← Κύπρος

clr/1989/1989_3_1098.pdf

(1989)15Μαΐου,19S9 [Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π..ΜΑΛΑΧΤΟΣ. ΣΤΥΛΙΑΝ1ΔΗΣ. ΠΑΠΑΔΟΙΙΟΥΛΟΣ. ΧΑΤΖΗΤΣΑΙΤΑΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ,Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΜΙΚΗΣ ΖΑΠΓΓΗΣΚΑΙ ΑΛΛΟΣ Αιτητές. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ής ηαίτηστ). (Υποθέσεις AQ. S70/S7, S73/S7) Δεδικασμένα — Ακχ'ιροχπ]διοικητικήςπράζεως μεβάση σιγκτκριμίΛΧί παθή­ ματα — Άσκησιι εγέσεοις— Απόσινσΐ] ζέσεως — Σχόλια"' Ολομέ/χιας Αλχοτάτον Δικαστηρίου, πον r/nttv χοχής να χοοιγπφί σνζήτηση — CkJkiyxtTaTr[\'cna\Ttta(niToveeuaTOZwEAYJk\uQqa?€a\^ μέΛΊ]«τκί ταεκτε/χσηκάενοήματατονΔικαστηρίον— Σϊ·\τα)·μα. Άρθρο 1465— Huris v.Republic (19S9)3C.L.R.. ]47παυατάΟψχ με επιδοκψααία. Δημόσιοι Ymuujfioi — Προαγωγές — Καθήκον προτιμϊρεως τον καπάληλοτέυον νπο^ιηψίον— ΤοΑηοτατο δικασν)ριο &ν επεμβαίνει. αν η διοίκησί]δη' ι-περέβηταακραίαόρια τηςδιαχριτικήςτηςεξουσίας — IV αϊτό για να επιτύχει.ο αιτώνπρέπι-ι ναδείξει έκδηληνπεηαχή. Λημόαιοί Υ.τάλλ/jAOi — Παοιν (ϊτ,'ές— Ποοοό\Ία — Ακαδημαϊκά προσό\Ί(ΐ. μη αναγόμε\χι σεπ?.εο\·έκτηιια, αλλά σχετιζόμενα με τα χαθηκοπα τΐ]ςθέσιις— Βαρύτητα. Τοκύριοθέμαστη\'νπό&ΐσηαιτήήτανκατάπόσοκατάτην επαγε^έ*Το σχετικόκείμενοπαρατίθεται α\ποΰσιοστησελ 1102 1098 5 ]Q \$ 3 Α.ΑΛ. 5 Ζαιίτης κ.ά.ν.Δημοκρατίας τάση του θέματος διορισμού Επαρχου μετά από ακύρωση του πρώτου διορισμού απόΔικαστή τουΑνωτάτου Δικαστηρίου ορθάη ΕΑΥ. θεώ­ ρησε εαυτήνδεσμίαντωνευρημάπονστην ακυρωτικήαπόφαση.Τοθέμα τούτοηγέρθη,γιατί μετάαπόάσκησηεφέσεως εναντίον τηςεν λόγω ακυρωτικής αποφάσεωςκαιμετάαπόαπόσυρσητηςεν λόγω εφέσεα>ςηολο­ μέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου προχώρησε, χ(ορίς να προηγηθεί συζήτηση σε σχόλια, που σύμφωνα [ΐε τους συνηγόρους τους αιτούντος είχανως αποτέλεσμα τη\*πλήρηαπελευθέρωση τηςδιακριτικής εξουσίας της ΕΑΥ. απόταευρήματαστην πρωτόδικηαπόφαση. 10 15 Η τελευταία εισήγηση απερρίφθη. Η ΕΑΥ. ορθά θεώρησε εαυτήν δεσμίαν των εκτελεστικών ευρημάτων στην ακυρωτική απόφαση. Ορθά αεακαδημαϊκά προσόντα, που σχετίζονται με τα καθήκοντατης θέσης, δόθηκε βαρύτητα,μετά από συνεκτίμηση των με τα άλλα στοιχεία. Οι αιτούντες δεν απέδειξανέκδηληυπεροχή. Οι Αιτήσεις Ακνρίόσεωςαπορρί­ πτομαι. 20 Αναφερόμενες νποΟέσεις. Ααμπήςχαι Ά'/λοι ν. Δημοκρατίας
(1986)3ΑΛΑ. 130. Παπαδόποχιλος ν.Δημοκρατίας και A/Jxm (19S3) 3A A A 1423, 25 Maris v.Republic (19S9) 3 CL.R. 147, Δημοκρατία και Αλλος ν. Καστε/Μίνος (19SS) 3ΑΛΑ. 2249, 30 Δημοκρατία ν.ΗαπαμιγαήΧ(19S9) 3ΑΛΛ. S23, Ρούσσος ν.Δψοκρατίας
(1987)3ΑΛΑ. 1217. Φυάγκος ν.Δημοκρατίας
(1970)3ΑΛΑ. 312, 35 ΑάρκοςκαιΑ/Ιος ν. Δημοκρατίας(19S9) 3ΑΛΑ.804. Πρόσφυγε;. 40 Προσφυγές ενα\τίοντηςαπόφασηςτης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηοεσία; μετηνοποίατο ενδιαφερόμενο πρόσωπο προάχθη­ κε στη θέσηΕπαρχου. 1099 Ζαπιτη;κ.ά.ν.Δημοκρατία;
(1989)Λιμ. Λεμονάρης, γιατονΑιτητήστηνυπόθεση870/
  1. Χ. Ιερείόηζ για τον Ε. Κιττή,για τον Αιτητή στην υπόθεση 873/
  2. 5 Λ. Σ.Αγγελίδης,γιατοΕνδιαφερόμενοπρόσωποστηνυπόθε­ ση870/
  3. Χ. ίερείδης, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην υπόθεση 873/
  4. 10 Π. ΧΆημητρίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για την Καθ' ηςη αίτηση. Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Η απόφαση θα εκδοθεί από τον κ. Χρ. Αρτεμίδη. 15 ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ. Δ.: Οι δύο ατπές προσφυγές προσβάλλουν την ίδια διοικητική πράξηκαι γι' αυτόσυνεκδικάστηκαν από τηνΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου. Ηεπίδικηαπόφα- 20 ση, πουαφοράτηνπροαγωγή στηνθέσηΕπαρχοι) του ενδιαφε­ ρομένου προσώπου Ανδρέα Μαντοβά\η. λήφθηκε από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας στις 10.8.1987 καιδημοσιεύτη­ κεστηνεπίσημηΕφημερίδαστις2S.8.87μεαναδρομική ισχύτου διορισμού από 1.3.
  5. 25 Ταγεγονότα τηςυπόθεσης είναιταεξής: Στις25.2.19S4η Ε.Δ.Υ. αποφάσισεναπροαγάγειτοναιτητή ΖαπιτηστηθέσηΕπαρχουατό 1.3.
  6. Στις25.2.1986όμως το 30 Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την πιο πάνω απόφαση σης Προσφυγές 122/84, 123/84και240/84,καθόσο μέρος της αφο­ ρούσε στηνπροαγίογήτουΖαπιτη. Οιαιτούλτες στιςπιο πάνω προσφυγές ήσαν οι: Ιούλιος Λαμπής. Ανδρέας Μαντοβάνης, που είναιτο ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην παρούσαυπόθεση, 35 και Δημήτρης Παπαδόπουλος, ο δεύτερος από τους ενώπιον μαςδύοαιτούντες. Μετάτηνακύρωσητηςπροαγωγήςτου Ζαπιτη,ηΕΑΥ. σε συνεδρία της, στις 28.2.S6, αποφάσισε να τον ειδοποιήσει να 40 επανέλθει στη θέση που κατείχε προηγουμένως, δηλαδήαυτή τουΔιοικητικούΛειτουργού Α,ΓενικόΔιοικητικόΠροσωπικό. 1100 3 ΑΛΑ. Ζαπίτης κ.ά.ν.Δημοκρατίας Αρτεμίύης Δ. Ο Ζαπίτηςκατεχώρησεέφεση(Α.Ε.577) εναντίοντηςπρωτόδι­ κηςαπόφασης στις πιοπάνω προσφυγές,τηνοποίαόμως απέ­ συρε στις 3.7.
  7. 5 10 15 ΗΕ.Δ.Υ. σε νέα συνεδρία της, στις 10.8.87,επελήφθηπάλι τουζητήματοςτηςπλήρωσηςτηςθέσης Επαρχουκαιπροχώρη­ σε στην επανεξέτασητων ενώπιον τηςστοιχείων αναφορικά με όλους τους υποψήφιους, έχοντας υπόψη το νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, δηλαδή25.2.84,καιαποφάσισε μεπλειοψηφίατριώνψήφωνέναντι μιας,ναπροαγάγει στηθέση Επαρχου το ενδιαφερόμενοπρόσωποΑ.Μαντοβάνη. Ο δικηγόρος του αιτούντος Ζαπίτηστην προσφυγή870/87, ήγειρε στην αγόρευση του αριθμό νομικών ζητημάτων για να υποστηρίξει ότιηεπίδικη απόφασηείναιπλημμελής καιπρέπει ως εκτούτου ναακυρωθεί. Οι προβαλλόμενοι γιατην ακύρω­ σηλόγοι μπορείνασυνοψιστούν ως εξής: (α) ΗΕΛ.Υ. δενεπέλεξετον καλύτερουποψήφιο. 20 (β) Η εκτίμησητη::σεότιαφοράτηναξίακαιπροσόντατους είναι εσφχχλμέ\η. 25 30 35 40 (γ) Δεν έλαβε υπόψη τα υψηλότερα προσόντα του αιτητή καθώςεπίσηςκαιτοπεριεχόμενο των ετησίων εμπιστευ­ τικών εκθέσεων, τη σύσταση του Προϊσταμένου και την επίδοσητουστις συνεντεύξεις και, (δ) Απέδωσευπέρμετρησημασίασταακαδημαϊκάπροσόντα του ενδιαφερομένου προσώπου Μαντοβάνη,που υπο­ βλήθηκε συνάμαπως είναι άσχεταμετηφύσητων καθη­ κόντων τηςθέσης. Ηκαθ'ης ηαίτησηυποστηρίζει πως η απόφασητης Ε.Δ.Υ. είναι καθόλα ορθή και νόμιμη, εφόσο λήφθηκε ύστερα από σωστή άσκηση της διακριτικής της εξουσίας μετά από ορθή αξιολόγηση των ουσιωδών στοιχείων, κριτηρίων και γεγονό­ των πουαφορούσαντουςυποψηφίους. Το βασικότερο νομικό επιχείρημα που προβάλλει οδικηγό­ ρος τουαιτούντος Ζαπιτη είναι ότιηΕ.Δ.Υ.παρερμήνευσεκαι παραγνώρισε τις οδηγίες της Ολομέλειας του Ανωτάτου 1101 Αρτεμίδης, Α. Ζαπίτηςκ,ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)Δικαστηρίου στην Αναθεωρητική Έφεση577 επειδή,σεαντίθεση μεαυτέςθεώρησε τον εαυτότηςδεσμευμένο απότα ευρήμα­ τακαισυμπεράσματατουΠρωτόδικουΔικαστηρίουστηνπρο­ σφυγή Λαμπής και jVJ.ot ν.Δημοκρατίας
(1986)3Α.Α.Δ.
  1. (Προσφυγές 122/
  2. 123/84 και240/84). Όπως έχουμε ήδη αναφέρει, ο αιτητήςστην κρινόμενηυπό­ θεση Ζαπίτης, κατεχώρησε έφεση εναντίον της πιο πάνω ανα­ φερόμενης πρωτόδικης απόφασης (έφεση αρ. 577) την οποία όμως απέσυρε κατάτην ακρόαση, στις 3.7.
  3. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου είπε τα εξής, μετά τη δήλωση του δικηγόρουτου με τηνοποίααπέσυρετηνέφεση. "In the circumstances, this appeal has to be dismissed as withdrawn. We have to observe,however,that we agree that the promotion of the applicant was rightly annulled by the learned trial Judge on theground mentionedby counsel for the appellant. As we have not heard to the end arguments on the remaining issueswe should notbe taken as affirming any of the otherfindingsand conclusions of thelearned trial Judge. 5 10 15 20 As regards the suitability for promotion of any of the candidates to the post of District Officer it is now up to the Commission to reconsider the matter and to select the most suitable candidate for the post after a proper exercise, in an unfettered by any other consideration manner, of its discretionary powers." 25 30 Ο κ. Λεμονάρης εισηγείται πως η πιο πάνω"απόφαση", όπως την αποκαλεί,του Ανωτάτου Δικαστηρίου καιιδιαίτερα αυτά πουαναφέρονταιστηδεύτερηπαράγραφο,απέκλειαντην Ε.ΔΥ. απότουναθεωρεί τηνπρωτόδικηαπόφασηως δεσμευ­ τική και όφειλε επομένως να επανεξετάσει το ζήτηματων διο­ ρισμών' δίχως να ακολουθήσει τα ευρήματα του Δικαστηρίου που περιέχονται σ' αυτή. Η νομική συζήτηση του ζητήματος που ήγειρε ο κ. Λεμονάρης καιηετυμηγορίαμαςπάνωσ' αυτόθααποφασίσει τη δεχτότητα ή απόρριψη και των δυο προσφυγών. Προτού όμως προχωρήσουμεστην εξέτασητουθέματοςθααναφερθού1102 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ζαπίτης κ.ά.ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης, Δ. μεμεκάποιαλεπτομέρειασταγεγονότατουδιορισμούστηθέση Επαρχων που έχειδικαστικήπροϊστορία. Γιατο σκοπόαυτό θα τα επαναλάβουμε ουσιαστικά όπως εκτίθενται από το Δικαστήπουεπελήφθηπρωτοδίκωςτωνπροσφυγώνστηνυπόθέση ΙούλιοςΛαμπή και Άλλοι,που αναφέρεται πιο πάνω. Τα γεγονότα και ευρήματα του Δικαστηρίου αναφέρονται με λεπτομέρεια στησύνοψητωνεκδοτών. Στις23.10.1981ηΕ.Δ.Υ.προκήρυξετιςτέσσεριςκενές θέσεις Επαρχων στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Επειδήη θέση είναι εξειδικευμένη, ηΕ.Δ.Υ., βάσει τουάρθρου 35
(1)τουπερίΔημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967.όπωςέχει τροποποιηθεί. (Νόμος 33/67), απέστειλε τις αιτήσεις στη Συμβουλευτική Επιτροπή, πουσυνεστήθη βάσειτουάρθρου34 του Νόμου. ΗΕπιτροπήαυτήμετάαπόανεπιτυχείςπροσπά­ θειες ναπροβεί σε συστάσεις, καιαφούδέχτηκε στο μεταξύ σε συνέντευξη τους αιτητές. πήρε τελικά την απόφασητης στις 13.9.19S3. Μεαυτή σύστηνε εφτά υποψήφιους. Σεαυτούςδεν περιλαμβάνοντανοενώπιονμαςαηητήςΠαπαδόπουλοςκαιτο ενδιαφερόμενο πρόσωπο Μαντοβάνης. Ο πρώτος όμωςπρό­ σβαλε με επιτυχία τη σχετική απόφαση της Συμβουλευτικής Επιτροπής, [δες: Παπαδόπουλοςν. Δημοκρατίας
(1983)3 ΑΛΛ. I423J. Συνοπτικάτα ευρήματατου Δικαστηρίου στην προσφυγή αυτή,ήταν ότι η Συμβουλευτική Επιτροπή έδωσε υπερβάλλουσα βαρύτηταστις συνεντεύξεις, ηέρευνα τηςήταν ανεπαρκήςκαιηαιτιολογίατηςπλημμελής. ΜετάτηναπόφασηαυτήτουΔικαστηρίου,ηΣυμβουλευτική Επιτροπή επανεξέτασετοζήτημακαισύστησεέντεκαυποψήφιους.Αυτήτη φοράστουςσυστηθένπες περιλαμβάνοντανοιδύο αιτούντες στις κρινόμενες προσφυγές και το ενδιαφερόμενο πρόσωποΜαντοβάνης. Η ΣυμβουλευτικήΕπιτροπήπαρατήρη­ σε.αναφορικά μετον αιτητή Παπαδόπουλοκαιτοενδιαφερό­ μενο πρόσωπο Μαντοβάνη,ότι ηεπίδοση τους κατάτις συνε-. νπεύξεις ήτανχαμηλότερη απότους υπόλοιπους υποψήφιους. ΗΕ.Δ.Υ. δέχτηκεηίδιασεσυνέντευξη τουςυποψήφιους,στην παρουσίατουΓενικούΔιευθυντήτουΥπουργείου Εσωτερικών οοποίος,αφούαξιολόγησε τηνεπίδοσητουςπαρατήρησεότιοι ΜαντοβάνηςκαιΠαπαδόπουλος ήσανκαλοί, ενώ τοενδιαφερόμενοπρόσωποστιςπροσφυγές-122/84,123/84και240/84,και αιτητής ενώπιό μας Ζαπίτης, ήταν εξαίρετος. Η Ε.Δ.Υ.όμως προέβηστηδικήτηςαξιο>.όγησηγιανασυμπεράνει ότι οαιτη1103 Αρτεμίδης, Δ. Ζαπίτης κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)τήςΠαπαδόπουλοςήτανκαλόςενώοιΜαντοβάνηςκαιΖαπίτης σχεδόν πολύκαλοί. Στις 10.2.84ηΕΔ.Υ. επέλεξετουςτέσσεριςυποψήφιους και τουςδιόρισε στηθέση Επαρχου. Οι Ζαπίτης,Παπαδόπουλος και Μαντοβάνης δεν ήσαν μεταξύ αυτών που διορίστηκαν. Έναςόμωςαπότουςεπιλεγέντες δεναπεδέχθητοδιορισμόκαι έτσιη Ε.Δ.Υ. διόρισε στηντέταρτηθέσητον Ζαπιτη. 5 ΤοΔικαστήριο αποδεχόμενοτοαίτημαστις πιοπάνωπρο- 10 σφυγές,ακύρωσετο διορισμό τουδίδονταςτους εξής λόγους. Η Ε.Δ.Υ.προσέδωσε υπερβάλλουσα καιαδικαιολόγητη βαρύ­ τηταστηναπόδοση τωναιτητώνστις ενώπιοντης συνεντεύξεις μεαποτέλεσμανααποκλείσει τους ΙούλιοΑαμπήκαιΔημήτρη Παπαδόπουλο από την τέταρτηκενή θέση Επαρχου,παρόλο 15 που η υπεροχή τους έναντι του Ζαπιτη ήταν έκδηλη σε ότι αφοράτηναρχαιότητακαιπροσόντα. Η Ε.Δ.Υ. όφειλε επομέ­ νως να αιτιολογήσει την απόφασητης όταν παραγνώριζετην αρχαιότητακαιπροσόντατωνΛαμπήκαιΠαπαδόπουλου ένα­ ντιτουΖαπιτη. ΑναφορικάμετονΜαντοβάνη, τοΔικαστήριο 20 είπε πως,παρόλοπουηαξιολόγηση της επίδοσης τουαπότο ΓενικόΔιευθυντήδενέγινεαποδεχτήαπότηνΕ.Δ.V.. εντούτοις τηθεώρησε ένααπότους λόγους γιατους οποίους έκρινε τον Ζαπίτη καλύτερο του Μαντοβάνη. Πάραπέρα,και παρότιη Ε.Δ.Υ. αξιολόγησε την απόδοση τόσο του Ζαπίτη όσο και 25 Μαντοβάνηως σχεδόν πολύκαλή.προχώρησε να εξειδικεύσει και απομονώσει ένα στοιχείο πάνω στο οποίο θεώρησε τον Ζαπίτηκαλύτεροτου Μαντοβάνη. δηλαδή αυτό της πρακτικής προσέγγισης διαφόρωναναφυόμενωνθεμάτων. Αυτή ηαπο­ μόνωσηκαιεξειδίκευση,προχιόρησεναπειτοΔικαστήριο,ήταν 30 φτωχή δικαιολογία για να προτιμηθεί ο Ζαπίτης. Το ΔικαστήριοβρήκεεπίσηςπωςηΕ.Δ.Υ. εσφαλμέναέλαβευπόψη τηςτογεγονόςπωςτο 1982οΖαπίτηςθεωρήθηκεκαλύτεροςγια προαγωγή από το Μαντοβάνη στη θέση Διοίκητικού Λειτουργού Α'. Αυτόήτανέναάσχετοστοιχείο που αφορούσε 35 άλληθέση καιηΕ.Δ.Υ. δενμπορούσενατο μετρήσει εις βάρος του Μαντοβάνη. Είναι αυτήτηναπόφαση πουοδικηγόροςτου Ζαπίτηειση­ γείταιπωςηΕ.Δ.Υ.δενέπρεπεναλάβειυπόψητηςκαιότιόφει- 40 λεναπαραγνωρίσειταευρήματατουΔικαστηρίουκαιναπρο­ χωρήσει να επανεξετάσει το ζήτημα του διορισμού ασκώντας 1104 3 Α.ΑΛ. Ζαπίτηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Αρτεμίδης, Δ. ελεύθερα τηδιακριτικήτης ευχέρεια. 5 10 15 20 Κατάτηγνώμημαςηθέσηαυτήείναινομικάεσφαλμένη. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν επελήφθη της έφεσης, εφόσο αυτή αποσύρθηκε. Τασχόλιαπουπροχώρησενακάμειδενήταναπο­ τέλεσμα συζήτησης της υπόθεσης ενώπιον του. Η πρωτόδικη απόφαση δεν ακυρώθηκε,από το λεκτικό δε των όσων είπε η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου το συμπέρασμα είναι πο)ςηΕ.Δ.Υ.ήτανελεύθερηναασκήσει τηδιακριτικήτης εξουσία,όπως βέβαιαο Νόμος,ηΝομολογία και το Σύνταγμαεπι­ τάσσουν.Πολύορθά,κατάτηγνώμημας,ηΕ.Δ.Υ.θεώρησε πως ήταν δεσμευμένηαπότην απόφασηκαι ότι όφειλε να ακολου­ θήσειτιςπαρατηρήσεις,σ/όλιακαιαιτιολογίατουΔικαστηρίου. Η απόφαση αυτή αφορούσε τους ενώπιον μας αιτητές και ενδιαφερόμενο πρόσωπογια την ίδιαεπίδικηθέση. Η αρχήότι ταΔιοικητικά όργαναοφείλουν να ακολουθούν την απόφασητου Διοικητικού Δικαστηρίου στη συγκεκριμένη προσφυγή στην οποίααφορά,είναι νομολογιακά θεμελιωι_ιένη. Πρόσφατη πάνω στο ζήτημα αυτό είναι η απόφαση της Ολομέλειας τουΑνωτάτου δικαστηρίουστηνυπόθεσηΧαρής ν. της Δημοκρατίας (19S9)3Α.Α.Δ. 147 στην οποίαγίνεταισυζή­ τηση του' θέματος με πλήρη αναφορά στη νομολογία. Παοαθέτουιιε σε ίίετάφοασηέναουσιώδεςαπόσπασμα: 25 30 35 40 "Οι αποφάσειςτωνΔικαστηρίων' στην αναθεωρητικήτους δικαιοδοσία, είναι δεσμευτικές επί όλων των οργάνων και αρχών της Δημοκρατίας (δες άρθρο 1465 τουΣυντάγματος) και όλα τα εκτελεστικά ευρήματα του Δικαστηρίου είναι δεσμευτικά γιατηδιοίκηση ηοποίαδεν είναι πλέον ελεύθερη ναέχειαντίθετηάποψηαπότααποδεδειγμέναγεγονότα στην απόφαση." (Δες επίσης την απόφαση της Ολομέλειας Δημοκρατία ν. Καστελάνοι-
(1988)3ΑΑ.Δ. 2249). Η Ε.Δ.Υ. στη συνεδρία της, στην οποία θα αποφάσιζετην πλήρωση της επίδικης θέσης, αναφέρει στο πρακτικό της ότι καθοδηγήθηκε από την απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου στις Προσφυγές 122/84, 124/84και240/84και το πρακτικότης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην έφεση 577, που αποσύρθηκε.Τοαιτιολογικό τηςεπίδικηςαπόφασηςτηςΕ.Δ.Υ., 1105 Αρτεμίδης, Δ. Ζαπίτης κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)που καταλαμβάνει εφτά σχεδόν δακτυλογραφημένες σελίδες, περιέχειόλαταουσιώδηστοιχείακαιγεγονόταπουαναλύονται μελεπτομέρεια,καιτηνχρίση της Επιτροπήςμετάαπόενδελε­ χήαξιολόγησητους.Στηνπρώτησελίδατωνπρακτικώνγίνεται αναφοράστηναπόφασηστιςπιοπάνωπροσφυγέςκαιακολουθούνταιμεσχολαστικότηταταευρήματατουΔικαστηρίουώστε ηνέααπόφαση της Επιτροπήςνασυνάδειπλήρωςμεαυτά. 5 Παραθέτουμεαυτούσιεςτιςσχετικέςπαραγράφους2.3,4,5 και 6 τωνπρακτικώντηςαπόφασηςτης Επιτροπής όπουσυνοπτι- 10 κάαπαριθμούνταιταευρήματατουΔικαστηρίουκαικαθορίζο­ νταιτακριτήριαλήψηςτηςαπόφασηςώστενασυνάδειμεαυτά. "
  1. Να μην αποδοθεί υπέρμετρη σημασία στην εντύπωση απότιςσυνεντεύξεις. 15
  2. Ηεντύπωση απότις συνεντεύξεις νασυνεκτιμηθεί μαζί με ταάλλα στοιχεία προσδιορισμού της αξίαςκαι κατ' εξοχήν τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις. 20
  3. Ναμηναποδοθείησημασία που αποδόθηκετηνπροη­ γούμενηφοράστο γεγονός ότιο Ζαπίτηςέκαμε καλύτε­ ρηεντύπωσησ' ό,τιαφοράτηνπρακτικήπροσέγγισηστα διάφοραθέματα.
  4. Ναμηναποδοθείησημασία πουαποδόθηκεστηναξιο­ λόγησητηςαπόδοσηςτωνυποψηφίων·στις συνεντεύξεις, πουέκαμεο ΓενικόςΔιευθυντής,ωςχωριστό στοιχείο.
  5. Ναμηληφθείυπόψη τοότιτοΕνδιαφερόμενοΜέροςτο 30 1982 κρίθηκεκαλύτεροςτουΜαντοβάνηγιαάλλη θέση. Στησυνέχειαη Επιτροπή,όπωςαναφέρειστηναπόφασητης, ασχολήθηκε μετη γενική αξιολόγησηκαισύγκριση τωνυποψη­ φίων αφού μελέτησε τα στοιχεία όπα>ς αυτά ανάγονται στον 35 ουσιώδη χρόνο,δηλαδή25.2.84,καθώςεπίσης τουςπροσωπι­ κούς φακέλουςκαιεμπιστευτικές εκθέσειςτων.Τα πορίσματα τηςΣυμβουλευτικήςΕπιτροπήςκαιηαπόδοσητωνυποψηφίων στιςσυνεντεύξεις,συνεκτιμήθΥρίαν μεταάλλαστοιχείαπουήσαν ενώπιοντηςΕπιτροπήςγιαναπροσδιοριστεί ηαξίατωνυποι]η- 40 φίων.ΗΕπιτροπήκατέληξετέλοςσταεξήςσυμπεράσματα που δικαιολογούνταιπλήρωςαπότααντικειμενικάστοιχεία: Οενώ1106 25 3 .ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ζαπίτηςκ.ά. ν. Δημοκρατίας Αρτεμίδΐ£,Δ. πιον μας αιτητής Παπαδόπουλοςκαι ενδιαφερόμενο πρόσωπο Μαντοβάνης ικανοποιούσαν την παράγραφο (α)(ι)του σχεδίου υπηρεσίας γιατί ήσαν κάτοχοι πανεπιστημιακού διπλώματος ή τίτλου σεκατάλληλο θέμα ενώ ο αιτητή Ζαπίτης ικανοποιούσε τηνπαράγραφο(α)(ιι),είχεδηλαδήγενική μόρφωσητουεπιπέδου απολυτηρίου εξατάξιας σχολής μέσης εκπαίδευσης. Οι αιτητές υπερέχουν σε αρχαιότητατου ενδιαφερομένου προσώπου στην προηγούμενη από την τελευταία προαγωγή τους θέση, παρόλο πουκαιοιτρειςείχανπροαχθείστηθέσηΔιοικητικούΛειτουργού Α από 15.1.
  6. ΗΕπιτροπήόμωςαποφάσισε,συνεκτιμώνταςόλα ταστοιχείαπουαφορούσανστηναξιολόγηση τωνυποψηφίων,να αποδώσει βαρύτητα στα ακαδημαϊκάπροσόντα. Ο συνήγορος τουΖαπίτηειοττ/ήθηκεπωςεσφαλμένααποφάσισεηΕπιτροπήνα δώσει βαρύτητασταακαδημαϊκάπροσόνταπουδεν είχανκαμιά σχέσημετηφύσητωνκαθηκόντωντουΕπαρχου. Διαφωνούμεμε τηθέση α\πή.Σεπρόσφατη απόφασηηΟλομέλειατου Ανωτάτου Δικαστηρίου (Δημοκρατία ν.Παπαμιχαϊ]).
(1989)3 ΑΛΛ.. 823) επικϊ>ρωσε απόφασητης ΕΔ.Υ. να δώσει βαρύτηταστα ακαδη­ μαϊκά προσόντα που σχετίζονταν με τη φύση των καθηκόντων τηςθέσης,συνεκτιμώντας ταβέβαιαμεταυπόλοιπαστοιχείαπου μετρούν στηγενική αξιολόγηση. ΤοΔικαστήριο είπεταεξήςσχε­ τικά. "Μέσα στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας της Επιτροπήςδημόσιας υπηρεσίαςνα επιλέξει τους καταλληλό­ τερους γιαδιορισμό στις επίδικες θέσεις, είχεκατάτη γνώμη μαςκαθήκοννασυνεκτιμήσειόλαταπροσόντατους. Ορθάδε έδωσε βαρύτηταστα ακαδημαϊκά προσόντα των ενδιαφερο­ μένων προσώπων,που σχετίζονται με τη φύση τωνκαθηκόντων της θέσης Διοικητικού Λειτουργού. Παραπέρα, η Επιτροπή ανέφερε στην απόφασητης πως έλαβε υπόψη.της όλαταενώπιον τηςστοιχεία ταοποίακαι αξιολόγησε." Τοενδιαφερόμενο πρόσωπο ΜαντοβάνηςέχειδίπλωμανομικήςκαιMASTER στηΔημόσιαΔιοίκηση,δεύτερουκύκλουπανε­ πιστημιακών σπουδών. Παρόμοια ακαδημαϊκάπροσόντα έχει καιοαιτητήςΠαπαδόπουλοςκαιορθάκρίθηκεπωςοιδυοαυτοί υποψήφιοι ήσαν ισότιμοι αναφορικάμε τους τίτλους σπουδών. Τακαθήκοντακαιοι ευθύνες του Επαρχου,όπωςαναφέρονται στα σχέδια υπηρεσίας, είναι η άσκηση εξουσίας με βάση τους νόμους της Πολιτείας.Νομικές επομένως γνώσειςκαι σπουδές σε θέματα διοίκησης είναι απόλυτα συναφή με τη φύση των 1107 Αρτεμίδης,Δ. Ζαπίτηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)καθηκόντωντηςθέσης. Η ΕΑΥ. έκρινε με πλειοψηφία 3 προς 1 ότι τοενδιαφερό­ μενοπρόσωπουπερείχετουαιτητήΖαπίτηακριβώςγιαταακα­ δημαϊκά τουπροσόντα,ενώ ήσαν ισότιμοι σταυπόλοιπαστοιχείααξιολόγησης. Η Ε.Δ.Υ.μεπαμψηφία έκρινε ότι τοενδια­ φερόμενοπρόσωπουπερείχετουαιτητήΠαπαδόπουλουσεόλα ταστοιχεία εκτόςαπό ταακαδημαϊκάπροσόντα,πουήσανισό­ τιμα, ενώ στην αρχαιότητα υπερείχε ο αιτητήςΠαπαδόπουλος. Η αρχαιότητα, όπως πρόσφατα έχει νομολογηθεί από την Ολομέλεια στην υπόθεση Ρούσσος ν. Δημοκρατίας
(1987)3 Α.Α.Δ. 1217, είναι ένααπόταστοιχεία πουσυσταθμίζεταιμαζί μεταυπόλοιπα,δεναποτελείδηλαδήαπόμόνοτουκαθοριστι­ κόπαοάγοντα στη αΗιολόγησητωνυποψηφίων. 5 10 15 Είναι γνωστή αρχή Διοικητικού δικαίουπως η Ε.Δ.Υ. έχει καθήκο να επιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιο. Η χρηστή διοίκηση απαιτεί όπως η πολιτεία έχει κατάλληλους και ικα­ νούς δημόσιους υπαλλήλους. Στηνάσκησητης διακριτικήςτης ευχέρειας ηΕ.Δ.Υ.δεν πρέπειναπεράσει ταακραία επιτρεπτά όρια. Όταν συμβεί αυτό ηαπόφασητης προσβάλλεται μεεπι­ τυχία από υποψήφιο που είναι ενδιαφερόμενο πρόσωπο στην επίδικηαπόφαση. Γιανα τοεπιτύχειόμως πρέπεινααποδείξει έκδηληυπεροχήτουέναντιτων διορισθέντων. 20 25 Από την ανάλυση που κάμνουμε πιο πάνωκαταδείχνεται πως οιαιτητέςδεναπέδειξανέκδηληυπεροχήέναντιτουενδια­ φερομένουπροσώπου. Όπως έχειεπίσηςνομολογηθεί ηΕ.Δ.Υ. έχει ευρύτερη διοικητική ευχέρεια ότανηαπόφαση αφοράδιο­ ρισμούς σε υψηλές θέσεις στη διοίκηση, όπως η παρούσα. 30 (Δες, Φράγκος ν. Δημοκρατίας
(1970)3 Α.Α.Δ. 312 καιπρό­ σφαταΞενήςΔάρκος και Ά\).λοςν.Δημοκρατίας(19S9) 3Α.Α.Δ. 804). Οι προσφυγές επομένως απορρίπτονται καιηαπόφασητης Επιτροπής επικυρώνεται. Οί προσφττ/ές απορρίπτονται. 1108 35

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.