← Κύπρος

clr/1989/1989_3_1121.pdf

3AJLA. 19Μαΐου, 1989 [ΜΑΛΑΧΤΟΣ, ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ,ΣΑΒΒΙΔΗΣ, ΠΙΚΗΣ, ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ/στές] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΝΔΡΕΑΣ ΧΑΤΖΗΔΑΣ, Εφεσείων, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητης. (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 606) 5 Γεχ'ΐχέςαρχέςΔιοικητικού Δικαίου — Τύπος — Παράβαση διαδικασίας — Δεν σΐΆΐστά λόγον ακνρίύσεως, εκτός αν έχει επε\Έργήσει ουσιαστικά στη λήψη της επίδικης απόφασης — Παράβαση,που δεν είχε δυσμενή αποτελέσματα για τον διοικούμε\Ό— Δεν μπορεί να Οεμε).ιώσει λόγο ακυρώσεως. Προθεσμίες — Προθεσμίες που τάσσομαι από διοικητικούς νόμους — Είναι, κατά κανό\χιενδεικτικές. 10 Εκπαιδευτικοί Αειτουργοί — Προαγωγές — Αιτιολογία — Δεν υπάρχει υποχρέωση καταγραφής των νοητικαη' εργασιών, που οδήγησαν στο συμπέρασιια για τον καταλλη/.ότερουποψήφιο —Ετσι, δεν απαιτείται άμεσησύγκριση υποψτ]φίουμε υποιί/ήφιο. 15 Τακύριαπαράπονα τουεφεσείολτος,που προβλήθηκανπροςστήρι­ ξητηςθέσεωςτουότιηεπίδικηαπόφασηέπρεπε ναακυρωθεί ήτανότι: 20 (α) ΗΕ.Ε.Υ.έλαβε\υιό^ιη υπηρεσιακήέκθεσηγιατον«ιτού\τα που συντάχθηκε πρόωρα,δηλαδή τον Μάρτιο 1984, ενώ οι Περί ΕκπαιδευτικώνΛειτουργών (Επιθεωρήσεις και Αξιολογήσεις) Κανονισμοί 1976, Καν. 32.14 και 17προβλέπουν την υποβολήν 1121 Χατζηδάςν. Δημοκρατίας

(1989)υπηρεσιακών εκθέσεων στοτέλοςτουσχολικού έτους. (β) Η Ε.Ε.Υ. δενέκαμεάμεσησύγκρισηαιτούντοςκαιενδιαφερομέ­ νουπροσώπου. 5 Ηέκθεση Μαρτίου 1984 ήτανάκρως ευμενής νιατον αιτούντα. Το Ενδιαφερόμενοπρόσωποήτανκατά4χρόνιααρχαιότεροτουαιτούντος, ενώοι δύοήσανισοδύναμοι κατ'αξίανκαιπροσόντα. Οι λόγοι,γιατους οποίους απερρίφθη ηΈφεσηφαίνονταιοταπιο πάνωπεριληπτικάσημειώματα Εκπαιδευτικών Λειτουργών. 10 Η έφεση απορρίπτεται χωρίς διαταγή για&οδα. 15 Αχ'αφερόμελ'εςιποθέσεις: Republic v. Argyrides (19S7)3C.LR. 1092, 20 Sckkidcs v. Repubhc(19SS)3 C.LR.2136, ΧατΙφΐστορος καιΆλλοι ν.Δημοκρατίας(19S9)3ΑΛΛ. S70, Tiggiridou v.Republic(19S7)3C.LR.1ISI. 25 Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Λώρη, Δ.) ημερομηνίας 11 Ιουνίου, 1986 (Αριθμός Προσφυγής 309/84)
(1986)3 Α.Α.Δ. 888, με την οποία η προσφυγή του εφεσείοντος εναντίον της προαγωγής του ενδιαφερο(.ιένου προσώπου στη θέση του Επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης στον Κλάδο των Μαθηματικών,απερρίφθη. Λ. Σ. Αγγ&ίδης, για τον εφεσείοντα. 30 35 Ρ. Πετρίόου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β ' , για την εφεσίβλητη. Φ. Βαλιαπή, για το ενδιαφερόμενο μέρος Μ. Φιλίππου. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Την απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει 1122 40 3AAA. Χατζηδάςv.Δημοκρατίας οΔικαστής Γ.Μ. Πικής. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΠΙΚΗΣ,Δ.:ΟΑνδρέαςΧατζηδάς,οεφεσείων,καιοΜιχαήλ Φιλίππου, το ενδιαφερόμενο μέρος, ήταν μεταξύ τωνυποψηφίων για προαγωγή στη θέση του επιθεωρητή Μέσης Εκπαίδευσης στον Κλάδο των Μαθηματικών. Η Επιτροπή ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας επέλεξεκαιδιόρισετονκ. Φιλίππου. Στοπρακτικό αναγράφεταιότιη Επιτροπήκατέληξε στηναπό­ φαση τηςαφούέλαβευπόψητηςτηναξία, ταπροσόντακαιτην αρχαιότητα των υποψηφίων σε συνάρτηση μετις υπηρεσιακές εκθέσεις, τις συστάσεις του οικείου τμήματος και τις εντυπώ­ σειςπουσυναπεκόμισαν γιατους υποψηφίους στην προσωπι­ κή συνέντευξη. Στο πρακτικό δε γίνεται ειδική αναφορά σε σύγκριση μεταξύτουκ.Χατζηδάκαιτουκ. Φιλίππου. Ειδική αναφοράσεσύγκρισητουκ. Φιλίππουγίνεταιμόνοσεσχέση με έναάλλουποψήφιο,τονκ. ΓλαύκοΛ.Αντωνιάδηοοποίοςήταν αρχαιότεροςστηνυπηρεσία. Η προσφυγήτουκ.Χατζηδάενα­ ντίον τηςπροαγωγήςτουκ.Φιλίππουαπορρίφθηκεως ανεδα­ φική. Αντικείμενοτηςέφεσηςείναιηορθότητατηςπρωτόδικης απόφασης σε συσχετισμό με τους λόγους έφεσης που έχουν προβληθεί. Πρινεξετάσουμε τους συγκεκριμένους λόγους έφεσης είναι βοηθητικό να αναφερθούμε στα υπηρεσιακά στοιχεία και την κατάσταση τουεφεσείοντα καιτουενδιαφερομένου,όπωςδια­ φαίνονται (,ιεσα από τα στοιχεία που είχε ενώπιον της η Επιτροπή. Και οι δύοήτανΔιευθυντές Σχολείων Μέσης Εκπαίδευσης και είχαν τα προσόντα που προβλέπομαι στα σχέδιαυπηρε­ σίας γιαπροαγο^γήστηθέση του Επιθεωρητή.Ο λόγος έφεσης με τον οποίο αμφισβητείτο ότι ο ενδιαφερόμενος κατείχε τα απαιτούμεναπροσόνταγιαδιορισμό έχειεγκαταλειφθεί καιδε θα μαςαπασχολήσει. Ηαπόδοσητωνυποψηφίων στηνυπηρεσία χαρακτηρίζεταιως "Εξαίρετη"στις εμπιστευτικές εκθέσεις και είχαν την ίδιαβαθμολογία, καιοι δυοείχαν συστηθεί από το οικείο τμήμα για προαγωγή. Ο μόνος τομέας στον οποίο υπήρχε ουσιαστική διαφορά μεταξύ τους ήταν εκείνος της αρχαιότητας.Οενδιαφερόμενος διορίστηκε Διευθυντής Μέσης Εκπαίδευσης στις 1/1/78 ενώ ο εφεσείων στις 9/11/81, δηλαδή, τέσσερα σχεδόν χρόνιααργότερα. 1123 Πική;, Δ. Χατζηδάςν.Δημοκρατίας
(1989)ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο,αφούεπεσήμανεότιοιυποψήφιοι ήταν ίσης αξίας,κρινόμενοι υπότοφωςτων υπηρεσιακών εκθέ­ σεων,καιότικανέναςαπότουςδυοδενείχεπροσόνταπρόσθετα από εκείναπουαπαιτούνταιαπότο σχέδιουπηρεσίαςγιαπροα­ γωγή, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ηαπόφασητης Επιτροπής ήταν εύλογη λαμβάνο\παςυπόψη το σύνολο των ενώπιον της στοιχείων. Συνεκτιμώντας τις διεκδικηθείς των υπο\|ηιφίωνγια προαγωγή, και ιδιαίτερα την ουσιαστική ισότητα μεταξύ τους στους τομείς τηςαξίαςκαιτωνπροσόντων, μπορείναλεχθεί ότι η αρχαιότητα του ενδιαφερομένου του έδινε αντικειμενικά το προβάδισμαγιαπροαγωγήστηθέσητουΕπιθεωρητή. 5 10 Έχει αμφισβητηθεί καιαποτελείβασικόλόγο έφεσης ηεγκυ­ ρότητα της εμπιστευτικής έκθεσης γιατον εφεσείοντα πουυπο­ βλήθηκε τον Μάρτιο του 1984, επειδή δεν τηρήθηκε η χρονική 15 προθεσμία που σύμφωνα μετην εισήγηση του εφεσείοντα προ­ βλέπουν οι σχετικοί Κανονισμοί (Κ.12, 13και 17)* σε συνδυα­ σμό με τις πρόνοιες του άρθρου 36
(1)του περί Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμου 10/69. Τοάρθρο36
(1)ορίζει ότι οιυπηρεσια­ κές εκθέσεις υποβάλλολται κατά τον καθορισμένο τρόπο και 20 χρόνο. Θέσητουδικηγόρουτουεφεσείοντα είναιότιοι Κ. 12,14 και 17των σχετικών Κανονισμών καθορίζουντο χρόνουποβο­ λής των εκθέσεων κατάτοτέλος τηςσχολικής περιόδου,δηλαδή τον Μαίοήτον Ιούνιο. Ηπρόωρηυποβολήτης έκθεσης γιατον κ.Χατζηδάτον ΜάρτιοαΛΤΐτο ΜάϊοήΙούνιοτου 1984, αποτε25 λούσε παρέκκλιση από τις ρητές διατάξεις της νομοθεσίας και αποστέρησε την πράξη από τα εχέγγυα της νομμιότητας και κατέστησε την έκθεση ανενεργό ως στοιχείο κρίσεως της αξίας του εφεσείοντα. Συνεπώς η συμπερίληψη της στα ουσιαστικά στοιχεία πουκρίθηκαναπότην Επιτροπήισοδυναμούσε μετην 30 εξέταση εξωγενών στοιχείων (extraneous material), γεγονός που κατέστησε τηναπόφασητης Επιτροπήςεπιρρεπήσεακύρωση. Τηνεισήγηση τουοδικηγόρος τουεφεσείοντα υποστήριξε με αναφορά στην υπόθεση Republic v. Argyrides
(1987)3 C.L.R. 1092, στην οποίααποφασίστηκε,ότι παρέκκλιση απότις σχετι­ κές της Εγκυκλίου 491/79 που διέπει την υποβολή των εμπι­ στευτικών εκθέσεων τωνδημοσίωνυπαλλήλων,αποτελείπαρα­ νομίακαιστο βαθμόπουκαταστρατηγείτις αρχέςτης ισότητας * (Οι περί Εκπαιδευτικών Λειτουργών (ΕπιΟεώρησις και Α^ιολόγησις) Κανονισμοί του 1976 (ΚΑ Π . 223/76, Παράρτημα 3ο, Μέρος Ιο, σ. 731)). 1124 35 3 Λ.ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Χατζηδάςν.Δημοκρατία; Πικής,Δ. που κατοχυρώνομαιαπότο άρθρο28,πράξη αντισυνταγματική. Η υπόθεση Argyrides έχει επεξηγηθεί στη μεταγενέστερη απόφαση της Ολομέλεια; του Ανωτάτου Δικαστηρίου Sekkides v. The Republic
(1988)3 C.L.R. 2136. όπως και οι πρακτικέςσυνέπειες πουμπορείναπροκύ\]>ουναπότηνπαρέκ­ κλισηαπόνομικές ήκανονιστικές διατάξειςπου ρυθμίζουντα διοικητικά μέτρα αξιολόγησης τα>ν δημόσιιον λειτουργών. Αποφασίστηκε, μεταξύ άλλων, ότι καμιά παρέκλιση από την προδιαγραφόμενη διαδικασία που αφορά τη διοικητική λειτουργίαδεν οδηγεί σε ακύρωσηεκτός ανέχει επενεργήσει απο­ φασιστικάστηλήψητηςκρινόμενης απόφασης- Χατζψ'έσχορος και Ά).).οι ν. Δημοκρατίας
(1989)3 A A A 870. Μπορεί να λεχθεί εκ προοιμίου,ότι καμιά παρέκκλιση τα αποτελέσματα της οποίαςδεν υπήρξανδυσμενήγια το διοικούμενο,δενμπορεί να αποτελέσει λόγο για ακύρωση. Στην προκειμένη περίπτοχτη η έκθεση πουυποβλήθηκε,όχι μόνο δεν είχε δυσμενείς επιπτώσεις γιατον εφεσείοντα αλλάήτανάκρως ευμενής. Ανεξάρτητα απότηνεγκυρότητατηςεισήγησης ότιδεντηρήθηκανοι σ/ετικές χρονικές προθεσμίες, πρέπει νατονιστεί ότι οι προθεσμίες πουτάσσονταιαπό διοικητικούςνόμους ήκανο­ νισμούς θεωρούνται κατάκανόνα ενδεικτικές, χαρακτήρατον οποίοδιατηρούνεφόσονδενορίζεταιρητάότι είναιανατρεπτι­ κέ;. Ηαρχήαυτή ακολουθήθηκεκαιεπεξηγήθηκε στην υπόθεση Tiggiridou v. Republic
(1987)3 C.LR. "l181. Εκτός του ότι οι διατάξειςτων σ/ετικών Κανονισμοί δενκαθορίζουν ανελαστι­ κάτοχρόνο υποβολήςτων εκθέσεοιν,καιανακόμα επικρατού­ σεηαντίθετη άποψηοχρόνοςοοποίοςκαθορίζεταιείναικαθα­ ρά ενδεικτικός.Ο Κ.17
(2)προβλέπει ότι οι εκθέσεις υποβάλλονται μέχρι τουτέλους των θερινών σχολικών διακοπών. Είναι φανερό ότι στην προκειμένηπερίπποσηη εμπιστευτική έκθεση ετοιμάστηκε τον Μάρτιοκαιόχι αργότερα,γιανα συμπληρωθεί η εικόνα για τις υπηρεσίες του εφεσείοντα πριν την 6η Απριλίου. 19S4.πουεξετάστηκε ηπλήρωσητηςθέσης.Όχιμόνο δεν ιμαννομικά εφικτόαλλά μπορεί Λ'αλεχθεί ότι ηετοιμασία της έκθεσης τον Μάρτιοήτανμέτρο αναγκαίογια την ολοκλή­ ρωση τηςέρευνας της Επιτροπήςστο σχετικό τομέα. Καταλήγουμε ότι ο πιο πάνω λόγος έφεσης δεν ευσταθεί. Εξίσου αβάσιμοςείναικαιολόγος έφεσηςπουσυνοψίζεται στη θέση ότι η Επιτροπήπαρέλειψε να συνεκτιμήσει τα προσόντα των υποψηφίων. Όπως υποδεικνύεταιστηνπρωτόδικηαπόφα- Πικής,Δ. Χατζηδά;ν.Δημοκρατία;
(1989)ση ηΕπιτροπήείχε ενώπιον της πλήρη εικόνα των ακαδημαϊ­ κών προσόντων και της δράσης των υποψηφίων στο πεδίο αυτό. Δεν τέθηκεενώπιοντουΔικαστηρίουκανέναστοιχείοκαι δε συντρέχει κανέναςλόγοςπουνακαταδεικνύειότι δεσυμπε­ ριέλαβαν στις εκτιμήσεις τους όλα ταενώπιον τους στοιχεία ή ότι έσφαλανστην εκτίμησηοποιωνδήποτεαπό αιπά. 5 Ο επόμενος λόγοςέφεσηςμετονοποίοθαασχοληθούμεείναι εκείνος πουαναφέρεται στην έλλειψηάμεσης σύγκρισης μεταξύ της καταλληλότητας του εφεσείοντα και του ενδιαφερομένου. Όπως έχει αναφερθεί στο εισαγωγικό μέρος της απόφασης αυτής,δεγίνεταιάμεσησύγκρισημεταξύτηςυποψηφιότηταςτου εφεσείοντακαιτουενδιαφερομένου.Τοπρακτικότης Επιτροπής αναφέρεταιμόνοσεάμεσησύγκρισημεταξύτουενδιαφερομένου και του κ. Γλαύκου Αντωνιάδη, προφανώς γιατί ο τελευταίος ήταναρχαιότεροςστηνυπηρεσίασεσύγκρισημετονκ. Φιλίππου. Κανένας κανόνας του διοικητικού δικαίουδεν υποχρεώνει την αρμόδιαΑρχήνακαταγράφει τις νοητικές διεργασίες βάσειτων οποίων καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο ενδιαφερόμενος είναι καταλληλότερος για διορισμό από τους άίλους υποψήφιους. ΚαθήκοντηςΕπιτροπήςείναιναερευνήσειόλατακρίσιμαστοι­ χεία και να αιτιολογήσει τηναπόφαση στο βαθμόπου νακαθί­ σταται ευχερής οδικαστικόςέλεγχος της απόφασης που λαμβά­ νεται. Στηνπροκειμένη περίπτωση ρητάαναφέρεταιότι εξετά­ στηκανόλαταστοιχείαπουήτανενώπιοντης Επιτροπήςκαιότι κριτήρια για την επιλογή του ενδιαφερομένου ήταν η αξία, τα προσόντα και ηαρχαιότητα των υποψιιφίων. Με βάσηαιπά τα κριτήρια και λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία πουαφορούσαν τον εφεσείοντακαιτονενδιαφερόμενο,η επιλογήτουτελευταίου ήταντουλάχιστον εύλογη. 10 15 20 25 30 Τέλος, η εισήγηση ότι δε συνεκτιμήθηκε στο σύνολο της η σταδιοδρομίατων υποψηφίων,ηεκπαιδευτικήκαιηκοινωνική τους δράση, δε βρίσκει έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης. Όλα τασχετικάστοιχεία ήτανενώπιοντηςΕπιτροπήςκαιόπως 35 αναφέρεται στην απόφαση συνεκτιμήθηκαν στα πλαίσια της διακριτικής τηςευχέρειας. Ηέφεσηαποορίπτεται. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέϊοδα. Η έφεσΐ]απορρίπτεται έςοδα. 1126 40 '/ωρίς

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.