clr/1989/1989_3_1443.pdf

(1)—Γνωστοποίησηδιαλαμβάνουσαότιπροκειμένουγιακενές θέσεις Βοηθών Διευθυντών Μέσης Εκπαιδεύσεως, μόνο καθηγητές Γυμναστικής Αγωγήςπρέπει ναυποβάλλουνΑιτήσεις—Υπό τις περι­ στάσειςτηςνποθέσεωςαυτήςδενυπάρχειπαράβασηουσιώδουςτύπου. 20 Εκπαιδευτικοί Υπάλληλοι—Διορισμοί/προαγωγές—Θέσηπρώτονδιορι­ σμούκαιπροαγωγής—Σνστάσειςοικείον Τμήματος—Παραγνώριση 1443 Γεωργίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας(Αρ.1)

(1989)τωνχωρίςειδικήπρος τούτοαιτιολογία — Λόγοςακυρώσεως. ΕκπαιδευτικοίΥπάλληλοι—Διορισμοί/προαγωγές — Θέσηπρώτονδιο­ ρισμού και προαγωγής — Συστάσεις οικείουΤμήματος — Δενείναι ανάγκηνααιτιολογούνται. 5 Συλλογικά Οργανα— Σύνθεση— Ταμέληπον έλαβαντηναπόφαση, πρέ­ πει ναείναιπαρόντααπό τηναρχήμέχριτέλουςτηςδιαδικασίας. Ηυπόθεσηαυτήπροέκυψεμετάαπόακύρωσηπράξεωνπροαγωγών Εκπαιδευτικών Υπαλληλίον σε θέση βοηθού Διευθυντού Σχολείων ΜέσηςΕκπαιδεύσεωςμετοσχεπτικόότιηδιαδικασίατωνπροσωπικών συνεντεύξεων έπασχε. \Q Ηκαθ'ηςηΑίτησηεπανεξέτασετο θέμακαιδιόρισε εκνέου στην 15 θέσητα ίδια άτομα.Οι προσφυγές, όσων κατέφυγανστο Δικαστήριο αυτό,απερρίφθησανπρωτοδίκως.Οιαιτητέςκατεχώρησαντις Εφέσεις αυτές. Το Ανώτατο Δικαστήριο,αποδεχόμενο ορισμένες απότις Εφέσεις καιακυρώνονταςκατάσυνέπειανορισμένες απότιςεπίδικεςπροαγω­ γές απεφάσισε: Α) Η αρχήτουδεδικασμένουείναιαπόρροιατουΆρθςΙου146.5του Συντάγματος. Εφόσον,όπωςφαίνεταιαπότασχετικάπρακτικά,κατάτηνεπανεξέτασητουζητήματοςπληρώσεωςτωνκενών θέσεων παραγνωρίστηκαν ολωσδιόλου οι συνεντεύξεις, δεν υπάρχει θέμαπαραβιάσεωςδεδικασμένου.Ούτεκαιμπορείνα γίνει δεκτός ο ισχυρισμός των εφεσειόντων ότι οι αρχικές συστάσεις τουοικείουτμήματοςείχανβασισθεί στις συνεντευξεις. Από τοφάκελοτηςδιοικήσεωςπροκύπτειτο αντίθετο. Β) Κατάτηνεπανεξέτασητουθέματοςτηςπληρώσεωςτωνενλόγω κενώνθέσεων δενήταναναγκαίαηεπανάληψητων συστάσεων τουοικείουτμήματος. 20 25 30 35 Γ) Οι συστάσεις του οικείου τμήματοςδεν είναι ανάγκηναείναι αιτιολογημένες αν,όμως,αιτιολογηθούν',ηαιτιολογίαυπόκει­ ταισεΔικαστικόΈλεγχο. 40 Δ) Η απόφασησυλλογικού οργάνουτότεμόνονείναιέγκυρη,όταν τα μέλη του,πουέλαβαντηναπόφαση,ήσανπαρόντααπότην 1444 3ΑΛΛ· 5 10 15 Γεωργίουκ.ά. ν.Δημοκρατίας(Αρ.1) αρχήμέχριτέλουςτηςδιαδικασίας. Εφόσονκατάτηνεπανεξέ­ ταση παρεγνωρίσθηκαν OL συνεντεύξειςκαι κατάτηνεπανεξέ­ τασηόλα ταμέλη της Επιτροπήςήσανπαρόντα,η αλλαγή, που έγινεστο μεταξύστηνσύνθεση της Επιτροπή;δεν επηρεάζειτο κύροςτηςπράξεως. Ε) Στηνπροκειμένη περίπτωσηόλοι OL Εκπαιδευτικοί,όσοιεπληρούσανταπροσόντα, εθεωρήθησανωςυποψήφιοικαιγι'αυτόη μηδημοσίευσητωνκενώνθέσεων,ωςοσχετικόςνόμοςπροβλέπει,δενσυνιστάπαράβασηουσιώδουςτύπου (Κωνσταντινίδον ν. Δημοκρατίας(\9Ί6) 3Α.ΑΑ 86διακρίνεται). Τέλοςκαιενόψειτωννομικώναρχών,πουπροκύπτουναπότοδεύ­ τερο και τέταρτο από τα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα, το ΑνώτατοΔικαστήριοαπεδέχθηορισμένεςαπότις Εφέσειςκαιακύρωσε ορισμένεςαπότις επίδικεςπροαγωγές. Αποτέλεσμα ως ανωτέρω. Επικύρωση ορισμένωνπροαγωγών. Ακύρωση λοιπών προαγωγών. Ουδεμία διαταγήγια έξοδα. 20 Αναφ$ρόμε\ΐςυποθέσεις: 25 ΔημητριάδηςκαιΑλ).οιν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας

(1983)3 ΑΛΛ. 842, Πιερήςν. Δημοκρατίας(19S3)3ΑΛΛ. 1054, 30 Δημοκρατίαν. Σαφειρίδης

(1985)3ΑΛΛ. 163, Hansv. Republic

(1989)3C.L.R. 147, ΠουργουρίδηςκαιΆ)λος ν.Δημοκρατίας

(1988)3ΑΛΛ. 1443, 35 Παπαφώτηςv. Ε.Ε.Υ.

(1984)3ΑΛΛ. 933, Μυτίδηςν.Δημοκρατίας(19S8) 3ΑΛΛ. 737, 40 Αλβάνηςν.ΑρχήςΤηλεπικοινωνιώνΚύπρου

(1985)3ΑΛΛ. 2695, Κωνσταντινίοουν. Δημοκρατίας

(1976)3ΑΛΛ. 86, 1445 Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας(Αρ.1)

(1989)Σάββαν. Δημοκρατίας

(1980)3ΑΛΛ. 675, ΤσούνταςκΑ. v.Ε.Ε.Υ.

(1985)3ΑΛΛ. 784, 5 Γενακρίτου ν.Δημοκρατίας

(1985)3ΑΛΛ. 2731, ΡονσσήςκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας

(1987)3ΑΛΛ. 1674. Έφεση. Έφεση εναντίον τχ\ς απόφασης Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κύπρου (Λώρη, Δ.) που δόθηκε στις 6 Σεπτεμβρίου, 1985 (Αριθ. Προσφυγών 91/84, 183/84,189/84, 190/84,191/84και 196/84)

(1985)3Α.ΑΑ 2105, μετηνοποία απορρίφθησάν οι προσφυγές εναντίον της προαγωγής των ενδιαφερομένων μερώνστηθέσηΒοηθούΔιευθυντήσε σχολεία Μέσης Εκπαίδευσης. 10 15 Α. Σ.Αγγελίδης,γιατους Εφεσείοντες Ρ. Πετρίδον (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για την Καθ' ηςηαίτηση. ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Τηναπόφασητουδικαστηρίου θαεκδώσει ο δικαστήςκ.Νικήτας. 20 25 ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.: Ηκρινόμενη έφεσηστρέφεται κατάτηςαπό­ φασης πρωτόδικου ακυρωτικού δικαστηρίου ημερομηνίας 6/9/75που απέρριψε τις παραπάνωπροσφυγές των εφεσειόντων. Κοινό αίτηματους ήταν, κατάβάσηη ακύρωσηαπόφα- 30 σης της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας (Επιτροπή ή Ε.Ε.Υ.) ημερομηνίας 19/12/83 μετηνοποίαδιόρισετουςενδια­ φερόμενους βοηθούς διευθυντές σε σχολεία μέσης εκπαίδευ­ σης,θέσεις πουδιεκδικούσαν οι εφεσείοντες. Ησυνεκδίκασητωνυποθέσεων τόσοστηνπρωτόδικη φάση όσο καικατ'έφεση απορρέειαπότογεγονός ότι πρόσβαλλαν την ίδιαδιοικητικήπράξη καισυνάμαστηρίζονται,εν πολλοίς σεκοινάνομικάκαιπραγματικάδεδομένα. Το ζήτημα έχει άμεση σχέση με την υπόθεση Φρίξου Δημητριάδη και Άλλων ν. Επιτροπής Εκπαιδευτικής 1446 35 40 3 ΑΑΛ. 5 10 15 20 25 Γεωργίου «.ά. ν.Δημοκρατίας(Αρ.1) Νικήτας,Δ. Υπηρεσίας

(1983)3 Α.Α.Δ.

1. Στην πραγματικότηταείναι επακόλουθοτης.Μετηναπόφασηεκείνη ακυρώθηκαν60 από τους 76 διορισμούς καθηγητώντεχνολόγων καιεκπαιδευτών σεισάριθμεςθέσειςβοηθώνδιευθυντών.Γιατολόγοόπωςπροκύπτει απότο σκεπτικό, ότι η διαδικασίατων προσωπικών συνεντεύξεων ήτανελαττωματική.Σημειωτέον ότι οι εντυπώ­ σεις που απεκόμισε η Επιτροπή από τις συνεντεύξεις ήταν μεταξύτωνστοιχείων σταοποίαβασίστηκεηπράξηδιορισμού. Πρόσθετοςλόγος ακύρωσηςήτανότιλήφθηκευπόψηηδιοικητή ικανότητα των τϊποψηφίων, κριτήριο που δεν απαιτεί ο νόμος,αλλ' ούτεκαιτοοικείο σχέδιουπηρεσίας. Ωστόσοδενκρίθηκεέναθέμαουσίαςτοοποίοηακυρωτική απόφασηάφησεανοικτό.Τοδικαστήριοδενασχολήθηκε,όπως άλλωστε ρητά αναφέρεταιστην απόφασητου,μεταπρόσθετα προσόντα των αιτητών ή των διορισθέντων σανπαράγοντα που άπτεταιτης εγκυρότητας των διορισμών. Ηπτυχήαυτή, που αφοράστην ουσία,δεν διερευνήθηκε καθόλου.KaLείναι φανερόότιστοσημείο αυτόηαπόφασηδενδημιουργείδεδικασμένο. Πρέπει ναλεχθείότι ρητήπρόβλεψη του σχεδίου υπη­ ρεσίας καθιστούσε τη μετεκπαίδευση ήπρόσθετο τίτλο σπου­ δών (καικατάπροτίμηση σταπαιδαγωγικά ήσε θέματα διοί­ κησηςσχολείων)επιπρόσθετο προσόν. Κατάτηνέαεξέτασητουζητήματος,πουέγινεστις19/12/83 εκδόθηκεηνέαπράξη σεαντικατάστασητηςακυρωθείσαςημε­ ρομηνίας2/11/
2. Η νέακρίσητηςΕπιτροπήςήταντοαντικεί­ μενοτωνπροσφυγών.Ηαπορριπτική δικαστικήαπόφαση της 6/9/85 εφεσιβάλλεται τώραστην Ολομέλεια. 30 35 40 Στοσημείο αυτόχρειάζονταιναεπισημάνουμε,απότο ιστο­ ρικόμέροςτηςυπόθεσης,ορισμένα άλλαγεγονότα.Ηθέση βοη­ θού διευθυντή μέσης εκπαίδευσης είναι πρώτου διορισμού και προαγωγής. Έτσιοι επίδικεςθέσειςδημοσιεύτηκαναρχικάστην ΕπίσημηΕφημερίδατης 16/10/
3. Ησχετική γνωστοποίηση του σχεδίουυπηρεσίαςκαθόρισσετην23/10/81 σαντελευταίαημερο­ μηνίαυποβολήςαιτήσεων.Συγχρόνωςόμωςδιευκρίνιζεότιαιτή­ σεις χρειάζονταν μόνο από καθηγητές σωματικής αγωγής (4η παράγραφος). Αναφορικά με τον τρόπον υποβολής αιτήσεων είχε προηγηθεί σχετική απόφασητης.Επιτροπής στΐ£ 7/KV
4. Όπως αναφέρθηκεαπότονκ.Αγγελίδη, πουενεργείγια όλους τους εφεσείοντες η μεταγενέστερη προκήρυξη των θέσεων δια1447 Νικήτας,Δ. Γεωργίου κ,ά.ν.Δημοκρατίας (Αρ.1)

(1989)λάμβανε ότι δεν χρειαζόταννέααίτησηεκ μέρους εκείνων που είχαν αποταθείτηνπρώτηφορά.Καιγνωρίζουμε - είναιπαρα­ δεκτό- ότιέναςμόνοκαθηγητήςυπέβαλεαίτηση. Οιπροσβαλλόμενοι λόγοιέφεσηςμπορούνανσυμπτυχθούν ως εξής: 5 1) ΗνέααπόφασητηςΕπιτροπήςείχεγιαάξονατιςσυστάσεις τουΤμήματοςΕκπαίδευσηςπουχρησιμοποιήθηκαναρχικά καιπουστηρίχθηκανστιςσυνεντεύξεις. Όμωςοισυνεντευ- 10 ξειςσανενδιάμεσηπράξηπουείχεεπίδρασηστην οριστική απόφασηκηρύχθηκαν,γιαδιάφορουςλόγουςπουαναφέρει ηακυρωτικήαπόφαση,παράνομες.Επιπρόσθεταυφίστα­ ταιπαραβίασητουδεδικασμένουσεβαθμόπουθεμελιώνει λόγοακυρότητας. 15 Επικουρικά αναφέρθηκε ότι οι συστάσεις υπό μορφή καταλόγου ονομάτων χωρίς αιτιολόγηση του οικείου τμή­ ματος,όπως συνέβηκε στηνπαρούσαπερίπτωση,ήταν ανε­ πίτρεπτηκαισυνιστά επίσηςλόγοακυρότητας. 2) Παρόλον που η δημοσίευση των.θέσεων πρώτου διορι­ σμούκαιπροαγωγήςπροβλέπεταιαπότονόμο σανστοι­ χείο της διαδικασίας πλήρωσης των θέσεων, εντούτοις η Επιτροπή περιόρισε τις αιτήσεις μόνο στους καθηγητές σωματικής αγωγής. Αποτέλεσμα η Επιτροπή, δεν είχε όπωςθαέπρεπε,αιτήσειςγιαεξέτασηκαιδενείναιγνωστό καιπόσους θεώρησευποψηφίους. 3) Έχουνπροαχθείενδιαφερόμενοι νεώτεροι στηνυπηρεσία τωναιτητώνχωρίςπρόσθετοπροσόνενώπαραγνωρίστη­ κεηαρχαιότητακαιταπρόσθεταπροσόντατωντελευταί­ ων.Χωρίς ειδική αιτιολόγηση όπως υπαγορεύει η νομο­ λογία. 20 25 30 35 Κατάπάγιανομολογία τουΑνωτάτου Δικαστηρίου η ακύ­ ρωση διοικητικής πράξηςτηνκαθιστάνομικά ανύπαρκτηκαι δεν μπορεί σε μεταγενέστερο στάδιο επανεξέτασης της, να ληφθείυπόψηαπότηδιοίκηση.Ηακύρωσηανατρέχειστοχρο­ νικό σημείο που εκδόθηκε η πράξη. Και επαναφέρειταπράγ- 40 ματαυπότονομικόκαιπραγματικόκαθεστώςπουβρίσκονταν κατάτοχρόνο πουεκδόθηκεη ακυρωθείσαδιοικητικήπράξη. 1448 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Γεωργίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας(Αρ.1) Νικήτας,Δ. Πρέπειναυπομνησθεί στο σημείοαυτόότι η αρχήτουδεδι­ κασμένου είναι απόρροιατης παραγράφου 5 του άρθρου 146 του Συντάγματος που δημιουργεί υποχρέωση συμμόρφωσης στις αποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου σεδιοικητικέςδιαφορές (άρθρο 146.4)απόκάθεδικαστήριο,όργανο ήαρχήτης Δημοκρατίας.(17ίερί/ί ν. Δημοκρατίας

(1983)3 Α.Α.Δ. 1054, Δημοκρατία ν. Σαφειρίδης

(1985)3 ΑΛ.Δ. 163 και Χάρη ν. Δημοκρατίας (19S9) 3Α.Α.Δ. 147). Η υπόθεση Σαφειρίδη, ανωτέρω, θίγει και το θέμα των συνεντεύξεων υπόίο πλέγμα των αρχών πουδιέπουντοδεδι­ κασμένο. Γίνεται η διάκριση μεταξύ του αποτελέσματος των συνεντεύξεων σαν υποκειμενικού αξιολογικού στοιχείου της Επιτροπής σε αντιδιαστολή με τα πραγματικά περιστατικά πουπεριέχουν οι φάκελοι των υποψηφίωνκαιπου συνιστούν τηβάσηκαιτο πλαίσιο της επανεξέτασης. Προκύπτει καθαράαπό την απόφασητης Επιτροπής,που πάρθηκε σης 19/12/83,ότι οι συνεντεύξεις παραγνωρίστηκαν όλως διόλου. Ούτε υπάρχει τίποτε στα πρακτικάπουναυπο­ δεικνύει τοαντίθετο.Παραθέτουμετοουσιώδες μέροςτηςαπό­ φασης που απαριθμεί τους παράγοντες που είχαν επίδραση στη νέακρίση της Επιτροπής. "Η Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας αφούδίεξήλθε διε­ ξοδικά τους προσωπικούς και εμπιστευτικούς φακέλους όλων των υποψηφίων και αφού έλαβε υπόψη την αξία,τα προσόντα και την αρχαιότητακάθε υποψηφίου, τις υπηρε­ σιακές εκθέσεις για αυτούς καθώς και τις συστάσεις των οικείων τμημάτωνκρίνει ότι οι ακόλουθοι καθηγητές,τεχνο­ λόγοι και εκπαιδευτές που έχουν σύσταση του οικείου τμή­ ματος είναι οι καταλληλότεροι γιαπροαγωγήστις υπόπλή­ ρωσηθέσεις". Εύκολαλοιπόν μπορείναδιαπιστώσεικανείςότιστην από­ φαση δεν παρεισέφρησε θέμα συνεντεύξεων. Ούτε από τα σχετικάπρακτικάτεκμηριώνεται οπροβαλλόμενος ισχυρισμός ότι οι συστάσεις βασίστηκαν στις συνεντεύξεις. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει. Είναι φανερό ότι προήλθαν απότοαρμόδιοτμήμα.Τιςδιαβίβασανστην Επιτροπήστις29/10/81οιδιευ­ θυντές μέσης και τεχνικής εκπαίδευσης εκ μέρους του οικείου τμήματος εκπαιδεύσεως. Και ήταν ανεξάρτητες από τηδιαδι1449 Νικήτας,Δ. Γεωργίον κ.ά.ν.Δημοκρατίας(Αρ.1)

(1989)κασίατων συνεντεύξεων. Το ίδιοεπιχείρημαπροβλήθηκεστις συνεκδικασθείσες προ­ σφυγές Πονργονρίδης και Αλλος ν. Δημοκρατίας

(1988)3 Α.Α.Δ. 1443, αλλά δεν ικανοποίησε. Η ουσία της απόφασης είναιότι εφόσονοι συνεντεύξεις,πουεξαφάνισεηπρογενέστε­ ρη ακυρωτική απόφαση, δεν λήφθηκαν καθόλου υπόψη, η πράξη διορισμού ήταν καθόλα νόμιμη. Ακόμη η απόφαση δέχθηκεότικατά τηνεπανεξέταση ήτανπεριττήηεκνέου υπο­ βολήσυστάσεων. 5 10 ι* "Applicant inRecourseno.770/86contendedthatthe subjudice decision was wrongly reachedandthattherecommendationsof the Departmentwerewronglytaken intoaccount having been based ontheperformance of thecandidates attheinterviews of July 1983.Itwas submittedthatnew recommendationsoughtto have beengiven. 15 As already statedabove therespondent Commission hastotake intoconsideration thelegalandfactual situation asatthedateof 20 the annulled decision andsince the Court didnot consider that thesaidrecommendationswereirregular orfaulty therewas no reason why they should not have been taken into account of course - as is clearly stated at p.4 of the minutes of the respondent Commission of its meeting of the 18th September 25 1986 - without taking into consideration the impression from the personal interviews and the evaluation of their performance". Therefore, the recourse of this applicant should also fail". 30 Από την άλλη δεν μαςβρίσκει σύμφωνους η επίκρισηότιη μηαιτιολόγησητωνσυστάσεων πλήττειτοκύροςτηςπράξεως. Ιδιαίτεραεδώπουοι συστηθέντες ήτανπέραντων 150.Τοθέμα ανέκυψε και σ' άλλες υποθέσεις. Όμως το απαντά άμεσα η απόφαση Παπαφώτης v.Ε.Ε.Υ.

(1984)3ΑΑ.Δ. 933,938. "It is not necessary for the recommending person or body to statereasons for suchrecommendations,butifreasons aregiven, they are subject to judicial scrutiny. The recommendation however, could not and should not be inconsistent with the material inthefileandtheconfidential reports". 1450 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Γεωργίου κ.ά. ν.Δημοκρατίας(Αρ.1) Νικήτας, Δ. Το τελευταίο από τα επιχειρήματα που συνθέτουν τον πρώτολόγοεφέσεως συμπλέκεται μεταδύοπροηγούμενα. Οι προϋποθέσεις για την έγκυρη λήψη απόφασηςαπόσυλλογικό όργανο όπως η Ε.Ε.Υ. επαναβεβαιώθηκαν πρόσφατα στην Μντίδης ν. Δημοκρατίας,απόφαση της Ολομέλειας ημερ. 5/4/88

(1988)3Α.ΑΛ.

1. Απότηναποτίμησητης νομολογίας στην οποία προέβη ηαπόφασηφαίνεται ότι, καταρχή, υιοθε­ τείται η προσέγγιση του Συμβουλίου της Επικρατείας όπως διατυπώνεται στη σελ. 112 των πορισμάτων της νομολογίας του των ετών 1929 έως
2. Δεν υπάρχει λόγος ναεπαναλά­ βουμε τις αρχές. Γίά τους σκοπούς της απόφασης μας είναι αρκετό να λεχθεί ότι η απόφαση συλλογικού οργάνου τότε μόνο είναι έγκυρηότανταμέλη του, πουπήραντηναπόφαση, παρευρίσκονταν κατάτην εξέταση υποθέσεως από την αρχή μέχρι το τέλος. Σε περίπτωση που ηεξέταση συνεχίζεται και ακολουθεί άλλησυνεδρίαση η σύνθεση τουπρέπειναπαραμεί­ νει αναλλοίωτη.Αν όμωςκατάτηντελευταίασυνεδρίαση, στην οποία λαμβάνεται και η απόφαση, η σύνθεση του οργάνου αλλάζει,έτσιώστενασυμμετέχουν μέληπουδενμετείχαν μέχρι τότε, υπάρχει απαράβατηυποχρέωση για την επανάληψη της διαδικασίαςκαισυζήτησης τουθέματος. Ωστόσοστην κρινόμενη υπόθεση τοαποτέλεσμα των συνε­ ντεύξεων, όπως ήδη εξηγήσαμε, δεν υπεισήλθε στη νέα κρίση της Επιτροπής.Παράλληλαπρέπει νατονισθεί ότι η εμβέλεια της ακυρωτικής απόφασης δεν επεκτάθηκε στις συστάσεις. Έτσι στις 19/12/83 που εξετάστηκε εκνέου η υπόθεση τα μέλη της Επιτροπής ήταν τα ίδια σ'όλητην διάρκεια τηςδιαδικα­ σίας. Και ήσαν ενήμεροι όλων των στοιχείων που έπρεπε να σταθμίσουν πριν πάρουν την απόφαση. Υπό τις συνθήκες, η επελθούσα μεταβολή στησύνθεση της επιτροπής δεν επηρέασε το έγκυρο της απόφασης. Καταλήγουμε στην άποψηότικανέ­ ναςαπότους ισχυρισμούς πουσυνθέτουν τονπρώτολόγοδεν ευσταθεί. 35 40 Θαεξετάσουμε τώρατοδεύτερο λόγοεφέσεως. Στο επιχεί­ ρημα των εφεσειόντων αντιπαρατηρήθηκε από την κα Πετρίδου ότι η Επιτροπής δεν ζήτησε αιτήσεις απότους ήδη υπηρετούντες εκπαιδευτικούς γιατίήτανσεθέσηναδιακριβώσει ποιοι ακριβώςήτανοι υπο\|ϊήφιοιαπότους φακέλους που είχεστηδιάθεση της.Ετσι δεν προκύπτει θέμα τροποποίησης τουσχεδίουυπηρεσίας απότηνΕπιτροπή,όπωςυπάρχει ισχυ1451 Νικήτας,Δ, Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας (Αρ.1)

(1989)ρισμός και πουαρχικάείχε δημοισιευθεί αυτούσιο.Απλώς η Επιτροπή διαδικαστικά και για τον προαναφερθέντα λόγο προτίμησεναπαρακάμψειτηνυποβολή αιτήσεων. Κατά την διάταξητης παραγράφου 1του άρθρου26 του 5 ν.10/69επιβάλλεταιηδημοσίευσηκενώνθέσεωνπρώτουδιορι­ σμούκαιπροαγωγήςόπωςκαιτωνστοιχείων πουαφορούνσ* αυτές.Πρόκειταιγιαδιαδικαστικήδιάταξηπουείναιτοπρο­ οίμιο της πράξηςδιορισμού.Το ερώτημα πουδεσπόζει είναι κατάπόσονοπεριορισμόςπουέθεσεηπαράγραφος4τηςγνω- 10 στοποίησηςαποτελείπαράβασηουσιώδουςτύπου,πουαναπό­ φευκτασυνεπάγεταιακυρότητα. Πράγμαπουδενσυμβαίνεισε περιπτώσεις πουοθεσπιζόμενος από τονόμο,τύπος,οοποί­ οςδεντηρήθηκε, κρίνεταιεπουσιώδης. 15 Ο Κυριακόπουλος "Ελληνικό ΔιοικητικόΔίκαιο" 4η έκδο­ ση τόμος β' σελ. 380 αφού επισημαίνει τις δυσχέρειες που παρουσιάζειορισμένες φορέςη διάκρισημεταξύτωντύπωνσε ουσιώδειςκαιμη,γνωμοδοτείότιτελικάτοθέμαεπιλύεταιαπό το δικαστήριο.Τοερώτημααντιμετώπισεη απόφασηΑλβάνης ν.Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου

(1985)3Α.Α.Δ.2695 στη σελ.2701. "It is settled thatformalities prescribed by thelaw must be observed as condition for thevalidity of an administrative act. Unless the formality ignored is of an inessential character and, as such, inconsequential for the decision taken, breach of a formality laid down by law taints the decision withinvalidity". 20 25 30 Η απόφαση Κωνσταντινίδου v. Δημοκρατίας

(1976)3 AAA. 86δέχτηκεότιη παράλειψηδημοσίευσης θέσηςπρώτου διορισμού καπροαγωγής,όπως ορίζει το άρθρο33

(1)του ν. 33/67καιστησυνέχειαοδιορισμόςπροσώπουεκτόςτης δημό­ σιας υπηρεσίας συνιστούσε παράβασηουσιώδους τύπουπου επαγόταν ακύρωση. 35 Παρόλο που στην παρούσα περίπτωση δενυποβλήθηκαν αιτήσεις λόγω του όρου 4 της γνωστοποίησης, εντούτοις η Επιτροπή είχε διαπιστώσει από τους φακέλους ποιοί εκπαι- 40 δευτικοίείχαντοαπαιτούμενοαπότηνπαράγραφο3 τουσχε­ δίουυπηρεσίαςπροσόν προϋπηρεσίαςστιςκατονομαζόμενες 1452 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας(Αρ.1) Νικήτας,Δ. κλίμακες,γιαναθεωρηθούνυποψήφιοι.Αυτόπροκύπτειαπό τις δηλώσεις που περιέχονται σταπρακτικάότι εξετάστηκαν όλοιοιφάκελοιγιατονπαραπάνωσκοπό. Καιτοτεκμήριοτης νομιμότητας,πουλειτουργεί σε τέτοιες περιπτώσεις δενπροσπάθησε να ανατρέψει κανένας από τους αιτητές. Μάλιστα, όπωςθαδούμεπαρακάτω,μερικοί απ'αυτούςσυστήθηκανγια προαγωγή. Ηειδοποιός διαφοράαυτήςτηςκατάστασηςπραγμάτωνμε την υπόθεση Κωνσταντινίδου, ανωτέρω έγκειται στο ότι η παράλειψητηςδημοσίευσης εκείαποστέρησευπαλλήλους,που ήδη υπηρετούσαν και είχαν τα προσόντα, να αποταθούν. Διορίζοντας εξωυπηρεσιακό πρόσωπο που είχε προαποφασι­ στείμεάλληευκαιρίαότι θαέπαιρνετηθέση.Κάτιπου ασφαλώςδενσυμβαίνει εδώ.Υπ' αυτότοπρίσμαη δημοσίευσηδεν συνεπάγεταιακυρότητα.Φυσικάθαήτανδιαφορετικόςοπρο­ βληματισμός του δικαστηρίου ανηπαράλειψη συμμόρφωσης απέκλειε τρίτους, εκτός υπηρεσίας, που προσέφευγαν στο δικαστήριο. Ωστόσο, ηυπόθεση αυτήυπογραμμίζει τηνανάγκη,γιαευνόητουςλόγους,τηςπιστήςτήρησηςτωντύπωνπου θεσπίζει διοικητικός νόμος;Παραμένειοτελευταίος λόγος.Στοθέμααυτόηχαραγμένη από το Ανώτατο Δικαστήριο νομολογιακή κατεύθυνση, που ακολουθείται αταλάντευτα τα τελευταία χρόνια, είναι ότι υπάρχει υποχρέωση, που αθέτηση της αφαιρεί κατά κανόνα απότηπράξη τοκύρος τηςνααιτιολογείται ειδικάκάθεαπό­ φαση της Επιτροπής που αγνοεί μεταπτυχιακούς τίτλους σπουδών, εφόσον φυσικά το σχέδιο υπηρεσίας καθιστά την μετεκπαίδευσηπρόσθετοπροσόν.Ενδεικτικάμόνο αναφέρου­ μετις αποφάσειςΣάββα ν.Δημοκρατίας

(1980)3Α.ΑΛ. 675, Τσούνταςκ.ά v. Ε.Ε.Υ.

(1985)3 ΑΛΛ. 784, Γενακρίτου ν. Δημοκρατίας

(1985)3ΑΛΛ. 2731, Ρουσσήςν. Δημοκρατίας

(1987)3Α.ΑΛ. 1674. Πρέπεινασημειωθεί ότιη Επιτροπή δεν έδωσε ειδικήαιτιολογίαγιατίπαραγνωρίστηκεπρόσθετοπρο­ σόν που είχανορισμένοι απότους εφεσείοντες. Προσθέτουμε ότιμετηνεξαίρεσητωνεφεσειόντων στιςπροσφυγές91/84και 189/84 όλοι οι άλλοι είχαν σύσταση για προαγωγή από το οικείοτμήμα. 40 Κρίνοντας την έφεσηκάτωαποτο πρίσμα της παραπάνω αρχής διαπιστώνουμε ότι στην έκταση που αφοράστις προ1453 Νικήτας,Δ, Γεωργίουκ.ά.ν.Αιτιοκρατίας(Αρ.1)

(1989)σφυγές 91/84 και 189/84αποτυγχάνει. Γιατίκανένας απότους εφεσείοντες δενκατέχει επιπρόσθετοπροσόνσταπλαίσιατου σχεδίουυπηρεσίας. Στην προσφυγή 183/84 ο αιτητής έχει μετεκπαίδευση ενός χρόνου σε Αγγλικό πανεπιστήμιοαναφορικάμε ειδική σειρά μαθημάτων σωματικής αγωγής. Ο ενδιαφερόμενος Αρης Σκορδής δεν έχει πρόσθετο προσόν. Αλλά τόσον ο ίδιος όσον και ο αιτητής συστήθηκαν για προαγωγή.Σημειώνεται ότι η προσφυγή εναντίον του άλλου ενδιαφερομένου προσώπου ΙωάννηΤούρβααποσύρθηκεκαιαπορρίφθηκεστις 27/2/1985. 5 10 Εδώ η κα Πετρίδου αμφισβήτησε ότι η μετεκπαίδευσητου αιτητήσυνιστάπρόσθετοπροσόν.Αντλώντας επιχείρημαυπέρ της απόψεωςαυτήςαπότογεγονός ότι δεν είναιδίπλωμαστα 15 παιδαγωγικά ή στα θέματα διοίκησης σχολείων. Ηθέση όμως αυτή δεν βρίσκει έρεισμα στη νομολογία που δίνει εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Στην πρόσφατηυπόθεση Ρουσσής και AU.oi ν.Δημοκρατίας(\9&Τ) 3Α.ΑΛ. 1674,ερμηνεύονταςταυ­ τόσημο όρο σχεδίου υπηρεσίας το δικαστήριο είπε στη σελ. 20 1683: "It also appears that although certain applicants posses additional qualifications they were not treated as possessing same because, as counsel for the respondent stated,their postgraduate studies did not relate to Paedagogics or School Administration, as provided by the scheme of service. The schemeofserviceinthisrespectprovides that 'anadditionaltitle of studies, with preference toPaedagogics orsubject relating to theadministration andorganisation of schools,is considered as additional qualification'. Having regard to the wording of this provision any additional title of studies shouldbe consideredan advantage, but special preference should be given to those possessing titles in relation to the subjects mentioned therein. Amongst the interested parties there are persons who didnot posses any additional titles whilst certain of the applicants possessedsuchtitles. Inthese casesspecial reasons should have beengivenby therespondentwhy such additional qualifications were disregarded". 25 30 35 40 Υιοθετώντας την ερμηνεία αυτή βρίσκουμε ότι ο αιτητής έχειπρόσθετοπροσόνπουηΕπιτροπήαγνόησεχωρίςναδώσει 1454 3 ΑΛΛ. Γεωργίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας(Αρ.1) Νικήτας, Δ. αιτιολογία. Γι' αυτότο λόγοη έφεσηεπιτυγχάνει καιοδιορι­ σμόςτουπρομνησθέντος ακυρώνεται. 5 10 15 20 25 30 35 40 Απότηίδιασκοπιάη προσφυγή190/84παρουσιάζειτην εξής εικόνα. Η εφεσείουσα έχει δίπλωμα MSc του Πανεπιστημίου Durhamστηνηλεκτρονική.Τούτοαμφισβητήθηκεσανπρόσθετο προσόν.Όμωςείναιξεκάθαρο απότονπροσωπικότηςφάκελο ότι προηγουμένως έτυχε πτυχίου φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνώνβάσει του οποίου καιδιορίστηκε αρχικά. Επομένως η αλήθειαείναιότιέχειπρόσθετοεπιστημονικόπροσόν. Από πλευράς εφεσειόντων αμφισβητήθηκε η απόκτηση τέτοιουπροσόντος απότους ενδιαφερομένους (στην ίδιαυπό­ θεση) Ζαχαρία Κούντουρου και Σωκράτη Γρηγοριάδη. Η αντίρρησηγια τον πρώτο είναι βάσιμηδιότι κατέχει MScτου ΠανεπιστημίουτηςΜόσχας μετοοποίοδιορίστηκε σανκαθη­ γητής.Τοάλλο πτυχίοτηςΠαιδαγωγικής Ακαδημίας Κύπρου είναι άσχετο με τη μέση εκπαίδευση. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο με τηνάλληπερίπτωση.Πέρααπότο αρχικό δίπλωμα ο Σ. Γρηγοριάδης έχει δίπλωμα αρμονίας και αντίστιξης. Στις υποθέσεις 191/84 και 196/84 είναι αμοιβαίααποδεκτό ότι οι αιτητές είχανπρόσθετο προσόν.Υπάρχει όμως διαφοράαπό­ ψεωνκατάπόσονοιενδιαφερόμενοι

(1)Ανδρέας Αντωνίου

(2)Μαρία Μιχαηλίδουκαι

(3)Ανδρέας Κασιουρής ικανοποιούσαντονόρογιαεπιπρόσθεταπροσόντα. Ηδιαπίστωσημαςγια τον τελευταίο είναιότι πέρααπότοαρχικότουδίπλωμααπέ­ κτησε και δεύτερο τίτλο σπουδών από το Πανεπιστήμιο Βηρυτού. Ομοίως ο ενδιαφερόμενος 1 είναι προσολτούχος μαθηματικόςκαιπεραιτέρωκατέχειπτυχίοραδιοτεχνικήςσχολής. Ενώη δεύτερη δεν έχει άλλο προσόν. Εκτός τουπτυχίου μαθηματικώνεκείνοτηςΠαιδαγωγικήςΑκαδημίαςδενυπολο­ γίζεταιγιακαθηγητήμέσηςεκπαίδευσης. Είναι αναμφισβήτητο ότι οι πιο κάτω ενδιαφερόμενοι στις υποθέσεις 190/84,191/84δεν είχαν,όπως οι αιτητές,πρόσθετο προσόν:

1. Ιωάννης Σωφρονίου,
2. Χρίστος Πατσαλίδης,
3. Θεοδόσιος Ροδοσθένους,4.ΜιχαήλΧαραλάμπους5.Χαρίλαος Κωνσταντίνου,
4. ΓεώργιοςΔράκος,
5. Μιχαήλ Μιχαηλίδης,
6. ΜιχαήλΣοφοκλέους,9.ΓεωργίαΧ" Μιτσή, 10.Ελένη Ιωάννου,
7. Ιωάννης Χ" Πετρής,
8. Κώστας Βασιλείου
9. Μαρία Χριστοδουλίδου,
10. Παναγιώτης Μάρκου,
11. Ανδρέας Ιακωβίδης.Ο διορισμός τους,όπως καιο διορισμός των Αρη 1455 Νικήτας,Δ. Γεωργίου κ,ά.ν.Δημοκρατίας(Αρ.1)

(1989)Σκορδή,ΜαρίαςΜιχαηλίδουκαιΖαχαρίαΚούντουρου,ακυρώ­ νεται.Ηπροαγωγήτωνυπολοίπων ενδιαφερομένων που,ομο­ λογουμένως,ικανοποιούσαντο σχέδιουπηρεσίας από τηνσκο­ πιάπροσόντων επικυρώνεται.Δενεπιδικάζονται έξοδα. 5 Η έφεση επιτυγχάνει ως ανωτέρωχωρίςέξοδα. 1456