(1989)26 Ιανουαρίου,1989 [Α.ΛΟΙΖΟΥ,Π., ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΛΓΓΑΡΗΣ,ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ,ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/οτές]. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣ ΖΑΒΡΟΣ, Αιτητής, ν. ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων ηαίτηση, (Υπόθεση Αρ. 779/87) Ακύρωση διοικητικής πράξεως — Επανεξέταση από το αρμόδιο όργανο — Το καθεστώς (νομικό και πραγματικό) με βάση, το οποίο πρέπει να γίνει η επανεξέταση — Προαγωγή δημοσίων Υπαλλήλων — Μη αποδοχή προαγωγής — Επιλογή άλλου Υπα/Λήλον — Ακύρωση προαγωγής τον τ&ευταίον — Το καθεστώς υπό το οποίο πρέπει να γίνει η επανεξέταση είναι αυτό, που ίσχυε κατά το χρόνο κατά τον οποίον η Επιτροπή πληροφορήθηκε για τη μη αποδοχή της θέσεως από τον αρχικά επιλεγέντα. 5 10 Αίτηση Ακυρώσεως — Πρακτική — Μαρτυρία, αρχέςπου διέπουν τη λήψη της — Ανά/.υση νομολογίας — Πρέπει να είναι σχετική με την εγκυρότητα της επίδικης απόφασης. Δημόσιοι υπάλληλοι — Προαγωγές — Μη αποδοχή προαγωγής— [5 Επιλογή άλλον υπαλλήλου για προαγωγή — Ακύρωση της προαγωγής τον τελευταίου συνεπεία προσφυγής τρίτου — Επανεξέταση της υπόθεσης — Μησυμπερίληψη στους υποψηφίους του υπαλλήλου,που αρχικά είχεεπιλεγεί, αλλά δεν αποδέχθηκε την προσφορά προαγωγής — Αίτηση Ακυρώσεως από τον τελευταίο — 20 Προσπάθεια προσκομίσεως μαρτυρίας ότι η μη αποδοχή της προσφοράς ήτανπροϊόν πιέσεως από άτομα ασκούντα εκτελεστική εξουσία (όχι της ιδίας της καθ' ης η αίτηση Επιτροπής) — Τα 106 3 AAA. Ζαββόςν.Δημοκρατίας σχετικά γεγονότος τα οποία ο αιτών επικαλείται, ουδέποτε τέθηκαν ενώπιον της Επιτροπής — Η μαρτυρία δεν είναι παραδεκτή, γιατί, ακόμα και εάν γίνει αποδεκτή, δεν μπορεί να οδηγήσει στηνακύρωση τηςνέαςπροαγωγής. Προθεσμία καταχωρήσεως Αιτήσεως Ακνρώσεως — Προαγωγές δημοσίων νπαλλήλων — Μηαποδοχή προσφοράς προαγωγής — Προαγωγή άλλ.ον νπαλλήϊ,ου —Ακύρωση της από το Ανώτατο Δικαστήριο κατόπιν προσφυγής τρίτον — Επανεξέταση της " υποθέσεως — Μη συμπερίληψη τον αρχικά επιλεγέντος στον κατάλογο υποψηφίων — Προαγωγή ενδιαφερομένου μέρονς —Η Αίτηση Ακνρώσεως,την οποίαν κατεχώρησεο αρχικά επιλεγείς, είναι εκπρόθεσμη. 15 Τα γεγονότα και οι νομικές αρχές,τις οποίες τοΔικαστήριο εφάρμοσε στη συγκεκριμένη περίπτωση προκύπτουναπό τα πιο πάνω περιληπτικάσημειώματα.Το Δικαστήριο τελικάαπέρριψε την αίτησηγια άδεια προσκομίσεως μαρτυρίας απότον αιτούντα σχετικά μεπιέσεις,τιςοποίες,σύμφωνα μετον ισχυρισμότου,είχε υποστεί από άτομα στην εκτελεστικήεξουσία,προκειμένου ναμην αποδεχθεί τηνπροσφοράγια προαγωγήτουστηθέσητου Επαρχου. Εν πάσηπεριπτώσει το Δικαστήριο παρατήρησεότιοι ισχυρισμοί αυτοί αφορούν σε πιέσεις σχετικά με ζήτημα τοποθετήσεωςτου αιτούντος μετάτην προαγωγήτου, πράγμα,γιατο οποίο, ούτως ή άλλως θα αποφάσιζε η καθ'ης η αίτηση Επιτροπή. Δεν υπήρξε ισχυρισμός για ανάμειξη της καθ' ης ηαίτησηΕπιτροπής στο όλο θέμα,στοοποίοαναφερότανημαρτυρία. ^ " Ηαίτησηαπορρίπτεται αλλάχωρίς διαταγή για έξοδα. 30 " Αναφερόμενες νποθέσεις: Σκονρίδης ν.Γενικού Εισαγγελέα
(1967)3Α.ΑΛ. 518, 35 Ααμπράκης ν. Δημοκρατίας
(1970)3Α.ΑΛ. 72, Αντωνίου ν. Δημοκρατίας
(1971)3Α.ΑΛ. 417, 40 Φωτιάδης& Σία ν.Δημοκρατίας
(1964)ΑΛΛ. 102, Κυριακίδης ν. Δημοκρατίας, 1 ΑΛΛ. 66, 45 Κωνσταντινίδης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου
(1982)3 Α.ΑΛ. 387. 107 Ζαβρόςν.Δημοκρατίας
(1989)Αίτηση. Αίτηση για άδεια προσαγωγής μαρτυρίας υπό ή εκ μέρους του αιτητήυπό τύπον ενόρκου δηλώσεως ή άλλως πως, αναφορικάμετους προσωπικούς λόγους και άλλους πέραν των δυνάμεων του λόγους, που τον ανάγκασαννα μηαποδεχθήτην θέση Επαρχου. 5 Λ. Παπαφιλίππον, γιατον Αιτητή. 10 Μ. Τριανταφυλλίδης, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας και Π.Χατζηδημητρίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β',γιατους Καθ'ων η αίτηση. Α.Σ. Ar/ελίδης, για το Ενδιαφερόμενο μέρος. 15 Cur.adv.vult. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π; Εξέδωσε την απόφαση του Δικαστηρίου. Μετην αίτησηαυτήο αιτητήςεξαιτείται:20 "(α) Οδηγίες του Δικαστηρίου που επιτρέπουν την προσαγωγή μαρτυρίαςυπόήεκ μέρους του Αιτητήυπό τύπον ενόρκου δηλώσεως ήάλλως πως αναφορικά με τους προσωπικούς και άλλους πέραν των δυνάμεων 25 του λόγους που τον ανάγκασαν να μη αποδεχθεί την θέση Επαρχου όπως αναφέρει στην επιστολή του ημερ. 23 Φεβρουαρίου 1984, Παράρτημα 3 της Ένστασης (σελ. 21 των πρακτικών) και αναφορικά με γεγονότα που καταδεικνύουν ότι ή μηαποδοχήτης εν λόγω θέσης 30 δεν ήτοαποτέλεσμα ελεύθερης βούλησης. (β) Περαιτέρω ή άλλες οδηγίες ως το δίκαιο της υπόθεσης απαιτεί." 35 Τα σχετικά γεγονότα βρίσκονται στην ένορκο δήλωση του ιδίου του αιτητήπάνωστην οποίαστηρίζεται ηαίτηση του, την ένσταση των καθ' ων η αίτηση και την ένορκο δήλωση πάνω στην οποία στηρίζει την ένσταση του το ενδιαφερόμενο μέρος, όπως βέβαια και το φάκελο της 40 υπόθεσης καιτασχετικά τεκμήρια. 108 3 AAA. 5 Ζαβρός v. Δημοκρατία; Α. Λοΐζου, Π. Ο αιτητής κατά τη διαδικασία πλήρωσης τεσσάρων κενών μόνιμων (Τακτικός Προϋπολογισμός) θέσεων Επαρχου, επιλέγηκε στις 10 Φεβρουαρίου 1984, από την καθ' ης η αίτηση Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, που θα αναφέρεταιπιο κάτω,μόνο ως "ηΕπιτροπή", γιαπροαγω γή σε μια από τις τέσσερις θέσεις. Με επιστολή ημερομη νίας 10Φεβρουαρίου 1984, προσφέρθηκε στον αιτητήπρο αγωγήστηθέσηαυτήαπότις 15 Φεβρουαρίου 1984. 10 Ο αιτητής, με επιστολή του ημερομηνίας 23 Φεβρουα ρίου 1984, απάντησε ότι για προσωπικούς και άλλους λό γους αδυνατεί να αποδεχτεί την προσφορά. Η Επιτροπή στις 25 Φεβρουαρίου 1984, έλαβε γνώση της αρνητικής απάντησης του αιτητή, ακύρωσε την προσφορά της στον 15 αιτητή και προχώρησε στην επιλογή άλλου υποψηφίου, του Μίκη Ζαπίτη. Το γραφείο της Επιτροπής με επιστολή του Αρ. Φακ. 5909/11, ημερομηνίας 25 Φεβρουαρίου 1984 (Ερυθρό 138 20 οτον Προσωπικό Φάκελο του αιτητή), πληροφόρησε τον αιτητήότι, ύστερα απότη μηαποδοχήαπόαυτόν τηςπρο σφοράς προαγωγής που του έγινε, η Επιτροπή αποφάσισε ναακυρώσει τηνπροσφορά εκείνη. 25 Ηπροαγωγήτου Μίκη Ζαπίτηακυρώθηκε απότο Ανώ τατο Δικαστήριο και η Επιτροπήστις 10 Αυγούστου 1987, επανεξέτασε την πλήρωση της θέσης με βάση το νομικό και πραγματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, λαμβάνοντας υπόψη όλους τους υποψηφίους με 30 εξαίρεση τον αιτητή, κρίνοντας ότι, εφόσον αυτός απέρρι ψε την προσφορά για προαγωγήτου,ηυποψηφιότητα του δεν ήταν δυνατό να αναβιώσει για σκοπούς επανεξέτασης της ιδίας αυτής θέσης. Η Επιτροπή,με βάση όλα τα ενώπιό της σχετικά στοιχεία που ανάγονταν στον ουσιώδη 35 χρόνο, αποφάσισε κατά πλειοψηφία τριών ψήφων έναντι μιας, να προαγάγει στη θέση Επαρχου,αναδρομικάαπό1 Μαρτίου 1984, το ενδιαφερόμενο μέρος Ανδρέα Μαντοβάνησαν τον πιο κατάλληλο. 40 Ο αιτητής στις 20 Αυγούστου 1987, δηλαδή δέκα μέρες μετά την απόφαση της Επιτροπής για προαγωγή του εν διαφερομένου μέρους, υπέβαλε αίτημα στην Επιτροπήγια ανάκληση της απόφασης της για προαγωγή του ενδιαφε109 Α. Λοΐζου, Π. Ζαβρός ν.Δημοκρατίας
(1989)ρομένου μέρους και προσφορά της θέσης στον ίδιο, γιατί οι προσωπικοί λόγοι για τους οποίους δεν μπόρεσε να αποδεχτεί την προσφορά για τη θέση Επαρχου είχαν εκλείψει. 5 Η Επιτροπή στις 24 Οκτωβρίου 1987, εξέτασε το αίτη μα του αιτητή και έκρινε ότι, εφόσον η επανεξέταση αφο ρούσε την ίδιαθέση και έγινε μεβάσητο νομικό καιπραγ ματικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο αιτητήςδεν ήτανδυνατόναθεωρηθεί ως υποψήφιος. ίο Στην ένορκο δήλωση του οαιτητήςλέγει ταακόλουθα: "Ο δικηγόρος του ενδιαφερομένου μέρους στη γρα πτή του αγόρευση που κατεχώρησε στις 16 Νοεμβρίου, 15 1987 (σελ.121 των πρακτικών) προέβαλε το επιχείρημα πως, μεταξύ άλλων, η Ε.Δ.Υ. ορθά έκρινε ότι' ο αιτητής είχεν εκφράσει σαφήκαιδεδηλωμένη έλλειψη ενδια φέροντος όχι μόνο να είναι υποψήφιος αλλά καίτοι επιλεγείς δεναποδέκτηκετο διορισμό (παρ.3)' καισυνε- 20 χίζει να επιχειρηματολογεί με θεμέλιο τη μη αποδοχή μου του διορισμού μου ωςΕπαρχου." Με την απαντητικήτου αγόρευση που κατεχωρήθη στις 16.11.87 (στη σελ. 125 των πρακτικών) ο δικηγόρος μου 25 ως με πληροφορεί και πιστεύω απήντησε (μεταξύ άλλων) ως ακολούθως: " Εν πάσηπεριπτώσει γιαναείναι έγκυρη ηπαραίτη ση πρέπει να είναι απόρροια ελεύθερης έκφρασης βουλήσεως. 30 Δεδομένου ότι ο Αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού του ότι η μη αποδοχή της προαναφερ θείσης προαγωγής ως ηεπιστολή του ημερομηνίας 23 35 Φεβρουαρίου 1984 δεν αποτελούσε έκφρασητης ελεύθε ρης βούλησης του, επισυνάπτομε ένορκο δήλωση του που περιέχει όλο το ιστορικό όπως διεδραματίσθη στα παρασκήνια. Ο Αιτητής θα παρουσιάσει θετική μαρτυ ρία από πρώτο χέρι που αποδεικλοιει την παρέμβαση 40 του Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας και άλλων παραγόντων και της ανέκδοτης ένστασης και αντιδρά110 3A A A Ζαβρό;v. Λημοκρατύις Α. Λοΐζου, Π. σεως των στον διορισμό του Αιτητή στην θέση του Επαρχου,καιτην τοποθέτησητου. 5 Η επισυναπτόμενη ένορκος δήλωση του αιτητή απαντά και στο επιχείρημα^του ευπαίδευτου συνηγόρου μετά παρέλευση 13 ημερών ενώ οι άλλοι τρεις υποψή φιοι που είχαν επιλεγεί απάντησανσε διάστημα τριών ημερών." 10 Σχετικά με την επτασέλιδη αυτήένορκη δήλωση τουαι τητή μέσα στην οποία εκτίθενται οι ισχυρισμοί του με λε πτομέρειες για συναντήσεις και συνομιλίες που είχε με υψηλά τότε ιστάμενα πρόσωπα ως προς το θέμα της προσφερθείσης σε αυτό προαγωγής του που ζήτησε να γίνει 15 δεχτή στην προσφυγή του, το ενδιαφερόμενο μέρος κατα χώρησε στις 23 Νοεμβρίου 1987 αίτηση με την οποίαζη τούσε τη διαγραφή ήτην αφαίρεσηαπότο φάκελο του Δι καστηρίουτης εν λόγω ένορκης δήλωσης. 20 25 30 35 Στις27.11.87που ηυπόθεση αυτήήτανορισμένη,το Δι καστήριο απευθυνόμενοπροςτον δικηγόρο του είπε: "Μπορώ να υποθέσω ότι δεν θεωρείτε την ένορκο ομολογία ως μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου και ότι επιφυλάττετε απ?"ώςτο δικαίωμαναζητήσετε όπως γίνει δεκτή η ένορκος ομολογία ως μαρτυρία σε περί πτωση που κρίνεται τούτο αναγκαίοσε μεταγενέστερο στάδιο της υποθέσεως εάν δεν λήξει η υπόθεση με την απόφαση που πιθανόν να δώσει το Δικαστήριο στο παρόν στάδιο με βάση τις αγορεύσεις που έχουν τεθεί ενώπιον μας;" Ο δικηγόρος του αιτητήαπάντησε "μάλιστα" και το Δικαστήοιο είπε: "Η ένορκη δήλωση καιτο περιεχόμενο της θα αγνοη θούν όπως και οιαδήποτε αναφορά σε αυτήν εις τις αγορεύσεις." 40 Και ο αιτητής προχωρεί στην ένορκη δήλωση του και λέγει: 111 Α. Λοΐζου, Π. Ζαβρόςν.Δημοκρατίας
(1989)"Συμβουλεύομαι απότον δικηγόρο μου και πιστεύω πως το Δικαστήριο τούτο υπό την Αναθεωρητική του Δικαιοδοσία ερευνά και διαπιστώνει ακόμη και αυτε πάγγελτα ταγεγονότα τηςενώπιον του υποθέσεως. 5 Συμβουλεύομαι περαιτέρω από τον δικηγόρο μου και πιστεύω πως η μαρτυρία που επιδιώκω να προσα γάγω είναι αναγκαίαγια να μπορέσει το Δικαστήριο να αξιολογήσει όλα τα πραγματικά γεγονότα και να απο νείμει δικαιοσύνη ιδιαίτερα σε θέματα όπου υπήρξε ,10 έντονη και σκανδαλώδης παρέμβαση της εκτελεστικής εξουσίας της Δημοκρατίας στην ανέλιξη και την τοπο θέτηση δημοσίων υπαλλήλων." Είναι η θέση της Επιτροπής ότι ο αιτητής , αν είχε τη 15 δυνατότητα, θα έπρεπε να είχε προσβάλει άμεσα την ακύ ρωση από την Επιτροπή της προσφοράς προαγωγής που του έγινε εντός της προβλεπομένης από το Αρθρο 146.3 του Συντάγματος προθεσμίας των 75 ημερών ήακόμακαι έμμεσα προσβάλλοντας την προαγωγή του Μίκη Ζαπίτη. 20 Ο αιτητής όμως δεν προσέβαλε οποιαδήποτε από τις πρά ξεις αυτές της Επιτροπής και επομένως, μια και πέρασε η προθεσμία των εβδομήντα-πέντε ημερών, ηπιο πάνωακυ ρωτική απόφασητης Επιτροπής έγινε τελεσίδικη. Επιχει ρεί δε μετά παρέλευση πέντε περίπου ετών να αμφισβητή- 25 σει την εγκυρότητα της απόφασης της Επιτροπής ημερομηνίας 25 Φεβρουαρίου 1984, με την οποία ακύρωσε την προσφορά προαγωγής πουτου έγινε. Περιπλέον οι ισχυρισμοί του αιτητή, που περιέχονται 30 στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 16 Νοεμβρίου 1987, δεν τέθηκαν ποτέ ενώπιον της Επιτροπής και έτσι δεν μπορούν να παρουσιάζονται εκ των υστέρων. Ο δικαστι κός έλεγχος μιας διοικητικής πράξης ή απόφασης γίνεται με βάση τα δεδομένα που το διοικητικό όργανο είχε ενώ- 35 πιόν του κατά τηλήψητηςαπόφασης. Οι επιστολές του αιτητή ημερομηνίας 23 Φεβρουαρίου 1984 (Παράρτημα3) και 20 Αυγούστου 1987 (Παράρτημα 10) ήταν ενώπιον της Επιτροπής. Το περιεχόμενο τους 40 είναι σαφές και συγκεκριμένο και επομένως το Δικαστή ριο δεν πρέπει να επιτρέψει την προσαγωγή προφορικής ή 112 3 AAA. 5 Ζαβρός v. Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. άλλης μαρτυρίας για σκοπούς ερμηνείας τους, αλλά το ίδιο το Δικαστήριο να προχωρήσει στην ερμηνεία τους. Περιπλέον η ένορκη δήλωση του αιτητή, ημερομηνίας 16 Νοεμβρίου 1987 δε σχετίζεται με την αιτούμενη θεραπεία ούτε και στηρίζεται σε οποιοδήποτε νομικό λόγο θερα πείαςπουπεριέχεται στην προσφυγή. Το θέμα αποδοχήςήόχι απότον αιτητήτης προσφοράς προαγωγής που του έγινε ήταν απόλυτα προσωπικό και 10 αφορούσε αποκλειστικά τον ίδιον. Οι λόγοι, που ο αιτητής επικαλείται στην ένορκη δήλωση του είναι καθαρά υποκειμενικοί και σχετίζονται με την τοποθέτηση τους μόνο και όχι με τη αποδοχή ή όχι από αυτόν της θέσης. Θέμα τοποθέτησης του αιτητήθαεγειρόταν μετά τηναπο15 δοχή από αυτόν της θέσης και επί του θέματος αυτού θα αποφάσιζεπάλι ηίδιαηΕπιτροπή. Αρα είναι άγνωστο σε ποια Επαρχία θα ετοποθετείτο ο αιτητής σε περίπτωση αποδοχής από αυτόν της προσφοράς προαγωγής που τουέγινε. 20 Εξάλλου ο αιτητής στην ένορκη δήλωση του δεναναφέ ρεται σε οποιαδήποτε παρέμβαση της εκτελεστικής εξου σίας στο έργο της Επιτροπής, η οποία τον είχε επιλέξει για τη θέσηκαι την οποία,με την επιστολή του, ημερομη25 νιας 23 Φεβρουαρίου 1984, (Παράρτημα 3), "ευχαριστεί διά την δικαίαναπόφασίντης". Ημαρτυρίαπουο αιτητής ζητά να προσαγάγει δεν μπορεί ναγίνει αποδεκτήαπό το Δικαστήριο, γιατί και αν ακόμα είναι ορθή, δεν είναι δυ νατό να οδηγήσει σε απόφαση του Δικαστηρίου ναθεωρή30 σει ως άκυρη την άρνηση του αιτητή να αποδεχθεί την προσφορά προαγωγής πουτου έγινε. 35 40 Είναι η θέση του ενδιαφερομένου προσώπου, επιπρό σθετα προς όσααναφέρονταιστην ένσταση της Επιτροπής ότι: "Η κατ' ιδίαν συμπεριφορά των αναμεμειγμένων με την πράξη ατόμων, τα κίνητρα ή προθέσεις τους έξω και πέραν των γραπτών δηλώσεων τους, ιδιαίτεραόταν δεν είχαν τεθεί ποτέ ενώπιον της Επιτροπής,δεναποτε λούν συστατικά ή προπαρασκευαστικά στοιχεία ή πραγματικότητα που συντέλεσαν στην έκδοση της διοι113 Α. Λοΐζου, Π. Ζαβρό;ν.Δημοκρατίας
(1989)κητικής πράξης. Γι' αυτό και δεν μπορούν να παρου σιάζονται εκ των υστέρων. Ηπροβολή των στοιχείων τούτων ενώπιον τουΔικα στηρίου στο στάδιο που υποβάλλονται αποτελεί προ- 5 απάθεια μετατροπής του Δικαστηρίου σε Διοικητικό Όργανο και/ήσε έκδοση απόφασης Δικαστικής πουθα στηρίζεται σε ισχυρισμούς που δεν τέθηκαν ποτέ στην διοίκηση. Η εξέλιξη αυτή ουσιαστικά σημαίνει υποκα τάσταση της διοίκησης από το Δικαστήριο και όχι 10 άσκηση Δικαστικού ελέγχου περί το κύρος τηςπράξης. Ο αιτητής με δύο επιστολές του ιδίου και μια του δι κηγόρου του προς την Επιτροπή δεν ενδιαφέρθηκε να αναφέρει τους λόγους που τώρα ισχυρίζεται για πρώτη φορά και αποπειράταιτώρα να εμφανίσει ενώπιον του Δικαστηρίου. 15 Η ιδιομορφία της δίκης με βάση το Αρθρο 146 του Συντάγματος και το ανακριτικό σύστημα αφορούν στα 20 υπάρχοντα περί την προσβαλλομένη πράξη δεδομένα στα οποία στήριξε την πράξηη Επιτροπή'. Οι επιστολές του αιτητή(23.2.84,20.8.87και21.8.87) ήσαν ενώπιον της Επιτροπής. Επ' αυτών χωρεί μόνο 25 Δικαστική ερμηνεία (αν παρίσταται ανάγκη) του περιε χομένου τους και όχι ηπαροχήαδείας προσαγωγής για πρώτη φορά ισχυρισμών που ποτέ δεν υποβλήθηκαν στην Επιτοοπή. 30 Με την επιχειρούμενη εισαγωγή των νέων ισχυρι σμών, ουσιαστικά γίνεται προσπάθεια να δικαστεί ημη προσβληθείσα άρνηση ανακλήσεως με ισχυρισμούς, μάλιστα, που δεν τέθηκαν ποτέ ενώπιον της Επιτρο πής. Γεγονός που καθιστά άκρως δυσχερή τη θέσητου 35 ενδιαφερομένου προσώπου, γιατί αφορούν λόγους άσχετους με τα στοιχεία επιλογής που είχε ενώπιον της η Επιτροπή και που νόμιμα αποφάσισε ως αποφάσισε την προαγωγή του ενδιαφερομένου προσώπου. Από την ένορκη δήλωση του αιτητήδεναποκαλύπτε ται οποιοσδήποτε λόγος, βάσει του οποίου η Επιτροπή 114 40 3 AAA. 5 Ζαβρόςv. Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. ενήργησε παράνομα. Απλώς επικαλείται 'σκανδαλώδη παρέμβασητης εκτελεστικής εξουσίας της Δημοκρατίας στη ανέλιξη καιτην τοποθέτηση δημοσίων υπαλλήλων', όχι στο έργο της Επιτροπής που επέλεξε τον αιτητή αρχικάγιατην θέση. Η υποβολή της εξεταζόμενης αίτησης εξακολουθεί να αφήνει τον αιτητήχωρίς έννομο συμφέρον στην υπό εξέταση προσφυγήτου". 10 Προς υποστήριξη της αίτησης του ο ευπαίδευτος δικηγόρος του αιτητή επικαλέστηκε το θεσμό 11 των θεσμών του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, όπως επίσης τις υποθέσεις Σκονρίδης ν. Γενικού 15 Εισαγγελέα
(1967)3Α.Α.Δ.518στη σελ. 520, Ααριπράκην. ΤηςΔημοκρατίας
(1970)3Α.Α.Δ.72 στησελ.74, Αντωνίου ν. ΤηςΔημοκρατίας
(1971)3Α.Α.Δ. 417. Αυτές αναφέρονταιστα καθήκοντακαιτις εξουσίες του 20 Δικαστηρίου στην άσκηση της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας, κάτω από το Αρθρο 146 του Συντάγματος, και πως το Δικαστήριο τούτο έχει την εκλογή είτε να διαλευκάνει την κατάσταση ως προς τα πραγματικά γεγονότα, είτε να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση 25 και να επιτρέψει να το κάμει αυτό η αρμόδια διοικητική αρχή (Ίδε Φωτιάδης και Σία ν. Της Δημοκρατίας,
(1964)Α.Α.Δ. 102 στη σελ. 115), και ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να καλέσει οιονδήποτε πρόσωπο να δώσει μαρτυρία ή να παρουσιάσει έγγραφα σχετιζόμενα με την 30 εγκυρότητα της επίδικης απόφασης για να μπορέσει το Δικαστήριο να καταλήξει σε δίκαιη απόφαση στην υπόθεση. Το θέμα της αποδοχής μαρτυρίας από το Δικαστήριο 35 τούτο στην Αναθεωρητική του Δικαιοδοσία διέπεται από τις αρχές πουβρίσκονται στην υπόθεση Κνριακίδης ν.Της Δημοκρατίας, 1 Α.Α.Δ.66 στη σελ. 69, όπουτο Δικαστήριο επέστησε την προσοχή των διαδίκων στο γεγονός ότι ένας από τους καθοδηγητικούς παράγοντες που θα 40 ακολουθούνται στην εξέταση της αποδοχής οιασδήποτε μαρτυρίας είναι κατά πόσο τέτοια μαρτυρία είναι εύλογα σχετική προς οιονδήποτε επίδικο θέμα και αποδειχτική οιουδήποτε επίδικου θέματος ενώπιον του Δικαστηρίου 115 Α. Λοΐζου, Π. Ζαβρό; ν. Δημοκρατίας
(1989)και μπορεί ήόχι ναβοηθήσει τοΔικαστήριο στην απονομή δικαιοσύνης στη συγκεκριμένη περίπτωση σύμφωνα με τη δικαιοδοσία του. Οι αρχές αυτές υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου
(1982)3 Α.Α.Δ. 387, όπου στη σελ. 389 παρατίθεται επί λέξει η παράγραφος πουπεριέχει τις πιο πάνωαρχές. Αξίζει δε να τονισθεί εδώ ότι η αποδοχή μαρτυρίας πρέπει όπως λέχθηκε στην υπόθεση Ααμηράκη (άνωθι)να είναι σχετική με την εγκυρότητα της επίδικηςαπόφασης. 5 10 Στην προκειμένη περίπτωση ο αιτητής ουδέποτε έθεσε τους ισχυρισμούς του ενώπιον της Επιτροπής. Όταν δε 15 έγγραφε σε αυτήστις 20 Αυγούστου 1987, είχε καθήκονα θέσει ενώπιον αυτής τα γεγονότα επί των οποίων βάσιζε τον ισχυρισμό του, ότι δηλαδή δεν ήταν με ελεύθερη βούληση, όπως ισχυρίζεται τώρα που έκανε την επιλογή του για μη αποδοχή διορισμού του το 1984, εάν ήθελε να 20 ληφθούν υπόψη κατά τηλήψητης σχετικής απόφασηςμια και ο ίδιος ήτανο γνώστης αυτών. Εν πάση περιπτώσει η μαρτυρία την οποία ο αιτητής επικαλείται είναι άσχετη με την υπόθεση γιατί δεν μπορεί 25 να οδηγήσει στην ακύρωση της επίδικης πράξης της Επιτροπής με την οποία διόρισε τον Ανδρέα Μαντοβάνη, ούτε και θα μπορούσε μετά πάροδο τεσσάρων χρόνων το Δικαστήριο τούτο να ακυρώσει την πράξη της ανάκλησης από την Επιτροπή, της προσφοράς διορισμού ή της 30 επιλογής του αιτητή για διορισμό, γιατί τούτο θα ισοδυναμούσε με καταστρατήγηση των προνοιών του Αρθρου 146.3 του Συντάγματος που θέτει εβδομήνταπέντε ημερών προθεσμία για προσφυγή εναντίον απόφασης την οποίαν έπρεπε να προσβάλει και δεν 35 προσέβαλε εντός τηςπροθεσμίας εκείνης. Ως προς το θέμα τουποιος ήτοοουσιώδης χρόνος βάσει του οποίου θα έπρεπε η Επιτροπή να επανεξετάσει την υπόθεση μετά το ακυρωτικό αποτέλεσμα στην προσφυγή κατά του διορισμού του Μίκη Ζαπίτη, χωρίς αμφιβολία μπορεί να λεχθεί ότι ήτο η 25 Φεβρουαρίου 1984, η ημερομηνία δηλαδή που η Επιτροπή πληροφορήθηκε για 116 40 3 AAA. Ζαβρόςv. Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. τη μη αποδοχή από τον αιτητή της προσφοράς της και ενήργησε σαν αποτέλεσμα αυτής ακυρώνουσα την επιλογή και προσφορά διορισμού σ'αυτόν. 5 Είναι φανερόν ότι ο αιτητής μετά τη μη αποδοχή της προτάσεως διορισμού μετην επιστολή ημερομηνίας 23Φε βρουαρίου 1984, εγκατέλειψε το δικαίωμα να θεωρηθεί υποψήφιος και ο ουσιώδης χρόνος για τους σκοπούς της επανεξέτασης δεν μπορούσε πλέον να είναι η 10 Φεβρουα10 ρίου 1984, αλλά όπως εύπαμε ήδη ο χρόνος αμέσως μετά την ανάκλησητης προσφοράςδιορισμού προςτοναιτητή. Πρέπει όμως να λεχθεί επίσης ότι και ανακόμη εγίνετο αποδεχτή η μαρτυρία που επικαλείται ο αιτητής δεν θα 15 είχε καμιά αποδειχτική αξία σχετικά με την απόφασητης Επιτροπής η οποία τον επέλεξε και κατ' ουδένα τρόπο επηρεάσθηκε στην άσκηση της διακριτικής της ευχέρειας. Αν δε υποθέσουμε ότι ο ίδιος επηρεάσθηκε απόπρόσωπα ευρισκόμενα στην Εξουσία κατά τον επίδικο χρόνο που 20 αποφάσισε να αρνηθεί την προσφορά, το θέμα περιστρε φόταν ως προς την τοποθέτηση του, που θα εγίνετο μετά την αποδοχήτου,και όχι ως προς το διορισμό στον οποίο προέβηκε η Επιτροπή.25 Για όλους τους πιο πάνω λόγους έχομε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ηαίτηση πρέπει να αποτύχει καιαπορρί πτεται χωρίς έξοδα. Η αίτησηαπορρίπτεται χωρίς έξοδα. 117