← Κύπρος

clr/1989/1989_3_1508.pdf

(1989)20Ιουνίου,1989 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ COMPAGNIENATIONALEAIRFRANCE, Αιτητές, ι- V. ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, Καθ' ουηΑίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 939/87) Δήμοι — "Κερδοφόρα επιχείρηση" — "Ο Περί Δήμων Νόμος, 1985 (Ν.111/85), άρθρο 104
(1)— Κατά πόσο η διαφήμιση υπηρεσιώνκαι πώληση αεροπορικών εισιτηρίων από αντιπρόσωπο θεωρείται κερδο­ φόρα επιχείρηση του αντιπροσωπενομένου εν τη έννοια τον εν λόγω άρθρον — Καταφατική η απάντηση στο ερώτημα — Α\χχφορά στην 5 νομολογία. Γενικές Αρχές του Διοικητικού Δικαίου — Δέουσα έρεν\χχ — Δήμοι — Φορολογία για "κερδοφόραεπιχείρηση"—Ο ΠερίΔήμωνΝόμος, 1985 (Ν.111/85), άρθρο 104
(1)— Πλατιάτακριτήριαταξι^Όμήσεως — Δεν αφορούν ύφοςεισοδήματος. Το μοναδικό ερώτημα στην υπόθεση αυτήν είναι κατά πόσο η Αιτούσα αεροπορική εταιρεία, που δεν διατηρεί γραφείο στην Λευκωσία, υπόκειται σε φορολογία βάσει του πιο πάνω άρθρουτου περίΔήμων Νόμου, ενόψει τουγεγονότοςότιοι υπηρεσίεςτηςδιαφη­ μίζονταικαιεισιτήριαπωλούνταιστηνΛευκωσία μέσωαντιπροσώπων της. Το Ανώτατο Δικαστήριο,απορρίπτοντας τηνΑίτηση Ακυρώσεως, απεφάσισε:
  1. Ουσιαστικός σκοπός του εν λόγω άρθρουείναι ναπρονοήσει 1508 JQ \$ 20 3 ΑΛΛ. CompagnicNat.Air. Francev.ΔήμουΑ/σίας για τη φορολσγίαν κάθε προσώπου ήεταιρείας, που άμεσαή έμμεσαδιεξάγει επιχείρηση μέσασταΔημοτικάόριατηςπόλης. Οι φορολογούμενοι ευεργετούνται απότις υπηρεσίες του Δήμου. 5
  2. Συνεπώς οιΑιτητές είχαν υποχρέωσηνα εξασφαλίσουν άδεια άσκησηςεπαγγέλματος (άρθρο105)καιαφούπαρέλειψαννατο κάμουνοικαθ'ωνη Αίτηση είχανεξουσίανακαθορίσουντα"... καταβλητέαδικαιώματα."(άρθρο 106). 10
  3. Πρόκειταιγιαφορολογία,πουκαθορίζεταιμεπλατειάκριτήρια. Στην συγκεκριμένηπερίπτωση ηΑιτούσα δεν ικανοποίησετο Δικαστήριο ότιη έρευναήτανανεπαρκής. 15 ΠΑίτηση Ακυρώσεως απορρί­ πτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 20 TheAmerican Export LinesInc. v.The Mayor, DeputyMayor, Councillors andTownsmen ofLamaca 19C.LR.206, 25 The Chairman andMembersoftheMunicipalCorporation andTownsmen ofNicosia v.RologisCo. Ltd.
(1963)2 C.LR. 90, Voyias v.Republic
(1974)3C.LR. 390, PASYDY andOthers v.M'tyNicosia
(1978)3CLR.
  1. 30 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςεπιβολής επαγγελματικού φόρου απότοΔήμοΛευκωσίαςστουςκαθ'ωνη αίτησηγιατο
  2. 35 Κ.Χρυσοστομίδης,γιατουςΑιτητές. Κ.Μιχαηλίδης, γιατον Καθ'ουη αίτηση. 40 ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Τοεπίδικο θέμα είναι ηεγκυρότητα του επαγγελματικού φόρου που επι­ βλήθηκεστηναιτήτριαεταιρεία γιατηδιεξαγωγήκερδοφόρας 1509 Πικής,Δ. Compagnie Nat. Air. France v.ΔήμουΛ/σίας
(1989)επιχείρησης στηΛευκωσίατο 1987. Ηαπόφαση εξαρτάταιαπό τηναπάντησηπουθα δοθείσταπιοκάτω ερωτήματα: (Α)Κατά πόσο η διαφήμιση των υπηρεσιών τους και η πώληση αεροπορικών εισιτηρίων τωναιτητώναπότρί5 τους,συγκεκριμένα ταΤουριστικά ΓραφείαAMATHUS NAVIGATION συνιστούσε τη διεξαγωγή κερδοφόρου επιχείρησης βάσειτωνπρονοιώντουάρθρου 104
(1)του Περί Δήμων Νόμου, 1985 (Ν.111/85). Αν η απάντηση είναιθετικήτοδεύτεροερώτημαπουεγείρεταιαφορά10 1* (Β)ΤηνεπάρκειατηςέρευναςτουΔήμουΛευκωσίαςκαιτην αιτιολόγηση τηςαπόφασηςμετηνοποίαοεπαγγελματι­ κός φόρος πουείχεεπιβληθείκαθορίστηκε σεΛΚ106. 15 Οι αιτητές είναι Γαλλικήεταιρεία αεροπορικών μεταφορών. Είναιεγγεγραμμένη ωςυπεράκτιαεταιρείαστην Κύπρο, βάσει τουάρθρου347τουΠερίΕταιρειώνΝόμου-Κεφ.113,καιδια­ τηρεί γραφεία στον αερολιμένα Λάρνακας,απ' όπου προφα­ νώς συντονίζονται οι επιχειρηματικές της δραστηριότητες 20 στην Κύπρο. Στη Λευκωσία αντιπροσωπεύεται από την AMATHUSNAVIGATION, εταιρείαναυτιλιακώνκαιαεροπο­ ρικών πρακτόρων. Εκτός από την αιτήτρι,α εταιρεία, η AMATHUS NAVIGATION αντιπροσωπεύει και άλλεςαερο­ πορικές εταιρείες. Οι υπηρεσίες που προσφέρονται από την 25 AMATHUSNAVIGATION περιλαμβάνουντηδιαφήμισητων υπηρεσιών της AIR FRANCE, την παροχήπληροφοριών για αφίξειςκαιαναχωρήσεις,καιτηνέκδοση εισιτηρίων. Στην υπόθεση The American Export Lines Inc. v. The 30 Mayor, Deputy Mayor, Councillors and Townsmen of Larnaca 19C.L.R.206)αποφασίστηκεμεβάσητοάρθρο 159της τότενομοθεσίας περίΔήμων,πουαντιστοιχεί μετο άρθρο 104 της υφιστάμενης νομοθεσίας, ότι η εταιρεία AMERICAN EXPORT LINES INC" διεξήγαγε κερδοφόρα επιχείρηση στη 35 Λάρνακα παρά το γεγονός ότι τα πλοία της προσήγγιζαν το λιμάνιτηςπόληςπεριοδικάκαιγιαμικράχρονικάδιαστήματα, δε διατηρούσε γραφείο στην πόληκαιαντιπροσωπευόταναπό την εταιρείαMANTOVANI, εταιρείαναυτιλιακώνπρακτόρων πουαντιπροσώπευαν,όπωςκαιη AMATHUS,αριθμόμεταφο- 40 ρικών εταιρειών. Στηναπόφασηυποδεικνύεται ότι ο νόμος δε θέτει ως προϋπόθεση,για την επιβολή φορολογίας, να είναι ο 1510 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Compagnie Nat. Air. France v.ΔήμουΛ/σίας Πιχής,Δ. φορολογούμενος είτεκάτοικοςτηςπόληςείτεναδιατηρεί δικό τουγραφείοήναεπιδίδεταισεεπιχειρηματικέςδραστηριότητες, μόνιμα.Αρκείναασκείκερδοφόραεπιχείρηση γιατοχρονικό διάστημα που προβλέπει ο νόμος - προηγουμένως επτά,και τώραδεκαπέντεμέρες-(άρθρο 104
(1)(β)τουΝ. 111/85). Ηκατο­ χή άδειαςγιατη διεξαγωγή κερδοφόραςεπιχείρησηςστα δημο­ τικά όρια μιαςπόλης δεναπαλλάσσειτο φορολογούμενοαπό την υποχρέωσηνα εξασφαλίσει άδειααπότο Δήμο οποιασδή­ ποτεάλληςπόλης μέσασταδημοτικάόριατουοποίου διεξάγει επιχείρηση γιαχρονική περίοδοπουυπερβαίνειτιςδεκαπέντε μέρες. Τέλος,επισημαίνεταιστηνυπόθεση TheAmerican Export Lines Inc. ανωτέρω, ότι ο όρος "διεξαγωγή επιχείρησης" (carrying-on business)δενπρέπει να ερμηνεύεται σύμφωνα με τις διατάξεις των φορολογικών νόμων οι οποίες προσδιορί­ ζουν επακριβώςτησημασίατουόρουγιατους σκοπούςεκεί­ νηςτηςνομοθεσίας. Στη μεταγενέστερη απόφασητου Ανωτάτου Δικαστηρίου TheChairman and Membersof the Municipal Corporation and Townsmen of Nicosia v.RologisCo.Ltd.
(1963)2C.L.R. 90,επαναβεβαιώθηκεγιατουςσκοπούςεπιβολήςεπαγγελματι­ κούφόρου, βάσειτηςπερίΔήμωννομοθεσίας, ότιη διεξαγωγή επιχειρήσεως μέσωαντιπροσώπουή,ακόμαακριβέστεραστα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης εκείνης, η εργοδότηση αντιπροσώπουγιατηδιεξαγωγήτωνεπιχειρηματικώνδραστη­ ριοτήτωντουφορολογουμένου συνιστά άσκησηεπιχείρησης η οποία καθιστάτον επιχειρηματίαυποκείμενο στην πληρωμή επαγγελματικού φόρου.Η απόφαση τουαγγλικούΔικαστηρίου στην υπόθεση Smith v.Anderson (15 Ch.D.258) θεωρήθηκε καθοδηγητικήωςπροςτοτι συνιστά την άσκηση κερδοφόρας επιχείρησης: "Anything which occupies the time and attention and labour of a man,for the purpose of profit, is business".Η απάντησηστο ερώτημακατάπόσο ηAIR FRANCEδιεξήγαγε επιχείρησηστηΛευκωσίαμεβάσηαυτότονορισμό,δενμπορεί παράναείναικαταφατική.Οαριθμόςτωνεισιτηρίωνταοποία επωλούντο,ηδιαφήμισητων υπηρεσιών τους καιη επάρκεια των πληροφοριώνπουεδίδοντογιατις αεροπορικέςπτήσεις, αναμφίβολααπασχολούσαντους αιτητές μεστόχο τηνεπιτυ­ χέστερηκαιπλέονκερδοφόραδιεξαγωγήτηςεπιχείρησηςτους. Τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής δεν μπορούν να διαχωρι1511 Πικής,Δ. Compagnie Nat.Air. France v.ΔήμουΛ/σίας
(1989)στούν απόεκείνα τηςAmerican ExportLine Inc.ούτε είναι δυνατόναγίνειοποιαδήποτεδιάκρισημεταξύτωνδύο υποθέ­ σεων.Ταγεγονότα είναι όμοιακαιοιαρχές δικαίουπουδιέ­ πουντις νομικές τουςσυνέπειες οιίδιες. 5 Περαιτέρω συμφωνώ μετην προσέγγιση του Δικαστηρίου στην AmericanExport Lines Inc.Ουσιαστικός σκοπός των σχετικών διατάξεωντουπερίΔήμων Νόμουείναινα προνοή­ σουν γιατηφορολογία κάθεπροσώπου ήεταιρείαςοιοποίοι άμεσαή έμμεσαδιεξάγουνεπιχείρηση μέσασταδημοτικάόρια 10 της πόλης.Οιφορολογούμενοι ευεργετούνται απότις υπηρε­ σίες του Δήμου. Ηφιλοσοφία της νομοθεσίας, όπως υποδει­ κνύει οΔικαστής Χατζηαναστασίου στην υπόθεση loannis C. Voyiasv.Republic
(1974)3C.L.R.390, 401 είναι ναεξασφα­ λίσει τησυνεισφορά εκείνων που ευεργετούνται απότιςυπη- 15 ρεσίες.ΌπωςαναφέρεταιστηναπόφασητουπρώηνΠροέδρου τουΑνωτάτου Δικαστηρίουκ.ΤριανταφυλλίδηPASYDYand Others v.M'tyNicosia
(1978)3C.L.R.117,136 ο επαγγελμα­ τικός φόρος έχει, εκτός ατό τα χαρακτηριστικά της φορολο­ γίας,καιεκείνατουτέλουςεπειδήσεκάποιοβαθμό συσχέτιζε- 20 ταικαιμετις υπηρεσίες πουπροσφέρονταιγιατηνευχερήκαι απρόσ/οπτηάσκησηεπαγγέλματοςήεπιχείρησης. Καταλήγωότι OLαιτητέςείχανυποχρέωσηναεξασφαλίσουν άδειαάσκησης επαγγέλματος γιατοκρινόμενο έτος 1987 βάσει 25 των διατάξεωντουάρθρου 105.Παρέλειψαν να εξασφαλίσουν τηναναγκαίαάδεια,επομένως οικαθ'ωνηαίτηση είχανδικαίω­ μα βάσει τουάρθρου 106 τουΝ. 111/S5, νακαθορίσουν ".... τα καταβλητέαυπότουτοιούτουπροσώπουδικαιώματα...."Πρέπει επομένωςνααπαντηθείκαιτοδεύτεροερώτημαγιατηνεπίλυση 30 τηςεπίδικηςδιαφοράς.Τακριτήριαμεβάσηταοποίακαθορίζε­ ται ο επαγγελματικός φόρος είναι διαφορετικάαπόεκείνατα οποίαισχύουνγιατοφόροεισοδήματος.Δεσυναρτάταιηφορο­ λογία μετού\|)οςτωνκερδώντηςεπιχείρησης ούτεκαιπαρέχε­ ταιευχέρειαπροσδιορισμού τους.Η φορολογίαπροσδιορίζεται 35 με βάσηπλατιάκριτήρια ταοποία μπορεί να αναφέρονται σε κατηγορίες επαγγελμάτων ή επιχειρήσεων. Στην περίπτωση αεροπορικών επιχειρήσεων το ανώτατο όριο καθορίστηκε σε χίλιες λίρες. Απότα στοιχεία πουέχουν τεθεί ενώπιοντου Δικαστηρίου - Τεκμήρια 1(α),(β)και(γ)- καιταΤεκμήρια 3,4 40 και5,προκύπτειότιηέρευναείχεπεριστραφείγύρωαπόταδρο­ μολόγια των εταιρειών καιγενικότερα τονκύκλο τηςεπιχειρη1512 3 ΑΛΛ. Compagnie Nat. Air. France v.ΔήμουΛ/σίας Πικής,Δ. ματικής τους δραστηριότητας. Επίσης αποφασίστηκε ότι σε σύγκριση με το 1986 ο επαγγελματικός φόρος θα αυξανόταν κατά6περίπουτοιςεκατόνχωρίςτοποσοστό αυτό ναυιοθετη­ θείωςσταθερός συντελεστήςαύξησηςγιακάθεπερίπτωση. 5 10 Λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί ενώπιοντουΔικαστηρίου,δενέχωπεισθεί ότιη έρευναη οποία έγινεείναι ανεπαρκήςήότι ηφορολογία πουέχειεπι­ βληθεί είναι αυθαίρετη.Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Ηεπίδικη απόφαση βεβαιώνεται στο σύνολο της βάσει του άρθρου 146.4(a)τουΣυντάγματος.Δενεκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Η προσφυγήαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 1513

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.