clr/1989/1989_3_1005.pdf

(1989)περιληπτικά σημειώματα. Η αίτηση ακνρώσεως απορρίπτεται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. 5 Αναφερόμενες νποθέσεις: Kokkinou v.Republic

(1987)3C.L.R. 1281, 10 Mavrommatis andOthers v. Republic

(1984)3C.L.R. 1006, Uludagv.Republic, 3R.S.C.C. 131, Cbristoforou v. Republic

(1986)3 C.L.R. 2413, 15 Papatryfonos v.Republic

(1987)3 C.L.R. 1882, Sekkidesv. Republic

(1988)3C.L.R 2136, 20 Theodossiou v.Republic, 2R.S.C.C 44, Republic v.Maris

(1985)3C.L.R. 106, Hans v.Republic

(1989)3C.L.R. 147, 25 Georghiou andOthers v.Republic

(1988)3C.L.R. 678. Π ροσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης της ΕπιτροπήςΔη- 30 μόσιας Υπηρεσίας με τηνοποία προήγαγετο ενδιαφερό­ μενο πρόσωπο στη θέση του Ανώτερου Φαρμακοποιού, ΦαρμακευτικέςΥπηρεσίες αντίτουαιτητή. Λ.Σ. Αγγελίδης, γιατονΑιτητή. 35 Π. Χ'Άημητρίον, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β',για τους Καθ'ωνη αίτηση. ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθηαπόφα- 40 ση. Μετηνπροσφυγήαυτήοαιτητής ζητάτιςπιοκάτωθεραπείες:"Α. ΑπόφασητουΔικαστηρίουότι η απόφασητου καθ' ουηαίτησηπουδημοσιεύτηκεστην ΕπίσημηΕφη- 45 μερίδα της Δημοκρατίας στις 27.5.88 με την οποία προήγαγετονΔημήτριοΑσπροστημόνιμηθέσηΑνώτε1006 3ΑΛΛ. Βασιλείουν.Δημοκρατίας Στνλιανίδης, Δ. ρου Φαρμακοποιού(Τακτικός Προϋπολογισμός) Φαρ­ μακευτικές Υπηρεσίες αναδρομικά από 15.2.86, αντί και/ή στη θέση του αιτητή είναι άκυρη, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος. 10 Β. Απόφαση τουΔικαστηρίου ότι ηάρνησηκαι/ή πα­ ράλειψη του καθ" ου η αίτηση να προάξει τον αιτητή στη μόνιμη θέση Ανώτερου Φαρμακοποιού, αναδρομι­ κά από 15.2.86 είναι άκυρη, παράνομη, στερημένη οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και πως ότιπα­ ραλείφθηκε θαπρέπεινα διενεργηθεί". Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας (η "Επιτροπή") στις 10 Φεβρουαρίου, 1986 αποφάσισε την προαγωγή του Χα15 ράλαμπου Βασιλείου, αιτητή στην παρούσα υπόθεση, στη μόνιμη θέση Ανώτερου Φαρμακοποιού (Τακτ. Προύπ.), από 15Φεβρουαρίου,1986, παρόλον ότι ο Διευθυντής του Τμήματος είχε συστήσει για προαγωγή τον Δημήτριο Ασπρο, ενδιαφερόμενο μέρος στην παρούσα προσφυγή, 20 και τηνΠαναγιώταΚόκκινου. 25 Η προαγωγή εκείνη προσβλήθηκε από την Παναγιώτα Κόκκινου με την Προσφυγή256/86.Το Ανώτατο Δικαστή­ ριο με απόφαση του, που εκδόθηκε στις 6 Οκτωβρίου, 1987 -Kokkinou v.Republic

(1987)3 C.L.R. 1281 -ακύ­ ρωσε την προαγωγή, γιατί η Επιτροπή δεν υιοθέτησε τη σύσταση του Διευθυντή του Τμήματος ενεργώντας με πλάνη αναφορικά με την αρχαιότητα του Χαράλαμπου Βασιλείου. 30 Μετά την ακυρωτικήαπόφασηη Επιτροπή εκτελώντας την υποχρέωση της για συμμόρφωση ειδοποίησε τον αιτη­ τή ότι επανέρχεται στη θέση που κατείχε, δηλαδή Φαρμα­ κοποιού, Φαρμακευτικές Υπηρεσίες, και προχώρησε στην 35 επανεξέταση του θέματος της πλήρωσης της θέσης με σύγ­ κριση όλων των υποψηφίων για να προάξει τον καταλλη­ λότερο με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που υπήρχε κατά το χρόνο της πράξης που ακυρώθηκε. Στις 22 Μαρτίου, 1988, αποφάσισε την προαγωγή του Δημή40 τριου Ασπρου αναδρομικά από 15Φεβρουαρίου, 1986. Η πιο πάνω προαγωγή δημοσιεύτηκε στην Επίσημη 1007 Στυλιανίδης, Δ. Βασιλείου ν.Δημοκρατίας

(1989)Εφημερίδα της Δημοκρατίας, ημερομηνίας 27 Μαΐου, 1988, μεΑριθμό Γνωστοποίησης 1452. Μετηδεύτερηθεραπεία προσβάλλεταιάρνησηήπαρά­ λειψη προαγωγής του αιτητή. Η Επιτροπήαποφάσισε την 5 προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους. "Παράλειψη"με το νόηματης παραγράφου 1του Άρθρου 146 είναι παρά­ λειψηοφειλόμενηςμετονόμοενέργειας. Στην υπόθεση Mavrommatis and Others ν. Republic 10

(1984)3 C.L.R. 1006, στις σελ. 1022-1023 ειπώθηκε:"An Omission' in the sense of Article 146 of the Constitution means an omission to do something required by law, as distinct from the non-doing of a 15 particular act orthenon-taking of aparticular course asa result of the exercise of discretionary powers. Omission' presupposes a duty imposed by law and failure to perform that duty - (Stassinopoulos - The Law of Administrative Disputes, 4th edition,

(1964)p. 195; 20 Greek Council of State Cases No. 1137/63, 91/62 and 1862/63; Cyprus Tannery v. Republic

(1980)3 C.L.R. 405; Argyrou and Others v.Republic

(1983)3 C.L.R. 474, at p.484)." 25 Σε περιπτώσεις διορισμού ή προαγωγής η οφειλόμενη ενέργεια είναι η πλήρωση της θέσης με τον κατάλληλο, κατά την κρίση της Επιτροπής,με βάση το νόμο και τις αρχές του ΔιοικητικούΔικαίου, υποψήφιο. Η μηεπιλογή του αιτητή δεν αποτελεί "παράλειψη" μετο νόηματης πα- 30 ραγράφου 1 του Άρθρου 146. Στην υπόθεση Mustafa Hamza Uludag and The Republic (Public Service Com­ mission), 3R.S.C.C. 131,στησελ. 134 τοΔικαστήριο είπε:"In conclusion, the Court takes the opportunity to 35 state that in cases such as thepresent the appointmentor promotion of a person to a post cannot be treated as an omission to appoint another person who also seeks appointment to such post." 40 Ηδεύτερηθεραπεία,ως εκτούτου,είναιανέφικτη κάτω από οποιεσδήποτεσυνθήκες. 1008 3 ΑΛΛ. Βασιλείου ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η ακύρωση είναι ότι: Η Επιτροπή έλαβε υπόψη της μόνο τις αξιολογήσεις των αξιολογούντων λειτουργών, σε ορισμένες εμπιστευτι­ κές εκθέσεις, όπου οι τροποποιήσεις από τους προσυπο5 γράφοντες λειτουργούς έγιναν χωρίς νατηρηθούν οι πρό­ νοιες της παραγράφου 9 των Κανονιστικών Διατάξεων που διέπουν την ετοιμασία και υποβολή εμπιστευτικών εκθέσεων για δημόσιους υπαλλήλους. Ησύσταση του Δι­ ευθυντή έγινε με καθεστώς πραγματικής πλάνης, η Επι10 τροπήδεν απόδωσε τηβαρύτηταπου έπρεπε στην αρχαιό­ τητα του αιτητή και απότυχε να επιλέξει τον καλύτερο υποψήφιο. Η ετοιμασία των εμπιστευτικών εκθέσεων για τα χρό15 νια 1981-1985 έγινεσύμφωνα μετις κανονιστικές οδηγίες. Το 1979 η βαθμολογία του ενδιαφερομένου μέρους βελ­ τιώθηκε,χωρίς νααναφέρεταιότι έγινεανταλλαγή απόψε­ ων πρώτα με την αξιολογούσα λειτουργό. Ο προϊστάμε­ νος Διευθυντής στο Μέρος VI, Γενικαί Παρατηρήσεις, της 20 έκθεσης έγραψε:- 25, "Διαφωνώ μετην αξιολόγησιν της ανωτέρας φαρμα­ κοποιού και του προσυπογράφοντος λειτουργού. Γνω­ ρίζω πολύ καλώς την εργασίαν του αξιολογουμένου υπαλλήλου, ο οποίος είναι έμπειρος, πρόθυμος και ερ­ γατικός. Χαρακτηρίζωτούτον ως Λίαν Καλόν." Στην έκθεση για το 1980 ο Διευθυντής πάλι, με τη σύμ­ φωνη άποψη του Προϊστάμενου των Φαρμακευτικών 30 Υπηρεσιών στο ίδιο μέρος, Γενικαί Παρατηρήσεις, έγραψε τηδικήτου εκτίμηση. Η Επιτροπήαποφάσισενα αγνοήσει τις τροποποιήσεις τόσο στις επί μέρους παραγράφουςόσο και στις γενικές 35 βαθμολογίες, γιατί αυτός δεν είχε εξουσία νατροποποιή­ σει τηβαθμολογία,εφόσο δεν ενεργούσεσανπροσυπογρα­ φών λειτουργός. Είναι ισχυρισμός του δικηγόρου του αιτητή ότι ηΕπι40 τροπήδεν εδικαιούτοναλάβει υπόψητης μέρος των εμπι­ στευτικών εκθέσεων, γιατί η εμπιστευτική έκθεση είναι ολοκληρωμένο έγγραφο με τη συνδρομή δύο λειτουργών. 1009 Α Στυλιανίδης,Δ. Βασιλείου ν.Δημοχρατίας

(1989)Αυτό, υποστήριξε,οδηγείυποχρεωτικά στην ακύρωσητης πράξης. Μετην ενέργειααυτήτης Επιτροπής το ενδιαφερόμενο μέρος παράμεινε μεβαθμολογία χαμηλότερηγιαταπαλιό 5 εκείνα χρόνια. Ηβαθμολογίατουαιτητήδεν επηρεάστηκε. Η διαδικασία που ακολούθησε η Επιτροπή στο σημείο αυτό είναινόμιμηκαιεπιτρεπτή. Στην υπόθεση Christoforou v. Republic

(1986)3 10 C.L.R. 2413, στις σελ. 2422, 2423, ο Α. Λοΐζου, Δ.(όπως ήταν τότε)είπεταεξής:"The last ground stems from the fact that in the minutes of the departmental Board of the 4th June 1985 15 (Appendix 4),theDirectorisrecordedtohavementioned in the confidential reports of 1983 that hebrought about certain changes insome instances without prior exchange of views with the reporting officers as provided by paragraph 9of theRegulatory Orders for thepreparation 20 and submission of confidential reports. In fact the Director stated that this step was dueto anoversightand accepted the assessment of those officers as it had been madeby thereporting officers andthathis changes should be ignored. The respondent Board then in view of this 25 statement of the Director proceeded to examine the confidential reports as they had been prepared by the reporting officers. The officers affected thereby were interested parties Mattheou,Thrasyvoulides, Demetriou and Spyridonos. This was a material that was before the 30 respondent Commission when thesub judice decision was reached and duly taken intoconsideration as stated in its minutes, (Appendix 8). The respondent Commission went onto say that at theexamination of the confidential reports of the candidates it noted that thecountersigning 35 officer changed theconfidential reports for the year 1983 of the aforementioned candidates. The Commission observed further that these changes were made by the countersigning officer without previous consultation with the reporting officer contrary to the Regulatory Orders. 40 For that reason ' it decided to take into consideration only the assessment of the reporting officer'. Anything that might be wrong was clearly put right both by the 1010 3ΑΛΛ. Βασιλείου ν.Δημοκρατίας Στυλιανίόης, Λ Director, the departmental Board and ihe respondent Commission.Thisgroundalso fails. 5 10 15 Στην υπόθεση Papatryfonos v. Republic

(1987)3 C.L.R. 1882τοΔικαστήριοείπεταεξήςστησελ. 1887:"In the light of our case law the report had been improperly prepared and on that account ought to have been ignored, at least that pan of it that disclosed the views of thecountersigning officer. Intheabsence of any indication tothatendintheminutes of the Departmental Committee and later in those of the Public Service Commission, I cannot presume that they ignored the comments of Mr. Eliades. Therefore, the report was tainted with illegality and as such ought to have been ignored." Στο Odent Contentieux Administratif (1976-1981), στη σελ. 1831αναφέρεται:- 20 25 30 35 40 "The case law, in its endeavour to resist, for the benefit of thegood functioning of the public service, the easy temptations of a restricted formalism, has always considered that a person under the administration is not justified to call for support for a conclusion of excess of power, directed against an administrative decision, irre­ gularities in form or procedure which in the particular circumstances of the case could not have had any influence onthedecision of theadministration;..." Στην πρόσφατη υπόθεση Andreas Sekkides v. The Republic of Cyprus, through The Public Service Commission

(1988)3 C.LR. 2136 ηΟλομέλεια του Ανω­ τάτουΔικαστηρίουείπεστησελ.2151:"In the light of the above authorities it must be concluded that the 1979 Circular lays down rules of procedure which must generally be followed when preparing confidential reports. Failure to observe such rules inevitably renders any report thus compiled irregular, but at the same time we feel that to hold that such irregularity should at all times be considered as 1011 Στυλιανί&ης, Δ. Βασιλείου ν.Δημοκρατίας

(1989)leading to the annulment of any decision taken, irrespective of whether it did materially affect such decision, would be going too far. ... But being aviola­ tion of procedure it has to be shown that it materially affected thedecision reached.... 5 ... We believe that one must always look, first at the circumstances ofthecaseinhandinordertoascertainthe extent of the irregularity and the effect such report had onthesubjudicedecision." 10 Στην παρούσαυπόθεση ηΕπιτροπήαγνόησε το μέρος της έκθεσης πουδενήτανσύμφωνο μετηδιαδικασίαπου προβλέπει ηεγκύκλιος. Αυτός ήτανο ορθόςτρόπος αντι­ μετώπισηςτουθέματος.Ενπάσηπεριπτώσει όμωςη ενέρ- 15 γεια αυτή της Επιτροπής δεν επηρέασε με οποιοδήποτε τρόποτηνπροσβαλλόμενηπράξη προαγωγήςτου ενδιαφε­ ρομένου μέρους.Ολόγοςαυτόςαποτυγχάνει. Αναφορικά μετησύστασητουΔιευθυντή,ο δικηγόρος 20 του αιτητήισχυρίστηκε ότι αυτός οδηγήθηκε υποχρεωτικά από την Επιτροπή σε λανθασμένη κατεύθυνση για το κύρος των εμπιστευτικών εκθέσεων και η σύσταση του έγινε μεκαθεστώς πλάνης.Το μέρος των πρακτικών που αναφέρεταιστοΔιευθυντήτου Τμήματοςείναιτοακόλου- 25 θο:"Αυτός, αφούενημερώθηκε για ταπιοπάνω...(την απόφασητηςΕπιτροπήςναλάβειυπόψημόνοτιςαξιο­ λογήσεις των αξιολογούντων λειτουργών για τις εκθέ- 30 σειςπουαναφέραμε)"...ανάφερεταεξής: ΣυστήνειγιαπροαγωγήστηθέσηΑνώτερου Φαρμα­ κοποιού τους ίδιους δύο που είχε συστήσει κατάτον ουσιώδηχρόνο,γιατίστησκέψητουυπάρχειηίδιαει- 35 κόνα.Δηλαδήσυστήνει τον Δημήτριο Ασπρο, οοποίος είναι καθόλα εξαίρετος, τουλάχιστον τα τελευταία πέντε χρόνια, και την ΠαναγιώταΚόκκινου, ηοποία είναι εξαίρετη υπάλληλος και έχει πέραν του πλεονε­ κτήματος που προβλέπεταιστο Σχέδιο Υπηρεσίας της 40 θέσης και Master of Science in Pharmaceutical Analysis and Quality Control, Chelsea College, University of 1012 3 ΑΛΛ. Βασιλείου ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. London." 5 10 Ησύσταση τουΔιευθυντή δεν έγινε μεκαμιάπλάνηγια τα πράγματα.Το ενδιαφερόμενο μέρος τατελευταία πέντε χρόνια από την ουσιώδη ημερομηνία (1981, 1982, 1983, 1984, 1985) αξιολογείτο με "12 εξαίρετος". Επιπρόσθετα στις Γενικές Παρατηρήσεις ο αξιόλογων λειτουργός για ταχρόνια 1982, 1983, 1984, 1985,έγραφε:"Ο αξιολογούμενος υπάλληλος θα μπορούσε να αξιοποιηθεί καλύτερα στη θέση Ανώτερου Φαρμακο­ ποιού". Με αυτό συμφωνούσε ο Διευθυντής των Φαρμακευτι15 κών Υπηρεσιών σαν προσυπογραφών λειτουργός. Ως εκ τούτου ησύσταση είναι σύμφωνη με τα στοιχεία των διοι­ κητικών φακέλων, και η Επιτροπή είχε υποχρέωση να τη λάβει υπόψη της ή να καταγράψει λόγο εάν ενεργούσε αντίθετα. (Michael Theodossiou and The Republic 20 (Public Service Commission), 2 R.S.C.C. 44, Republic v. Haris

(1985)3 C.L.R. 106, 112, Georghios Haris v. The Republic of Cyprus, through The Public Service Commission

(1989)3C.L.R.

1. 25 Ο αιτητής και το ενδιαφερόμενο μέρος είναι πτυχιού­ χοι της Φαρμακευτικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθη­ νών. Ημερομηνία Πτυχίου αιτητή 15 Ιουλίου, 1968 και του ενδιαφερομένου μέρους 2 Ιουλίου,
2. Διορίστηκαν στη θέσηΦαρμακοποιού,2ης Τάξης,καιοι δύο την 1η Φε30 βρουαρίου, 1969, και στη θέση Φαρμακοποιού, 1ης Τάξης, στις 15 Απριλίου,
3. Ο τίτλος της θέσης αυτής άλλαξε σε "Φαρμακοποιός"από 1η Ιανουαρίου, 1981 με τον περί Συμπληρωματικού Προϋπολογισμού Νόμο, (Αρ. 3) του 1981 (Αρ.20/81). 35 Η αρχαιότητα των δημοσίων υπαλλήλων διέπεται από τις πρόνοιες του Αρθρου 46 του περί Δημοσίας Υπηρεσίας'Νόμου του 1967 (Αρ. 33/67),όπως τροποποιήθηκε με το Αρθρο 5 του Νόμου 10/
4. Η αρχαιότητα του αιτητή 40 είναι η ημερομηνία γεννήσεως του. Η αρχαιότητα αυτή είναι ασήμαντου βάρους. (Βλ. Andreas Ζ. Georghiou, and Others v. The Republic of Cyprus, through The 1013 Στυλιανίδης, Δ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας

(1989)Public Service Commission

(1988)3 C.L.R. 678, Constantinos P. Ioannides and Others v. The Republic of Cyprus, through The Public Service Commission

(1989)3 C.L.R. 278. 5 Η βαθμολογία του ενδιαφερομένου μέρους για τα τε­ λευταίαπέντε χρόνιαήτανεξαίρετη.Στιςπροαγωγές λαμ­ βάνεται υπόψη όλη η σταδιοδρομία του υπαλλήλου, αλλά όμως μεγαλύτερη βαρύτηταδίδεται στις εμπιστευτικές εκ­ θέσεις των τελευταίων χρόνων. Αν ακόμα θεωρηθεί ότι ο 10 αιτητής καιτο ενδιαφερόμενο μέρος ήταν ίσοι στα προσό­ ντα καιτην αξία, το ενδιαφερόμενο μέρος είχε τη σύσταση του Διευθυντή. Ο αιτητής παραδέχεταιότι δεν έχει έκδηλη υπεροχή-Το 15 Δικαστήριο συμπληρώνει ότι ο αιτητής δεν έχει ούτε απλή υπεροχή. Η απόφαση της Επιτροπής ήταν εύλογα επιτρεπτή σ' αυτή. 20 Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή απορρίπτεται. Καμιά διαταγήγια έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 25 1014