← Κύπρος

clr/1989/1989_3_1206.pdf

(1989)22 Μαΐου, 1989 [ΠΙΚΗΣ.Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΛΕΝΑ Κ. ΣΤΑΥΡΟΥ, Αιτήτρια. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ' ων η αίτηση. (Υπόθεση Αρ. I04/S7) Δημόσιοι Υπάλληλοι — Προαγωγές — Έκδηλη ιπεροχή — Υπεροχή αιτούσας κατ' αξία (διαφορά οριακή) και νπεροχή 2 ενδιαφερομένων μεριον κατ' αρχαιότητα — Δεν προκύπτει έκδηλη νπεροχή. Δημόσιοι νπάΏ,ηλοι — Προαγωγές — Προϊστάμενος Τμήματος — Συστάσεις — Γιατί χρειάζεται ειδική αιτιολογία της αποκλίσεως απ' αντές — Οι λόγοι που παρέχονται, πρέπει να α\τέχοιη' στον δικαστι­ κό έλεγχο — Πρέπει να καθιστούν την επιλογή λογικά εφικτή — Η αρχαιότητα αφ' εαυτής δεν αποτελεί λόγο αποκλίσεως. 5 10 Η Αίτηση Ακυρώσεως εναντίον των δυο πρώτων ενδιαφερομέ­ νων προσώπων απερρίφθη,γιατί η αιτούσα δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή. Η Αίτηση Ακυρώσεως κατά του τρίτου ενδιαφερομένου μέρους απέτυχε,γιατί οι λόγοι, πουδόθηκαν απότην Ε.Δ.Υ..γιαπαρέκκλι­ ση από την υπέρ της αιτούσας σύσταση του Προϊσταμένου του Τμήματος (αρχαιότητα καιπροσόνταενδιαφερομένου)δεν θεμελίω­ ναν βάσηπαρεκκλίσεως, αφ' ενός μεν, γιατί η αρχαιότητααφ -εαυ­ τής δεν μπορεί να αποτελεί τέτοια βάση,γιατί άλλως θα εξουδετερώνετο η σημασία των συστάσεων του Προϊσταμένου του Τμήματος,αφ'ετέρου δε,γιατί δεν έγινε ηδέουσα έρευνα σχετικά με 1206 |5 20 3Α.Α.Δ. Σταύροι*ν. Δημοκρατίας ταπροσόντα. Η αίτησηαχυρίόσεως κατάτης προαγωγής τωνενδιαφερομένων Κουμπαρίδον και Εφραίμ απορ­ ρίπτεται. Η προαγωγή της Παπαχριστοφή ακυρώ\τται. Δεν εκδίδεται διαταγή γιαέξοδα. 5 10 Α\χχφερόμε\Έςυποθέσεις: Makrides v. Republic
(1983)IC.L.R. 622. Republic v. Hans
(1985)3C.LR.
  1. 15 Spanos v. Republic(19S5) 3 C.LR.
  2. Consianiinou v. Republic
(1984)3C.LR. 498, 20 Michaeland.Anotherv. Republic
(1984)3C.LR. 769, ParpasandOthersv. Republic
(1986)3 C.LR.2297. Προσφυγή. 25 Προσφυγή εναντίον της απόφασης τ η ; Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας να προάξει τα ενδιαφερόμενα μέρη στη θέση Προϊσταμένη; Αδελφής στο Τμήμα Ιατρικών Υπηρεσιών και Υπηρεσιών Δημοσίας Υγείας αντί της αιτήτοιας. 30 Π.Παύλου, για την Αιτήτρια. Α. Παπασάββας, Ανώτερο; Δικηγόρος της Δημσ/ρατίας, για τους Καθ' ων η αίτηση. 35 ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η αιτήτρια, τα τρία ενδιαφερόμενα μέρη, ο κ. Ι. Φιλής* και μια άλλη υποψήφια, ήταν τα έξι πρόσωπα που περιλήφθιτκαν στον τελικό *(ηπροσφυγήεναντίοντουδιορισμούτουαποσύρθηκεκατάτηδιάρκειατης δίκης). 1207 Πιζής,Δ. Σταυρόνν. Δημοκρατία;
(1989)κατάλογο των υποψηφίων για προαγωγή στη θέση της Προϊστάμενης Αδελφής στο Τμήμα Ιατρικών Υπηρεσιών και Δημόσιας Υγείας. Τοαντικείμενο τη;προσφυγή;είναιη νομι­ μότητατης απόφαση;τη;Ε.Δ.Υ. μετηνοποίαδιορίστηκαντα ενδιαφερόμενα μέρη στις τρεις απόπ ; τέσσερις κενές θέσεις πουπληρώθηκανμετηναπόφαση. Ηυπηρεσίακαιτωνέξιυπο­ ψηφίων ήταν ευδόκιμη, όπως προκύπτει απότην αξιολόγηση τωνυπηρεσιών τουςστις εμπιστευτικές εκθέσεις. Ταδυοενδιαφερόμενα μέρη, δηλαδή,η Άννα Κουμπαρίδου καιη Ελένη Εφραίμ,ο ΙωάννηςΦιλής,καιηαιτήτρια,ήτανοι τέσσερις υποψήφιοιπουσυστήθηκαν απότο Γενικό Διευθυντή ως οικαταλληλότεροι. Σεσειράαρχαιότηταςηαιτήτριαήτανη τελευταία. 5 10 15 Όπως φαίνεται από το πρακτικό της απόφασης,ηΕ.Δ.Υ. επροχώρησε στην πλήρωση των θέσεων σε δυο στάδια: Διόρισε σεπρώτοστάδιοταδυοενδιαφερόμεναμέρηκαιτονκ. Φιλή. Σεδεύτερο στάδιο έκαμε ιδιαίτερησύγκριση μεταξύτων υπολοίπων τριών υποψηφίων για να καταλήξει στο διορισμό του τρίτου ενδιαφερόμενου προσώπου, δηλαδή τη; Κατίνα; Παπαχριστοφή. Πριν καταλήξουν στην απόφασητους είχαν επισημάνει ότι η αιτήτρια είχε τι; συστάσεις του Γενικού Διευθυντή καιείχαν επεξηγήσει τους λόγους γιατου;οποίους δεντηνυιοθέτησαν.Η νομολογίαπροσδιορίζειτου;λόγους για τουςοποίουςαπαιτείταιειδικήαιτιολόγησηαπόκλισηςαπότις συστάσεις του Προϊσταμένου τουΤμήματος.Αυτοί συνοψίζο­ νται στην υπόθεση Makrides v.Republic(19S3)3C.L.R. 622, 632. 20 25 30 "A departmental headis inaunique position toappreciate the demands of aparticular post and the qualifications necessary for thedischarge of the duties carried by the post. A seriesof decisionsestablishesthat thePublic ServiceCommission must attach proper weightto his recommendations andheed them, unlessthey havereasons tothe contrary, to be detailed inthe decision of the Commission" (see, inter alia, Lardis v. The Republic
(1976)3 C.LR. 64, Hadjiconstantinou v. The Republic
(1973)3 C.L.R. 65, Petrides v. PublicService Commission
(1975)3C.LR. 284)." Η ίδιαπροσέγγιση ως προςτηνυπόστασηκαιτησημασίατων 1208 35 40 3 A.AA Σταύρουν.Δημοκρατίας Πικής.Δ. συστάσεων του Γενικού Διευθυντή υιοθετήθηκε και από την ΟλομέλειαστηνυπόθεσηRepublic v.Haris(\9S5) 3C.LR. 106. 5 Οι λόγοι που δόθηκανγια τη μηυιοθέτηση των συστάσεων τουΔιευθυντή στην περίπτωση της αιτήτριας, είναι οι εξής: 10 "ΗΕπιτροπή,αφούέλαβευπόψηταπιοπάνωκαθώςεπίσηςκαι τα προσόντα των υπαλλήλων, δεν υίοθέτιρε τη σύσταση του ΔιευθυντήκαιεπέλεξεγιατηντέταρτηθέσητηνΠαπαχριστοφή ηοποίαπροηγείταισεαρχαιότητατης Μαυράτσα." 15 20 25 30 35 40 Συνεκτιμώντας τα στοιχεία ενώπιον της Επιτροπής, σε συνάρτηση με τακριτήριαπουκαθορίζειο νόμος γιατηνπροα­ γωγή δημοσίων υπαλλήλων (αξία,προσόντα καιαρχαιότητα),η επιλογή των ενδιαφερόμενων μερών (Κουμπαρίδου, Εφραίμ) ήταν εύλογηπαρόλο που ηαπόδοσητης αιτήτριας στην υπηρε­ σία,όπωςαξιολογείταιστις εμπιστευτικές εκθέσεις,ήτανκαλύτε­ ρη. Η διαφοράήτανοριακήγεγονός πουάφηνετοπεδίοελεύθε­ ρο γιατην επιλογή τους απότο αρμόδιο σώμα στα πλαίσιατης διακριτικής ευχέρειας που παρέχονταιστην Ε.Δ.Υ.. Και οι δύο ήταναρχαιότερεςτηςαιτήτριαςστην υπηρεσία,ηγενική αξιολό­ γησητους στα τελευταία πέντε χρόνια υπήρξε, όπως καιεκείνη τηςαιτήτριας"Εξαίρετη". Στοβαθμόκαιέκτασηπουηπροσφυ­ γή στρέφεται εναλτίον του διορισμού τους, πρέπει να απορριφθεί. Παραινεί να αποφασίσουμε κατά πόσο η απόφασητης Επιτροπής να διορίσει την Κατίνα Παπαχριστοφήκατάπροτί­ μηση τηςαιτήτριας,είναι δικαιολογημένη. Οι συστάσεις του Προϊστάμενου του Τμήματος αποτελούσανπρόσθετο στοιχείο καθοριστικότης αξίαςτωνυποψηφίων, όπως επεξηγείται στην υπόθεση Spanos v. Republic
(1985)3 C.LR. 1826,1831. Αν δεν επρόκειτο για τη σύσταση που έκαμε ο Διευθυντής του Τμήματος για το διορισμό της αιτήτριας, η επιλογή της ΚατίναςΠαπαχριστοφήαπότηνΕ.Δ.Υ. θαήτανλογικάεφικτή, λαμβάνοντας υπό\|)ηότι και εκείνης οι εμπιστευτικές της εκθέ­ σεις ήτανσε γενικές γραμμές "Εξαίρετες" και OTLήταν αρχαιό­ τερη στην υπηρεσία από την αιτήτρια. Οι συστάσεις του Διευθυντή έθεταν την αιτήτριασεπλεονεκτική θέσηστοβαθμό, όπως είχε επεξηγηθεί, που παρέκκλιση από τις συστάσεις του Προϊσταμένου του Τμήματος απαιτεί ειδική αιτιολόγηση. 1209 Πικής,Δ. Σταύρουν.Δημοκρατία;
(1989)Παρόλο που οι συστάσεις του Διευθυντή δεν αποστερούν την Ε.Δ.Υ.από τηδιακριτικήτηςευχέρεια ναεπιλέξειτουςυποψη­ φίουςπουη ίδιαη Επιτροπήκρίνεικαταλληλότερους, ηπαρέκ­ κλισηαπότις συστάσεις τουΠροϊσταμένου τουΤμήματοςπρέ­ πεινατεκμηριώνεται μετρόποπουνακαθιστάτηνεπιλογήτου 5 ενδιαφερόμενου μέρους εύλογη.Οιλόγοιοιοποίοιπαρέχονται πρέπει νααντέχουν,όπωςη αιτιολογίακάθεαπόφασηςδιοικη­ τικού οργάνου, στο δικαστικό έλεγχο. Όπως επεξηγείται σε πολλές αποφάσεις,(βλέπε μεταξύ άλλων Constantinou ν. Republic (19S4) 3 C.L.R. 498, Michael and Another v. 10 Republic
(1984)3 C.LR. 769.Parpas and Others v. Republic (19S6)3C.LR. 2297) η αιτιολογία πρέπει(α)να αποκαλύπτει τους λόγους της παρέκκλισης από τις συστάσεις τουΔιευθυντή,και 15 (β) νακαθιστά,έχονταςυπόψητοπεριεχόμενο τους,τηνεπι­ λογή τουενδιαφερομένου λογικά εφικτή ΣυνεπώςτοερώτημαπουπρέπεινααπαντηθείείναιαΛ'οιλόγοι οι οποίοι έχουν παρασχεθεί για τη μη επιλογή της αιτήτριας καθιστούσαν την επιλογή της ενδιαφερόμενης λογικά εφικτή. Οι λόγοιπουδόθηκανείναι δύο(α)Ηαρχαιότητατης,και(β) ταπροσόντατης. 20 25 Ηαρχαιότητααφεαυτήςδεν αποτελεί λόγογια την απόκλι­ ση από τις συστάσεις του Διευθυντή, εκτός αν οι λόγοι που δίδονται επεξηγούν τησημασία της αρχαιότηταςγια την εκτέ­ λεσητωνκαθηκόντωντηςθέσης καικαθιστούν τιτνπαρέκκλιση εύλογη. Οποιαδήποτε άλλη προσέγγιση θα εξουδετέρωνε τη σημασία της σύστασης τουΔιευθυντή, λαμβάνονταςυπόψηότι ηαρχαιότηταείναι ένααπό ταστοιχεία πουσυνεκτιμάται από τονΠροϊστάμενο στηδιατύπωσητωνσυστάσεων του. Εναπομένει να αποφασίσουμε αν σύγκριση των προσόντων των δυο υποψηφίων σε σύγκριση με τακαθήκοντατης θέσης, παρείχεβάσηγιατηνπροτίμηση της ενδιαφερόμενης. Δεν έγινε,όπωςπροκύπτειαπότοπρακτικό,ιδιαίτερηέρευ­ να για την αξιολόγηση των προσόντων των δυο υποψηφίων άλληαπότηδιαπίστωσηότικαιοιδυοείχανταπροσόνταπου απαιτούνται από το σχέδιο υπηρεσίας για προαγωγή. Ο 1210 30 35 40 3 ΑΑ.Δ. 5 10 15 20 25 30 Σταύρουν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. ΠροϊστάμενοςτουΤμήματοςήτανκατάκύριολόγοτοπρόσω­ ποτοοποίοθαμπορούσεναδιαφωτίσειτηνΕ.Δ.Υ. ωςπροςτη σπουδαιότητα των προσόντων των δυο υποψηφίων. Καμιά διευκρίνηση ήπληροφορία δεζητήθηκεαπότο Διευθυντή στο θέμααυτό. Η αρμοδιότητατου αναθεωρητικού δικαστηρίου βάσει του άρθρου 146,περιορίζεται στηδιακρίβωσητηςνομιμότητας της πράξης. Είναιέξωαπόταόριατηςδικαιοδοσίαςτου δικαστηοίουη αξιο)ϋόγηοη τωνουσια&ον γεγονότων. Δεν είναι έργο του δικαστηρίουη εκτίμησητηςσημασίαςτωνπροσόντων τωνδυο υποψηφίων, όπως αναγράφο\ται στους προσωπικούς τους φακέλους. Καταλήγω ότι κανέναςαπότους δυολόγους που δόθηκαν γιαπαρέκκλισηαπότιςσυστάσεις τουΔιευθυντήδεθεμελιώνει βάση για παρέκκλιση ατό τις συστάσεις του Διευθυντή. Συνεπώς, η αιτιολογία για την επιλογή της ενδιαφερόμενης πάσχει, γεγονός που καθιστά το μέρος της ατόφασης που αφορά τοδιορισμό της ΚατιναςΠαπαχριστοφή τρωτό σεακύ­ ρωση. Η προσφυγή απορρίπτεται σε ότι αφορά την Άννα ΚουμπαρίδουκαιτηνΕλένηΕφραίμ.καιηαπόφασηγιατοδιορισμό τους επικυρώνεται βάσει του άρθρου 146.4(a) του Συ\τάγματος. ΕΙ προσφυγή επιτυγχάνει σε ότι αφορά το διορισμό της Κατίνας Παπαχριστοφή και ηπράξητου διορισμού τηςακυρώνεται στο σύνολο της βάσει του άρθρου 146.4(β) του Συντάγματος. Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Η προσφυγή επιτυγχάνει μόνοεναντίον τηςΚατίνας Παπαχοιστοφή.Καμιάδιαταγήγια ταέξοδα. 35 1211

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.