clr/1989/1989_3_1281.pdf

(1989)Η έφεσηαυτήστρέφεται εναντίονακυρωτικήςαποφάσεως,πουεκδό­ θηκεπρωτόδικα μετην οποίαη προαγωγήτου εφεσείο\αα στηθέσητου επιμελητή στις Ψυχιατρικές Υπηρεσίες ακυρώθηκε. Η βάσητης απόφα­ σης ήτανκυρίως το εύρημαότιο εφεσίβλητος δενείχεταπροσόντα. 5 Η ΕΛ.Υ. προήγαγετον εφεσείοντα στην πιοπάνωθέση. Ο εφεσίβλητος προσέβαλε την προαγωγή του εφεσείοντα με Αίτηση Ακυρώσεως. Δενπεριορίστηκε όμως στοδιάβηιιααυτό.Υπέβαλεκαιδια­ μαρτυρία στην ΕΛ.Υ. ότι ο εφεσείων δεν είχε τα απαιτούμενα από το Σχέδιο Υπηρεσίας προσόντα. Ως αποτέλεσμα της εν λόγω ενστάσεως η ΕΛ.Υ. επανεξέτασε την υπόθεση, αφού προηγουμένως κοινοποίησε το υλικό που της είχευπο­ βάλει ο εφεσίβλητος, στον εφεσείοντα. Η ΕΛ.Υ. έκρινε ότι ο εφεσείων είχε τα προσόντα,γιατί είχε αναγνωριστεί ως ειδικός Ψυχίατροςδυνά­ μει του Κανονισμού 3 των Περί Εγγραφής Ιατρών (Ειδικά Προσόντα) Κανονισμών του 1979 καιότι έτυχε μεταπτυχιακήςεκπαίδευσης καιεπι­ τυχούς δοκιμασίας στο ψυχιατρικό τμήμα του Πανεπιστημίου του Sheffield. Μετάτηνως άνωαπόφασηοεφεσίβλητος απέσυρετην προηγούμενη ΑίτησηΑκυρώσεως εναντίον της προαγ(ογής του εφεσείο\τα, ενώκατεχώρησε νέα Αίτηση Ακυρώσεως εναντίον της νέας αποφάσεως. Η νέα Αίτησηέγινεδεκτή,μεαποτέλεσματηνακύρωσητηςπροαγωγήςτουεφεσείοντα. Ο τελευταίος κατεχώρησε τηνπαρούσαέφεση. Κατά την εκδίκασητης εφέσεως ηγέρθησαν γιαπρώτηφοράτα ακό­ λουθα θέματα: ότι η επίδικη απόφαση δεν συνιστά πράξη εκτελεστή, αλλά βεβαιωτική άλλης προηγουμένης πράξεως, και ότι η Αίτηση Ακυρώσεωςήταν εκπρόθεσμη. 10 15 20 25 30 Το Ανώτατο Δικαστήριο, αποδεχόμενο την έφεσηαπεφάσισε:

1. Κατά την άσκηση του ακυρωτικού ελέγχου το Ανώτατο Δικαστήριο εξετάζει αυτεπάγγελτα θέματα δημοσίας τάξεως, όπως είναιτοζήτιιμαανηΑίτησηΑκυρώσεωςασκηθεί εμπρόθε­ σμα ήαντο αντικείμενο τηςείναι πράξη εκτελεστή. 35
2. Η επίδικηπράξη είναι απλώς βεβαιωτικήπροηγούμενης εκτελεστης πράξεως,δηλαδήτηςπράξεωςτηςπροαγωγής. Έρευναπου απλώςοδηγεί σεσυμπλήρωση αιτιολογίαςπροηγουμένηςεκτελε- 40 1282 3 ΑΛΛ. 5 10 15 Δημητρίου ν.Δημοκρατίαςκ,ό. στης πράξεως,δεν είναι ικανήναμεταβάλει τη νέαπράξηαπό βεβαιωτική σε εκτελεστή. Στην περίπτωση αυτήηνέα απόφαση στηρίχτηκε στηνίδιαπραγματικήκαινομικήβάσηωςκαιηπροη­ γούμενη εκτελεστήπράξη.Είναισωστόότιγιαπρώτηφορά αναφέρθηκε ρητάτοπιστοποιητικό του Ιατρικού Συμβουλίου ότιο εφεσείων είχε εγγραφεί ως ειδικός ιατρός. Όμως, το στοιχείο αυτόήτανπάντα μέσα στο φάκελοτης διοικήσεως. Ηρητήπρο­ σθήκητουδεν διαφοροποιείτηννομικήκατάσταση.
3. ΑίτησηΑκυρώσείος,πουασκείται εμπρόθεσμα εναντίονβεβαιω­ τικής πράξεως αλλά εκπρόθεσμα όσον αφοράτην βεβαιούμενη εκτελεστήπράξη,είναι εκπρόθεσμη.
4. Εν όψει των ανωτέρω το συμπέρασμα είΐ'αι ότι η Αίτηση Ακυρώσεως είναι εκπρόθεσμη. 20
5. Εν πάση περιπτώσει η ερμηνεία και εφαρμογή Σχεδίου Υπηρεσίας είναι έργο του διοικητικού οργάνου.Το Δικαστήριο αυτό δεν επεμβαίνει, εκτός εάνη διοίκηση υπερβεί τα ακραία όριατηςδιακριτικήςτηςεξουσίας. Στησυγκεκριμένη περίπτωση η ερμηνεία τουΣχεδίου ήταν λογικά εφικτή γιατην ΕΛ.Υ. Η φράση στο Σχέδιο "μετά από δοκιμασία" δεν εξυπακούεικατ' ανάγκη εξετάσεις. 25 Η έφεση επιτρέπεται χωρίς δια­ ταγή γιαέξοδα. ΑναφερόμεΛΐς υποθέσεις: 30 Nissis v.Republic (Νο.2)

(1967)3C.LR. 671, Republic v.KMC MotorsLtd

(1986)3C.LR1866, Kyprianides v.Republic

(1982)3C.LR. 61L 35 Spyrouv.Republic

(1983)3C.LR 354, Papadopoulou v.Republic

(1986)3C.LR.1073, 40 Lambrakiv.Republic

(1970)3C.LR. 72, Ran andAnother v. Republic

(1982)3C.LR. 45, 1283 Δημητρίουν.Δημοκρατίαςκ.α.

(1989)Yiangou v.Republic

(1987)3C.LR.27. Moran v.Republic 1 R.S.C.C 10, 5 Proiopapas v. Republic

(1967)3 C.LR. 411, HadjiGavriel v. Republic(19S6) 3C.LR. 52, · Δημοκρατίαv. Χατζηπαντε),ή(19S9) 3Α.ΑΛ. 961, 10 HadjiGrcgoriou v.EducationalSen'ice Commission

(1976)3C.LR 163, Frangouilides andAnother v. Public Sen'ice Commission

(1985)3 C.LR. 16S0, 15 Republic v. Xinari

(1985)3C.LR.

1. Papaleontiou v. Republic(19S7)3C.LR.
2. Έφεσπ. 20 Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Κοΰρρη, Δ.) που δόθηκε στις 2S Δεκεμβρίου, 1987 (Αριθμός Προσφυγής 8/87, δημοσιεύθηκε ως Κραμβής ν. Δημοκρατίας

(1987)3 Α.Α.Δ. 2114) με την οποία ακυρώθηκε ο 25 διορισμός του ενδιαφερομένου προσώπου στη θέση του Επιμελητή στις Ψυχιατρικές Υπηρεσίες. Γ. Τρια\π:α(ρυλλίδης, για τον Εφεσείο\πα - ενδιαφερόίίενο πρόσωπο. 30 Α. Σ. Αγγελίδης, για τον Εφεσίβλητο - αίτητή. Π. Χ" Δηίίητρίου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β ' , για Εφεσίβλητη -καθ'ης η αίτηση Επιτροπή. 35 Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.: Την απόδραση θα εκδώσει ο κ. Σ.Νικήτας. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Η έφεσηπροσβάλλει πρωτόδικηαπόφαση με την οποία ακυρώθηκε ο διορισμός του εφεσείοντα κ. Ανδρέα Δημητρίου από την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας σαν Επιμελητή στις Ψυχιατρικές Υπηρεσίες. Πρόκειται για θέση 1284 40 3 Α.ΑΛ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας,Δ. πρώτουδιορισμούκαιπροαγωγής. 5 10 15 20 25 Ηκύριααιτία τηςαπόφασηςείναιότιοεφεσείων δενκατεί­ χετοπροσόνδιορισμούπουπροβλέπειτοοικείοσχέδιουπηρεσίας. Το δικαστήριο αποφάνθηκε ότι υπό τις περιστάσεις το περί του αντιθέτου συμπέρασμα της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας (Επιτροπήή ΕΛ.Υ. γιασυντομία) δενήτανλογικά επιτρεπτό. Συνακόλουθα ηπροσβαλλόμενη απόφασηδέχθηκε ότι ο εφεσίβλητος - αιτητής Δρ.Χρ. Κραιιβής απέδειξε έκδηλη υπεροχήαπέναντιστο συνάδελφο τουκαιέκρινεότι η απόφα­ σητης ΕΛ.Υ. είναιανατρέψιμη. Θεωρούμεσκόπιμη, τώραστηναρχή μιασύντομη αναδρομή στο ιστορικό τηςυπόθεσης.Θσ μπορούσε έτσινα εντοπίσουμε το ορθό πλαίσιο των γεγονότων από το οποίο ξεπηγάζει το αντικείμενο της έφεσης πράγμαπουθα μαςεπιτρέψει τηνπλη­ ρέστερη κατανόηση τωνλόγωνστους οποίους στηρίζεται. Ητμηματική επιτροπή,που συστάθηκε δυνάμει των διατάξεωντουάρθρου36τουνόμουπερίΔημόσιαςΥπηρεσίας, ειση­ γήθηκε σανκαταλληλότερους γιαδιορισμό τουςδϊΚ) διαδίκους και τρίτουποψήφιοπουτελικάκατέλαβεμιααπότιςδύο προκηρυχθείσες θέσεις. Προκύπτειαπότοπρακτικότηςσυνεδρίας τηςτμηματικής επιτροπήςημερομηνίας 14/4/86 (παράρτημα5) ότιασ/ολήθηκεκαιμετοθέματωνπροσόντωντωνυποψηφίων. Ητμηματικήέκρινε, μεεξαίρεσηένααπόταμέλη τηςπου δια­ φώνησε.ότι καιοεφεσείων εκπληρούσε τους όρουςτουσχεδί­ ου υπηρεσίας πουκαθορίζουνταπροσόντα γιατηνκατάληψη τη^ θέσηζ. 30 35 Πρινσυνέλθειη ΕΛ.Υ. οσυνήγορος τουεφεσίβλητου με επι­ στολή του ημερομηνίας 1S/4/S6(παράρτημα 6) ζητούσε στην ουσίατοναποκλεισμό τουεφεσείοντα προβάλλονταςτον ισχυ­ ρισμόότι εστερείτοτωναπαιτουμένωνπροσόντων. Καισυγκεκριμένα ότι δεν κατείχε δίπλωμα ή τίτλο ειδικότητας στην ψυχιατρικήπουαποκτήθηκεύστερα απόμεταπτυχιακή εκπαί­ δευσηκαιδοκιμασία.Ας λεχθείεδώότι δενεγείρεται θέμασχε­ τικά με την πρώτη προϋπόθεση δηλαδή,την εγγραφή του κ. Δημητρίου στο ιατοικόαητοώοΚύποου. 40 Στη συνεδρίατηςΕΛ.Υ. της2/6/86, πουλήφθηκεη απόφαση διορισμού, συμμετείχε στο αρχικό στάδιο, ο Διευθυντής 1285 Νικήτας,Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)ΨυχιατρικώνΥπηρεσιών. ΟΔιευθυντήςσύστησεκαιτουςτρείς υποψηφίους σαν κατάλληλους χοοοίς να τους κατατάξει με αξιολογικήσειρά,προσθέτονταςότιέχουνπερίπουταίδιαπρο­ σόντα.Τοτελευταίοαυτόθέμααπασχόλησεσοβαράτην ΕΛ.Υ. στην αμέσως προηγούμενη συνεδρίαση της 9/5/86.Έχουμε το πρακτικόσαν παράρτημα 8. Ηεκτίμηση της ΕΔΥ. που στηρί­ χτηκε σταστοιχεία τωνδιοικητικώνφακέλωνκαιστηνβεβαίω­ ση του προϊσταμένου του ψυχιατρικού τμήματος του Πανεπιστημίου τουSheffield (παράρτημα7),ήτανότιο εφεσεί­ ων ικανοποιούσετις προϋποθέσεις πουέθετετοσ/έδιουπηρεοίας. 5 10 Εδώ χρειάζεται ορισμένη διευκρίνιση των στοιχείων που είχε μπροστά της η ΕΛ.Υ. Ο σχετικός φάκελος δείχνει πωςη αρμόδια ιατρικήαρχή χορήγησε στον εφεσείοντα πιοτοποιητι- 15 κό ότι είναι ειδικός ψυχίατρος δυνάμει του Κ.3 των περί Εγγραφής Ιατρών (Ειδικά Προσόντα) Κανονισμών του 1979 (ΚΔΠ 59Π9). Για τον εφεσίβλητο αυτό αποτέλεσε κεντρικό σημείο,βασικήςσημασίας,γύρωαπότοοποίοόιαμορφιόθηκεη νομική εισήγηση του δικηγόρουτου κ. Α. Σ.Αγγελίδηπουθα 20 εξετάσουμε σε ευθετότερο χρόνο. Από την άλλη πλευρά υφί­ σταταιτοέγγραφο- βεβαίωσητουΠανεπιστημίουτου Sheffield, παράρτημα 7,χρονολογοϋμενο απότον Απρίλιοτου 1979.Το πιστοποιητικό, που φέρει την υπογραφή του διευθυντή του ψυχιατρικού τμήματος τουΠανεπιστημίουβεβαιώνει

(1)ότι ο 25 εφεσείων συμπλήρωσε επιτυχώς πλήρες εκπαιδευτικό πρό­ γραμμα του Πανεπιστημίου στην ψυχολογία διάρκειας4χρό­ νωνκαι

(2)μετάταύταπήρεπροαγωγήαπότηθέσητουσανεπι­ μελητής σεανώτεροψυχίατροαπότον.Απρίλιοτου 1976 μέχρι το Μάϊο του

1. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο εφεσείων διορί- 30 στηκε ιατρικός λειτουργός 1ης τάξης στις 8/11/
2. Ο Δρ. Κραμβήςκατείχε την ίδιαθέση. αλλάαπό 1/5/
3. ΗαπόφασητηςΕΛ.Υ. πουαφορούσε σταπροσόντακοινο­ ποιήθηκε με τηνεπιστολή ημερ.26/5/86(παράρτημα9).Ο εφε- 35 σίβλητοςαντέδρασεαμέσωςκαταθέτονταςτηνπροσφυγήμεαρ. 370/86ζητώνταςτην αναστολή της διαδικασίαςεπιλογής των διοριστέων. Ακολούθησενέαπροσφυγήμεαρ.421/86πουστρε­ φόταν, τη φορά αυτή. εναντίον της οριστικής απόφασης της 2/6/86 πουπροβίβασετον εφεσείοντα. Η νομικήθεμελίωσητης 40 προσφυγής είχεσανκύριο συστατικό της ταπαράπονα για τα προσόντα του Δρα. Δημητρίου. Πέρα απ' αυτόπροβαλλόταν 1286 3 ΑΛΛ. Δημιιτρίον ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας,Δ. σαν λόγος ακύρωσης ο ισχυρισμός ότι ο εφεσίβλητος υπερτε­ ρούσεκαταφανώςτου προαχθέντα. 5 10 15 20 Δενθαήτανάσκοπονα σταθούμεεδώ για μια συνοπτικήεξέτάση.στα πλαίσια πάντοτε του σχετικού πρακτικούτης συνε­ δρίας της Επιτροπής,των παραγόντωνπουάσκησαν επιρροή στη λήψη της απόφασης. Είναιφανερόνότι ηεπιλογή έγινεμε βάση την μεταξύ των υποψηφίων σύγκριση υπό το φως των νομικών στοιχείων κρίσης στοσύνολοτους.Επισημαίνω ότιη υπηρεσιακή εικόνα του εφεσείοντα εμφανιζόταν υψηλότερου επιπέδου,βαθμολογήθηκεσαν "εξαίρετος"για την 6μηνηπερίο­ δο που υπηρέτησε.Απότο 1979.που ισχύει τονέοσύστημαβαθ­ μολογίας. ο εφεσίβλητος δεν έφτασε ποτέ το επίπεδοαυτό. Η ΕΛ.Υ. δεν παραγνώρισε τηναρχαιότητατου Κ.Κραμβή αλλά παρατήρησε,ότι ο Δρ.Δημητρίου διέθετε επίσης μακρά πείρα σαν επιμελητής και μετέπειτα σαν ανώτερος ψ\Γχίατρος στο ΠανεπιστήμιοτουSheffield. Μεταξύτωνσυνεκτιμηθέντων κρι­ τηρίωνήσανταπροσόντα.Επίσηςέγινεμνείατουαποτελέσμα­ τοςτωνπροσωπικώνσυνεντεύξεων. Τόσοοδιευθυντήςόσοκαι η Επιτροπή θεώρησε τον εφεσείοντα σαν τον καλύτερο. Και τελικά επιλέγηκε για την πρώτηθέσηενώ ηδεύτερηπροσφέρ­ θηκεστογιατρό Γ.Καράβια.Επισημαίνεται εδώότιη προαγω­ γήτουεφεσείοντα δηιιοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφηιιεοίδαστις 19/9/S
4. 25 30 35 40 Παράτην καταχώρησηκαινέαςπροσφυγής,ο εφεσίβλητος δενσταμάτησετις ενέργειες τουναεπιτύχει ανάκλησητηςαπό­ φασης.Έτσι μεεπιστολή τουημερ. 19/7/86ζήτησενα εξεταστεί ξανάη υπόθεσηεπαναπροβά).λονταςτον ισχυρισμό, ότι οεφεσείων δεν είχε τα τυπικά προσόντα διορισμού. Με την ίδια ευκαιρία απέστειλε στην Επιτροπή δύο επισπΛές από τον Πρύτανη του Βασιλικού ΚολλεγίουΨυχιάτρωντου Ηνωμένου Βασιλείου καιαπόιδιώτηγιατρόπουδιετέλεσεπαλιά καθηγη­ τής του.Αποτελούν μέρος τουπαραρτήματος 12.Στιςεπιστολες τονίζεται, ότι ο τίτλος του επίτιμου μέλους ενός Ψυχιατρικούτμήματος, που, παρεπιμπτόντως,είχεαπονεμηθεί στον εφεσείοντα απότο Πανεπιστήμιο τουSheffield, δεν συνι­ στάδίπλωμαήάλλοτίτλο σπουδών. Πράγματι, η Επιτροπή επανεξέτασε την υπόθεση, αφού προηγουμένως κοινοποίησε το πιο πάνωυλικό στον εφεσείο­ ντα. Ηαπάντησητουμεδύοσυνημμένα έγγραφααποτελούντο 1287 Νικήτας.Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίας κ.ά.

(1989)παράρτημα 14.ΗΕπιτροπήσυνήλθεστις5/11/86καιεπιλήφθη­ κετουαιτήματος.Θαήτανόμωςκαλύτεραναμεταφέρουμεεδώ αυτούσιοτοουσιώδες (.ιερός τηςαπόφασης(παράρτημα 15). "Η Επιτροπή,αφούεξέτασεμεπροσοχήτοόλοθέμα, έκρινε, 5 ότι ο Α. Δημητρίου ικανοποιούσετις πρόνοιες του σχεδίου υπηρεσίας. Ειδικότερα ο υποψήφιος αυτός αναγνωρίστηκε στην Κύπροως ειδικός Ψυχίατροςδυνάμει του Καν.3των περί ΕγγραφήςΙατρών(ΕιδικάΠροσόντα)Κανονισμών του 1979 και επομένως έχει ιατρικήειδικότητα στη ψυχιατρική 10 δυνάμει της Κυπριακής Νομοθεσίας αφού προηγουμένως έτυχεμεταπτυχιακήςεκπαίδευσηςκαιεπιτυχούςδοκιμασίας στο ψυχιατρικό τμήμα του Πανεπιστημίου του Sheffield. Ύστερα από τα πιο πάνω ηΕπιτροπή επαναβεβαίωσετην απόφαση της, με την οποία είχε προαγάγει τον Ανδρέα 15 Δημητοίουστηθέση Επιμελητή,ΨυχιατοικέςΥπηοεσίεςαπό 15/6/86". Η απόφαση αυτή γνωστοποιήθηκε στον εφεσείοντα στις 9/12/86.Εντεύθεν και ητρίτηπροσφυγή8/87 που.σημειωτέον 20 καταχωρήθηκεστις7/1/

1. Είναιτοαποτέλεσμααυτήςτηςπρο­ σφυγήςπουκέρδισεοΔρ.Κραμβήςπουεφεσιβάλλεται σήμερα. Έχει σημασία να προσέξουμε το αιτητικό της προσφυγής. Ο αιτητής-εφεσίβλητος ζητούσε από το δικαστήριο να κηρύξει άκυρη και χωρίς έννομο αποτέλεσμα την απόφαση της 25 Επιτροπήςημερομηνίας 9/12/86 ωςκαιτηνπαράλειψηή άρνη­ σητηςναανακαλέσεισανπαράνομοτονχρονικά προγενέστερο διορισμό του κ. Δημητρίου. Πρέπει ναλεχθεί ότι το θέμαπου εξέτασεη πρωτόδικηαπόφαση, όπωςφαίνεταικαθαράαπότις πρώτες γραμμές, είναι η αρχική απόφαση της Επιτροπής να 30 προαγάγειτον εφεσείοντα αντίτου εφεσίβλητου. Οι λόγοιπουπροβάλλει οκ. Γ.Τριανταφυλλίδης εκ μέρους του κ. Δημητρίου δεν διατυπώθηκαν ούτε συζητήθηκαν στην πρωτόδικηδίκηόταντον εκπροσωπούσε άλλος συνήγορος. Οι λόγοι αυτοί, όπως θαδούμε παρακάτω, αφορούν κατά κύριο λόγο στο παραδεκτόκαι το εμπρόθεσμο της προσφυγής 8/
2. Είναι απαραίτητο εδώ να παρακολουθήσουμε την τύχη της προηγούμενης προσφυγής 421/86 που στρεφόταν άμεσα ενα­ ντίον της απόφασηςπροαγωγής. Η υπόθεση,που εκκρεμούσε ενώπιον του ιδίου δικαστή, αποσύρθηκε ανεπιφύλακτα το Δεκέμβριο του 86 και απορρίφθηκε.Ηπροσπάθειανα επανα12SS 35 40 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Δημητρίου ν.Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας,Δ. φερθεί ηυπόθεσηγιασυζήτηση στοπρωτόδικοδικαστήριοαπέ­ τυχε.Από τησχετική απόφασητουευπαίδευτουδικαστήημερο­ μηνίας29/6/88,πουαπέρριψεαίτησηεπαναφοράςσαναβάσιμη, ασκήθηκε έφεση. Η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου με ομόφωνη απόφασηπου απάγγειλε ο Πρόεδρος της επικύρωσε την απόφαση, αποφαινόμενηότι υπό τις περιστάσεις δενήταν νομικά επιτρεπτήαναβίωσητηςπροσφυγής421/86(βλέπε απο­ τέλεσμαΑΕ αρ. 823). Οι λόγοι έφεσης είναι πολλοί. Εγείρονται 8 σημεία. Οπρώ­ τος καιπιο θεμελιακός είναι ότι ηπροσφυγή είναι εκπρόθεσμη αν ληφθεί υπόψη ότι καταχωρήθηκε στις 7/1/87ενώ η δημοσί­ ευσητουδιορισμού στην ΕπίσημηΕφημερίδαέγινεστις 19/9/
3. Το δεύτερο σκέλος της ίδιαςεισήγησης είναι ότι το αίτημαπου αφοράστηνανάκλησητουδιορισμού είναι απαράδεκτο. Γιατίη Επιτροπήδεν είχεκαμιάαπολύτωςνομική υποχρέωση νασυμ­ μορφωθεί εφόσον πήρε απόφασηστις 2/6/86και δεν υφίστατο περίπτωση παράλειψης οφειλομένης ενέργειας. Η απάντηση που έδωσεστον εφεσίβλητο.ύστερααπότογραπτόδιάβηματου της 19/7/86.επιβαλλόταν,απότις διατάξειςτου άρθρου29 του Συντάγματοςπουδημιουργεί υποχρέωση σεκάθεδημόσιααρχή να αιτιολογεί κάθετηςαπόφασησεγραπτέςαναφορέςπολιτών. Επικουρικά ο συνήγορος υπέβαλεότι ηαπόφασητης 5/11/86 (πουκοινοποιήθηκε στις 9/12/86) καιπουήταντοκαθαυτό αντι­ κείμενο της προσφυγής S/87, στερείται εκτελεστότητας. Σύμφωνα με την εισήγησηείναι πράξηβεβαιωτικήτης αρχικής απόφασης. Απόφασης πουλήφθηκεμεβάσηταίδιαπραγματικάκαινομικά δεδομένα χωρίς νέα ουσιαστική έρευνα. Προς την κατεύθυνση αιπήο συνιίγορος υπέδειξε on το παράπονοπου διατύπωσε ο εφεσίβλητος μετηνπρώτηεπιστολήτουπροςτηνΕπιτροπήείναι ότι η ιδιότητα του Επίτιμου Μέλους Τμήματος (HMD) που όντως κατέχει ο εφεσείων δεν τον καθιστούσε εκλέξιμο. Αλλά, συνέχισε, από το υλικό του φακέλου καταφαίνεται ότι η Επιτροπήδεν στηρίχθηκε στο δεδομένο αυτό.Ούτε στο γεγονός ότι ο εφεσείων διετέλεσε επίτιμος προϊστάμενος τμήματος,που το Βασιλικό Κολλέγιο Ψυχιάτρωνδεν θεωρεί τίτλο σπουδών ή δίπλωμα.Ακόμηεπέσυρετηνπροσοχήμαςστοπεριεχόμενο τηλε­ τύπου του Βρεττανακού Συμβουλίου που ο εφεσείων συνυπόβαλε Παρατηρούμεότι το έγγραφοαναφέρεταισε θέμαάσχετο,δηλα­ δή. τα προσόντα που απαιτούνταιγια άσκηση της ψυχιατρικής στο Ηνωμένο Βασίλειο. Από την άλλη περιέχει δήλωση, ότι το 1289 Νικήτας,Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)δίπλωμαPsychological Medicine, πουαςλεχθείενπαρόδω,απέ­ κτησεοΔρ.Κραμβήςδενθεωρείταιπιααρκετόπροσόν γιατον παραπάνωσκοπό. Πράγμαπουβεβαιώνεικαιηπρώτηεπιστολή. ΤοτρίτογράμμααπότοΔραLeighασχολείταικαιμετην ιδιότη­ ταπουέχειέναςγιατρόςσανεπίτιμομέλοςι|ίυχιατρικού τμήματος(HMD)γιανακαταλήξειότιδενσημαίνεικτήσηδιπλώματος. 5 Γιανασυμπί.ηρώσουμε ταγεγονόταπρέπεινααναφερθείότι ηαπάντησητου εφεσείοντα μέσωτουτότεδικηγόρουτουoirvoδευόταν από δύοέγγραφα.ΤηνΕπιστολή Απριλίου 1979του 10 Πανεπιστημίου του Sheffield που ήταν ήδη μπροστά στην Επιτροπήόταναποφάσισεθέμαε/λεξιμότητας.Τοδεύτερο, ημερομ.9/5/86 ήτανπράγματιμεταγενέστερο, αλλάτο είχεενώπιον τηςκατά την συνεδρία της2/6/86 πουαποφασίστηκανοιδιορι­ σμοί. Είναιχρήσιμοναεπισημάνουμεσυμπερασματικάότιείναι 15 περίπουταυτόσημουπεριεχομένουμετοέγγραφοΑπριλίου 1979 και υπογράφεταιαπότονίδιο αξιωματούχο του ίδιουπανεπι­ στημίου. Πρινπροχωρήσουμεαςσημειωθεί,ότιηάπονιτηγιατημηέκτε- 20 λεστότητατηςαπόφασηςαμφισβητήθηκεαπότηνάλληπλευράμε τοεπιχείρημα, ότιτέτοιος ισχυρισμός δενπροτάθηκεούτε συζη­ τήθηκεστην πρωτόδικηδίκη. Και επομένως δεν μπορεί να εξε­ ταστείκατ*έφεση. Ηεισήγησηυποστηρίχθηκεμεαναφοράστην υπόθεση Νίσσης (Νο.2) ν.Δημοκρατίας

(1967)3 Α.Α.Δ. 671, . 25 σελ. 674καιΔημοκρατία v. KMC Motors Ltd

(1986)3 Α.Α.Δ. 1866. Ο επόμενος λόγοςπροσβάλλει τηνορθότητατουευρήματος τουπρωτόδικοι)δικαστήστοσημείοπουανέτρεψετοσυμπέρα- 30 σματης Επιτροπήςπουαφορά σταπροσόντατου εφεσείοντα. Είναι ηεισήγησητου κ. Γ.Τριανταφυλλίδη ότι καταλήγοντας στο ευνοϊκό για τονπελάτη του αποτέλεσμα ηΕπιτροπή δεν ξεπέρασε ταόριατηςεξουσίαςτης. Τοθέμαανέλυσεοσυνήγο­ ροςστοπλαίσιοτωνστοιχείων πουείχευπόι|ιητηςη Επιτροπή 35 σεσυνδυασμόμετιςσχετικέςνομοθετικέςπρόνοιες. Γιαναυπο­ βάλλειπωςηκρίσητης Επιτροπήςστουπόσυζήτησηθέμαβρί­ σκεται στο πλαίσιο της λογικά εφικτής ερμηνείας. Είναι όμως χρήσιμο να διαβάσουμε το άρθρο 23

(2)του περί Εγγραφής ΙατρώνΝόμουΚεφ. 250 όπωςέχειτροποποιηθεί: 40 "Ουδείς ιατρός πρακτήρ θαπεριγράψη εαυτόν ως ειδικό, 1290 3 Α.Α.Δ. 5 Δημήτριοι· ν.Δημοκρατίας κ.ά. Νικήτας, Δ. ήκαθ' οιονδήποτε τρόπον χρησμιοποιή την λέξιν 'ειδικός' εις οιανδήποτε ειδοποίησιν εκτιθεμένην ή δημοσιευομένην δυνάμειτουάρθρου22 εκτός ανούτος ικανοποιήτοΙατρικό Συμβούλιονότι είναικάτοχοςτοιούτων ειδικών προσόντων, ως ταύτα δύνανται να καθορισθώσιν υπό του Ιατρικού Συμβουλίου τη εγκρίσειτου Υπουργικού Συμβουλίου,ώστε να δικαιούταιούτος ναθεωρήται ως ειδικός εις οιονδήποτε κλάδον ήειδικότητα του ιατρικού επαγγέλματος εις ο ασκεί το επάγγελμα του". 10 15 20 25 30 35 40 Τακριτήριακαθορίστηκαναπότην ΚΔΠ54/79ημερομηνίας 23/3/79.Σύμφωνα με το Κ. 3(β) ηδιάρκεια της μεταπτυχιακής εκπαίδευσης στη \|ΐυχιατρική ορίζεται σε 4 τουλάχιστο χρόνια. Η άλλη πρόνοια που ενδιαφέρει είναι η επιφύλαξη του ιδίου κανονισμού. Θέτει τέσσερις προϋποθέσεις για την αναγνώριση πρακτήραγιατρούσανειδικού. Ημετεκπαίδευσητουπρέπεινα έγινε(α)σεπανεπιστημιακόκέντρο ήάλλο ίδρυμαπουκαθορί­ ζεται (β) να περιλάμβανε θεωρητική διδασκαλία και πρακτική εξάσκηση (γ)πάνω σε συστηματική βάση και (δ)να συνεπαγόταν συιιμετοχη του στις δραστηριότητες του εκπαιδευτικού κέντρου που φοιτά,ως και ανάληψη ευθυνών στον κλάδο της ιατρικήςπου ειδικεύεται. Πρέπει να τονισθεί ότι νεώτερες κανονιστικές διατάξεις (ΚΔΠ 91/S6 ημερ. 11/4/86).που κατάργησαν εκείνες του 1979, θέσπισαν αυστηρότερα κριτήρια. Με ρητή πρόνοια απαιτείται, μεταξύάλλων όπως οτίτλος, δίπλωμα πτυχίοήπιστοποιητικό πρέπει να αποκτήθηκε ύστερα από επιτυχία σε εξετάσεις στον ιδιαίτεροκλάδο ιατρικής που ακολούθησε ο υποψήφιος. Είναι όμως αξιοπρόσεκτο ότι όσοι αναγνωρίστηκαν σαν "ειδικοί" βάσει των προγενέστερων κανονισμών, όπως ο εφεσείων δεν εμπίπτουν, σύμφωνα με την ρητή πρόνοια του Κ. 6

(1), στην εμβέλεια των νέων διατάξεων. Οι υπόλοιποι λόγοι έφεσης έχουν επίκεντρο την ουσιαστική κρίση του δικαστηρίου που αφοράστην αξιολόγηση των στοι­ χείων σύγκρισης των υποψηφίων και την κατάληξη του ότι ο εφεσίβλητος απέδειξε καταφανήυπεροχήδικαιούμενος σεπρο­ αγωγή.Όμωςδενθεωρούμε απαραίτητονααναλύσουμε τησχετική εισήγηση. Οι λόγοι θαδιαφανούν αργότερα. Ηαγόρευση τουκ.Α. Αγγελίδηείχεσανάξονατηθέσηότι η 1291 Νικήτας,Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίαςκ,ά.

(1989)απόφασηπουκοινοποιήθηκε στις 5/11/86 έχειεκτελεστό χαρα­ κτήρα. Επομένως η προσφυγήείναι εμπρόθεσμη εφόσονκατα­ χωρήθηκεεντόςτηςσυνταγματικήςπροθεσμίαςτων75ημερών. Συνοψίζουμεταεπιχειρήματα.Η νέαεπιστολή επίτουθέματος σεσυνδυασμό μετηναπαντητική επιστολήτουτότεδικηγόρου 5 του εφεσείοντα καιτασυνημμένα έγγραφαπεριείχαννέαστοι­ χεία. Αφού αξιολογήθηκαν τα στοιχεία που συνέλεξε η Επιτροπήεπανέλαβε μεν την προγενέστερη απόφαση,αλλά με νέα αιτιολογία. Υπονοώντας ότι ηΕπιτροπήστην περίπτωση αυτήκάμνειμνείακαιτουπιστοποιητικούειδικότηταςπουεξέ- 10 δώσε το Ιατρικό Συμβούλιο. Ηαπόφασηέχει ταγνωρίσματα της εκτελεστής διοικητικής πράξης σύμφωνα με τα κριτήρια που θέτει ο Θ.Τσάτσος 'Αίτηση ακυρώσεως" 3η έκδοση, σελ. 131 που υιοθέτησε η υπόθεση Κνπριανίδης ν. Δημοκρατίας

(1982)3Α.ΑΑ 611,619.0συνήγορος αναφέρθηκεκαισεάλλες 15 αυθεντίεςόπωςτηΣπύρου ν.Δημοκρατίας(\9S3) 3Α.Α.Δ.354 καιΠαπαδοπούλουν.Δημοκρατίας(19S6)3Α.Α.Δ. 1073.Είναι όλεςυποθέσεις πουπραγματεύονταιτηνέννοιατης εκτελεστής πράξηςσεαντιπαράθεσημετηνπράξηβεβαιωτικούχαρακτήρα πουδενυπόκειταισεπροσβολή μεαίτησηακυρώσεως. 20 Τοάλλο κύριο επιχείρημααφοράταπροσόντατου εφεσείο­ ντα.Τοζήτημαανέπτυξε οσυνήγορος μεδιεξοδικότητα,αλλά είναιαρκετόνααναφέρουμετηνουσίατου. Οεφεσείων δενείχε δίπλωμα ειδικότητας,ούτε απέκτησε ποτέ νόμιμα τέτοιο προσον. Η πράξη του Ιατρικού Συμβουλίου δεν ισοδυναμεί με χορήγηση τίτλου ή διπλώματος ειδικότητας, εξουσία που δεν είχεεκτουνόμουήτωνκανονισμών.Παραχωρείαπλώςκάποιο δικαίωμα σε πρακτήρα γιατρόναονομάζεταιειδικός. Ενώτο οικείο σχέδιο υπηρεσίαςαπαιτεί καιδίπλωμαή τίτλο ειδικότητας "κατόπινμεταπτυχιακήςεκπαίδευσης και επιτυχούς δοκι­ μασίας". Αναφορικά με τον τίτλο του επίτιμου μέλους, που είναι ενδεικτικός μόνο της ιεραρχικής τοποθέτησης ενός γιατρού,ο συνήγορος υπέμνησε ότιοεφεσείων τοναναφέρειανάμεσα στα προσόντατουστηναίτησηπουυπέβαλε(ερυθρό37).Κιαυτό με πρόθεση ναπαραπλανήσειτην Επιτροπή.Ενπάσηπεριπτώσει ηαληθινήδιάστασητουδιευκρινίστηκε μετανέαστοιχεία που δόθηκαν στην Επιτροπή όταν διερεύνησε και αποφάσισε εκ νέουτοθέμα.Έτσι.συνεχίζει η εισήγηση,η νέααπόφασηενσω­ μάτωσε όλεςτις προγενέστερες πράξεις και συνεπώς ητελευ1292 25 30 35 40 3 ΑΛΛ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας,Δ. ταία προσφυγή ασκήθηκε μέσα στα χρονικά πλαίσια που θέτει η συνταγματική διάταξη. Ομοίως και το δεύτερο αίτημα είναι εμπρόθεσμο διότι δενβασίζεταιμόνο στην παράλειψηαλλάκαι την άρνησητουοργάνου-ναδράσει. 5 10 Το τελευταίο επιχείρημα που προβλήθηκε υποστηρίζει το κεφάλαιο της απόφασης του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι ο εφεσίβλητος ήταν έκδηλα υπέρτερος του συναδέλφου τους σ' όλα ταστοιχεία κρίσης. Όμωςτο θέμαδεν πρέπει να μας απασχολήσει γιατί δεν υπήρξε ποτέ, όπως εξηγήσαμε πιο πάνω, αντικείμενο αυτής της"προσφυγής. Τέλος, ο Π. Χ" Δημητρίου πουεκπροσώπησε τηΔημοκρατίαδενπήρεθέσηστηδιένεξηγια το λόγο που μας ανέφερε, αφήνονταςτο θέμα στην κρίση του δικαστηοίου. 15 20 25 Κατά τον ακυρωτικό έλεγχο το δικαστήριο έχει εξουσία και υποχρέωση να εξετάσει αυτεπάγγελτα τη νομιμότητα της διοι­ κητικής πράξης πράγμα που επιβάλλει η δημόσια τάξη ή το δημόσιο συμφέρον. Σαν παράδειγμα ο Στασινόπουλος 'Δίκαιον Διοικητικών Διαφορών" 4η έκδοση σελ. 251 και 252 αναφέρει την αναρμοδιότητατου Δικαστηρίου, το λόγο κακής σύνθεσης του διοικητικού οργάνου και ενδεχόμενα την παρά­ λειψη ουσιώδους τύπου της διαδικασίας.Την αρχή αυτή έχει ενστερνιστεί ηνομολογία μας με αποτέλεσμα ο αυτεπάγγελτος έλεγχος της εκτελεστότητας μιας πράξης να θεωρείται επιβε­ βλημένος. Παραπέμπουμε στις υποθέσεις Λαμπράκη ν. Δημοκρατίας

(1970)3 Α.Α.Δ. 72 (73, 74) Ραζή και Α)Μ>νν. Δημοκρατίας

(1982)3 Α.Α.Δ. 45. Η απόφαση αυτή της Ολομέλειας στη σελ. 50αναφέρει: 30 "... that the learned judge was competent to examine ex proprio motu thequestion whether the administrative act or decision is of an executory nature has never been doubted". 35 40 Διδακτική είναι επίσης η πιο πρόσφατη απόφαση, της Ολομέλειας επίσης, στην υπόθεση Γιάγκον ν.Δημοκρατίας

(1987)3Α.Α.Δ.

1. Έτσιηαντίρρησηναεπιληφθούμε τουθέμα­ τος επειδήδενπροτάθηκεπρωτόδικαείναι αβάσιμη.Εξετάζεται επίσης αντεπάγγελτα το εμπρόθεσμο προσφυγής. Μόραν ν. Δημοκρατίας 1Α.Α.Σ.Δ.
2. 13, Πριοτοπαπάς ν. Δημοκρατίας

(1967)3Α.Α.Δ.411,416, Χ" Γαβριήλν.Δημοκρατίας

(1986)3 Α.Α.Δ. 52, 57. Βλέπε επίσης απόφαση Ολομέλειας Κυπριακή 1293 Νικήτας,Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατίαςκ.ά.

(1989)Δημοκρατίαν.Χ"Παντε).ή{\9$9)3 Α.ΑΔ.

1. Το ερώτημα αν συγκεκριμένη ατομική διοικητική πράξη είναι εκτελεστήαποτελεί θέμαπραγματικό.Έχουμεπαραθέσει σε αδρέςγραμμχς όλα τασχετικά γεγονότα. Είναι βέβαιο,από 5 το υλικό που έχουμε διεξέλθει, ότι η Επιτροπή δεν απέδωσε σημασίαούτεεπηρεάστηκεαπότον ιεραρχικότίτλοτουεφεσεί­ ονταγιατηφύσητουοποίουδόθηκανμεταγενέστερα επεξηγή­ σειςαπότον εφεσίβλητο. Τοστοιχείο αυτόήτανασφαλώςστο φάκελο,αλλά σε καμιάπερίπτωση δεν θεωρήθηκε σαν τίτλος 10 σπουδών.ΠουθενάδεναναφέρειτέτοιοπράγμαηΕπιτροπήγια να στηρίξει την κρίση της. Αντίθετα, στις 9/5/86γίνεται ρητή αναφορά στο πανεπιστημιακό πιστοποιητικό και γενικά στο υλικό τουφακέλου.Σεόλαταχρονικάστάδιατηςδιαδικασίας τόσο το Μαίο και Ιούνιο όσο και το Νοέμβριο του 1986 τα 15 ουσιαστικάδεδομέναήσαντα ίδια: :η βεβαίωσητου πανεπιστη­ μίου του Sheffield και το πιστοποιητικό ειδικότητας του ΙατρικούΣυμβουλίου σταοποίαθεμελιώθηκε αποκλειστικάτο συμπέρασματης Επιτροπή:;. 20 Είναι φανερό ότι η απόφαση Νοεμβρίου 1986 στηρίχθηκε στην ίδιαπραγματικήκαινομική βάσηως καιηπροηγούμενη. Είναι ορθό ότι το Νοέμβριο ηΕπιτροπήαναφέρθηκερητά και στο πιστοποιητικό του ΙατρικούΣυμβουλίου. Υπενθυμίζουμε όμως ότι ήτανανέκαθενστο φάκελοπουείχαν μπροστάτους. 25 Ηπροσθήκηαυτήδενδιαφοροποιείτηνομικήκατάσταση. ΟΘ. Τσάτσος "Αίτησιςακυρώσεως" 3ηέκδοση,σελ. 137, παρατηρεί σχετικά: "Δεν αποτελεί όμως νέαν έοευναν ικανήννα καταστήση την 30 βεβαιωτικήποάξινπροοβλητήν οιαδήποτεμεταγενέστερα της βεβαιούμενης πράξεως έρευνα,απολήξασα εις συμπλήρωσιν τηςαρχικήςαιτιολογίας " Τοίδιουποστηρίξει καιηαπόφασητουΣΕ473/76 35 "Νέοςεπικουρικός λόγοςεν βεβαιωτικήπράξειδεναίρειτην τοιαύτηντηςιδιότητα." Τοσυμπέρασμα μαςείναιότι η κρινόμενη αίτησηπροσβάλλειμηεκτελεστήπράξηκαισυνεπώςείναιαπορριπτέασαναπα­ ράδεκτη. 1294 40 3 Α.Α.Δ. 5 10 Δημητρίουν.Δημοκρατίαςκ.ά. Νικήτας,Δ. Συνακόλουθα,παρόλοπουηπροσφυγήασκήθηκε εμπρόθεσμα κατά της επιβεβαιωτικήςαπόφασης, είναι οπωσδήποτεεκπρό­ θεσμη όσον αφοράτην ίδια την εκτελεστή πράξη. Για το λόγο ότι τηνπροθεσμίατων 75 ημερώνέθεσε σεκίνησηη δημοσίευση του διορισμού του εφεσείοντα στην Επίσημη Εφημερίδα που έγινε στις 19/9/
2. Αυτό ήταν και η ουσία της απόφασης Χ'Τριγ/ορίου ν.Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1976)3 Α.Α.Δ. 164 πουαναφέρεται στησύνοψη ως εξής: '\...oncetherehasbeen publication of anact,timebeginstorun from such publication, irrespective of when the act or decision in question came to the knowledge of the person concerned; and that in cases of promotion of a civil servant the limit commences as from thedateof publication of the promotion". 15 Η κατάληξημας ενισχύεται και απότις αποφάσειςτου ΣΕ SIS,824/48και 1547/51. 20 25 30 35 40 "Αίτησις ακυρώσεως ασκούμενη εμπροθέσμως μεν κατά βεβαιωτικής πράξεως, εκπροθέσμως όμως κατά της επιβεβαιουμένηςκυρίωςεκτελεστής, είναι εκπρόθεσμος". Παραμένειτοτελευταίοαλλάδιόλου ελάχιστο θέματων;ιροσόντωντουεφεσείονταπουεν.τωνπραγμάτωνείναιεπιβεβλημένο ναεξετάσουμε.Είναιεδραιωμένηηάπο^ιηστηννομολογίαότιένα τέτοιο ζήτημαανήκει στη δικαιοδοσίατου διορίζοντοςοργάνου. Μόνοηυπέρβαση τωνορίωντηςεξουσίας τουμπορείναπροκα­ λέσειτηνεπέμβασητουδικαστηρίου.Υπάρχει πληθώρααποφάσε­ ων,α/λάαρκείναπαραπέμπουμεμόνοστις ακόλουθεςπουείναι αποφάσειςτηςΟλομέλειας. Φραγκονλίδι^και Α\)άοςν. Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας

(1985)3 Α.Α.Δ. 1680, 1684-1685, Δημοκρατία ν. Ξιναρή (19S5) 3 Α.Α.Δ. 1922, 1927-1928 και Παπα)χο\πίου ν.Δημοκρατίας

(1987)3Α.ΑΛ. 211,

1. Το ΙατρικόΣυμβούλιο σαντο αρμόδιοσώμα είχε ικανοποι­ ηθεί ότι ο εφεσείων κατείχετοπροβλεπόμενο απότουςκανονι­ σμούς προσόνγι&ναθεωρείται"ειδικός".Καιτουεξέδωσε σχε­ τικό πιστοποιητικό στις 11/9/
2. Έχουμε ήδη αναφερθεί στο περιεχόμενο του πιστοποιητικού. Κατάτον κρίσιμο χρόνοκαι τα δύο τέθηκανυπόψη της Επιτροπής. Κατάτη γνώμη μας η σχετική απόφασηδε βγαίνει έξω από τα όρια τηςδιακριτικής ευχέρειαςπουέχειστοπεδίο αυτόηΕπιτροπή,αλλάήταν λογι1295 Νικήτα;,Δ. Δημητρίου ν.Δημοκρατία; κ.ά.

(1989)κά επιτρεπτή.Αλλωστε θαήταν κάπως αντινομίκό να δεχθεί κανείςότιτοπιστοποιητικότουΙατρικούΣυμβουλίουδενήταν τίποτε άλλο παρά ένα διακοσμητικό στοιχείο. Έδινε μόνο δικαίωμα, όπως είναι το επιχείρημα να περιγράφει έναςγια­ τρός τον εαυτό του σαν ειδικό σε ένατομέα της ιατρικήςεπι5 οπήμηςχωρίζστηνπραγματικότηταναείναι.Ηεπίμαχη φράση "καιεπιτυχούςδοκιμασίας"στοσχέδιουπηρεσίαςδενσημαίνει απαραίτητα επιττιχίασε εξετάσεις. Αναφορικά μετουςκανονι­ σμούς του 86 ούτε ο εφεσίβλητος έχει ταπροσόντα γιατίσύμ­ φωνα με τον Κ. 6

(2)(β)(ΙΙΙ) το δίπλωμα του που αποκτήθηκε 10 στην Αγγλία δεντουπαρέχειδικαίωμα,όπωςδείχνει η μαρτυ­ ρία, να αναγνωρίζεται σαν ειδικός στη χώρα αυτή. Όμως το δικαίωμαπουαπέκτησανκαιοιδυοέχειεξασφαλίσει μετηρητή πρόνοιατου Κ.6

(1). 15 Για τους λόγους που εκθέσαμε η έφεση επιτυγχάνει. Κατά συνέπεια η πρωτόδικη απόφασηανατρέπεταικαι ηαπόφαση τηςΕπιτροπήςημερ.2/6/86, πουπροήγαγετονεφεσείοντα,επι­ κυρώνεται.Δεν επιδικάζονται έξοδα. 20 Η έφεση επιτυγχάνειχωρίς έξοδα. 1296