clr/1989/1989_3_1109.pdf

(1989)Ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση Ακυρώσεως. Το Ανώτατο Δικαστήριοαπεφάσισεότι: Κακώςείχεσυνενωθεί ο Υπουργός Εσωτερικών ως διάδικος,γιατίηαρμοδιότηταανήκεστον Έπαρχοκατ' ευθείαναπότονόμοκαιο Υπουργός δενείχεανάμειξηστηνυπόθεση. Ο Έπαρχος είχε εξουσία να ενεργήσει, ως ενήργησε, με βάσηταπιο πάνω άρθρα του Νόμου. Η αιτούσα δεν μπορεί να στηριχθεί σε παράλειψη απαντήσεακ;κατάπαράβασητουΑρθρου 29 του Συντάγματος,γιατίδεν υπήρξετέτοια παράλεα|ιη. 5 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρίπτεται χωρίς διατα)η)για έξοδα. \Q Προσφυγή. Προσφυγήγιαδήλωση τουΔικαστηρίου ότιη συνεχιζόμενη παράλειψητηςπαραπέραεξέτασηςκαι/ή απόφαση τωνκαθ'ων ηαίτησηναμηπροχωρήσουν στηνπαραπέραεξέτασητηςαίτη­ σηςτηςαιτήτρίαςγιαέκδοσηάδειαςδιαχωρισμούτουκτήίΐατός της με αριθμό εγγραφής 3471 στο χωριό Αγία Μαρίνα (Χρυσοχούς) Πάφουείναιάκυρη. 15 20 Α. Ευτυχίου, γιατην Αιτήτρια. Κλ. Θεοδούλου (κα), ΑνώτερηΔικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ'ωνη αίτηση. 25 Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Ανάγνο>σε τηνακόλουθηαπόφαση.Μετην προσφυγήτηςαυτήη αιτήτριαζητάαπότοΔικαστήριο:"Δήλωση του Δικαστηρίου ότι η συνεχιζόμενη παράλειψη 30 τηςπαραπέρα εξέτασης και/ή απόφασηςτωνκαθ'ωνη αίτη­ σηναμηνπροχωρήσουνστψ παραπέραεξέτασητηςαίτησης τηςΑιτήτριας,ημερ.24.4.87,γιατηνέκδοσηάδειαςδιαχωρι­ σμού του κτήματος της υπ' αριθ.εγγραφής 3471,τεμ.27/1, φυλ.Σχεδ.64/14, χωρίο Αγία Μαρίνα (Χρυσοχούς) Πάφου, 35 όπωςκοινοποιήθηκε μεεπιστολή τωνκαθ'ωνη αίτησηστην Αιτήτρια ημερ.25.9.87,αντίγραφοτηςοποίαςεπισυνάπτεται στην παρούσαπροσφυγή ωςΤεκμήριο -Α -, είναιάκυρηκαι ότιο,τιδήποτεπαραλείφθηκεναγίνει ναεκτελεστεί." Η προσφυγή στηρίζεται στους πιο κάτω νομικοτ'ις ισχυρισμούς:1110 40 3 ΑΛΛ. Ζαχαρία ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Λ Λοΐζου, Π. "

(1)Η προσβαλλόμενη διοικητική παράλειψηκαι/ήαπόφα­ ση λήφθηκεκαθ' υπέρβασηκαι/ή κατάχρηση εξουσίας.

(2)Ηπροσβαλλόμενη διοικητικήπαράλειψηκαι/ήαπόφαση λήφθηκε χωρίς τη δέουσα έρευνα όλων των ουσιωδών 5 στοιχείων τηςυπόθεσης της Αιτήτριας.

(3)Δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη. 10

(4)Λήφθηκε κατόπινπλάνης των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης.

(5)Λήφθηκε κατά παράβαση και/ή λανθασμένη εφαρμογή και/ή ερμηνεία του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96,όπωςτροποποιήθηκε,καιειδικότερατουάρθρου 3, και των περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμών του 1954,όπωςτροποποιήθηκαν,καιειδικότερα τουΚαν.3. 15

(6)Λήφθηκεκατάπαράβασητουάρθρου29τουΣυντάγματος". 20 ~ Τασχετικάγεγονότα είναι ταακόλουθα: 25 30 35 40 Ηαιτήτριαείναιεγγεγραμμένη ιδιοκτήτριατουτεμαχίουαρ. 27/1,Φ/Σχ. 26/14 τουχωριούΑγία Μαρίνα(Χρυσοχούς) δυνάμειτίτλου ιδιοκτησίας αρ. 3471 ημερομηνίας 14Απριλίου 1981 (Παράρτημα"Α**). Τοκτήμααυτόέχειέκταση7στρ..2πρ.,2950 τ.π.καιπεριλαμβάνεταιστηνΠολεοδομική ΖώνηΗ5πουκαθο­ ρίστηκε με την ΚΔΠ 214/79η οποία προβλέπει σαν ανώτατο συντελεστή δόμησης 90% και βρίσκεται μέσα στα όριαυδατοπρομήθειαςτουχωριού (Παράρτημα "Β"). Στις20Σεπτεμβρίου 1985,ηαιτήτριαυπέβαλεαίτησηγιαδια­ χωρισμό του υπό ανα<£οράτεμαχίου της σε έξι οικόπεδα όπως δείχνονταιστοχωρομετρικό σχέδιο.(ΠαράρτημαΓ'). Σχετικάμε τηναίτησηζητήθηκανκαιλήφθηκανοιαπόψειςτου Επαρχιακού ΛειτουργούΤμήματος Πολεοδομίας καιΟικήσεως(Παράρτημα "Δ"). Μεβάσητις απόψειςαυτέςκαιτοπόρισμα επιτόπιας εξέ­ τασης της υπόθεσης από λειτουργό του Γραφείου Επαρχου Πάφου, στάληκε στην αιτήτρια επιστολή με ημερομηνία 19 Μαΐου 1986 (Παράρτημα"Ε").Στηνεπιστολή αυτή αναφερόταν ότιηυπόθεσηδενμπορούσεναπροωθηθείεκτόςανικανοποιού­ ντανοι ακόλουθες προϋποθέσεις, (α)εξασφαλιζότανικανοποιη1111 Α. Λοΐζου, Π. Ζαχαρίαν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)τικήπροσπέλασηπροςτοτεμάχιο,(β) υποβαλλότανχωροταξικό σχέδιοστοοποίοναδείχνεταιηθέσητωνυφιστάμενωνστοτεμά­ χιο κτιρίων, (γ) υποβάλλονταν σχέδια για καλυπτική έγκριση παράγκαςγιατηνοποίαδενπαρουσιάστηκεάδειαοικοδομής,(δ) υποβαλλότανεκσυγχρονισμένος τίτλος ιδιοκτησίας. 5 Επειδήηαιτήτριαδενσυμμορφώθηκε,τασχετικάέγγραφακαι σχέδιατης επιστράφηκανμεεπιστολή ημερομηνίας 30Μαρτίου 1987καιηυπόθεσητέθηκεστοπεριθώριο(Παράρτημα"ΣΤ'). 10 Στις 24 Απριλίου 1987 η αιτήτρια υπέβαλε στον Έπαρχο Πάφουεπιστολή (Παράρτημα"Ζ"),σεαπάντησητης επιστολής τουημερομηνίας 19Μαΐου

1. Μεαυτή ζητούσεεπανεξέτα­ ση της υπόθεσης της και γνωστοποιούσε τον αριθμό άδειας οικοδομής με βάσητην οποία ανεγέρθηκε η παράγκα για την οποία γινόταν λόγος στην επιστολή που της στάληκε στις 19 Μαΐου
2. Υπέβαλε επίσης τον ισχυρισμό ότι το κτήματης διαθέτει ικανοποιητικήπροσπέλαση μεβάσητην οποίαη υπό­ θεση αυτή θαέπρεπεναείχεπροωθηθεί. 15 20 Σεαπάντησητης επιστολής της αιτήτριας.στάληκε σ' αυτή νέα επιστολή στις 25 Σεπτεμβρίου 19S7 (Παράρτημα"Η"), με τηνοποίαοΈπαρχοςΠάφουτηνπληροφορούσε on ηυπόθεση της θαμπορούσε ναπροωθηθεί μόνο ανσε χρονικό διάστημα ενός μηνόςαπότηνπιοπάνωημερομηνίαθαυπέβαλλεστογρα­ φείοτουταακόλουθα:**(α) Εκσυγχρονισμένο τίτλο ιδιοκτησίας στον οποίο να αναγράφεται ότι το εγγεγραμμένο δικαίωμα διάβασης μετατράπηκεκαιεγγράφηκεσανδημόσιος δρόμοςκαι 25 30 (β) Χωροταξικό σχέδιο στο οποίο να δείχνονται όλες οι υφιστάμενες οικοδομές." Ηαιτήτριαυπέβαλετοχωροταξικόσχέδιοπουτηςζητήθηκε, παράλληλαδεκαταχώρησετηνπαρούσαπροσφυγή. 35 Πριν προχωρήσω πιο κάτωθαήθελα να ασχοληθώ μετην πρώτηπροδικαστική ένσταση των καθ'ωνηαίτησηότι ο καθ' ου η αίτηση (β) Υπουργός Εσωτερικών, δεν έχει locus standi 40 στην προσφυγήκαιναπωότισυμφωνώμετηνομικήαυτήθέση γιατί σύμφωνα με το Αρθρο 3

(2)(β) του προαναφερθέντος 1112 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ζαχαρίαν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Λοΐζου, Π. Νόμου,αρμόδιαΑρχήγια την περιοχή του επιδίκου κτήματος είναι οκαθ'ου ηαίτηση (α)ΈπαρχοςΠάφου. Οι εξουσίεςτου Επαρχου όταν ενεργεί ως αρμόδια Αρχήπηγάζουναπευθείας από τοΝόμο,δηλαδήηεξουσία του είναι πρωτογενής,καιεπομένως δεν ενεργεί εδώ ως ιεραρχικά υφιστάμενος του Υπουργού Εσωτερικών. Όπωςδε φαίνεταικαιαπότα γεγονό­ τα της υπόθεσης ο Υπουργός Εσωτερικών ουδέποτε αναμεί­ χθηκε στην υπόθεση,ούτεκαιείχετην εξουσία ναπράξει τούτο καιγι' αυτόηπροσφυγήαπορρίπτεταικαθόσομέρος στρέφεται εναντίον του Υπουργού Εσωτερικών. Η αίτηση της αιτήτριαςγια διαχωρισμό του κτήματος της με αριθμό 27/1 του Φ/Σχ. 26/14 του χωριού Αγία Μαρίνα Χρυσοχούς,σεέξιοικόπεδαεξετάστηκε αλλάδενμπορούσεκατά τον Έπαρχοναπροωθηθεί επειδήτο συγκεκριμένο τεμάχιο δεν διέθετε ικανοποιητικήπροσπέλαση. Σύμφωναμετοντίτλο ιδιο­ κτησίαςπουέχειυποβάλειη αιτήτρια,τοτεμάχιοτης μεαρ.27/1, συνορεύειμεδημόσιοδρόμοτοπλάτοςτουοποίουόμωςδενικα­ νοποιεί την αρμόδια Αρχή, όπως έχει ήδη πληροφορήσει την αιτήτρια Όπως φαίνεται και στο σχέδιο (Παράρτημα "θ"), τμήματουπιοπάνωδρόμουείναιπλάτους 14' ποδώντοδευπό­ λοιπο πλάτος μόλις 7' - 8' ποδών. Κατά την κρίση δε του ΕπαρχουσανηαρμοδίαΑρχή,οσυγκεκριμένος δρόμοςδενείναι σεθέσηναικανοποιήσειτιςανάγκεςτωνέξιοικοπέδωνπουπροτίθεταιναδιαχωρίσει ηαιτήτρια. Έτσι γιανακαταστείδυνατήηπαραπέρα εξέταση τηςυπόθε­ σης, είναι κατάτην αρμοδίαΑρχήαναγκαίοείτεο υπό αναφορά δρόμοςναδιαπλατυνθείσταδεκαοχτώτουλάχιστον πόδιασε όλο το μήκος του, είτε, τουλάχιστον, το δικαίωμα διάβασης από το οποίο επίσης εξυπηρετείται το τεμάχιο να μετατραπεί και να εγγραφείσανδημόσιοςδρόμοςκαιναυποβληθείστο Γραφείοτου καθ' ουηαίτησηΕπαρχου Πάφου εκσυγχρονισμένος τίτλος ιδιο­ κτησίας. Γιατην ανάγκηαυτήπληροφορήθηκε ηαιτήτριαμε επιστολήτουΈπαρχουστις25 Σεπτεμβρίου 1967 (Παράρτημα"Η"). Δεναμφισβητείταιαπότονκαθ' ουηαίτησηΈπαρχοτογεγο­ νός ότι το υπό αναφοράτεμάχιο της αιτήτριας εφάπτεται σε δημόσιο δρόμο.Το πρόβλημα είναι ότι ηπρόσβαση που υπάρχει δεν είναι ικανοποιητικούπλάτουςώστεναείναι σε θέση να εξυπηρετήσει τις ανάγκες των οικοπέδων που θα προκύψουν από τοδιαχωρισμό του κτήματος τηςαιτήτριας. 1113 Α.Λοΐζου, Π. Ζαχαρίαν.Δημοκρατία;κ.ά.

(1989)Προς υποστήριξη τηςπιοπάνωπροσέγγισης τουΕπαρχου η ευπαίδευτος Δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση επικαλείται τα Αρθρα3

(1)(γ),3

(2)(β),4

(8),9

(1)(γ)και9

(2)τουΠερί Ρυθμίσεως ΟδώνκαιΟικοδομών Νόμου,Κεφ.96,όπωςτροποποιήθηκε με τουςΝόμους 14του 1959,67του 1963,6και65του 1964,12 και 3Sτου 1969,13και28του 1974.24του 1978,25 του 1979,80του 1982,15 του 1983,9,115 και 199του 1986,53και87του 1987. Δεν θεωρώ απαραίτητο να κάμω ιδιαίτερη αναφορά στις διατάξεις πυν πιο πάνω άρθρων.Αξίζει όμως να παρατεθούν αυτούσιαταΑρθρα 8(γ)και9

(1)(γ)(νι),πουπροβλέπουν ταακό­ λουθα: "8. Προτης χορηγήσεως αδείαςδυνάμει τουάρθρου 3, η αρμοδία αρχή δύναταινα απαίτησητην προσαγωγή τοιούτωνσχεδίων, σχεδιαγραμμάτων καιυπολογισμών ήδύναται να απαίτησηόπως δοθήτοιαύτηπεριγραφήτης σκοπούμε­ νης εργασίας ως ήθελεφανήαναγκαίονκαι επιθυμητόν εις αυτήνκαιδύναταινααπαίτησητην μετατροπήν των τοιού­ τωνσχεδίων, σχεδιαγραμμάτωνκαιυπολογισμών τωνούτω προσαχθέντων, ειδικώς(γ) προς τον γενικόν σκοπόν διασφαλίσεως καταλλήλων συνθηκών υγείας, υγιεινής, ασφαλείας, επικοινωνίας, ανέσεως καιδιευκολύνσεων εντηπεριοχήεντηοποίαη σκοπούμενη εργασίαπρόκειται "ναδιεξαχθή. 5 10 15 20 25 30 9.-

(1)Εν τηχορηγήσει αδείαςδυνάμει των διατάξεωντου άρθρου3,η αρμοδίααρχή κέκτηται εξουσίαν, τηρουμένων των εκάστοτεενισχύ'ικανονισμών,ναεπιβάλληόρουςωςακολούθως εκτιθεμένους εντηαδεία,ήτοι 35 (Υ) (νΐ) τη διεύρυνσιν οιασδήποτε οδού μετά της οποίας συνορεύειη γηεις τηνοποίαναφοράη αίτησις" 40 Είναι φανερό απότις πιο πάνωδιατάξεις ότι πριν απότη χορήγηση άδειαςδυνάμει τουΑρθρου3, ηαρμοδίαΑρχή μπο1114 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Ζαχαρία ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Α. Λοΐζον,Π. ρεί νααπαιτήσειτηνπροσαγωγήσχεδίων καινααπαιτήσει και τηνμετατροπήαυτώνμεταξύάλλωνπροςτογενικό σκοπόδια­ σφαλίσεως καταλλήλων συνθηκών επικοινωνίας,όπως επίσης καινααπαιτήσεικατάτη χορήγηση τηςάδειαςκαιτη διεύρυνσηοιασδήποτεοδούμετάτηςοποίαςσυνορεύειη γητην οποία αφοράη αίτηση. Ενόψειτωνδιατάξεωναυτώνεξεταζομένων καιμετιςυπό­ λοιπες διατάξεις του Νόμου,όπως και τους Περί Οδών και Οικοδομών Κανονισμούςτου1954-1978ηπροσέγγισητουκαθ' ου ηαίτηση Επαρχουυποστηρίζεται απότις ρητές διατάξεις του Νόμου. Απότηνάλλημεριάοισχυρισμός τηςαιτήτριαςότιηαίτηση γιαδιαχωρισμό τουτεμαχίουτηςδενέχειακόμαεξεταστεί δεν ευσταθεί. Η αίτησηεξετάστηκε καια(ρού δεζητήθηκαν ορισμέ­ νασυμπληρωματικάστοιχείαπουκρίθηκαναναγκαίακατάτην διάρκειατηςμελέτηςτηςαίτησης, οκαθ' ουη αίτηση Έπαρχος κατάληξετελικάστην απόφασηπουκοινοποιήθηκε στην αιτήτρίαμετηνεπιστολή τουμεημερομηνία25 Σεπτεμβρίου 1987. Ηαρχικήαπάντησηστην αίτησητης αιτήτριαςδόθηκεστις 19Μαΐου 1986, επειδή δεαυτήαμέλησε νασυμμορφωθεί προς τιςυποδείξειςτουκαθ'ουη αίτησηΕπαρχουηυπόθεσητέθηκε στοπεριθώριο,γεγονός πουτηςκοινοποιήθηκε μεάλληεπιστο­ λήστις 30 Μαρτίου 1987. Ηαιτήτριαζήτησε επανεξέτασητης υπόθεσης της με νέα επιστολή της ημερομηνίας 24 Απριλίου 1987, έτυχε δε σχετικής απάντησηςστις25 Σεπτεμβρίου 1987. Κατάσυνέπεια ο ισχυρισμός ότι οκαθ'ου ηαίτηση Έπαρχος έχει παραλείψει να απαντήσει στην συγκεκριμένη αίτηση της κατάπαράβασητουΑρθρου29 του Συντάγματοςείναι παντε­ λώς αβάσιμοςκαι απορρίπτεται. Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγους ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςκαμιάδιαταγήγιαέξοδα. Η προσφυγήαπορρίπτεται . χωρίςέξοδα. 1115