clr/1989/1989_3_1457.pdf

(2),

(3)και43—Το δικαίωμα εξετάσεωςμαρτύρων (Καν. 43) ισχύει κατά τη διαδικασία ενώπιον τον Συμβουλίου (Καν. 39

(3)) αλλ' όχι και κατά τη διαδικασία ενώπιον της Ερευνητικής Επιτροπής, που ενεργεί σύμφωνα με τον Κανονισμό 39

(2). Φυσικήδικαιοσύνη—Ακυρωτική πειθαρχικής καταδίκης,επειδή οι σχετικοί κα\Όνισμοί δεν είχαν δημοσιευθή στην Επίσημη Εφημερίδα— Επανάληψη της διαδικασίας μετά την δημοσίευση των διορισμών των ιδίων ατόμων, ως μελών της Ερευνητικής Επιτροπής — Κατά πόσο τούτο συνιστά παράβαση των Κανόνων της Φυσικής Δικαιοσύνης — Αρ\ηπική ηαπάντηση στο ερώτημα. Πειθαρχικά αδικήματα — Η διαφορά τους από Ποινικά αδικήματα — Σχετικά με τα πειθαρχικά αδικήματα δεν ισχύει η Συνταγματικά κατοχυρωμένη για τα ποινικά αδικήματα αρχή nullum delictumsine 20 kSe - Πειθαρχικά Αδικήματα — Ποινή — Ο ακυρωτικός έλεγχος δενεπεκτείνε- 1457 Θεοδωρίδης ν.Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου

(1989)ταιστην αυστηρότητατης. Κεντρική Τράπεζα— Πειθαρχικήδιαδικασίακαθ' υπαλλήλων— ΟιΠερί Υπαλλήλων της Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου (ΟροιΥπηρεσίας) Κανονισμοί, 1983 — Κατά πόσοαντίκεινται στο Σύνταγμα, επειδήο 5 νόμος, που εξουσιοδότησε την θέσπισητους και βάσει του οποίον θεσπίσθηκαν(Άρθρο 2 του Περί Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου (Τροποποιητικού)Νόμον, 1979(10/79), ανέθεσεαρμοδιότηταΘεσπίσεως τωνστον Υπουργό (Άρθρο58τουΣυντάγματος)καιόχιστο Υπουργικό Συμβούλιοσύμφωνα με το Άρθρο54 τουΣυντάγματος— Αρνητική η \Q απάντηση στο ερώτημα Συνταγματικό Δίκαιο— Θέσπισηδευτερογενούςνομοθεσίας—Σύνταγμα Άρθρα 54,58,61— Κατά πόσονόμος, που αναθέτει σε Υπουργό, και όχι στο Υπουργικό Συμβούλιο, n/νθέσπιση Κανονισμτονεί\>αι αντισυνταγματικός— Αρνητική ηαπάντησηστο ερώτημα. Ο Εφεσείων απουσίαζεεπί μακρόνχρόνον απότην Υπηρεαία του στην ΚεντρικήΤράπεζα.Ωςαποτέλεσμαδιετάχθηέρευναγιατυχόνδιά­ πραξηπειθαρχικού παραπτώματος. Μετάτην υποβολήν της εκθέσεακ της Ερευνητικής Επιτροπής,το Πειθαρχικό Συμβούλιο, αφού ήκουσε τηνυπόθεση,κατεδίκασετον εφεσείοντα καιτουεπέβαλετηνποινήτης απολύσεως. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την απόφαση, γιατί οι σχετικοί Κανονισμοί της Κεντρικής Τράπεζας δεν είχαν δημοσιευθή στην ΕπίσημηΕφημερίδατηςΔημοκρατίας. Μετάτην δημοσίευση των διορίσθησαν εκ νέου τα ίδια άτομα,ως μέλητης Ερευνητικής Επιτροπής.Κατάτηνυπ' αυτήςέρευναδενδοθηκεστον Εφεσείοντα δυνατότηταυποβολής ερωτήσεων σεμάρτυρες. Μετά την υποβολήν της Εκθέσεως της Ερευνητικής Επιτροπής,ο Διοικητής σε Συμβούλιο με την ΕπιτροπήΠροσωπικού,εξεδίκασε την υπόθεση. 15 20 25 30 35 Ο Εφεσείων ευρέθηένοχος καιτουεπεβλήθηηποινήτης απολύσε­ ως. Ως αποτέλεσμα καταχώρησε Αίτηση Ακυρώσεως, η οποία όμως, απερρίφθη.Εξ' ουκαιηπαρούσαέφεση. 40 Ταθέματα,πουσυζητήθηκανκατ* έφεση,προκύπτουνευκρινώςαπό τα πιοπάνωπεριληπτικά σημειώματα.Οινομικές Αρχέςτις οποίεςτο 1458 3 ΑΛΛ. Θεοδωρίδηςν.Κεντρ.Τράπεζας Κύπρου Ανώτατο Δικαστήριο εφήρμοσε, απορρίπτονταςτην έφεσηφαίνονται σταενλόγωπεριληπτικάσημειώματα. Κατωτέρωπαρατίθεταισεπιοεκτεταμένηπερίληψηηνομικήαιτιο­ λογία, που το Δικαστήριο έδωσε, απορρίπτονταςτην εισήγηση περί αντισυνταγματικότηταςτων Κανονισμών. Απορρίπτοντας την εισήγηση αυτήντο Ανώτατο Δικαστήριο απο­ φάσισε: 10 15 20 25 30 35 40 Α) Είναινομικά'παραδεκτόκαινομολογιακάθεμελιωμένο πωςτο ΝομοθετικόΣώμαμπορεί ναεξουσιοδοτεί... άλλαόργανα της Πολιτείας ναεκδίδουνκανονιστικάκαιεκτελεστικά διατάγμα­ ταγιατηνεφαρμογήτωννόμωνπουψηφίζειτοίδιο-Delegated Legislation - Αυτό αναφέρεται με σαφήνεια στην υπόθεση Aavwofiia ν.Χόνδρου κ.α.ΑΛ.ΣΛ.

(1962)Τόμος 3, σελ. 82 όπουστησελίδα85αναφέρονταιταεξής: Β) Το άρθρο 54(ζ) του Συντάγματος δίδει μεν την εξουσία στο Υπουργικό Συμβούλιο γιατην έκδοσηκανονιστικών καιεκτε­ λεστικών διαταγμάτων,αλλά το άρθρο αυτό δεν περιορίζει καθόλου της γενική εξουσία ττις Βουλής των Αντιπροσώπων όπως προβλέπεται στο άρθρο 61 του Συντάγματος να ασ/^ί δηλαδή νομοθετική εξουσία "εν παντί θέματι, εξαιρέσει των θεμάτωνεκείνων,άτιναρητώςυπάγονταικατάτοΣύνταγμαεις τας Κοινοτικός Συνελεύσεις". Γ) Ηεντύπωση μας είναι πως ηπαράγραφος (ζ)του άρθρου54, εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου ένας νόμος εξουσιοδοτεί ν με την έκδοση κανονιστικών και εκτελεστικών διαταγμάτων, αλλάδεναναφέρεταισ' αυτόντοόργανοπουθαταεκδώσει.Το Υπουργικό Συμβούλιο έχει τότε την εξουσία εκδόσεως, τους, βάσειτουπροαναφερθέντοςάρθρου. Δ) Η εξουσίατηςίδιαςτης ΒουλήςτωνΑντιπροσώπωνπαραμένει ανέπαφηγιατίέχειτοναπόλυτοέλεγχοπάνωστανομοθετημένα πουθεσπίζει. Μπορείδηλαδήανάπάσαστιγμήκαιόποτετοκρί­ νει αναγκαίο να τροποποιήσει ή ακυρώσει τη διάταξη που αφοράστηνκατ' εξουσιοδότηση νομοθεσία. Ε) Το επίδικο άρθρο του Νόμου εξουσιοδοτεί το Συμβούλιο της Τράπεζας, με τη σύσταση του Διοικητή και την έγκριση του 1459 Θεοδωρίδης ν.Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου

(1989)Υπουργούναεκδίδεικανονισμούς πουναδιέπουντηνεσωτερι­ κήοργάνωση τηςΤράπεζας,τουςόρους υπηρεσίας τωναξιωμα­ τούχων καιυπαλλήλων της,ναρυθμίζει τις εξουσίεςκαικαθή­ κοντα τους και την άσκηση πάνω σε αυτούς πειθαρχικούελέγ­ χου. Ηεξουσιοδότησηαυτήαρΰεταιόχι μόνο απότο άρθρο61 του Συντάγματος αλλά συνάδει καιμετο άρθρο 119, παράγρα­ φοι2,3 και

1. ΣΤ)"Η τράπεζα αύτη δεν υπάγεται εις οιονδήποτε υπουργείον" (Αρθρο 118,2 που απαντάταιστην παραπάνω διάταξηεννοείταιηοργανικήκτϊΐ διοικητικήυπαγωγή. Ηαντικατάστασηδεστο επίδικο άρθροτου"ΥπουργικούΣυμβουλίου" μετον"Υπουργό", εκτός του ότι μπορούσε να γίνει από τη Βουλή των Αντιπροσώπων βάσει των όσων αναφέρονται πιο πάνω, βρί­ σκεται καισε συμφωνία μετηνπαράγραφο4τουΑρθρου
2. 5 10 15 Η Έφεσηαπορρίπτεται Ουδεμία διαταγήγιαέξοδα. 20 Αναφερόμ&Ές υποθέσεις: Θεοδωρίδης ν.Κεντρικής ΤράπεζαςτηςΚύπρου

(1985)3Α.ΑΑ. 721, Γεωργιάδηςν.Δημοκρατίας

(1969)3Α.Α.Δ.496, 25 Δημοκρατίαν. Μόζορα

(1970)ΑΛΑ. 210, Δημοκρατίαν. Γεωργιάδη

(1972)3ΑΛΛ. 594, Αστυνομία ν.Χόνδρουκ.αΑΑ.ΣΑ.

(1962), 3ος τόμοςσελ. 82, 30 Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων

(1986)3 ΑΛΑ. 1168, Cobb& Co.LtdandOthers v.Kropp[1966]2All E.R. 913. 'Εφεση. Έφεση εναντίον της απόφασης Δικαστού του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Κούρρη, Δ.) πουδόθηκε στις 16 Μαρτίου, 1988 40 (Προσφυγή Αρ.565/86)

(1988)3Α.Α.Δ.537 μετηνοποίααπέρ­ ριψετηνπροσφυγήτουεφεσείοντα εναντίον τηςαπόφασηςτου 1460 35 3ΑΛΛ. Θεοδωρίδης ν. Κεντρ. ΤράπεζαςΚύπρου ΔιοικητήτηςΚεντρικής Τράπεζαςνα τερματίσει τιςυπηρεσίες του. 5 Α. Παντελίδης, γιατον Εφεσείοντα. Μ.Τριανταφυλλίδης, Γενικός ΕισαγγελέαςτηςΔημοκρατίας μεΛ. Κουρσουμπα(κα),Δικηγόροτης ΔημοκρατίαςΒ', για τους Εφεσίβλητους. 10 15 20 25 30 Α. ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Ηαπόφασητου Δικαστηρίου θαεκδοθεί από τονκ.Χρ. Αρτέμίδη. ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων -αιτητής εφεσιβάλλει την απόφαση δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου που εκδόθηκε στην άσκηση της πρωτόδικης δικαιοδοσίας του, και με την οποία απέρριψε την προσφυγή του που στρεφόταν εναντίον της απόφασηςτου Διοικητή πουελήφθησε συμβούλιο μετην Επιτροπή Προσωπικού της καθ'ης η αίτηση, Κεντρικής Τράπεζας,της Κύπρου μετηνοποίατερματίστηκανοιυπηρεσίεςτουσ'αυτή. Ο δικηγόρος του εφεσείοντα ήγειρε ενώπιον μας,τα ίδια ακριβώς νομικά ζητήματα που πρόβαλε στον εκδίκάσαντα δικαστή, ο οποίος και τα απέρριψε σε μία μακροσ/ελή και εμπεριστατωμένη απόφαση.Εκείνο που ζητείται ουσιαστικά από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι να εκφράσειδιαφορετικήάποψηπάνωσταίδιανομικάζητήματα από αυτή πουυιοθέτησε το πρωτόδικοΔικαστήριο. Λέγοντας τα πιο πάνω δεν εννοούμε πως ο εφεσείων δεν είχε τέτοιο δικαίωμα, αντίθετα δικαιούται στη γνώμη του Δικαστηρίου αυτού. Ως συνέπεια όμως αυτούτου γεγονότος, στη σύνταξη της παρούσας απόφασης αποτέλεσε βοήθημα η μελετημένη απόφασητουπρωτόδικουδικαστήαπότηνοποίαθαυιοθετή­ σουμεπολύυλικό, αρχίζονταςπρώτα από τα γεγονότα. 35 40 Ο εφεσείων ήτανυπάλληλος της καθ'ης ηαίτησηπουστα επόμενα θαονομάζεται η"Κεντρική Τράπεζα",απότο 1969. Αρχικά ήτανΓραφέας καιαπότο Μάϊο 1976 ΒοηθόςΤαμίας. Στις 28.7.77 ο Διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας διόρισε Ερευνητική Επιτροπή,βάσειτουΚανονισμού 39τωνπερίτης Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου Υπαλλήλων (Όροι Υπηρεσίας) Κανονισμών του 1964, όπως ίσχυαν τότε,γιανα 1461 Λρτεμίδης, Δ. Θεοδωρίδηςν. Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου

(1989)ερευνήσει εναντίον του εφεσείοντος καταγγελίες για αμέλεια καθήκοντος, παράβασητων νομισματικών Κανονισμών και αδικαιολόγητη απουσία από το καθήκον από 6.6.

1. Τον Απρίλη 1979 ηΕρευνητική Επιτροπήπαρέδωσεστο Διοικητή τηςΤράπεζαςτην έκθεση της,ο οποίος μαζίμετην Επιτροπή 5 Προσωπικούακολούθησαντηδιαδικασίαπειθαρχικήςδίωξης και βρήκαν ένοχο τον εφεσείοντα στις κατηγορίες πουείχαν προσαφθεί εναντίον του.Αναφορικά δεμετηνκατηγορία της αδικαιολόγητηςαπουσίαςαπότοκαθήκον, επεβλήθηστονεφε­ σείονταη ποινήτηςαπόλυσηςμεισχύαπό5.6.
2. 10 Ο εφεσείων πρόσβαλε τηναπόφασηαυτήμετηνπροσφυγή αριθ. 277/
3. Το Δικαστήριο ακύρωσε την επίδικηαπόφαση γιατίβρήκεπωςοιπιοπάνωαναφερόμενοιΚανονισμοί,βάσει των οποίων είχε προχωρήσει η πειθαρχική διαδικασία εναντίον του εφεσείοντος, δεν είχαν δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδακαι επομένως δεν είχανοποιαδήποτενομική ισχύ: Θεοδωρίδηςν. Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου

(1985)3 Α.ΑΔ.

1. 15 20 Εντούτοις, καιπριν απότην έκδοση της δικαστικήςαυτής απόφασης δημοσιεύτηκαν οι περί Υπαλλήλων της Κεντρικής Τραπέζης της Κύπρου (Οροι Υπηρεσίας) Κανονισμοί του
2. (ΕπίσημηΕφημερίδατης5.8.83 παράρτημα3αριθ. 189). ΜετάτηνακυρωτικήαπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου, ο 25 Διοικητής της Τράπεζας, σε συμβούλιο με την Επιτροπή Προσωπικού, επανεξέτασαντηνυπόθεσητουεφεσείοντος υπό τοφωςτων ευρημάτωντουΔικαστηρίου καιτονέθεσε σεδια­ θεσιμότητα, όπως προβλέπεται στον Κανονισμό 42, από 12.3.85.Αυτόέγινεγιαναεξετασθεί ειςβάροςτουεφεσείοντος 30 κατηγορίαγιασυνεχήαδικαιολόγητηαπουσίααπότοκαθήκον από 6.6.77.Διορίστηκε πάλιΕρευνητική Επιτροπή,βάσειτων προνοιών του Κανονισμού 39

(2)των Κανονισμών του 1983, γιαναεξετάσει τηνκατηγορίααυτή εναντίοντου εφεσείοντος. Η Επιτροπή ήταντριμελής καικαταρτίστηκεόπωςπρόβλεπε- 35 ταιστονίδιοΚανονισμό.ΗΕπιτροπήαυτήμετάπουείχεαριθ­ μόσυνεδριάσεων παρέδωσετηνέκθεσητηςμετημαρτυρίακαι τα ευρήματα στον Διοικητή της Τράπεζαςο οποίος, ενεργώ­ ντας σε Συμβούλιο μετην Επιτροπή Προσωπικού,όπως προ­ βλέπει ο Κανονισμός 39

(3), απέστειλε στον εφεσείοντα την 40 έκθεσητηςΕρευνητικής Επιτροπήςμεταπρακτικάτης μαρτυ­ ρίαςπουδόθηκεενώπιοντηςκαλώνταςτοννααπαντήσειστην 1462 3ΑΛΛ. Θεοδωρίδηςν. Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου Αρτεμίδης,Δ. κατηγορία για αδικαιολόγητηαπουσία απότο καθήκοναπό 6.6.77. 5 10 15 20 Ο εφεσείων αντιπροσωπεύτηκε με δικηγόρο, κατέθεσε ο ίδιος ενώπιοντης Επιτροπήςηοποίασε σειρά συνεδριάσεων άκουσεκαιμάρτυρες.Η Επιτροπή άκουσεεπίσηςτοδικηγόρο του εφεσείοντος που αγόρευσε ενώπιον της τόσο πάνωστα γεγονότατηςυπόθεσηςόσοκαιστανομικάζητήματαπουήγει­ ρε.ΗΕπιτροπήβρήκεένοχο τον εφεσείοντακαι συμβούλευσε τονΔιοικητήναεπιβάλεισεαυτόντηνποινήτηςαπόλυσης.Ο Διοικητής στη συνέχεια γνωστοποίησε τα πορίσματα της Επιτροπήςστον εφεσείοντα καιτον κάλεσεναπειο,τιδήποτε ήθελεαναφορικά με το ζήτηματης ποινής. Ο δικηγόρος του παρέθεσεπράγματιόλαταστοιχεία,ταοποίαθεώρησεσχετικά πάνωστοζήτηματηςεπιμέτρησης τηςποινής, καιοΔιοικητής στις5.9.86γνωστοποίησε σ' αυτόντην απόφασητου,ναεπι­ βάλλειδηλαδή στον εφεσείοντατηνποινή τηςαπόλυσης. Στο εφετήριο, αναφέρονταιοκτώ λόγοι εφέσεως, κατά τη διάρκειαόμως τηςακρόασης,οκ.Παντελίδηςπεριόρισε τους λόγους σε επτά. Οπρωτόδικοςδικαστήςσυνόψισεκαιπεριέ­ λαβεόλατανομικάζητήματα πουηγέρθηκανενώπιον τουσε τρία.Νομίζουμεπως μπορούμε ναταπαραθέσουμεκατάτον ίδιοτρόπο. 25 (α)Οιπερί ΚεντρικήςΤράπεζας Κανονισμοί του 1983,είναι αντισυνταγματικοί ή άκυροι γιατί δεν έχουν εκδοθεί ή εγκριθείαπότοΥπουργικόΣυμβούλιο. 30 (β)Αν οι Κανονισμοί θεωρηθούνέγκυροι,ηδιαδικασίαπου ακολούθησαν τόσο η Ερευνητική Επιτροπή όσο και ο Διοικητής σε Συμβούλιο με την Επιτροπή Προσωπικού, είναιαντίθετημετιςπρόνοιεςτωνΚανονισμών39-43και, 35 (γ)Ηποινήτηςαπόλυσηςεπιβλήθηκεστονεφεσείοντακαθ'υπέρβαση εξουσίαςκαιεπομένωςτοΔικαστήριοδικαιούτο ναεπέμβηγιανατηνακύρωση. 40 Ότανοδικηγόροςτουεφεσείοντος καταπιανότανμεταπιο πάνω νομικά ζητήματα, ήγειρε παρεμφερώς και ορισμένα άλλα,μεταοποίαθαασχοληθούμεστηνπορείατηςαπόφασης, ως ισχυριζόμενη παράβασητων Κανόνων φυσικήςδικαιοσύ1463 Αρτεμίδης, Δ. Θεοδωρίδης ν. Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου

(1989)νης, αναδρομικότηταςτωνΚανονισμών και έλλειψηεπαρκούς αιτιολόγησης τηςεπίδικηςαπόφασης. Θα ασχοληθούμε με το (α) ωςτο τελευταίοζήτημαστηναπό­ φαση μας,για το οποίο και θα αφιερώσουμε το μεγαλύτερο μέρος της λόγω της σπουδαιότητας του. Η σοβαρότητα του θέματος αυτού, και η ενδιαφέρουσα επιχειρηματολογία του δικηγόρου του εφεσείοντος, έφερε ενώπιον μας τον έντιμο Γενικό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίας,οοποίος μετηναγόρευ­ σητουβοήθησετοΔικαστήριο στην επίλυσητου. Αναφορικά μετο (β), οδικηγόρος τουεφεσείοντος εισηγή­ θηκεπωςολόκληρη ηδιαδικασίατηςπειθαρχικήςδίωξηςτου, βάσει των Κανονισμών 3943, πάσχει γιατί στο στάδιο της έρευνας απο τηνΕπιτροπή,πουαποτελείτο από τρίαμέλη,δεν δόθηκεη ευκαιρίαστοδικηγόροτουνα παραστείκατάτηνεξέ­ τασητων μαρτύρων γιανατους αντεξετάσει. Ηεισήγησητου δικηγόρου του εφεσείοντος είναιπως αυτόθαέπρεπεναγίνει εφόσον προβλέπεται ρητά στον Κανονισμό 43. Για να γίνει κατανοητότοεπιχείρημα θα πρέπειναπαραθέσουμεαυτούσιουςτουςσχετικούς Κανονισμούς 39

(3)και43. 5 10 15 20 "39.

(2)Οσάκις εγείρεται θέμα λήψεως πειθαρχικών μέτρων εναντίον υπαλλήλου, διεξάγεται έρευνα υπόεπιτρο­ πής αποτελούμενης,εκ τριώνμελών, εξ ωντα δύο διο25 ρίζονται εκ του προσωπικού της Τραπέζηςυπό του Διοικητικού,το δε έτερονυποδεικνύεταιεκ των μελών του προσωπικού της Τραπέζης υπό της Κλαδικής Επιτροπής της ενδιαφερόμενης Συντεχνίας, νοουμέ­ νου ότιπάντατα τοιαύταμέλη της επιτροπής θα κατέ- 30 χωσιθέσειςανωτέραςειςβαθμόνεκείνης του υπαλλή­ λουκαθ'ουλαμβάνονταιπειθαρχικάμέτρα.Ητοιαύ­ τη επιτροπή,συνιστώμενη εν εκάστη περιπτώσει ως ανωτέρω αναφέρεται,υποβάλλει έκθεσιν των πορι­ σμάτωναυτήςπροςτονΔιοικητήν. ~<

(3)Τηρουμένων τ ω ν διατάξεων του Κανονισμού 43, η έκθεσις της επιτροπής ερεύνης, διοριζόμενης δυνάμει της παραγράφου

(2)του παρόντος Κανονισμού, ομού μεθ* οιασδήποτε μαρτυρίας χρησιμοποιούμενης υπέρ ή κατά του ενδιαφερομένου υπαλλήλου, εξετάζεταιυπό του Διοικητού εν συμβουλίω μετάτης 1464 .« 3 AAA Θεοδωρίδηςv.Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου Αρτεμίδης,Α Επιτροπής Προσωπικού και ο Διοικητής, ενεργών συμφώνως προς γνωμοδότησιν της Επιτροπής Προσωπικού, δύναται να επιβάλλει οιανδήποτε εκ των ακολούθων ποινών: 5 10 15 (α) Επίπληξιν (β) Διακοπήνχορηγήσεως προσαυξήσεως (γ) Αναβολήν χορηγήσεως προσαυξήσεως (δ) Υποβιβασμόν βαθμούήθέσεως (ε) Υποχρεωτικήν αφυπηρέτησιν (ζ) Απόλυσιν. 43. Εις απάσαςταςπεριπτώσεις ταςεξεταζομέναςδυνά­ μει του Κανονισμού 39 και της παραγράφου

(2)του Κανονισμού 41,δέονόπωςτηρώνταιοιακόλουθοικανόνες: (α)Ουπάλληλος δέον όπως ειδοποιήταιγραπτώςπερί των λόγων δι' ους σκοπείται η επιβολή ποινής, ως και περί της σκοπούμενης ποινής. 20 (β) Ουπάλληλος δικαιούταιόπωςγνωρίζει πάνταταγεγο­ νότατηςκατ'αυτούυποθέσεως καιθαδίδηταιειςαυτόν πάσα ευκαιρία υπερασπίσεως εαυτού και αποδείξεως της αθωότητόςτου. 25 (γ) Ο υπάλληλος δικαιούται όπως παρευρίσκεται κατά τη διάρκειαντηςεξετάσεως τηςυποθέσεως τουκαι,εάνεξε­ τάζονται μάρτυρες,ναθέτη εις αυτούς ερωτήσεις. 30 (δ)Έγγραφοιμαρτυρίαιδεν θαχρησιμοποιώνται εναντίον του υπαλλήλου, εκτός εάνπροηγουμένως παραχωρηθεί εις αυτόναντίγραφονήηευκαιρίαναγνωρίσητο περιε­ χόμενο των τοιούτων μαρτυριών". 35 Υποβάλλεται ότι, εφόσον ο Κανονισμός 43 προνοεί πως σε όλεςτιςπεριπτώσειςπουεξετάζονταιβάσειτουΚανονισμού 39, ο υπάλληλος δικαιούται να παρευρίσκεται κατά τηνδιάρκεια της εξέτασης τηςυπόθεσης γιαναθέτει ερωτήσεις στους μάρτυ­ ρες,τοδικαίωμααυτόδενμπορούσε νααφαιρεθείαπότονεφεσείοντα. Η απάντηση στο επιχείρημα αυτό της δικηγόρου της Δημοκρατίας είναι πως οι πιο πάνω Κανονισμοί με σαφήνεια προνοούν δύο στάδιατης διαδικασίας.Το πρώτο στάδιο,που 40 1465 Αρτεμίδης, Α Θεοδωρίδης ν.Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου

(1989)προβλέπεταιστον Κανονισμό 39

(2),είναιη έρευναπουγίνεται απότηντριμελήΕπιτροπήγιαναδιαπιστωθείαν διαπράχθηκε αδίκημααπότονυπάλληλο.Ηέκθεση τηςΕπιτροπήςαποστέλ­ λεταιμετάστονΔιοικητικήτηςΤράπεζαςοοποίοςσεσυμβούλιο μετηνΕπιτροπήΠροσι:οπικούπροχωρείστηνπειθαρχικήδιαδικασίαβάσειτουΚανονισμού 39

(3). Είναιδεστοτελευταίοστά­ διο πουουπάλληλος δικαιούταιναπαραστείκαιναυποβάλει ερωτήσεις στους μάρτυρες. Αυτήη διαδικασίαακολουθήθηκε, καιπολύορθά,στηνυπόκρίσηυπόθεση. 5 10 Συμφωνούμε απόλυτα με τη θέση της δικηγόρου της Δημοκρατίας ηοποία δίδει ορθήερμηνεία στις πρόνοιες των Κανονισμών. Ο Κανονισμός 39

(2)προνοείγιατηνπροκαταρ­ κτική έρευνα απότριμελήεπιτροπή, ηοποίαπαίρνειγραπτές καταθέσεις από διάφοραπρόσωπα από το περιεχόμενο των 15 οποίων αποφασίζει κατά πόσο στοιχειοθετείται πειθαρχικό αδίκημαεναντίοντουυπαλλήλουκαιστη συνέχειαπροωθείτο πόρισματηςπροςτονΔιοικητήοοποίος, μαζίμετοΣυμβούλιο της ΕπιτροπήςΠροσωπικούβάσειτουΚανονισμού 39

(3), εξε­ τάζουν σεακροαματική διαδικασίατηνκατηγορίαστην οποία 20 κλήθηκε νααπαντήσειουπάλληλος. Είναι λοιπόν,σ' αυτότο στάδιοπουδιεξάγεταιηδιαδικασίατηςπειθαρχικήςδίωξηςμε τηνκατάθεσητων μαρτύρωνκαιτηνπροσαγωγήοποιουδήπο­ τε αποδεικτικού υλικού, οπόταν ο υπάλληλος δικαιούταινα παραστεί και να υποβάλει ερωτήσεις στους μάρτυρες και να 25 παρουσιάσει τη δική του υπόθεση. Η παράγραφος 3 του Κανονισμού 39, και ο Κανονισμός 43 παραπέμπουνο ένας στον άλλο. Ο Κανονισμός 39

(3)δηλαδή παραπέμπει στον Κανονισμό 43,οοποίος επαναπέμπειστον

1. 30 Αλλο επιχείρημα του δικηγόρου του εφεσείοντα είναι πως παραβιάστηκαν οι Κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης γιατίτα τρίαμέλητηςΕπιτροπήςΈρευναςήσανταίδιαπουπροέβηκαν στην προηγούμενη έρευνα εναντίον του εφεσείοντος, ηοποία καιακυρώθηκεμεαπόφασητουΑνωτάτου Δικαστηρίου,κάτω απότιςσυνθήκες πουαναφερόμαστεπιοπάνω.Προβάλλεταιο ισχυρισμόςότι ταπρόσωπααυτάήτανπροκατειλημμένα ενα­ ντίον του εφεσείοντος, εφόσον στην πρώτηέρευνακατέληξαν στο συμπέρασμα πως ήταν ένοχος των κατηγοριών, για τις οποίες και διορίσθηκαν για δεύτερη φορά να εξετάσουν εις βάροςτου. 1466 35 40 3 ΑΛΛ. 5 10 15 Θεοδωρίδηςν. Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου Αρτεμίδης, Α Ηθέση αυτή κατάτη γνώμημαςδενείναιορθή,γιατίη τρι­ μελήςΕπιτροπήΈρευναςδενείναιτοσώμαπουεξεοίκασετην υπόθεση εις βάρος του εφεσείοντος, δηλαδή ο Διοικητής σε συμβούλιο μετην Επιτροπή Προσωπικού.ΗΕπιτροπή Έρευναςόπως εξηγούμεσταπροηγούμενα,συγκέντρωσεαπλώςτο αποδεικτικόυλικότοοποίοκαιπαρέπεμψεστονΔιοικητήμαζί μετοπόρισματης. Τοεπόμενονομικόζήτημααφοράτηνεισήγησητουδικηγόρουτουεφεσείοντος πωςοιΚανονισμοί του 1983δενμπορούν να εφαρμοστούν αναδρομικάγια να εκδικαστεί αδίκημαπου διαπράχθηκε το
2. Πάνω στο σημείο αυτό απάντησανη δικηγόρος της Δηι,ιοκρατίας κα. Κουρσουμπά και ο Γενικός Εισαγγελέας. Ηεισήγησητους,πουείναιορθή γιατίβασίζεται στην πάγια νομολογία είναι πως οκανόναςτηςαναδρομικό­ τητας Πειθαρχικών Κανονισμών δεν ισχύει στις πειθαρχικές διώξεις κατάτοντρόποπουισχύειστοΠοινικόΔίκαιογιατις Ποινικές Διώξεις. Τούτο έχει αποφασιστεί στην υπόθεση ΛευκόςΓεωργιάδηςν.Δημοκρατίας

(1969)3 ΑΛΑ

1. 20 25 30 35 40 Η νομική θέσηότι η αρχή nullum delictum sine lege, που περιέχεται στο άρθρο 12παραγρ. 1 του Συντάγματοςμαςδεν εφαρμόζεταιστηνπειθαρχικήδιαδικασία,εδράζεταιστηνεγγενώς διαφορετική φύση του ποινικού αδικήματοςαπότο πειθαρχικό.Στηνπρώτη περίπτωσητοΠοινικόΔίκαιοκαθορίζει συγκεκριμένες πράξειςήπαραλείψειςπουαποτελούνέγκλημα ήαδίκημαέναντι τουσυνόλουτηςκοινωνίας, ενώτα πειθαρ­ χικάαδικήματαπροβλέπουν,πολλέςφορέςσεγενικέςγραμμές, τοείδοςτηςσυμπεριφοράςπουότανεπιδεικτεί απότονυπάλληλο θααποτελούσε διασάλευση της σχέσηςτου μετον εργο­ δότη. Στηκρινόμενη υπόθεση ο εφεσείων απουσίαζεαδικαιολό­ γητα από την εργασία του από 6.6.77 μέχρι 19.5.
2. Όταν έγινεη εξεταζόμενηπειθαρχική δίωξηεναντίον του,ίσχυανοι Κανονισμοί του
3. Η αδικαιολόγητη δε απουσία από το καθήκον ήταν αδίκημα και πριν από τη θέσπιση των Κανονισμών αυτών. Βάσει επομένως των γεγονότων αυτών, ούτε ο ισχυρισμός τηςαναδρομικότηταςτωνκανονισμών δεν μπορείναευσταθήσει. Παράτηνευθυγράμμισητηςνομολογίας, όπως έχεικαθορι1467 Αρτεμίδης, Δ. Θεοδωρίδης ν.Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου

(1989)στεί στην υπόθεση Αημοκρατία ν.Μόζορα

(1970)ΑΛΔ. σελ. 210,ότιδηλαδήτοΔιοικητικόΔικαστήριοδενελέγχειτηναυστη­ ρότητα ποινής που επιβλήθηκε απόδιοικητικό όργανο,εντού­ τοις οδικηγόροςτουεφεσείοντος υπέβαλεότιη ποινήτηςαπό­ λυσηςπουεπιβλήθηκεσεαυτόναποτελείυπέρβασητηςεξουσίας 5 τουΔιοικητήτης Κεντρικής Τράπεζας,πουενήργησε σύμφωνα με την γνωμοδότηση της Επιτροπής Προσωπικού.Λπλήαπά­ ντησηστην εισήγησηαυτή δίδεταιστην τελευταία απόφαση της Ολομέλειας: ΦώτιιςΠαπαφώτης ν.τηςΔημοκρατίας

(1989)3 ΑΛΔ. 1302,όπου,ότανκλήθηκετοΔικαστήριοναεπανεξετάσει 10 τηνομολογία, όπως καθορίστηκε στην υπόθεση Μόζορα, απο­ φάνθηκεπως δεν υπάρχεικανένας λόγος να παρεκκλίνει από αυτήν, εφόσον μάλιστα επαναλήφθηκε και μετά την υπόθεση Μόζορα στηνυπόθεση Δημοκρατίας ν. Α. Γεωργιάδη

(1972)3 ΑΛΛ.

1. 15 Θαλέγαμε,εκπερισσού βέβαια, πως ενόψειτης αδικαιολό­ γητης απουσίαςτουεφεσείοντος για 11ολόκληρους μήνεςαπό τηνεργασία του,ηποινήπουτουεπιβλήθηκε ήτανόχι μόνοη αρμόζουσα, αλλάδενμπορούσε ναήτανάλλη. 20 Για τον ισχυρισμό της ανεπέρκειας της αιτιολογίας θα πούμε μόνο δύο λόγια. Είναι παντελώς αβάσιμος. Εναντίον του εφεσείοντος ξεκίνησε μιαπειθαρχικήδιαδικασίαη οποία ακολούθησε αυστηρά τους Κανονισμούς που προνοούν γι' 25 αυτή.Ο εφεσείων αντιπροσωπεύτηκε σ' αυτήαπόδικηγόρο,ο οποίοςπαρουσίασετηνυπόθεσητουκαιστοτέλοςτης οποίας ο Διοικητής, σεσυμβούλιο μετηναρμόδιαΕπιτροπήκατέληξε στο συμπέρασμαπωςαποδείχτηκεηυπόθεσηεναντίοντουκαι του επιβλήθηκε ηποινή τηςαπόλυσης. Ο φάκελος τηςυπόθε- 30 σης είναι ενώπιό μαςκαιμαζίμετη γραπτήαπόφασητουδιοι­ κητικούοργάνουαποτελείπλήρη αιτιολόγησητης. Προχωρούμε τώρανα εξετάσουμε το (α)ζήτημα.Οδικηγό­ ροςτουεφεσείοντος υπέβαλεότιτοάρθρο2τουπερίΚεντρικής 35 Τραπέζης της Κύπρου (Τροποποιητικός) Νόμος του 1979, (10/79), είναιαντισυνταγματικόγιατίμετοάρθροαυτότροπο­ ποιείται ηπαράγραφος(β)του εδαφίου2 του άρθρου 13του βασικού Νόμου, 48/63, με την αντικατάσταση της φράσης "Υπουργικό Συμβούλιο" μετηλέξη "Υπουργός". Αυτήητρο- 40 ποποίηση,συνεχίζειηεισήγησητουδικηγόρουτου εφεσείοντος, παραβιάζει τις διατάξεις του άρθρου 54(ζ) του Συντάγματος 1468 3 AAA. 5 10 15 Θεοδωρίδηςv. Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου Αρτεμίδης,Α που προνοεί πως το Υπουργικό Συμβούλιο έχειτην αποκλει­ στικήεξουσία γιατην έκδοση κανονιστικών καιεκτελεστικών των νόμων διαταγμάτων, βάσει της γνωστής αρχής του delegatedlegislation-νομοθέτημακατ'εξουσιοδότηση. ΟιεπίδικοιΚανονισμοί έγινανβάσειτουάρθρου2 τουΝόμου 10/
2. Το επιχείρημα αυτό,μαζί με άλλα,πρόβαλε ο αιτητήςκαι ενώπιοντουπρωτόδικουδικαστή, οοποίοςόμωςτοαπέρριψε αποδεχόμενος τη θέσητης δικηγόρου της Δημοκρατίας ότι η βουλή δικαιούται να αναθέσει την έκδοση κανονιστικών και εκτελεστικώνδιαταγμάτωνσε Υπουργό, βάσει του άρθρου58 τουΣυντάγματος.ΤοΔικαστήριοδέκτηκεπωςπαρότιτοΑρθρο 58 δεν δίδει τέτοια ρητή εξουσία στον Υπουργό, εντούτοις οι εξουσίες που απαριθμούνται σ' αυτό δεν είναι εξαντλητικές αλλάπεριεκτικέςκαιωςεκτούτουτοΝομοθετικόΣώμαμπορεί νααναθέσειστονΥπουργότηνέκδοσηκανονιστικών καιεκτε­ λεστικώνδιαταγμάτωνμεεξουσιοδότηση νόμουπουθεσπίζει. 25 Επειδή τοθέμαπουεγείρεται είναισοβαρό, εφόσονάπτεται της δικαιοδοσίας των φορέων της εξουσίας της Πολιτείας βάσειτουΣυντάγματος,οΓενικόςΕισαγγελέαςπαρουσιάσθη­ κεενώπιον μαςκαιυποστήριξε τηθέσηπουανέπτυξε η δικη­ γόρος της Δημοκρατίας, προσθέτοντας και τα ακόλουθα:Η ίδρυσητης Κεντρικής Τράπεζαςβασίζεταιστο άρθρο 121 του Συντάγματος. Τοάρθρο 118παραγρ.2προνοεί ταεξής: 30 "Ο διοικητής της ΕκδοτικήςΤραπέζηςτηςΔημοκρατίας προΐσταται της Εκδοτικής Τραπέζης και ο υποδιοικητής έπεταιαυτώ.Η Τράπεζααύτηδενυπάγεταιεις οιονδήποτε υπουργείον". 20 Ενώτοάρθρο119

(2)έχειωςακολούθως: 35 "Ο διοικητήςτης ΕκδοτικήςΤραπέζηςτηςΔημοκρατίας βοηθούμενος υπό του υποδιοικητού ασκεί πάσαν ετέραν εξουσίαν καιεκτελείπανκαθήκονή υπηρεσίακαθοριζομένηνήανατιθεμένηναυτώδιάνόμου". Ηπαράγραφος4του ίδιουάρθρουπροβλέπει: 40 "4. Ο διοικητής, βοηθούμενος υπό του υποδιοικητού εκτελείκαθ'όσοναφοράειςτηνοικονομικήνπολιτικήνήτις 1469 Αρτεμίδης, Α Θεοδωρίδης ν.Κεντρ. ΤράπεζαςΚύπρου

(1989)ανάγεταιεις την αρμοδιότητα αυτού, ταςσχετικός αποφά­ σειςτουΥπουργικού Συμβουλίουκαιεφαρμόζειταςδιατά­ ξειςοιουδήποτε νόμου.Ωςπροςτοντρόπονεφαρμογήςτης τοιαύτηςπολιτικής συμβουλεύεται τονυπουργόν τωνοικο­ νομικών καισυμμορφούται προςταςυποδείξεις αυτού". Η Κεντρική Τράπεζα, που έχει ονομαστεί έτσι βάσει του άρθρου 121του Συντάγματος,επομένως, συνεχίζει η εισήγηση τουκ.Τριανταφυλλίδη,όπωςρητάπροβλέπεται στοΣύνταγμα δεν υπάγεται σε οποιαδήποτε Υπουργείο ή στο Υπουργικό Συμβούλιο. ΗΒουλή ιών Αντιπροσώπων πουασκεί τηνομο­ θετικήεξουσίαβάσειτουάρθρου61τουΣυντάγματοςείχεαπό­ λυτο δικαίωμανα εξουσιοδοτήσει με νόμο αυτάπου προβλέ­ πονται στο επίδικο άρθρο 2, του περί Κεντρικής Τραπέζης (Τροποποιητικός) Νόμος, 10/79. Ο δικηγόρος του εφεσείοντος υποστήριξε πως οι διατάξεις του άρθρου54 του Συντάγματος είναι περιοριστικές. Αυτόδε αποδεικνύεται απότο ίδιο τολεκτικό τουάρθρου58,η παρά­ γραφος2του οποίου αρχίζειως εξής: 5 10 15 20 "Εξαιρουμένης της εκτελεστικής εξουσίας της υπό των άρθρων 47, 48 και 49 ρητώς διαφυλασσομένης υπέρ του ΠροέδρουκαιτουΑντιπροέδρου τηςΔημοκρατίας " 25 Η φράση, είπε ο δικηγόρος του αιτητή, "εξαιρουμένης της εκτελεστικής εξουσίας....", χρησιμοποιείται για ναδιαφυλαχτεί ρητάηεξουσία πουπαρέχεταιστο Υπουργικό Συμβούλιο μετο άρθρο54 του Συντάγματος. ΤοΝομοθετικό Σώμα,συνεχίζει η εισήγησητουδικηγόρουτουεφεσείοντος, δενμπορούσεναανα- 30 θέσεις σεΥπουργό τηνέκδοσηκανονιστικών διαταγμάτωνγιατί αυτό θα παραβίαζε τις πρόνοιες του άρθρου 54 του Συντάγματος.Προχωρώνταςτοεπιχείρηματουοκ.Παντελίδης, υποστήριξε πωςαναυτόγινότανδεκτό,τότεηΒουλήθαμπορεί νααφαιρείαπότονΠρόεδρο τηςΔημοκρατίας τηνάσκησητου 35 δικαιώματος της αναπομπήςκαι αρνησικυρίας που έχει βάσει του άρθρου 57 του Συντάγματος πάνω στις αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου ως συλλογικού οργάνου και όχι των υπουργών ξεχωριστά. 40 Είμαστε- της γνώμης πως η εισήγηση του Γενικού Εισαγγελέα είναι ορθήγιατους εξής λόγους: 1470 3AAA 5 10 15 20 Θεοδωρίδηςv. Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου Αρτεμίδης,Α Είναι νομικά παραδεκτό και νομολογιακά θεμελιωμένο πως τοΝομοθετικόΣώμαμπορείναεξουσιοδοτεί άλλαόργα­ να της Πολιτείας να εκδίδουν κανονιστικά και εκτελεστικά διατάγματα γιατην εφαρμογήτων νόμων πουψηφίζειτο ίδιο - Delegated Legislation - Αυτό αναφέρεταιμε σαφήνειαστην υπόθεσηΑστυνομίας ν.Χόνδρου κ.αΑ.Α.Σ.Δ.

(1962)Τόμος 3, σελ. 82,όπουστησελίδα 85 αναφέρονταιταεξής: "There isnothinginourConstitutiontoprevent theHouse of Representatives from delegating its power to legislate to other organs in the Republic in accordance with the accepted principles of Constitutional Law and the doctrine of " delegated legislation" and,infact,expressprovision ismadein paragraph (g) of Article 54 of the Constitution empowering the Council of Ministers tomake "any order or regulation for thecarrying intoeffect of any law as provided by suchlaw". It should be observed that the inclusion of the making of delegated legislation by the Council of Ministers under the terminology of "executive power" in the said Article 54 cannot be taken as having intended to change the essential nature of such function because the aforesaid expression in Article 54 has merely been used as a comprehensive description of the powers exercised by the Council of Ministers which is anexecutive organ. 25 30 35 40 Η αρχήαυτή επαναλήφθηκε στην Αναφορά τουΠροέδρου της Δημοκρατίας, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής των Αντιπροσώπων

(1986)3Α.Α.Δ. 1168, όπου ελέχθη ότι η εξου­ σίατουΥπουργικού Συμβουλίουγιατηνέκδοσηκανονιστικών διαταγμάτωνβάσει του άρθρου 54(ζ) του Συντάγματοςδεν αποτελεί αυτόνομη νομοθετική εξουσία αλλά δευτερογενή, βάσει της ρητής εξουσιοδότησης που έδωσε σε αυτό η Βουλή των Αντιπροσώπων. Είναι γεγονός πως τόσο στην υπόθεσητης Αναφοράς όσο και στην υπόθεση Χόνδρου η εξουσιοδότηση για την έκδοση κανονιστικών διαταγμάτων βάσειτου εξεταζόμενουστις υπο­ θέσεις Νόμου, δόθηκε στο Υπουργικό Συμβούλιο. Έχουμε όμωςτηγνώμηπωςτο άρθρο54(ζ)τουΣυντάγματοςδίδειμεν την εξουσία στο Υπουργικό Συμβούλιο για την έκδοση κανο­ νιστικών καιεκτελεστικών διαταγμάτων,αλλάτοάρθρο αυτό δεν περιορίζει καθόλου τη γενική εξουσία της Βουλής των 1471 Αρτεμίδης, Δ. Θεοδωρίδηςν. Κεντρ.Τράπεζας Κύπρου

(1989)Αντιπροσώπων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 61 του Συντάγματος ναασκεί δηλαδήνομοθετική εξουσία "εν παντί θέματιεξαιρέσει χωνθεμάτωνεκείνων,άτιναρητώςυπάγονται κατάτοΣύνταγμαειςταςΚοινονικάς Συνελεύσεις". 5 Η Βουλή επομένως μπορεί να εξουσιοδοτεί την έκδοση κανονιστικών καιεκτελεστικών διαταγμάτωνγιατην εφαρμο­ γή Νόμου πουη ίδια -ψηφίζει σε οποιοδήποτε όργανοτης Δημοκρατίαςτοοποίοασκείεκτελεστική εξουσία.Ηεντύπωση μας είναι πως ηπαράγραφος (ζ)του άρθρου54, εφαρμόζεται 10 στις περιπτώσεις όπουέναςνόμος εξουσιοδοτεί μεντηνέκδο­ σηκανονιστικώνκαιεκτελεστικών διαταγμάτωναλλάδενανα­ φέρεταισ'αυτόν τοόργανοπουθαταεκδώσει.Το Υπουργικό Συμβούλιο έχει τότε τηνεξουσία εκδόσεως τους, βάσειτου προαναφερθέντος άρθρου. Όταν όμως η Βουλή ορίσει στο 15 νόμοτοόργανοπουθαεκδώσει τακανονιστικάκαιεκτελεστι­ κά διατάγματα,τότε το όργανο αυτόκατ' εξουσιοδότηση του ΝομοθετικούΣώματοςδικαιούταικαοφείλει ναταεκδώσει. Αναφορικά μετο επιχείρημα του δικηγόρου τουεφεσείο- 20 ντος ότιμετον τρόπο αυτόαφαιρείταιηεξουσία της αναπο­ μπήςκαιαρνησικυρίαςτουΠροέδρουπάνωστις"αποφάσεις" του Υπουργικού Συμβουλίου,δίχως ναεπιλαμβανόμαστετου ζητήματοςτελεσίδικα γιατίδεν έχεισυζητηθεί σεβάθος, δυνα­ τόναειπωθείότιοι"αποφάσεις"τουΥπουργικού Συμβουλίου 25 πουπροβλέπονται σταάρθρα50 και57 του Συντάγματοςδεν περιλαμβάνουν τηνκατ' εξουσιοδότηση απότηΒουλήέκδοση κανονιστικών και εκτελεστικών διαταγμάτων.Εν πάσηπερι­ πτώσει ο Πρόεδρος έχει τοδικαίωμα,βάσει του άρθρου140 του Συντάγματος του προληπτικού μέτρου της Αναφοράς 30 νόμου,πουθεωρεί αντισυνταγματικόγιαγνωμοδότησηαπότο Ανώτατο Δικαστήριο. Ηεξουσία της ίδιαςτηςΒουλής τωνΑντιπροσώπων παρα­ μένειανέπαφηγιατίέχειτον απόλυτοέλεγχοπάνωστανομό- 35 θετήματαπου θεσπίζει. Μπορεί δηλαδήανά πάσα στιγμήκαι όποτετοκρίνει αναγκαίονατροποποιήσει ήακυρώσειτη διά­ ταξηπου αφοράστην κατ'εξουσιοδότηση νομοθεσία. Ευρεία αναφορά στο ζήτημααυτόγίνεται στην υπόθεση Cobb & Co. Ltd andOthersv.Kropp [1966] 2AllE.R.913.Πέραόμωςαπ' 40 αυτό καιη ίδια η Βουλή με βάση τις πρόνοιες τουΠερί Καταθέσεως ειςτην Βουλή των Αντιπροσώπων Κανονισμών 1472 3 ΑΛΛ. 5 Θεοδωρίδηςν. Κεντρ.ΤράπεζαςΚύπρου Αρτεμίδης, Α. Εκδιδομένων κατ' εξουσιοδότηση νόμου, 51/85, διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει ή ακυρώσει τους Κανονισμούς, πουδέοννακατατεθούνενώπιοντης.Αν όμωςδενκάμειοποι­ αδήποτετροποποίηση σε αυτούςσεδιάστημα30ημερώνθεωρείταιότιτουςέχει εγκρίνει. Το επίδικο άρθρο του Νόμου εξουσιοδοτεί το Συμβούλιο της Τράπεζας,με την σύσταση του Διοικητή και την έγκριση του Υπουργού, να εκδίδει κανονισμούς που να διέπουν την 10 . εσωτερικήοργάνωσητηςΤράπεζας,τουςόρουςυπηρεσίαςτων αξιωματούχων και'υπαλλήλων της,να ρυθμίζει τις εξουσίες καικαθήκοντατουςκαιτηνάσκηση πάνω σεαυτούςπειθαρχι­ κούελέγχου. Ηεξουσιοδότηση αυτήαρύεταιόχι μόνο απότο άρθρο61τουΣυντάγματος αλλάσυνάδεικαιμετοάρθρο 119, 15 παράγραφοι2,3 και4. 20 25 30 35 Μπορεί ναπροβληθεί ο ισχυρισμός ότι εφόσον η Τράπεζα, βάσειτουάρθρου118παράγραφος2τουΣυντάγματοςδενυπά­ γεταισεοποιοδήποτεΥπουργείο, τοεπίδικοάρθροτου Νόμου 10/79προσκρούειστοάρθροαυτό.Αυτόόμωςδενθαήτανορθό γιατί κατάτην γνώμη μας με τη φράση "η Τράπεζααύτηδεν υπάγεται εις οιονδήποτε υπουργείον" που απαντάται στην παραπάνω διάταξηεννοείται ήοργανική και διοικητική υπα­ γωγή.Ηαντικατάστασηδεστοεπίδικοάρθροτου "Υπουργικού Συμβουλίου" με τον "Υπουργό", εκτός του ότι μπορούσε να γίνει αποτηΒουλή τωνΑντιπροσώπων βάσειτων όσων ανα­ φέρονται πιο πάνω,βρίσκεται καισε συμφωνία μετηνπαρά­ γραφο 4 του άρθρου 119, που παρατίθεται πιο πάνω. Ο Υπουργός Οικονομικών είναι το πλησιέστερα πιο αρμόδιο όργανο σε σχέσημε την Κεντρική Τράπεζακαι ως μέλος της κυβέρνησης - τουανώτερουφορέααπότονοποίο εκπορεύεται ηεκτελεστική εξουσία -ο νόμος θέλεινα εγκρίνει τους επίδι­ κουςκανονισμούςπουκατ'εξουσιοδότηση του(νόμου) εκδίδο­ νται.Η έφεσηεπομένως απορρίπτεται,η επίδικη απόφαση επικυρώνεται.Δεγίνεται οποιαδήποτεδιαταγήγια έξοδα. Η έφεσηαπορρίπτεται. Ουδεμία διαταγή γιαέξοδα. 1473