(1989)26Ιανουαρίου,1989 [Α.ΛΟΤΖΟΥ, Π., ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ. Δ/στές] ΧΡΙΣΤΟΣ ΚΡΑΜΒΗ, Εφεσείων ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητων, (Αναθεωρητική Έφεση Αρ.823). Αίτηση Ακυρώσεως — Απόσυρση χωρίς όρους — Κατά πόσο είναι δυνατή η επαναφορά της Αιτήσεως Ακυρώσεως — Όταν η από συρση είναι εκούσια και ρητήχωρίς όρους ήεπιφύλαξη, θεωρείται εγκαταληφθείσα και δεν είναι δυνατή η επαναφορά της — Η υπό θεση Μαραγκός Ατδ. ν.Δημοκρατίας
(1979)3 Α.Α.Δ.78 διακρίνεται από τηνπαρούσα υπόθεση. 5 Το θέμα,που έχει προκύψει στην υπόθεση αυτή, φαίνεταιαπό το πιο πάνωεισαγωγικό σημείωμα. Ηαίτησηεπαναφοράς της Αι τήσεως Ακυρώσεως, πουείχε αποσυρθείχωρίςόρουςκαιεπιφΰλα- 10 ξη και κατά συνέπεια απορριφθεί,απορρίφθηκεπρωτόδικααπό Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ο αιτών άσκησε έφεση. Απορρίπτοντας την έφεση το Ανώτατο Δικαστήριο διατύπωσε τη νομική αρχή,που διαφαίνεταιαπό το πιο πάνω εισαγωγικό ση μείωμα και διέκρινε τα γεγονότα της υποθέσεως Μαραγκός Ατό. 15 (ανωτέρω) από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, γιατί στην υπόθεση Μαραγκός είχε ρητά επιφυλαχθεί δικαίωμα επαναφοράς της Αιτήσεως Ακυρώσεως, αν οι όροι, εν όψει των οποίων είχε αποσυρθεί,δενεκπληρώνονταν. 20 Ηέφεσηαπορρίπτεται χωρίς διαταγή σχετι κήμεέξοδα. 100 3 ΑΛΛ. Κραμβήν.Δημοκρατίας Αναφερόμενες υποθέσεις: Ρούσος ν.Δημοκρατίας
(1985)3Α.Α.Δ.119, 5 Τσίγκης ν.Δημοκρατίας
(1984)3Α.Α.Δ.1262, Μαραγκός ν.Δημοκρατίας
(1979)3Α.Α.Δ.
- Έφεση. 10 Έφεση εναντίον της απόφασηςΔικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Κούρρη, Δ.) ημερομηνίας 29 Ιουνίου 1988 (Αρ.Προσφ.421/86)* με την οποία αρνήθηκε επαναφορά της προσφυγής την οποίαο εφεσείων απέσυρε διάτου δι15 κηγόρου του. Α.Σ. Αγγελίδης, γιατον Εφεσείοντα. 20 Π.Χ'Άημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τον Εφεσίβλητο. Γ.Τριανταφνλλίδης,γιατο Ενδιαφερόμενο μέρος. Cur. adv.vult. 25 Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π: Ανάγνωσε την απόφασητου Δικαστη ρίου. Μετην έφεση αυτήο εφεσείων προσβάλλει την από φασηΔικαστή του Δικαστηρίου αυτούμε την οποίααρνή θηκε την επαναφοράτης προσφυγής αρ.421/86την οποία 30 ο εφεσείων διάτου δικηγόρου του είχε αποσύρει την 9 Δε κεμβρίου,
- Το σχετικό πρακτικόαναφέρειταπιοκάτω:35 "κος. Αγγελίδης: υπάρχει σήμερα ενώπιον του Δικα στηρίου η υπόθεση Αρ.8/87, ορισμένη για ακρόαση η οποία καταχωρήθηκε μετά την καταχώρηση της υποθέ σεως Αρ.421/86,η οποία έχει το ίδιο αντικείμενο. Υπό τας περιστάσεις αποσύρωτηνπροσφυγήΑρ.421/
- *
(1988)3 Α.Α.Δ.1314 101 Α. Λοΐζου, Π. Κραμβήν.Δημοκρατίας
(1989)κος. Χατζηδημητρίου:Δεν απαιτώέξοδα. κος.Τσαγγαρίδης: Δεν απαιτώέξοδα. Δικαστήριο: Υπό ταςπεριστάσεις ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίς διαταγήδιά έξοδα." 5 Σχετικά με αυτό το πρακτικόαξίζει να γίνειαναφορά επίσης στην απόφαση του ιδίου Δικαστηρίου στην προ σφυγή Αρ. 8/87, πουείναι τοαντικείμενο της Α.Ε. 775 και 10 την οποίαθαεπιληφθεί τοΔικαστήριοτούτο μετάτησυμ πλήρωση της παρούσαςδιαδικασίας. Το σχετικό απόσπα σμα αναφέρει ότι "κατά την ημέραακρόασηςτηςΠροσφυ γής Αρ.8/87,που ήτο την 9ην Δεκεμβρίου 1987, ο αιτητής μέσον του Δικηγόρου του απέσυρε χωρίς επιφύλαξη την 15 Προσφυγή Αρ. 421/86 και σαν επακόλουθο η προσφυγή απερρίφθη". Τα γεγονότα που σχετίζονται με την έφεση αυτή είναι σε συντομία τα ακόλουθα. Οεφεσείων διά του δικηγόρου 20 του αμφισβήτησε ήζήτησε να πληροφορηθεί απότην Επι τροπήΔημόσιας Υπηρεσίας σχετικά με τα προσόντα του ενδιαφερομένου μέρους Ανδρέα Δημητρίου. Σαναποτέλε σμα της απάντησης την οποία ηΕπιτροπήέδωσε και κοι νοποίησε σε αυτόν μετην επιστολή της26 Μαΐου 1986 κα- 25 ταχώρησε την προσφυγή Αρ.370/86. Καίτοι ο εφεσείων στην προσφυγή εκείνη ζητούσε αναστολή τηςδιαδικασίας της επιλογής για προαγωγή, η Επιτροπή προχώρησε με την καθιερωμένη διαδικασίακαι με απόφασητης επέλεξε και προήγαγε το ενδιαφερόμενο πρόσωπο ως τον καλύτε- 30 ρο των υποψηφίων και ασφαλώςως κατέχονταταπροσό ντα για τέτοια προαγωγή. Ο εφεσείων καταχώρησε τότε την προσφυγή421/86προσβάλλων την προαγωγή αυτή. Ένας από τους νομικούς λόγους πάνω στους οποίους 35 στηρίζετο ηπροσφυγήτου εκείνη ήτο ότι το ενδιαφερόμε νο πρόσωπο δεν κατείχε τα απαραίτητα προσόντα.Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ο εφεσείων, υπέβαλε στην Επιτροπή στις 19 Ιουλίου 1986 επιστολή με την οποία ζη τούσε επανεξέταση του θέματος των προσόντων του εν- 40 διαφερομένου μέρους. Πράγματι επακολούθησε εξέταση από την Επιτροπή,του θέματος και μετά από διαδικασία η Επιτροπήμε απόφαση τηςπληροφόρησε τον εφεσείοντα 102 3 ΑΛΛ. 5 Κραμβή ν.Δημοκρατίας Α..Λοΐζου, Π. ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο κατείχε ταπροσόντα.Σαν αποτέλεσμα αυτής της επιστολής καταχωρήθηκε η προ σφυγήΑρ.8/87,ηοποίακαι εκκρεμούσε ενώπιον του ιδίου Δικαστή όπωςκαιηπροσφυγήΑρ.421/86.Την 9ηνΔεκεμβρίου 1987, όπως έχουμε ήδη αναφέρει, η προσφυγή Αρ. 421/86, αποσύρθηκε. Μετά την έκδοση όμως της απόφασης στην προσφυγή Αρ. 8/87, με την οποίαο Δικαστής ακύρωσε την προαγωγή 10 και μεταξύ άλλων λόγων υιοθετούσε την εισήγηση ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν κατείχε τα υπό των Σχεδίων Υπηρεσίας προνοούμενα προσόντα, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο καταχώρησε Έφεση στις 19 Ιανουαρίου 1988, και ο εφεσείων στις 9 Φεβρουαρίου 1988 καταχώρησε την 15 παρούσα αίτηση επαναφοράςτης προσφυγής Αρ. 421/86, η οποία αίτηση επαναφοράς απορρίφθηκε και εναντίον της απόφασηςαυτήςκαταχωρήθηκεηπαρούσαέφεση. . Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εφεσείοντα υπέβαλε ότι 20 χο Ανώτατο Δικαστήριο στην Αναθεωρητική του Δικαιο δοσία έχει εξουσία ναεπαναφέρειπροσφυγές πουαπορρί φθηκαν με απόφασηδική του δυνάμει του Αρθρου 146.4 του Συντάγματος και με βάση τις Γενικές Συμφύουσες Εξουσίες τουκαι ότι ηεξουσία αυτήασκείται στην κατάλ25 ληληπερίπτωσηβάσει συγκεκριμένων γεγονότων. Προς ενίσχυση της θέσης του αυτής μας παρέπεμψε στις υποθέσεις Ρούσοςν.Δημοκρατίας
(1985)3Α.Α.Δ 119 στην οποία ο πρωτόδικος Δικαστής απέρριψε την προ30 σφυγή θεωρηθείσα απόαυτόν εκ πρώτης όψεως σαν εγκαταλειφθείσα από τον αιτητή ένεκα της μη εμφάνισης του δικηγόρου του κατά την ημέρα της δίκης. Η ολομέλεια κατ' έφεση διατύπωσε την αρχή ότι μια προσφυγή κάτω από το Αρθρο 146 ηοποίαθεωρήθηκε ως εγκαταλειφθείσα 35 και ακολούθως απορρίφθηκε, πρέπει να επαναφερθεί αν στην πραγματικότητα δεν εγκαταλείφθηκε ούτως ώστε.το Δικαστήριο να προχωρήσει να εξετάσει σύμφωνα με τις πρόνοιες του Αρθρου 146 του Συντάγματοςκαι ειδικά την παράγραφο 4 αυτού και ότι η επαναφοράτης είναι θέμα 40 που εμπίπτει στην αρμοδιότητα ενός Δικαστού που χειρί ζεται τέτοια προσφυγή. Είναι φανερό λοιπόν ότι ηυπό θεσηαυτήδιαφοροποιείταιένεκα της διαφοράςπου υπάρ χει σταγεγονότα τηςπαρούσας έφεσης. 103 Α. Λοΐζου, Π. Κραμβή ν.Δημοκρατίας
(1989)Αναφέρθηκε επίσης στην υπόθεση Τσίγκης ν.Δημο κρατίας
(1984)3Α.Α.Δ. 1262 και ειδικά στη σελίδα 1267 όπου αναφέρονταιτα ακόλουθα: "As it appears from the aforementioned affidavit of counsel for the applicant that this recourse has never been actually abandoned I have to determine it in accordance with Article 146.4 and in order to do so I have to reinstate it, inasmuch as it was dismissed on the incorrect assumption that, due to the long delay of counsel for the applicant tofile his written address, ithad been abandoned." 5 10 Αξίζει όμως στο σημείο αυτόνα ολοκληρώσουμε το τι λέχθηκε στην υπόθεση αυτή, με αναφορά στη σελίδα 15 1266 όπουλέγονται ταακόλουθα: "Thus unless a recourse has to be dismissed because one of the prerequisites under Article 146 entitling the applicant to file it does not, or ceases, to, exist, or because it is abated due to disappearance of its subject matter,or it is,actually, abandoned orwithdrawn andit is dismissed for that reason, it can only be disposed of in the manner set out in the aforequoted paragraph 4 of Article 146. 20 25 Before proceeding any further it should be pointed out that even if a recourse has been abandoned by mistake it may be reinstated (see, in this respect, for example, the Decision of the Council of State in Greece in case 383/ 30 1973)." Μας έχουν παραπέμψει επίσης στην υπόθεση Μαρα γκός Λτδ. ν. Δημοκρατίας
(1979)3 Α.Α.Δ. 78, στη σελίδα 79, ηοποίαεπαναφέρθηκε κατόπιν απόρριψης της από το 35 Δικαστήριο και της οποίαςόμωςτο σχετικό πρακτικό της απόρριψης τηςυπόθεσηςπουαξίζεινααναφερθεί ήταντο ακόλουθο:..."Case struck out accordinly. Applicant to be at liberty to apply for this Case to be reinstated (so that it may be determined) if the terms on the basis of which it 104 40 3 Α.Α.Δ. Κραμβήν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. has been withdrawn arenot implemented". 5 10 15 20 25 Είναι φανερόνότι τοΔικαστήριο τούτο έχει εξουσία να επαναφέρει υποθέσεις οι οποίες απορρίφθηκαν όταν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις κατάτό Νόμοκαι τα γεγονότα.Δεν θα θέλαμε ναγενικεύσουμε στην απόφα ση αυτή τη θέση μας αναφορικάμε το θέμα αυτό,και θα περιοριστούμε μόνο στις νομικές αρχές που σχετίζονται με τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής. Είναι φανερό βέβαια ότι εις μεν την υπόθεση Τσίγκης (άνωθι) διατυπώνεταιη αρχή ότι μια υπόθεση μπορεί να απορριφθεί διότι δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις του Αρθρου 146 που να δί δουν το δικαίωμαστον αιτητή νατην καταχωρήσειή παύ ουν ναυπάρχουνήδιότι έχεικαταργηθείλόγω τηςεξαφάνισης του αντικειμένου της ή στην πραγματικότητα έχει εγκαταληφθεί ή αποσυρθεί και απορρίπτεταιγια το λόγο αυτό. Οπότε το Δικαστήριο δεν έχει άλλη εκλογήπαρά να εφαρμόσει την παράγραφο 4 του Αρθρου 146. Η υπόθεση Μαραγκός διαφοροποιείται από την παρούσα υπόθεση διότι εκεί αποσύρθηκε η υπόθεση και απορρίφθηκεκάτω από όρους καιδίδεταιστον αιτητήτο δικαίωμανα αποτα θεί στο Δικαστήριο για την επαναφορά της για ναεπανεκδικαστεί πάνω στην ουσία αν οι όροι με βάση τους οποίους αποσύρθηκεδεν τύγχαναν εφαρμογής. Επομένως η υπόθεση Μαραγκός δεν έχει εφαρμογήστην προκειμένη περίπτωση μιακαιταγεγονότα είναι διαφορετικά. Το Δικαστήριο τούτο, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υποθέσεως όπως έχουν αναφερθεί πιο πάνω,κατάληξε 30 στο συμπέρασμα ότι ηαίτησηγια επαναφορά τηςπροσφυ γής Αρ. 421/86,δεν μπορούσε να επιτύχει και ορθά απορ ρίφθηκε απότον ευπαίδευτοΔικαστή που τη δίκασεπρω τόδικα και η έφεση αυτή αποτυγχάνει διότι εκτός των άλλων λόγων δεν μπορεί να εξαχθεί οποιοδήποτε συμπέ35 ρασμααπότο ιστορικό και ταγεγονότα όλων των υποθέ σεων που σχετίζονται με αυτή ότι υπήρξε οιαδήποτε επι φύλαξη ή ότι η απόσυρση της αγωγής έγινε κάτω από οποιουσδήποτε όρους, και μια προσφυγή που ρητά και εθελούσια αποσύρεταιπρέπειναθεωρείταισανεγκαταλει40 φθείσα και δεν μπορεί να επαναφερθεί. Ως εκ τούτου η έφεση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. Η έφεσηαπορρίπτεται χωρίς έξοδα. 105