3 Α.ΑΛ. 31 Ιανουαρίου,19S9 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ, Αιτητής ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η αίτηση, (Υπόθεση Αρ. 538/87). ΥδατοπρομήΟεια — Άδεια ανορύξεως φρέατος — Απόρριψη σχετι κής αιτήσεως λόγω γειτνιάσεως με Κυβερ\ΐ)τική διάτρηση — Υ π ό τις περιστάσεις η απόφαση ήταν εύλογα δυνατή για τη διοίκηση. 5 10 15 20 Έννομο συμφέρον —Υπόγειοι υδάτινοι πόροι — Ανήκουν στη Δημο κρατία σύμφωνα με το Άρθρο 23.1 του Συντάγματος — Απόρριψη αιτήσεως πολίτη για ανόρυξη φρέατος, προς χρήση υπογείου ύδα τος — Δεν αποβλέπει στην απόκτηση ιδιοκτησίας, αλλάσε δικαίω μα χρήσεως περιουσίας"του Δημοσίου — Η παραχώρηση άδειας ανάγεται στη διακριτική ε ι ^ ρ ε ι α της διοικήσεως — Η απόφαση είναι καθοριστική για το δικαίωμα του αιτούντος σε χρήση δημο σίας περιουσίας — Επομένως η σχετική πράξη είναι εκτελεστή και ο αιτών έχει έννομο συμφέρον να την προσβά/.ει. Το κύριο νομικό ζήτημα, που έχει εγερθεί στην υπόθεση αυτή, ήταν κατά πόσο ο αίτητήςείχε έννομο συμφέρονναπροσβάλειτην απόφαση, με βάση την οποία απορρίφθηκε αίτημα για ανόρυξη φρέατος, με αιτιολογία ότι τούτο γειτνιάζει προς Κυβερνητική διάτρηση. Η νομικήανάλυσητου Δικαστηρίου, το οποίοκατέληξε στο συμπέρασμαπωςη πράξη είναιεκτελεστήκαι ο αιτώνείχε έν. νομό συμφέρονπροσβολήςτης διαφαίνεται απόταπιο πάνω εισα γωγικά σημειώματα. Τελικά η Αίτηση Ακυρώσεωςαπορρίφθηκε, γιατί η λήψη της επίδικης απόφασης ήταν εύλογα δυνατήγια τη 133 Χαραλάμπουςν,Δημοκρατίας χ.ά.
(1989)Διοίκηση. Ηαίτηση ακυρώσεωςαπορρίπτεται χωρίς έξοδα. 5 Αναφερόμενες υποθέσεις: Έπαρχος Λευκωσίας ν. Ιωαν\·ίδη, 3Α.Α.Δ. 107, Κωστή ν. Επαρχου Αμμοχώστου
(1964)Α.Α.Δ.
- Προσφυγή. \Q Προσφυγή εναντίον της απόρριψης της αίτησης τουαιτητή για χορήγηση άδειαςανορΰξεως φρέατοςγια την άρ- 15 δευση του χωραφιούτου. Μ. Μιλτιάδονς για τον Αιτητή. Χ. Κνριακίδης, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας για τους Καθ'ων η αίτηση. 20 Cur. adv.vult. ΠΙΚΗΣ, Δ: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Ο Κώ- 25 στας Χαραλάμπους είναι ιδιοκτήτης κτήματος που βρί σκεται μέσα σε ελεγχόμενη περιοχή για τους σκοπούς του Περί Υδατοπρομηθείας (Ειδικά Μέτρα) Νόμου, 1964 (Ν.32/64 - και Τροποποιήσεις που έγιναν με τους Ν.55/65 και Ν.17/75). Στις 5.2.87 υπέβαλε αίτηση για χορήγηση 30 αδείας ανορύξεως φρέατοςγιατηνάρδευσητουχωραφιού του. Ο ΈπαρχοςΠάφουαφούπήρε τις απόψεις του διευ θυντήτουΤμήματοςΑναπτύξεως Υδάτων απέρριψετοαί τημα. Ηαίτηση απορρίφθηκεγια τους ίδιους λόγους που το Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων διετύπωσε ενστάσεις στην 35 παραχώρηση της αδείας. Οι λόγοι αυτοί σύγκεινται στην γειτνίαση του κτήματος με κυβερνητικήδιάτρηση που λει τουργεί στα πλαίσια του μεγάλου αρδευτικού σχεδίου Πάφου. Η άρνηση της Διοικήσεως γνωστοποιήθηκε στις 9.4.
- 40 Θέμα της προσφυγής είναι η αναθεώρησητης αποφάσε ως με αίτημα την ακύρωση της. Οι λόγοι που έχουν προ134 3 ΑΛΑ. Χαραλάμπου; ν.Δημοκρατία; κ.ά. Πική;, Δ. βληθεί απότον αιτητήγια υποστήριξη του αιτήματος του είναι: 5 10
(1)Παραβίασητων Διατάξεων τουΝ.32/64. Έγινε εισήγηση ότι οι πρόνοιες της νομοθεσίας δεν παρέχουν δικαίωμα στον Έπαρχο να αρνηθεί την χορήγηση άδειας. Η διακριτική του ευχέρεια περιορίζεται, κατά την άποψητου αιτητή, στην επιβολή όρων για τις συν θήκεςκαιχρήσητουνερού πουθα αντλείται.
(2)Πλάνη της Διοικήσεως για τα γεγονότα της υπο θέσεως. 15 20 25 30 35 40
(3)Υπέρβαση και κατάχρησηεξουσίας. Βασική θέση του αιτητή είναι ότι ηαρμοδίααρχήδεν άσκησε τη δια κριτική της ευχέρεια για την προώθηση των στόχων που αποβλέπουν να εϊυπηοετήσουν οι σχετικές διατά ξεις του Ν.32/64.
(4)Έλλειψη αιτιολογίας. Η Διοίκηση υποστηρίζει την απόφασηως το αποτέλε σμα έγκυρης άσκησης της διακριτικής εξουσίας που της παρέχει ο νόμος. Επιπλέον έχει αμφισβητήσει το δικαίωμα του αιτητή να προσβάλει την κρινόμενη απόφαση. θέση της Διοικήσεως είναι ότι ηαπόφασηδεν θίγει έννο μο συμφέρον του αιτητή ώστε να νομιμοποιείται στην προσφυγή του στο Ανώτατο Δικαστήριο. Οδυσμενής επη ρεασμός ενεστώτος έννομου συμφέροντος τουπροσφεύγοντος αποτελεί προϋπόθεσηγια,τηνάσκησητης Αναθεωρη τικής Δικαιοδοσίας που παρέχει το Αρθρο 146 του Συντάγματος. Ο αιτητής στερείται εννόμου συμφέροντος, σύμφωνα με την επιχειρηματολογία του δικηγόρου της Δημοκρατίας, επειδή οι υπόγειοι υδάτινοι πόροι ανήκουν σύμφωνα με το άρθρο 23.1 του Συντάγματος στη Δημο κρατία, γεγονός που έχει επισημανθεί επανειλημμένα σε δικαστικές αποφάσεις. (Βλέπε μεταξύ άλλων District Officer Nicosia v. Gcorgliios Ioannides, 3 R.S.C.C. 107,110 και Andreas Anastasi Costi v. District Officer Famagusta, 1964, C.L.R.432 (ΠοινικήΈφεση). Παραγνω ρίζεται ηφύση του δικαιώματοςτο οποίο ο αιτητής επι διώκει να αποκτήσει με αίτηση για την άντληση υπογείων 135 Πικής,Δ. Χαφαλάμπονς ν.Δημοχρατίσξ *:ά,
(1989)υδάτων. Πρόκειται για άδειαχρήσεως της περιουσίας της Δημοκρατίας η παραχώρηση της οποίας ανάγεται όπως ρητά ορίζεται στη νομοθεσία στη διακριτική ευχέρεια της αρμόδιας διοικητικής αρχής. Ηαίτησηγια ανόρυξηφρέα τος δεν αποβλέπει στην απόκτηση δικαιωμάτων ιδιοκτησίας επί των υπογείων υδάτινων πόρων. Αν το θέμα αφο ρούσε δικαιώματα ιδιοκτησίας τούτο θα ξέφευγε της αρμοδιότητας του Δικαστηρίου αυτού και θα ανάγετο στην αποκλειστική δικαιοδοσία πολιτικού Δικαστηρίου. 5 10 Με την αίτηση του για ανόρυξη φρέατος ο αιτητής δε διεκδικεί δικαίωμα ιδιοκτησίας αλλά άδεια για τη χρήση αγαθών που ανήκουν στο Δημόσιο. Ηπαραχώρηση άδειας ανάγεται αποκλειστικά στη διακριτική ευχέρεια της Διοι κήσεως και η άσκηση της διέπεται από τα πλαίσια του 15 νόμου και τους κανόνες χρηστής διοικήσεως. Ηαπόφαση της Διοικήσεως είναι καθοριστική γιατο δικαίωματουαι τητή για τηχρήσηπεριουσίας του Δημοσίου και επομένως εκτελεστή. Με την άρνηση της Διοικήσεως να εκδώσει την άδεια θίγεται δυσμενώς το δικαίωμα το οποίο ο αιτητής 20 ισχυρίζεται ότι δικαιούταινααποκτήσει απότο Δημόσιο. Και μετην προσφυγή του επιδιώκει την αναθεώρησητης αποφάσεως για ναελεχθεί ηνομιμότητα της. Διαπιστώνω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις πουθέτει το άρθρο 146 για την άσκηση δικαστικού ελέγχου και κατ' ακολουθίαν 25 απορρίπτω την προδικαστική ένσταση. Η προστασία των υδατίνων πόρων της νήσου και η ισορροπημένη και ορθολογιστική χρήση τους αποτελεί θέμα υψίστης προτεραιότητας για το Δημόσιο. Ο Περί 30 Υδατοπρομήθειας (Ειδικά Μέτρα ) Νόμος του 1964 έχει ως πρωταρχικό στόχο την καθιέρωση ειδικού καθεστώτος για τη χρήσητων υδατίνων πόρων σε "ελεγχόμενες περιο χές" όπως είναι ηπεριοχή στην οποία ευρίσκεται τοκτήμα του αιτητή. Όπως διακηρύσσεται στο προοίμιο του Ν.32/ 35 64 βασικός σκοπός του νόμου είναι ησυντήρηση καιπρο στασία των υδάτινων πόρωνσε περιοχές στιςοποίες " υφίσταται ή πιθανόν να παρατηρηθεί σοβαρά ανε πάρκεια υδατοπρομήθειας". Συσχετισμός των προνοιών του Ν.32/64 με εκείνες του Περί ΦρεάτωνΝόμου Κεφ. 351 40 (Βλ.Τροποποιητικούς Νόμους Ν.47/61, Ν.19/62 και Ν.88/ 84) αποκαλύπτει ότι απώτερος στόχος του νομοθέτη με τη θέσπιση της νομοθεσίας του 1964 ήταν η επιβολή πρόσθε136 5 των περιορισμών στην παραχώρηση άδειας σε ιδιώτες για την ανόρυξη φρεάτων σε ελεγχόμενες περιοχές όπου το πρόβλημα των υδατίνων πόρων παρουσιάζεται ιδιαίτερα οξύ. Στις ελεγχόμενες περιοχές παραχώρηση άδειας για ανόρυξη φρέατος συναρτάται με τους διαθέσιμους υδάτι νους πόρους στην ευρύτερη περιοχή -την ελεγχόμενηπε ριοχή -καθώς και το πρόγραμμα για την χρησιμοποίηση τους. 10 Στην προκειμένη περίπτωση ηαπόρριψη του αιτήματος για παραχώρηση αδείας σχετίζεται άμεσα με το επίπεδο και την χρήση των υδάτινων πόρων στην ελεγχόμενη πε ριοχή όπως καταφαίνεται από τις θέσεις του Τμήματος αναπτύξεως Υδάτων που έχουν υιοθετηθεί απότον Έπαρ15 χο και γνωστοποιηθεί στον αιτητή. Ο τόπος στον οποίο επιζητείται η ανόρυξη φρέατος βρίσκεται σε μικρή από σταση (400 περίπου πόδια) από κυβερνητική γεώτρηση που χρησιμοποιείται στα πλαίσια του μεγάλου αρδευτι κού έργου Πάφου η απόδοση της οποίας υπάρχει κίνδυ20 νος να επηρεασθεί δυσμενώς από νέα διάτρηση στην πε ριοχή.Δεν έχει προσκομισθεί κανένα στοιχείο ήμαρτυρία η οποία να θέτει σε αμφιβολία τις διαπιστώσεις αυτές ή που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι ηΔιοίκηση άσκησε τηδιακριτική της ευχέρεια με αλλότρια κίνητρα. 25 Καταλήγω ότι η λήψη της επίδικης αποφάσεως ήταν λογικά εφικτή μέσα στα πλαίσια της διακριτικής ευχέ ρειας της Διοικήσεως και όντως αιτιολογημένη. Η προ σφυγή απορρίπτεται. Η επίδικη απόφαση επικυρώνεται 30 στο σύνολο της σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 146.4(a) του Συντάγματος. Δεν εκδίδεται διαταγή για τα έξοδα. 35 Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίς έξοδα. 137