3 ΑΛ.Λ. 31 Μαΐου, 1989 [ΠΙΚΗΣ.Δ/οτής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΓΚΥΠΡΙΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ(Π.Ο.Ε.Ν.) ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ, Αιτήτριες, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣΚΑΙ ΑΛΛΟΥ (ΑΡ.1), Καθ' ων η Αίτηση. (Υπόθεση Ap.9S3/S7) Παραλείψεις εν τη εννοία του Άρθρου 146.1 τον Συντάγματος — Παρα>£ΐψηαπάντησης σεαίτημα,που αφορά θέμαεκτός αρμοδιότητας τηςΔιοίκησης — Δεν μπορεί να προσβληθεί με προσφυγή. 5 Έννομο συμφέρον — Διορισμοί στη Δημόσια Εκπαιδευτική Υπηρεσία — Αιτητές, στερούμενοι προσόντων Σχεδίου Υπηρεσίας — Δεν έχουν έννομο συμφέρον ναπροσβάλλουν τέτοιους διορισμούς, έστω κι' αν οι διορισθέντες δεν είχαν οι ίδιοι ταεν λόγω προσόντα. Ιο Έννομο συμφέρον—Ανασκόπηση νομολογίας — Προϋποθέσεις προσφυ γής υπό τρίτου, επικαλουμένου αντιπροσωπευτική ιδιότητα — The Institute of Certified Public Accountants of Cyprus and Others v. TheRepublic
(1988)3 C.L.R. 2697. 15 Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή Ισότητας —*Σύνταγμα, Άρθρο 28 — Δεν υπάρχει ισότητα εν τη παρανομία. Εκτε&στή πράξη—Απόφαση λεστότητας. πολιτική της Διοίκησης—Στερείται εκτε- 20 Οι εκπαιδευτικές Αοχές, που αντιμετώπιζανκατά τον κρίσιμο χρόνο αδυναμία πληρώσεως κενών στη Στοιχειώδη Εκπαίδευσημε 1393 Π.Ο.ΕΝ.κ.ά.v.Δημοκρατίαςκ.ά.(Αρ.!)
(1989)προσοντούχα άτομα,αποφάσισαντηνπρόσληψη,μετάαπό ταχύρρυθμηεκπαίδευση,πτυχιούχωνΠανεπιστημίου. ΤοσχετικόΣχέδιοΥπηρεσίας προέβλεπεωςπροσόνδιορισμού στις επίδικες θέσεις πτυχίο της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου στον κλάδο δασκάλων. Επομένως ούτε οι εν τέλει με βάση την ανωτέρω απόφαση διορισθέντες απόφοιτοι Πανεπιστημίου (Ενδιαφερόμενα πρόσωπα)ούτεκαιοι Αιτήτριες, πουκατέχουνμενπτυχίοτηςΠ.Α.Κ., αλλάστονκλάδονηπιαγωγώνικανοποιούσαντοΣχέδιο Υπηρεσίας. 5 10 Μετηνπροσφυγήπροσβάλλονται: Α. Ηπαράλειψητωνκαθ'ωνηΑίτησηνααπαντήσουνσεαίτημα των αιτητριών και συγκεκριμένα σε διαμαρτυρία προς την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας για το διορισμό φιλολόγων στηθέση δασκάλωναντίνηπιαγωγώνκαισε αίτημαπρος τονΥπουργό Παιδείαςναασκήσει τηνεπιρροήτουγιατροπο ποίησητηςνομοθεσίας. Β. Αποφάσεις και γεγονότα, που οδήγησαν στο διορισμό των ενδιαφερομένων μερών ως δασκάλων στη Στοιχειώδη Εκπαίδευση. 15 20 Τηνπροσφυγήκατεχώρησαν: 25 Α. Η ΠαγκύπριοςΟργάνωση Ελληνίδων Νηπιαγωγών, ωςεκπρό σωποςτωνσυμφερόντων τωνμελώντηςκαι Β. Οκτώνηπιαγωγοί,μέλητης ενλόγω Οργάνωσης. 30 Το Δικαστήριο έκρινε ότι η θεραπεία Α ήταν αλληλένδετη με τη θεραπεία υπό Β. Δεν είχε ανεξάρτητο έρεισμα Επομένως δεν είναι δικάσιμη.Ενπάσηπεριπτώσει ηεκ μέρους τουΥπουργού παράλειψη απάντησηςδενυπόκειταισεπροσφυγή,γιατολόγο,πουπροκύπτειστο πρώτο,απόταπιοπάνωπεριληπτικάσημειώματα. Οινομικές αρχέςκαιλόγοι,πουοδήγησανστηναπόρριψητηςπρο σφυγήςαπότοΔικαστήριο,προκύπτουνεπαρκώςαπόταωςάνωπερι ληπτικάσημειώματα ΗΑίτηση Ακυρώσεωςαπορρίπτεταιχφρίς διαταγή γιαέξοδα. 1394 35 40 3AAA Π.Ο.Ε.Ν.κ.ά. ν.Δημοκρατίαςκ,ά. (Αρ.1) Αναφερόμενεςυποθέσεις: JusticePartyv.Republic
(1986)3 CLR. 187, 5 Papadopoulosv. MunicipalityofNicosia
(1986)3 CLR.2046, Kyriakidesv.Republic, 1 R.S.C.C 66, Xenophontosv.Republic,2R.S.CC. 89, 10 Pikisv.Republic
(1965)3 CLR.131, Papadopoulosv.Republic
(1965)3 CLR. 309, 15 Sevastidcsv. Republic
(1968)3 CLR. 309, YialousaSavingsBank Ltdv.Republic
(1977)3 CLR.25, Pitsillosv. CB.C
(1981)3 CLJi. 614, 20 PitsillosandOthersv. MunicipalityofNicosia
(1982)3CLR. 754, Chrysostomidesv. GreekCommunalChamber
(1964)CLR. 397, 25 Pitsillosv. CB.C
(1982)3 CLR. 208, The InstituteofCertifiedPublicAccountantsofCyprusv.Republic
(1988)3 CLR. 2697, 30 Papaioannou v.Republic
(1985)3 CLR. 1549, NicoiaouandAnotherv.Republic
(1984)3 CLR.400, Voyiazianosv.Republic
(1967)3 CLR.23p, 35 Ioannides v. Republic
(1973)3 CLR. 117, Karayianni andOthers v. EducationalService Committee
(1979)3 CLR. 371, 40 Mylonasv.Republic
(1982)3CLR. 880, 1395 I1.0.EJV. κ.ά.v. Δημοκρατίαςκ.ά.(Αρ.1)
(1989)Kampouris v.Republic
(1983)3 CLR. 1165, Skouridouv.RepubUc(19S4)3C.LR. 1081, Conclusionsfrom thejurisprudence of the GreekCouncil of State 1929-59, p. 158, 5 EteriaPuionAphroditiLtd v. Republic
(1988)3 CLR. 1555, Τταονσιάνης και Άλλοι v.Δημοκρατίας
(1989)3Α.Α.Δ. 1212. 10 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον του διορισμού ακαθόριστουαριθμού πτυχιούχωντηςφιλολογίαςκαιάλλωνεπιστημονικώνκλάδων για τηνπροσφορά υπηρεσιών στηδημοτικήεκπαίδευση πάνω σεέκτακτη βάση καιτηςάρνησηςή παράλειψης τωνκαθ'ωνη αίτηση,τηςΕ.Ε.Υ. καιτουΥπουργείου Παιδείαςγιαδιορισμό τωνοκτώ αιτητριών. 15 20 Α. Σ.Αγγελίδης, γιατις Αιτήτριες. Ρ. Πετρίδον, ΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ' ων η αίτηση. Γ. Στυλίανίδης, για το Ενδιαφερόμενο Μέρος Στέλλα Γεωργίου. Καμιά εμφάνιση για το Ενδιαφερόμενο Μέρος Μ. Πιτσιλίδου. Cur. adv. vult. ΠΙΚΗΣ, Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση. Η Παγκύπρια Οργάνωση Ελληνίδων Νηπιαγωγών (Π.Ο.Ε.Ν.), 35 οι πρώτεςαιτήτριες,ως εκπρόσωποςτων συμφερόντων των μελών της και οκτώ απόταμέλητης,οι δεύτερες αιτήτριες προσβάλλουν απόκοινούτοδιορισμό ακαθόριστου αριθμού πτυχιούχων της φιλολογίας και άλλων επιστημονικών κλά δωνγιατηνπροσφοράυπηρεσιών στη δημοτικήεκπαίδευση 40 πάνω σε έκτακτη βάση και την άρνηση ή παράλειψη των καθ'ων η αίτηση,της Ε.Ε.Υ.και του Υπουργείου Παιδείας, 1396 25 30 3ΑΛΛ. I1.0.EJV. κ.ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.(Αρ.1) Πικής,Δ. να διορίσει τις οκτώαιτήτριες. 5 10 15 20 25 30 35 40 Μετηνπρώτηθεραπείαεπιδιώκεται ηδιακήρυξητηςακυ ρότηταςτηςπαράλειψηςτωνκαθ'ωνηαίτησηνα απαντήσουν "στο αίτημαένσταση των αιτητριών ημερ. 12.10.87"με συνο δευτικό αίτημα την έκδοση διαταγής που να προστάζει τη Διοίκησηνα διενεργήσει ό,τιπαραλείφθηκε ναγίνει.Το αίτημα της 12/10/87, όπωςδιευκρινίσθηκε περιείχετο σε επιστολή του δικηγόρου των πρώτων αιτητριών (Π.Ο.Ε.Ν.) προς την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, με το οποίουποβαλλό ταν διαμαρτυρίαγιατους διορισμούς φιλολόγων αντί νηπια γωγών σε θέσεις δασκάλων στα σχολεία στοιχειώδους εκπαί δευσης. Στην επιστολή διατυπώνεταιηθέσηότι ηπαράλειψη της Ε.Ε.Υ. να διορίσει νηπιαγωγούς αποτελούσε παραβίαση του νόμουκαι τωνσχεδίωνυπηρεσίαςκαι κατάχρησηεξουσίας επειδή δεν είχαν επιλεγεί οι καλύτεροι. Επισημαίνεται στην επιστολήότι στηνπερίπτωσηπουδεθα αποκαθίστατοηνομι μότητα θαλαμβάνονταν δικαστικά μέτρα-πουτελικάλήφθη καν μετην έγερσητης προσφυγήςαυτής. Ηθεραπείααυτήείναι αλληλένδετη και αδιαχώριστη με τις θεραπείες 2 και 3 που έχουν ωςαντικείμενοτιςαποφάσειςκαιταγεγονόταπουοδή γησανστοδιορισμόπροσοντούχων φιλολόγων και άλλωνπτυ χιούχων ως αναπληρωτών δασκάλων στη στοιχειώδη εκπαί δευση. Συνεπώςηπρώτηθεραπείαδενέχειανεξάρτητοέρεισμα από τιςάλλεςδύο. Στην ουσία τα παράπονατων αιτητριών πουδιατυπώνο νται στην επιστολή της 12/10/87είναι μεταξύ των λόγων για τουςοποίους επιδιώκεται ηακύρωσητωνδιορισμών αριθμού πτυχιούχων της φιλολογίας και άλλων επιστημονικών κλά δων. Ηδιαμαρτυρίακαι οιλόγοιπου τησυνθέτουν είναισυνα φείς μετοδιάβηματηςΠ.Ο.Ε.Ν.πουέγινετην επόμενη μέρα, στις 13/10/87, προς τον Υπουργό Παιδείας. Μετουπόμνημα αυτόηΠ.Ο.Ε.Ν. ζητούσε απότονΥιςσυργόναασκήσει καιτη δικήτου επιρροήγια τηντροποποίησητης νομοθεσίας ώστενα καταστεί εφικτός και ο διορισμός νηπιαγωγών στη θέση δασκάλου στη δημοτική εκπαίδευση. Στην επιστολή της 13/10/87στονυπουργόΠαιδείαςεπισυνάπτεταιυπόμνηματης Π.Ο.Ε.Ν. στηΒουλήτωνΑντιπροσώπων μετο οποίοείχεζητηθεί η τροποποίηση των σχετικών διατάξεων της νομοθεσίας. Ούτε η παράλειψη του Υπουργείου να δώσει απάντηση στο υπόμνημα της 13/2/87 θαμπορούσε νααποτελέσει θέμαπρο1397 Πικής,Δ. II.O.ELN. χ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ,ά.(Αρ.1)
(1989)σφυγήςβάσειτουάρθρου146.2 τουΣυντάγματος. Παράλειψη της Διοίκησης να δώσει απάντησησε αιτήματατωνπολιτών παρέχει βάσει της νομολογίας (Βλέπεμεταξύ άλλων Justice Party v. Republic
(1986)3 C.L.R. 187, Papadopoulos v. MunicipalityofNicosia
(1986)3C.L.R.2046, Kyriakidesand 5 TheRepublic, 1 R.S.CC 66,Xenopbontos v. TheRepublic,! R.S.CC 89, Costas M.Pikis v.TheRepublic
(1965)3 CLR. 131; Papadopoulos v. TheRepublic
(1965)3 CLR.309; Sevastides v.Republic
(1968)3CL.R. 309; Yialousa Savings Bank Ltd v.Republic
(1977)3CLR. 25; Pitsillosv.CB.C 10
(1981)3CLR.614,PitsillosandOthers v.Municipality of Nicosia
(1982)3 CLR.754),δικαίωμα γιαπροσφυγή μόνο στηνπερίπτωσηπουτοθέμαστοοποίοκαλείταιηΔιοίκησηνα απαντήσειανάγεταιστησφαίρατωναρμοδιοτήτωντης. 15 Ηπρώτηθεραπείαδενείναιδικάσιμη. Στοβαθμόκαι έκτα ση που άπτεταιτωνθεμάτων που αποτελούν το αντικείμενο των θεραπειών2και 3συμπτίσσεται καιαποτελείαναπόσπα στομέρος εκείνωντωνπτυχώντηςπροσφυγής. 20 Οι άλλεςδύοθεραπείες δενπροσδιορίζουν επακριβώςτην απόφασηήτιςαποφάσειςπουπροσβάλλονται. Μετάτιςδιευ κρινίσεις πουδόθηκαν διεφάνη ότι στην ουσία ταεπίδικα θέματα συνιστούν σειρά αποφάσεων των εκπαιδευτικών Αρχών που τελικά οδήγησαν στοδιορισμό αριθμού άνεργων 25 φιλολόγων καιάλλων πτυχιούχων γιατην προσφοράυπηρε σιών στηδημοτική εκπαίδευση. Ευχερής κατανόηση των επίδικων θεμάτων επιβάλλει λεπτομερή αναφοράσ'όλοτοφάσματωνγεγονότων πουοδή- 30 γησαν στο διορισμό των δέκα ενδιαφερόμενων μερών,των οποίων ο διορισμός μετάαπόκάποιαταλάντευση εκ μέρους τωναιτητριών,έχεικαθοριστεί ωςτοαμφισβητούμενοθέμα. Μετά τη διαπίστωση ελλείψεωνσε διδακτικό προσωπικό 35 στηδημοτικήεκπαίδευση, αποφασίστηκεηπλήρωσητουκενού με τοδιορισμό ικανούαριθμούπροσοντούχων φιλολόγων οι οποίοι, μετά απόταχύρρυθμη εκπαίδευση,θααπασχολούντο ως αναπληρωτέςδάσκαλοιστη δημοτικήεκπαίδευση,πάνωσε προσωρινήβάση.Ηαπόφασηλήφθιτκεστις22/1/86.Αποφασίσθηκε 40 ησύστασητεχνικήςεπιτροπήςμεεντολήναμεριμνήσειγιατην επιλογή καιτηνταχύρρυθμη εκπαίδευσηάνεργων φιλολόγων. 1398 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 n.O.EJV.κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά.(Αρ.1) Πικής,Δ. Η εντολήδιευρύνθηκε σεμεταγενέστερο στάδιο καιτομέτρο επεκτάθηκεστην ταχύρρυθμηεκπαίδευση-μεστόχο τοδιορι σμόκαιάλλωνκατηγοριώνάνεργωνπτυχιούχωνγιατηναντι μετώπισητωναναγκώντηςστοιχειώδους εκπαίδευσηςσεεξειδικευμένους τομείς. Στις 30Ιουλίου 1986, μεκοινοποίηση στοντύπο, κλήθηκαν ναυποβάλουναιτήσεις ενδιαφερόμενοιπτυχιούχοιγιαταχύρ ρυθμηεκπαίδευσημεπροορισμότοδιορισμότουςωςαναπληρωτές δάσκαλοι. Απ' ότι μπορεί νασυμπεράνουμε από τα στοιχείαπουέχουνκατατεθείηδιαδικασίαγιατηνεκπαίδευση τωνυποψηφίωνολοκληρώθηκετοκαλοκαίριτου 1987,οπόταν μεσειράαποφάσεωντηςΕ.Ε.Υ. -αρχίζονταςαπό2/9/87-προ σλήφθηκε μεγάλοςαριθμόςπτυχιούχωνγιαπροσωρινήυπηρεσίαστηδημοτικήεκπαίδευση- μεταξύαυτώνήτανκαιταενδια φερόμεναμέρη. Οι καθ' ωνηαίτησηυπέβαλανότι οιαιτήτριες στερούνται έννομο συμφέρον ναπροσβάλουντουςδιορισμούς τωνενδιαφερομένων μερών.Τοσχέδιουπηρεσίαςαπσ/&είει τοδιορισμό άλλων στη θέση δασκάλου εκτός από απόφοιτους της Παιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου (Π.Α.Κ) στον κλάδο δασκάλων.Οιαιτήτριεςδεν είχαντοπροσόν αυτό-ήταν από φοιτεςτηςΠ.Α.Κ.στονκλάδονηπιαγωγών.Συνεπώςδενείχαν το απαιτούμενο συμφέρον ναπροσβάλουν το διορισμότων ενδιαφερομένων, ούτε η Οργάνωση τους, τα συμφέροντα της οποίας είναι αδιαχώριστααπότασυμφέροντα πουπαρέχειη νομοθεσία (περιλαμβανομένων καιτων σχεδίων υπηρεσίας) σταμέλητης. 30 35 40 Οι προϋποθέσεις για τη βάσιμη αμφισβήτηση διοικητικών πράξεωνή αποφάσεωναπόαντιπρόσωπο,σώμαή οργάνωση, εξετάστηκαναπότηνΟλομέλειατουΔικαστηρίου στηνυπόθε σηPitsillosv.CB.C
(1982)3C.L.R. 208. Στην ίδια απόφαση εξετάζεταιηφύσητουσυμφέροντοςπουνομιμοποιεί βάσειτου άρθρου146.2τουΣυντάγματοςτηνπροσφυγήστοΔικαστήριο. Τοσυμφέρον τουοποίουεπιδιώκεταιη προστασία, πρέπεινα είναι"ενεστώς"και"ναπροσβάλλεται ευθέως διάτηςαποφά σεως". Όπως αναφέρεται στην πιοπάνω απόφαση "....there mustbelegitimatioailcausumincontrast toageneral complaint of maladministration, to sustain a recourse. (SeeKyriacos Chrysostomides v. GreekCommunalChamber
(1964)CLR. 1399 Πικής,Δ. Π.Ο.Ε.Ν.κ,ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.(Αρ.1)
(1989)397,402)." Τοσυμφέρονπρέπειναείναιάμεσοσεαντίθεσημετοέμμε σο συμφέρον ο επηρεασμόςτουοποίουδενπαρέχειαγώγιμο δικαίωμα βάσει τουάρθρου 146 του Συντάγματος.Οι προϋ5 ποθέσεις γιατηνομιμοποίηση τρίτου στην επιδίωξητηςανα θεώρησης διοικητικής πράξης ή απόφασηςυπόαντιπροσω πευτική ιδιότητα, εξετάστηκαν επίσης στην πρόσφατηαπό φαση The Institute of Certified Public Accountants of Cyprus v.The UepuWic.
(1988)3C.L.R.2697.Βλέπε επίσης 10 Σκουρής - Προσανατολισμοί στο Δημόσιο Δίκαιο Προσφυγή υπόΤρίτων 1981,σσ. 54-55). Αν η εισήγηση ότι οι νηπιαγωγοί δεν είχαν δικαίωμανα διοριστούν στη θέσητου δασκάλουευσταθεί, καταρρίπτεται 15 αυτόματακαιη ύπαρξηέννομου συμφέροντος εκ μέρουςτης οργάνωσηςπουτιςεκπροσωπεί.Καιστιςδυοπεριπτώσειςτο συμφέρον είναι ανύπαρκτο.Γι' αυτόδεθαμαςαπασχολήσει η προσφυγή της Π.Ο.Ε.Ν. υπό αντιπροσωπευτική ιδιότητα εκτόςανφανείότι μετις επίδικεςαποφάσειςείχανπροσβλη- 20 θεί τα έννομα συμφέροντα και του συνόλου των μελών της Π.Ο.Ε.Ν..Το απόσπασμα πουακολουθεί, απότηναπόφαση του Δικαστή Λ. Αοΐζου στην υπόθεση Papaioannou ν. Republic
(1985)3 CLR. 1549,1553), συνοψίζει περιεκτικάτη φύσητουσυμφέροντος πουαπαιτείταιώστε νανομιμοποιεί- 25 ται ο προσφεύγων να αμφισβητήσει το διορισμό των ενδια φερομένων μερών: (Βλέπε επίσης Nicolaou and Another v. Republic
(1984)3CLR. 400). "But in order to arrive at the conclusion that an existing 30 legitimate interest of theapplicant was adverselyaffected he must first establishthat,at thematerial time,hewas entitled tothatwhich heclaims tohavelostasaresult ofthe decision challenged...." 35 Ηκατοχήτωνπροσόντωνπουπροβλέπουντασχέδιαυπη ρεσίας για διορισμό στη θέση που πληρώθηκε με τηνπρο σβαλλόμενη απόφασηαποτελείπροϋπόθεσηγιατηναναθεώ ρηση,βάσειτουάρθρου 146τουΣυντάγματος,τουδιορισμού ο οποίος προσβάλλεται. Οι αιτήτριες αρ.2 και τα μέλη της 40 Π.Ο.Ε.Νδενείχανταπροσόνταγιαδιορισμόστηθέσηδασκά λουκαιγιατολόγο αυτόδενείχαντοαπαιτούμενοσυμφέρον 1400 3 ΑΛΛ. n.O.EJV.κ.ά.ν.Δημοκρατίαςκ.ά. (AQ.1) Πικής,Δ. για ναπροσβάλουν τοδιορισμό τωνενδιαφερομένων.Δεν είναι επομένως ανάγκηναεξετάσουμε τονάλλο ισχυρισμό τωνκαθ'ωνη αίτησηότιη προσφυγήείναι εκπρόθεσμη. 5 10 15 20 25 30 35 40 Τογεγονόςότιούτεοιενδιαφερόμενοιδενείχανπροφανώς ταπροσόνταπουπροβλέπειτοσχέδιουπηρεσίαςγιαδιορισμό στηθέση δασκάλουπάνωσεμόνιμηήέκτακτηβάση,δεδημι ουργεί ανεξάρτητο έρεισμαγιαπροσφυγή στο Δικαστήριο.Ο νόμοςδεναναγνωρίζει ισότητα στην παρανομία,θέση αντινομική προςτιςαρχέςτης ισονομίας πουσκοπεί ναδιασφαλίσει το άρθρο 28 του Συντάγματος (Βλέπε μεταξύ άλλων Voyiazianosv. TheRepublic
(1967)3C.L.R.239,Ioannides v. The Republic
(1973)3C.L.R. 117, Ecaterini Karayianni and Othersv. TheEducationalServiceCommittee
(1979)3CLR. 371,Mylonas v. TheRepublic
(1982)3 CLR. 880,Kampouris v. The Republic
(1983)3 C.L.R. 1165, Skouridou v.The Republic
(1984)3 C.L.R. 1081, Conclusions from the jurisprudenceof the GreekCouncilofState1929-59,p. 158). Φαίνεταιεκπρώτηςόψης ότιοι εκπαιδευτικέςΑρχές διορίζοντας τους ενδιαφερόμενους ενήργησαν έξωαπό το πλαίσιο των σχεδίων υπηρεσίαςκαικατ' ακολουθίασε αντίθεσηπρος τονόμο.Αναυτήηεκτίμησηείναισωστή,ηΔιοίκησηπρέπεινα μεριμνήσειχωρίςχρονοτριβήώστεναεκλείψειηπαρανομία. Η ανάγκη όσοπιεστικήκιανείναι,αντιμετωπίζεταιμέσακαιόχι έξω απότοπλαίσιοτουδικαίου.Μόνηπηγήεξουσίας είναιτο δίκαιο. Ηαπόφαση -πλαίσιοτωνεκπαιδευτικώνΑρχώνναπληρώ σουνκενάστηδημοτική εκπαίδευσημετηνπρόσληψηπτυχιούχων επιστημόνων, αποτελεί απόφαση πολιτικής τηςΔιοίκησης πουδεμπορείνααποτελέσειαφεαυτήςαντικείμενοαναθεωρη τικούελέγχου. Αποφάσεις πολιτικήςτηςΔιοίκησης στερούνται του στοιχείου της εκτελεστότητας πουαποτελεί, βάσειτης παραγράφου 1 τουάρθρου 146τουΣυντάγματος,προϋπόθεση γιατηδικαστικήτουςαναθεώρηση.Μόνοότανη εφαρμογήτης διοικητικήςπολιτικήςοδηγείστηγένεσηπράξηςτηςΔιοίκησης, καθοριστικήςγιαταδικαιώματακαιτιςυποχρεώσεις τουδιοι κούμενου,μπορείναελεγχθείσταπλαίσιατουδικαστικούελέγ χου που προβλέπει το άρθρο 146του Συντάγματος.(Βλέπε, μεταξύάλλων EteriaPirionAphroditiLtd v.Republic
(1988)3 CLR. 1555,ΑνδρέαζΤταονσιάνηςκαιΆλλοιν.Δημοκρατίας -
(1989)3ΑΛΑ 1212). 1401 Πικής,Δ. Π.Ο.ΕΝ.κ,ά.ν.Δημοκρατίας κ.ά.(Αρ.1)
(1989)Καταλήγω ότι οι αιτήτριες στερούνται εννόμου συμφέρο ντος ναπροσβάλουν τις επίδικεςπράξειςκαιγιατολόγοαυτό ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Δενεκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χίορίςδιαταγή γιαέξοδα. 1402 5