clr/1989/1989_3_1029.pdf

(4)των Περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινίονιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών—Δεν μπορεί να γίνει δεκτό ότι ηυπηρεσίαπρέπει να είναι σνχ'εχιΊς— Τούτο θαεσήμαινε προ­ σθήκητηςλέ'ξεως "συνεχής"πριν από τηλέξη ''υπιιρεσία". 15 20 Νομικά Ποόσ(οπαΔημοσίου Δικαίου—Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου — Προαγωγές — Ετήσιες εκθέσειςπροόδου — Οι περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικοί Κανονισμοί 1982(Κ.Δ.Π. 220/82) Καν. 23

(4)— Κατά ταέτη 1980έως 1984 δεν είχελη(ρθείοποια­ δήποτε απόφαση από τοΔιοικητικό Συμβούλιο — Κατά πόσο το κύρος τωνΓκθέσεων, που σιηπάχθηκαν κατά τοχρόνο, που δεν ιντήρχεαπόφαΟΤΙ' μπορεί να διασωθεί με μεταγεχ'έστερηαπόφαση τον Διοικητιχον Συμβουλίου — Αρνητική ηαπάντηση στο ερώτημα. Νομολογία — Δεσμεντικότητα αποβάσεων Διχαστή Ανωτάτου Δικαστηρίου 1029 Χριστοδουλίδηςv.Α.ΤΗ.Κ.

(1989)για άλλοΔιχαστή—Δεν επιτρέπεταιπαρέκκλισηαπό τέτοια προηγού­ μενηαπόφαση,εκτόςεάνηενλόγο)απόφασηείτεδενεφάρμοσετηνορθή νομική αρχή, είτεαπό λάθος στηναιτιολογίαnjc ήέ\εκαπαραδρομής, δεναντανακλά τιςορθέςαρχέςδικαίου. 5 Δεδικασμένο — ΚαθιεροΛΈται από το Άρθρο 1465 του Συντάγματος — Προϋποθέσεις ισχύος— Δικαιοδοσία Δικαστηρίου,που εξέδωσε τη\' απόφαση — Ταυτότηταδιαδίκων χαι διαφοράς, διχαστική απόφαση πάνωστηνουσία τηςδιαφοράςκαιαναγκαιότηταεξετάσεωςκαιλύσεως τουσνγκεχριμ£\Όυθέματος. \0 ΝομικάΠρόσωπαΔημοσίουΔικαίου—Αρχή Τηλεπικοιναη'ΐώνΚύπρου— Προαγωγές— Ετήσιεςεκθέσειςπροόδου— Ακυρότηταεκθέσεω\', που επηρέασαν τη\> τελικήαπόφαση— Ακυρότητα των επιδίκωνπροαγω­ γών. 15 OL πιο πάνω Αιτήσεις Ακύρωσες προσβάλλουν προαγωγές στην ΑρχήΤηλεπικοινωνιών Κύπρου.Κατάτιςπροαγωγέςλήφθηκανυπό\|ιη ετήσιες εκθέσειςπροόδουγιαταέτη19S0-19S4. Κατάτηνενλόγωπερίο­ δοδενυπήρχεενισχύειοποιαδήποτεαπόφασηΔιοικητικούΣυμβουλίου σχετικά μετηνσύνταξητωνενλόγωεκθέσεων.Οπιοπάνω αναφερόμε­ νοςΚανονισμός23

(4)διαλαμβάνειμεταξύάλλωνότι"Περίτωνψύλλων ποιότητος,τωνφύλλωνπροαγωγήςκαιπερίτωναρμοδίωνπροςσύνταξιναυτώνυπηρεσιώνοργάνωναποφασίζειτοΔιοικητικόνΣυμβούλιον". 20 25 Σε προηγούμενη Αίτηση Ακυρώσεως του αιτούντος Αλβάνη το Ανώτατο Δικαστήριο απεφάσισε ότι: ελλείψει τέτοιας αποφάσεως Διοικητικού Συμβουλίουοιεκθέσειςπροόδουείναι άκυρες. ΣτιςπιοπάνωΑιτήσεις Ακυρώσεως γεννήθηκανταπιοκάτωνομικά ζητήματα: Α. ΚατάπόσοναπόφασηΔιοικητικούΣυμβουλίουπουλήφθηκετο 1986, μπορούσε νανομιμοποιήσει εκτων υστέρων τις εκθέσεις γιαταχρόνια 1980-1984. Β. ΚατάπόσοτοΑνώτατοΔικαστήριοεδεσμεύετο απόπρωτόδικες αποφάσεις άλλων Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου,σύμ­ φωνα με τις οποίες ελλείψει αποφάσεως Διοικητικού Συμβουλίουσύμφωναμετον Καν. 23

(4)οιετήσιες υπηρεσιακές εκθέσεις είναιάκυρες. 1030 30 35 40 3 A.AA Χριστοδουλίδης v. ΑΤΗ,Κ. Γ. ΚατάπόσοστηνπερίπτωσητουαιτούντοςΑλβάνη υπάρχειδεδι­ κασμένο,και 5 Δ. Κατάπόσον, εάνοι ετήσιες εν λόγω εκθέσεις είναι άκυρες, προκύπτει καιακυρότητατων επιδίκωνπροαγωγών. 10 Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τις επίδικες προαγωγές. Οι αρχές πουεφάρμοσεφαίνονταισταπιοπάνωπεριληπτικάσημειώματα. Ειδικά για το θέμα του δεδικασμένου στην περίπτωση Αλβα-νη το Ανώτατο Δικαστήριο δέχθηκε ότι υπήρχεκαι δεδικασμένο. ΟιΑιτήσεις Ακυρωσείοςαπορρί­ πτονται μεΛΚ50,~ έξοδα γιατον καθένα αιτούντα. 15 Αναφερόμενες υποθέσεις: Garboutt v.DurhamJointCommittee[1906]A.C291, 20 Alvani v. CYTA (19S5)3C.LR. 2695, Hiidjilassifv.CYTA

(1986)3 CL.R. 1353, Tyllirides v. CYTA

(1987)3 CL.R. 2071, 25 Re Cushla Ltd[1979]3AHE.R.415, FmngosandOthers v.Ministryof Interior

(1982)3 CLR. 53, 30 Pieris v.Republic

(1983)3 CL.R

1. Προσφυγές. 35 Προσφυγέςεναντίοντης απόφασηςτης ΑρχήςΤηλεπικοινωνιών Κύπρου με την οποία τα ενδιαφερόμενα μέρη πςοήχθηκαν στη θέση Υποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών αντί των αιτητών. Α Σ. Αγγελίδης, για τον Αιτητή στην υπόθεση Αρ. 665/
2. 40 Α. Ααδάς, για τον Αιτητή στην υπόθεση Αρ. 678/
3. 1031 Χριστο&ονλίδης v. Α.ΤΗ.Κ.

(1989)Κ. Χ" Ιωάννου, γιατηνΚαθ'ηςη αίτηση. Ε.Αιάτσον (χα), γιατοενδιαφερόμενο μέρος Χρ. Δημητρίου. ΠΟΓΙΑΤΖΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο 5 ΚυριάκοςΧριστοδουλίδης, αιτητήςστηνΠροσφυγήαρ.665/85, και ο Ελπιδοφόρος Αλβανης, αιτητής στην Προσφυγή αρ. 678/85, προσβάλλουν τηνίδια διοικητικήπράξη μετηνοποίαη καθ'ης η αίτηση Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου προήξε τα ενδιαφερόμενα μέρη Χρίστο Κ. Τσιάππα και Χριστόοουλο 10 Δημηρίου στη θέσηΥποδιευθυντή Τεχνικών Υπηρεσιών αντί των αιτητών. Η προσβαλλόμενη απόφασηλήφθηκε από την ΑρχήΤηλεπικοινωνιών Κύπρου- τηνοποίαστο εξής γιασκο­ πούς συντομίας θααποκαλώμονολεκτικά η"Αρχή" -στις 30 Μαΐου 1985 καικοινοποιήθηκεσ' όλουςτουςενδιαφερόμενους 15 μεγραπτήεγκύκλιο μεημερομηνία 1 Ιουνίου

1. Σεαντίθεση μετοΧρίστοΤσιάππαπουδενέλαβε οποιοδή­ ποτε μέρος στη διαδικασία των δύο Προσφυγών των οποίων έλαβε γνώση με τον καθιερωμένο τρόπο, το ενδιαφερόμενο μέροςΧριστόδουλος Δημητρίου έφερεένστασηστις Προσφυγές καιμέσωτουπρώηνδικηγόρουτουΚίκηΤαλαρίδηκαταχώρη­ σεγραπτέςαγορεύσεις καιέλαβεενεργό καιπλήρες μέρος στην ακροαματική διαδικασία. 20 25 Οι δύο Προσφυγές παρουσιάζουνπολλά κοινά νομικάκαι πραγματικάεπίδικαθέματακαιωςεκτούτουέχουνσυνεκδικαστείμετησύμφωνηγνώμηόλων των διαδίκων. Στηνπροσπάθειατουςναεπιτύχουντηνακύρωσητωνπρο- 30 σβαλλόμενων προαγωγώνοιαιτητέςπροβάλλουνσωρείανομι­ κών λόγων, ιδιαίτερα ο αιτητής στην Προσφυγή αρ.665/
2. Στον παρόν στάδιο θα ασχοληθώ μόνο με δύο λόγους που καλύπτονται και από τις δυο Προσφυγές, στους οποίους οι ευπαίδευτοιδικηγόροιτωναιτητώναπέδωσανμεγάλησημασία 35 και αναφορικάμε τους οποίους αγόρευσαν πολύ εκτεταμένα. Αν χρειαστεί θα ασχοληθώ σε μεταγενέστερο στάδιο με τους άλλους λόγους που ο κάθε αιτητής εγείρει στην αντίστοιχη Αίτηση του. 40 Ο πρώτος κοινός λόγος αφορά μόνο το ενδιαφερόμενο μέρος Χριστόδουλο Δημητρίου που,κατάτον ισχυρισμό των 1032 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χριστοδουλίδης v. Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής,Δ. αιτητών, δεν πληρούσε τις απαραίτητες προϋποθέσεις που καθορίζονταιστον Κανονισμό 10

(4)των περί Προσωπικούτης Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικών Κανονισμών του 19S2, Κ.Δ.Π. 220/82,Ε.Ε. Παρ. III(Ι),σελ.957, ώστενακριθεί σανπροακτέος.Ηπαράγραφος

(4)τουκανονισμού 10 προνοεί τα εξής: "

(4).Ηπροςπροαγωγήνκρίσις επιτρέπεταιμόνονδιάτον αμέσως ανώτερον του κατεχομένου βαθμόν και εφ'όσον εν τωνκατεχόμενο βαθμώ συνεπληρώθη τριετής τουλάχιστον υπηρεσία. Ούχ ήττον, εις εξαιρετικάς περιπτώσεις, το Διοικητικόν Συμβούλιον,τηειοηγήσει τουΣυμβουλίουΠροσωπικούκαιτη εγκρίσει του Γενικού Διευθυντού,δύναταιναπροάξηειςοιον­ δήποτε ανώτερον τουκατεχομένου βαθμόν Προσωπικόν το οποίονκέκτηταιτααπαιτούμεναδιάτονβαθμόντούτονειδικά προσόντα,υπότηνπρούπόθεσινότιτοτοιούτον Προσωπικόν διάμενταςπροαγωγόςειςθέσειςΕπιθεωρητώνθαέχησυμπληρώσεί 9ετή υπηρεσίαν εις την Αρχήν, εις δε τας θέσεις Προϊσταμένου Υπηρεσίας Βκαιάνω, 12ετήυπηρεσίαν". Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα σταοποία οι αιτητές στηρί­ ζουν τον πιο πάνω λόγο ακύρωσης της προαγωγής του Χριστοδούλου Δημητρίου, σύμφωνα μετοπρακτικότης συνε­ δρίας του Συμβουλίου Προσωπικού ημερομηνίας 16 Απριλίου 1985 πουήτανενώπιοντουΔιοικητικού ΣυμβουλίουτηςΑρχής ότανλάμβανετηνεπίδικηαπόφαση,είναι(α)ότιο Χριστόδουλος Δημητρίου προσλήφθηκε στην Αρχή την 1/1/1974 και την 1/1/1973προηχθηκε στο βαθμότουΤομεάρχηπουκατείχε κατά το χρόνο τηςεπίδικης απόφασης (β) ότι στην επιμέτρησητης υπηρεσιακής αρχαιότητας του Χριστοδούλου Δημητρίου λήφθηκε υπόψη καιηπροηγούμενη υπηρεσία τουστην Αρχή πουάρχισε στις 18/9/1958καιτερματίστηκε στις2/11/1958, επανάρχισε δεσης 9/3/1959καιτερματίστηκε στις24/9/1964και(γ) ο Χριστόδουλος Δημητρίου κρίθηκε προακτέος στη θέση ΥποδιευθυντήΤεχνικώνΥπηρεσιών πουείναιθέσηΠροϊσταμένου Υπηρεσίας "Β"καιάνω,γιατί μεβάσητις πιοπάνωπεριόδους υπηρεσίας κρινόμενες αθροιστικά είχε συμπληρώσει τηνκατ' ελάχιστο δωδεκαετή υπηρεσία που προνοεί ηπαράγραφος

(4)του Κανονισμού 10(ανωτέρω). 1033 Πογιατξής,Δ. Χριστοδονλίδης v. Α.ΤΗ.Κ.

(1989)Είναι ο ισχυρισμός των ευπαιδεύτωνδικηγόρωντων αιτη­ τώνότιστονυπολογισμότηςδωδεκαετούςτουλάχιστονυπηρε­ σίας που προνοεί ο Κανονισμός 10

(4)κακώς λογίστηκαν οι τρειςπερίοδοιυπηρεσίαςτουΧριστοδούλου Δημητρίουαθροι­ στικά και ότι η ορθή ερμηνεία του Κανονισμού 10

(4)υπό το 5 φως της διατύπωσης του Κανονισμού 9

(1)και

(2)απαιτείη λογιζόμενη υπηρεσία να είναι συνεχής και, επομένως, οι δυο περίοδοι υπηρεσίας που προηγήθηκαντης πρόσληψης ημερο­ μηνίας 1/1/1974 έπρεπε να είχαν αγνοηθεί. Αν πρόθεση του νομοθέτη,ισχυρίστηκανοιευπαίδευτοισυνήγοροιτωναιτητών, 10 ήταν να συνυπολογίζεται προηγούμενη διακοπείσα υπηρεσία, θααναφερόταναυτόρητάστους Κανονισμούς. Αντίθετηγνώμη υποστήριξαν OLευπαίδευτοιδικηγόροιτης ΑρχήςκαιτουΧριστοδούλου Δημητρίου οι οποίοι υπεραμύνθηκαντης ερμηνείας πουτααρμόδιασώματατηςΑρχήςέδω­ σανστον Κανονισμό 10

(4)μεβάση τηνοποίαόλεςοιπερίοδοι υπηρεσίας του πιο πάνωενδιαφερόμενου μέρους λογίστηκαν αθροιστικά,υποστήριξαν δετηγνώμη τους με αναφορά στην Αγγλική υπόθεση της Βουλής των Αόρδων Garboutt ν. DurhamJointCommittee[1966] A.C.291,στηνοποίαταγεγο­ νότα ήταν σε συντομία τα εξής: Ο εφεσείων είχε υπηρετήσει στηνΑστυνομική Δύναμη τουDURHAM απότο 1876 μέχριτο 1903. Όταν ζήτησε σύνταξηοΑρχηγός τηςΑστυνομίας πιστο­ ποίησεότιοεφεσείων είχεολικήεγκεκριμμένηυπηρεσίαπέραν τωνείκοσι πέντεχρόνωνη οποίαόμωςδενήταν συνεχήςαφού το 18S1 παραιτήθηκεκαι επαναπροσλήφθηκε μετά από μερι­ κούς μήνεςκαιτο 1887 συμμορφώθηκε μεαπαίτησηνα παραι­ τηθεί αλλάκαιπάλι επαναπροσλήφθηκεμετάπάροδομερικών μηνών.Ένααπόταεπίδικαθέματαήτανηερμηνείατουάρθρου 1τουΝόμου Police Act, 1890,πουπρονοούσεότι: "... if he has completed not less than twenty five years' approved service, (every constable)shall be entitled to retire andreceiveapension forlife". Οι εφεσίβλητοι είχαναρνηθείναδώσουνσύνταξηστονεφεσείοντα ισχυριζόμενοι ότι δεν είχε συνεχή υπηρεσία είκοσι πέντε χρόνων, αλλά ο ισχυρισμός τους δεν έγινε δεκτός στη Βουλή των Λόρδων. ΟΛόρδος Loreburn, L.C.είπεσ/ετικά τα εξήςστις σελίδες293,294: 1034 15 20 25 30 35 40 3 Α.ΑΛ. 5 10 Χριστοδουλίδΐβv.Α.ΤΗ.Κ. Πογκιτζής,Δ. "My Lords,this Act is so unfortunately drawn that there is room for agood deal of doubt with regard to its true meaning; but in my opinion the Act does not require the service to be continuous. It does not say so, andtwenty-five years' service means prima facie that the man has served for twenty-five years, andnonethelessbecause hehappenstohave allowedan interval orintervals tointerrupttheperiodofthatservice. Only onesection,namely,s.4.,sub-s.5,canbesaidtobe unfavourable tothisview.Thatparticularsub-section doesseemtohave been drawn in the thought that the service must be continuous service. But I think it is a superfluous section inserted ex abundant!cautela,andthenaturalmeaningofthelanguage used at the commencement of the Act ought not to be affected by thepresence of aclause like that". 15 Παρόμοια ήτανηγνώμηπουεξέφρασεοΛόρδος James ο οποίος αναφερόμενοςστην πρόνοιατου άρθρου 1 (ανωτέ­ ρω) είπεταεξήςστησελίδα 296: 20 "Thosewords areabsolute anddistinct,andIcannotunderstand why, if it was the intention of the Legislature that that service should be continuous,the word "continuous"was not inserted inthat section". 25 Τέλος οΛόρδος Atkison στησελίδα298,είπε: 30 35 40 "My Lords, I think that the words of s.l in their natural meaning are not confined to continuous service, and I donot think that there is any such repugnancy between that construction of themandtheprovisions of theothersections of theAct which have been referred toas would obligethisHouse toconfine them to continuous service". Συμφωνώ επί του προκειμένου με την εισήγηση τωνευπαιδεύτων δικηγόρωντης Αρχής καιτου ενδιαφερόμενουμέρους Χριστοδούλου Δημητρίουκαιαπορρίπτω εκείνητωναιτητών. Υιοθετώ σκεπτικότηςαπόφασηςστηνυπόθεσηGarboutt (ανω­ τέρω)που εφαρμόζεται εξίσου στην παρούσα περίπτωσηστην οποία ο νομοθέτης δενπεριόρισε τηνέννοιατης λέξης "υπηρεσία" με τον χαρακτηρισμό"συνεχής" ή άλλως πωςκαιεπομέ­ νως ηγραμματική συνήθηςκαιφυσικήέννοιατης λέξης παρα­ μένει απεριόριστη και σημαίνει πραγματική υπηρεσία στην 1035 Πογιατζης,Δ. Χ^ιστοδουλίδης v. Α.ΤΗ.Κ.

(1989)Αρχήάσχεταανείναι συνεχής ήδιακεκομμένη.Τεκμαίρεται ότι αυτός ήταν και ο σκοπός του Νομοθέτηκαι κανένας άλλος. Η ερμηνεία που εισηγούνται οι αιτητές επιβάλλει την προσθήκη στον Κανονισμό 10

(4)της λέξης"συνεχή" μετάτηλέξη "12ετή" και πριν απότη λέξη"υπηρεσία",κάτι που ο Νομοθέτης μπορούσε, αν ήθελε, να κάμει αλλά δεν έκαμε. Δεν υπάρχει τίποτε το ρητόήσιωπηρόστους σχετικούς Κανονισμούς πουνααπαι­ τεί ηδωδεκαετήςυπηρεσίαναείναι συνεχής. 5 Συνάγεται από τα ανωτέρω ότι καλώς το ενδιαφερόμενο 10 μέρος Χριστόδουλος Δημητρίου κρίθηκε σαν προακτέος σύμ­ φωνα με τη διαζευκτική προϋπόθεση της δωδεκαετούς υπηρε­ σίας στην Αρχή (είναι παραδεκτό ότι δεν είχε συμπληρώσει τριετή υπηρεσία με το βαθμόΤομεάρχη) που προνοεί η παρά­ γραφος

(4)του Κανονισμού 10καιότι ο κοινός λόγος ακύρω15 σης της προσβαλλόμενης απόφασηςπου επικαλούνται οι αιτητές και στηρίζεται σε ισχυρισμό αντίθετοστην πιο πάνωδιαπί­ στωση. απορρίπτεταισαν απαράδεκτος. Ο δεύτερος λόγος ακύρωσης της επίδικης διοικητικής από- 20 φάσης που επικαλούνται οι αιτητές και στις δυο Προσφυγές αναφέρεται στην αμφισβητούμενη εγκυρότητα των ετήσιων εκθέσεων προόδου των αιτητών και των ενδιαφερόμενων μερών γιαταχρόνια 1980 -1984 αμφοτέρων συμπεριλαμβανο­ μένων, οι οποίες, όπως φαίνεται από τα πρακτικά,λήφθηκαν 25 υπόψη στην αξιολόγηση τωνυποψηφίων γιαπροαγωγήαπότο Συμβούλιο Προσωπικού τηςΑρχήςστην ετοιμασία της γνωμά­ τευσης πουυπέβαλε στο Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής σύμ­ φωνα με τον Κανονισμό 10

(5)(β), όπως και απότο Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής στη λήψη της προσβαλλόμενης απόφα30 σης. Τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα στα οποία στηρίζεται ο πιο πάνω προβαλλόμενος λόγος ακύρωσης των επίδικωνπροαγω­ γών είναι σε συντομία ταεξής: 35 Οι επίδικες Ετήσιες Εκθέσεις Προόδου βασίζονται στους Προσωπικούς Φακέλους(Μητρώα)τωνυπαλλήλων της Αρχής. Ο τύπος τους αποτελεί μετάφραση στην Ελληνική του τύπου που είχευιοθετηθεί καιχρησιμοποιείτο απότην Αρχήμέχρι το 40

1. Έκτοτε γινόταν χρήση της Ελληνικής έκδοσης του ίδιου τύπου για όλους τους υπαλλήλους της Αρχήςκαιχωρίςδιακο1036 3 Α.Α.Δ. 5 10 Χριστοδουλίδηςv. Α.ΤΗ.Κ. Πογιατξής,Δ. πή.ΚατάτηνκρίσηγιαπροαγωγήυπαλλήλωντηςΑρχήςήκατά την εκδίκαση ενστάσεων εναντίον προαγωγών, ταδιάφορα όργανα της Αρχής, περιλαμβανομένου του Διοικητικού της Συμβουλίου,λάμβανανπάντοτευπόψητους τις ετήσιεςαυτές εκθέσεις συμπληρωμένες στον ίδιο ακριβώς τύπο. Ητακτική αυτή συνεχίστηκεκαιμετάτις26Ιουλίου 1982πουδημοσιεύτη­ καν στην Επίσημη Εφημερίδα (αριθμός Κανονιστικής Διοικητικής Πράξης220/82) οι περί Προσωπικού της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου Γενικοί Κανονισμοί του 1982 οι οποίοι σύμφωνα μετον Κανονισμό 58, τέθηκανσε εφαρμογή αναδρομικάαπό21Νοεμβρίου,
2. Αναφορικάμετιςετήσιεςεκθέσειςπροόδουτωνυπαλλήλων τηςΑρχής,οΚανονισμός23,παράγραφος(40προνοείταεξής: 15 "Δι' άπαντοΠροσωπικόνσυντάσσονταικατ'έτος φύλλα ποιότητος. Ομοίως συντάσσονται φύλλα προαγωγήςδιάτο έχονδικαίωμακρίσεωςπροςπροαγωγήνΠροσωπικόν. 20 25 30 35 40 Ταδεφύλλαποιότηταςκαιταφύλλαπροαγωγής,έχουν εμπίστευτικόνχαρακτήρα. Περίτωνφύλλωνποιότητος,τωνφύλλωνπροαγωγήςκαι περί των αρμοδίων προς σύνταξιν αυτών υπηρεσιακών οργάνωναποφασίζειτοΔιοικηηκόν Συμβούλιον". Κατά τη διάρκειατου χρόνου που είναι ουσιώδης για τις παρούσες Προσφυγές, το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχής παράλειψενα πάρει οποιαδήποτεαπόφασηαναφορικάμετα φύλλαποιότηταςήταφύλλαπροαγωγήςήτααρμόδια γιατη σύνταξητης υπηρεσιακάόργαναόπως προνοεί μετρόποδια­ τακτικό ο πιο πάνω Κανονισμός. Για τα θέματα αυτά το Διοικητικό Συμβούλιο τηςΑρχής έλαβε απόφασησε συνεδρία του ημερομηνίας 8 Νοεμβρίου 1985 στη διάρκειατηςοποίας ενέκρινενέοέντυποτιτλοφορούμενο"ΦύλλοΠοιότητος(Έκθεσις Προόδου)/Προαγωγής"αντίγραφοτουοποίου κατατέθηκε σανΤεκμήριοπουφαίνεταιότιτέθηκεσεχρήσημετάτο
3. ΣαναποτέλεσματηςαπόφασηςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου που εκδόθηκε στις 12 Νοεμβρίου 1985 στην Προσφυγή αρ. 352/84 που καταχώρησε εναντίον της Αρχής ο αιτητής Ελπιδοφόρος Αλβανης, με την οποία οι ίδιες επίδικες εμπι1037 Πονιατζής,Δ. Χριστοδουλίδηςv. Α.ΤΗ.Κ.

(1989)στευτικές εκθέσεις κρίθηκαν ότι είχαν ετοιμαστεί έξω απότα πλαίσια που καθόρισε ηπαράγραφος

(4)του Κανονισμού 23 (ανωτέρω)καικακώςλήφθηκανυπόψηστηνλήψη τηςεπίδικης απόφασης στην Προσφυγή εκείνη, στη συνεδρία του ημερομη­ νίας 4 Ιουλίου 1986 το Διοικητικό Συμβούλιο της Αρχήςπήρε τηνπιοκάτωαπόφασηαρ.9/86 τηνοποίαπαραθέτωαυτούσια: 5 "105/86ΦΥΛΛΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ/ΠΡΟΑΓΩΓΗΣ Το Συμβούλιο, για άρσηοποιασδήποτε αμφιβολίας,απο- 10 φασίζει και δηλώνει ότι ο τύπος της "Ετήσιας Εκθέσεως Προόδου",πουεπισυνάπτεταιστηναπόφασηαυτή.όπωςκαι όλες οι λεπτομέρειες που περιλαμβάνονται σ' αυτήν όσον αφοράτην βαθμολογία,τααρμόδιαγιατησύνταξη της υπηρεσιχκκάόργανα, τηχρήσητηςκαιτοντρόποσυμπληρώσεως 15 της,τυγχάνουν της εγκρίσεωςτου για όλη την περίοδο πριν τηνέναρξηισ/ύος τωνπερίΠροσωπικούτηςΑρχής Γενικών Κανονισμών του 1982 καιμετάαπόαυτήνμέχρι τηςαποφά­ σεωςτου,πουλήφθηκεκατάτησυνεδρίασητουαρ. 14/85ημε­ ρομηνίας 8.11.1985, αρ. πρακτ. 119/85γιατην εισαγωγή του 20 νέου τύπου "Φύλλου Ποιότητας/Προαγωγής", διότι το Συμβούλιο κατάτη διάρκειατηςπιοπάνωπεριόδου επιλαμ­ βανόταν,ως αρμόδιααρχή, υποθέσεων προαγωγών ήενστά­ σεων και βάσιζε τις αποφάσεις του σ'αυτές τις Εκθέσεις Προόδου, πουπεριλαμβάνοντανστον τύποαυτόκαιβρίσκο- 25 νταντουςπροσωπικούς φακέλουςτων υπαλλήλων". Ενόψειτων ανωτέρω καλούμαι νααποφασίσωανοι επίδι­ κες εμπιστευτικές εκθέσειςγιαταχρόνια 19S2-1985είναι έγκυ­ ρεςή όχι. Σεπερίπτωση πουοι εκθέσειςαυτέςκριθούν άκυρες 30 και/ήπαράτυπεςκαλούμαινααποφασίσωεπίσης σεπιοβαθμό ηχρήση τουςστηνπαρούσαυπόθεσηεπηρεάζειτην εγκυρότητα και/ήνομιμότητα τηςδιοικητικής απόφασηςπου προσβάλλουν οι παρόντες αιτητές. 35 Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των αιτητών εισηγούνται επίτου προκειμένου (α) ότι οι επίδικες ε/θέσειςσυντάχτηκαν και χρη­ σιμοποιήθηκαν έξω απόταπλαίσια του Κανονισμού 23

(4)(β) ότιδενέπρεπεωςεκτούτουναληφθούνυπόψηστην αξιολόγη­ ση των υποψηφίων και (γ)ότι ηβαθμολογία των υποψηφίων 40 και το σύνολο του περιεχομένου των εκθέσεων επηρέασαν ουσιωδώς τοΣυμβούλιοΠροσωπικούστησύνταξητηςεπίδικης 1038 3 ΑΛΛ. Χριστοδουλίδης ν, Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής, Δ. 10 γνωμάτευσηςτουόπωςκαιτοΔιοικητικόΣυμβούλιοτηςΑρχής στη λή\(πι της επίδικης απόφασης.Το γεγονός αυτό αποτελεί απόμόνοτου, πρόσθεσανοιευπαίδευτοισυνήγοροι, ικανόλόγο ακύρωσηςτωνπροσβαλλόμενων προαγωγών.Γιαναυποστηρίξουνδετιςπιοπάνωθέσειςκαιεισηγήσειςτουςπαρέπεμψαν το Δικαστήριο σε πρωτόδικες αποφάσειςαδελφών Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε αριθμό υποθέσεων περιλαμβανομέ­ νων

(1)Ελπιδοφόρος Α)βάνΐ]ς ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1985)3Α.Α.Δ.2695.

(2)ΙωάννηςΧατζηϊωσήφν.Αρχής Τηλεπικοινωνιών

(1987)3 Α.Α.Δ2071. 15 OL ευπαίδευτοιδικηγόροι των αιτητών πρόβαλαντονπρό­ σθετοή/και διαζευκτικόισχυρισμό ότιτοάκυροή/καιπαράνο­ μοή/χαιπαράτυποτωνεπίδικωνεμπιστευτικών εκθέσεωναποτελείθέμαδεδικασμένο. 5 Σ'απάντησηστιςπιοπάνωθέσειςτωναιτητώνοι ευπαίδευ­ τοι δικηγόροι τηςΑρχήςκαιτουενδιαφερόμενου μέρουςπρό­ βαλλαντους ακόλουθους ισχυοισμούς: 20 α) Δε δεσμεύομαι απότις Πρωτόδικες μονοίλελείςαποφά­ σειςτωνσυναδέλφωνμουστοΑνώτατο Δικαστήριοστις πιοπάνωυποθέσεις. 25 30 35 β) Υπάρχει ουσιώδης διαφορά στα γεγονότα στα οποία στηρίχτηκε ηκρίσητωνεμπιστευτικών εκθέσεων στιςπιο πάνωυποθέσεις σεσύγκρισημεταγεγονότα τηςπαρού­ σαςυπόθεσης, πουδικαιολογεί παρέκκλιση απότις πιο πάνω αποφάσεις. Επί του προκειμένου ηδιαφοράστα γεγονόταέγκειταιστοότιστιςάλλεςυποθέσειςδενυπήρ­ χε μαρτυρία αναφορικά με την απόφασηαρ. 9/86 του Διοικητικού Συμβουλίου της Αρχής, την οποία έχω παραθέσειαυτούσιαπιο πάνω. γ) Δεν εγείρεται θέμαδεδικασμένουστηπαρούσαυπόθεση. Θα εξετάσω σε συντομία την προσέγγιση των αδελφών Δικαστών στιςυποθέσεις στιςοποίεςστηρίζονται οιαιτητές. 40 Τοθέματηςεγκυρότηταςτωνεπίδικωνεμπιστευτικών εκθέ­ σεων εξετάστηκε για πρώτη φοράστην Προσφυγήαρ. 352/84 Αλβάνηςv. Α.ΤΗ.Κ. (ανωτέρω)πουκαταχώρησεο υπάλληλος 1039 Πογιατζης,Δ. Χριστοδουλίδηςv.Α.ΤΗ.Κ.

(1989)τηςΑρχήςΕλπιδοφόροςΑλβάνηςπουείναιτοίδιοπρόσωπομε τον παρόντα αιτητή στην υπό κρίση Προσφυγή αρ. 678/85. ΕπιδίωξητουαιτητήστηνΠροσφυγήαρ. 352/84 ήταν η ακύρω­ σητης απόφασης ημερομηνίας26 Λπριλίου 1984 μετηνοποία ηΑρχή προήξετουςκυρίουςΜουρουξίδηκαι Κυπριανού στις δυοκενέςθέσειςΥποδιευθυντήΤεχνικούΠροσωπικούαντίτου ιδίου, και η οποία είχε στηριχθεί, μεταξύ άλλων, πάνω στις εμπιστευτικές εκθέσεις που ήταν όμοιες με τις επίδικες στις παρούσεςπροσφυγές,οιοποίεςετοιμάστηκανέξωαπόταπλαί­ σιακαικατάπαρέκκλισητωνπρονοιώντουΚανονισμού23

(4). Οι προαγωγές ακυρώθηκαν.Τοσκεπτικό τηςαπόφασης φαίνε­ ται στοπιοκάτωαπόσπασμααπότηναπόφασητουΔικαστήΓ. Πικήστις σελίδες 2700-2702. 5 10 'Theonlysubstantive complaintconcernsthelegalframework 15 in which the reports were made or, better still, lack of it. Regulation 23

(4)of the Authority's Personnel General Regulations 1981, given effect retrospectively, from 21.11.77, empowered the Board to make rules for the preparation, content andothermattersincidentaltoservice reports onthe 20 personnel of theAuthority. Confidential reports envisaged by reg.23

(4)were,as maybegatheredfrom theprovisions of reg. 10

(9),an essential source of information for the evaluation of the services of an officer for promotion purposes. As in the case of the Civil Service, confidential reports constitute an 25 importantguidetothevalue of theservicesofthepersonnelof theAuthority.Theinvocation of therule-making power ofthe Authority was the only means of providing for themaking of confidential reports and matters to be included therein. Counsel for the Authority argued the gap was filled by a 30 practice decision of theAuthority, dated 13.6.66, laying down the criteria for promotion. Inthe first place,the decision has no bearing on the mannerof preparing a confidential report, the monination of the reporting officers or its content. The aforesaid decision of the Authority was incorporated in the 35 Regulations of 1982, reg. 10

(9), establishing the criteria for promotion. The inescapable conclusion is that the reports were prepared outsidetheframework of theRegulationsand thequestion arises whetheranysignificance canbeattachedto them. It is settled thatformalities prescribed by the law must 40 be observed as acondition forthevalidity of an administrative act.Unless the formality ignored is of an inessential character 1040 3 Α Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χριστοδουλίδιιςv.Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής,Δ. and,as such,inconsequential for the decision taken,breach of aformality laid down by law taintsthedecision with invalidity. A similar result must follow where action is taken outsidethe framework of a regulatory decision of the rule-making body The preparation and content of confidential reports was an essential formality for the promotion of personnel of the Authority As such it had to conform to the conditions laid down in the law, in this case the exercise of the rulemaking power oftheAuthority astoitscontentandpersonswho would beentrustedwith thetask orreportingupontheircolleagues or subordinates Thepreparation of reports outsidethecontextof such adecision was arbitrary andof noeffect Who determined the contentof the reports andthe reporting officer's name is unknown Presumably thiswas doneontheauthority of senior officers of the Authonty If that was the case, rule-making power was assumedby abody otherthantheoneauthorisedby the law and as such would be ultra vires its provisions. Only reports prepared in accordance with a directive of the Board, issued underreg 23

(4),couldbevalidlytaken intoconsideration for promotions under reg 10

(9). Consequently, the reports placedbefore theBoardwere preparedoutsidethe framework, of thelaw andassuch oughttohave been ignored" Παρόμοια ήταν και η προσέγγιση που ακολούθησε ο Δικαστής Στυλιανίδηςστην υπόθεση Ιωάννΐ] Χατζηιωσηφ ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1986)3 ΑΑ.Δ 1353, στην οποίαεμπιστευτικέςεκθέσειςόμοιεςμετιςεπίδικεςστιςπαρού­ σες προσφυγές είχαν την ίδια τύχη με εκείνες της υπόθεσης Αλβάνη (ανωτέρω), όπως και οι προαγωγέςπουστηρίχτηκαν στιςεκθέσειςεκείνες ΕπίτουπροκειμένουοΔικαστήςΣτυλιανίδης είπεταακολούθαστις σελίδες 1358,1359 "Service reports not prepared in conformity with Regulation 23

(4)cannot validly be used m the process of selecting a candidate tor promotion Departure from the provisions of Regulation 23

(4)is not an immaterial irregularity, it is of material nature and does affect the validity of the service reports Any decision taken on the basis of an invalid service reportisinlaw defective andcannotsurvivethejudicial control of theadministrative Court Regulation 23

(4)lays down that the contents and the 1041 Πογιατζής,Δ. Χριστοδουλίδης v.Α.ΤΗ.Κ.

(1989)manner of the preparation of the service reports and the nomination ofthereporting officers are decidedby the Board. TheBoarddidnottakeanydecision onthematter.Theservice reports fortheapplicant andtheinterestedpartywereprobably prepared by their superior in theservice who however,were not nominatedeither by nameorby post,or otherwise bythe Board,asprovided inRegulation 23

(4). 5 It was submitted by counsel for the respondents that the contents ofthereports andtheway orpreparation ofsame are 10 basedonadecision of theAuthority of 13.6.66,longbeforethe comingintooperation oftheRegulations inquestion.Thisdoes not satisfy the essential formality prescribed by Regulation 23

(4).Thereports usedfor thetaking ofthesubjudice decision werenotvalidlymade andinescapably thesub judice decision 15 hastobe annulled". Στην πιο πρόσφατηπάνωτο θέμα Προσφυγή με αριθμό 191/86 Γεώργιος Τυλληρίδης ν. Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κνπρου(\9$7) 3Α.Α.Δ.2071,οΔικαστήςΣαββίδηςαναφέρεται στιςδυοπροηγούμενεςυποθέσειςπουέχωπαραθέσειπιοπάνω, τιςυιοθετείκαιακυρώνειτιςπροαγωγέςπουείχανπροσβληθεί γιατον ίδιοακριβώςλόγο. 20 Δέχομαισανορθήτηνάποψητουευπαίδευτουδικηγόρουτης 25 Αρχής,ότι,αυστηράομιλούντες,δεδεσμεύομαιαπόπρωτόδικες μονομελείςαποφάσειςάλλωνΔικαστώντουΑνωτάτουΔικαστηρίου όπωςδεσμεύομαιαπόαποφάσειςπάνωσταίδιαεπίδικαθέματα που εκδίδειηΟλομέλεια τουΔικαστηρίου.Όμως,σύμφωναμε τη νομολογία, Κυπριακή και Αγγλική, έχω καθήκον να μη 30 παρεκκλίνω από απόφαση άλλου Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου εκτός αν ικανοποιηθώότι στην απόφασηεκείνη δεν εφαρμόζεται η ορθή νομική αρχήή,ένεκα παραδρομής ή λάθους στην αιτιολογία της, δεν αντανακλάτις ορθές αρχές δικαίου. Βλέπε επί του προκειμένου τις υποθέσεις Re Cusha 35 Ltd. [1979] 3 All E.R. 415 και Μ. Φράγκος και Άλλοι ν. Υπουργού Εσωτερικών

(1982)3AAA. 53.Στηνπαρούσαπερί­ πτωσητίποτεαπόταπιοπάνωδεμουέχειυποδειχθείούτε και βρίσκω ότι έχει συμβεί. Συμφωνώαπόλυταμετην προσέγγιση πουακολούθησανοιαδελφοίΔικαστέςστιςτρειςπιοπάνωυπο- 40 θέσεις καιμετοαποτέλεσμαστοοποίοέφθασαν.Υιοθετώ ολό­ τελα το σκεπτικό της απόφασηςτους και βρίσκω ότι ταόσα 1042 3 ΑΑΛ. Χριστοδουλίόης v. Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής, Δ. έχουν πει εφαρμόζονται απόλυτα στις εμπιστευτικές εκθέσεις πουείναιεπίδικεςστιςπαρούσεςυπόκρίσηπροσφυγές. 5 10 15 20 25 Απορρίπτω την εισήγηση των ευπαίδευτων δικηγόρων της Αρχήςκαιτουενδιαφερόμενουμέρουςότισυντρέχειοποιοσδή­ ποτελόγος,οπροβαλλόμενος ήάλλος,πουναδικαιολογείδια­ φορετική προσέγγιση στις παρούσες προσφυγές. Η μεταγενέ­ στερη του ουσιώδους χρόνου απόφαση της Αρχής με αριθμό 9/86 ημερομηνίας 4 Ιουλίου 1986 αποτελεί απόπειρα εκ των υστέρων διόρθωσης των πραγμάτωνπουδεν είναι δυνατό να επιτύχει αφούείναι φανερόότι δενμπορείναθεωρηθεί σανη απόφασηπουπρονοείταιστον Κανονισμό 23

(4). Επιπρόσθετακαιανεξάρτητααπότηνκρίσηπουέχωεκφράσει αναφορικά μετοάκυρο καιπαράτυποτων επιδίκωνεμπι­ στευτικών εκθέσεωνγιατουςλόγους πουπαραθέτωπιοπάνω, δέχομαι την εισήγηση των ευπαίδευτων δικηγόρων των αιτη­ τών, ότι η απόφαση στην υπόθεση Αλβάνη (ανωτέρω) Προσφυγήαρ.352/84. μετηνοποίαοι επίδικες στηνπαρούσα διαδικασία εμπιστευτικές εκθέσεις που αφορούν τον ΕλπιδοφόροΑλβάνη,αιτητήστηνΠροσφυγήαρ.678/85,κρίθη­ καν ότι δε συνάδουν με τις πρόνοιες του Κανονισμού 23

(4), αποτελεί δεδικασμένο,ότι ηΑρχήηοποίααπέσυρε την έφεση τηςεναντίοντηςαπόφασηςεκείνης, δεσμεύεται τελεσίδικακαι ότι είναιανεπίτρεπτοναπροβάλλειή ναεπιμένει στον ισχυρι­ σμόότιοιεμπιστευτικές εκείνες εκθέσειςείναιέγ/υρεςκαινόμι­ μα συμπληρωμένες ώστενα επιβάλλεται ήνα επιτρέπεταινα ληφθούνυπόψη σεμεταγενέστερη, όπωςηπαρούσα,προαγωγή γιατηνοποίαυποψήφιοςείναιπάλιοΕλπιδοφόρος Αλβάνης. 30 35 40 Το δόγμαή οκανόναςτουδεδικασμένου (res judicata) πότε εγείρεται καιπώς εφαρμόζεταιστο Διοικητικό Δίκαιο, αποτέ­ λεσαν αντικείμενο εξέτασης και ανάλυσης στην απόφασητης Ολομέλειας στηνυπόθεσηΜαρίνοςΠιερήςν. ΤηςΑημοκρατίας

(1983)3Α.Α.Δ. 1054,στηνοποίατονίστηκε ότιστησφαίρατου ΔιοικητικούΔικαίουτοδόγμαεισήχθηκεμετηνπαράγραφο(50 του Αρθρου 246 του Συντάγματοςτης Δημοκρατίας που προ­ νοείότιοιαποφάσειςπουεκδίδειτοΑνώτατοΔικαστήριοστην Αναθεωρητική του δικαιοδοσίακατάτην τέταρτη παράγραφο τουάρθρου,δεσμεύουν όλαταΔικαστήρια,όργαναήαρχέςστη Δημσκρατία. Η ισχύς του δεδικασμένου είναι αναγκαίασυνέ­ πειατηςαναγνωρισμένης σταΔικαστήριαδικαιοδοτικήςεξου1043 Πογιατζής,Δ. Χριστοδουλίδης v. Α.ΤΗ.Κ.

(1989)σίας. Χωρίς την ισχύ του δεδικασμένου ή δικαιοδοσία των Δικαστηρίων θαπαρέμενε χωρίς ουσιαστικό περιεχόμενο. Υπάρχει μεγάληαναλογίασης αρχέςπουδιέπουντηνεφαρ­ μογή του κανόνα του δεδικασμένου στο Διοικητικό Δίκαιο με εκείνες πουδιέπουντηνεφαρμογήτουστησφαίρατουΑστικού Δικαίου. 5 Οι βασικές προϋποθέσεις εφαρμογής του είναι κοινές και περιλαμβάνουν: (α)καθ'ύληαρμοδιότητατουΔικαστηρίου που εξέδωσετην απόφαση (β) ταυτότηταδιαδίκωνκαιδιαφοράς, (γ) δικαστικήαπόφασηπάνωστην ουσία τηςδιαφοράς,και (δ) το θέμαπου εξετάστηκε καιλύθηκε μετηδικαστικήαπό­ φασηπρέπει να ήταναπαραίτητο να λυθεί για την εκδί­ κασητης ουσίας της βασικήςδιαφοράς. Είναι φανερόότιόλες οιπιοπάνωπροϋποθέσεις υπάρχουν στην παρούσαυπόθεση. Υπάρχει πλήρης ταυτότητα διαδίκων στην Προσφυγή αρ. 352/84με την παρούσαΠροσφυγήαρ.678/85.Επιπρόσθετα,το θέμα που εξετάστηκε και λύθηκε με την απόφαση στην Προσφυγή αρ.352/84ήτανο τύπος των εμπιστευτικών εκθέσε­ ων πουαφορούσαντον αιτητήΕλπιδοφόρο Αλβάνη καιη συμ­ μόρφωση τους με τις πρόνοιες του Κανονισμού 23

(4), η λύση του οποίουήταναπαραίτητηγιατηλύσητης βασικήςδιαφοράς που αφορούσε τη νομιμότητα των επίδικων προαγωγών στην Προσφυγή αρ. 352/84,αποτελεί δε απαραίτητομέρος του σκε­ πτικού της απόφασηςστην Προσφυγήεκείνη.Οι ίδιες εκθέσεις αποτελούν επίδικο θέμα, η λύση του οποίου προβάλλει σαν άμεση ανάγκη στην παρούσα Προσφυγή αρ. 678/

1. Το Δικαστήριο που δίκασε τη διαφοράκαι εξέδωσε την απόφαση στην Προσφυγή αρ.352/84 είχε την αναγκαία δικαιοδοσίακαι ερεύνησε τηνουσίατηςδιαφοράςπριναποφανθείγιατηνεγκυ­ ρότητα καινομιμότητα των επίδικων εμπιστευτικών εκθέσεων. Συνάγεται απότα ανωτέρω ότι στην παρούσαπερίπτωση η Αρχή αντιμετωπίζει ύπαρξη δεδικασμένου που αφοράτις επί­ δικες εμπιστευτικές εκθέσεις. Η δεσμευτικότητα που πηγάζει 1044 10 15 20 25 30 35 40 3 Λ.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 ν Χριστοδουλίδιις · Α.ΤΗ.Κ. Πογιατζής,Δ. απότηνύπαρξηαυτούτουδεδικασμένουέχειτηνθετικήκαιτην αρνητικήτηςμορφή. Στηνεκδίκασητηςνομιμότηταςτωνεπίδι­ κωνπροαγωγώνστηνπαρούσαΠροσφυγή,η θετικήμορφή της δεσμευτικότητας επιβάλλεινατεθείσανβάσητομέροςτηςαπόφάσηςστηνΠροσφυγήαρ.352/84 πουαφοράτιςεπίδικεςεμπι­ στευτικές εκθέσεις του Ελπιδοφόρου Αλβάνη. Η αρνητική μορφήτηςδεσμευτικότητας έχειτην έννοια ότι,στηνπαρούσα ήοποιαδήποτεάλλη μεταγενέστερη δίκη,απαγορεύεταινέαεξέ­ τασητηςνομιμότηταςτωνεπίδικωνεκθέσεων πουκρίθηκετελεσίδικαμετηναπόφαση στηνΠροσφυγή 352/
2. Ηδεσμευτικότητα ωςεκτουδεδικασμένουπουανάφεραπιο πάνω ισχύει, βέβαια, μόνογιατον ΕλπιδοφόροΑλβάνη,αιτητή στηνΠροσφυγήαρ.678/
3. Συμπληρώνω στο σημείο αυτό όσα είχαναπωγιατοδεδικασμένοκαιπροχωρώγιαναδιατυπώσω ταυπόλοιπα συμπεράσματα μου πάνω στα θέματαπου αφο­ ρούνκαιτιςδυοσυνεκδικασμένες προσφυγές. Ημεγάλησημασίατωνεκθέσεων πουπρονοείο Κανονισμός 23

(4)γιατηνομιμότηταπροαγωγώνυπαλλήλωντηςΑρχήςφαί­ νεταιαπότηνπρόνοιατηςπαραγράφου

(9)τουΚανονισμού 10 η οποίαλέγειότι: "Αι προς προαγωγήν κρίσεις διενεργούνται εν όψει της υπηρεσιακής επιδόσεως και αποδόσεως και της εν γένει ουσιαστικής καταλληλότητος εκάστου,ελεγχομένων εκτων στοιχείων τουατομικούτουφακέλου, εκτωνφύλλωνποιό­ τητος και των φύλλων προαγωγής αυτού εν συνδυασμώ προς την προσωπικήν αντίληψιν των μελών του οικείου Συμβουλίουπερίτουκρινόμενου. Επίτηβάσειτωναυτώνστοιχείων τοοικείον Συμβούλιον προσδιορίζει και την σειράν κατατάξεως των προαγόμε­ νων". 35 40 Όπωςέχωήδηαναφέρει,απότοπρακτικότης γνωμάτευσης του Συμβουλίου Προσωπικού της Αρχής και από εκείνο της συνεδρίας τουΔιοικητικού Συμβουλίου της Αρχήςστηνοποία λήφθηκε ηαπόφασηπροαγωγής των ενδιαφερομένων μερών, συνάγεταιτοσυμπέρασμαότιταδυοαυτάαρμόδιαΣώματατης Αρχής έκριναν τις επίδικες προαγωγές αφού έλαβαν υπόψη τουςτηνυπηρεσιακήεπίδοση,απόδοση καιουσιαστικήκαταλ1045 Πογιατζής,Δ. Χριστοδουλίδικ v.Α.ΤΗ.Κ.

(1989)ληλότητα των υποψηφίων πουαπεικόνιζανταφύλλαποιότη­ τας και τα φύλλα προαγωγών τους, όπως ακριβώς ορίζει ο Κανονισμός 10

(9). Είναιεπομένωςφανερόότιστηνκρίσητους και στηλήψητης επίδικηςαπόφασης επηρεάστηκαν ουσιωδώς από φύλλα ποιότητος και προαγωγής άλλα από εκείνα που ρητάορίζει ο Κανονισμός 23

(4), πράγμαπουαποτελείουσια­ στικήπαρατυπία.Ένεκατουλόγουαυτούηεπίδικη απόφαση είναιδιαβλητήκαι ακυρωτέα. Εν όψει του συμπεράσματος στο οποίο έχω καταλήξει, κρίνω ότι δεν έχω ανάγκη ναπροχωρήσω στην εξέταση όλων τωνάλλωνλόγωνπουπροβάλλει ιδιαίτεραοαιτητήςΚυριάκος Χριστοδουλίδης στηνΠροσφυγήτουαρ. 665/85. 5 10 Γιατους λόγους πουπροσπάθησαναεπεξηγήσω πιοπάνω, 15 ηαπόφασητης Αρχήςναπροάξει ταδυο ενιδαφερόμεναμέρη Χρίστο Τσάππα και Χριστόδουλο Δημητρίου στη θέση Υποδιευθυντή ΤεχνικώνΥπηρεσιώνκηρύσσεταιάκυρηκαιστε­ ρημένηοποιουδήποτεέννομου αποτελέσματος. 20 ΕπιδικάζωΛΚ50έναντιτωνεξόδων στονκαθένααπότους δυοαιτητέςκαισεβάροςτηςΑρχής. Η επίδικη απόφαση κηρύσ­ σεται άκυρη με έξοδα ως 25 αναπέρω. 1046