κρινόμενη απόφαση δε γίνεται οποιαδήποτε ανα­ φ ο ρ ά στους λόγους που καθιστούσαν αναγκαία την κρά­ τηση των εφεσειοντων. Η αιτιολόγηση των δικαστικών 20 αποφάσεων αποτελεί απαρέκκλιτο καθήκον των δικαστι­ κών Αρχών και αντίστοιχο δικαίωμα τ ο υ διαδίκου. Δικαι­ ούται να γνωρίζει ο υπόδικος τους λόγους για τους οποί­ ους αποστερείται της ελευθερίας τ ο υ . Ό π ω ς υποδεικνύε­ τ α ι στην υπόθεση Neophytou ν Police*** στην οποία ανα25 φέρθηκε ο κ. Κληριόης, ηαιτιολόγησητων δικαστικών απο­ φάσεων δεν επιβάλλεται μόνο από τ ο άρθρο 30.2 τ ο υ Συν­ τάγματος, αλλάαποτελεί θεμελιακόκανόνα της δικαστικής διαδικασίας. Αποτελεί θεσμικό φ ρ α γ μ ό κ α τ ά της αυθαιρε­ σίας, και εχέγγυο για τ η σύννομη άσκηση της δικαστικής 30 εξουσίας. Στη μεταγενέστερηαπόφαση τ ο υ ΕφετείουCharalambosPsaras andAnotherv. Republic****επεξηγείται:- Failure to observe the constitutional requirement for the * (Βλέπε. ROBINSON
(1854)23LJ QB 286, RODOSTHENOUSANDANOTHERv.PO­ LICE. 1961 CLR 50) · · Βλέπε, ROSE
(1898)67LJQ Β 289,292) '"(198V2CLR 195.198) *·*·
(1987)2CLR 132. 97 Πικής Δ. Καραγιώργηςκαι άλλοςν.Δημοκρατίας
(1989)reasoning of the judgmentrendersthe verdictof the Court, in exercise of both its criminaland civiljurisdictions, anullity.» Στην ίδια απόφαση επισημαίνεται ό τ ι τ ο σκεπτικό είναι συστατικό στοιχείο έγκυρης δικαστικής απόφασης. Και στην προκείμενη περίπτωση η παράλειψη τ ο υ Κακουργιοδικείου να αιτιολογήσει την κράτηση των εφεσειοντων κατέστησετην απόφαση άκυρη,γεγονόςπου επιβάλλει τον παραμερισμό της. Είναι πρακτικά δύσκολο να παραπέμψουμε τ ο θέμα για επανεξέταση από τ ο Κακουργιοδικείολαμβάνοντας υπόψη ότι η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση στις 25 Μαΐου. Το άρθρο25
(3)του Περί Απονομής της Δικαιοσύνης Νόμου, 1960 (Ν 14/60) παρέχει εξουσία για την έκδοση του διατάγ­ ματος τ ο οποίο κρίνεται, κάτω από τις συνθήκες της υπό­ θεσης, αναγκαίο. 5 10 Διατάσσουμε όπως οι εφεσείοντες αφεθούν ελεύθεροι με τους ίδιους όρους εγγύησης που είχαν επιβληθεί από τ ο Δικαστή που τους παρέπεμψε σε δίκη για να εμφανιστούν ενώπιο τ ο υ Κακουργιοδικείου στις8.5.89. Ενόψει των λόγων γιατουςοποίους επιτρέπεται η έφεση, δεν είναι ανάγκη να εξετάσουμετ ο δικαίωμα που κατοχυ­ ρώνεται από τ ο άρθρο 12.5
(6)τ ο υ Συντάγματος για την παροχή των αναγκαίων διευκολύνσεων για την ετοιμασία της υπεράσπισης σε συσχετισμό μετην κράτηση τ ο υ υπο­ δίκου. Επισημαίνουμε απλώς ότι , όπως αναφέρεται στην υπόθεση Loizos Sawa and Another v. Police,* η πιθανό­ τ η τ α παρεμβολής κωλυμάτων στην ετοιμασία της υπερά­ σπισης λόγω της κράτησης, είναι παράγοντας σχετικός ο οποίος συνεκτιμάται στα πλαίσια της άσκησης της διακρι­ τικής ευχέρειας τ ο υ Δικαστηρίου κ α τ ά πόσο θ α διατάξει την κράτηση του υποδίκου. Η έφεση επιτρέπεται. Οι κατηγορούμενοι δεσμεύονται με τους ίδιους όρους εγγύησης μετους οποίους είχαν δεσμευ­ τεί από τ ο Δικαστή ο οποίος τουςπαρέπεμψε για δίκη ενώ­ πιον τ ο υ Κακουργιοδικείου στις 8Μ α ΐ ο υ , 1989; 35 Η Έφεση επιτρέπεται. '
(1979)2C.LR.292. 98 20 25 30

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.