clr/1989/1989_3_1253.pdf

(1989)κή — Δεν υπάρχει α\Ίίφαση, γιατί ηδει'πΐρηεκτίμηση αφορούσεαποκλειαηχά τηναπόδοσηστησν\'έ\Ίενξη. Έκδηλη νπεροχή — Πότευπάρχει — Τεχμηριώ\ΐται ότανμετά από σν\τκτίμησηόλωντωνστοιχείωνηυπεροχήτουαιτοιηΊοςm m απικειμεΛίκάαναντίλεκτηκαιαυταπόδεικτη. Η ΑίτησηΑκυρώσεως του εφεσείοντα εναντίον του διορισμού του ενδιαφερομένουπροσώπουστηθέσητουΓενικούΔιευθυντήΕμπορικής Ναυτιλίας απερρίφθη. Ηπαρούσα έφεση προσβάλλει την πρωτόδικη απόφαση. Ένα απότακύριαπαράπονατουεφεσείονταήτανότι-τοενδιαφερό­ μενο πρόσωπο δεν είχε ταπροσόνταπου προέβλεπε το σχέδιο υπηρε­ σίας.Συγκεκριμέναηεισήγησηήτανότιτοενδιαφερόμενοπρόσίοποδεν είχε"γνώσηΘεμάτωνσχετιζομένων μετην Εμπορική Να\ιτιλία". 5 10 15 ΗΕΛ.Υ. έκρινε,μεβάσητοπεριεχόμενοδιδακτορική;διατριβήςτου ελ'διαφερομένου προσώπουπου είχεαξιολογήσει ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου, ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο είχε τέτοια γνώση. Ο 20 ΠρόεδροςτουΑνωτάτουΔικαστηρίου,πουείχεεκδικάσειπρωτόδικατην υπόθεση,διέταξεκαιπαρουσιάστηκεενώπιοντουη ενλόγωδιατριβή. Περαιτέρω ο εφεσεκον υπεστήριξε ότι ήταν έκδηλα υπέρτερος του ενδιαφερομένουπροσίόπου. 25 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας τηνέφεσηαπεφάσισε, δια­ φωνούντοςτουΔικαστή Σαββίδη:

(1)ΤοΑνώτατοΔικαστήριοκατάτηνενάσ/.ησητηςακυρωτικήςτου δικαιοδοσίαςδενεπεμβαίνει στον τρόπο,ιιετονοποίοη ΕΛ.Υ. ερμήνευσε και εφάρμοσε σχέδιο υπηρεσίας, εκτός αν υπήρξε τττέρβασητωνακραύυνορίωντηςδιακριτική;τηςεξουσίας. 30

(2)Ηδιαπίστακτητου πραγματικούυποβάθρουτη; περατώσεως ανήκειστοαρμόδιοδιοικητικόόργανο. ΤοΑνώτατοΔικαστήριο κατά την άσκηση τηςδιακριτικήςτου εξουσίας δεν επεμβαίνει. εκτόςεάνοιδιαπισαίχτειςτη;Επιτροπή;βασίζομαισεανεπαρ­ κήέρευναήείναιανεδαφικές. 35 40

(3)Η εκτίμηση τωνπραγματικώνγεγονότων,επίτωνοποίωνβασί­ ζεταιηαπόφαση,είναιαποκλειστικάέργοτουδιοικητικούοργά- 1254 Lewis ν.Δημοκρατίας 3 ΑΛΛ. νου. Ο ακυρωτικός έλεγχος είναι έλεγχος νομιμότητας. Επομένως λανθασμένατοΔικαστήριο προχώρησε σε πρωτογενή έρευνα του περιεχομένου τηςδιδακτορικήςδιατριβήςτου ενδια­ φερόμενοι! προσώπου. 5 10

(4)Το τεκμήριο της νομιμότητας σίΓνηγορείτιπέοτης επάρκειας της έρευνας, εκτός όπου το τεκμήριο κλονίζεται ή δημιουργούνται αμφιβολίες απόμαρτυρίαήστοιχεία στο φάκελο,πουτείνουν να καταδείξουν το αντίθετο ή θέτουν σε αμφιβολία το θεμέλιοτι^ς έρευνας. Τέτοια μαρτυρίαστην προκείμενη περίπτωση θαμπο­ ρούσελ'α είχεδοθεί απόεμπειρογνώμονα σε θέματα Εμπορικής Ναιπιλία; ανο τελευταίος κατέληγε σε διαφορετικές εκτιμήσεις σχετικά μετοπεριεχόμενο τηςδιατριβήςαπόεκείνεςτου Γενικού Διευθυντή. 15

(5)Ηεπίδικηαπόφασηήτανλογικά εφικτήστην Ε.Λ.Υ. 20

(6)Γιαλ'αεπιτύχει οεφεσείων πρέπειλΌ αποδείξει έκδηληυπεροχή. Τέτοια υπεροχή είναι μόλΌνεκείνη, που προκύπτει αντικειμενικάκαιαυταπόδεικταμετάαπόσυνεκτίμησηόλωντων στοιχείων. Η έφεση απορρίπτεται διαταγή γιαέξί)δα. 25 χωρίς Αναφερόμε^ς νποθέσεις: Frangoullidcs v.PublicServiceCommission

(1985)3 C.LR. 1680, Republic v.XinariandOthers

(1985)3 CL.R. 1922, 30 Παπαφώτη και Ά)ΛΟΙ V.Επιτροπής Εκπαιδεντικτίς Υπηρεσίας

(1989)3 AAA. S3I, Der Parthogh v. CyprusBroadcasting Corporation (19S4)3 C.L.R. 636, 35 Hadjimichael andOthers v.Republic

(1972)3 C.LR. 246, Hadjisavvas v.Republic(19S2) 3 C.LR. 16, 40 LewisandAnoiher v.Republic(19S5) 3 C.LR. 2100, Levis andAnother v. Republic(19S6) 3 C.LR. 60, 1255 Lewis v. Δημοκρατία;

(1989)Karageorghis v.Republic (19S2) 3 C.LR. 435, DemetriadesandOihersv.Republic(19S3)3 C.LR. 842. Έφεση. 5 Έφεσηεναντίον τηςαπόφασης τουΠροέδρουτου Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Τριανταφυλλίδη, Π.)που δόθηκε στις 31 Ιουλίου, 1985 (Αρ.Προσφυγών280/80και2SS/S0)(19S6)3Α.Α.Δ. 60,με τηνοποίααπορρίφθηκεηπροσφυγήτουεφεσείολτος εναντίον του διορισμού του ενδιαφερομένου προσώπου στη θέση τουΔιευθυντή ΕμπορικήςΝαυτιλίας. 10 Μ Χρίστοόούλοικ γιατον Εφεσείοντα. 15 Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος Δημοκρατίας Β ' , για τους Εφεσίβλητους. Κ. Μιχαηλίδιχ, γιατο Ενδιαφερόμενοπρόσωπο. 20 ϊνΙΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Την πρώτη απόφασητου Δικαστηρίου θα δώσει οΔικαστής κ. Γ.Μ.Πικής. ΠΙΚΗΣ,Α: Η έφεσηστρέφεταιεναντίοντηςαπόφασηςτουτέως ΠροέδρουτουΑνιάτου Δικαστηρίουκ. Μ.Τριαλταφυ^ϊδη.LIETITV οποίαείχεαπορριφθείηπροσφυγήτουκ.ΡόλληΛούηελτατίοντοί) διορισμού του κ. Σ. Σεργίου στη θέση του Δια,βυντή Εμπορική; Ναυτι)νίας. Τρία είναι ταβασικάθέματαταοποία εγείρολται στην έφεση καιπουπρέπεινααπαντηθούν:

(1)Κατά πόσο ο ενδιαφερόμενος κατείχε τα προσό\τα που προβλέπει τοσ/έδιουπηρεσίαςγιαδιορισμό στηθέσητου Διευθυντή ΕμπορικήςΝαυτιλίας.

(2)Ηύπαρξηοποιασδήποτεα\τίφασης μεταξύτηςαξιολόγη­ σης των υποψηφίων που έκαμε ο κ. Καζαμίας,πρώην Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Σιτγκοινωνιών και Έργων,ενώπιοντης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας, και της αξιολόγησης των υπηρεσιών του εφίσείοντα όπως περιέχονται στην εμπιστευτική έκθεσητου 1980,και 1256 25 30 35 40 3 A.A.A. Lewis v. Δημοκρατία; Πικής,Δ.

(3)το βάσιμο του ισχυρισμού του εφεσείοντα ότι υπερείχε καταφανώςτουενδιαφερομένουκαιότιηπαραγνώρισητης έκδηληςτουυπεροχήςτεκμηριώνεικατάχρηση εξουσίας. 5 10 15 20 25 30 35 40 ΤοπρωτόδικοΔικαστήριο αποφάσισεταεπίδικαθέματασε δυο στάδια: Στο πρώτο έδωσε οδηγίες για την κατάθεση στο Δικαστήριο τηςδιδακτορικήςδιατριβήςτουκ. Σεργίουπροςτο σ/οπό ελέγχουτης ορθότητας των εκτιμήσεων του περιεχομέ­ νου της απότο ΓενικόΔιευθυντή. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις τουτελευταίουη διατριβήαπεκάλυπτεγνώση θεμάτωνεμπορι­ κήςναυτιλίαςεκμέρους τουενδιαφερομένου. Στοδεύτεροκαιτελικόστάδιοαποφασίστηκεότιη διαπίστωση τουΓενικούΔίευθυ\τή ήτανεύλογη καισυνεπώς οαιτητήςείχε ταελάχιστα προαπαιτούμεναπροσόντα γιαδιορισμό στηθέση του Διευθυντή Εμπορικής Ναυτιλίας. Ηαπόφαση τηςΕ.Δ.Υ. επικυρώθηκε ως εύλογη άσκησητηςδιακριτικήςευχέρειαςπου παρέχειονόμος στοδιορίζον Σώμα. Τοπροπόθέμαπουθααποφασίσουμεαφορά ταπροσόντα του ενδιαφερομένου, θέμαπουπροϋποθέτει ανάλυσητουσχε­ δίου υπηρεσίας. Είναι αδιαμφισβήτητο ότι ο ενδιαφερόμενος είχε τα προσόντα που απαιτούνταιαπό το σχέδιο υπηρεσίας εκτός απότο προσόν που προβλέπεται στην παράγραφο 3(β) " Ευρείαπείραειςθέματασχετιζόμενα μετηνεμπορικήνναυτιλίαν." Σύμφωναμετην επιφύλαξηπουπεριέχεται στη συνο­ δευτικήΣημείωσηπουενσωματώνεται στο σχέδιο γιατην πλή­ ρωσητης θέσης την πρώτη φορά,κατοχήτου προσόντος που απαιτείηπρόνοια3(β)δενείναιαπαραίτητη.Αρκείναέχει" πείραν ή/καιγνώσιν θεμάτων σχετιζομένων με την εμπορικήν ναυτιλίανκαιπληρούνόλαταάλλααπαιτούμεναπροσόντα." Είναι παραδεκτό ότι ο ενδιαφερόμενος δεν είχε πείρα σε θέματα εμπορικής ναυτιλίας και το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο είχε γνώση θεμάτων που σχετίζονταιμετηνεμπορικήναυτιλία. Επισημαίνεταιότιτοσχέδιοδεν καθορίζειοποιοδήποτεεπίπεδογνώσηςούτεαπαιτείταιOLγνώ­ σεις αυτές να αφορούν αποκλειστικά την εμπορική ναυτιλία. Είναι αρκετό αν σχετίζονται με την εμπορική ναυτιλία. Η ερμηνεία των σχεδίων υπηρεσίας ανάγεται στη διακριτική ευχέρειατουΣώματοςπουείναιεπιφορτισμένο μετηνεφαρμο­ γή τους.(Βλεπε, Frangoullides v.P.S.C. (19S5) 3 C.L.R. 1680Republic v.Xinari and Others (19S5) 3 C.L.R. 1922- ΈΏΛ\ 1257 Πικής,Δ. Lewis ν.Δημοκρατία;

(1989)Λοϊζίδη Παπαφώτη και ΆΜοι v.E.E.Y.{\9S9) 3Α.Α.Δ. 831). Δικαστικήευχέρειαγιαεπέμβασηπαρέχεταιμόνοόταντοσώμα πουδιορίζει υπερβαίνειταακραίαόριαπουκαθορίζειτο σχέ­ διο,καιερμηνεύει τις πρόνοιες του μετρόποανηνομικόπρος την ορολογία του. Οι λόγοι για τους οποίους αναγνωρίζεται 5 διακριτική ευχέρεια στην Ε.Δ.Υ. στην ερμηνεία των σχεδίων υπηρεσίας παρά το νομοθετικό τους χαρακτήρα, οφείλονται στην ιδιάζουσαθέσηστην οποίαβρίσ/ίεται το Σώμανα συσχε­ τίζει τις πρόνοιες των σχεδίων με τις ζωντανές ανάγκες της Δημόσιας Υπηρεσίας καιτακαθήκοντα τηςθέσης πουθα πλη- 10 ρωθεί. (Βλέπε, Der Parthoghv. CB.C.

(1984)3 C.L.R. 636). Στην προκειμένη περίπτωση, ότι πρέπει να μας απασχολήσει, είναικυρίωςη εφαρμογήτουσχεδίου,συγκεκριμένα κατάπόσο ηδιαπίστωση ότι ο ενδιαφερόμενος είχε γνώση θεμάτωνπου σχετίζονται μετηνεμπορικήναυτιλία, ήτανλογικά εφικτή. 15 Ηδιαπίστωσητουυπόβαθρουτωνγεγονότων γιατην άσκη­ ση της διακριτικής ευχέρειας της Διοίκησης ανάγεται στην αρμοδιότητατουδιοικητικούοργάνου.Περιθώριο για επέμβα­ ση στα πλαίσια του ακυρωτικού ελέγχου που προβλέπει το 20 άρθρο 146τουΣυντάγματοςπαρέχεταιμόνοότανοιδιαπιστώ­ σεις της Επιτροπήςβασίζονται σε ανεπαρκήέρευνα ήείναι εξ αντικειμένου ανεδαφικές.Στηναπόφασητης ότι οενδιαφερό­ μενος είχετιςπροβλεπόμενες γνώσεις,είχεαχθείμετάτηδιαπί­ στωση του Διευθυντή ότι ο κ. Σεργίου είχε μελετήσει την 25 κυπριακήναυτιλιακήνομοθεσία, θέμαπου εμπίπτει στησφαί­ ρα γνώσεων της εμπορικής ναυτιλίας,και ότι ηδιατριβήτου είχεσχέσημεπλοίο σεενεργό υπηρεσία, άλληπηγήπου απεκά­ λυπτεγνώσεις σεθέματαπουσχετίζο\ται μετηνεμπορικήναυ­ τιλία.ΌτιοΓενικός Διευθυντής ήταναρμόδιοςναεκτιμήσει τις 30 γνώσεις τουενδιαφερομένου σεθέματαπουσχετίζονται με την εμπορική ναυτιλία δεν έχει αμφισβητηθεί- ούτε θα μπορούσε τέτοιος ισχυρισμός ναευσταθήσει. Η αμφισβήτησητου εφεσείοντα αφοράτην ορθότητα της διαπίστωσης του που είχεκατ' ακολουθίανυιοθετηθείκαιαποτελέσει τουπόβαθροτωνδιαπι- 35 οτώσεων τηςΕΑΥ. στοντομέα αυτό. Εκτός απότηθετικήδιαπίστωσητου Γενικού Διευθυντή ως προς τα προσόντα του αιτητή,το τεκμήριο της νομιμότητας (ευρυθμίας)συνηγορεί υπέρτηςεπάρκειαςτηςέρευναςπουέχει διεξαχθεί, εκτός όπουτοτεκμήριο αυτόκλονίζεται ή δημιουρ­ γούνται αμφιβολίες απόμαρτυρίαήστοιχεία στο φάκελοπου 125S 40 3 ΑΛΛ 5 Lewis ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. τείνουν να καταδείξουν το αντίθετο ήθέτουν σε αμφιβολία το θεμέλιο της έρευνας.(Βλέπε Hadjimichael and Others v. Republic

(1972)3C.LR. 246).Τέτοια μαρτυρίαστην προκειμέ­ νηπερίπτωσηθαμπορούσε ναπροέλθει απόειδήμονασεθέματαεμπορικήςναυτιλίαςπουμετάατό μελέτητου περιεχομένου της διδακτορικής διατριβής του ενδιαφερομένου κατέληγε σε διαφορετικές εκτιμήσεις απότο Γενικό Διευθυντή ως προς το περιεχόμενο της (γνώσεις σε θέματασχετιζόμενα με την εμπο­ ρική ναυτιλία). 10 15 20 25 30 Ηεκτίμησητωνουσιαστικώνγεγονότων πουυποστηρίζουνή συνθέτουν τηναπόφασηείναιαποκλειστικά έργο τουαρμόδιου διοικητικού οργάνου. Η αναθεωρητική δικαιοδοσία του δικα­ στηρίου περιορίζεται στον έλεγχο της νομιμότητας της πράξης· δηλαδήτην επάρκειατης έρευνας καιτο εύλογο τωνδιαπιστώ­ σεωνπουγίνονται. Είναιεκτός τηςσφαίραςτωναρμοδιοτήτων του αναθεωρητικού δικαστηρίου η εκτίμηση των ουσιωδών γεγονότων. Επομένως ήταν εσφαλμένη η απόφαση του Δικαστηρίου ναπροβείσεοποιαδήποτεπρωτογενήεκτίμησητου περιεχομένου της διδακτορικής διατριβής του ενδιαφερομένου προς το σκοπό ελέγχου της ορθότητας των διαπιστώσεων της Ε.Δ.Υ.. Είναι πρόδηλο ότι ο ευπαίοευτος τέως Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου ερεύνησετοπεριεχόμενο τηςδιδακτορι­ κήςδιατριβήςτουενδιαφερομένου γιανααποκλείσει κάθεενδεχομενο δυσμενούς επηρεασμού του εφεσείο\τα από εσφαλμένη εκτίμηση του περιεχομένου της. Στο βαθμό που η έρευνα του δικαστηρίουθαμπορούσε ναφωτίσει τοθέμα,έχει επιβεβαιώσει την αξιολόγηση του Γενικού Διευθυντή. Ανεξάρτητα από την έρευνααυτήδεν έχειτεθείτίποτε ενώπιον τουΔικαστηρίου που να κλονίζει ήνα δημιουργεί αμφιβολίες ως προς τις διαπιστώ­ σειςτου Γενικού Διευθυντή καικατ'ακολουθίαντηςΕ.Δ.Υ. ως προς το περιεχόμενο της διδακτορικής διατριβής και τη συνά­ φεια της με θέ(.ιαταπου σχετίζονται με την εμπορική ναυτιλία. Καταλήγουμε ότι ο λόγοςαυτόςτης έφεσης δεν ευσταθεί. 35 40 Τοδεύτερο θέμαπουθαμαςαπασχολήσει αφοράτις συστά­ σεις του Γενικού Διευθυντή. Η θέση Διευθυντή Εμπορικής Ναυτιλίαςήτανθέσηπρώτουδιορισμού καιπροαγωγής.Οεφε­ σείων και ο ενδιαφερόμενος υπηρετούσαν σε διαφορετικούς κλάδους. Από 1/10/77 ο εφεσείων υπηρετούσε στην Αρχή Λιμένων απ' όπουαποσπάστηκεως ΝαυτικόςΑκόλουθος στην ΚυπριακήΥπάτη Αρμοστεία στο Λονδίνο. Ο ενδιαφερόμενος 1259 Πικής, Δ. Lewis ν.Δημοκρατίας

(1989)υπηρετούσε ως Λειτουργός Παραγωγικότητας στο Κέντρο Παραγωγικότητας του Υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Τόσο ο εφεσείων όσο καιο ενδιαφερόμενος υπο­ βλήθηκαν,όπως καιοι άλλοι υποψήφιοι γιατηθέση.σε προσω­ πική συνέντευξη στην παρουσία του Γενικού Διευθυντή. 5 Μετάτο πέραςτων συνεντεύξεων καιπριναπότην αποχώρηση του,ο ΓενικόςΔιευθυντήςπροέβησεαξιολόγησητωνυποψηφίων η οποία έχει καταγραφεί στο πρακτικό της Επιτροπής. Σύστησε τον ενδιαφερόμενο ωςτον καταλληλότερο γιαπροαγω­ γή. Τασχόλια του γιατονεφεσείοντα ήτανκάπως μειωτικά- ιδι10 αίτερα, αναφορικάμε την ευχέρεια έκφρασης. Χαρακτηρίστηκε ως "confused and confusing". Είναι ηθέση του εφεσείοντα ότι ηαξιολόγηση αυτήτων ικα­ νοτήτων του έρχεται σε αντίθεση με την αξιολόγηση των υπηρε15 σιών του για το έτος 1980 που ετοιμάστηκε την ίδια μέρα που έγινεηαξιολόγηση ενώπιον της ΕΛ.Υ. Ενώηικανότητατουγια προφορική έκφραση χαρακτηρίζεται στην εμπιστευτική έκθεση ως "Εξαίρετη",μετηνπροαναφερθείσααξιολόγηση ενώπιον της Ε.Δ.Υ. τέθηκαν ερωτηματικά ως προς την ικανότητα του να 20 εκφράζεται με ευχέρεια και σαφήνεια.Αντιφάσεις στην αξιολό­ γηση των υπηρεσιών των υποψηφίων κλονίζουν το υπόβαθρο των συστάσεων καιπαρέχουνλόγο γιαακύρωση τηςαπόφασης σε κάθε περίπτωση ντου οι συστάσεις είχαν αποφασιστική επί­ δρασηστη λή\|»η της επίδικηςαπόφασης. Ηεισήγηση του εφεσεί25 οντάθαευσταθούσε ανηαξιολόγηση του Γενικού διευθυντήενώ­ πιον της ΕΑ.Υ. δεν περιοριζόταν,όπως συνέβη, στην απόδοση των υποψηφίωνκατάτιςπροσωπικές συνεντεύξεις. Δενυπάρχει επομένως αντίφασημεταξύτης αξιολόγησης του έργου του εφε­ σείοντα στο συγκεκριμένο τομέακατάτο 1980,καιτων συστάσε30 ων του ΔιευΘτητή. Το γεγονός ότι οι συστάσεις του Διαθυντή αφορούσαν αποκλειστικά την απόδοση των υποψηφίων στη συνέντευξη και ότι εκτιμήθηκαν μέσα σε αυτό το πλαίσιο, είναι ποόδηλο απότοπρακτικότηςαπόφασηςτηςΕπιτοοπή;: 35 " Η Επιτροπή, λαβούσα υπ' όψιν τας εκτιμήσεις του Γενικού Διευθυντού του Υπουργείου όσον αφοράτας συνε­ ντεύξεις, έκρινε ότι η απόδοσις του κ. Σεργίου ήτο σαφώς υπέρτερα των άλλων από απόψεωςπροσωπικότητος, περιε­ χομένου και διατυπώσεως των απαντήσεων, ευρείας μορφώσεως, Θετικότητος, ευθυκρισίας, ευρύτητος πνεύματος και ευφυΐας." 1260 40 3 Α.Α.Δ. Lewis v. Δημοκρατίας Καταλήγουμεότι ούτεοδεύτερος λόγοςτηςέφεσης δενευστα­ θεί. 5 10 15 20 25 30 35 Παραμένει νααποφασισθεί κατά.πόσοο εφεσείων υπερτερούσεκαταφανώς του ενδιαφερομένου. Τοκριτήριο πουυιο­ θετήθηκε στην υπόθεση Hadjisavvas v. Republic (

(1982)3 C.LR. 76)έχεικαθιερωθείαπόμεταγενέστερη νομολογία ωςτο κριτήριογιατονκαθορισμότηςύπαρξηςκαταφανούςυπεροχής (βλέπε, Hadjioannou v. The Republic (19S3) 3 C.L.R. 1041, Spanosv.Republic

(1985)3 C.L.R. 1826). Ηυπεροχήτεκμη­ ριώνεται ωςέκδηληότανμετάαπόσυνεκτίμηση όλωντωνσχε­ τικώνστοιχείων καισύγκρισημεταξύτουαιτητήκαιτου ενδια­ φερομένου,ηυπεροχήτουαιτητήείναιαντικειμενικάαναντίλεκτηκαιαυταπόδεικτη(selfevident).. Εξέτασητων συγκριτικών στοιχείων φανερώνει ότι οεφεσείων σε αντίθεση μετονενδια­ φερόμενο είχε πείρα σε θέματα εμπορικής ναυτιλίας. Επίσης μπορεί ναλεχθείμζτην επιφύλαξηότι τα"δυομέρη υπηρετού­ σανσεδιαφορετικούςτομείς καιότιη απόδοσητουεφεσείοντα στην υπηρεσίαήτανοριακάκαλύτερηαπόεκείνη τουενδιαφερομενου. Από τηνάλλη,ο ενδιαφερόμενος είχεκαλύτεραακα­ δημαϊκάπροσόντα καιόπως διαπίστωσε ηΕπιτροπήείχεπιο άρτια προσωπικότητα για τη διεύθυνση του Τμήματος που ο διοριζόμενος θα προϊστατο. Συνεκτιμώντας τις διεκδικήσεις τωνυποψηφίωνγιαδιορισμό,δενμπορείναλεχθείανεπιφύλακταότιοεφεσείων υπερείχετουενδιαφερομένου σεβαθμόπου ο διορισμός του επιβαλλόταν εξ αντικειμένου. Ηεπιλογήτου καταλληλότερου ήταν θέμα που ανάγετο στη διακριτικήευχέ­ ρειατης ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας. Δενυπάρχειπεριθώριογιαεπέμβαση- επομένωςκαταλήγου­ μεότιηέφεση πρέπεινααπορριφθείκαιαπορρίπτεται. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.: Είχα την ευκαιρία να διαβάσω'εκ των προτέρων την απόφασητου Δικαστή Πική και συμφωνώ με αυτή. ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗΣ, Δ.: Συμφωνώ με την απόφαση του Δικαστήκ.Γ.Μ.Πική, καιδενέχωτίποτεναπροσθέσω. 40 ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Ηπαρούσαέφεσηστρέφεται εναντίον της απόφασηςτουτέωςΠροέδρουτουΑνωτάτου Δικαστηρίου,με την οποία είχεαπορρίψει την προσφυγή του εφεσείοντα ενα1261 Σαββίδης,Δ. Lewisν.Δημοκρατίας

(1989)ντίον της απόφασης της εφεσίβλητης Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, με την οποίαπροάχθηκεοκ. Σέργιος Σεργίου,το ενδιαφερόμενο μέρος στην προσφυγή,στηθέση του Διευθυντή ΕμπορικήςΝαυτιλίας.Δεθαασχοληθώμεταγεγονότατηςπροσφυγής που οδήγησαν στην επίδικηαπόφαση γιατί αυτάαναφέρονται μελεπτομέρεια στην ενδιάμεση απόφασητουευπαιδεύτουτέωςΠροέδρουτουΑνωτάτουΔικαστηρίου(Lewisand Another ν. TheRepublic

(1985)3 C.LR.2100),καθώςκαιστην τελική του απόφαση (Lewis and Another v. The Republic

(1986)3C.LR. 60). Έχουν εγερθείδιάφορα θέματαστην παρούσαέφεση.Πριν όμως ασχοληθώ μεταθέματααυτά θαεπιληφθώπρώτα μετο θέμακατάπόσο,ενόψειτουπεριεχόμενου τωνπρακτικών της συνεδρίας της εφεσίβλητης Αρχής, η επίδικη απόφαση ορθά λήφθηκεαπό την εφεσίβλητη Αρχή,όπωςαποφάνθηκε σχετικά στην πρωτόδικη του απόφασηο ευπαίδευτος τέως Πρόεδρος τουΑνωτάτου Δικαστηρίου. 5 10 15 Γιατουςσκοπούςτηςπαρούσαςέφεσηςθεωρώαναγκαίονα 20 κάμω αναφοράστο περιεχόμενο το)νπρακτικώνημερομηνίας 26/5/1980 σταοποίααναφέρονται τασχετικά μετις συνεντεύ­ ξειςτων υποψηφίωνκαιτηναπόφασητηςεφεσίβλητης Αρχής. Στα πρακτικά αυτάπου βρίσκονται μπροστά μας διαβάζουμε ταπιοκάτω: 25 Ειςτηνσυνεδρίασιν παρίσταταικαιοΓενικόςΔιευθυντής του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων κ.Παναγιο'πης Καζαμίας. Ερωτήσεις επί θεμάτων γενικής φύσεως καικυρίως επί θεμάτωναφορ^όντωνειςτακαθήκοντατηςθέσεως,ωςταύτα αναφέρονται εις το οικείον Σχέδιον Υπηρεσίας, υπεβλήθησανειςτουςυποψηφίουςτόσονυπότουΓενικού Διευθυντού του Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων όσον και υπό του Προέδρου και Μελών της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας. 30 35 40 Μετάτο πέραςτων συνεντεύξεωνο Γενικός Διευθυντής 1262 3 Α.ΑΛ. 5 Lewis v. Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. εκφράζων τας κρίσεις και απόψεις του όσον αφοράτους υποψηφίους είπεν ότι επικρατέστερος απόπάσης πλευράς είναι ο κ. Σεργίου, ο οποίος διαθέτει άριστα προσόντα, εκφράζεταιευκόλως,κατάεντυπωσιακόντρόπον, τόσον εις τηνΕλληνικήν όσονκαιειςτηνΑγγλικήνγλώσσαν. Δενέχει μεν πρακτικήνπείραν επί ναυτιλιακών θεμάτων, έχειμελε­ τήσει όμως την Κυπριακήν Ναυτιλιακήν Νομοθεσία. Έχει επίσης συγγράψει διατριβήν, η οποία έχει σχέσιν τινά με πλοίον ενενεργώ υπηρεσία. 10 15 20 25 30 Επιπροσθέτως διαθέτει πολύ ευχάριοτον προσωπικότη­ τα.Συνεχίζωνο Γενικός Διευθυντής ανέφερενότι είναιικα­ νοποιημένος ότι ο κ. Σεργίου έχει γνώσεις επί θεμάτων Εμπορικής Ναυτιλίαςκαι διαθέτει το μορφωτικόνυπόβαθρον.τοοποίον δύναται νατον βοηθήσει εις μίανεξέλιξιν, καιότιείναιπεπεισμένος ότιοκ. Σεργίουδύναταινα ικανο­ ποίησηπλήρωςτοΥπουργείον ωςΔιευθυντήςτουΤμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας. Ιδιαιτέρως ετόνισε την ευκολίαν εκφράσεως του κ. Σεργίου και την ευστροφίαν πνεύματος τηνοποίανούτος επέδειξε καθώςκαιτην ικανότητατου να αντιληφθή τα προβλήματα και να δώση λύσεις εις αυτά. Τονεαρόντηςηλικίαςτουκ. Σεργίουθαπρέπειναθεα>ρηθή ως πλεονέκτημα μάλλον παράως μειονέκτημα, διότι ούτος διαθέτει και σφρίγος και δύναμιν,και επομένως θεωρείται ως.οκαλύτεροςτωνυποψηφίων. Κατάτηνκρίσιν του Γενικού Διευθυντού ακολουθεί οκ. Λούης ο οποίος,παρ'όλον ότι είναι καλός καικατέχειτα θέματα,είναι "confused andconfusing",δηλαδή είναι ολίγον συγχυσμένον το μυαλότου, πράγματοοποίον σημαίνει ότι δεν έχειεμβαθύνει καιενδιατρίψει πραγματικά εις τοθέμα, ώστεναδύναται νααναλάβη τηνΔιεύθυνσιν τουΤμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας. 35 40 Αποχωρήσαντος τουΓενικούΔιευθυντούτου Υπουργείου Συγκοινωνιών και Έργων ηΕπιτροπή επελήφθη τηςαξιολογήσεως καισυγκρίσεως τωνυποΊ|*ηφίωνμεταξύτων. ΌσοναφοράτοαπαιτούμενονυπότουΣχεδίουΥπηρεσίας 1263 Σαββίδης,Δ. Lewis ν.Δημοκρατίας

(1989)επίπεδον πολύ καλής γνώσεως της Αγγλικής, η Επιτροπή, βάσειτωνσυνεντεύξεων καιτωνλοιπών ενώπιον της στοιχεί­ ων,έκρινεν ότιάπαντεςοιυποψήφιοιδύνανταιναθεωρηθούν ότι ικανοποιούντο Σχέδιον Υπηοεσίας. 5 Η Επιτροπή εμελέτησεν όλα τα ενώπιον αυτής στοιχεία αιτήσεις μετά των σχετικών δικαιολογητικών και Προσωπικούς Φακέλους και Εμπιστευτικάς Εκθέσεις των υποψηφίωνδημοσίωνυπαλλήλων -καιαφούέλαβενυπ' όψιν την απόδοσιν ενός εκάστου των υπο\|>ηφίωνκατά τας συνε10 ντεύξεις, καθώς και τας εν προκειμένω απόψεις και κρίσεις του Γενικού Διευθυντού, κατέληξεν εις το συμπέρασμα ότι, βάσειτης αξίας,προσόντων καιπείραςκαθώςκαιτηςαρχαι­ ότητος των υποψηφίων δημοσίων υπαλλήλων, ο κ. Σέργιος Στυλιανού ΣΕΡΓΙΟΥ είναι ο καλύτερος όλων δια την υπό 15 πλήρωσιν θέσιν. Ούτοςδιαθέτειοργανωτικήνκαιδιοικητικήν ικανότητα. Ωσαύτως έχει την απαιτουμένωνυπό του οικείου Σχεδίου Υπηρεσίας 'γνώσιν θεμάτων σχετιζομένων ίΐε την εμπορικήν ναυτιλία',ωςκατεδείχθηδιάτων απαντήσεωντας οποίας ούτος έδωσε κατά την συνέντευξιν. Η Επιτροπήέλα20 βεν ωσαύτως υπ' όψιν την εις αυτόν απονομήν υπό του MassachussetsInstituteofTechnologyτου "BrooksPrize for the BestMaster's Thesis*διάτηνδιατριβήν(thesis) Transportation CostsandOil Price'. 25 Η Επιτροπή έκρινε τον κ. Σέργιον Στυλιανού ΣΕΡΓΙΟΥ κατάλληλον και απεφάσισεν όπως προαγάγηαυτόν εις την μόνιμον (Τακτ. Προϋπ.) θέσιν διευθυντού του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίαςαπό1.6.80." 30 Μια απλή ανάγνωση των πρακτικών οδηγεί στο συμπέρα­ σμαπωςοικρίσεις καιαπόψειςτουΓενικούΔιευθυντήδεναπο­ τέλεσαν απλώςεκτίμηση τωνυποψηφίωνκατάτις συνεντεύξεις αλλά και ισοδυναμούσαν με σύσταση του Διευθυντή του Τμήματοςότιοεπικρατέστερος μεταξύτωνυποψηφίωνήταντο ενδιαφερόμενο μέρος και για το λόγο αυτό δόθηκε ιδιαίτερη βαρύτητα σ' αυτές, ώστε η εφεσίβλητη Αρχή να μην κάμει τη δική της αξιολόγηση της απόδοσης των υποψηφίων κατά τις συνεντεύξεις καινακαταγράψεισταπρακτικάτης την αξιολό­ γησηαυτή. Είναι άξιον απορίας πως ο Γενικός Διευθυντής του 1264 35 40 3 Α.Α.Λ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Lewis v. Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. Τμήματος,πουτην ίδιαμέραπου έλαβανχωράοι συνεντεύξεις είχε ετοιμάσει και υποβάλει στην εφεσίβλητη Αρχή την εμπι­ στευτική του έκθεση γιατον εφεσείοντα, που φέρει ημερομηνία 26/5/1980,τηνοποίαυπόγραψετόσο σαναξιόλογων λειτουργός όσο και σαν προσυπογραφών λειτουργός κατάληξε σε τέτοιο συμπέρασμα. Ο Γενικός Διευθυντής πουστην ολιγόλεπτη συνέ­ ντευξη των υποψηφίων εκφράστηκε για τον εφεσείοντα σαν "confused and confusing" και ότι δεν έχει ενδιατρίψει στο θέμα αυτό. στην αξιολόγηση του στην έκθεση που υπόβαλε την ίδια μέρα για τον εφεσείοντα ύστερα απόπαρακολούθηση τηςδου­ λειάς τουγιαολόκληρο τοχρόνο τονχαρακτηρίζεικαιτονβαθ­ μολογεί ως εξής:"1.Απόδοσις: Οβαθμόςποιοτικής καιποσοτικής αποδόσεως, αξιοπιστίας, ακριβείας και ταχύτητος εκτελέσεως της εργασίας. Λίαν Καλός. 2. Αφοσίωσις εις το καθήκον: Ο ζήλος, η επιμέλεια, το ενδιαφέρον και η τυπικότης του υπαλλήλου προς την εργασίαν του.τηντήρησιν του ωραρίουκαιτην αξιοποίησιν τουχρόνου εις παραγωγικήνεργασίαν. Εξαίρετος. 3. Υπευθυνότης: Η προθυμίααναλήψεως ευθύνης,ησυναίσθησις της σοβαρότητος τωνκαθηκόντων,ηορθήεκτίμησίς των συνεπειών των πράξεων ήπαραλείψεων,η εκδήλωσις πρωτοβουλιών εις την αντιμετώπισιν προβλημά­ των και εκτέλεσιν της εργασίας, η αυτοπεποίθησίς και αξιοπιστία εις ταςενεργείας του. Εξαίρετος. 4. Υπηρεσιακή Κατάρτίσις: Η ενημέρωσις του υπαλλήλου επί των απαραιτήτωνγνώσεων διά την εργασίαν του,η ικανότης αντιλήψεως και αφομοιώσεως νέων μεθόδων εργασίας, η γενική, ειδική ή επιστημονική κατάρτισις περί τον οικείον τομέα εργασίαςτου. Εξαίρετος. 5. Ικανότηςγραπτήςεκφράσεως: Ηικανότης δι' έγγραφον διατύπωσιν σκέψεων και απόψεων μετά σαφήνειας, ακριβείας,περιεκτικότητος, συντακτικής ορθότητος,πει1265 Σαββίδης,Δ. Lewis ν.Δημοκρατίας

(1989)οτικότητος και ταχυτητος. Λίαν Καλός.

1. Ικανότηςπροφορικήςεκφράσεως: Η ικανότηςπροφορι­ κήςεκφράσεως τωνσυλλογισμώνκαιαπόψεων. 5 Εξαίρετος.
2. Συνεργασία/Σχέσεις: Η διάθεσιςκαιπροθυμίασυνεργα­ σίας μετά των συναδέλφων του, η διατήρησις ομαλών σχέσεων μετ' αυτών, ησυμπεριφορά τουπρος αυτούς 10 καιτοκοινόν,η διακριτικότης,η ευγένεια, η κατανόησις προςταςαδυναμίαςάλλωνκαιηπροσαρμοτικότηςπρος τουπηρεσιακόν περιβάλλον. Ε£αίοετος. 15
3. Νοημοκιύνη/Ευφϋία: Ηικανότηςνααντιλαμβάνεται και σκέπτεταιορθώςκαιταχέωςειςβάθοςκαιευρύτητα,και να εκφράζηή/καιδιατυπώνηέγκυρον και δικαίανγνώμην. Λίαν Καλός. 20
4. Ικανότηςεπιλύσεωςπροβλημάτων. Η παρατηρητικότης. προνοητικότης, επινοητικότης και διερευνητικότης, η ικανότης εξασφαλίσεως, αναλτισεως καιαξιολογήσεως δεδομένων, ηεπιδεξιότης, ενεργητικότης καιδημιουργι- 25 κότης. Εξαίρετος. 10.Διευθυντική/Εποπτικήικανότης. Ηικανότηςναδιευθύνηκαιεποπτευηπροσωπικόν,νασυντονίζηκαιοργανώ- 30 νη την εργασίαν καιαξιοποιή αποτελεσματικώς τοεις τηνδιάθεσιντουανθρώπινονδυναμικόν. Λίαν Καλός. 11.Ηγετική ικανότης:Ηικανότηςναεμπνέη εμπιστοσύνην, 35 καθοδηγή και προάγη αρμόνικαςσχέσεις,καιηδιά του παραδείγματοςενθάρρυνσις ηυξημένηςαποδόσεως. Λίαν Καλός.
5. Χαρακτήρ: Η δύναμις της αυτοκυριαρχίας καιαντί- 40 στάσεωςειςπιέσεις,ηαντικειμενικότης, αμεροληψία, ευθύτης, φιλαλήθεις, υπόληψις, επιμονή, υπομονή, 1266 3Α.ΑΛ. Lewis v. Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. συνέπεια καισύνεσης, η ψυχραιμίακαιτοθάρροςεις τηναντιμετώπισιν προβλημάτωνκαι δυσκολιών. Λίαν Καλός." Στο παρόν στάδιο αξίζει να σημειωθεί ότι το ενδιαφερόμενο μέροςέχειαξιολογηθεί απότοΔιευθυντήτουΤμήματοςτουγια την ίδιαχρονικήπερίοδο,σύμφωναμετηνεμπιστευτική έκθεση τουΔιευθυντήτουΤμήματοςστοοποίοεργαζότανκαιηοποία βρίσκεται μπροστάμας, γιαταίδιαθέματαωςεξής:10 15 20 25 30 35 40 "1 2 3....".... ."777 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ".Γ Γ Λίαν Καλός. Καλός. Καλός. Εξαίρετος. Λίαν Καλός. Καλός. Καλός. Λίαν Καλός. Καλός. Καλός. Καλός. ΛίανΚαλός." Είναιφανερόπωςη εκτίμησητου Γενικού Διευθυντή καιοι απόψειςκαιοι κρίσεις πουεξέφρασε ύστερα από τηνολιγόλε­ πτησυνέντευξη τωνυποψηφίωνμπροστάστηνΕπιτροπή,είναι εκ διάμετροι) αντίθετες και παρουσιάζουν μια διαφορετική εικόνα για τους δύο υποψήφιους από εκείνη των τελευταίων εμπιστευτικών τους εκθέσεων και ιδιαίτερα όσον αφοράτον εφεσείοντα πουηαξιολόγηση τουγιατον προηγούμενο χρόνο έγινετην ίδιαμέρατης συνέντευξης. ΗΕπιτροπήτης οποίας ήτανκαθήκον να αξιολογήσει την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις περιορίστηκε απλώς στο να λάβει υπόψη τις κρίσεις και απόψεις του Διευθυντήχωρίςη ίδιανακάμεικαμιάαξιολόγησητωνυποψη­ φίων.Όπωςη ίδιαη Επιτροπήαναφέρειστοσχετικόπρακτικό της αφού έλαβε υπόψη "... τας εκτιμήσεις του Γενικού Διευθυντού του Υπουργείου όσον αφορά τας συνεντεύξεις έκρινεότιηατόδοσιςτουκ. Σεργίουήτανσαφώςυπέρτερατων άλλων....". 1267 Σαββίδης,Δ. Lewis ν.Δημοκρατίας

(1989)Στην τελικήτης εκτίμησηγιατους υποψήφιους η Επιτροπή αναφέρει ότι ".... έλαβενυπ' όψιν την απόδοσινενός εκάστου των υποψηφίων κατά ταςσυνεντεύξεις,...". Σταπρακτικά της συνεδρίας στην οποία λήφθηκε η επίδικηαπόφαση δεν κατα­ γράφονταιοιαξιολογήσειςτηςΕπιτροπήςαπότιςσυνεντεύξεις των υποι|)ηφίωνώστε τοΔικαστήριοναείναισεθέσηνακρίνει την ορθότητατηςαξιολόγησηςτου Γενικού Διευθυντή. 5 ΣτηνυπόθεσηKarageorghis v. TheRepublic

(1982)3C.L.R. 435, ένας ατό τους λόγους που οδήγησαν στην ακύρωσητης 10 επίδικης, στην υπόθεση εκείνη, απόφασης της Επιτροπής ΕκπαιδευτικήςΥπηρεσίας ήτανηπαράλειψητηςΑρχήςναανα­ φέρει στα πρακτικά την εκτίμηση της από τις συνεντεύξεις. Στη σελίδα 460 της εν λόγω απόφασης διαβάζουμε τα πιο κάτω:"Among other matters taken into consideration in preferring interested party Papaleontiou was 'the persona! evaluation formed by the members of the Commission about each one of the candidates from their personal interviews'. In 20 the absence of any record in the relevant minutes as to the result of theinterview andintheabsence of any indicationasto whether a system of marking was adopted (see the Badgades casesupra,atp.428)soastoenablethisCourttoexaminehow andwhy itwas reasonably open to therespondent to act upon 25 the results of the personal interview, notwithstanding the substantially greater seniority of the applicant, such a general statementintheminutesoftherespondent,asaforesaidcannot have theeffect of rendering the promotion of interested party Papaleontiou onewhichcanbetreatedashavingbeen properly 30 decided upon in the exercise of the particular powers of the respondent." Η γνώμη αυτή υιοθετήθηκε και σε άλλες αποφάσεις. Σχετική είναικαιηαπόφαση Demetriades and Others v. The 35 Republic (\9S3)3C.L.R.842. Η εφεσίβλητηΑρχή αναφέρει στο σχετικόπρακτικό τηςότι μεβάσηόλατακριτήρια έκρινετοενδιαφερόμενομέροςσαντο πιο κατάλληλογιαπροαγωγή. Είναιπαραδεκτό στην προκειμένη περίπτωση πως ο εφεσείων είναι αρχαιότερος στην Υπηρεσία απότο ενδιαφερόμενομέροςκαιπωςτακαθήκοντα 1268 40 15 3 Α.ΑΛ. 5 10 15 Lewis v. Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. που εκτελούσε είχαν άμεση σχέση με την επίδικη θέση και κατείχε την ευρεία πρακτικήπείρα στα σχετικά θέματα,που απαιτούσετο Σχέδιο Υπηρεσίας ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος δεν είχε παρόμοια ευρεία πείρα αλλά μόνο απλήγνώση των θεμάτων που προερχόταν από μελέτη της Κυπριακής Ναυτιλιακής Νομοθεσίας απότη συγγραφή τηςδιδακτορικής τουδιατριβήςηοποίαέχεισχέση μεπλοίο σεενεργόυπηρεσία. Οεφεσείων πρωτοδιορίστηκε στηνΥπηρεσία στις15/7/1968 ως Λιμενικός Λειτουργός καιΠλοηγός ενώ το ενδιαφερόμενο μέρος διορίστηκε την 1/5/1976 ως Βοηθός Λειτουργός Παραγωγικότητας. Όσον αφοράταπροσόντα του εφεσείοντα είναι προσόντα πουσχετίζονται άμεσαμετακαθήκοντατηςεπίδικηςθέσηςκαι εμπίπτουν στην πρώτη υποπαράγραφο των απαιτουμένων προσόντων ενώ ταπροσόντα του ενδιαφερομένου μέρους δεν σχετίζονται μετακαθήκοντατηςθέσηςαλλάκαλύπτονταιατό τηνυποπαράγραφο2τουΣχεδίου Υπηρεσίας. 20 25 30 35 40 Από όλαταπιοπάνωμπορεί ναβγειτοσυμπέρασμαπωςη εφεσίβλητηΑρχήέδωσευπερβολικήβαρύτηταστις συνεντεύξεις με αποτέλεσμα ναπαραγνωρίσει τα άλλα κριτήρια τηςαξίας, προσόντων και πείρας,καθώς και της αρχαιότηταςτωνυπο­ ψηφίων. Ύστερα απόταπιοπάνωκαταλήγωστοσυμπέρασμαπωςη παράλειψητηςεφεσίβλητης Αρχήςνακαταγράψειστα πρακτι­ κά τις δικές της εκτιμήσεις απότις συνεντεύξεις των υποψηφίων,ανπραγματικάέκαμε τέτοιες εκτιμήσεις, αποτελεί λόγο γιαακύρωσητης επίδικηςαπόφασης. Επίσηςη παράλειψητης εφεσίβλητης Αρχήςνακάμειτηδέουσαέρευνα στην αξία, προ­ σόντα,αρχαιότητακαιπείρατωνυποψηφίωνόπως πραγματι­ κάαντανακλούνταιστις εμπιστευτικές εκθέσειςτουεφεσείοντα καιτουενδιαφερομένουμέρουςκαιναδώσειοποιοδήποτελόγο γιατίηαπλήγνώσησεθέματασχετιζόμενα μετηνεμπορικήναυ­ τιλίατουενδιαφερομένου μέρουςκρίθηκευπέρτερητηςμακράς και ευρείας πρακτικής πείρας του εφεσείοντα, καθώς και η παράλειψητηςναδώσει οποιοδήποτελόγογιατίη οκτάχρονη αρχαιότητατου εφεσείοντα σε σύγκριση με το ενδιαφερόμενο μέρος δε λήφθηκευπόψη είναι ενδεικτικά τηςπαράλειψηςτης εφεσίβλητης Αρχήςνακάμειτηδέουσαέρευνα. 1269 Lewis v.Δημοκρατίας

(1989)Γιατουςπιοπάνωλόγουςκατάληξαστοσυμπέρασμαπωςη επίδικηαπόφασητηςεφεσίβλητηςΑρχήςπάσχεικαικατάσυνέ­ πειαπρέπειναακυρωθείκαιη έφεσηναεπιτραπεί. ΚΟΥΡΡΗΣ,Δ.:ΣυμφωνώμετηναπόφασητουΔικαστήκ.Γ. Μ.Πική,καιδεν έχωτίποτεναπροσθέσω. ΜΑΛΑΧΤΟΣ, Δ.:Τοαποτέλεσμαείναιότι η έφεσηαπορρί­ πτεταικατάπλειοψηφία. Δεν εκδίδεταιδιαταγή γιαταέξοδα. Ηέφεση απορρίπτεται κατά πλειοψηφίαχοορίςέξοδα. 1270 10