(1989)26Ιουνίου, 19S9 [ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ALONIA(YERI)PROPERTIESLTDΚΑΙΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΜΕΣΩ ΕΠΑΡΧΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣΚΑΙΑΛΛΩιΝ, Καθ'ωνηΑίτηση. (ΥποθέσειςΑρ.91/79,119/79, 133/79, 134/79, 135/79,151/79) ΣυνταγματικόΔίκαιο—Δικαίωμα Ιδιοκτησίας—Σύνταγμα, Αρθρο23— Πολεοδομικές ζώνες — Μείωση συντελεστή δομήσεως— Ουσιαστική μείωση αξίαςδημιουργείδικαίωμα αποζημιώσεως — Ανπεριορισμοί τόσονδραστικοί, ώστεναισοδυναμούν μεστέρηση ιδιοκτησίας, αντί κεινταιστοΣύνταγμα— Ηειδοποιόςδιαφοράμεταξύπεριορισμούκαι 5 στέρησης — Simonis and Another v. ImprovementBoard ofLatsia
(1984)3C.L.R. 109 υιοθετείται — ΟΙδιοκτήτης γηςδενέχει δικαίωμα γιααλόγιστηεκμετάλλευση της, όπ(οςεπιθυμεί. Πολεοδομικές ζώνες— Ο Περί Οδών και Οικοδομών Νόμος, Κεφ. 96, \Q άρθρο14
(1)—Η θέσπισηπολεοδομικώνζωνώνδεναντίκειται σ'αυτό. Αιτιολογία διοικητικήςπράξεως — Συμπληρώνεται από ταστοιχεία του διοικητικούφακέλου. Λ Συνταγματικό Δίκαιο— Πολεοδομικές ζώνες — Κατά πόσο ενόψει της κατ' ισχυρισμόμειώσεωςτηςικανότηταςκάποιουναεκμεταλλευθεί γη, ηεπιβολήτωνμπορεί ναμηνσυνάδειμετοΆρθρο25τονΣυντάγματος — ΑρνητΜήηαπάντησηστοερώτημα. 15 20 ΣυνταγματικόΔίκαιο—Αρχή τηςισότητας—Δεναποκλείειεύλογεςδια φοροποιήσειςμεταξύατόμων, τάξεωνήκαταστάσεων. 1538 3ΑΛΛ. 5 AJoniaProp. Ltd κ.ά. v.Δημοκρατίαςκ.ά. Οι Αιτήσεις Ακυρώσεως προσβάλλουν την διοικητικήν απόφαση επιβολήςΠολεοδομικώνΖωνών,πουεπηρέασανταακίνητατων,λόγω μειώσεωςτωνοικοδομώνσυντελεστών.Τανομικάθέματα,που εγεννήθησαν προκύπτουν από τα πιο πάνω περιληπτικά σημειώματα. Το ΑνώτατοΔικαστήριοκατέληξεστο συμπέρασμα ότιοι επιβληθέντεςμε τις ζώνες περιορισμοίδεν ισοδυναμούσαν μεστέρησηιδιοκτησίας. Οι ΑιτήσειςΑκυρώσεως απορρίφθηκαν. ΟιΑιτητέςΑκυρώσεωςαπορρίπτονται. Ουδεμία διαταγί) για 10 έξοδα. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 ManglisandOthersv.Republic(19S4)3(A)C.LR. 351, Simonis andAnother v. Improvement BoardofLatsia
(1984)3 (A)C.LR. 115, 20 Thymopouiios and Others v. Municipal Committee of Nicosia
(1967)2 C.L.R. 5S8, SofroniouendOthersv. MunicipalityofNicosiaandOthers
(1976)3C.LR. 124, 25 ΘνμόπονλλοςκαιΆλλοι v. ΔημαρχείουΑενκωσίας
(1967)3AAA. 588, Mouzourisv.Republic
(1972)3C.LR. 43, 30 Απόστολοι;v.Δημσκρατίας
(1984)3ΑΛΛ
- Προσφυγές. 35 Προσφυγέςεναντίοντηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνοιαιτήσεις, μετηνοποίακαθορίσθηκανπολεοδομικέςζώνεςστιςπεριοχές πουβρίσκονταιταακίνητατωναιτητών. Λ. Παπαφίλύππον, γιατουςΑιτητέςστηνυπόθεση91/
- 40 Π. Σαρρής,για τους Αιτητές στις υποθέσεις 119/79 και 151/
- 1539 AJonia Prop. Ltd κ.ά.v.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)Μ.Βασιλείου, γιατονΑιτητή στην υπόθεση133/
- Α. Χ" Ιωάννου, γιατονΑιτητή στηνυπόθεση134/
- Π.Παπαγεωργίου, γιατονΑιτητή στηνυπόθεση 135/
- 5 Κλ.Αντωνιάδης,ΑνώτεροςΔικηγόροςτηςΔημοκρατίας,για τους Καθ'ωνη αίτηση. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ, Δ.: Ανάγνωσε τηνακόλουθη απόφα- 10 ση. Με τις αποφάσεις αυτές,οι οποίες στηρίζονται πάνω σε κοινά πραγματικά γεγονότα και κοινούς νομικούς λόγους, ζητείται η ακύρωση διοικητικών πράξεων σύμφωνα με τις οποίες καθορίστηκαν Πολεοδομικές ζώνες όπου βρίσκονται ακίνητα των αιτητών. Οι αιτητές βασίζουν τις αιτήσεις τους 15 στους πιοκάτω λόγους: 1) Οι προσβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις μέσωτων οποίων καθορίστηκαν οι Πολεοδομικές Ζώνες, έρχονται σε αντίθεσημετοάρθρο23τουΣυντάγματος. 20 2) Οι προσβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις με τους περιορι σμούς που επιβάλλουν έρχονται σεαντίθεση μετηναρχή τηςισότητας,Αρθρο28 του Συντάγματος. 25 3) Οι Κανονισμοί/Γνωστοποιήσεις είναι ULTRA VIRES γιατίσυγκρούονται προςταάρθρα 14και 19τουΚεφ.
- 4) Οι προσβαλλόμενες Γνωστοποιήσεις - αποφάσεις δεν είναι δεόντως αιτιολογημένες και λήφθηκαν χωρίς τη δέουσαέρευνακαιήτανπεπλανημένες. 30 5) Οιπροσβαλλόμενες αποφάσειςέρχονταισεαντίθεσημετο Αρθρο 25
(2). 35 Οιαιτητές στις προσφυγές 151/79και 119/79 είναιιδιοκτή τεςπεριουσίας στην ΠάνωΔευτέρακαιΚάτωΛακατάμια.Με διοικητικήπράξηπουδημοσιεύτηκε στην ΕπίσημηΕφημερίδα της Δημσκρατίας στις 2/2/79,οι περιουσίες των αυτές είχαν τεθείκάτωαπόΠολεοδομικές Ζώνες μεαποτέλεσμαναπεριο- 40 ριστούν οι συντελεστέςδόμησης.Πιοσυγκεκριμένα, οαιτητής στην προσφυγή 119/79,προτούδημοσιευτεί ηπιο πάνωδιοι1540 3Α.ΑΛ. AloniaProp.Ltd κ.ά. v.Δημοκρατίαςκ.ά. Παπαδόπουλος,Δ. 5 κητική πράξη,είχε διαιρέσει κατά τους ισχυρισμούς του,το κτήματου σεοικόπεδαπου είχανσυντελεστήδόμησης0.90:1 ενώ μετονσυντελεστήδόμησης, όπωςγνωστοποιήθηκε μετην πιο πάνωαπόφαση,ταοικόπεδατου είχανσυντελεστή δόμησης0.80:1ώστεηπεριουσίατουείχευποστεί μείωση. Ο ισχυρισμός των καθ'ωνηαίτησηστοσημείο αυτόείναι πως ηδιαφορά είναι ελάχιστη καιεν πάση περιπτώσει,δεν είναιουσιώδης μείωση τηςαξίαςτων. 10 Ο αιτητής στην προσφυγή 151/79 ισχυρίζεται πως τα κτή ματα του εντάχθησαν στην Ζώνη"Γ"μεσυντελεστήδόμησης 0.10:1μεανώτατοόριοορόφων δύο. 15 20 25 Οικαθ'ωνη αίτησηισχυρίζονταιπως,ενπάσηπεριπτώσει, τα κτήματατουαιτητή αυτού ευρίσκονται εκτός της υδατοπρομήθειας καιοιδυνατότητεςαξιοποίησης τους ήσαν μηδα μινές, ώστεοιπεριορισμοί πουτέθηκανμετιςΠολεοδομικές Ζώνες,δενμειώνουν την αξίατων κτημάτων τουήτουλάχιστον δεντημειώνουν ουσιωδώς. Οαιτητήςστηνπροσφυγή 134/79, πουείναι ιδιοκτήτηςκτη μάτων στοΓέρι,ισχυρίζεται πως μετηνπιοπάνωδιοικητική πράξη τακτήματατουεντάχθηκαν στηΖώνη" Π "μεσυντελεστήδόμησης 0.10:1, πουσημαίνει πως οικοδόμημαστοκτήμα τουδενμπορείνακαταλα(.ιβάνειπέραντου 10%τουσυνολικού εμβαδούτου κτήματοςκαιναέχειύψος πέραντων27 ποδών ενώ στην παρακείμενη ζώνη *Ή2" οι συντελεστές δόμησης ανέρχονταισε0.90:1. 30 35 40 Είναιοισχυρισμός των καθ'ωνη αίτησηπωςοπωσδήποτε τα κτήματα του αιτητή ευρίσκονται εκτόςυδατοπρομήθειας καιμόνομιαμονοκατοικίαμπορούσενακτιστεί σεκάθετεμά χιο. Κατά συνέπεια, δενέχει υποστεί μείωση της αξίαςτης περιουσίαςτουή τουλάχιστονουσιώδημείωση. Οι αιτητές στην προσφυγή 135/79ισχυρίζονται πως μετην πιο πάνω διοικητική πράξητακτήματατους έχουν υποστεί τέτοιους περιορισμούς ωςπροςτηνανέγερσηοικοδομών, που έχουν επηρεαστείουσιωδώς.Πέραν όμως από αυτό,ορισμένα από τακτήματα τους έχουν ταξινομηθεί στην Πολεοδομική Ζώνη"Η2"ενώτουπόλοιπο στο " Π " μεδιαφορετικόσυντε1541 Παπαδόπουλος,Δ. AloniaProp.Ltd κ.ά. v.Δημοκρατίαςκ,α.
(1989)λεστή δόμησης για το κάθε μέρος. Ο τοιούτος διαχωρισμός, κατά τον ισχυρισμό των αιτητών, διχοτομεί τα κτήματατων αιτητώνμεουσιώδεις οικονομικές επιπτώσεις. Οικαθ'ωνη αίτηση ισχυρίζονται πωςστον καθορισμόορισμένων Πολεοδομικών Ζωνών, είναι αναπόφευκτο ορισμένα τεμάχιανατέμνονται, αλλάπωςδενυπόκεινται οι ιδιοκτήτες σεουσιώδεις ζημίες. 5 Οι αιτητές στην προσφυγή 133/79,είναι ιδιοκτήτες κτήμα- 10 τοςστο Γέρι.Ισχυρίζονταιπωςοιαρμόδιεςαρχέςπαραγνώρι σανπως τα επίδικακτήματα τους είναιτόσοκοντά στηζώνη οικήσεως καιόμως δεντασυμπεριέλαβαν σεαυτήμεαποτέλε σμαναμειωθείη αξίατους.Ταάλλαδεακίνητατους συνορεύ ουν με δημόσιο δρόμο και εκμεταλλεύσιμα αλλά με την προ- 15 σβαλλόμενηδιοικητικήπράξη έχουν υποστεί τεράστιαμείωση σεσημείοπουνασυνιστάαπαλλοτρίωση.Σεάλληδεπερίπτω ση,ισχυρίζονται πως τακτήματατους διαιρέθησαν,άλλα μεν νακατάγουνστηζώνη"Η2"καιάλλαστην " Π " με διαφορετι κούςσυντελεστέςδόμησης. 20 Οισχυρισμόςτωνκαθ'ωνηαίτησηείναιπωςόλαανεξαιρέ τωςτακτήματατωναιτητώνμπορούνναχρησιμοποιηθούνγια οικιστικούς σκοπούς αλλά με διαφορετικούς συντελεστές δόμησης. Πέραν όμως τούτου, ισχυρίζονται πως και προ της 25 διοικητικής πράξεως, εναντίον της οποίας στρέφεται ηπρο σφυγήαυτή,οι αιτητέςδενείχανδικαίωμαδόμησηςπέραντης' μιας μονοκατοικίας γιατί τακτήματατους βρίσκολταν εκτός υδαπρομήθειας. Η οικονομική αξία των κτημάτων τους δεν έχειμειωθεί καθόλου. 30 Ηαιτήτριαστην προσφυγή 91/79 είναι ιδιοκτήτριακτήμα τοςστοΓέρι. Μετηνπροσβαλλόμενη διοικητικήπράξητομισό από το κτήμα της εμπίπτει εντός της .Πολεοδομικής Ζώνης οικήσεως καιτο υπόλοιπο εκτός.Ο ισχυρισμόςτης αιτήτριας είναι πως το κτήμα της διχοτομήθηκε και έτσι έχασε απότην αξίατου. 35 Κατά τους ισχυρισμούς των καθ'ων η αίτηση, και οι δυο ζώνες που έχουν ενταχθεί τα κτήματα της ιδιοκτήτριας 40 Εταιρείας, είναιοικιστικές ζώνεςμεδιαφορετικούςόμως συντε λεστέςδόμησηςκαιμπορούννααξιοποιηθούν. Επαναλαμβάνουν 1542 3ΑΛΛ. AJoniaProp.Ltdκ.ά.v.Δημοκρατίαςκ,ά. Παπαδόπουλος,Δ. δεκαιτους ισχυρισμούς των ως προςτηνυδατοπρομήθειαπου πρόβαλανστηνπροσφυγή133/79. 5 10 15 20 25 30 Βασική ένσταση των αιτητών είναι πως η διοικητική αυτή πράξη ισοδυναμεί με στέρηση του δικαιώματος ιδισκτησίας αυτώνκαιαντιβαίνειπροςτοάρθρο23 του Συντάγματος. Τοπρόβλημααυτόδεν παρουσιάζεταιγιαπρώτη φοράστο Δικαστήριο.ΤοΑνώτατο Δικαστήριο στην Ολομέλεια του εξέτασε το πρόβλημα της Συνταγματικότηταςτων περιορισμών της ατομικής ιδιοκτησίας με την επιβολή Πολεοδομικών Ζωνών στην υπόθεσηManglis and Others v. Republic
(1984)3 (A) C.L.R. 351.Στηνυπόθεσηαυτή,τοΑνώτατο Δικαστήριο αποφάσισε πακ; σε κάθευπόθεση όπου οι περιορισμοί ουσιαστικά μειώνουν την οικονομική αξίατης επηρεαζόμενηςπερι ουσίας, ο ιδισκτήτης αυτής της περιουσίας έχει δικαίωμαγια αποζημιώσειςκαικατά συνέπειατο άρθρο23 του Συντάγματος δεν παραβιάζεται. Σε άλλες υποθέσεις όμως όπου οι τέτοιοι περιορισμοί είναιτόσοδραστικοί,πουστην ουσίαισοδυναμούν με στέρηση της περιουσίας τότε μπορεί να θεωρηθεί πως είναι κατάτομέροςαντισυνταγματικό. Ωςπροςτηνειδοποιόδιαφοράτουπεριορισμούκαιτηςστέ ρησης,ο Δικαστής τουΑνωτάτου Δικαστηρίουκ. Πικήςαναφέρει στην υπόθεση Simonis and Another v. The Improvement Board ofLatsia
(1984)3(A) C.LR. στις σελίδες 115 και 116: "...To deprivemeans totakeaway arightor thing,whereasto limit means to curtail or cut down a right or thing. If the curtailment is soextensiveas tovirtually obliterate therightor thing, it can properly be regarded as an act of deprivation; otherwiseitis a limitation". (Σεπρόχειρημετάφραση) 35 40 "...Toνααποστερήσεις σημαίνεινααφαιρέσειςαπόκάποιον έναδικαίωμαήπεριουσιακόστοιχείο ενώ το να περιορίσεις σημαίνει να περικόψεις ή να μειώσεις ένα δικαίωμαήπερι ουσιακόστοιχείο.Εάνηαποκοπήείναιτέτοιαςέκτασης,ώστε ουσιαστικάνακαταργείτο δικαίωμαήτοπεριουσιακό στοι χείο,τότεδικαιωματικάμπορείναθεωρηθείσανπράξηαπο στέρησης,διαφορετικάπρόκειταιγιαπεριορισμό". 1543 Παπαδόπουλος,Δ. Alonia Prop.Ltd κ.ά.v.Δημοκρατίας κ.ά,
(1989)Δεν μπορεί να θεωρηθεί με κανένατρόποπως ο περιορι σμός της ιδιοκτησίας,σε ένα βαθμόπουνα συνάδει προς το δημόσιοσυμφέρον, είναιαντισυνταγματικός.Ο ιδιοκτήτηςτης γηςδενμπορείκαιδενέχεικανένααπόλυτοδικαίωμαστηανε ξέλεγκτηκαιαλόγιστηεκμετάλλευσητηςγηςτουόπωςθέλει ο ίδιος. Βλέπε Simonis (ανωτέρω) όπου ο Δικαστής κ. Πικής αναφέρει: 5 "In my judgment the imposition of conditions for the development of landinvolvingcession of landof thepublic for 10 environmental purposes is not an act of deprivation. Itcould only be regarded as anactof deprivation if the owner of land had an unrestricted vested right for its use in any mannerhe chose,taking theform inthiscase,of arightto develop itinto the biggest possible number of building sites. No such right 15 vests in the owners of land.If thatwere thecase,thecreation of proper environmental conditions would be left to the discretion of theowners of land. So far as Iknow, this is not the case in any civilized country.And Article 23.3 specifically envisagesrestriction orlimitations intheinterests oftown and 20 country planning.The development of an area, urban as well as rural, is very much a corporate matter that concerns the communityas awhole.Itaffects thequality oflifeof everyone using the area as well as the amenity of all those residing therein. Acknowledgement of a vested right to developing 25 immovable property at the option of the owner would be catastrophic for town and country planning. The matter of restrictions andlimitations was approachedinasimilar vein as .in Kirzis in two subsequent decisions of the SupremeCourt, namely,Thymopouiios andOthers v.Municipal Committee 30 of Nicosia
(1967)2C.L.R.5S8 andSofroniou and Others v. Municipality of Nicosiaand Others(\916) 3C.L.R. 124. By refusing theapplication of theowners in this case,the respondents took nothing away from them. Applicants remainedasbefore theabsolute owners oftheirland.Theycan makeany use of itthey choose,asafield.Tochange itsuse by dividing their land intobuilding sites they must fit their plants intothose of the community"). 35 40 (Σεπρόχειρη μετάφραση) 1544 3ΑΛ.Δ. 5 10 15 20 25 30 35 40 AloniaProp.Ltdκ.ά.v. Δημοκρατίαςκ.ά. Παπαδόπουλος, Δ. "Στην απόφασημουηεπιβολή όρων στην ανάπτυξηγης περιλαμβανομένης της παραχώρησης γης στο κοινό για περιβαλλοντικούς σκοπούς, δεν είναι πράξη αποστέρησης. Θα μπορούσε μόνο να θεωρηθεί σαν πράξη αποστέρησης εάν ο ιδιοκτήτης της γης είχε ένα απεριόριστα κεκτημένο δικαίωμα στη χρήση της με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε, που σ' αυτήτην περίπτωση παίρνειτη μορφήενός δικαιώματος να αναπτύξειεπ' αυτήςτο μεγαλύτερο δυνατόαριθμόοικο πέδων.Τέτοιο δικαίωμαδεαναγνωρίζεταιστους ιδιοκτήτες γης. Γιατί σε τέτοιαπερίπτωση ηδημιουργία των καταλλή λων περιβαλλοντικών συνθηκών θα εξαρτάτο από τη βού λησητων ιδιοκτητών γης. Από ότι γνωρίζω αυτό δεν συμ βαίνει σε καμιάπολιτισμένη χώρα.Και το Αρθρο23.3 ειδι κά προνοεί περιορισμούς ή δεσμεύσεις προς όφελος της πολεοδομίας και χωροταξίας. Η ανάπτυξη μιας περιοχής, αστικήςκαθώςεπίσης καιαγροτικής,είναικατ' εξοχήνσυλ λογικό θέμα που αφορά την κοινότητα στο σύνολο της. Επηρεάζει την ποιότητα ζωής όλων όσων χρησιμοποιούν την περιοχή καθώς επίσης και τις ανέσεις όλων όσων διαμένουν εκεί.Αναγνώρισηκεκτημένου δικαιώματοςανάπτυ ξης ακίνητηςιδιοκτησίαςκατ' εκλογήτου ιδιοκτήτηθαήταν καταστροφικό γιατηνπολεοδομία καιχωροταξία.Τοθέμα των περιορισμών και δεσμεύσεων αντιμετωπίστηκε με παρόμοιο τρόπο με τηνΚίρζηςοζ δύο μεταγενέστερες αποφάσειςτουΑνωτάτου Δικαστηρίου,δηλαδήστη Θυμόπουλλος και Αλλοι ν. Δημαρχείου Λευκωσίας
(1967)3 Α.Α.Δ. 588 και Σωφρονίου και ΆλΧοι ν. Δημαρχείου Λευκωσίας και Αλλοι
(1976)3ΑΛΛ. 124. Με το να απορρίψουν την προσφυγή των ιδιοκτητών στην περίπτωση αυτήοι καθ'ου ηαίτηση δεν τους αποστέ ρησαν τίποτε. OL αιτητές παρέμεινανόπως πριν οι απόλυ τοι ιδιοκτήτες της γηςτους. Μπορούν να την χρησιμοποιή σουν με οποιοδήποτε τρόπο θέλουν, σαν χωράφι. Για να αλλάξουν τηχρήση της με τηδιαίρεση τηςγης σεοικόπεδα, θα πρέπει να προσαρμόσουν τα σχέδια τους με αυτά της περιοχής". Οι αιτητές ισχυρίζονται πωςοι καθ'ωνηαίτηση ενήργησαν ultra vires των προνοιών του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ. 96 και συγκεκριμένα το άρθρο 14
(1). Το άρθρο τούτο αναφέρει: 1545 Παπαδόπουλος,Δ, AloniaProp.Ltdκ,ά.v.Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)"Η αρμοδία αρχή δύναται, τη εγκρίσει του Υπουργικού Συμβουλίου διάγνωστοποιήσεως δημοσιευομένης εντηεπισήμωεφημερίδιτηςΔημοκρατίας,ναορίζειζώνας". Η απάντησηδίδεταιαπότιςπρόνοιεςτουάρθρου 3
(2)(β): 5 "
(2)Ηαρμοδίααρχήεντός (α)οιαδήποτεπεριοχήςΔήμουείναιτοΔημοτικόνΣυμβούλιον τουτοιούτουδήμου: Νοείται ότι εν οιοδήποτε αγροτικώ Δήμω αντί του Δημοτικού Συμβουλίου τούτου το Υπουργικό Συμβούλιον δύναται να διορίζη ως αρμοδίαναρχήν τον Έπαρχοντης επαρχίαςή συμβούλιον αποτελούμενον εξουχί περισσοτέρωντων εξπροσώπων μετάτουΕπαρχουωςΠροέδρου. 10 15 (β)οιασδήποτεπεριοχής,μη ούσης περιοχής Δήμου είναι ο Έπαρχοςτης επαρχίας: Νοείται ότι αντί του Επαρχου το Υπουργικόν Συμβούλιονδύναταιναδιορίζηωςαρμοδίαναρχήνδιάτην τοιαΰτην περιοχήν συμβούλιον αποτελούμενο εξ ουχί περισσοτέρων των εξ προσώπων μετά του Επαρχου ως Προέδρου: Νοείταιπεραιτέρωότιενοιανδήποτεπεριοχήβελτιώσε ως το Υπουργικόν Συμβούλιον το καθιδρυόμενον διάτην περιοχήν ταύτηνδυνάμειτωνδιατάξεωντουπερίΧωρίων (Διοίκησις καιΒελτίωσις) Νόμου". 20 25 30 Το Ανώτατο Δικαστήριο εξέτασε στην υπόθεση Manglis (ανωτέρω), το ίδιο θέμα και αποφάνθηκε πως δεν υπάρχει καμιάσύγκρουση μετοΚεφ.96 μετηνεπιβολήΕΐωνών. 35 Οι αιτητές ισχυρίζονται πως οι προσβαλλόμενες διοικητι κές πράξεις δεν είναι δεόντως αιτιολογημένες. Ελήφθηκαν υπόψηαπότηναρμόδιααρχή, όπωςφαίνεται,κατάτηνεπιβο λήτωνζωνώναυτών,οι σκοποίτηςδιοικητικήςπράξεως: 40 α) Συγκέντρωσητηςμελλοντικήςοικιστικής αναπτύξεωςσε παραδεκτέςπυκνότητες,αριθμόνορόφωνκαιύψοςμέσα 1546 3 ΑΛΛ. AloniaProp. Ltd κ.ά. v.Δημοκρατίαςκ,ά. Παπαδόπουλος,Δ. καιγύρωαπότουςυπάρχοντεςοικισμούςκαιαποθάρυνσηδιασπαρμένηςκαιαντιοικονομικήςαναπτύξεο)ς. 5 10 15 β) Συγκέντρωση της βιομηχανίαςσε κατάλληλες βιομηχανικέςζώνεςκαιαπαγόρευσηκατάτοδυνατόντηςβιομη χανικής αναπτύξεως σε άλλες περιοχές για σκοπούς προστασίαςτων φυσικών πόρων,αποφυγήν αναπτύξε ωςδιαφόρωνχρήσεων KAJX. γ) Διαχωρισμός τηςκτηνοτροφικής αναπτύξεωςαπότους χώρους κατοικίας και άλλων χρήσεων γης και συγκέ ντρωση σεκατάλληλες κτηνοτροφικές περιοχές. δ) Προστασίαγεωφυσικών πόρωνόπωςείναιη γόνιμη γη, τα υδροφόρα στρώματα,το φυσικόν περιβάλλον και ο χαρακτήρας του τοπίου και προστασία της υγείας του λαού (πουεπιτυγχάνεται με τον διαχωρισμόν αλληλο συγκρουόμενων χρήσεων). 20 ε) Μεγιστοποίηση (optimization) της αποδοτικότητος της υφισταμένης υποδομής υπηρεσιών και διευκολύσεων πουυπάρχουνειςτουςυφιστάμενουςοικιστικούςπυρή νες. 25 Πέραν όμως των ανωτέρω, η αιτιολόγηση μπορεί να συμπληρωθεί απότην έρευνα του σχετικού φακέλου.(Βλέπε ChristosMouzouris v. Republic
(1972)3C.L.R. 43). 30 35 40 Δε βρίσκω καμιά αντισυνταγματική ενέργεια από(.ιερούς της Διοίκησης που να προσβάλλει το άρθρο 25 του Συντάγματοςτοοποίοπροστατεύειτονπολίτηστην εξάσκηση οποιασδήποτε εργασίας ήεπαγγέλματος ήαπασχόλησης. Δεν νομίζωότιπροσβάλλει τοάρθροτούτομετηνέστωκατ' ισχυ ρισμόμείωση τηςδυνατότηταςεκμεταλλεύσεωςτηςγηςκάποιου,μετην επιβολήΠολεοδομικών ζωνών. (ΒλέπεΑποστόλου ν.Δημοκρατίας
(1984)3 C.L.R. 509). Ούτε καιυπάρχεικατα στρατήγηση του άρθρου28 τουΣυντάγματοςγια άνισημετα χείριση,επειδήορισμένακτήματαστηνΚύπροβρίσκονταιυπό τον έλεγχο Πολεοδομικών Ζωνών και άλλα δεν βρίσκονται κάτωαπότονέλεγχοΠολεοδομικών Ζωνών,καιγιατίορισμέ να κτήματαβρίσκονται στην Α Κατηγορία καιάλλα στην Β Κατηγορία. Αυτές οι κατατάξειςκτημάτων σκοπό έχουν την 1547 Παπαδόπουλος,Δ. Alonia Prop.Ltdκ.ά.v.Δημοκρατίαςκ,ά,
(1989)ορθολογιστική ανάπτυξητου τόπου ως σύνολο και δεν μπο ρούνναθεωρηθούνπωςοι ιδιοκτήτες,μεοποιοδήποτετρόπο, τυγχάνουν άνισης μεταχείρισης κατά παράβασητου άρθρου 28. 5 Είναι νομολογιακά θεμελιωμένο από το Ανώτατο ΔικαστήριοκαιαπόΔικαστήριαάλλωνχωρώνπουέχουνανά λογηπρόνοιαμετοΑρθρο28 τουΣυντάγματοςμας,πωςείναι δυνατό ένα νομοθέτημα ή μια διοικητική πράξη να κάμνει εύλογεςδιαφοροποιήσειςμεταξύατόμων,τάξεωνή/καικατάστάσεων εάνοι περιστάσεις τωνπραγμάτωνείναιτέτοιες που νατιςδικαιολογούν. Ηαρχή της ισότηταςαπαγορεύεταιμόνο όταν υπάρχουν αυθαίρετες διακρίσεις. Δεν μπορεί κανείς να ισχυριστείπωςστην προκειμένη περίπτωσηοι διακρίσεις που έχουνγίνειείναιαυθαίρετες. 10 15 Για τους λόγους που εξήγησα πιο πάνω, οι προσφυγές απορρίπτονταιχωρίς διάταγμαωςπροςταέξοδα. Οι προσφυγέςαπορρίπτονταιχωρίςέξοδα. 1548 20