(1989)30Μαΐου, 19S9 [Α.ΛΟΪΖΟΥ. Π..ΣΤΥΑ1ΑΝΙΔΗΣ, ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. ΧΑΤΖΗΤΣΑΓΓΑΡΗΣ, ΠΟΠΑΤΖΗΣ,ΝΙΚΗΤΑΣ.ΛΡΤΕΜΙΛΗΣ.Δ/στέ;] ΚΛΕΑΡΧΟΣ ΜΙΛΤΙΑ^ΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ. ΕφεσειΌλτες • Αινπές, ΚΥΓΙΡ1ΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ. Εφεσίβλητων. (Αναθε(ορψικέ:ςΕφέσειςΑρ. 789.791. 796) ΙΙαράλειψη εν τηε\·\·οία τον Αρθρον 146.1 τον Συντάγματος—Διορισμός ήπροαγιογή δημοσίου υπα/λψ.ου—Δεν είναι δν\·ατόν να θεο>ρηθείως παρόώειψη διορισμού ή προαγωγής (VJ.ov υποψηφίου — Η Α('π/ατ; Αχνζχόσεως εναπίον τέτοιας 'παραλείψεως" είναι απαράδεχτη. Δεδικασμένο — Σιηταγμα, Άρθρο 146.4 — Τόσον ηεπιχνρίητική όσον και η ακυρωτική απόφαση ενινγοιλ· έ\·α\Ίΐ πάπων — Η μόνη διαφορά είναι ότι μετά από ακυρωτική απόφαση εφαρμόζεται το Αρθρο 146.6 του Συ\τάγματος σχετικά μεαποζημιώσεις — Η νομιμότητα πράξεως. πουεπικνρ<ί)0ψ.ε—Δίτ[ΐπορεί νασυ\τχίζει weiwt α\τικείμενο αμφιφι'πηωις σε άλλη διοικητική δίκη — IV αυτό είναι επιβεβλημένα] η σι>\ΐκδίκαστ}προσφυγών, που προσβάλλου\' την ίδιαπρ<ϊξη. Προθεσμία ασκήσεως Αιτήσεως Ακνρα'χτεως — Εξετάζεται αυτεπάγγελτα γιατί είναι θέμα δημοσίας τάξεως— Εν περιπτώσει δημοσιεύσεως της πράξεως, ηπροθεσμία αρχίζειαπό τηνημέρα τηςδημοσιεύσεως — Πότε η δημοσίευση θεωρείται πλήρης — Ανά?.υση σχετικής νομολογίας επί τον θέματος. Δημόσιοι νπά/λη/.οι—Διορισιιοί/προίΡμηγές— Θέοΐ)πρ<ϋΤουδιορισμού και προαγωγής — Σχέδιο Υπιιρεσίας — Ι-ρμτμΐία και εφαρμογή του — Αρχές πον διέπουν επέμ(ϊασΐ)τον Αναηάτου Δικαστηρίου — Πτυχίο του Τμήματος Γα)Χικών Σπονδών της Φιλολογικής Σχολής του 1318 3Α.ΑΛ. Μιλτιάδονςκ.ά. ν. Δημοκρατίας Παηπιστημίου Αθηνών — Υπό τις περκηάσεις ήτανλογικά εφικτό στη\·ΕΛ.Υ. νακατεύ.ηξει στοσυμπέρασμα ότιικανοποιείτο τοσχετικό Σχέδιο Υπηρεσίας*. 5 Δημόσιοι νπάλ?.ψ.οι —Διορισμοί/πυοα^γές— Θέσηπρίότον διορισμού καιπροαγί:)γής — ΣχέδιοΥπιιρεσίας — Ερμηνεία καιεφαρμογή— Είναιιποχρέωση της Ε.Δ.Υ. — Απξάρτητα από τηνέρεπ-α, πονείχε κάμπ ηΤμηματική Επιτροπή. 10 Δημόσιοιυπάλληλοι—Διορισμοί/προαγωγές— Θέσηπρώτουδιορισμού καιπρθ(ίγο>·.'ής — Τίν.μήοιο νομιμότητας — Εξυπακούει ότι η ΕΔ.Υ. εξέτασε τηνπερίπποσΐ]όλωντωνιποψ/ρμίον για τησ^/κτχριμέ\τ]θέση — Η Ε.Δ.Υ. δενείναι ανάγκηνααναφερθείονομαστικά στονκάθε νποψψμο, 15 20 25 30 Δημόσιοιχπάλλψ.οι —Διορισμσί/πρίΧίγω^ς— Θέσ>]πρα'πονδιορισμού και πρίχε:ν.))η)ς—Παράπονοότιηπερίπτωσητοναιτοιηποςδενεξετά στηκειστόπ/νΕ.Δ.Υ. — Ενόι/ο τωνστοιχείωντονφαχέ/.ον τοπαρά πονοδενευσταθεί. γιατί ηΕ.Δ.Υ. εξέτασετηνπερίπτωσητουαιτούηπος, οοποίοςδενείχεπεριληφθείστονκατά/.ογο τα>νσνσταΟέΛτωναπό τη\> Τμηματική Επιτροπή, και βρφκεότιδενπρέπειναικανοποιηθείαίτημα τουαιτοηπος νακλφείκαι αντόςγια συ\έ\Ίενξη. Δημόσιοιυπά'/λφοι— Διορισμοί/προαγωγές —Θέσηπρώτονδιορισμού χαιπρεκε/ωγής — Συηντευξη, απόδοσηιπο\]πιφίων— Βαριπτπα — Ανα((οραστηννομολογία. Δημόσιοιυπάλληλοι —Διορισμαί/πεκχιγίογές— Θέσΐ)πρίότονδιορισμού καιπρο(ν;'ω)π)ς — Εκδϊΐ?.η νπεροχι) — Απλή υπεροχι) δεν θεμελιώνει /.όγονακυρο'κτεως. ΟιεφίοΗς. πον συνεκδικάσΟηκαν.προσβάλλουναπόφασηΔικαστή τουΑνωτάτουΔικαστηρίου,μετηνοποίαείχαναπορριφθείοιΑιτήσεις Λκυςχίχτεωςτωνecf.rσειόντων. 35 Οινομικέ;αρχές.πον νο ΑνώτατοΔικαστήριοανέλυσεστιςΐΉοΟέ*ΤοΣχέδιοΥπηρεσίαςσχετικά|ΐετααπαιτούμεναπροσόντα διελάμβα\Έ: ΙΙανεπιστημιακόδίπλωμαήτίτλοήισότιμοπροσόνσεκατάλληλοθέμαπ.χ. τηΔημόσιαΔιοίκηση, ταΝομικά(περιλαμβανομένουτουBarrisieratLaw) τι; Οικονομικέ;. Κοινωνικέ;. Πολιτικές Επιστήμες, τη Διοίκηση ΕπιχειρήσεαΛ\τηΔιοίκησηΠροσωπικούκλπ". 1319 Μιλτιάδον; κ.ά.ν.Δημοκρατία;
(1989)σεις αυτές,φαίνολται σταπιο πάνωπεριληπτικά σηαειώματα Μεβάση τις πιο πάνω νομικές αρχές καιτην εφαρμογή τωνστα συγκεκριμένα γεγονότα σε μίαν εκάστη από τις συνεκδικασΟεισες υποθέσεις, το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ολε; οι εφέσεις είναι απορριπτέες 5 Οι εφέσεις απορρίπτομαι χωρίς διαταγή για έξοδα 10 Αναφερόμενες υποθέσεις Papaioannou andOthers ν Republic andOthers (19S9) 3 CLR 38. Moran ν Republic (Attorney-GeneralandMinutei of inicnor) 1 RS.CC 10, 15 Marcoullidcs v. GreekCommunalChamber(Directorof GieekEducation) 4R.SCC. 7, Anstidou ν Republic
(1984)3CLR
- 20 Kntiotis ν Municipalityol PaphosandOthers(19S6)3 CLR
- Pissas (No I)v. ElectricityAuthority of Cyprus
(1966)7 CLR 634. 25 Hadjigrcgonou ν Republic (Public Scn'icc Commission)
(1976)3 CLR 163, Canolouv MunicipalityofKyrenia
(1971)3 CI R 455, 30 CyprusTannery ν Republic
(1980)1 CLR 405, Papaleontiouv.Republic
(1987)3CLR 211. Republicν Chnstodouhdes andOthers (19SS)3CLR 1910, 35 Mytides andAnother v.Republic(S9SV 3 CL.R 1096 Kans ν Republic
(1985)3 CLR 496, 40 loanmdesandAnother v.Republic
(1979)3CL R 628, 1320 3 Α.Α.Δ. Μιλτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας PipcriandOthersv.Republic
(1984)3CLR. 1306, Michanicos v.Republic
(1976)3CLR. 237, 5 Savvav.Republic
(1985)3CLR. 694, loannidesandOthersv.Republic
(1989)3CLR. 278, Republicv.Panayiotides
(1987)3CLR. 1081, 10 RepublicandAnother v. Anstotelous
(1982)3CLR. 497. Smyrnios v.Republic
(1983)3CLR. 124. 15 Theodossiou v.Republic2 R.S.S.C 44, Pcirouv.Republic
(1967)3CLR. 40, HadjiSavva andAnother v. Republic
(1967)3CLR. 155, 20 GcorghiadcsandOthersv. Republic
(1967)3 CL R. 653, PauichisandAnother v. Republic
(1968)3CLR. 374. 25 GcorghiadesandAnother v. Republic
(1970)3CLR. 257, HadjiconsiantinouandOthersv. Republic
(1973)3CLR. 65, Andreou v.Republic
(1979)3CLR. 379. 30 ChristouandOthersv.Republic4R.S.CC. 1, GeorghiadesandAnother v. Republic
(1970)3CLR. 257, 35 Georghiou v.Republic
(1976)3CLR. 74. Republicv.Zachariades
(1986)3 CLR 852, Michaelv.Republic (So.l)
(1975)3CLR. 136. 40 Evgemouv. Republic
(1979)3CLR.239, 1321 Μιλτιάδον;κ.ά.ν.Δημοκρατία;
(1989)Hadjiloannou v.Republic (19S3)3 CLJi. 1041. Εφέσεις. Εφέσεις εναντίον τωναποσχίσεων Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Λώρη, Δ.) που εκδόθηκαν στις 26 Φεβρουαρίου, 19SS, Πρόσφυγε; Αο. 586/84, 587/84
(1988)3 Α.Α.Δ. 310, 180/85
(1988)3 Α.Α.Δ. 324 και 701/84
(1988)3 Α.Α.Δ.
- με τις οποίες το αίτηματων αιτητών εναντίον της προαγωγής/οιορισμών των ενδιαφερομένων μερών στη θέση του Διοικητικού Λειτουργού στο Γενικό Διοικητικό Προσωπικόαπερρίφθη. 5 10 Α. Σ. Αγγελίδης, για του; Εφεσείοντες στις εφέσεις 7S9 και
- "" ' 15 Κ. Αοιζου. για τους Εφεσείοντες στην έφεση
- Α. Βασιλειάδης, Δικηγόρος της Δημοκρατία; Β'. για τους Εφεσίβλητους. 20 Ξ. Ξενόπουλος, για τα Ενδιαφερόμενα πρόσωπα Αρ. 1.
- 8 και
- Α. Σοφοκλέους για Μ. Παπαπέτοον. για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο Αρ.
- 25 Α. Βασιλείου, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο Ε. Χ" Παύλου. 30 Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.: ΗαπόφασητουΔικαστηρίου θαδοθείαπό τον Δικαστή κ. Δ. Στυλιανίδη. ΠΎΛ1ΑΝΙΔΗΣ, Δ.: Οι εφεσείοντες προσβάλλουν τις απο φάσεις Δικαστή του Δικαστηρίου τούτου με τις οποίες, στην 35 άσκηση πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας,απόρριψε τις προσφυγές τους με βάσητο Αρθρο 146 τουΣυντάγματος. Ηεφεσίβλητη ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας (η"Επιτροπή") διόρισε 12πρόσωπακαιπροβίβασεένα- ταενδιαφερόμενα μέρη 40 - στη μόνιμη θέση (Τακτ. Προτΐπ) Διοικητικού Λειτουργού στο Γενικό Διοικητικό Προσωπικό,απότις 15 Οκτίϋβρίου,
- Οι 1322 3 Λ.Λ.Δ. Μι/,τιύδουςκ.ύ. ν.Δημσκρατίας Στυλιανίδης,Δ. διορισμοί και προαγωγή δημοσιεύτηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα.Αρ.2000,ημερομηνίας 19Οκτωβρίου 1984,Αριθμοί Γν(οστοποιήσεων 2469και2470,σύμφωναμετηνομοθετικήπρό βλεψη των Αρθρων- 37
(4)(διορισμοί) και 44
(6)(προαγωγή) του περί Δημόσιας Υπηρεσίας Νόμουτου 1967 (Αρ.33/67). Οι εφεσείοντες που ήταν αιτητές - υποψήφιοι για τις πιο πάνω θέσεις, πρόσβαλαν τη νομιμότητα των διορισμών και προαγωγής με τις πιοκάτωπροσφυγές:Εφεοείων στην Έφεση Αο. 7S9 - Προσφυγή Αρ. 180/85 (καταχ(ορίσθηκε στις 12Φεβρουαρίου,1985). Εφεσείοντε; στην "Εφεση Αο. 791 - Προσφυγές Αρ. 5S6/84 και 587/84 (καταχωρίσθηκανστις 5 Νοεμβρίου, 1984). Εφεσείοντε; στην Έφεση Αο. 796 -Προσφυγή Αρ. 701/84 (καταχωρίσθηκε στις 29 Δεκεμβρίου. 19S4). Οι εφεσείοντες ζητούσαν τηνακύρωσητων διορισμών/προ αγωγής όλων των ενδιαφερομένων μερών. Στις προσφυγές Αρ. 180/85, 586/84 και 587/84 οι αιτητές ζητούσαν και δεύτερη θεραπεία - ακύρωση τη; παράλειψης ή απόφασης της Επιτροπής να μην τους όιορίσει/προάξει στη θέση. Θεωρούμε αναγκαίονα τονίσουμε σ* αυτό το στάδιο,ότι ο διορισμό; ήπροαγωγήενός υποψηφίουδεν είναι,ούτε μπορεί ναθεωρηθεί,παράλειψηδιορισμού ήπροαγωγήςήαπόφασημη διορισμού ή προαγωγής άλλων υποψηφίων. Η απόφαση της Επιτροπής είναι ο όιορισμός/προαγωγή του ενδιαφερομένου μέρους. Η δεύτερη θεραπεία είναι απαράδεκτη. (Mustafa Hamia Uldagand TheRepublic (Public Service Commission) 3R.S.CC. 131.σελ. 134). Με τρεις ξεχωριστές Αποφάσεις ο Δικαστής που άσκησε πρωτοβάθμια δικαιοδοσία απόρριψε τις προσφυγές. Η προ σφυγή Αρ. 1S0/S5 κρίθηκε απαράδεκτηγιατί καταχωρίσθηκε εκπρόθεσμα. Το αντικείμενο της προσφυγής είναι ηνομιμότητα τηςπρο1323 Στυλιανίδης,Δ. Μιλτιάδονς κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)σβαλλόμενης πράξης.ΗδικαιοδοσίατουΔικαστηρίου οριοθε τείταιαπότηνπαράγραφο4τουΑρθρου 146τουΣυντάγματος πουέχει:"4. Επίτοιαύτηςπροσφυγήςτοδικαστήριοδύναται,διά τηςαποφάσεως αυτού: 5 (α) να επικύρωση εν όλω ή εν μέρειτην τοιαύτην απόφασινή ποάξινή παράλειψινή 10 (β) νακηρύξη τηναπόφασινήτην πράξιν,εν όλω ήεν μέρει, άκυρον και στερημένων οιουδήποτε αποτελέ σματος· ή (γ) νακηρύξηκαιό,τι ενόλωή ενμέρειάκυρονκαιόπι παν τοπαραλειφθένέδειναείχεν εκτελεσθή". 15 Η αποκλειστική με το Σύνταγμα Αναθεωρητική Δικαιοδοσία του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου με τον περί Απονομής της Δικαιοσύνης (Ποικίλαι Διατάξεις) Νόμοτου 1964 (Αρ. 33/64) δύναταιναασκηθεί απόΔικαστήή Δικαστές του Ανωτάτου Δικαστηρίου, όπως ήθελε το Δικαστήριο αποφασίσει - (Αρθρο 9(α) και 11
(1)και
(2)). 20 ΗακυρωτικήαπόφασητουΔικαστηρίουακυρώνειτηνπροσβαλλόμενη πράξηαπότοχρόνο τηςέκδοσης της(ex tunc) και έναντι όλων (ergaommes),δηλαδή καιέναντιεκείνων που δεν ήσανμέρηστην ακυρωτική δίκη. 25 Μετάαπόακυρωτικήαπόφαση σεμίαπροσφυγή,άλληπροσφυγή. με την οποία προσβάλλεται η ίδια πράξη,καθίσταται χωρίς αντικείμενο και απαράδεκτη, λόγω του δεδικασμένου, εκτός αν υπάρχει λόγος έκδοσης νέας ακυρωτικήςαπόφασης για τους σ/οπούς τηςπαραγράφου6τουΑρθρου 146.Το ίδιο δεισχύει γιαεπικυρωτικήαπόφαση.Η νομιμότηταπράξηςπου επικυρώθηκε απότοΔικαστήριο μπορεί νασυνεχίζει ναείναι αντικείμενο αμφισβήτησης σεάλληδιοικητικήδίκηανπροβάλ λονται άλλοι λόγοι. Η απόφαση ακύρωσης δεσμεύει όλους, ενεργείergaomnes.Αλληδιαφοράμεταξύακυρωτικήςκαιεπι κυρωτικής απόφασης είναι ότι στην επικυρωτική απόφασηη παράγραφος 6τουΑρθρου 146 δενέχει εφαρμογή. 30 1324 35 40 3 Α.Α.Δ. 5 10 15 Μιλτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. Γιατονπιοπάνωλόγο,όχι μόνοείναιεπιθυμητό, αλλά και επιβεβλημένο προσφυγέςπουπροσβάλλουντηνίδιαπράξη να συνεκδικάζονται καιτοΔικαστήριο,ήΔικαστής, ήΔικαστές πουασκούνπρωτοβάθμιαδικαιοδοσία,εκδίδουνμιααπόφαση γιατην ακύρωσηήεπικύρωσηολικάήμερικάτηςπροβαλλό μενηςπράξης- (βλ.Δένδια- "ΔιοικηπκόνΔίκαιον"Τόμος Γ' σελ.309.352· Τσάτσου- 'Ή ΑίτησηςΑκυρώσεως",3η Εκδοση, σελ. 174. Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929-1959. σελ. 279' IS'iovi Papaioannou and Others v.TheRepublic of CyprusthroughTheEducational ServiceCommission andOthers
(1989)3CLR.38). To Δικαστήριο μεβάσητιςπιο πάνωαρχές έδωσεοδηγίες γιατησυνεκδίκασητωνεφέσεωναυτών. Κρίνουαεσκόπιμονα επιληφθούμεπρώτατηςΈφεσης Αρ. 789. 20 Η προσφυγήΑρ. 180/85απορρίφθηκεωςεκπρόθεσμη και απαράδεκτη. Ηπαράγραφος3 τουΑρθρου 146τουΣυντάγματοςέχει:- 25 30 35 40 "'3 Ηπροσφυγήασκείται εντός εβδομήκονταπέντε ημερώναπότηςημέραςτηςδημοσιεύσεως τηςαποφάσεωςήτης πράξεωςή, ενπεριπτώσειμηδημοσιεύσεως ή ενπεριπτώσει παραλείψεωςαπότηςημέραςκαθ'ηνηπράξιςήπαράλειψις περιήλθενειςγνώσιν τουπροσφεύγοντος". Ηπρόνοια τηςπροθεσμίας των 75 ημερών πουορίζεται είναιεπιτακτική.Η προθεσμίαείναιανατρεπτική,είναισύντο μηκαιγενικάανελαστικήγιατο δημόσιο συμφέρον.Δεν συμ φέρει, ούτε στηΔιοίκηση ούτε στους διοικούμενους, να επικρέμμεταισανΔαμόκλειασπάθηηδυνατότηταακύρωσηςέκτελεστών διοικητικών πράξεων για απεριόριστο ή γιαμακρό χρονικόδιάστημα.Η αβεβαιότηταστη σφαίρατουδιοικητικού δικαίου πρέπει να τερματίζεται στο συντομότερο δυνατό χρόνο.Ηπροθεσμίατων75 ημερώνείναιθέμαδημόσιαςτάξης. ΤοΔικαστήριοεξετάζειαυτεπάγγελτατοζήτημααυτόέστωκαι ανμέρος στην προσφυγήπου το ήγειρετοεγκατέλειψε. (Βλ. μεταξύ άλλων John Moran v. The Republic (AttorneyGeneral andMinister of Interior) 1R.S.CC 10στησελ.13 1325 Στυλιανίδης,Δ. Μιλτιύδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)Joyce Marcoullides v. The Greek Communal Chamber (Director of Greek Education) 4 R.S.CC 7 στις σελ. 8 και9Aristidou v. Republic
(1984)3 CL.R 503- Kritiotis v. Municipality of Paphos and Others (19S6) 3CL.R. 322). 5 Η προσβαλλόμενη πράξη, σύμφωνα με τη νομοθετική επι ταγή (Αρθρο 37
(4)και 44
(6)) του περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμου του 1967 (Αρ. 33/67), δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδατης Δημοκρατίαςστις 19Οκτωβρίου.
- Η προ σφυγή Αρ. 180/85 καταχωρίστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 19S5 πολύ αργότερααπότηνπαρέλευσητων 75 ημερών. 10 Ο δικηγόρος του εφεσείοντα ισχυρίστηκε ότι ηθέσηδημοσι εύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερίδαστις 20 Μαΐου.
- Η δημο σίευσηδενανάφερεαριθμόθέσεων.Υπήρξαν 447 υποψήφιοι. Η 15 διαδικασία επιλογής διορισμού και προαγωγής συμπληρίόθηκε σε χρόνο άγνωστο στον εφεσείοντα γιατί δεν κλήθηκε οε συνέ ντευξη από την Επιτροπή. Η δημοσίευση δεν ήταν πλήρης. Βασίστηκε στην υπόθεση Charalambos Pissas (IS'o.l) ν. The Electricity Authority of Cyprus
(1966)3CL.R.634.στηνοποία 20 αποφασίστηκεότι γνωστοποίηση αποίλλοτρίακιηςκαιδιάταγμα απαλλοτρίωσης,πουδημοσιεύτιτ/ανστην ΕπίσημηΕφημερίδα. δεν ήταν επαρκείς γιατί περιείχαν μόνον τον αριθμό τεμαχίου και σχεδίου χωρομετρίας της ιδιοκτησίας,όχι όμως το όνομα του ιδιοκτήτη και ο αιτητής δεν είχε ενδείξεις (intimation) για 25 σκοπούμενη απαλλοτρίωση της ιδιοκτησίας του και δεν είχε κανένα λόγο να αναμένει ότι γνωστοποίηση και αργότεραδιά ταγμα απαλλοτρίωσης θα δημοσιεύονταν στην Επίσημη Εφημεοίδα σχετικά με αέροςτης ιδιοκτησίαςτου. 30 Ο δικηγόρος της εφεσίβλητης Επιτροπής υποστήριξε ότι η δημοσίευση ήταν πλήρης, ικανοποιούσε τις πρόνοιες του Νόμου 33/67 και της παραγράφου 3 του Αρθρου 146 του Συντάγματος και αναφέρθηκε στην υπόθεση Andreas Α. Hadjigregoriou v. Republic (Public Service Commission)
(1976)3 CL.R. 163. Εισηγήθηκε ότι ταγεγονότα της υπόθεσης Pissas πρέπει ναδιακριθούναπότην παρούσαυπόθεση. ΣτηνυπόθεσηPissas (ανωτέρω)στησελ. 637 το Δικαστήριο είπε:"...one there has been publication of an act,timebeginsto run, 1326 35 40 3 Α.Α.Δ. Μιλτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. for the purpose οί the said paragraph," (παράγραφος 3 του Αρθρου 146) "from such publication irrespective of whenthat actordecision inquestioncametotheknowledge oftheperson concerned". Στην υπόθεσηHadjigregoriou (ανωτέρω),οΔικαστήςκ.Α. Λο'ίζου (όπωςήταν τότε)είπεστησε?.. 168:'The caseof Pissas(No.l)(supra) invokedby learnedcounsel for theapplicant,doesnotcany hiscase anyfurther asthere the pointdecidedwasthattherewasnoproperpublicationinthesense of fully andclearly containingthecontentsof theact ordecision concernedandnotthatthetimedidnotcommencetorunasfrom thedateofaproperpublication,andthereisnothinginourcaseto suggest that there was to proper publication of the sub judice decision. (See also Cariolou v. The Municipality of Kyrenia
(1971)3 CLR. 455). In case of promotion of a civil servant arracked by a person not promoted, the time limit commenceasfrom thedateofpublicationofthepromotion". Η υπόθεση Cyprus Tanneryv.Republic (19S0) 3 CLR. 405 (Ολομέ/,ειας)acfορούσεαναγκαστικήαπα)Λοτρίωσηακίνητιιςιόιοκτιρίας.Οιαιτητές μετηνπροσφυγήτουςζητούσανακύρωση της άρνηση;τουΥπουργούΣυγκοινωνία^καιΈργυινναανακαλέσει τοδιάταγμααναγκαστικήςοαια)7ϋθτρίωσης.γιατο>.όγοότιπαρήλ θαντρίαχρόντακαιδενεπιτη>/θηκεοσκοπόςήότιηαπαλλοτρίω ση εγκατα/χύτθηκε. Στησελ 416τοΔικαστήριοείπε:"Butweshouldobserve that,inouropinion untilnowthe final decision of the resjtondent in the matter has not yet been communicated to theappellant, even though it might be said that, by virtue of its counsel receiving copy of the aforementioned letter of February 15, 1978,theappellanthas indirectly come to know what is the final decision to be expected as regards its request for the exclusion from the compulsory acquisition of its relevant property. We make this observation in view of the fact that as was already held by this Court in, inter alia, Cariolou v. The Municipality of Kyrenia and Others
(1971)3 CLR. 455, 462-464 and HadjiCostas v. The Republic and Another
(1974)3CLR. 1,12, knowledge of anaarninistrative decision 1327 Στυλιανίδης,Δ. Μιλτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)in the sense of Article 146.3 of the Constitution, has to be complete (see, also, in this respect, inter alia, the conclusions from the Case-Law of the Council of State in Greece, 19291959, p.253), there should too,be full andsufficient knowledge (see, inter alia,Pissas (tSo.l) v.The Electricity Authority of 5 Cyprus,
(1966)3 CL.R. 634, 637 -639 and Markantonis v. The Republic and Another,
(1966)3CL.R. 714, 719-720) of the final decision of the administration in a particular matter (see, Inter alia, Soundia v.The TownSchool Committee of Larnaca and Others
(1965)3 CL.R. 425. 430, Kyriacou v. 10 The Cyprus Broadcasting Corporation and Another.
(1965)3 CL.R. 482, 500 and Georghiades and Another v. The Republic
(1966)3CLR. 827, 841 -842), and it is also. well established that any doubt as regards the acquisition of knowledge in the sense of Article 146.3 and. consequently, 15 about the commencement of the running of the period of seventy- five days provided thereunder, should be resolvedin favour of the applicant in a recourse (see ISeophytou v. The Republic, 1964 CL.R. 2S2, 290 and Georghiades, supra. 842)". 20 Στα πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου της Επικρατείας 1929 - 1959 στησελίδα 251διαβάζουμε:"Ούτως επίπροσβολής πράξεωςδιορισμού ήπράξεωςπροαγωγήςήπράξεωςμεταθέσεωςυπαλλήλουπροσβαλλόμενηςεκ μέρους τρίτουπαραλειφθέντοςηπροθεσμίαάρχεταιαπότης δημοσιεύσεως τηςπροαγωγής". 25 ΤοπιοπάνωκείμενοβασίζεταιστιςΑποφάσειςτουΣυμβουλίου τηςΕπικρατείας14/38,1979/46,1370/47,295/48,2120/
- 30 Με βάση όλα τα πιο πάνω καταλήξαμε,ότι σε περιπτώσεις διορισμούήπροαγωγής,όπουηδημοσίευσηείναισύμφωνημετο ΝόμοήΚανονισμούς,ηπροθεσμίααρχίζειαπότηδημοσίευση. 35 Η προσφυγή 180/85 είναι εκπρόθεσμη και ως εκ τούτου απαράδεκτηκαιορθάαπορρίφθηκε.Ηέφεση789αποτυγχάνει. Οι εφεσείοντες στην έφεση 796 παραπονούνταιότι λανθασμένα ο πρωτόδικοςΔικαστήςαποφάσισεότι ορθάηΕπιτροπή ερμήνευσε και εφάρμοσε το σχέδιο υπηρεσίαςαναφορικά μετο 1328 40 3 Α.Α.Δ. Μιλτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. ακαδημαϊκό προσόν του ενδιαφερομένου μέρους - Μάλβως Χριστοδουλίδη. 5 Τοπρώτοαπαιτούμενοπροσόν τηςπαραγράφου 3στο σχέδιο υπηρεσίαςείναι:"
- Απαιτούμεναπροσόντα: 10 15 20 25 30 35 40
(1)ΠανεπιοτιιμιακόΔίπλωμαήΤίτλος ήισότιμοπροσόν σε κατάλληλοθέμαπ.χ.τηΔημόσια Διοίκηση,ταΝομικά (περιλαβανομένουτουBarrister-at-Law),τιςΟικονομικές,Κοινωνικές, Πολιτικέ; Επιστήμες, τη Διοίκηση Επιχείρησαν, τη Διοίκηση Προσοίπικούκλπ". Η Μά).βω Χριστοδουλίδη κατείχε πτυχίο του Τμήματος Γαλλικών ΣπουδώντηςΦιλολογικήςΣχολήςτουΠανεπιστημίου Αθηνών. Ηερμηνείακαιεφαρμογήτουσχεδίουυπηρεσίαςείναι μέσα στην αρμοδιότητατη; Επιτροπήςκαι το Δικαστήριο επεμβαί νει σε διορισμό ηπροαγωγήμόνον ανηερμηνεία καιεφαρμο γή του σχεδίου υπηρεσίας απότην Επιτροπήδεν ήταν εύλογα επιτρεπτήστην ειδικήπερίπτο)ση-(Papaleontiou v. Republic
(1987)3 CL.R. 211,στην οποίααναφέρεταιόλη ηπροηγούμενηνομολογία τουΔικαστηρίου). Το ίδιο σχέδιο υπηρεσίαςκαιγιατο ίδιο προσόν,σχετικά με άλλες θέσεις Διοικητικού Λειτουργού, ήταν αντικείμενο στην The Republic of Cyprus, through The Public Service Commission v. Charalambos Christodoulides and Others
(1988)3 CL.R. 1910). Στην υπόθεση αυτή το ενδιαφερόμενο μέρος κατείχεπτυχίοΑγγλικής ΦιλολογίαςτουΠανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Η Επιτροπήθεώρησε ότι ικανοποιούσετο ακα δημαϊκό προσόν του σχεδίου υπηρεσίας. Ο πρωτόδικος Δικαστής είπε:"If the words suitable subject appeared on their own, Iwould have agreed that it was reasonably open to the respondent to consider the Diploma in English Literature as satisfying the requirements of paragraph 3
(1)of the scheme of service. Having regard, however to the nature of the subjects enumerated therein,Ifindthatitwas notreasonablyopentothe 1329 Στχιλιανίδι^ Δ. Μιλτιάδουςκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)respondent to decide as it did in this respect. The 'suitable subject' have tobe relatedtothoseenumeratedintheschemeof service". ΗΟλομέλεια στη έφεσηείπε:- 5 "We find ourselves unable to agree with theconstruction placed by the learned trial Judge on paragraph 3
(1). Suchparagraph provides for auniversity degree or diplomain a 'suitable subject' andthen proceeds ontoenumerate various examples. The examples enumerated are not indicative of a genus buttheyaremerely anenumerationofvarious examples which are not exhausiive, concerning the suitability of a subject. It has been held time and again by this Court that, the interpretation andapplication of a scheme of service is within the discretion of the appointing organ and this Courtcannot interfere if such discretion was reasonably exercised. 15 20 Bearing in mind the contents of paragraph 3
(10)of the scheme of service as explained above, we find that it was reasonably open to the appellant to construe the scheme of serviceandfind thatthediplomaof thetwo interested persons was a diplomainasuitable subject. Theappellant,in construing the scheme of service, construedit as awhole bearing inmind alsothedutiesof thepostassetoutinparagraph 2.Theappeal, therefore, in this respect succeeds andthesub judice decision of theappellant tothateffect is affirmed". 25 30 Στην παρούσα υπόθεσηηΤμηματικήΕπιτροπήθεώρησεότι το πτυχίοτων Γαλλικών Σπουδών ήτανικανοποιητικό. Ανεξάρτηταόμωςαπότηγνο')μητηςΤμηματικής Επιτροπής η Επιτροπή έχει με το Νόμοκαθήκοννα ερμηνεύσει η ίδια το 35 σχέδιο υπηρεσίας,ναδιακριβώσειταπροσόντατουυποψήφι ου ως πραγματικό γεγονός καιτελικάναεφαρμόσειτο σχέδιο σταγεγονότατηςκάθεπερίπτωσηςκαινααποφασίσειαν ένας υπο\|ϊήφιος κατέχει τα προσόνταπου προβλέπονταιστο σχέ διο.ΗΕπιτροπήέχειτηναρμοδιότητακαιφέρειτηνευθύνηγια 40 την ερμηνεία, έρευνα και εφαρμογή του σχεδίου υπηρεσίας. (Mytides and Another v.Republic
(1983)3 CL.R. 1096, σελ. 1330 3 A.A.A. Μιλτιάδονς κ.ά.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδίβ.Α. 1111,Karisv.Republic
(1985)3CL.R. 496). 5 10 15 Η Επιτροπή μετά τη λή\|η της έκθεσης της Τμηματικής Επιτροπήςζήτησε απότο Υπουργείο Παιδείαςνατηνπληροφορήσει αν το πτυχίο αυτό θεωρείται ότι εμπίπτει, στις Κοινωνικές Επιστήμες, και απότον Αναπληρωτή Διευθυντή Υπηρεσίας Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού ανπαρέχει στον κάτοχοτου τααπαιτούμεναεφόδιαγια τηνάσκηση των καθηκόντωντηςθέσης,όπωςαναφέρονταιστηδημοσίευσητης θέσηςστην Επίσημη ΕφημερίδατηςΔημοκρατίας,μεημερομη νία 20 Μαΐου,
- Οι απαντήσεις ήταν και στις δύο περι πτώσειςκαταφατικές. Τολεκτικό τουσχεδίου υπηρεσίας δεν επιδέχεται ερμηνεία μετον Κανόναejusdemgeneris.Τααναφερόμεναθέματαείναι παραδείγματα. Ηφράσηπουελέγχειτοκείμενο είναι"κατάλ ληλοθέμα".Τοθέμαναείναιτέτοιο πουναβοηθάτοναιτητή στην εκτέλεσητων καθηκόντων που αναφέρονται στο σχέδιο υπηρεσίας. 20 Συμφωνούμε μετησκέψητηςΑπόφασης στην Αναθεωρητική ΕφεσηΑρ. 773καιέχουμε τηγνώμηότιη ερμηνείακαιη εφαρ μογήτουαπότηνΕπιτροπή,όπωςοπρωτόδικοςΔικαστήςαπο φάσισε,ήτανεύλογα επιτρεπτή.Ολόγοςαυτόςδενευσταθεί. 25 30 35 40 Ο εφεσείων Χριστούδιας στην έφεση 796 πρόβαλε ότι η Επιτροπήδεν έλαβε υπόψη την υποψηφιότητα του και ως εκ τούτουοι διορισμοί καιπροαγωγή πρέπεινα ακυρωθούν. Ο Χριστούδιας ήταν δημόσιος υπάλληλος και κατείχε τη θέσηΓραμματειακούΛειτουργού από 15Δεκεμβρίου
- Οι προσωπικοί φάκελοι και οι εμπιστευτικές εκθέσεις των υποψηφίων στάληκαν από την Επιτροπή στην Τμηματική Επιτροπή,πουσυστάθηκεμεβάσητιςπρόνοιεςτουΑρθρου 36 του Νόμου 33/
- Η Τμηματική Επιτροπήέκαμε γραπτέςεξε τάσεις,όπως προνοούσε ηπαράγραφος4 τουσχεδίου υπηρε σίας,καιπροσωπικές συνεντεύξεις τωνυποψηφίωνπουπέρα σαντιςεξετάσεις.Έλαβευπόψητιςεμπιστευτικές εκθέσεις και τουςπροσωπικούςφακέλουςτωνυπο\|)ηφίωνδημοσίωνυπαλ λήλων και,σύμφωνα μετις πρόνοιες της Εγκυκλίου Αρ. 490, ημερομηνίας 20 Μαρτίου, 1979, με ισχύ από 1Ιουνίου, 1979, 1331 Στυλιανίδης,Α. Μύτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατία;
(1989)που εκδόθηκε με βάση τοΑρθρο 36.2. σύστησε τέσσεριςυπο ψήφιουςγιακάθεθέση.Οεφεσείων Χριστούδιας, παρόλο ότι απόκτησετοπροσόν τωνεξετάσεων, όπωςκαιάλλοι 161υπο ψήφιοι από του;447, δεν συστήθηκε. 5 Στις 3Ιουλίου, 1984, μεεπιστολή τουστην Επιτροπήπαρα πονέθηκε για την απόφαση τηςΤμηματικής Επιτροπήςάγνω στο πως τηνπληροφορήθηκε καιζήτησε απότην Επιτροπή να τονκαλέσει σε συνέντευξη. 10 ΗΕπιτροπήεξέτασε τηναίτησηστις 24 Ιουλίου, 1984 - (βλ. Παράρτημα23στηνένσταση( -καιαπόρριψετοαίτηματου. Το σχετικό απόσπασμα τωνπρακτικώνέχει:"Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας εξέτασε τοπιοπάνω αίτημα των τεσσάρων υπαλλήλων" (τρεις άλλοι δημόσιοι υπάλληλοι υπόβαλαν το ίδιο αίτημα)"και σημείωσε ότι η Τμηματική Επιτροπήfa) προτού καταλήξει στις συστάσεις της έλαβε υπόψη, εκτός από τα αποτελέσματα του ειδικού γραπτού δια γωνισμού,καιτηναπόδοσητουκαθενόςαπό τουςυπο ψηφίους στις ενώπιοντηςσυνεντεύξεις, και 15 20 (β)σύστησε52 υποψηφίουςγιατις 13κενές θέσεις, δηλαδή 25 τομέγιστο αριθμόυποψηφίωνπουμπορούσε νασυστή σει σύμφωνα μετις Κανονιστικές Διατάξεις. Η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, έχοντας υπόψη τα πιο πάνω και αφού εξέτασε όλα τα ενώπιον της σχετικά 30 στοιχεία απότις αιτήσεις και τα δικαιολογητικά των πιο πάνωαναφερομένωνυποψηφίων, πουείναιόλοιτουςδημό σιοι υπάλληλοι, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις τους, και αφού έλαβε επίσης υπόψη τα.αποτελέσματα του ειδικού γραπτού 35 διαγωνισμού για τη θέση καθώς και τα πορίσματα της Τμηματικής Επιτροπής,έκρινε ότι τόσο το γραπτόαίτημα τωνΧρίστουΧΡΙΣΓΟΥΔΙΑ,Κατερίνας ΠΑΠΑΠΟΣΤΟΛΟΥ και Ευθυμίου ΠΡΕΖΑ, όσο και το προφορικό αίτημα του ΚωνσταντίνουΠΑΙΙΑΣΑΒΒΑδενήτανδυνατόυπότιςπερί- 40 στάσεις ναγίνειαποδεκτό." 1332 3 ΑΛΛ. Μιλτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. Η απόφαση της Επιτροπήςκοινοποιήθηκε στον αιτητή με επιστολή ΙΟΑυγούστου, 1994-(βλ. κόκκινο 112ΓστοΤεκμήριο "Ν"). 5 10 15 20 25 30 35 40 Τα πιο πάνω, όχι μόνον δεν υποστηρίζουν,αλλάανατρέ πουν τον ισχυρισμό ότι η Επιτροπήδεν έλαβε υπόψηκαιδεν εξέτασετηνυποψηφιότητατου. Πρέπειόμωςναειπωθείότιδενείναιανάγκηη Επιτροπήνα αναφέρεται ονομαστικάστον κάθευποψήφιο. Η Επιτροπή σε περιπτώσεις προαγωγής έχει ενώπιον της όλους τους φακέ λους και κατάλογοτων υποψηφίωνπου έχουν ταπροσόντα. Σύμφωνα με το τεκμήριο της κανονικότητας,στην απουσία μαρτυρίας ή ένδειξης για το αντίθετο, γίνεται δεκτό ότι η Επιτροπή λαμβάνειυπόψητηςκαισυγκρίνει όλους τους υπο ψήφιους. Στην υπόθεση loannides and Another v. Republic
(1979)3 CLR. 628,στις σελ. 635-636ο Δικαστήςκ.Α. Αο'ιζου (όπως ήταντότε)είπε:"Itistheallegation of applicant inrecourse No.215/77 that when the respondent Commission considered thefilling of the vacancies in the post of Senior Welfare Officer, they failed completely to consider this applicant as a candidate as they should have done oncethepost of Senior Welfare Officer was apromotion post from theimmediately lower post of Welfare Officer to which this applicant was serving as at20.11.1967. In the relevant part of the minutes of the respondent Commission which have been set out earlier in this judgment, it is stated that the respondent Commission considered the . merits, qualifications, seniority, service and experience of all the officers serving in the post of Welfare Officer as at 20.11.1967.Consequently, in the absence of any indication to the contrary. I can not but conclude that the applicant was among those duly considered by the respondent Commission when taking the sub judice decision andtherefore this ground fails". Στην υπόθεσηPiperi and Others v.Republic
(1984)CL.R. 1306 (Ολομέλεια),σας σελ. 1311-1312διαβάζουμε:"It has been submitted, also, by counsel for the appellants 1333 Ιτυλιανίδης, Δ. Μιλτιάδονςκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)thattherehasnotbeenmadebytheCommissionthenecessary comparison of all the candidates with each other and, in particular, of the appellants with the interested parties. A perusal of the relevant minutesof theCommission doesnot bear out as well-founded this submission of counsel for the appellants.Itisobvious from thecontentsofsuchminutesthat allthe candidateswereconsideredanditwas not, inanyevent, necessary to mention specifically each candidate in the minutes, because in the absence of any indication, that any candidate has been excluded from consideration it has to be presumed thatall of themwereduly considered(see interalia Michanicosv. TheRepublic
(1976)3CL.R. 237,244)". (Βλ., επίσης, Savva v.Republic
(1985)3 CLR. 694 και Constantinos P. loannides and Others v. The Republic of Cyprus, through The PublicService Commission
(1989)3 CLR.278). 5 10 15 Για όλους τους εφεσείοντες υποστηρίχθηκεο λόγος ότι OL διορισμοί και η προαγωγή πρέπει να ακυρωθούν, γιατί η 20 Επιτροπή απόδωσευπέρμετρη βαρύτηταστην απόδοσητων υπο\|>ηφίωνστις ενώπιοντηςσυνεντεύξεις,ότιοι εφεσείοντες υπερτερούσαντωνενδιαφερομένωνμερώνκαιότιη Επιτροπή απότυχε να επιλέξει τους καταλληλότερουςτιποψήφιους για τηνθέση. 25 Οισυνεντεύξεις,παρόλοπουδενυπάρχεινομοθετική πρό βλεψη γι' αυτές,έχοχτνκαθιερωθείαπόταπρώταχρόνιατης Δημοκρατίαςκαινομολογιακάαναγνωρίστηκαν σανδιαδικα σία επιτρεπτήστην Επιτροπήκαι σε άλλες αρχές πουόιορί- 30 ζουν. Η συνέντευξη βοηθά στην εκτίμηση τωνυποψηφίων, κυρίως αναφορικά μετηναξίακαι,σεκάποιοβαθμό,τα προ σόντα των υποψηφίων. Ηυπέρμετρηβαρύτητα στιςεντυπώ σεις του οργάνουπου διορίζει,σχετικά με την απόδοση των υποψηφίων στις συνεντεύξεις,σεορισμένες περιπτο')σειςοδή- 35 γησεστηνακύρωσητουδιορισμού.ΣτηνυπόθεσηRepublic ν. Panayiotides(\9$7) 3CL.R. 1081, ειπώθηκεστηνσελ. 1088:"It is not always,necessarily, a reason for annulmentthe fact that great importance was attached to the impressions from the interviews, because the adoption of such a course may be warranted by thecircumstances of acase andif such 1334 40 3 Α.Α.Δ. 5 10 Μιλτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. course was adopted in a manner compatible with the proper exercise of the relevant discretionary powers of the Public Service Commission, or other appointing authority, it could not be said that undue importance was given to the impressions from the interviews on that particular occasion". Στιςσυνεντεύξεις στις παρούσεςυποθέσεις ο Αναπληρωτής Διευθυντής καιηΕπιτροπήυπόβαλανστους υποψηφίους ερω τήσεις σεγενικάθέματακαικυρίως σε θέματαπουαφορούντα καθήκοντατης θέσης, τα οποία αναφέρονταιστο σχέδιο υπη ρεσίας. Η θέση είναι πρώτουδιορισμού καιπροαγωγής. 15 20 25 30 35 Θέσεις πρώτου διορισμού, και προαγοτ/ής σκοπό έχουν να προσελκύσουν ικανούςυποψήφιουςστηδημόσιαυπηρεσίακαι ταυτόχρονα να δώσουν ευκαιρία επαγγελματικής ανέλιξης σε ικανούς και κατάλληλους δημόσιους υπαλλήλου; -(Republic and Another v.Anstotelous
(1982)3CL.R. 497)"Εκτός εάν ο Νόμος ορίζει διαφορετικά, οι εντός της υπηρεσίας δεν μπορεί να τυγχάνουν προτεραιότητας. Η Επιτροπή καθήκον έχει να επιλέξει τον καταλληλότερο υποψήφιο για διορισμό ήπροα γωγή σε κενήθέση.Τοσυμφέρον της υπηρεσίαςκαιτου κοινού εξυπηρετείται με ικανούς,προσοντούχους δημόσιους υπαλλήλους καιαυτότο συμφέρον πρέπει να εξυπηρετεί και η επιλο γή απότην Επιτροπή-(Smyrnios v.Republic
(1983)3 CL.R. 124, στη σελ. 130- Michael Theodossiou and The Republic (PublicService Commission) 2 R.S.S.C 44,48· Savvas Petrou v. Republic (Public Service Commission)
(1967)3CLR. 40,48 Theofanis HadjiSavva and Another v. Republic (Public Service Commission)
(1967)3 CLR. 155, 179- Athos G. Georghiades and Others v. Republic (Public Service Commission)
(1967)3CLR. 653,666- Dr. Panayiotis Pattichis and Another v.Republic (Ministry of Educationand Another)
(1968)3CLR. 374,38L CharalambosGeorgiadesand Another v.Republic (PublicSenice Commission)
(1970)3 CLR. 257, 262, 263- Costas Hadjiconsiantinou and Others v. Republic (PublicService Commission)
(1973)3CLR. 65,71*Andreou v. Republic
(1979)3CL.R 379). 40 Αφού λάβαμευπόψη μαςτηδιατύπωσητης επίδικης απόφα σης, τα στοιχεία ενώπιον της Επιτροπής,το γεγονός ότι η θέση 1335 Ξτνλιανίδη^ Δ. Μιλτιάδους κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)ήτανπρώτουδιορισμού καιπροαγωγήςκαιότιπολλοίαπότους υποψηφίους δεν ήταν δημόσιοι υπάλληλοι τα καθήκοντατης θέσης καιταπροσόντα όπως παρατίθενται οτοσχέδιο υπηρε σίας, δεν έχουμε πεισθεί ότιη Επιτροπή απόδωσε υπέρμετρη βαρύτητα στηαπόδοσητωνυποψηφίωνστις συνεντεύξεις. Οι δικηγόροι των εφεσειόντων έκαμαν εκτεταμένηαναφορά και σύγκριση μεταξύ των αιτητών και των ενδιαφερομένων μερώνήμερικών απόαυτούς.Αναφέρθηκαν,μεταξύάλλων, στη βαθμολογίατουκαθενόςστιςγραπτέςεξετάσεις,στις εμπιστευτικές εκθέσεις εκείνων των υποψηφίων που ήταν δημόσιοι υπάλ ληλοιστις εντυπώσεις τωνμελώντηςΤμηματικής Επιτροπήςκαι υπόβαλανπωςοιεφεσείοντες ήτανκαλύτεροι υποψήφιοιαπότα ενδιαφερόμεναμέρη. 5 10 15 Ηυπόθεσηαυτήθακριθεί μεβάσητιςαρχέςπουέχουνκαθιε ρωθεί απότοΔικαστήριο τούτο:
- ΤοΔιοικητικό Δικαστήριο δενακυρώνει απόφασηδιορι σμού ήπροαγωγήςανη απόφασηλήιιίίηκε σύμφωνα μετο Νόμο καιτα γεγονότα της οιτ^κτκριμένης υπόθεσηςκαι ήταν εύλογαεπιτρεπτή.
- ΤοΔικαστήριο δενυποκαθιστάτηδικήτου κρίση αναφο ρικά με την επιλογή του καταλληλότερου υποψήφιου,για προαγωγήήδιορισμό,μετηνκρίσητουαρμοδίουοργάνου. (Βλ. μεταξύ άλλων. Alexandros Christou and Others and The Republic (PublicService Commission)4R.S.C.C 1, σελ. 6' Charalambos Georghiades and Another v. Republic (PublicService Commission)
(1970)3CL.R.257, στησελ. 268Odysseas Geoghiou v.Republic (Public Service Commission)
(1976)3 C.L.R. 74, σελ. 82-Piperi and Others v. Republic (ανωτέρω)Republic v.Zachariades
(1986)3CL.R852). 20 25 30 35 To Δικαστήριο δενεπεμβαίνει, εκτός εάναιτητής αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι του υποψηφίουπου διορίστηκε ή προά χθηκε - (JSikiMichael (No.l) v. Republic (PublicService Commission)
(1975)3CL.R. 136· Evgeniouv.Republic
(1979)3 CLR. 239- Hadjiloannou v.Republic
(1983)3CLR. 1041). 40 Εξετάσαμε μεπροσοχήταεπιχειρήματατωνδικηγόρωντων 1336 3 Α.Α.Δ. 5 Μι,λτιάδουςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Στυλιανίδης,Δ. αιτητών, σε συνάρτηση με όλα τα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου, και έχομε καταλήξει ότι οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει έκδηληυπεροχήέναντιτων ενδιαφερομένων μερών. Η Επιτροπήάσκησε,σύμφωνα μετο Νόμο, τηδιακριτικήτης ευχέρεια και οι προσβαλλόμενοι διορισμοί/προαγωγή ήταν εύλογα επιτρεπτοίσ'αυτή. Γιαόλουςτουςπιο πάνωλόγους οι εφέσεις αποτυγχάνουν και απορρίπτονται. 0 Καμιάδιαταγή γιαέξοδα. Οι εφέσεις απορρίπτομαι χωρίςέξοδα. 1337