clr/1989/1989_3_1338.pdf

(1989)30Μαΐου, 19S9 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στή:] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΚΩΣΤΑΣ Χ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ, Αινπές. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ. Καθ' ων ηαίτΐ]θΐ). (ΣιηΈκόικαζόμητς Υποθέσεις Αρ. 7SQ/S

1. 66/
2. 71/S7) Ακύρωση Διοικητικής Πράξεως — Εια\·εξέταση θέματος από Διοίκηση — Αρχές ποχ' διέποιη' επανιξέταση. Ακύρωση Διοικιπικής Πράξεως — Επα\?ζέταση θέματος από Διοίκηση — Προάγω)!) Δημοσίων Υπαν^ή/.ων— Λόγος ακνριίχτεωςαοριστία των πρακτικών, έ\τκα της οποίας το Διχαστι)ριο δεν μπορούσε w οιαπιστίϊχτΗ τησιηϋεση της ΕπιτροπήςΔημόσιας Υπηρεσίας — Δεν πρόκει­ ται γιαπαράβαση ονσιώδονς τύπον— Υποχρεωτική ηεξ νπαρχήςεπα\ΐξέταση χ(ορίς προδέσμει>σηαπό οποιοδιιποτε μέρος τηςακι'ρωθείσας απόφασης. Ακύριοση Διοικψικής Πράξεως — Επαχτξέταση θέματος από Διοίκηση — Προαγωγή Δημοσίων Υπαλ}.ή?Μ)ν— Λόγος ακυρώσεως αοριστία των πρακτικών. έ\τκα της οποίας το δικαστήριο δεν μπορούισε να διαπι­ στώσει τη σιηϋεση της Επιτροπής Δημοσίας Υπηρεσίας — Αλ).αγή εν τω μεταξύ στη σι'ηϋεω] της Επιτροπιίς — Κακώς η Επιτροπή συ\'εδρίασε μόνο μ£ταμέλη,πον ήτανκαι μέληκατά τοχρόνο λήψης τηςεπί­ δικης απόφασΐ)ς — Ηαξιολό)^^ τηςσυχ^πειξης τωνυποψηφίων από την ΕΔ.Υ. δεν αποτε)Μ στοιχείο τον φακέ),ον, πον μπορεί να ληφθεί νπόχΐη) κατά την επαχΐξέταση. αλλ' απλώς στοιχείο κρίσεακ;, πον εξαφανίξεται μαζί με τηνακνζχοση. 1338 5 \() 15 20 3 Α.ΑΛ. Μακρίδηςκ.ά. ν.Διμιοκρατίας Στις23 Απριλίου, 19S2.ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας πλήρωσε οκτώθέσειςκαι διόρισε ταοκτώ ενδιαφερόμενα μέρη στην Προσφυγή Αρ. 780/86 στηθέσητουΑνώτερουΛειτουργούΔημόσιας Διοίκησης. 5 10 15 20 ΤοΑνώτατο Δικαστήριο ακύρωσε τις εν λόγω προαγωγές "γιαένα καιμοναδικόλόγο,συγκεκριμένα,τηνασάφειαήαμφιβολίαωςπροςπι σύνθεση της Ε.Δ.Υ.κατάτηνημέραλήψηςτηςαπόφασης στις23.4.82". Η έρευνα πουέγινε μετάτην ακυρωτικήαπόφαση,κατέδειξε ότι η αβεβαιότητα που προέκυψε ως προς τη σύνθεσητης Επιτροπής στις 23.4.82,οφειλόταν σελάθοςπουέγινεστηνετοιμασία τωνπρακτικών. Στο μεταξύ,στο χρονικό διάστημαπου μεσολάβησε μεταξύ23.4.82 καιτηςέκδοσης τηςαπόφασηςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου στις30.4.86, άλλαξε ησύνθεσητης Ε.Δ.Υ.με την αντικατάστασηδύοαπόταπέντε μέλητηςΕπιτροπής. Ο ΒοηθόςΓενικός Εισαγγελέαςγνωμάτευσε ότιολόγος ακυρώσεως σ\ΓΥΐστά παράλειψη τήρησης ουσιώδους τύπου και συμβούλευσε την ΕΑΥ., "(α)να επιληφθεί του θέματος εκ νέον με τριμελήσύνθεση,αποτε­ λούμενη από τα τρία από τα πέντε μέλητης Επιτροπής που είχανπάρειτηνπρώτηojxoqαση.και 25 (β)ναεπαναλάβειτηναπόφασητης23.4.82, στηριζόμενη σταδεδο­ μένα του χρόνου εκείνου χωρίς \"έααξιολόγηση των υποψη­ φίων". 30 ΗΕ.Λ.Υ. ακολούθησε τησυμβουλή. Ταδεδομέναεκείναπεριελάμβαναν, εκτός απόταυπηρεσιακάστοι­ χεία,καιτιςεντυπώσεις πουσυναποκόμισανταμέληαπότιςπροσωπι­ κέςσυνεντεύξεις των υποΛίιηφίων. 35 Το Ανώτατο Δικαστήριο, ακυρώνοντας τις επίδικες προαγωγές, απεφάσισε: 40 "(α)Ηδιαπίστωσητουκ.Λουκαΐδη ότιηαπόφασηακυρώθηκελόγω παράλειψηςτήρησηςουσιώδους τύπουείναιεσφαλμένη. Επειδή υπήρχεαμφιβολίαωςπροςτη σύνεσητουσώματος πουέλαβε τηναπόφαση,ηαπόφασηακυρώθηκεστοσύνολοτης,βάσειτων 1339 Μακρίδηςκ.ά, ν.Δημοκρατίας

(1989)διατάξεων του Αρθρου 146.4 του Συντάγματος, καθιστώντας επιτακτική (

1. i)τηνεξαφάνισητηςπράξηςπουείχε ακυρωθείκαιτων απο­ τελεσμάτων της,και 5 (
2. ii)την επανεξέταση του θέματος χωρίς καμιάαναφορά ή προδέσμευση από την προηγούμενη απόφαση του αρμοδίου διοικητικού οργάνου. 10 (β) Τοπλαίσιο των εξουσιών της ΕΑΥ. στο στάδιοτηςεπανεξέτα­ σης, σε σιη-άρτηση με τα στοιχεία τα οποία μπορεί νόμιμα να λάβει υπόψπ] της εξετάστηκαν απότην Ολομέλεια στην υπόθεση Republic v. Safirides, όπου αναφέρεται ότι "With the annulment of thefirstdecision, not only the decision itself but the reasons founding it wereswept aside". (γ) Η αξιολόγηση των υποψηφίων από τιιν Επιτροπή, είτε στο πλαίσιο της συνέ\τευξης ή σε οποιοδήποτε άλλο σημείο, δεν αποτελεί μέρος του πραγματικούκαθεστώτος που λαμβάνεται υπόψη στην επανεξέταση, αλλά μέρος της κρίσης της Επιτροπής,ηοποία εξαφανίζεταιμετηνακύρωση. (δ) Το άρθρο 125 του Συ\τάγματοςκαιο ΠερίΔημοσίας Υπηρεσίας Νόμος, 1967 (Ν.33/67) ορίζοιτνότι διορισμοί καιπροαγωγές στη Δημόσια Υπηρεσία διε\ΐργούνται απότην Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας. Η ΕΔ.Υ. είναι συλλογικό όργανο το οποίοαπαρτί­ ζεται ατό το σύνολο των μελών της,εκτός όπου σχητρέχει αποχρών λόγος, που να δικαιολογεί τη μη συμμετοχή ή εξαίρεση οποιουδήποτε απόταμέλητης. Ενεργώντας υπότοκράτοςνομικήςπλάνης ως προς τησύνθεση του σώματος, μόνο τρίααπότα πέντε μέλη της Επιτροπής συμμετείχαν στη λήι|ιη της επίδικης απόφασης.Οι λόγοι γιατουςοποίοτιςδενεπελήφθητηςεπανεξέ­ τασης ηΟλομέλεια της Επιτροπήςήταννομικά εσφαλμένοι". 15 20 25 30 35 Η επίδικη απόφαση ακυρώνεται. Αναφερόμενες υποθέσεις: MarkidesandOthers v.Republic(19S6) 3 C.LR. 1699, Pieris v.Republic

(1983)3 C.LR. 1054, 1340 40 3ΑΛΛ. Μακρίδης κ.ά.ν. Δημοκρατίας Tomans v.Republic

(1983)3C.LR.1292, Gavav.Republic

(1984)3C.LR.1391, 5 Republicv. SaTirides

(1985)3C.LR. 163, Paschalis v. Republic

(1988)3C.LR.1897, Hartsv.Republic

(1989)3C.LR.147, 10 Mytides v.Republic

(1988)3C.LR. 737, Vivardi v.TheVinesProducts Council

(1969)3C.LR.4S6, 15 Republicv. Chrisiodoulides andOthers (I9SS)3C.LR.

1. Προσφυγές. 20 25 30 Προσφυγές εναντίοντου διορισμού,μετάαπό επανεξέταση, των ενδιαφερομένων μερών στη θέση του Ανωτάτου Λειτουργού Δημόσιας Διοίκησης μετάτην ακυρωτικήαπόφα­ ση (Προσφ. Αρ. 315/82κ.ά.)εναντίον του διορισμού τους για τυπικούς και ουσιαστικούς λόγους, λόγω παράλειψης της Ε.Δ.Υ. να προβεί σε ουσιαστική επανεξέταση της πλήρωσης των εν λόγω θέσεων, κακής ή πλημμελούς σύλ'θεσης της Επιτροπήςκατάτηνεπανεξέτασηκαι κατάχρησηςήυπέρβασης εξουσίας πουπροκύπτει απότοδιορισμό δύο μη προσοντού­ χων υπού,ηιφίωντωνΑ. ΦυσεντξίδηκαιΚ.Τριανταφυλλίδη. Κ.Λοΐζου,γιατονΑιτητήστην780/
2. Αιμ. Λεμονάρης. γιατονΑιτητήστην66/
3. Λ. Μαρκίδης, γιατον Αιτητή στην71/
4. 35 Ν. Χαραλάμπους,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ'ων ηαίτηση. 40 Α. Ξενοφώντος,γιατα ΕνδιαφερόμεναΜέρηαρ.2,3,4 &7(Δ. Αβραάμ,Ξ.Λαζάρου,Λ.Χρυσοχός&Α.Φυσεντζίδης,αντί­ στοιχα). 1341 Μακρίδη;κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)Μ. Σπανού -Αναστασίου, γιατο ΕνδιαφερόμενοΜέροςαρ.6 (Χρ.Ταλιαδώρο). Χο. Τριανταφυλλίδης, γιατο Ενδιαφεοόιιενο Μέροςαρ.8. 5 Καμιά εμφάνιση,για ταΕνδιαφερόμεναΜέρηαρ. 1& 5 (Α. Γεωργίου, Μ.Αντωνίου,αντίστοιχα).. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Χωρίς λεπτομερή αναφορά στην προϊστορία της απόφασης που προσβάλλεται με τις τρεις συνεκδικαζόμενες προσφυγές,θα είναι δύσκολο να προσδιοριστούν επακριβώς τα επίδικα θέματα και ακόμαδυσκολότερο, να γίνει κατανοητότο απο­ τέλεσμα στο οποίο καταλήγουμε. Γι' αυτό θα ξεκινήσουμε από την αρχή. Στις 23 Απριλίου 19S2, η Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας πλήρωσε οκτώ θέσεις καιδιόρισε ταοκτώ ενδιαφερόμενα μέρη στην ΠροσφυγήΑρ. 7S0/S6στηθέσητουΑνώτερου Λειτουργού Δημόσιας Διοίκησης. Η απόφαση εί/ε προσβληθεί με τις Προσφυγές Αρ. 315/82, 325/82,330/82,334/82 και 338/82 στις οποίες ζητήθηκε η ακύρωση των διορισμών για τυπικούς και ουσιαστικούς ?χ>γους. ΟΈντιμο;Δικαστήςκ.Δ.Δημητριάδης,ο οποίος επελήφθη των προσφυγών ακύρωσε την απόφασητης 23/4/82{Markides and Others v.Republic

(1986)3C.L.R. 1699) για ένακαιμοναδικό λόγο. συγκεκριμένα,την ασάφεια ή αμφι­ βολία ως προςτησύνθεση τηςΕ.Δ.Υ. κατάτηνημέραλήψηςτης απόφασης στις 23.4.82.Ταπρακτικάδενκατεδείκνυανμεβεβαι­ ότητακατάπόσοκαιταπέντεμέλητης ΕΔ.Υ. πουσυμμετείχαν στην αξιολόγηση των υποψηφίων μετείχαν και στη λήψη της τελικής απόφασης.ΤοΔικαστήριο,αφού επεσήμανετο καθήκον τωνσυλλογικών οργάνωννατηρούνακριβήπρακτικάπροςεξα­ σφάλιση τηςχρηστής διοίκησης,κατέληξε:i: 10 15 20 25 30 ln thepresent casetheminutes of theCommission should have 35 described correctly the members of the Commission who had attendedandwerepresent attherelevant meetingandwhat they had decided. In the absence of any such record, I cannot speculate myself as to what had taken place and. therefore, I treat theway in which such minutes werekept as defective and 40 as beingcontrary to therules of proper administration." 1342 3 Α.ΛΛ. Μακρίδηςκ.ά. ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. Το Δικαστήριο δεν ασχολήθηκε με καμιάάλλη πτυχήτηςυπό­ θεσης ούτε εξέτασε τους ισχυρισμούς τωναιτητώνγιαπλημμε­ λή άσκησητης διακριτικήςεξουσίας τηςΕ.Δ.Υ. 5 10 15 20 Ηέρευναη οποίαέγινεαπό την Ε.Δ.Υ.μετάτηνακυρωτική απόφασηαπεκάλυψεότιηαβεβαιότηταπουπροέκυψεωςπρος την σύνθεση της Επιτροπής στις 23/4/82,οφειλόταν σε λάθος που έγινε στην ετοιμασία των πρακτικών. Ενώ μετείχαν στη λήψητης απόφασηςκαιταπέντε μέλη της Επιτροπής,το γεγονός αυτό δεν φαινότανκαθαρά στα πρακτικά, τουναντίον, το πρακτικό που είχε παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, έδειχνε την Επιτροπή με αλλοιωμένη σύνθεση. Μετά τη διαπίστωση αυτή ζητήθηκεη γνωμάτευση της Γενικής Εισαγγελίας ως προς τον τρόποκαιτοπλαίσιο επανεξέτασηςτηςαπόφασηςηοποίαείχε ακυρωθεί.Στομεταξύ,στο χρονικό διάστημαπου μεσολάβησε μεταξύ 23/4/S2 και της έκδοσης της απόφασηςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 30/4/86, άλλαξε ησύνθεση της Ε.Δ.Υ. μετην αντικατάσταση δύο από τα πέντε μέλη της Επιτροπής. Η γνώμητης Γενικής Εισαγγελίαςζητήθηκειδιαίτερα,αναφορικά με δύο σημεία

(1)Ποια έπρεπε να ήταν η σύνθεση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας κατάτην επανεξέτασηκαι, 25 30 35 40

(2)το πλαίσιο της επανεξέτασης. Για τη Γενική Εισαγγελία γνωμάτευσε ο κ. Λ. Λουκάΐδης, Βοηθός Γενικός Εισαγγελέας. Με τις δύο γνωματεύσεις του10/10/86και 4/11/86 -ο κ. Λουκάιδης. αφού έκαμε τηδιαπίστωση ότι η απόφαση της 23/4/82 ακυρώθηκε από το Δικαστήριο για παράλειψη τήρησης ουσιώδους τύπου, συμ­ βούλευσε τηνΕ.Δ.Υ. (α) να επιληφθεί του θέματος εκ νέου με τριμελή σύνθεση, αποτελούμενη από τα τρία από τα πέντε μέλη της Επιτροπής πουείχανπάρειτηνπρώτηαπόφαση,και, (β) να επαναλάβει την απόφασητης 23/4/82. στηριζόμενη στα δεδομένα του χρόνου εκείνου χωρίς νέα αξιολόγηση τωνυποψηφίων. Τα δεδομένα εκείνα περιελάμβαναν, εκτός απόταυπηρεσιακά 1343 Πικής,Δ. Μακρίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)στοιχεία καιτις εντυπώσεις πουσυναποκόμισανταμέλη από τιςπροσωπικέςσυνε\αεύξειςτωνυποψηφίων(βλέπεΑπόφαση 23/4/82, Παράρτημα 3ο στην αγόρευση του κ. Κ.Ταλαρίδη, δικηγόρου του Ε/Μ/ Κ. Τριανταφυλλίδη στην Υπόθεση 780/86). Καθοδηγούμενη από τηγνωμάτευση του Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα καικατευθυνόμενηαπό αυτή,ηΕ.Δ.Υ με τριμελή σύνθεση,αφούμερίμνησε γιατηδιόρθωσητουπρακτικούτης 23/4/82,επανεξέτασε την πλήρωση των θέσεων και επαναβεβαίωσε ταπορίσματασταοποίαείχεκαταλήξειστις23/4/

1. Το συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι, αφού επανεξέτασε τα στοιχεία που είχε ενώπιον της η Επιτροπή στις 23/4/82 κατέληξε στην ίδια απόφασητην οποίακατακολουθίαν επα­ ναβεβαίωσε. Το αντικείμενο καιτων τρκόν προσφυγών είναι ηεγκυρό­ τητα της νέας απόφασης της Επιτροπής που λήφθηκε στις 10/11/
2. Όπως έχει αναφερθεί,στην Προσφυγή 780/86 προ­ σβάλλεται οδιορισμός καιτωνοκτώ ενδιαφερόμενων μερών. ενώ στις άλλες δύοο διορισμός μερικών από αυτά,συγκεκρι­ μένα, στην Προσφυγή 66/87 έξι ενδιαφερόμενα μέρη (Α. Γεωργίου, Μ. Αντωνίου, Α. Φυσεντζίδης, Ξ. Λαζάρου, Χρ, ΤαλιαδώροςκαιΚ.Τριανταφυλλίδης,Δ.Αβραάμ,Ξ. Λαζάρου καιΛ.Χρυσοχός). 5 10 15 20 25 Οιλόγοιγιατουςοποίουςεπιδιώκεταιη ακύρωσητηςαπό­ φασης μπορείνασυνοψιστούν ωςεξής:(α) Παράλειψη ουσιαστικής επανεξέτασης της πλήρωσης των οκτώκενών θέσεων μετάτηνακύρωσητηςαπόφα­ σης της23/4/
3. (β) Κακή ή πλημμελής σύνθεση της Επιτροπής κατά την επανεξέταση. 30 35 (γ) Κατάχρησηήυπέρβασηεξουσίαςπουπροκύπτειαπότο διορισμό δυο μη προσοντούχων υποψηφίων,δηλαδή τωνΑ. Φυσεντζίδη καιΚ. Τριανταφυλλίδη. (δ) Πλημμελής άσκηση της διακριτικής ευχέρειας της Ε.Δ.Υ.πουπηγάζειαπότηνπαραγνώρισητηςυπέρτε1344 40 3 AAA. Μακρίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Πικής, Δ. ρηςαξίαςτωναιτητώνσεσύγκρισημετουςενδιαφερο­ μένουςκαι 5 (ε) παράλειψη πλήρωσης δύο κενών θέσεων πρόσθετα προςτιςοκτώ,πουσυνιστούσεκατάχρησηεξουσίας. 10 Τοτελευταίο θέμαδεθαμαςαπασχολήσει δεδομένου ότικατά το χρόνο τηςεπανεξέτασης τοαίτημαγια τηνπλήρωσητων πρόσθετων δύοθέσεων είχεαποσυρθείκαιεπομένως οιμόνες κενέςθέσειςήτανοιοκτώπουπληρώθηκαν. 15 20 25 Τοπρώτοθέμαπουπρέπεικατά λογικήακολουθία να εξε­ τάσουμε είναιοισυνέπειες τηςδικαστικήςακύρωσης τηςαπό­ φασηςτης23/4/
4. Τοαναντιλεκτο συμπέρασμα είναιότι ακυρώθηκε η απόφαση στο σύνολοτηςχωρίςκαμιάεπιφύλαξη.Ηδιαπίστωσητουκ. Λουκάΐδη ότι η απόφαση ακυρώθηκελόγωπαράλειψηςτήρη­ σης ουσιώδους τύπου,είναι εσφαλμένη. Επειδήυπήρχεαμφι­ βολίαωςπροςτησύνθεση τουσώματοςπουέλαβετηναπόφαση.η απόφαση ακυρώθηκεστοσύνολοτης, βάσειτων διατάξε­ ωντουάρθρου146.4(a)τουΣυντάγματος, καθιστώντας επιτα­ κτική (ι) τηνεξαφάνισητης πράξηςπου είχε ακυρωθεί καιτων αποτελεσμάτων της και (ιι) την επανεξέταση του θέματος χωρίς καμιάαναφορά ή προδέσμευση από την προηγούμενη απόφαση του αρμοδίουδιοικητικούοργάνου. 30 35 40 Μεεπιστολήτης ΕΔ.Υ. προςόλα ταενδιαφερόμενα μέρη, γνωστοποιήθηκε η ακύρωσητηςαπόφασηςκαιεξαφανίστηκαν τααποτελέσματα της μετην επαναφοράτων ενδιαφερομένων στην προγενέστερη τους θέση. Παρέλειψε όμως ηΕ.Δ.Υ. να επανεξετάσει εξυπαρχήςτηνπλήρωσητωνοκτώκενών θέσεων, όπως επέβαλλαν οι αρχές του διοικητικού δικαίου. Καμιά πτυχήτηςαπόφασηςτηςΕ.Δ.Υ.της23/4/82 δενείχε αποφασι­ στείμετρόποδεσμευτικό απότοΔικαστήριο,ούτεοποιαδήπο­ τε πτυχή τηςαπόφασης αποτέλεσε δεδικασμένο. Κάτω από ποιεςπροϋποθέσειςαπόφασηακυρωτικούδικαστηρίουμπορεί να δημιουργήσει δεδικασμένο,εξετάστηκε καιαναλύθηκεστην υπόθεσηPierisv.Republic.

(1983)3C.L.R.1054. Βλέπεεπίσης 1345 Πικής,Δ. Μακρίδηςκ,ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)τις υποθέσεις Tornaris v.Republic

(1983)3 C.L.R. 1292, και Gava v. Republic (19S4) 3 C.L.R. 1391. To πλαίσιο των εξου­ σιών της Ε.Δ.Υ.στο στάδιοτης επανεξέτασης,σεσυνάρτηση με τα στοιχεία τα οποία μπορεί νόμιμα να λάβει υπόψη της, εξε­ τάστηκαν από την Ολομέλεια στην υπόθεση Republic ν. Safirides

(1985)3 C.L.R. 163.Το πιο κάτωαπόσπασμαπροσ­ διορίζει τακαθήκοντατης Επιτροπήςστο στάδιοτης επανεξέ­ τασης: 5 "With the annulment of thefirstdecision, not only the decision 10 itself but the reasons founding it were swept aside. This is necessarily the result of a decision of a Court of competent jurisdiction annulling an administrative act.Where a decision is declared wholly invalid under Article 146.4(b), the decision, as well as the premises upon which it is based, disappear. 15 Thereupon theadministration comes underadutyto restore the status quo ante and examine thematter afresh by reference to the factual and legal background prevailing prior to the decision. Every authority is under a duty, in accordance with Article 146.5 toheed andgiveeffect to the decision by erasing 20 every aspect of the impugned act". Στην ίδιααπόφασηυποδεικνύεταιότιταγεγονότα πουλαμ­ βάνομαι υπόψηστο στάδιοτηςεπανεξέτασης είναιταγεγονό­ τα που συνθέτουν τα στοιχεία των υποψηφίων όπως περιέχονται στους φακέλους τους. Η αξιολόγηση των υποψηφίωναπό την Επιτροπή, είτε στο πλαίσιο της συνέντευξης ήσεοποιοδή­ ποτε άλλο σημείο, δεν αποτελεί μέρος του πραγματικούκαθε­ στώτος που λαμβάνεταιυπόψη στην επανεξέταση,αλλά μέρος της κρίσης της Επιτροπήςηοποίαεξαφανίζεταιμετην ακύρωση. Την ίδια θέση επαναβεβαίωσεη Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στην πρόσφατη απόφαση της στην υπόθεση CostasPaschalis v.Republic

(1988)3C.L.R. 1897. .Ηίδιαπρο­ σέγγιση υιοθετείται από την Ολομέλεια και στην υπόθεση Haris v. Republic

(1989)3C.L.R. 147. Προκύπτει αβίασταότι ηΕΛΎ. παρέλειψε να επαλ-εξετάσει την πλήρωση των οκτώ κενών θέσεων με βάσητο πραγματικό καθεστώς, και υπερέβη και καταχράστηκετις εξουσίες τηςεπαναβεβαιώνσ\πας την ακυρωθείσαπράξη. Στηνπραγματικότητα παρέλειψε να ασκήσει εκ νέουτηδιακριτικήτης εξουσία καινα αποφασίσει πρωτογενώς το επίδικοθέμα, δηλαδήτηνκαταλλη1346 25 30 35 40 3 Α.Α.Δ. Μακρίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Πιχής,Δ. λότητα των υποψηφίων για διορισμό. Καθοδηγούμενη ομολογουμένως η ΕΔ.Υ. απότηγνωμάτευσητηςΓενικής Εισαγγελίας, άσκησετις εξουσίες τηςδέσμια,ενώείχευποχρέωση ναπροβεί στιςεπιλογές τηςχα>ρίςκαμιάπροδέσμευση. 5 10 15 20 25 30 Ηαπόφασηόμως της Επιτροπήςείναιπλημμελής και υποκείμε\η σε ακύρωση για ένα ακόμη σημαντικότερο λόγο που αφορά τησύνθεση της.Τοάρθρο 125 του Συντάγματοςκαιο Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμος, 1967 (Ν.33/67) ορίζουν ότι διορισμοί και προαγωγές στη δημόσια Υπηρεσία διενεργού­ μαι ατό την ΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας. ΗΕ.Δ.Υ.είναι συλλογικό όργανο το οποίο απαρτίζεται απότο σύνολο των μελών τηςεκτόςόπουσυντρέχει αποχρώνλόγος πουναδικαι­ ολογείτη μη συμμετοχή ή εξαίρεσηοποιουδήποτεαπόταμέλη της. Ενεργώντας υπό το κράτος νομικής πλά\ης ως προς τη σύνθεση του σώματος, μόνο τρία από τα πέντε μέλη της Επιτροπή; συμμετείχαν στη λήψητης επίδικης απόφασης. Οι λόγοι για τους οποίους δεν επελήφθη της επανεξέτασης η Ολομέλεια της Επιτροπής ήταν νομικά εσφαλμένοι, τόσο ως θέμα αρχής αλλά και με βάση τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αλλαγές στη σύνθεση της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας δεδικαιολογούναλλοίωση τηςσύνθεσης τουσώμα­ τος κατά την επανεξέταση απόφασης που έχει ακυρωθεί. Το θέμααυτόαποφασίστηκε κατά τρόπο καθοριστικό στηναπόφάσητηςΟλομέλειας GeorghiosMytides v.Republic

(1988)3 C.L.R.737. Βλέπεεπίσης CostasPaschalis v.Republic, ανω­ τέρω. Διαφορετικήείναιηπερίπτωσηόπουηπεραιτέρωσυμμετοχή μέλους διοικητικού οργάνου διακόπτεται γιααποχρώντα λόγο.Σεεκείλη τηνπερίπτωσηείναιεπιτρεπτόγιαταυπόλοι­ πα μέλη του συλλογικού σώματος να συνεχίσουν καιναολο­ κληρώσουν τοέργοτουςΒλέπεVivardiv. TheVinesProducts Council

(1969)3C.LR.486,489-491. 35 40 Καταλήγουμε ότι - (α)η σύνθεση της Επιτροπήςήταν κακή και (β) παρέλειψε να εξετάσει το θέμα εξυπαρχής, όπως η Ε.Δ.Υ.είχευποχρέωση.Τοαναπόφευκτοσυμπέρασμαείναιότι η επίδικη απόφασηπρέπει να ακυρωθεί. Λαμβάνοντας όμως υπόψητοιστορικότηςπλήρωσηςτωνοκτώθέσεωνκαιότιεπιλαμβανόμεθατουθέματοςπρωτόδικα,θεωρώαναγκαίοναεξε­ τάσωκαιτουςάλλους ουσιαστικούς λόγους γιατουςοποίους 1347 Γίικής,Δ. Μακρίδηςκ,ά.ν.Διμιοκρατίας

(1989)επιδιώκεταιη ακύρωσητηςεπίδικης απόφασης. Τα προσόντα των ενδιαφεοόιιενων αεοών Α. Στ. Φυσεντί;ίδηκαιΚ. Τριανταφυλλίδη: 5 Το σχέδιο υπηρεσίας απαιτεί πανεπιστημιακό δίπλωμαή ισοδύναμο τίτλο σεκατάλληλο θέμα (Διοίκηση Προσωπικού, Δημόσια Διοίκηση, Διοίκηση. Επιχειρήσεων, Νομικά, Οικονομικές, Κοινωνικές ή Πολιτικές Επιστήμες κ.λ.π., η μέλος ανεγνωρισμένου σώματος επαγγελματιών λογιστών), 10 επιπλέον,οκταετήδιοικητικήπείρα,κατάπροτίμησηστοδημό­ σιο τομέα.ΟΚ.Τριανταφυλλίδης είχετηναπαιτούμενη πείρα στον ιδιωτικότομέακαιδίπλωμαπανεπιστημίου.Τοθέμαπου εγείρεται είναι αντο δίπλωματου (Β.Α) που,όπως διευκρινί­ ζει σημ£ίωση στον προσωπικό του φάκελοήταν"Languageon 15 Political Science" αποτελούσε δίπλωμασεκατάλληλο θέμα. Η απάντησηείναιότι,ενόψειτηςαπόφασηςτηςπλειοψηφίαςτης Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Republic of Cyprus v. Charalambos Christodoulides and Others

(1988)3C.L.R.1910,ήτανλογικάεφικτόγιατηνΕ.Δ.Υ. 20 να καταλήξει στα πλαίσια των ερμηνευτικών τηςαρμοδιοτή­ των ότι το δίπλωμα του ήτανμεταξύ εκείνων πουπροβλεπό­ ταναπότοσχέδιο.(ΤογεγονόςότιστηνΈφεσηΑναθεωρητικής Δικαιοδοσίας Αρ. 773είχα καταλήξει σεδιαφορετικάσυμπε­ ράσματακαιείχαδιαφωνήσειμετηνπλειοψηφία,δεμειώνειτη 25 δεσμευτικότητα της απόφασης της πλειοψηφίας). Συνεπώς ήτανλογικάδυνατόγιατηνΕπιτροπήνακαταλήξειστοσυμπέ­ ρασμα ότιο ενδιαφερόμενος Τριανταφυλλίδης είχε τα απαι­ τούμενα προσόνταγιαδιορισμό. 30 Το ενδιαφερόμενο μέρος Α. Φυσεντζίδης δενέχειπανεπι­ στημιακό δίπλωμα ήτίτλο. Οιδιεκδικήσεις του για διορισμό βασίστηκανστησημείωση τουσχεδίου υπηρεσίαςπουπροβλέ­ πει διαζευκτικά προσόνταγιαδιορισμό, συγκεκριμένα,δεκαε­ τή τουλάχιστο διοικητική πείρα στο Γενικό Διοικητικό 35 Προσωπικό/Τμήμα Προσωπικού, Υπηρεσία Δημόσιας Διοίκησης καιΠροσωπικού: "Δια την πλήρωση τωνκενών θέσεων αιοποίαιυφίστανται κατά τηνημερομηνίαν εγκρίσεως των παρόντων σχεδίων υπηρεσίας,δύνανταινα ληφθούν υπόψιν καιυποψήφιοιοι οποίοιδενκατέχουνταειςτο

(1)(α) απαιτούμεναπροσόντα 1348 40 3 Α.Α.Δ. Μακρίδηςκ.ά.ν.Δημοκρατίας Πικής,Α. αλλ'έχουν δεκαετή τουλάχιστον όιοικητικήν πείραν εις Γενικόν Διοικητικόν Προσωπικόν /Τμήμα Προσοχπικού / Υπηρεσίαν Δημοσίας Διοίκησης καιΠροσωπικού,περιλαμ­ βανομένης επαρκώς και ευδόκιμου υπηρεσίας επί θεμάτων διοικήσεο)ςπροσ(οπικού/οργανώσε(υς/διαρθρ(όσεως". Έχοντας υπόψητιινπείρατουστους διάφορουςτομείς της Υπηρεσίας που εξειδικεύονται στον προσωπικό του φάκελο, ήτανεύλογο για την Επιτροπήνακαταλήξει στο συμπέρασμα ότι είχετηναπαιτούμενη πείρακαιεπομένως καλύπτεταιcoro τηδιαζευκτικήπρόνοιατουσχεδίου υπηρεσίας. Παραμένει να αποφασίσουμε κατά πόσο συνεκτιμιοντας τηναξία, προσό\τακαιαρχαιότητα των υποψηφίου,η εκλογή των ενδιαφερόμενων ήτανεύλογη. Η απάντησηείναικαταφα­ τική. Ηεπίδοση των επτάενδιαφερόμενων μερών που ήταν στη Δημόσια Υπηρεσία, δηλαδή ο Α. Γεωργίου, οΔ.Αβραάμ,ο Ξ. Λαζάρου,οΛ. Χρυσοχός.ο Μ.Αντωνίου, οΧρ. Ταλιαδώρος και ο Α. Φυσεντζίδης (σειρά με την οποία αναφέρο\ται οι ενδιαφερόμενοι στην προσφυγή 780/86)όπως προκύπτειαπό τις εμπιστευτικές εκθέσεις, ήταν"Εξαίρετη". Μετην εξαίρεση της βαθμολογίας του Λ. Χρυσοχούγια το έτος 1979 πουβαθ­ μολογήθηκε "Λίαν Καλός"η γενική βαθμολογία τωνενδιαφε­ ρόμενων μερών γιαόλα ταέτηκαιγιατον κ. Χουσοχόγιατα υπόλοιπα έτη.ήτανομοιόμορφα "Εξαίρετη"."Εξαίρετη"ήταν επίσης και η γενική εικόνα των υπηρεσιών των αιτητών Μ. Ζοπίτηκαι Κ. Μακρίδη.Η εικόναγιατοναιτητή Α.Πολυβίου. άπίοςδιαφαίνεταιαπότιςεμπιστευτικές εκθέσεις, ήταν 'υποδε­ έστερηαπόεκείνητωνενδιαφερόμενων μερών. Συνεκτιμισντας το σύνολοTOJV υπηρεσιακών στοιχείων των υποψηφίωνμετα­ ξύ των οποίων ηΕ.Δ.Υ.είχεναεπιλέξει,και μεκριτήρια την αξία.προσόντακαι αρχαιότητα,ηεπιλογή όλων τωνενδιαφε­ ρόμενοι μερών ήταν λογικά εφικτή. Επίσης λογικά εφικτή ήτανκαι ηεπιλογή τουκ.Τριανταφυλλίδη. Επομένως,ανδεν επρόκειτο για την πλημμελή σι'ηθεσητης Επιτροπής και την παράλειψη της Ε.Δ.Υ. να επανεξετάσει το θέμα μέσα στα σωστάπλαίσια,όπο^ςέχειενωρίτερα διαπιστωθεί,δεθα υπήρ­ χε βάσιμος λόγος για παρέμβαση στην πράξη διορισμού των ενδιαφερομένων. 1349 Πικής,Λ. Μακρίδη; κ.α.ν.Δηιιοκρατίας

(1989)Οιπροσφυγέςεπιτυγχάνουν καιη επίδικηαπόφασηακυρώ­ νεταιστοσύνολοτηςβάσειτωνδιατάξειοντουάρθρου146.4(β) του Συντάγματος. //επίδικηαπόφασηακνρίόνεται. 1350 5