(1989)30Μαΐου, 1989 [Α. ΛΟΪΖΟΥ, Π.,ΣΑΒΒΙΔΗΣ,ΓΓΎΛΙΑΝΙΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΗΣ, ΝΙΚΗΤΑΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ Δ/στές] ΦΩΤΗΣ ΠΑΠΑΦΩΤΗΣ, Εφεσείων, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Εφεσίβλητων (Αναθεωρητική ΈφεσηΑρ. 411) Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Πειθαρχική διαδικασία — Ο περί Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμος, 1969 (Ν.10/69), Δεύτερος Πάνκας. Μέρος Πί Κα\Όνισμός 3 — Εφαρμογή κατά το ot/vtrrriv του τρόπου συ\Όπτικής ακροάσεως ποινικής χποθέσεως — Τυπικό ελάττωμα στο χατΐ}γορητήριο — Ηένσταση, αν χπάρ/ει, πρέπει να γίνει α(ΐέσως μετά την ανάγ\'ωση τον κατηγορητηρίου στον κατηγορούμε\Ό — Ο περί Ποινικής Δικο\Όμίας Νόμος. Κεφ. 155, Αρθρο 66 — Παρά/.ειψη υπο γραφής κατηγορητηρίου — Σιτ/ατά τυπικό ε).άττωμα. 5 Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Πειθαρχική διαδικασία — Ο περί Δημόσιας \Q Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμος 1969 (Ν.10/69) —Παράπονο ότι ο φάκελος της πειθαρχικής έρευνας δεν υποβλήθηκε στον Γενικό ΕισαγγεΗα από τον Γενικό Διευθυντή του Υπονρ)Έίου Παιδείας, αλλά από νπάλϊ.ιιλο τον Υπουργείου, που είχε υπογράφει τη σχετική επιστο λή εκμέρους τον Γε\'ΐκον Διευθυντή — Ο Νόμος 6εν απαγορεύει στον 15 Γενικό Διενθιηπή να εχ'εργείμέσω των νφισταμέναη' υπαλλήλ(υν τον. Εκπαιδευτικοί Λειτουργοί — Πειθαρχική διαδικασία — Ποιχή — Το Ανώτατο Δικαστήριο δε\'επεμβαίνει, καθόσον αφορά το ι'ηρος της πει θαρχικής ποι\Ύΐς. που έχει επιβ/.ηθεί. Νομολογία — Απόφαση ολομέλειας Ανωτάτου Δικαστηρίου — Αρχή της δεσμευτικότητας των διχαστικών αποφάσεων — Εξαίρεση από την 1302 20 3ΑΑ.Λ. Παπαφώτηςν. Δημοκρατίας αρχή, ανσυμπέρασμαότι ηπροηγούμε\τ)απόφασηήτανεσφαλμέχτιήαν υπήρξαν αλ?&γές στιςπολιτικές, οικονομικές ήκοινωνικές συνθήκες, που επιτάσσοχΆ'αναθεώρησηπροηγούμενηςπροσέγγισης. Ο εφεσείων ήτανκαθηγητής στη ΜέσηΕκπαίδευση. Μεβάση άδεια απουσίαςχα>ρίςαπολαβέςμετέβηστην Ελλάδαόπουκαιεργάστηκεαπό 1.1.74μέχριτονΑύγουστοτου79.Στις75.79ζήτησεάδειααπουσίαςκαι γιατοακαδημαϊκό έτος 1979 -1980,αλλάτοαίτηματουαυτό απορρί φθηκε. 10 15 Παράτην απόρριψητουαιτήματοςοεφεσείων δεν παρουσιάστηκε για υπηρεσία. Ως αποτέλεσμα άρχισε πειθαρχικήδιαδικασία εναντίον τουμεκατάληξη τηναπόλυση του. ΗΑίτησηΑκυρώσεως του εφεσείο\πα εναντίον της απόφασηςγια απόλυσητουαπορρίφθηκε.Οεφεσείων άσκησετηνπαρούσαέφεση. Ο εφεσείων έθεσε θέμα αρμοδιότητας του οργάνου. Η βάση του παραπόνουστηριζότανστα ακόλοιΦα: 20 25 .,η nr 4Α (α) Αντί να ενεργήσει ο Υπουργός τον διορισμό του ερευνώντος /.ειτουργοί',τονενήργησεοΤμηματάρχηςΤεχνικής Εκπαίδευσης. Ο ισχυρισμός αυτόςαπερρίφθηκε,γιατίδενυποστηρίζεταιαπό τουλικότουφακέλουτηςυποθέσεως. Φ) Ο ερευνών λειτουργάς αντίναυποβάλει το πόρισμα του στην αρμόδια Αρχή το υπόβαλε στον Τμηματάρχη Τεχνικής Εκπαίδευσης.Τούτοείναιαληθές, αλλάαπότουλικό τουφακέ λου προκύπτει ότι στη συνέχεια το θέμα χειρίσθηκε ο Γενικός Διευθυντής μέσωπαν\<φισταμεν<ϋντου. (γ) Οφάκελοςτηςέρευνας δενυποβλήθηκε στο Γενικό Εισαγγελέα (υιότον ΓενικόΔιευθυντήτουΥπουργείου Παιδείας,αλλάαπό υπάλληλο τουΥπουργείου Παιδείας.Ηνομικήαρχή.πουεφάρμοσετοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτοπαράπονοαυτό, φαίνε ταιαπότοπρώτοαπόταπιοπάνωπεριληπτικά σημειώματα. (δ) Τοκατηγορητήριοδενείχευπογραφή. Ηνομικήαρχή,πουεφάρ μοσε το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας και τον λόγο αυτό,φαίνεταιστοπρώτοαπόταπιοπάνωπεριληπτικάσημει ώματα. 1303 Παπαφώτης ν.Δημοκρατίας
(1989)(ε) Ηποινήτης απολύσεως ήτανυπερβολική. Η νομική αρχή.που εφάρμοσε το Δικαστήριο, απορρίπτοντας και τον τρίτο αυτό λόγο εφέσεως, φαίνεται στοτρίτο απόταπιοπάνωπεριληπτι κάσημειώματα. Η έφεση απορρίπτεται χωρίς διαταγή γιαέξοδα. Αναφερόμενες υποθέσεις: 10 Republic v. Mozora
(1970)3CL.R. 210, Hadjisicfanou v.Republic
(1966)3CL.R. 2S9, 15 Evlopmenos v. Republic
(1973)3CL.R. 184, Sekkidesv. Republic
(1988)3CL.R.2136, Demeiriadesv. Republic
(1977)3CLR 213, 20 Republicv. Georghiades
(1972)3CL.R. 594. "Έφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Λ. Λοΐίζου. Δ.), που δόθηκε στις 5 Ιουλίου, 1984 (Αριθμός Προσφυγής 493/80
(1984)3 Α.Α.Δ. 915), μετην οποία ηπροσφυγήτου εφεσείοντος εναντίον της πειθαρχικήςποινής της απόλυσης πουτου επιβλήθηκε,απορ ρίφθηκε. 25 30 Ε. Ευσταθίουμε Κ. Καμένο, γιατον Εφεσείοντα. Ρ. Πετρίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', γιατους Εφεσίβλητους. 35 Α. ΛΟΪ'ΖΟΥ, Π.:Μετην απόφασηαυτήσυμφωνούν όλατα μέλη του Δικαστηρίου εκτός του Εντίμου Δικαστή κυρίου Στυλιανίδη,ο οποίος διαφωνείκαιθαδώσειτηδικήτουαπό φαση. 40 Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.: Ο εφεσείοντας κατά τον ουσιώδη χρόνο 1304 3 ΑΑ.Λ. 5 10 15 Παπαφώτηςν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. ήταν καθηγητής της Θεολογίας στη Μέση Εκπαίδευση. Αφού εξασφάλισε εργασία στην Ελλάδα μετά από δική του αίτηση του δόθηκε άδεια απουσίας χωρίς απολαβές, από την 1 Ιανουαρίου 1974, μέχρι τον Αύγουστοτου 1979. Στις 7 Μαΐου 1979,ζήτησεξανάάδειααπουσίαςχωρίς απολαβέςγιατο ακα δημαϊκό έτος 1979-1980αλλά τοαίτηματου δεν εγκρίθηκε. Στη συνέχεια και με επιστολή του, ημερομηνίας 13 Αυγούστου 1979, ζήτησε αναθεώρηση από την αρμόδια Αρχή της σχετικής απόφασηςτης αρμόδιαςΑρχής μετιιν οποίαείχε απορριφθεί το αίτημα του, αλλά και πάλιν το αίτημα του δεν έγινε δε/τό. Ο αιτητήςαπουσίασεαπότακαθήκοντατουκατάτο σχολικό έτος 1979-1980και για την παράλειψη του αυτή διώχθηκε πει θαρχικά. Σαναποτέλεσμα της πειθαρχικής διαδικασίαςτου επι βλήθηκε η ποινή της απόλυσης. Εναντίον της απόφασηςαυτής καταχώρησε την προσφυγή 493/S0, την οποία το Πρωτόδικο Δικαστήριο απόρριψεγι' αυτόκαιηπαρούσαέφεση. 20 25 30 35 40 Τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την έφεση φαίνο νται στην απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου και δεν παρίσταται ανάγκηνατα επαναλάβουμε.Αλλωστεηεπιχειρη ματολογία του ευπαίδευτου δικηγόρου του αιτητή δεν πεο> στρέφεται καθόλου γύρω από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώ πιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου, ούτε και πάνω στους λόγους εφέσεως που αναφέρονται στην ειδοποίηση εφέσεως. Ο πρώτοςλόγος εφέσεως ήτανότιηΕπιτροπήΕκπαιδευτικής Υπηρεσίας δεν είχεαρμοδιότητα λ'α εκδικάσει την υπόθεση του εφεσείοντα. Ο δεύτερος λόγος εφέσεως ήταν ότι η επιβληθείσα ποινήήτανυπόταςπεριστάσεις υπερβολική. Σχετικά με τον πρώτο λόγο εφέσεως, ο ευπαίδευτος συνήγοροςτουεφεσείοντα υποστήριξε ότι αφοράζήτημααρμοδιότητας του διοικητικού οργάνου και έτσι το Δικαστήριο μπορεί να το εξετάσει αυτεπάγγελτα.Σύμφωναμετον ευπαίδευτοσυνήγορο η αρμοδιότηταπηγάζειαπότις πιοκάτωπεριπτώσεις: (α)Αντί να "ενεργήσειο Υπουργός το διορισμό του ερευνώντος Λειτουργού του ενήργησε ο Τμηματάρχης Τεχνικής Εκπαίδευσης". 1305 Α. Λοΐζου, Π. Παπαφώτης ν.Δημοκρατίας
(1989)(β)Οερευνών λειτουργός αντίναυποβάλει τοπόρισματου στην αρμόδια αρχή το υπόβαλε στον Τμηματάρχη Τεχνικής Εκπαίδευσης. (γ)Ο φάκελος της έρευνας δεν υποβλήθηκε στο Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας από το Γενικό Διευθυ\πή του Υπουργείου Παιδείας αλλά από υπάλληλο του Υπουργείου Παιδείαςπουυπόγραψετηνσχετικήεπιστο λήεκμέρουςτου ΓενικούΔιευθυντή. 5 10 (δ)Το Κατηγορητήριο δεν είχευπογραφεί ατό τηναρμόδια Αρχήή απόοποιοδιίποτεάλλοάτομοή όργανο. Σχετικάμετοδεύτερο λόγοεφέσεως οαπαίδευτοςσυνήγο ρος δέχθηκε ότι σύμφωνα με την αρχήπου καθιερώθηκε από 15 απόφαση της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Δημοκρατίαν. Μόζορα
(1970)3 Α.Α.Δ. 210. Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν ελέγχειτηναυστηρότητατηςποινής. Εισηγήθηκε,όμως ότι τοΔικαστήριο μετηνπαρούσατουσύν θεση πρέίτει ναεπανεξετάσει τηνυπόθεσηΜόζορα (πιοπάνω), 20 γιατίόπωςτόνισε "θαοδηγούμαστεσεπολύακραίεςλύσειςεάν αφήνεται έναοποιοδήποτεπειθαρχικόόργανο,καιταπειθαρ χικά όργανα είναι πολλά - της αστυνομίας, του στρατού,της δημόσιας υπηρεσίας να ενεργοί™ κατά τέτοιο ανεξέλεγκτο τρόποώστεναλέγουν ότιτοΔικαστήριο τοι'ποδεν μπορεί να 25 τουςελέγξει". Στη συνέχεια θα εξετάσουμε τους λόγους εφέσεως. Πράγματι είναι νομολογιακά θεμελιωμένο, ότι τοζήτηματης αρμοδιότητας του διοικητικού οργάνου είναι δυνατόνα μπορεί ναεγερθεί ακόμακαιαυτεπάγγελτα(ex proprio motu), από αυτό τούτο το Δικαστήριο. (Βλέπε Χατζηστεφάνον ν. Δημοκρατίας
(1966)3Α.Α.Δ.289). 30 . Οι λόγοι - (α) μέχρι (δ) που παράθεσα ενωρίτερα, πάνω 35 στους οποίουςστηρίζεταιολόγος εφέσεωςγιααναρμοδιότητα θα εξεταστούν για να αποφασιστεί αν πράγματι εγείρεται τέτοιοθέμα. Ο λόγος (α)δεν υποστηρίζεται απότο ενώπιον μαςυλικό. 40 Το διορισμό του ερευνώντος λειτουργού τον έκαμεο Γενικός Διευθυντής και όχι ο Τμηματάρχης Τεχνικής Εκπαίδευσης. 1306 3 ΑΛΛ. Παπαφώτηςν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. Σχετικάμετολόγο (β) πράγματιτοπόρισμαυποβλήθηκεστον ΤμηματάρχηΤεχνικήςΕκπαίδευσης.Στησυνέχειαόμωςτοχει ρίστηκε ο Γενικός Διευθυντής μέσωτωνυφισταμένωντου. 5 10 15 20 25 30 Σχετικά με το λόγο (γ), δεν υπάρχει τίποτε στον Περί Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμο του 1969 (Νόμος Αρ. 10του 1969), πουνα αποκλείει το Γενικό Διευθυντήαπό του να ενεργεί μέσω των υφισταμένων του στο Υπουργείο Παιδείας.Η υπόθεση Ευλογημένος ν.τιιςΔημοκρατίας
(1973)3ΑΛΛ. 184στηνοποίααναφέρθηκεοευπαίδευτοςδικηγόρος διακρίνεταιαπότηνπαρούσα.Στηνυπόθεση εκείνη ηεπίδικη απόφαση είχε παρθεί απόόργανο άλλο από εκείνο ποτ) προ βλεπόταν από το Νόμο. Στηνπαρούσαυπόθεση η αποστολή του πορίσματος έγινε από το όργανο που ορίζεται από το Νόμο,μέσωυφιστάμενουτου. Αναφορικάμετολόγο (δ),πρέπειναπούμεότισύμφωναμε το Δεύτερο Πίνακα Μέρος III.Κανονισμός 3 του πιο πάνω Νόμου,"ηακρόασητηςυπόθεσης διεξάγεταικατάτοδυνατόν κατάτοναυτόντρόπονωςηακρόαση ποινικήςυπόθεσηςεκδικαζομένης συνοπτικώς". Επομένως τυγχάνει εφαρμογής το Αρθρο 66τουΠερίΠοινικήςΔικονομίας ΝόμουΚεφ. 155,που προβλέπει τα ακόλουθα: "66. Οιαδήποτε ένστασις εις το κατηγορητήριον ή εις κατηγορητήριον καταχωρησθέν εις Κακουργιοδικείον δι' οιονδήποτε εκ πρώτης όψεως τυπικόν μειονέκτημα αυτού προβάλλεταιαμέσωςμετάτηνειςτονκατηγορούμενον ανάγνωσιν του κατηγηρητηρίου ή του καταχωρισθέντος εις Κακουργιοδικείον κατηγορητηρίου και πριν ήούτωςαπολογηθήειςαυτόαλλ* ουχίβραδύτερο1'. Στο σύγγραμμα "Criminal Procedure in Cyprus" των Α.Ν. Λοΐζου καιΓ.Πική,αναφέρονταιταπιοκάτωστησελ. 83;\ 35 40 "Any objection toaformal defect appearing onthefaceof the charge or information must be raisedbefore the accused pleadstothechargeandnotlater. Iftheaccused refrains from raisingsuch an objection, the accused willbe precluded from takingthepoint later, andwillbe deemed tohavewaivedthe objection. Thedefect, however, must be of aformal nature-if thedefectgoestotheroot of thecharge, for instance,where a 1307 Α. Λοΐζου, Π. Παπαφώτης ν.Δημοκρατίας
(1989)count is bad for duplicity, the accused will be free to take objection tothechargeatanystageof the proceedings". Στηνπαρούσαυπόθεσηοεφεσείων μέσωτουδικηγόρουτου παραδέχθηκε ενοχή.Δεν ήγειρε οποιαδήποτεένσταση σχετικά με το κατηγορητήριο.Κρίνουμε ότι το ελάττωμαστοκατηγο ρητήριο που πηγάζει απότη μηυπογραφή του είναιτυπικό. Έτσι ο εφεσείοντας μετοναμηεγείρει ένστασηκατά τηνπει θαρχική δίκη θεωρείται, σύμφωνα με το Αρθρο 66 του Κεφαλαίου 155,ότι έχειπαραιτηθείαπότηνένστασητου. Τελειώνοντας θαθέλαμεναπαρατηρήσουμεότι οιδικονο μικές αυτές παρατυπίεςεν πάσηπεριπτώσει καιανεξάρτητα απόότιήδη έχειλεχθείδενείναιουσιώδειςγιανααποτελέσουν λόγοακυρώσεωςτηςεπίδικηςαπόφασηςγιαπαράβασηουσιώδους τύπου που ουσιαστικά επηρέασε την επίδικηαπόφαση. (Βλέπε Σεκκίδης ν.ΤηςΔημοκρατίας
(1988)3ΑΛΛ. 2136). Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι οπρώτος λόγος εφέσεως δενευσταθεί. Ερχόμαστε τώραστο δεύτερο λόγο εφέσεως. Στηνυπόθεση Μόζορα (πιο πάνω), με απόφαση της Ολομέλειας του ΑνωτάτουΔικαστηρίουηοποίαβασίστηκεπάνωστις σχετικές αρχέςτουδιοικητικούδικαίουστηλ'Ελλάδα,νομολογήθηκε ότι "the severity as such of a disciplinary sanction cannot be tested anddecidedupon,bymeansofarecourseunderArticle 146ofthe Constitution". Ο ευπαίδευτος συλ'ήγορος μαςκάλεσε να επανεξετάσουμε τηνυπόθεση Μόζορα. 5 10 15 20 25 30 Πράγματι τοΑνώτατο Δικαστήριο σύμφωναμε αναγνωρι σμένη εξαίρεση στην αρχήτης δεσμευτικότητας των δικαστι κώναποφάσεωνμπορείναμηακολουθήσειπροηγούμενηαπό- 35 φασήτουανκαταλήξειστοσυμπέρασμαότιήτανεσφαλμένηή αναλλαγέςστις πολιτικές,οικονομικέςήκοινωνικέςσυνθήκες επιτάσσουν αναθεώρηση της προηγούμενης προσέγγισης (Δημητριάδης ν. Της Δημοκρατίας
(1977)3 ΑΛΛ. 213) Κρίνουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση δεν συντρέχουν 40 οποιεσδήποτεαπότιςπροϋποθέσειςπουδικαιολογούναναθε ώρηση της προηγούμενης προσέγγισης του Ανωτάτου 1308 3 ΑΛΛ. Παπαφώτης ν. Δημοκρατίας Δικαστηρίου στην υπόθεση Μόζορα (πιο πάνω). Αξίζει να σημειωθεί ότι σχετικά θέματα έχουν εξετασθεί επίσης απότην Ολομέλεια και στην υπόθεση της Δημοκρατίας ν. Δενκον Γεωργιάδη
(1972)3ΑΛΛ. 594 στη σελ. 692. 5 Επομένως καιο δεύτερος λόγος εφέσεως πρέπει νααπορρι φθεί. 10 15 20 25 Σαν αποτέλεσμα ηέφεση απορρίπτεταιχωρίς καμιάδιαταγήγιαέξοδα. ΣΤΎΛΙΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Μετηνέφεσηαυτήπροσβάλλεταιπρω τόδικη Απόφαση Δικαστή, με την οποία απόρριψε προσφυγή που ζητούσε την ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής της Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (η "Επιτροπή") σε πειθαρχική δια δικασία, με την οποία καταδικάστηκεο εφεσείων και του επεβλήθηκε ηποινήτης απόλυσης. Ο εφεσείων, καθηγητήςτηςθεολογίας στη ΜέσηΕκπαίδευση, από 1ηΙανουαρίου, 1974 μέχρι 31 Atr/ούστου, 1979 εργαζόταν στην Ελλάδα με άδειααπουσίαςχωρίς απολαβές.Πριν τηλήξη της άδειαςαυτήςσας 7Μαΐου, 1979.ζήτησε παράτασητηςάδει ας για τον επόμενο σχολικό χρόνο 1979-1980,η οποία δεν του χορηγήθηκε. Χωρίς να έχει άδεια απουσίας παράλειψε να επιστρέψει στακαθήκοντατουκαι.με βάσητον περί της Δημόσιας Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας Νόμο του 1969 (Αρ. 10/69), (ο "Νόμος"),διεξάχθηκεη σχετική έρευνακαιτελικά ηΕπιτροπήσε πειθαρχική διαδικασία βρήκε ένοχο τον κατηγορούμενο με τη δικήτουπαοαδοχήκαιτουεπέβαλετηνποινήτηςαπόλυσης. 30 Οι λόγοι έφεσης που αναπτύχθηκανενώπιον μας δεν απο φασίστηκαν,συζητήθηκαν,ήεγέρθηκαν ενώπιον του πρωτόδι κου Δικαστή. 35 Οπρώτος λόγος είναιότι ηΕπιτροπήενήργησε χωρίςαρμο διότητακαιότι ηενδιάμεση πράξη- ηκατηγορία,μετηνοποία αρχίζειηπειθαρχικήδιαδικασία,ήτανάκυρη,γιατί δεν υπήρξε συμμόρφωση με τον Νόμο - δεν υπογράφηκεαπότηναρμόδια αοχή. 40 Το αντικείμενο της αναθεωρητικής έφεσης συνεχίζει να είναι ηνομιμότητα τηςπροσβαλλόμενης διοικητικής πράξης. 1309 Στυλιανίδης,Δ. Παπαφώτηςν.Δημοκρατίας
(1989)Θέματα δημόσιας τάξης και το θέμα της αρμοδιότητας του διοικητικού οργάνου, που εξέδωσε την προσβαλλόμενη πράξη, εξετάζονται απότοΔικαστήριο αυτεπάγγελτα καιως εκ τούτου μπορούν ναεγερθούν, είτεαπό τοΔικαστήριο, είτεαπότα μέρη στην έφεση - (Cleanthis Georghiades and The Republic of Cyprus through 1. The Public Service Commission 2. The Council of Ministers
(1966)3 CL.R 252, Yiangos P. Hadjistephanou and The Republic of Cyprus through The Ministry of interior
(1966)3 CL.R. 289, Evripides Evlogimenos v.Republic (Minister of Interior and Defence)
(1973)3 CL.R. 184, Κυπριακή Δημοκρατία v. Παντελή Χατζηπαντελή(\989) 3ΑΛΛ. 961). Το επίδικο θέμα διέπεται από τα Αρθρα 70 και 72 του Νόμου και τους Κανονισμούς που περιέχονται στο Δεύτερο Πίνακα του ιδίου Νόμου.ΠαραθέτωταΑρθρα 70 και 72:- 5 10 15 "
- Εάν καταγγελθή εις την αρμοδίαν αρχήν ότι εκπαι δευτικός λειτουργός δυνατόνναέχηδιαπράξειπειθαρχικόν αδίκημα τότε- 20 (α) εάνοαδίκημαείναι εκτωναναγραφομένωνεις το Μέρος Ι του ΠρώτουΠίνακος,ηαρμόδιααρχήμεριμνά αμέσως όπωςδίεξαχθήενοοτμηματική έρευνακατάτοιούτον τρό πον οίον ηαρμοδία αρχή ήθελε διατάξει και ενεργεί ως 25 προνοείται εντωάρθρω71: Νοείταιότι εάνηαρμοδίααρχήπιστεύει ότι λόγω της σοβαρότητας του αδικήματος ή λόγω των περιστάσεων υπό τας οποίας διεπράχθη, έδει τούτο να συνεπάγηται σοβαρωτέραν ποινήν, δύναταιναπαραπέμψητο ζήτημα εις την Επιτροπήν, εν τοιαύτη δε περιπτώσει ενεργεί δυνάμει της παραγράφου (β)' (β) εις πάσαν άλλην περίπτωσιν η αρμοδία αρχή μεριμνά αμέσως όπως διεξαχθεί έρευνα κατά τον καθωρισμένον τρόπον και ενεργεί ως προνοείται εν τω άρθρω 72: Νοείται ότι μέχρις ούτου εκδοθώσι κανονισμοί καθο ρίζοντες τον τρόπον της ερεύνης, εφαρμόζονται οι εν τω Μέρει Ιτου Δευτέρου Πίνακος Κανονισμοί". 1310 30 35 40 3 ΑΛΛ. Παπαψώτηςν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης, Δ. "
- -
(1)Όταν έρευνα διεξαχθείσα βάσει τηςπαραγράφου (β)του άρθρου 70 συμπληρωθή και αποκαλυφθήη διάπραξις πειθαρχικούαδικήματος,η αρμοδίααρχήπαραπέμπειαμέσως τοζήτημα ειςτηνΕπιτοοπήνκαιαποστέλλει εις αυτήν 5 (α)τηνεπίτηςερεύνης έκθεσιν (β)τηνπροσαφθησομένηκατηγορίανυπογεγραμμένηυπότης αομόδιαςαοχήςκαι 10 (γ)ταπροςυποστήριξιν αυτήςαποδεικτικάστοιχεία. 15 20 25 30
(2)Πειθαρχικήδιαδικασίαενώπιοντης Επιτροπήςάρχε ται διά της διατυπώσεως της κατηγορίας ηοποία εστάλη υπό της αρμοδίας αρχής,ως προνοείται εν τω εδαφίω
(1). Εντός τοιαύτης προθεσμίας οίαν δυνατόν να καθορισθή, μέχρις ότου δε ητοιαύτη προθεσμία καθορισθή εντός δύο εβδομάδων απότηςημερομηνίας τηςυπ' αυτήςλήψεωςτης κατηγορίας, η Επιτροπή μεριμνά όπως κλήσις προς τον περί ου πρόκειται εκπαιδευτικόν λειτουργόν. κατά τον καθορισμένο τύπον,εκδοθήκαιεπιδοθήεις αυτόνκατάτον καθωρισμένον τρόπον: Νοείταιότι μέχρις ότουοτύποςκαιοτρόπος επιδόσεως τηςκλήσεωςκαθορισθώσιν, ο εντω Μέρει IIτου Δευτέρου Πίνακος παρατιθέμενος τύπος κλήσεωςδύναταινα χρησιμοποιηθή και ο εν αυτώ προνοούμενος τρόπος επιδόσεως δύναταιναακολουθηθή.
(3)Ηακρόασιςτηςυποθέσεως εν(ύπιοντηςΕπιτροπήςδιε ξάγεταικαισυμπληρούται κατάτονκαθωρισμένον τρόπον: 35 Νοείται ότι μέχρις ότου εκδοθώσιν ως προς τοτττο Κανονισμοί εφαρμόζονται οι εν τω Μέρει ΠΙτου Δειπέρου Πίνακος Κανονισμοί. 40
(4)ΕιςπάσανδιαδικασίανενώπιοντηςΕπιτροπής,βάσει του Μέρους τούτου του παρόντος Νόμου,ο εκπαιδευτικός λειτουργός δύναταινααντιπροσωπευθή διάδικηγόρου της εκλογής αυτού". Οι Κανονισμοί 6,7και8τουΔεύτερου Πίνακαμε βάσητο 1311 Στυλιανίδης, Δ. Παπαφώτης ν.Δημοκρατία;
(1989)Αρθρο70(β) έχουν:
(6)Αμα τηλήψειτης εκθέσεως του ερευναητος λειτουρ γού, η αρμοδία αρχή παραπέμπει αμέσως αυτήν, μετά πάντων των υποβληθέντων εγγράφων, εις τον Γενικόν Εισαγγελέα της Δημοκρατίας προς γνωμοδότησιν, ομού μετάτων επί της εκθέσεως απόψεωναυτής.
(7)Ο Γενικός Εισαγγελεύς της Δημοκρατίας εξετάζει μετά πάσης δυνατής ταχύτητος τοζήτημακαι συμβουλεύει την αρμοδίαν αρχήν κατά πόσον δύναται να διατυπωθή κατηγορίακατάτουεκπαιδευτικούλειτουργού, ενπεριπτώ σει δεκαταφατικής γνωματεύσεως προβαίνει εις τηνδιατύπωσιν της κατηγορίας. 5 10 15
(8)Αμα τηλήψειτηςυπότου Γενικού Εισαγγελέως δια τυπωθείσης κατηγορίας, η αρμόδια αρχή υπογράφει και διαβιβάζει ταύτην εις τον Πρόεδρον της Επιτροπής ομού μετά πά"\πων των εγγράφων ταοποίαυπεβλήθηκαν εις τον Γενικόν Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας. 20 Το Αρθρο 72 προνοεί για τη διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής. Από τοκείμενο τωνάρθρωνπουπαράθεσαείναι καθαρόότι 25 ηΕπιτροπήδεν ασκεί τηνπειθαρχικήδικαιοδοσία της αυτεπάγ γελτα,αλλάκατόπινεισαγωγής πειθαρχικής αγωγής μεκατηγο ρίαυπογραμμέλτι απότηναρμόδιααρχή,πουόπωςορίζεταιστο Αρθρο2 τουΝόμου"σημαίνει τον Υπουργόν ενεργούντα συνή θωςδιάτουΓενικούΔιευθιτηού τουΥπουργείου αυτού". 30 Η πειθαρχική διαδικασία αρχίζει μετά τη λήψη από την Επιτροπή των εγγράφων πουαναφέρονται στο εδάφιο
(1)του Αρθρου 72. 35 Ο Γενικός Εισαγγελέας έχεισυμβουλευτικό και γνωμοδοτικό ρόλο,ηδεκαταφατικήτουγνωμάτευση καιδιατύπωσητηςκατη γορίας δεν είναι εκτελεστές πράξεις,ούτε μπορούν από μόνες τουςναδώσουν στηνΕπιτροπήαρμοδιότηταγιαέναρξηπειθαρ χικής διαδικασίας - (βλ. Κανονισμό 7 του Δεύτερου Πίνακα 40 (Αρθρο 70(β)). 1312 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Παπαψώτηςν. Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. Η αναγκαίαπράξηγια την άσκηση πειθαρχικής διαδικασίας από την Επιτροπή είναι ηυπογραφή τηςκατηγορίας από την αρμόδιααρχήκαιη διαβίβασητηςστον Πρόεδροτης Επιτροπής. Η αρμοδιότητααυτή τηςαρμόδιαςαρχήςδενείναι μεταβιβάσιμη σεοποιοδήποτευφιστάμενοκαιδενμπορεί ναασκηθείαπόοποι οδήποτεάλλο όργανο.Σεπερίπτωση δεπαράνομης μεταβίβασης τηςαρμοδιότητας, τοόργανοπουενεργείπράττειτούτοαναρμό δια και οι πράξεις του πάσχουν από ακυρότητα.Τσάτσου - "Η Αίτησις Ακυρώσεως", 3ηΈκδοση,σελ. 199.Σπηλιωτοπούλου "Εγχειρίδιον Διοικητικού Δικαίου", σελ. 141- Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959,σελ. 106- Ero Angelidou and Others v.Republic (Director of the Department of Social WelfareServices and Another)
(1975)3 CL.R. 404,Kypros Kyprianou v.Public Service Commission
(1973)3C.L.R.206. AMalais andOthers andTheRepublic of Cyprus through The Minister of Interior
(1966)3CL.R.444, στησελ. 459). Η αρμοδιότητα την οποία ο Νόμος αναθέτει σε ορισμένα όργαναδενμπορεί ναμεταβιβαστεί,εκτός εάνοΝόμος επιτρέπει τη μεταβίβασηαυτή. ΤοΑρθρο 71
(4)εξουσιοδοτεί τηναρμόδιααρχήναμεταβιβά σειοποιαδήποτεαπότιςεξουσίεςτηςδυνάμειτουΑρθρου αυτού γιατην εκδίκαση συνοπτικά ορισμένων αδικημάτων μόνον. Είναι φανερό πως, επειδή ηπράξητης υπογραφήςδιατυπω μένης κατηγορίας αναφέρεται σε σοβαρά αδικήματαπουσυνε πάγονται ποινή μέχρι και απόλυση του πειθαρχικά διωκομένου εκπαιδευτικού,ο νομοθέτης περιόρισε την άσκηση της εξουσίας και/ήαρμοδιότητατης υπογραφής μόνον στην αρμόδιααρχή. Στηλ'παρούσαυπόθεση,μετάτηλήψη της συμβουλής και της διατυπωμένης κατηγορίας από το Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα, η αρμόδια αρχήδενέκαμεκαμιάπράξη. Έναςυπάλληλος έστειλε στην Επιτροπή αλπίγραφο της διατυπωμένης από το Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα κατηγορίας. Παραθέτωαυτούσια τηγνωμά τευση και τη διατυπωμένη απότο Βοηθό Γενικό Εισαγγελέα κατηγορία:- 40 "Γενικόν Διευθυντήν ΥπουργείουΠαιδείας. 1313 Στνλιανίδης,Δ. Παπαφώτικν. Δημοκρατίας
(1989)Μεβάσηταστοιχεία πουέχετεθέσειυπόψη μου,κατάτην γνώμη μου, μπορεί ναδιατυπωθείηεξής κατηγορία εναντίον τουενλόγωεκπαιδευτικού: Πειθαογικόν Αδίκηιια 5 Απουσία άνευαδείας. Λεπτοιιέοειες Αδικήιιατος 10 Κατά το σχολικόν έτος 1979-19S0 απουσιάζατε από τα καθήκοντασας χωρίςάδεια. Λουκής Γ. Λουκαΐδης, Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. 15 30 Μαΐου, 19S0". Μετάτηλήι|>ητούτου,στάληκε στις 6 Ιουνίου, 19S0 η ακόλουθη επιστολή:":Υ.Π./Π.Μ.Π.3609/2 20 ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑ 25 6 Ιουνίου, 19S
- Πρόεδρο Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, Σας διαβιβάζουμε την κατηγορία που ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας διατύπωσε εναντίον του καθηγητή Φ. Παπαφώτη. Επίσης σας διαβιβάζουμετον προσωπικό φάκελο του πιο πάνω καθηγητή (Π.Μ.Π.3609/2). Ο φάκελος αυτός περιέχει όλα τα έγγραφα που υποβάλαμε στο Γενικό Εισαγγελέα. (Σάββας Καρατσής) για Γενικό Διευθυντή. ΣΚ/ΕΣΚ" Παρακάτω είναι αυτούσια ηκατηγορία πουδιαβιβάστη1314 30 35 40 3 ΑΛΛ. Παπαφώτηςν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. κεστον Πρόεδρο τηςΕπιτροπήςμετηνπιοπάνω επιστολή:- 5 10 "Κατηγορία πουδιατυπώθηκε από το Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας εναντίον του καθηγητή Φ. Παπααχότη Πειθαονιχό Αδίκηιια Λπουσία άνευαδείας. Λεπτοιιέοειες Αδικήματος Κατά το σ/ολικόν έτος 1979-80 απουσιάζατε από τα καθήκοντασας χωρίς άδεια. (Υπ.) Λουκής Γ. ΑοίΓκαιδης Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας. 15 Ημερομηνία 30 Μαΐου, 19S0" 20 Η ακρόασητης υπόθεσης ενώπιον της Επιτροπής "διεξάγε ται, κατά το δυνατόν κατά τον αυτόν τρόπον ως η ακρόασις ποινικής υποθέσεως εκδικαζομένης συνοπτικώς" (Κανονισμός 3του Δεύτερου Πίνακα-Μέρος III). 25 Το Αρθρο 66 της Ποινικής Δικονομίας προβλέπει:- 30 %
- Any objection to a charge or information for any formal defect on the face thereof shall be taken immediately after thechargeorinformation has been read overtotheaccused andbefore hepleadstheretobut not later'. Ο κατηγορούμενος μετά την επίδοση της κλήσης παρουσιά στηκε ενώπιον της Επιτροπής κα παραδέχτηκε την κατηγορία. Δεν ήγειρε οποιαδήποτεένσταση σχετικά μετο κατηγορητήοιο. 35 40 Το ελάττωμα όμως δεν είναι τυπικό. Είναι ουσιαστικό και ριζικό.Θέματασυναφήπροςτηδικαιοδοσίαδενείναιτυπικά.Το ελάττωμαδενμπορούσε ναδιορθωθεί μετροποποίησηή μεοποι οδήποτε άλλο τρόπο απότην Επιτροπή- το όργανο πουασκούσε τηνπειθαρχικήδικαιοδοσία. Στηνυπόθεση VasiliosLazarou Mouyios and Others v. The 1315 Στυλιανίδης,Δ. Παπαφώτης ν.Δημοκρατίας
(1989)Police
(1974)2C.L.R.23,οκατηγορούμενος διώχθηκεποινικάσε συνοπτική διαδικασία ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας.Παραδέχτηκεκαιτουεπιβλήθηκεποινή.Στηνέφεση επιχειρηματολογήθηκε ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είχε τοπική δικαιοδοσία.Το Εφετείο, αφούαναφέρθηκεσε Αγγλική 5 απόφαση,τηνοποίαυιοθέτησε,αποφάσισεότι,παρόλοότιθέμα ταδικαιοδοσίαςτουΔικαστηρίου μετοΑρθρο69
(1)(α)τουπερί ΠοινικήςΔικονομίας Νόμου,πρέπειναεγείρονταιπριντηναπά ντησηστη\'κατηγορίαενώπιον του πρωτόδικουΔικαστηρίου, η πρόνοιααυτήδεναπσκλείειτηνέγερσητουζητήματοςγιαπρώτη 10 φορά στην έφεση. Επειδήτοζήτημαπουεγείρεταιείναιθέμααρμοδιότηταςδιοι κητικών οργάνων καινομιμότητας τηςδιοικητικήςπράξης,ημη έγερσητουενώπιον τηςΕπιτροπήςδεναποτελεί κώλυμα γιατην έγερσητουσανλόγοακύρωσης τηςδιοικητικήςπράξης. Περαιτέρω,όπως ανάφερα,δεν είναιτυπικόελάττωμα.Είναι παράβαση Νόμου σε ουσιώδες θέμα.Δεν μπορούσε, με βάσητο Νόμονααρχίσει πειθαρχικήδιαδικασίαενώπιοντης Επιτροπής και/ή η Επιτροπή να αρχίσει την άσκηση της πειθαρχικής της δικαιοδοσίαςπριντηναποστολήσ'αυτήκατηγορίαςυπογραμμέ νης από την αρμόδια αρχή. Το έγγραφο που στάληκε στον Πρόεδροτης Επιτροπής είναι μόνο διατυπωμένο απότο Βοηθό Εισαγγελέα κατηγορία τεχνοκρατικού και γνωμοδοτικού χαράκτηρα. Στο φάκελο της Διοίκησης φαίνεται ότι η εξουσία και αρμοδιότηταυπογραφήςτηςκατηγορίαςδεν ασκήθηκε καθόλου από την αρμόδια αρχή. Δεν είναι, όπως ανάφερα,η μη υπο γραφήθέμα επουσιώδους τύπου, αλλά επηρεάζει στη βάσητης τη νομιμότητα της προσβαλλόμενης πράξης. 15 20 25 30 ΗΕπιτροπήδενέχειδικαιοδοσίααπόμόνητηςναλαμβάνει πειθαρχικά μέτρα ενα\τίον οποιουδήποτε εκπαιδευτικού. Η δικαιοδοσία της αρχίζει μόνον μετάτηλήψηέγγραφηςπρότα σης για το συγκεκριμένο σκοπό από την αρμόδια αρχή -"τον 35 Υπουργό ενεργούντα συνήθως διάτου ΓενικούΔιευθυντού του Υπουργείου του". ΤοΑρθρο 14του Νόμουπροβλέπει:40 "
- Η Επιτροπή δεν προβαίνει εις την πλήρωσιν οιασ δήποτε θέσεως ή εις την αφυπηρέτησιν οιουδήποτε εκπαι1316 3 ΑΛΛ. Παπαφώτης ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. δευτικού λειτουργού προτου ορίου αφυπηρετήσεως αυτού ήειςτηνλήψίν πειθαρχικών μέτρωνκαθ'οιουδήποτεεκπαι δευτικού λειτουργού ειμή μόνον επί τη λήψει εγγράφου προςτούτοπροτάσεως παράτηςαρμοδίας αρχής". 5 Ταυτόσημη είναιηπρόνοιαστον περίΔηιιοσίας Υπηρεσίας Νόμοτου 1967 (Αρ. 33/67) - Αρθρο
- 10 15 20 Στηνπαρούσαυπόθεση δενυπήρξε,ούτε έγγραφηπρόταση απότηναρμόδιααρχήπροςτηνΕπιτροπήγιατηλήψηπειθαρ χικών μέτρων εναντίον του εφεσείοντα, ούτε αποστολή υπο γραμμένης απότηναρμόδιααρχήκατηγορίαςπροςτονΠρόεδρο τηςΕπιτροπής.ΥπήρξεπλήρηςπαραβίασητωνΆρθρων14,70, 72 και των σχετικών Κανονισμών. Η Επιτροπή δεν έχειαπό μόνητης, όπως έχωαναφέρει, αρμοδιότηταναλάβειπειθαρχι κά μέτρα. Ηέγγραφηπρότασηκαιηυπογραμμένη κατηγορία αποτελούν απαραίτητεςπροϋποθέσεις γιατηδημιουργίακαι/ή ανάληψηδικαιοδοσίας απότηνΕπιτροπή. Στηνπαρούσαπερίπτωσηη Επιτροπήενήργησεχωρίςαρμο διότητα.γιατί οι βασικές προϋποθέσεις πουθέτει οΝόμοςγια τηνάσ/ηση της δικαιοδοσίας τηςδενυπήρχαν.Ηπροσβαλλόμε\η απόφαση της Επιτροπής είναι ακυρωτέα για έλλειψη αομοδιότητας. 25 Για τους πιο πάνω λόγους θα επέτρεπα την έφεσηκαιθα κήρυττα άκυρητην προσβαλλόμενη απόφασητης Επιτροπής, "/ωοίςκαμιάδιαταγή γιαέξοδα. 30 Ηέφεσηαπορρίπτεται '/ωρίς έξοδα. 1317