(1989)17 Μαΐου, 1989 [Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ, Αιτητής, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ, Καθ Όυ ηαίτηση. (Υπόθεση Αρ. S57/S7) Συ\Ίαγματνκό Δίκαιο — Δημόσια Υπηρεσία — Σύνταγμα, Άρθρο 122 — Συμμετοχή διευθυντή Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου στο συλ λογικό όργα\ο για προαγωγές υπαλλή7.ων του εν λόγω προσώπου — Κατά πόσον α\τίθετη με τοΆρθρο 122του Συντάγματος — Αρ\τπιχή η απάπηση στο ερώτημα. Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου — Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού — Προαγωγές — Συνεντεύξεις — Παρό)·£ΐ\\τη καταγραφής εντυπώσεων, παρά το ότι οι εχτνπώσεις λήφθηκαν υπόψη — Στερεί πράξη τηςαιτιολογίας της— Λόγος ακυρώσεως. 5 \Q Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου — Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού — Προαγωγές—Προϊστάμενος τμήματος—Συστάσεις—Ανάγκη ειδι κής αιτιολογίας γιατί δε\'εισακούσθηκαν. 15 Οι νομικές αρχές, που ανέλυσε το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνο ντας τηνεπίδικηαπόφαση,φαίνολίαι σταπιοπάνω περιληπτικάσημει ώματα. Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται, χωρίς διαταγή για έξοδα. 1116 ?Q 3 ΑΛΛ. Περικλέουςv. Κ.Ο.Τ. Αναφερόμενεςυποθέσεις: Κ.Ο.Τ. ν. Χατζηδημητρίον
(1987)3AAA. 7S0, 5 Κ.Ο.Τ. ν. Πιτσιλλίδη(198S)3AAA. 2154, Χριστοδουλίδηςν.Δημοκρατίας
(1986)3AAA. J637, Μαρκίδηςν.Δημοκρατίας
(1983)3AAA. 750, 10 Χατζηα\τώνην.Δημοκρατίας
(1983)3AAA. 1110, ΘεοφιλίδηςκαιΑλλοι ν.Δημοκρατίας
(1989)3AAA.513. 15 20 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Κυπριακού ΟργανισμούΤουρισμού με την οποία προήγαγε το ενδιαφερό μενο πρόσωπο στη θέσηΑνώτερου Επιθεωρητή αντί του αιτητή· Λ. Σ.Αγγε?,ίόης, γιατον Αιτητή. Α. Διχηγορόπουλος, γιατον Καθ'ου ηαίτηση. 25 XQ. Τρία\Ίαφυλ).ίΟης, γιατο Ενδιαφερόμενο πρόσωπο. 30 35 40 Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Ο αιτητής με την προσφυγή αυτή ζητά από το Δικαστήριο την ακόλουθη θεραπεία: "Α. Διακήρυξη του Δικαστηρίου πως η απόφαση και/ή πράξητου καθ' ου ηαίτηση με την οποίαπροήγαγετον ΧριστόδουλοΜούσ/οστηνθέσηΑνώτερου Επιθεωρητή του Κ.Ο.Τ. είναι άκυρη, και στερημένη οποιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος και πως ότι παραλείφθηκεθα πρέπει ναδιενεργηθεί. Β. Διακήρυξη τουΔικαστηρίου πως ηάρνηση και/ήπαράλειψήτου καθ' ου η αίτηση να προάξει τον αιτητή στη θέσητου Ανώτερου επιθεωρητή είναι άκυρηκαι στερημέληοποιουδήποτεεννόμουαποτελέσματος καιπως ότι 1117 Α. Λοΐζου, Π. Περικλέους v. Κ.Ο.Τ.
(1989)παραλείφθηκεθαπρέπεινα διενεργηθεί." Οαιτηττςστις23Μαρτίου1987,διορίστηκεστονκαθ'ουηαίτηση Κυπριακό Ορνανιομό Τουρισμού στηθέσηΈκτακτου Επιθεωρητή καιαπότην 1ηΑπριλίου1981,στημόνιμηθέσητουΕπιθεωρητή,τόποθετήθηκε δε στο Τμήμα Παροχής Τουριστικών Υπηρεσιών στην Κεντρική Υπηρεσία τουΟργα\ασμούστηΛευκωσία, όπουυπηρετεί μέχρισήμερα 5 Είναιο ισχυρισμός τουαιτητήότικατάτηδιενέργειατων επί10 δικώνπροαγωγών,ο Γενικός Διευθυντής παρέλειψε νααναφέρει ή\αθέσειενώπιοντης ΕπιτροπήςΕπιλογής τακαθήκοντακαιτη βασικήεπιδίωξη της θέσης,όπωςαλαφέρεταιστον προϋπολογι σμό του 1987 για τον Οργανισμό (Παράρτημα "Ζ") ότι δηλαδή "θα αναλάβει ευθύνη για τοσυντονισμό όλων των επαρχιών σε 15 ότιαφοράτηδίωξητωνπαρανομούντωνιδιοκτητών/διευθυντών τουριστικών κέντρων και ξενοδοχειακών μονάδων για την είσπραξητου 3%καιγενικότερα γιατημησυμμόρφωση τους με τις πρόνοιες των σχετικών Νομοθεσιών..." όπως επίσης και το γεγονός ότι τα καθήκοντα που ο αιτητής εκτελούσε, και για τα 20 οποίααξιολογείτο σανεξαίρετοςήτανακριβώςαυτάπουαλ·αφέρει το Παράρτημα"Ζ",καιταοποία μάλιστα ο ίδιος ο Γενικός Διευθυντής είχεαναθέσειήκατανέμεισεαυτόνμεσχετική ετήσια ειδοποίηση του, με αποτέλεσμα να παραπλανηθεί η Επιτροπή όσον αφοράτηνκαταλληλότητατουαιτητή. 25 Περαιτέρω,α\τΐθεταμετοδικαιολογιττικόγιατηνύπαρξηήδημι ουργίατηςθέσης(Παράρτημα"Ζ"'),τοενδιαφερόμενομέροςτοποθε τήθηκε οτη Λάρνακα ως υπεύθυνος Λάρνακας-Αμμοχώστου αντί στηνΚεντρικήΥπηρεσία γιασυντονισμό ολόκληρης τη; Κύπρου. Ειδικότερα είναιο ισχυρισμός τουαιτητήότιησυμμετοχή του Γενικού Διευθυντή οτην Επιτροπή Επιλογής αντιβαίνει προς το Σύνταγμα,γιατί εφόσον βάσειτουΑρθρου 122του Συντάγματος. OLυπάλληλοι τωνημικρατικώνοργανισί-ΐών είναιδημόσιοι υπάλληλοι,άραο Γενικός Διευθυντής,πουείναιο ίδιοςπρόσωποστην υπαλληλική ιεραρχία,δεν μπορούσε νασυμμετέχεισεδιαδικασία επιλογής άλλων υφιοπαμένωντου. Κατάκανόνατο δικαστήριοδεν επιλαμβάνεταιθεμάτων αντίσυνταγιιατικότηταςνόμου,εκτόςκαιαναυτόείναιαπόλυτααπα ραίτητογιατησυγκεκριμένη υπόθεσηενώπιοντου. Στηνπροκει1118 30 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Περικλέους v. Κ.Ο.Τ. Λ Λοΐζου, Π. μένη περίπτωση όμως το θέμα έχει ήδη αποφασιστεί από το Δικαστήριο με την απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Κ.Ο.Τ. ν.Χατζηδημιρρίον
(1987)3Α.Α.Δ.780,όπουθεωρήθη κε ότι είναι συνταγματικές οι πρόνοιες του Περί Κυπριακού Οργανισμού Τουρισμού Νόμου του 1969, (Νόμος Αρ. 54 του 1969), και συγκεκριμένα του άρθρου5
(2),δυνάμει του οποίου δίνεται στο Διοικητικό Συμβούλιο ηεξουσία να διορίζει τους υπαλλήλους τουΟργανισμού,όπωςεπίσηςκαιοιπρόνοιες του άρθρου 5
(6), δυνάμει του οποίου το Διοικητικό Συμβούλιο δύναταιναμεταβιβάζειαρμοδιότητεςτουστο Γενικό Διευθυντή ήσευπεπιτροπέςατόμέλη αυτού, στις οποίες δύναταινασυμ μετέχει καιο Γενικός Διευθυντής. Κατ' επέκταση η συμμετοχή του Γενικού Διευθυντή εφόσον είναι επιτρεπτή δυνάμει του Νόμου (βλέπε απόφασηημερομηνίας 18 Νοεμβρίου 1988, της Ολομέλειας του Δικαστηρίου στην υπόθεση Κ.Ο.Τ.ν. ΠιτσϋΜδη(19S8)3Α.Α.Δ. 2154) δεν μπορεί ναθίγειοποιαδή ποτεπρόνοιατουΣυντάγματος. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός του αιτητή ότι παρόλο που έγιναν συνεντεύξεις και οι οποίες λήφθηκαν υπόψη,στα πρα κτικά της επιτροπής δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά στις συνεντεύξεις ή/καιστααποτελέσματα τους,ή/καιστην επίδοση τωνυποι|ϊηφίωνσεαυτέςή/καιστοβαθμόεπίδρασηςπουείχεη απόδοση των υποψηφίων στην τελική επιλογή, αντίθεταπρος τηνυποχρέωσηκάθεσυλλογικού οργάνουνατηρεί επαρκήπρα κτικάγιαναείναιδυνατόςοδικαστικός έλεγχος. Τέλοςείναι ο ισχυρισμός τουαιτητήότι λανθασμένα υπερί σχυσεηαρχαιότητατουενδιαφερόμενου μέρους εφόσονοαιτητής ήτανκαταφανώςκαλύτερος του,τόσο σε αξία όσο και σε προσόλτα, είχε δε συσταθεί για προαγωγή αντίθετα προς το ενδιαφερόμενο μέρος πουδενείχετέτοια σύσταση. Κατόπιν διεξοδικής αναφοράς στα ενώπιον μουπρακτικά της επίδικης απόφασης βρίσκω ότι η απλήαναφοράπου γίνε ταισεσυνεντεύξεις χωρίς ναέχουν καταγραφείοι εντυπώσεις που δημιουργήθηκαν στα μέλητης Επιτροπής σχετικά με την απόδοσητωνυποψηφίων σεαυτές, καιοι οποίες όπως αναφέ ρεταιλήφθηκανυπόψηκατάτηντελική επιλογή,στερείτηνεπίδίκηαπόφαση απόενααπαραίτητομέρος της αιτιολογίας της και καθιστά έτσι αδύνατοτο δικαστικό έλεγχο τηςαπόφασης αυτής. Σχετικήείναιη απόφαση τηςΟλομέλειας στην υπόθεση 1119 Α.Λοΐζου,Π. Περικλέουςv. Κ.Ο.Τ.
(1989)Χριστοδονλίδηςν. Δημοκρατίας
(1986)3Α.Α.Δ. 1637. Βεβαίως ηυποχρέωση αυτή κάθε συλλογικού οργάνου για τήρηση πρακτικώνδεν καθιστάαπαραίτητητην καταγραφή με κάθε λεπτομέρεια των ερωτήσεων ή/και των απα\τήσεων των 5 υποψηφίων,είναιόμως αρκετόανγίνεταιπλήρηςαναφοράστα αποτελέσματα τωνσυνεντεύξεων στην επίδοση καιαπόδοση των υποψηφίωνσ' αυτές,όπως επίσης και ανφαίνεταιαπό τα πρακτικά ο βαθμός επηρεασμού από τα αποτελέσματα τους κατά τηντελική επιλογή - Βλέπε Μαρκίδης ν.άημοκρατίας 10
(1983)3 Α.Α.Δ. 750,Χατζηαντώνη ν.άημοκρατίας
(1983)3 Α.Α.Δ. 1110,Θεοφιλίδης και Ά)1οι ν.άημοκρατίας
(1989)3 Α.Α.Δ.513). Τέλος θεωρώ ότιη επίδικη απόφαση πάσχει από έλλειψη αιτιολογίας για τολόγο επίσης ότιηΕπιτροπή παρέλειψενα δώσει την ειδική αιτιολογία,που ήταν απαραίτητη γιατί ενήρ γησε αντίθετα προς τις συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος, επιλέγοντας τοενδιαφερόμενο μέρος που δενείχε σύσταση αντί του αιτητήπου είχε τέτοια σύσταση, λαμβανομέ νου υπόψη ότιτο ενδιαφερόμενο μέρος ήταν μεναρχαιότερο του αιτητή κατά περίπου δυόμισυ χρόνια, αλλά από πλευράς αξίας,ο αιτητής είχε βαθμολογηθεί ως "Εξαίρετος" στα τελευ ταία τρία χρόνια, ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος ως "Λίαν Καλός" και πληρούσαν και οι δύο ταπροσόντα του Σχεδίου Υπηρεσίας. Όσον αφορά όμως τοθέμα τηςσυγκρίσεως των υποψηφίων δεν θαήθελα να ε/.φράσω καμιάάποψη, εφόσον η υπόθεσηπρέπειναεπανεξεταστεί μιακαιακυρώνεταιη επίδικη απόφασηγιαέλλειψηαιτιολογίας. 15 20' 25 30 Γιατουςπιοπάνωλόγους ηπροσφυγήεπιτυγχάνεικαιηεπί δικηαπόφασηακυρώνεταιγιαέλλειψηαιτιολογίας.Δεν κάμνω οποιαδήποτε διαταγήως προς ταέξοδα. Η επίδικη απόφαση ακνρώνεται χωρίς έξοδα. 1120 35