clr/1989/1989_3_1271.pdf

(1989)αιτήματα,μετηναιτιολογίαότιτοκεφάλαιοτωνεκτοπισμένων ξενοδό­ χων ήταν περιορισμένο και αναπορροφάτο από τέλη, ο σκοπόςτης κυβερνητικής πολιτικής γιαεπαναδραστηριοποίησητωνθαδυσχεραίνετο. ΟΥπουργός Εσωτερικών απέρριψετο αίτημα. 5 Ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκε η παρούσα Αίτηση Ακυρώσεως. Ο Δικηγόρος τηςΔημοκρατίας υπέβαλε το επιχείρημα ότι ηΑίτητη Ακυρώσεως πρέπει να απορριφθεί, γιατί εν πάση περιπτώσει το Υπουργικό Συμβούλιοδενθαείχεαρμοδιότηταναδεχθείτοαίτηματων αιτούντων. ΤοΑνώτατο Δικαστήριο έκρινεότιμεβάσητοΑρθρο3τουπιοπάνω Νόμουτομόνοαρμόδιοόργανοναεξετάσει τηναίτησηήταντο ίδιοτο Υπουργικό Συμβούλιο. Το Υπουργικό Συμβούλιο ήταν καιτο μόνο αρμόδιοόργανοναεξετάσει τηνδικήτουαρμοδιότητα.Ανέκρινεότιδεν είχεεξουσία ναδεχθεί τοαίτημα, αλλάότι ωςθέμαπολιτικής το αίτημα θα έπρεπε να γίνει δεκτό,θαμπορούσε ναζητήσει απότην Βουλή την τροποποίησητηςσχετικής νομοθεσίας. 10 15 20 Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται //εέξοδα σεβάρος τουκαθ' ου η aivpi]. Αναφερόμε\τι υπόθεση: 25 Platrilisv.Republic

(1969)3C.L.R. 366. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςάρνησης των καθ' ων η αίτηση να 30 καθορίσουν ονομαστικό τέλος διά καταχώριση της συμβάσεως μισθώσεως κρατικής γηςστοΠαραλίμνι νια την ίδρυση τουρι­ στικού συγκροτήματος. Στ. Δρνμιώνης, για τους Αιτητές. 35 Α. Ευαγγέλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Καθ' ηςηαίτηση. ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ.: Ανάγνωσετην ακόλουθη απόφαση. Οιαίτητές ζητούν μ£την πιο πάνω προσφυγή την πιο κάτωθεραπεία:- 1272 40 3 ΑΛΛ. N.C.S.Cavo Greco Hotel Ltd v. Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. "Α.ΔήλωσιντουΔικαστηρίου ότι ηαπόφασιςτων καθ' ων η αίτησις ημερ. 23.10.1987 είναι άκυρος και εστερημένη οιουδήποτε εννόμου αποτελέσματος. 5 Β. Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι ηάρνησις των καθ' ων η αίτηση όπως καθορίσουν ονομαστικόν τέλος διά καταχώρησιν της Συμβάσεως Μισθώσεως ημερ.5.2.1987μετα­ ξύ των αιτητών και της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι άκυρος καιστεοείται εννόμου αποτελέσματος. 10 15 Γ. Δήλωσιν του Δικαστηρίου ότι ηάρνησις και/ήπαράλειψις των καθ' ων ηαίτησις να υποβάλουν πρότασιν στο Υπουργικό Συμβούλιο διά τονκαθορισμόν ονομαστικού τέλουςδιάτηνεγγραφήντηςμισθώσεως είναιάκυροςκαι άνευ εννόμου αποτελέσματος." Ταγεγονότα της υπόθεσης έχουν ως εξής:- 20 25 30 35 40 Οι αιτητές είναι εταιρείαπεριορισμένης ευθύνης της οποίας το Διοικητικό Συμβούλιο αποτελείται απόεκτοπισθέντες ξενο­ δόχους οι οποίοι κατέχουνκαιτο μετοχικό κεφάλαιο της εται­ ρείας. Σύμφωναμετο Κυβερ\ητικό ΣχέδιοΕπα\'αδραστηριοποίησης Εκτοπισθέντων Ξενοδόχων, το Υπουργικό Συμβούλιο ενέκρινε την εκμίσθωση στους αιτητές ορισμένης κρατικής γης στο Παραλίμνιγιατην ίδρυσητουριστικού συγκροτήματος. Μετά την έγκριση από το Υπουργικό Συμβούλιο της πιο πάνω εκμίσθωσης στους αιτητές, αυτοί αποτάθηχαν στο Υπουργείο Εσωτερικών καιζήτησαννατους επιτραπείναπλη­ ρώσουν ονομαστικό τέλος εγγραφής μίσθωσης όπως και σε προηγούμενες περιπτώσεις. Ο καθ'ου ηαίτηση, έχοντας υπόψη προηγούμενη απόφαση του Υπουργικοί) Συμβουλίου με την οποία τούτο έγκρινε την καταβολή ονομαστικού τέλους εγγραφής μισθώσεως σε άλλες περιπτώσεις, πληροφόρησε τους αιτητές ότι θαυπόβαλλε πρό­ ταση στο Υπουργικό Συμβούλιο για τον καθορισμό ονομαστικού τέλους. Στη συνέχεια οι αιτητές αποτάθηχαν στον Επαρχιακό 1273 Σαββίδης,Δ. N.C.S.Cavo Greco Hotel Ltd v. Δημοκρατίας

(1989)Κτηματολογικό Λειτουργό Αμμοχώστου για εγγραφή της μίσθωσης καιοτελευταίοςειδοποίησετουςαιτητέςότιταδικαι­ ώματαανέρχονταιστοποσότων£20,000.- (5%πάνωστοποσό των £400,000.-)όπως προβλέπεται στο Κεφ. 3(α)τουΠίνακα τουΠερί Κτηματολογικού καιΧωρομετρικούΤμήματος(Τέλη καιΔικαιώματα)ΝόμουΚεφ.

1. Ύστερα από τον καθορισμό του πραγματικού τέλους εγγραφής ο δικηγόρος των αιτητών αποτάθηκεστο Υπουργείο Εσωτερικών γιακαθορισμόαπότοΥπουργικόΣυμβούλιοονομαστικού τέλους£1,000.- Τοθέματέθηκε ενώπιον του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας για γνωμάτευση με αποτέλεσμα ύστερααπότηγνωμάτευσητουτελευταίου,ναπληροφορηθούν οι αιτητές απότον καθ' ου ηαίτηση,ότι το αίτημα τους,δεν μπορείνα ικανοποιηθεί,γιατίδενκαλύπτεταιαπότιςπρόνοιες τουπροαναφερθέντοςΝόμου,Κεφ.
2. 5 10 15 Σανεπακόλουθοτηςάρνησηςαυτήςοιαιτητέςκαταχώρισαν τηνπαρούσαπροσφυγή. 20 Τα νομικά σημεία πάνωστα οποίαβασίζεται ηπροσφυγή, όπως αναφέρονταιστην αίτησηείναιταακόλουθα:"
3. Οι καθ* ων η αίτησις ενήργησαν παρανόμως και/ή εν πλάνηπερίταπραγματικάγεγονότατηςυποθέσεως.- 25
4. Οι καθ' ων η αίτησις ενήργησαν καθ' υπέρβασιν και κατάχρησιν εξουσίας.
5. Οι καθ'ωνη αίτησιςενήργησανκατάπαράφορονπάρα- 30 βίασιν των αρχών της φυσικής δικαιοσύνης και των Συνταγματικών Διατάξεων περί ίσης μεταχείρισης των πολιτών.
6. Η πράξιςκαιαπόφασιςτωνκαθ' ωνη αίτησιςστερείται τηςδέουσαςή οιασδήποτεαιτιολογίας. 35
7. Οικαθ'ωνηαίτησιςενήργησανμεδυσμενήδιάκρισινεις βάροςτωναιτητών." 40 Στη γραπτήτουαγόρευση οδικηγόρος των αιτητώνσε υπο­ στήριξη των πιο πάνω νομικών σημείων ισχυρίστηκε τα πιο 1274 3 Α-ΑΛ. N.C.S.Cavo Greco Hotel Ltd v. Δημοκρατίας Σαββίδης, Δ. κάτω:- 5 10 ι5 (α)Αποκλειστική αρμοδιότηταγιαέγκριση ήαπόρριψηαίτη­ σηςγιααπαλλαγή,μείωση ήδιαγραφήτωνδικαιωμάτων, έχει μόνο το Υπουργικό Συμβούλιο σύμφωνα με το Αρθρο 3(α) του Κεφ. 219 και κανένας άλλος και κατά συνέπεια ηάρνησητου καθ'ου ηαίτηση,Υπουργού των Εσωτερικών, ναθέσειτο θέμα ενώπιον του Υπουργικού Συμβουλίου είναιάκυρηκαιπαράνομη.Τομόνο αρμόδιο σώμα να πάρει-μιατέτοια απόφασηήταντο Υπουργικό Συμβούλιο. (β) Ενώ σύμφωνα με την παράγραφο (β) του Αρθρου 3 η πολιτική έναντι συγκεκριμένης τάξης ατόμων καθορίζε­ ται ρητά και εξειδικεύεται, με την παράγραφο (α) το Υπουργικό Συμβούλιο ασκεί τη διακριτική του εξουσία σε ειδικές περιπτώσεις που αποτελούν εξαίρεση από τη γενικότητα του Αρθρου και τη γενική αρμοδιότητα του ΔιευθυντήτουΤμήματος. 20 25 30 35 40 (γ) ΗάρνησητουΤμήματοςΚτηματολογίουκαι Χωρομετρίας με ημερομηνία 23/10/1987 να δεχθεί την κατάθεση της Σύμβασης \χε την καταβολήονομαστικού τέλους ενώ οι αιτητές είχαν όλα τα απαραίτητα δικαιολογητικά στοιχείανατύχουν του ευεργετήματος αυτούήτανάκυρη και παράνομηκαικαμιάαρμοδιότηταδενείχενααρνηθείτην αίτησητους.Τονισχυρισμό τουςγιαδικαίωμακαταβολής ονομαστικού τέλους στήριξαν σε προηγούμενη απόφαση τουΥπουργικού Συμβουλίου μεαριθμό20.173μεημερομηνία 19/3/1981 σύμφωνα μετηνοποία,ύστερα απόπρό­ τασητουΥπουργείου Εμπορίουκαι Βιομηχανίας,εγκρί­ θηκε ονομαστικό ποσό σαν δικαίωμα εγγραφής Μίσθωσης στις περιπτώσεις τριών ξενοδοχειακών μονά­ δων εκτοπισθέντων. Επίσης σε μεταγενέστερη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου με αριθμό 21.499και ημε­ ρομηνία 11/3/1982 σύμφωνα με την οποία εγκρίθηκε η καταβολήμειωμένου τέλους σετέσσεριςάλλες ξενοδοχει­ ακέςμονάδες εκτοπισθέντων. (δ) Ηάρνησητουκαθ' ουηαίτησηνακαθορίσει ονομαστικό τέλος θέτειτουςαιτητέςσεδυσμενέστερη θέσηέναντιτων άλλων εκτοπισθέντων καιπαραβιάζειτιςπαραγράφους1 1275 Σαββίδης,Δ. N.CS.Cavo Greco Hotel Ltd v. Δημοκρατίας

(1989)και2τουΑρθρου28 τουΣυντάγματος. (ε) Σαντελευταίοαίτημαζητούντην επιστροφήτουποσού των ΛΚ20,000.-πουαναγκάστηκαννα καταβάλουν,με επιφύλαξη τωνδικαιωμάτωντους, γιατηνκατάθεση της Σύμβασης. 5 Σε απάντησητων πιο.πάνω ισχυρισμών, ο δικηγόρος του καθ' ουη αίτησηισχυοίστηκε ταακόλουθα:10 (α)Η παρούσαυπόθεση δεν εμπίπτει μέσα στις πρόνοιες του Αρθρου 3 του Κεφ. 219 όπως τροποποιήθηκε από τους Νόμους81/70,61/73 και66/79 πουδίνει διακριτικήεξουσία στοΥπουργικό Συμβούλιοναδιαγράφειήναμειώνειδικαι­ ώματαή σύμφωναμετή δεύτερηεπιφύλαξημετάτηνπαράγράφο (β),στο ΔιευθυντήτουΚτηματολογίουνα διαγράφει ήναμειώνει τέτοιαδικαιώματασεορισμένες περιπτώσεις. 15 (β)Το γεγονός ότι η αρνητική επιστολή στάληκε από τον Υπουργό Εσωτερικών δεν έχει σιιμασία γιατί μια και το 20 Υπουργικό Συμβούλιο δεν είχε εξουσία να εγκρίνει την αιτούμενη μείωση, την απά\τησημπορούσε να τη δώσει ο Υπουργός Εσωτερικών που ήτανο αρμόδιος ναυποβάλει εισήγηση για το θέμα αυτό στο Υπουργικό Συμβούλιο. Τον ισχυρισμό του αυτό στήριξε στην απόφαση του 25 Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Piathtis v. The Republic

(1969)3C.L.R.366. (γ)Αναφορικά με προηγούμενες αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίουσεπαρόμοιεςπεριπτώσεις, στιςοποίεςαναφέρθηκεοδικηγόρος των αιτητώνκαιπουδεδιαμφισβήτησεο δικηγόροςτουκαθ' ουηαίτηση,αυτέςδενμπορούννααπο­ τελέσουν προηγούμενο γιατί μια και το Υπουργικό Συμβούλιο δεν είχε τέτοια εξουσία δεν μπορεί κανείς να διεκδικήσει "ισότηταστηνπαρανομία". θα ασχοληθώ πρώτα με το θέμα κατά πόσο ο Υπουργός Εσωτερικώνείχεαρμοδιότητανααποφασίσειοίδιοςπάνωστο αίτημα των αιτητών ήκατά πόσο το αρμόδιο όργανο γιανα λάβειτησυγκεκριμένηαπόφαση ήταντοΥπουργικό Συμβούλιο. ΤοΑρθρο 3 τουΠερί Κτηματολογικού και Χωρομετρικού 1276 30 35 40 3 Α.ΑΛ. N.C.S.Cavo GrecoHotel Ltd v. Δημοκρατία; Σαββίδης,Δ. Τμήματος (Τέληκαι δικαιώματα) Νόμου, Κεφ.219 όπωςτρο­ ποποιήθηκεαπότουςΝόμους 81/70,61/73 και66/79προνοείτα εξής:5 10 "3. Theseveral fees andcharges set out intheSchedule subject to the exceptions therein made shall be levied and taken in respect of theseveral mattersthereinset outinsuchmanneras may be directed from time to time by the Director, and the same shall, when leviedandtaken form part of therevenue of theRepublic: Provided that the Council of Ministers may by Order published inthe Gazette- 15 (

1. a)deleteorreduce any such fee orcharge; 20 (
2. b)exempt from the payment of any such fee or charge the government of any foreign power with which the Republic ofCyprushasmadearrangementsfor reciprocal exemption from suchfees or charges: 25 30 35 40 Provided further that the Director may. at his discretion, waiveorreduceanysuchfee orchargeinrespect ofanymatter relating to a case promoting or tending to promote the consolidation ofimmovable propertyorofseparateinterestsin immovable property or the elimination of dual ownership of immovable property." Είναικαθαρόαπότιςπιοπάνωπρόνοιεςπως αποκλειστική δικαιοδοσίαστοθέμαμείωσηςτελώνκάτωαπότηνπαράγραφο (α)τουΑρθρου3έχει μόνοτοΥπουργικόΣυμβούλιο. Ηεφαρμογήτωνπρονοιώντηςπαραγράφου (α)τουΑρθρου 3στηνειδικήπερίπτωσησυμ|3άσεωςγιαμίσθωσηςκρατικήςγης σε εκτοπισθέντες ξενοδόχους για επαναδραστηριοποίηση τους στα πλαίσιατης πολιτικής της Κυβέρνησης για επαναδραστη­ ριοποίηση τους, εξετάσθηκε απότο Υπουργικό Συμβούλιο σε προγενέστερες περιπτώσεις όταν είχε να εξετάσει παρόμοιες αιτήσειςγιαμείωσητωντελώνεγγραφήςμισθώσεως. Έχειγίνει αναφορά από τους δικηγόρους σε δυο αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίουπουαναφέρονταισεεπτάξενοδοχεια­ κές μονάδες εκτοπισθέντων. 1277 Σαββίδης,Δ. N.CS.Cavo Greco Hotel Ltd v. Δημοκρατίας

(1989)Ηπρώτηαπόφασημεαριθμό20.173 ημερομηνίας19/3/1981 αφορούσετημείωση τωντελών στηνπερίπτωσητριώνξενοδο­ χειακών μονάδων και λήφθηκε ύστερα από πρόταση του Υπουργού ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας(Τεκμήριο 1 στηγραπτή αγόρευσητωναιτητών)οοποίοςείχευπογράψεικαιτιςσυμβάσεις για παραχώριση γης εκ μέρους της Κυβέρνησης. Στηνπρότασηαυτήαναφέρονταιμεταξύάλλωνταπιοκάτω:- 4.ΤοΥπουργείον Εμπορίου&Βιομηχανίαςθεωρείπράγ­ ματι ότι τα ζητηθέντα τέληεγγραφής των μισθώσεων είναι αρκούντοςυψηλάδιάτούτοκαιεισηγήταιόπωςαντίτωννε\Όμισμένων τελών καταβληθή ονομαστικόνποσόν. Τούτοδύνα­ ταιναγίνειδυνάμειαποφάσεωςτουΥπουργικού Συμβουλίου, βάσει της πρώτης επιφυλάξεως του άρθρου.

1. του περί Κτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος (Τέλη και Δικαιώματα)Κεφ.
3. Εισηγητής τηςπαρούσηςπροτάσεωςείναιοΥπουργός ΕμπορίουκαιΒιομηχανίας όστις- 5 15 20 α) θακαλέση τοΥπουργικόν Συμβούλιον όπως ειςτην περίπτωσιν των προαναφερθέντων εκτοπισθέντων ξενοδόχων ωςκαιοιωνδήποτεάλλων μετάτωνοποί- 25 cov θα υπογραφούν συμφωνίαι μεταγενεστέρως το Υπουργικόν Συμβούλιον αποφασίσειτηνκαταβολήν ονομαστικού τέλους αντί των υπό του Νόμουπρο­ βλεπομένων τελών καθ'ότι ενεναντίαπεριπτώσειτο πλείστον μέρος τουκεφαλαίουτων εν λόγω εκτοπι- 30 σθέντων ξενοδόχων θα απορροφηθήειςτηνκαταβο­ λήν των διαφόρων Κτηματολογικών τελών, τελών Χαρτοσημάνσεως τωνσυμφωνιών και λοιπά. 35 Η δεύτερη απόφαση με αριθμό 21.499 με ημερομηνία 11/3/1982 (Τεκμήριο2στηναγόρευσητωναιτητών)πουαναφέ­ ρεταιστις αιτήσειςτεσσάρων ξενοδοχειακών μονάδωνγιαμει­ ωμένα τέλη, επιβεβαιώνει την προηγούμενη απόφασητου και αναφέρειταεξής:- 1278 40 3 ΧΛΛ. 5 10 N.C.S.Cavo Greco Hotel Ltd v.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. "Αναφορικώς προς την Απόφασιν υπ' Αρ. 20.173 της 19ηςΜαρτίου,1981επίτουωςάνωθέματος,τοΣυμβούλιον απεφάσισε, δυνάμειτουάρθρου3 τουπερίΚτηματολογικού και Χωρομετρικού Τμήματος (Τέλη και Δικαιώματα) Νόμου, Κεφ.219καιΝόμων10του1965,81 του1970,61 του 1973,31του 1976,66του 1979, 15του 1980 και2του 1982, όπωςκαι οι ακόλουθοι εκτοπισθέντες ξενοδόχοι, μετάτων οποίωνυπεγράφησανήθαυπογραφούνσυμβάσεις μετά της Κυβερνήσεωςδιατηνπροςαυτούςεκμίσθωσινκρατικήςγης προςεπαναδραστηριοποίησιν,καταβαλουναντίτουπό του Νόμου προβλεπόμενον τέλος, ονομαστικόν τοιούτον, ως ακολούθως: 15 20 25 30 35 40 Όπως φαίνεται από το περιεχόμενο των προτάσεων που υποβλήθηκαν στο Υπουργικό Συμβούλιο και των σχετικών αποφάσεωνπουλήφθηκανέναςαπότουςλόγους που ώθησαν το Υπουργικό Συμβούλιο στη λή\|>η των αποφάσεωναυτών ήταν γιατί σε ενάντια περίπτωση το μεγαλύτερο μέρος του κεφαλαίουτωνενλόγωεκτοπισθέντωνξενοδόχων θααπορροφάτοαπότηνκαταβολήτωνδιαφόρωνΚτηματολογικώντελών και άλλων τελών, και έτσι ο σκοπός της εφαρμογής απότην Κυβέρνηση τηςπολιτικήςτηςγια επαναδραστηριοποίηση των εκτοπισθέντωνξενοδόχωνμετηνεισαγωγήσχεδίου μισθώσεως κρατικήςγης, θαεπηρεαζότανδυσμενώς. Συνεπώς το θέμα απαλλαγής ή μειώσεως των τελών του Κτηματολογίου γιατηνκατάθεσητέτοιαςσύμβασης είναιθέμα πουαφορά τηντακτικήτης Κυβέρνησης γιατην εφαρμογή της πολιτικής της στον τομέα της επαναδραστηριοποίησηςεκτοπι­ σθέντων ξενοδόχων καιδεν είναι απλώςέναπαρεμφερές θέμα όπωςστηνπερίπτωσηPlatritis v. TheRepublic(ανωτέρω)στην οποίαο δικηγόροςτουκαθ' ουηαίτηση ζήτησεναστηρίξει το επιχείρηματουπως μιακαιτέτοια εξουσία δεν παρέχεταιστο Υπουργικό Συμβούλιο κάτωαπότο Αρθρο 3(α)του σχετικού Νόμου καιπωςτογεγονός ότιέλαβετηναπόφαση ο Υπουργός αντίτοΥπουργικό Συμβούλιοδενέχεικαμιάσημασίαστηνέκβα­ ση της προσφυγής. Ταγεγονότα της υπόθεσης Platritis διαφέρουν απόταγεγονότα τηςπαρούσαςυπόθεσης στην οποίατο Υπουργικό Συμβούλιομεπροηγούμενες τουαποφάσεις χάραξε ορισμένητακτικήγιαεφαρμογή μιαςπολιτικής. 1279 Σαββίδης,Δ. N.C.S.Cavo Greco Hotel Ltd v. Δημοκρατίας

(1989)To αν το Υπουργικό Συμβούλιο έχει μια τέτοια εξουσία ή όχι,σύμφωνα μετοΝόμο,τομόνοαρμόδιοόργανονατοαπο­ φασίσει ήταν το Υπουργικό Συμβούλιο και όχι ο Υπουργός. Αν το Υπουργικό Συμβούλιο έκρινε πως το μέτρο αυτόήταν αναγκαίογιατηνεφαρμογή τηςπολιτικής τουγιαανακούφιση τωνεκτοπισθέντων ξενοδόχων,όπωςτοεφάρμοσεμετιςπροη­ γούμενες του αποφάσεις σε παρόμοιες περιπτώσεις και ότι η πολιτικήτουστο θέμααυτόόφειλε νασυνεχιστεί αλλάυπήρχε νομικόκώλυμα,δενυπήρχεκαλ-έναεμπόδιοστοναζητήσειτην τροποποίηση του σχετικού Νόμου ώστε να καλύπτει και τις περιπτώσειςαυτές. 5 10 Ύστερα απόταόσαέχωεκθέσεικαταλήγωστοσυμπέρασμα πως ο Υπουργός Εσωτερικών δεν είχεκαμιάαρμοδιότητα να επιληφθεί ο ίδιος της αίτησης των αιτητώνκαινατην αποφα- 15 σίσειαλλάόφειλε νατηνυποβάλειστο Υπουργικό Συμβούλιο, τομόνοαρμόδιοόργανο, σύμφωναμετοΝόμο, όπωςήτανκαι η αρχική του απόφασηπου είχε κοινοποιήσει στους αιτητές. Κατά συνέπεια ηεπίδικηαπόφασητου πουλήφθηκε μευπέρ­ βασηεξουσίας καιαντίθεταμετοΝόμοπρέπειναακυρωθεί. 20 Μετάαπόταπιο πάνωθεωρώ περιττόναασχοληθώ με τα άλλανομικάσημείαπουπρόβαλανοι δικηγόροι. Σαναποτέλεσμαη επίδικη απόφασηακυρώνεταιμεέξοδασε βάροςτουκαθ'ουη αίτηση. 25 Ηεπίδικηαπόφασηακυρώ­ νεταιμεέξοδα. 1280