3 ΑΛΛ. 31Μαΐου. 19S9 [ΠΑΙΙΑΛΟΠΟΥΛΟΣ. Λ/στή;] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΚΟΨΥΤΟΣ ΠΑΠΑΓΗΩΡΠΟΥΚΑΙ ΛΛΛΟΙ. Αιτητές. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ. Καθ' an- ηαίτηση. (Υ.τοϋώας Αυ. 696/SS. 719/SS, 720/SS) Φνοική Αικαιοσί'ΧΊ] — Απόλυση μίλονς Αοτινομικήζ Δννάμπος για h'rsi)vz<\<Ίοαίοι· σινγέικηΎο:<αό το Υ.τονργικό Σνηβονλιοκατ'ε,τίκληαητονΑρθρον54 τονδιατάγματος, και τον Π?οίΣνντάζπον Χόμον, Kt<{. Ml — Προτούλψ(ΙΗϊ η(.croq-aoi)οι <UTOV\7FZτλη<)θ({ορφηκαν ότι μ.τοροίναν να ν.το{'>άλονν ταοαστάοαζ — An- ιπήοζ!'παικ'ιβαοη τ<ι>νκανόνων τη; Φνσικής Αικαιοσννης. Αιτιολογία διοικητικής πράξεως — Ανατλΐ)ρ<:>νιται από τα στον/βία τον (fay.i'v.ov της ν.τόθεσης. Αστννομνκή Αήχαιη— Ατόλνσημελώνγια '/.όγονζδημόσιονσνμ<{έιχητοζ •κατ' επίκληση τον Αρθρον 54 τον Σνντάγματος και τον ΙΙερι Σν\τά=εων\όμον. Κεφ.ΜΙ. άρθρα6και 7—Παρά,τονοότι ιμαό/,νοηδενotΎκηοίνε πειθαρχικό. αλλά διοικητικό μέτρο — Ο τερματισμός των νπΐ)ρισιών ενός ν,ταλλήλονμπορεί ναείναι πειθαρχικό, αλλά μπο ρεί ναrival και διοικητικό μέτρο — Το τελενταίο επιβάλλεται α\ΐξάρτητα ιχπό υπαιτιότητα τον νπα'Ο.ήλον.όχι ως τιμωρία. αλ?.άωζ ενέρ γεια. .τον απφλέπει στην εξνπ7]ρέτηση τον δημοσίου σνμφέρολτοζ. Αιτιολογία διοικητικής τοάςεως — Αοριστία — Ατόλνση μελών Αστννομικής Αήημης fk'tam τον Αρθρον 54 τον Σνπάγματοζ και τον Πνοί ΧνΛΊάζΐω\·.\όμον. Κεφ.311,άρθρα 6και 7— Ειίκ/.ησί]δημοσί- 1351 ΓΙαπαγεωργίου χ.ά.ν.Δημοκρατία;
(1989)ου σνμφέζκητος; —-Παράτονο αιηηητων ότι ηήτοια τον "δημοσίου συμφέροντος" είναι ασαφτ'ις και αόριστη — Υπό τις περιστάσεις δεν ευσταθεί, γιατί οι αιτοιΗτες είχαν υπόψη τονς τη θέση της διοικήσεως σχετικά με το ζι'ιΠψύ τονς. Τις 10.7.S7διαπράχθηκεστηΛεμεσόσητγερόςφ-'ηος. Κατάττ[\'διερεύνησητης ιττοθέσεοκ; συνελήφθηUKύποπτος κάποιοςΓιαννάκηςΈλλιινα Στο τρεςκιλόγιοτοντελευταίουβρέθηκανσημεΐίίχτεις σ/ετικάμεδιυροδοκίεςτοιν τρκόνUITOV\T(OVστιςπιοπύλΐι>Αιτήσεις AXIWOOYUC Οι αιτούντες τέθηκαναμέσως σε διαθεσιμότητα. Εν τέλει όμω; δεν διατυπίόϋηκαν πειθαρχικέ;καττιγορίες εναντίον τον;, γιατί ηαλήθεια του περιεχομένου των σημειώσεων του ημερολογίου του Έλληνα Λεν μπορούσε νααποδειχθεί. Τις 26.3.SSοι αιτούντες ειδοποοίθηκανότι το Υπουργικό Συμβούλιο προτίθεται να εξετάσει θέμαδημοσίου συμφέροντος κατάπόσονπρέπει ή όχι να τερματιστούν οι υπηρεσίες των. Οι αιτούντες κλήθηκαν εάν ήθελαν,να ιαοβάλουν γραπτές παραστάσεις. Το Υπουργικό Συμβούλιο εξέτασε τοθέμα. Τοσυμπέρασματουήταν ότι υπό τις περιστάσεις είχε δημιουργηθεί σοβαρό πρόβλημα όσον α<(θράτηνεμπιστοσύνη τουκοινούέναντιτηςΑστυνομίας και μίαπρο βληματική υπηρεσιακή κατάστασηγια την Λστι-νομική Λύναμη.πράγ ματα που επιβάλλουν τον τερματισμό των υπηρεσιών των αιτούντων χάρη του υπηρεσιακού συμ([έρο\πος της Αστυνομίας και του δημόσιου σπιφέοολτος μεβάσητις πρόνοιες του Αρθρου 54 τουΣυντάγματος και των Άρθρων 6(στ)και 7του Κεφ. .ill. Ως αποτέλεσμα καταχωρήθηκαν οι πιο πάνο Αιτήσεις Ακυρώσεως. Οι νομικές αρχές που εξέτασε και ανάλυσε τοΔικαστήριο και πουοδή γησανστηναπόρριψητωνπιοπάνωΑιτήσεων Λκΐ'ρώσεως μετηνεφαρ μογή τους στα γεγονότα της υπόθεσης (ατής μαίνονται στα πιοπάνοι περιληπτικά σημειώματα. Οι αιτήσεις ακνρα'ισεως απορρί πτομαι χωρίςδιατανή για έζοδα. Avaqzaoutwz νποθέσεις: Chrisiodoulidcs mid Othersv.Republic (19S4) 3 C.LR. 1297. 1352 2 3 Λ.Α.Δ. Παπαγποηγίον χ.ά.ν. Δημοκθ«τίκ; Vassiliou v.Republic (19S2) 3 C.L.R. 220. Pciridcs v.Republic (19S3) 3C.L.R. 216. 5 Kammios v.Republic (19S2)3 C.L.R. 239. Michael v.Republic
(1972)3C.L.R. 206. Προσφυγές. 10 Προσφυγές εναντίον της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου να τερματίσει τιςυπηρεσίες TCOVαιτητών από την Αστυνομική Δύναμη. 15 Λ. Πονγιουοοζ. για τον Αιτητήστην υπόθεση αρ.696/8S. Γ. Στνλιανίδης για Ε. Ευστάθιου και Παύλου, για τους Αιτητές στις υποθέσεις αρ. 719/SSκαι720/SS. 20 25 Δ;· XaociAcauiovz. Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας. για τους Καθ"α>νη αίτηση. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ. Δ.: Ανάγνα>σε την ακόλουθηαπόφαση. Στις 10/7/S7 διεπράχθηστυγερός φόνος στη Λεμεσό.Ο Πανικός Μιχαήλ καιταόύοανήλικα παιδιά τουηύραν τοθάνατο από έκρηξη βόμβας-παγίδας πουείχε τοποθετηθεί στο αυτοκίνητο τοις. Η είδησησυγκλό\ησε όλητην Κύπροκαι.ως ήτοφυσικό,η Αστυνομία επελήφθη ερευνών για τηδιαλεύκανση τουαποτρό παιου εγκλήματος. 30 35 40 Κατά τη διερεύνηση τη; υπόθεσης η Αστυνομία συνέλαβε κάποιο Πατάκη Έλληνα σανύποπτο. Κατά την εξέταση της υπόθεσης ενα-ντίοντουΈλληνα,βρέθηκανστηνκατοχήτουημε ρολόγιαμεχειρόγραφεςκαταχωρήσειςτουπουπεριείχανσωρεία περιπτώσεοη'. κατάτονισχυρισμό του.που οιτρεις αιτητέςεις τις προσφΐ7έ; αυτές πουσυΛΈκδικάζολται. τον επισκέφθησαν και μεα\τάλλαγμα υποσχέσεις τους να τον βοηθήσουν σε σχέση με τηνεξεταζομέ\η ήκαι ά/λες υποθέσεις που εξετάζο\το εναλτίον τουγιακατάχρησηκαικλοπή,εδέχοντο δωροδοκίες άλλοτεεις/ρήμακαι άλλοτε ειςείδος. Οι τοεις αιτητέςήσαν μέλη της Αοτυχομιχής Δύναμης Κύπρου 1353 Παπαδόπουλο;,Δ. ΙΙαπαγίωργίονκ.ά.ν.Δημοκρατία;
(1989)μετουςβαθμούς,(α)ΝεόφυτοςΠαπαγεα>ργίου. ΑστυνόμοςΑ'. (β) Αρεστής Χοίραλάμπους. Ανυϊτερος Υπαοτυλόμος. (γ) Γεοχιγιος Σκοινλής. Ασχίας. Με την ανακάλΐ'ψη του ημερολογίου του* Έλληνα, η Αστυνομία επελήφθηερευνών εναχτίοντων πιοπάνωμελώντης Δύναμης της για όιαπίστίοση αδικημάτων δοχκ>ληψίας ΐ]/και δωροδοκίας ήκαι ά/λων ποινικών αδικημάτων \γ/χα πειθαρχι κώνπαραπκομάτων. Ωςπρώτοβή|ιαοιαιτητέςετέθησανσεδια θεσιμότητα με ειδοποίηση του Αστυνομικού Διευθυντού Λεμεσού,ημερομηνίας 15/7/SS.Τοαποτέλεσματηςέρευναςαυτής ήτο ότι δεν μπορούσε να αποδοθεί οποιαδήποτε ποινική ήπει θαρχικήευθύ\ηχωρίς ναγίνονται δεκτοί σαναληθείς ισχυρισμοί πουπεριείχο\το στο ημερολόγιο του Έλληνα. Πρέπει ναεπιση μάνω εδώ ότι ο Έλληνας σε κάποιο(ττάδιοδιέψευσετους ισχυ ρισμούς πουπεριείχο\ΤΌσταημερολόγια του.ότανανακρινόμενος απότοαρμόδιοαστυνομικό τμήμαγι"αυτήτηνυπόθεσηείπε τα ακόλουθα: "'Λυτοί οι ά\<)ρωποι δεν έχοη* ιδέα.τους αδική σατεκι' εκείνους καιταπαιδιάτους". Μετά το αποτέλεσμα της έρευνας, και συγκεκριμένα στις 27/2/SS, οι ααητές ειδοποιήθησαν πως ταδιατάγματα διαθεσι μότητας τους έπαψαν να ισχύουν. Όταν όμως παρουσιάσθη καν για ανάληψη καθηκόλτων. ο Αστυνομικός Διευθυλτής της Λεμεσού τους πληροφόρησε πως δεν υπήρχανοδηγίες να τους ανατεθούνκαθήκοντα. Στις26/3/SSο ΓενικόςΔιει*Ητ\τήςτουΥποητ/είου Εσιοτερικών ειδοποίησε τους αιτητές πως είχε ζητιιθεί από το Υπουργικό Συμβούλιο να εξετάσει θέμα τερματισμού των υπηρεσιών τους. σανδιοικητικό μέτρο χάριντου υπηρεσιακούκαι δημοσίου συμφέρο\τος.γιατί η παραμονήτουςστην ΛστυνοιιικήΔύναμηδηιαΓ ουργούσε σοβαρό πρόβλημα όσον ο.((ορά τη\ ειαΐ(ττοσύνη του κοινού ένα\πιτης Αστυνομίας και γενικάδημιουργούσε προβλη ματική υπηρεσιακή κατάσταση για την Λστι^νομική Δύναμη Κύπρου. Τους ζητούσε δεναυποβάλουν οποιεσδήποτε γραπτές απόψεις τους ή/και στοιχεία για να εξεταστούν από το Υπουργικό Συμβούλιο. καθ()σον τοδιοικητικό μέτρο πουεπρό κειτο ναληφθεί εναντίον τουςήτο δυσμενές. Οι αιτητές απέρριψαν κάθε ισχυρισμό περί εξυπηρέτησης τον δημοσίου συμφέροντος μετηναπόλυσητουςκαιυπέβαλαν 1354 3 Λ.Λ.Δ. Παπανπυογίουκ.ά. v. Δημοκρατία; Παπαδόπουλος. Δ. και διάφορα στοιχεία και επιχειρήματα που να υποστηρίζουν τις θέσεις τους. Ο Υπουργός Εσωτερικών υπέβαλε πρόταση στο Υπουργικό Συμβούλιο στις 14/5/88 με όλες τις σχετικές λεπτομέρειες καιστοιχεία της υπόθεσης. Στις 30/6/8Sτο Υπουργικό Συμβούλιο μεαπόφασητουτερ μάτισε τις υπηρεσίες των τριών αιτητών απότις 30/6; την ίδια ημερομηνία, χάριν του υπηρεσιακού συμφέροντος της Αστυνομίας και χάριν του δημόσιοι1 συμφέροντος με βάση τις πρόνοιες του άρθρου54 του Συντάγματος και των άρθρων 6 και 7του Περί Συντάξειον Νόμου.Κεφ. 31!. Το σχετικό από σπασμα της απόφασηςέχει ως εξής: "...όημιοινιγήθηκε υπότιςπεριστάσεις σοβ>αρόπρόβλημαόσον αφοράτηνεμπισπχτύνητουκοινούέναντιτηςΑστυνομίας και μιαπροβληματικήυπηρεσιακήκατάστασηγιατην Αστυνομική Δύναμηπουεπιβάλλει τον τερματισμό TOJVυπηρεσιών των εν λόγιο μελών της Αστι*\υμικής Δύναμης χάριν του υπηρεσια κούσυμφέροντος τηςΑστΐ!\'ομίας καιτουδημόσιοι' συμφέρο\ποςμεβάσητιςπρόνοιες τουάρθρου54τουΣυντάγματοςκαι τωνάρθρων6(στ)και7τουΠερί ΣιντάξεωνΝόμου.Κεφ.311. Γι αυτότοΣυμβούλιοαποφάσισενατερματίσει τις υπηρεσίες Tim*ενλόγω μελυΆ'ατότις30/6/19S8." Με την απόφασητου το Υπουργικό απεφάσισε όπως καταβλΐ]0ούν και στους τρεις αιτητές πλήρη συνταξιοδοτικά ωφελή ματα.Ο Γενικό;Διευθυντής τουΥπουργείου Εσωτερικών μεεπι στολήτου ημερομηνίας 5/7/8S.ειδοποίησε τους αιτητές για την απόφασητου Υπουργικού Συμβουλίου. Ηπροσφηη-'ή αυτήστρέφεται ενα\τίον της πιο πάνωαπόφα σης του Υπουργικού Συμβουλίου,ημερομηνίας30/6/SS. Είναι ηεισή-ζησητων δικηγόρων των αιτητώνπως. (α) Η επίδικη απόφαση λήφθηκε κατά παράβασητου Περί Σΐίντάξεων Νόμου. Κεφ. 311 και κατά παράβαση του άρθρου 54 του Συντάγματος και της Περί Αστυνομίας Νομοθεσίας. (β) Η επίδικηαπόφασηστηνουσίαδενεξυπηρετεί τοδημόσιο συμφέρο χάριν τοί'οποίου λήφθηκε. 1355 Παπαδόπουλος,Δ. Παπαγεωργίον κ.ά.ν.Λημοκρατία;
(1989)(γ) Οικαθ'ωνηαίτησηε\ηργησανκαθ'υπέρβασητωνακραί ωνορίωνκαι/ήκατάχρησητηςδιακριτικήςτουςεξουσίας και/ή ιιαπόφασηλήφθηκεαπόαναρμόδιοόργανο. (δ) Η επίδικηαπόφαση παραβιάζειτασυ\ταγματικά κατο χυρωμένα δικαιώματατων αιτητών και ειδικότερα το δικαίωματους γιαεργασία. (ε) Η επίδικηπράξηστερείται έγκυρης και επαρκούς αιτιο λογίας και στηρίχθηκε σε λα%θασμέ\η και πεπλα\Τ|μέ\η αντίληψη και εκτίμηση των γεγονότων και νομικών αρχών. (στ)Με την προσβαλλόμενη απόφαση παραβιάστηκαν οι αρχές της φυσικήςΔικαιοσύνης καιεπεβλήθηκαντιμωρητικά μέτρα για τους αιτητές χωρίς να έχει δοθεί σ* αυτούςη ευκαιρίανααπολογιιθούν. Μερικές απότις ενστάσεις τωνδικηγόρων τωναιτητώνως προςτηνεγκυρότητατηςεπίδικηςαπόφασης, μπορούννααπα ντηθούν σΰλτομα. Ο ισχυρισμόςότι παραβιάστηκαν οι αρχές της ΦυσικήςΔικαιοσύνης χωρίς ναέχειδοθεί στους αιτητέςη ευκαιρίανααπολογηθούν,δεν μπορεί νασταθεί γιατί από μια απλή εξέταση του θέματος φαίνεται καθαρά πως οι αιτητές είχαν κάθεευκαιρίαναπροβάλουν τις θέσειςτους.να απολο γηθούνή ναυποστηρίζουν οτιδήποτε ήθελαν. Μπορώνα ανα φέρωενδεικτικάκαιμόνοτηνεπιστολήτου Γενικού Διευθυ\τή του Υπουργείου Εσωτερικών προςτους αιτητές.ημερομηνίας 26/4/88 με τη\' οποία, τους καλούσε να υποβάλοΐ'ν γραπτώς οποιαδήποτε στοιχεία θωρούσαν αναγκαίαγιανα εξετασθούν από το Υπουργικό Συμβούλιο προτού ληφθεί οποιαδήποτε απόφασηκαι οι αιτητές εξέθεσαν τις απόψειςτουςγραπτώς. Αλληεισήγησηείναιπωςη επίδικηπράξη στερείται έγκυρης και επαρκούςαιτιολογίας. Ηεπίδικηαπόφασηέχειωςακολούθως: "Το Συμβούλιο μελέτησεόλα τα στοιχεία τα οποίατέθηκαν ενώπιοντουμεβάσητηλ'ίδιαπρόταση,περιλαιιβανομένίυνκαι τωνεπιστολών τωνενλόγωμελώντηςΑστυνομικήςΔύναμης που επισυνάπτο\ται στην Πρότασηκαικατέληξε στο συιυτέ1356 3 Α.Α.Λ. Παπαγεωργίου κ.ά.ν.Αημοκρατίας Παπαδόπουλος, Δ. ρασμαότι λόγω τουγεγονότος και μόνον τωνκαταχωρήσεων στο ημερολόγιο του εκ Λεμεσού ΠατάκηΈλληνα OLοποίες αφορούνταενλόγω μέλητηςΑστυνομικής Δύναμης(χωρίςνα γίνονται δεκτοί σαναλιείς οι σχετικοί ισχυρισμοί ήνααπο δίδεταιοποιαδήποτευπαιτιότητασταίδιαμέλη)δημιουργήθη κε υπό τις περιστάσεις σοβαρό πρόβλημα όσον αφορά την εμπιστοσύνη του κοινού έναντι της Αστυνομίας και μιαπρο βληματικήυπηρεσιακήκατάστασηγιατηνΑστυνομική δύναμη που επιβάλλει τον τερματισμό των υπηρεσιών των εν λόγω μελών τηςΑστυνομικής Δύναμηςχάριντουυπηρεσιακούσυμ φέροντος της Αστυνομίας και του δημόσιου συμφέροντος με βάσητις πρόνοιες του άρθρου 54 του Συντάγματοςκαι TOW άρθρων 6(στ) και 7τουΠερί Συ\τάξεωνΝόμου.Κεφ.311. Γι' αυτό το Συμβούλιο αποφάσισε να τερματίσει τις υπηρεσίες τωνενλόγιο μελών απότις30/6/1988. __Το Συμβούλιο επίσης αποφάσισε,σύμφωνα με το άρθρο 7τουΠερί ΣυντάξεωνΝόμου.Κεφ.311.όπωςκαταβληθούν στα εν λόγω πρόσωπα πλήρη συνταξιοδοτικά ωφελήματα νοουμένου ότι το.ύψος-τους δεν θαυπερβαίνει το ποσό που θα εόικαιούντο αν αφυπηρετούσανγια λόγους υγείας, σύμφωνα με το άρθρο 6(ε) του ιδίουΝόμου.'' Πιστεύω ότι ηαιτιολογία,όπως περιγράφεταιπιο πάνω,ήτο αρκετά εκτενής και επαρκήςκαιπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία που δίνουν στο δικαστήριο την ευχέρεια στο να ελέγξει τη νομι μότητα της διοικητικής πράξης. Είναι όμως και νομολογιακά θεμελιωμένο πωςκαιανακόμηδεναπαριθμούνται όλοιοι λόγοι που οδήγησαν σε μια απόφαση, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να πάρουν όλα τα. στοιχεία του φακέλου που έχει λάβει υπόψητου τοαρμόδιοόργανοκατάτηλήψητηςεπίδικηςαπόφαση:;. (Βλέπε Christodoulides and Others v.Republic(19S4) 3 C.LR. 1297, Vassiliou v.The Republic
(1982)3C.L.R.220,228.229,Petrides v.The Republic(19S3)3C.L.R.216.220.). Οι άλλοι ισχυρισμοί των αιτητών είναι αλληλένδετοι και αλληλοεξαρτώμενοι γιατίυποστηρίζουν πως ηεπίδικηαπόφα σηελήφθηκατάπαράβασητουάρθρου54 τουΣυντάγματοςκαι κατά παράβασητου Περί Συντάξεων Νόμου.Κεφ. 311 και της περί Αστυνομίας Νομοθεσίας. Είναι δε περαιτέρω ισχυρισμός των ότι ηεπίδικηαπόφασηείναι πειθαρχικό μέτρο ή αποτελεί πειθαρχική ποινή και όχι διοικητικό μέτρο και ως εκ τούτου, 1357 Παπαδόπουλος.Λ. Παπαγϊωργίου κ.ά.ν.Λημοκρατίας
(1989)λήφθηκε καθ' υπέρβαση εξουσίας από αναρμόδιο όργανο. Νομίζω ότι οι λόγοι αυτοί λόγω τηςα/Ληλοεξάρτησης τους πρέπει νααπαντηθούν μαζί. Ως προς τοκατά πόσο ήτοαρμόδιο όργανο το Υπουργικό Σΐίμβούλιονατερματίσει τις υπηρεσίες τους.μπορώνααναφερ θώ στην Christodoulides, ταγεγονότα τηςοποίαςπροσομοιά ζουνπολύπερισσότερο στηνπαρούσα υποθεσιι παρά η υπόθεση Kazamia v.Republic
(1982)3C.L.R.
- στην οποία βασίσθησανοιδικηγόροι τωναιτητιόν. Ηυπόθεση Kazamiaπρέπει να διαχωρισθείγιατί εκεί επρόκειτοπερί δημοσίουυπ<:ί/.λήλου ενώ στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται περί μελών της Αστυνομικής Δύναμης. Στην υποθεσιι Α\τώνιος Μιχαήλ ν. Αημοκρατίαζ{1912} 3Α.Α.Δ.
- αναφέρεται το εξής: (Σεπρόχειρημετάφραση) "Το Δικαστήριο έχει τηγνιόμη πως οι ορισμοί 'δημόσιος λειτουργός' και'δημόσια υπηρεσία',όπως αναφέρονται στο άρθρο 122 είναι πολύ καθαροί στην προκειμένη περίπτωση και καθόσον οι δυνάμεις ασφαλείας της Δημοκρατίαςδεν συμπεριλαμβάνονται.σιαστι*νομικοί δεν υπόκεινται εις πει θαρχικόε).εγχο απότηνΕπιτροπήΔημόσιος Υπηρεσίας<τύμqxovaμετοάρθρο 125καιοΊΛ-εχίζοι^νναυπόκεινταιστηνπει θαρχίατης Αστυνομίας." Έχειπροβληθεί επίσηςο ισχυρισμός πωςησυνταξιοδότηση των αιτηκόν δεναποτελεί διοικητικό μέτρο αλλάπειθαρχικό. Δεν συμφωνώ μετηνεισήγηση τωνδικηγόρων το>ναιτητιόν. Ο τερματισμός τιον υπηοεσκον ενός υπαλλήλου μπορεί να αποτελεί είτεδιοικητικό μέτρο ή/καιπειθαρχικό. Σαν διοικη τικό μέτρο μπορεί ναεπιβληθεί ανεξάρτητααπότην υπαιτιό τητατουυπαλλήλου.Τοδιοικητικόμέτρο τηςπρόωρηςσυντα ξιοδότησης ενός υπαλλήλου μπορεί ναεπιβληθεί όχισαντιμω ρία αλλά σαν μια ενέργεια της διοίκησης πο\!αποβλέπει στην εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος. ' Ή απόλυση δημοσίου υπαλλήλου μπορεί να γίνει νόμι μα σανδιοικητικόμέτρογια τηθεραπεία μιαςπροβληματι κής υπηρεσιακής κατάστασηςπουδημιουργεί η παραμονή του απολυομένου υπαλλήλουστηθέσητουχωρίς να εξετά ζεται οποιαδήποτε υπαιτιότητα αυτούκαι συνεπώς άσχετα μετέτοιαυπαιτιότητα εφόσοντομέτροαυτόεπιβάλλεταισε 1358 3 Λ.Λ.Α. Παπαγί'ωργίουκ·«. ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος. Α. τέτοιες περιπτώσεις χάριν του γενικότερου υπηρεσιακού συμφέροντος (βλ. Πορίσματα Νομολογίας Συμβουλίου Επικρατείας 1929-1959 σελ.
- 16S). ΕπίσηςΕκτουλόγου ότι ταπερί ωνπρόκειταιδιοικητικάμέτραδεν αποτελούσι πειθαρχικός ποινάς έπεται εξ άλλου ότι η απαλ λαγήαπότηςπειθαρχικήςδκόξεωςof ωρισμένας πράξειςδεν κωλύει τηνεπιβολήτουδιοικητικούμέτρουεξαφορμήςαυτών των πράξεων και γενικιότερον ότι η λήψις του διοικητικού μέτρουδενεπηρεάζεταιεκτηςπαραλλήλουεπιβολήςπειθαρχι κήςποινήςήτηςαπ(ί/.λαγήςαπόταύτης.(Πορίσματααν. 16SV Επίσης υΣτασινόπουλος στοσύγγραμματου"Το δικαίωμα της Υπερασπίσεις ενιόπιον τιον Διοικητικών Αρχών 1974". αναφέρειστις σελίδες 132και 133: "Ηπειθαρχικήποινήεπιβάλλεται πάντοτεκαιανεξαιρέ τως.κατόπινδιασώσεως τηςυπαιτιότητας τουπμϋ>ρουμένου. Η πράξις διά την οποίαν επιβάλλεται η πειθαρχική ποινή, απαραιτήτωςπρέπει να συνιστά πειθαρχικό αδίκη μα.ισχύει δεκαι ενταύθααπολύτως τοαξίωμα nulla poena sinecrimine. Αντιθέτως τοδυσμενές διοικητικόν μέτρον δενλαμβάνε ται πάντοτε ένεκασυμπεριφοράς τουυπαλλήλου, συνιστώσης αδίκημα. Δεν είναι βεβαίως δυνατόν να αποκλεισθή τελείως. α>ςαιτιολογία,συμπεριφοράτουυπαλλήλουπεριέ χουσα υπαιτιότητα.Η διαφοράόμωςείναιότι η υπαιτιότης αυτήδεν εξετιμήθη υπότοπρίσματου Έκ του λόγου ότι ταπερί ων πρόκειται μέτραδεν απο τελούσαν πειθαρχικόςποινάς. έπεται εξ άλλου ότι η απαλ λαγή από της πειθαρχικής διώξεως δι' ορισμένος πράξεις δεν κωλύει την επιβολήν του διοικητικού μέτρου εξ αφορ μήςτωναυτώνπράξεων: 449
(43)καιγενικώτερον ότι η λήψις τουδιοικητικού μέτρου δεν επηρεάζεται εκ της παραλλήλου επιβολής πειθαρχικής ποινήςή τηςποινήςήτηςαπα/Λαγήςαπόταύτης:1005
(33)"* Οι αρχές αυτές έχουν υιοθετηθεί πλήρως στην υπόθεση 1359 Παπαδόπουλος,Δ. Παπαγεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)Χριστοδονλίδης και Ά)1οι ν. Δημοκρατίας(19S4) 3 Α.Α.Δ. 1297. Ηυπόθεση εκείνηείναι όμοια με τις υπό εξέταση προ σφυγές. ΗΟλομέλεια τουΑνωτάτου Δικαστηρίου έκρινεπως η απόλυσητων αιτητώνστην υπόθεσηεκείνη ήτοέναδιοικητι κό μέτροκαιόχι πειθαρχικό. Σεπρόχειρημετάφραση. 5 "Κατά τη γνώμη μας (ταδιοικητικά μέτρα) όχι ταπει θαρχικά μέτρα,δεναποσκοπούσανστηντιμωρία τωναιτη τών αλλά μόνο στο νααπομακρυνθούναπότην υπηρεσία τηςΔημοκρατίαςπρόσωπαπουδενμπορούσαν γιαλόγους 10 δημοσίου συμφέροντος, να παραμείνουν στην υπηρεσία. Και γι' αυτό το λόγοοι υπηρεσίες μερικών απότους αιτητές είχαν τερματιστεί με την υπό εξέταση απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, παρόλον ότι είχαν συμπληρωθεί πειθαρχικά μέτρα εναντίον των χωρίς να έχει επιβληθεί 15 οποιαδήποτε τιμωρία τερματισμού των υπηρεσιών των ή αναγκαστικής συνταξιοδότησης σε ορισμένους άλλους. ξεκίνησαν πειθαρχικές διαδικασίες που δεν συνεπληρώθησανποτέ εξαιτίας τουτερματισμού των υπηρεσιιόν τ<υν. εν τωμεταξύ,απότο Υπουργικό Συμβούλιο." 20 Τογεγονός ότι οι αιτητές εκλήθησαν ναδιόσουν τις γνώμες τους προτού τους επιβληθεί το διοικητικό μέτρο γιατοοποίο τώρα παραπονούνται, δεν σημαίνει καθόλου πως η απόφαση τουΥπουργικού Συμβουλίου είναι πειθαρχικήςφύσεως. Καταλήγω πως, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία της υπόθεσης,η απόφασητουΥπουργικού Συμβουλίουδενήτοπει θαρχικήςφύσεως ιά,λάέναδιοικητικόμέτροπουαποσκοπούσε στην απομάκρυνση απότηνυπηρεσίαπροσώπων πουδεν μπορούσανναπαραμείνουνγιαλόγους δημοσίου συμφέροντος. 25 30 Έχει διατυπωθεί επίσης η απορίατων αιτητώνπωςεξυπη ρετείται το δημόσιο συμφέρο με την απομάκρυνση τους από την υπηρεσία και πως "δημόσιο συμφέρο" είναι πολύ γενικός 35 καιαόριστος όρος. Πιστεύωπωςδενείναι δικαιολογημένο το παράπονο των αιτητώνγιατίείχανπλήρηεπίγνωση τωνπερι στάσεων κάτω απότις οποίες οι υπηρεσίες τους τερματίσθησαν.Είχαν υπόψητους τηθέσητηςΔιοίκησης πως η παραμο νήτουςστιςτάξειςτηςΑστυνομίας δημιουργούσε σοβαρόπρό- 40 βλήμα όσον αφορά την εμπιστοσύνη του κοινού προς την Αστυνομία και πως δημιουργούσε μια προβληματικήυπηρε1360 3 Α.Α.Δ. Παπαγεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας Παπαδόπουλος,Δ. σιακή κατάστασηγια την Αστυνομική Δύναμη. Ασφαλώς και είχαν υπόψη τους γιατί όημιουργείτο το πρόβλημα και πως πλήττετο ηεμπιστοσύνη τουκοινού στην Αστυνομία. Παρόλο ότι είναι πλεονασμός απόμέρους μουναυποδείξω καιναεπι σημάνω τους λόγους αυτούς που ήσαν πολύ καλώς γνωστοί στους αιτητές. αναφέρω σε συντομία πως όταν ονόματα Αστυνόμωνκαιάλλων βαθμούχωντηςΑστυνομίας βρίσκονται σε ημερολόγια υπόπτωνγιαστυγερά εγκλήματακαιπως αυτοί οι υπηρέτες της Αστυνομίας εδέχοντο δωροδοκίες για να εξυ πηρετήσουν το έγκλημα, και όταν γίνουν αυτά ταπράγματα γνωστά στο βαθμό που έγιναν, τόσο στο κοινό όσο και στους συναδέλφους τους,ανεξάρτητααπότη διάψευση,νομίζω πως πλήττεται βάναυσα το καλό όνομα και το κύρος της Αστυνομίας και χωρίς αμφιβολίαδημιουργεί μιαπροβληματι κήυπηρεσιακήκατάσταση. Είναιπρος το δημόσιο συμφέρο η αποκατάσταση του καλού ονόματος της Αστυνομίας και η αποφυγήπροβληματικών υπηρεσιακών καταστάσεων. Με βάσητο άρθρο 54 του Συντάγματοςκαι τα άρθρα 6(στ) και7τουΠερί ΣυντάξεωνΝόμου.Κεφ.311.κατάτηγνώμημου, το Υπουργικό Συμβούλιο είχε εξουσία να προβεί στην συντα ξιοδότηση τωναιτητών.(ΒλέπεΧριστοδονλίδηςν.Δημοκρατίας (ανωτέρω)). Συμπερασματικά καταλήγω πως το Υπουργικό Συμβούλιο είχε κάθε νομική εξουσία να συνταξιοδοτήσει τους αιτητές οι οποίοι είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τις θέσεις τους προτού ληφθεί ηεπίδικηαπόφαση. Ηαπόφασηείναι αιτιολο γημένη σε βαθμό που να επιτρέπει το δικαστικό έλεγχο. Ο τερματισμός των υπηρεσιών των αιτητών έγινεγια τοδημό σιο συμφέρο και η απόφαση αυτή αποτελεί ένα διοικητικό μέτρο. Το Υπουργικό Συμβούλιο δεν ενήργησε καθ* υπέρβαση ή κατάχρηση των ορίων της διακριτικής του εξουσίας, και η απόφασητον λήφθηκε μέσα σε νομικά και λογικά πλαίσιακαι ήτο λογικά επιτρεπτή. Ως εκ τούτου, δεν δικαιολογεί καμιά παρέμβαση απότο Δικαστήριο. Για τους πιο πάνω λόγους, οι αιτήσεις απορρίπτονται χωρίς διάταγμαως προς ταέξοδα. Οι ττροσοτνγές απορρύιτονταιχωρίς έξοδα. 1361