← Κύπρος

clr/1989/1989_3_1559.pdf

3 ΑΛΛ. 29Ιουνίου, 1989 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ Ν. ΠΑΥΛΟΥ (ΒΩΝ1ΑΤΗΣ)ΛΙΜΠΈΔ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣΜΕΣΩΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΩΝΠΡΟΣΟΔΩΝ, Καθ'(ονηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 290/87) Φορολογία — Φορο>χ>γία εισοδήματος — Ο περί Φορολογίας τον ΕισοδήματοςΝόμος, άρθρο 12— "Εγκαταστάσειςκαι μηχανήματα"— Ρητάαποκλείεται ησυμπερίληψηιδιωτικώνοχημάτων—Σημασία έχει ηεγγραφήκαιόχι ηχρήσΐ]τονοχήματος. 5 Φορολογία —· Φορολογία εισοδήματος — Οικογενειακήεταιρεία — Μισθόςτηςσυζύγου — Κατά πόσο υπάρχει εξουσίακαθορισμού τον μισθούσεσυνάρτησημεαντικειμενικάκριτήρια— Καταφατικι)ηαπά­ ντησηστοερώτημα. 10 Οκαθ'ουηΑίτηση αρνήθηκε: 15 α. ΝαδεχθήότιαυτοκίνητοιδιωτικούτύπουStation - Wagon,που εχρησιμοποιείτογια σκοπούς επιχειρήσεωςτηςΑιτούσηςαποτελούσε "εγκαταστάσεις και μηχανήματα" εν τη έννοια του άρθρου 12τουΠερίΦορολογίαςτουΕισοδήματοςΝόμου. β. Ναδεχθή ότι ο μισθός της συζύγου τουκυρίου μετόχουήταν αυτός,πουδηλώθηκε. 20 ΩςαποτέλεσμακαταχωρήθηκεηπαρούσαΑίτησηΑκυρώσεως. 1559 Ν.Παύλου (Βωνιάτης) Λτδ ν.Δημοκρατίας

(1989)ΤοΑνώτατοΔικαστήριο,απορρίπτονταςτηνΑίτησηΑκυρώσεως, απε­ φάσισε:
  1. Το άρθρο 12 ρητάαποχλείει ιδιωτικάοχήματααπό συμπερίληψη στον όρο "εγκαταστάσειςκαιμηχανήματα".Σημασίαέχειηεγγραφή του σχήματος ως ιδιωτικού βάσει του Περί Μηχανοκινήτων ΟχημάτωνΝόμουκαιόχιηφύσητηςχρήσεως τουοχήματος.
  2. Ησχέσησυζύγουμετονκύριομέτοχοτηςοικογενειακής εταιοείας ήταν πιθανόν ένας από τους παράγοντες που συνέβαλαν στον καθορισμό του μισθού της. Ήταν εύλογο για τις Φορολογικές αρχές να καθορίσουν τις απολαβέςτης σε συνάρτηση με αντικει­ μενικούς παράγοντες,που σχετίζοντο με τη φύση και αξία των υπηρεσιών της. 5 10 15 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρί­ πτεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα 20 Αναφερόμενες υποθέσεις: Melikian & Co v.Republic
(1985)3 C.LR. 1322, StilviGeneral Cleaners Ltd v. Republic
(1988)3 C.LR. 51, 25 Dollarv. Lyon [1981] Ch. D. 333, Stott and Inghamv. Trehearne 9T.C. 69, Copeman v. Willian Flood& SonsLtd, 24 T.C.53, 30 JohnsonBros v. I.R. 12T.C. 147, Georghiades v.Republic
(1982)3 C.L.R.
  1. t 35 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της φορολογίας που επεβλήθη στους αιτητέςγιαταχρόνια 1979 -
  2. Τ.Παπαδόπουλος,γιατους Αιτητές. 1560 40 3 ΑΛΛ. Ν.Παύλου(Βωνιάτης)Λτδ ν. Δημοκρατίας Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β ' , για τους Καθ'ων ηαίτηση. 5 ΠΙΚΗ2, Δ.: Ανάγνωσε τηνακόλουθηαπόφαση.Το αντικείμενο της προσφυγής είναι η εγκυρότητα της φορολογίας της αιτήτριας εταιρείας για τα έτη 1979 -
  3. Οι ενστάσεις των αιτητών για την ορθότητα της φορολογίας επικεντρώνονται στον καθορισμότουφορολογητέου εισοδήματοςαναφορικάμε δύο συγκεκριμένα σημεία: 10 15 20 25 (α)Τηνάρνησητων ΦορολογικώνΑρχώνναδεχθούναυτο­ κίνητο τύπου Station -Wagon εγγεγραμένο ως ιδιωτικό όχημαπουχρησιμοποιείτο γιατους σκοπούς της επιχεί­ ρησης ως μηχάνημαβάσειτων διατάξεωντουάρθρου 12 του Περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμου όπως τροποποιήθηκε απότον Ν.8/79, και (β) Την άρνησητων καθ'ωνηΑίτησηναδεχθούν τηνδήλω­ σητωναιτητώνωςπροςτις απολαβέςτηςκαςΚυριακής Ν.Παύλουγιαυπηρεσίες τις οποίες πρόσφερε ωςυπάλ­ ληλοςτηςεταιρείας.Εκτόςαπόυπάλληλος ηκα.Παύλου ήτανμέτοχος καισύμβουλος στηνοικογενειακή εταιρεία Ν.Παύλου(Βωνιάτης)Λτδ (οιαιτητές). Ηθέσητων αιτητών είναι,ότι οι Φορολογικές Αρχέςέσφα­ λαν στον καθορισμό του φορολογητέου εισοδήματος τους, διότι δεν παρείχαντην επιβαλλόμενη έκπτωση για το αυτοκί­ νητο και δεν μείωσαν το φορολογητέο εισόδημα των αιτητών ανάλογα με το ύψος της αμοιβήςτηςκαςΠαύλου. 30 Οι λόγοι για τους οποίους ο Έφορος Φόρου Εισοδήματος απέρριψε τααιτήματατωνπροσφευγόντων είναι οι εξής:35 40 (α)Το άρθρο 12.1 της σχετικής νομοθεσίας απαγορεύει την παροχήεκπτώσεων για ιδιωτικάμηχανοκίνηταοχήματα των οποίων ο χαρακτηρισμός ή συμπερίληψη στον όρο "εγκαταστάσεις και μηχανήματα" αποκλείεται. Η σημα­ σία των σχετικών διατάξεων του άρθρου 12.1 έτυχε ερμηνείας από την ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Melikian & Co v.R.
(1985)3 C.L.R. 1322 καιαργότεραστηνυπόθεση Stilvi General Cleaners Ltd v.The Minister of Finance and Another, 1561 Πιχής,Δ. Ν.Παύλου(Βωνιάτης)Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1989)
(1988)3C.L.R. 51(first instance judgment). (β)Το ύψος των απολαβώντης κας Παύλουδεν ανταπο­ κρινόταν στην (ρύσητων υπαλληλικών της υπηρεσιών ενώηέρευνατηςΔιοίκησης έφερεσεφωςγεγονόταπου δημιούργησαναμφιβολίεςωςπροςτούψοςτηςαμοιβής της. 5 Ένας άλλος λόγος που δημιούργησε ερωτηματικά για το μέγεθοςτωνυπηρεσιώντηςκαςΠαύλουήτανοιοικογενεια­ κές της υποχρεώσεις. Κατά τον κρίσιμο χρόνο φρόντιζε παράλληλα με την προσφοράυπηρεσιών στην εταιρείατα πέντεανήλικαπαιδιάτης.Σοβαρέςαμφιβολίεςγιατηνακρί­ βεια της δήλωσης των αιτητών για την αμοιβή της κας Παύλου δημιούργησε και η δήλωση της τελευταίας για το εισόδημα της στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων για το έτος 1985.Σύμφωναμετη δήλωσητηςοιαπολαβέςτης ήταν χαμηλότερες απ'ότιοι αιτητές ισχυρίζονταιότιτηνπλήρω­ ναν αλλάψηλότερες απότοποσόπουόέκτηκανοιφορολο­ γικέςαρχές. 10 15 20 Στηναγόρευσητουδικηγόρουτωνκαθ'ωνηΑίτησηγίνεται αναφορά και σε σειρά αγγλικών αποφάσεων (Βλ. μεταξύ άλλων Dollarv.Lyon [19811 Ch. D.333,Stott and Ingham v. Treheame 9T.C.69, Copeman v.WillianFlood&SonsLtd, 25 24T.C. 53andJohnsonBrosv. Ut 12T.C.147)απότιςοποί­ εςπροκύπτει,ότιοιφορολογικέςαρχέςεύλογαμπορείναθεω­ ρήσουντηναμοιβήπουπληρώνεταιαπότοφορολογούμενο σε συγγενικό πρόσωπο για την προσφορά υπηρεσιών ότι δεν συνιστάδαπάνηη οποίαγίνεταιεξολοκλήρουκαιαποκλειστι- 30 κάγιατηναπόκτησητουεισοδήματοςτης εταιρείας. Τελικήεισήγηση τουδικηγόρουτωνκαθ'ωνηΑίτηση ήταν ότι ηαπόφασηγιατονορισμότωναπολαβώντηςκαςΠαύλουστο ΰψος πουκαθορίστηκεήτανεύλογη και.μέσασταπλαίσιατης διακριτικής ευχέρειας του αρμοδίουδιοικητικού οργάνου.Ο 35 καθορισμός των ουσιωδών γεγονότων και στις φορολογικές υποθέσεις ανάγεται στην διακριτικήευχέρεια των αρμοδίων αρχών όπως υποδεικνύεται στην υπόθεση Georgiades ν. Republic
(1982)3C.LR. 659: 40 Η εισήγηση του κ. Παπαδόπουλουσχετικά μετονκαθορι­ σμό τωναπολαβώντηςκαςΠαύλουείναι,ότι οι φορολογικές 1562 3ΑΛΛ. Ν. Παύλου (Βωνιάτης)Λτδ ν.Δημοκρατίας Πικής,Δ. αρχέςάσκησαντις εξουσίεςτουςκάτωαπό καθεστώςπλάνης ωςπροςταουσιαστικάγεγονότα, ενώσ'ότιαφοράτην άρνηση παροχήςέκπτωσηςγιατοαυτοκίνητολειτούργησαν υπό καθε­ στώςπλάνηςωςπροςτο Νόμο. 5 10 15 20 Ηδήλωση τηςίδιαςτηςκας Παύλουωςπροςτιςαπολαβές της για το έτος 1985 στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά ως προς την ακρίβεια της δήλωσης των αιτητών ενώ η εργοδότηση σε κάποιο στάδιο άλλου υπαλλήλου για την εκτέλεση της ίδιας εργασίας που εκτελούσε ηκα.Παύλουμεπολύχαμηλότερες απολαβέςτείνει να καταδείξειότι ηαξίατωνυπηρεσιών τηςδενήταντο μόνο κριτήριο γιατον καθορισμότουύψους των απολαβώντης. Ο παράγοντας της συγγένειας προς τον κύριο μέτοχο της εταίρείας αποτέλεσε ενδεχομένως ένα από τα στοιχεία ταοποία οδήγησανστονκαθορισμότηςμισθοδοσίας της. Το γενικότερο συμπέρασμα είναι ότι ηαμοιβήτης καθορίστηκε στο πλαίσιο τηςδιαχείρισηςτης οικογενειακής επιχείρησης στηνοποίαυπη­ ρετούσε. Κάτω από αυτές τις συνθήκες ήταν εύλογο για τις φορολογικές αρχές να καθορίσουν τις απολαβές της κας Παύλου σε συνάρτηση με αντικειμενικούς παράγοντες που σχετίζονταν μετηνφύσηκαιαξίατωνυπηρεσιών της. Συνεπώς η απόφασητων καθ'ων ηΑίτηση στο σημείο αυτό δεν είναι επιρρεπήςσεακύρωση. 25 30 35 40 Ο κ.Παπαδόπουλοςανάπτυξεεκτεταμένη επιχειρηματολο­ γία γύρωαπό τηνερμηνείατου όρου"εγκαταστάσειςκαιμηχα­ νήματα"στοπλαίσιοτουάρθρου 12του ΠερίΦορολογίαςτου Εισοδήματος Νόμου.Ηεισήγησητουείναιότιοιπρόνοιεςτου άρθρου2(α)τουτροποποιητικούΝόμου8/79 δεν αποκλείουν εκπροοιμίουτηνσυμπερίληψη ιδιωτικώνοχημάτωνστον όρο "εγκαταστάσειςκαιμηχανήματα"και ότιηχρήσηηοποίαγίνε­ ται των αυτσκινήτων είναι καθοριστικής σημασίας για τον χαρακτηρισμό τους ως εξαρτήματακαι μηχανήματα της εταιρείας.Ούτετοάρθρο2τουΝ. 8/79 ούτε οορισμός που παρέ­ χεται στον Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμο (Ν.86/72)βάσει του οποίου θεσπίστηκαν οι Κανονισμοί του 1973 αποκλείει τον προσδιορισμό αυτοκινή­ τουτουφορολογούμενου πουχρησιμοποιείται γιατην επιχείρησήτου ως μηχάνηματης εταιρείας για σκοπούς φορολογι­ κών εκπτώσεων. Στο ίδιο συμπέρασμα κατατείνει όπως ειση­ γήθηκεο κ.Παπαδόπουλοςκαι οορισμός ιδιωτικούμηχανοκι1563 Πικής,Δ. Ν.Παύλου (Βωνιάτης) Λτδ ν.Δημοκρατίας
(1989)νήτουοχήματοςστοΝόμοπουαντικατέστησε οΝ.86/72 δηλα­ δήτο Κεφ. 332. Η εισήγησητων αιτητών δεν με βρίσκεισύμ­ φωνο. Τοάρθρο 12τουΠερίΦορολογίαςτουΕισοδήματος Νόμου 5 όπως τροποποιήθηκε απότο άρθρο 2 του Ν.8/79 ρητά απο­ κλείειτην συμπερίληψηιδιωτικών οχημάτων όπωςκαθορίζο­ νται στο άρθροεκείνοαπό τον όρο "εγκαταστάσεις καιμηχα­ νήματα". Οαποκλεισμός σχετίζεται όχι μετην χρήσηαλλά με τηνταξινόμηση τωνοχημάτωνβάσειτωνΠερίΜηχανοκινήτων 10 Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1973 (ΚΛ.Π. 159/73). ΟΝόμοςκαθορίζειότι αυτσκίνητατηςκατη­ γορίας του περιγράφονται στον Κ. 17
(7)(V) εξαιρούνται και δεν μπορεί ναθεωρηθούν γιασκοπούς φορολογικών εκπτώσε­ ων ως εγκαταστάσεις καιμηχανήματα. Οαποκλεισμός συναρ- 15 τάταιμετην εγγραφήτωνοχημάτωνη οποίααποτελεί αυτοτε­ λήδιοικητικήπράξη,ηεγκυρότητατηςοποίαςείναιέξωαπότα πλαίσια του αναθεωρητικού ελέγχου στην προσφυγή αυτή. Συνεπώς ως θέμαερμηνείας των διατάξεωντου άρθρου2 του Νόμου (Ν.8/79) καιωςθέμα νομολογιακής αρχής(αποφάσεις 20 Melikian και Stilvi ανωτέρω) αποκλείεται η διεκδικούμενη έκπτωση γιατοόχηματωναιτητών. Καταλήγω, ότι οι αιτητές απέτυχαν να τεκμηριώσουν τις ενστάσειςτουςστην επιβληθείσα φορολογία,ηοποίακατ'ακολουθία επιβεβαιώνεται στο σύνολο της δυνάμει του άρθρου 146.4(a)του Συντάγματος.Δεν εκδίδεται διαταγήως προςτα έξοδα. Ηπροσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 1564 25 30

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.