(1989)19 Ιουλίου, 1989 [ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΠΑΥΛΟΣΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αιτητής, ν. ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥΎΔΑΤΟΠΡΟΜΗΘΕΙΑΣ ΛΕΜΕΣΟΥ, Καθ'ον ηαίτηση. (ΥπόθεσηΑρ. 980/88) Συμβούλιο Υδατοπρομηθείας Λεμεσού — Προαγωγές — Σύσταση Διευθυντή—Παράγων,πουπράγματιείχεληφθήυπόψη—Παρά&ιψη καταγραφήςτηςσταπρακτικά— Καθιστάαδύνατο τονέλεγχο αιτιο λογίαςτηςπράξεως—Το κενόδενθεραπεύεταιμεεπιχείρημαότιπρο φανώς ο Διευθυντήςείχε υιοθετήσειγραπτή έκθεσητου Τεχ\'ΐχού 5 Επιθεωρητή— Τούτοαποτελείαχεπίτρεπτηπιΰανολόγηση. Αιτιολογία διοικητικήςπράξεως— Ατομική δυσμενήςγια διοικούμενο πράξη—Ανάγκη αιτιολογίας—Προαγωγές— Επιχείρημαότι ηανα γκαία αιτιολογία εξαρτάται από τησπουδαιότητα επιδίκου θέσεως — Αντίκειται στηναρχήτηςισονομίας— Δενβρίσκει έρεισμα στη νομο λογία ήεπιστήμη. Αιτιολογία διοικητικήςπράξεως— Προαγωγές— ΣύστασηΔιευθυντή— Παράγων,πουπράγματιείχεληφθείυπόψη—Παράλειψηκαταγραφής τηςσταπρακτικά·—Καθιστάαδύνατοτονέλεγχοαιτιολογίαςτηςπρά ξεως. Αιτιολογία διοικητικήςπράξεως — Έλεγχοςαιτιολογίας — Παράλειψη καταγραφήςτηςσταπρακτικά— Οδηγεί σεακύρωσηλόγωαδυναμίας ελέγχουτηςαιτιολογίας τηςπράξεως. Ηπαράλειψητωνκαθ'ωνηΑίτησηπουοδήγησεσεακύρωσητηςεπί δικηςαπόφασηςσυνίστατοστοότι,ενώέναςαπότουςπαράγοντεςπου είχανληφθή υπόψη γιατηνεπίδικηπροαγωγή,ήτανκαιη σύστασητου 1676 ίο \5 20 25 3ΑΛΛ. Κωνσταντίνουν.Συμβ.Υδατ.Λεμεσού Διευ&υντήτωνκαθ'ων ηΑίτηση,εντούτοιςησύστασηδενείχε κατα γραφήσταπρακτικά. 5 Οι νομικές αρχές πουτο^Δΐκαστήρΐο εφάρμοσε,ακυρώνονταςτην επίδικηαπόφαση,προκύπτουν απόταπιοπάνωπεριληπτικά σημειώ ματα. Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρί πτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. 10 Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 _Μοταμίτης ν. ΣυμβουλίουΥδατοπρομήθειας Λεμεσού
(1983)3 ΑΛΛ. 1121, Ιωάννουν. Συμβουλίου ΥδατοπρομήθειαςΛεμεσού
(1984)3ΑΛΛ. 728, ΑγγελίδουκαιΆλλοι ν.Δημοκρατίας
(1982)3ΑΛΛ. 520, 20 ΤσουλόφταςκαιΆλλοςν.Δημοκρατίας
(1983)3ΑΛΛ. 426, Μαραγ/όςν. Δημοκρατίας
(1983)3ΑΛΛ. 682, 25 Χριστοδουλίδηςν.Δημοκρατίας
(1986)3ΑΛΛ. 1637, Αντωνίουν. ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου
(1989)3ΑΛΛ. 597, Χριστοφήν.ΑρχήςΗλεκτρισμού(Αρ.1)
(1989)3ΑΛΛ. 603, 30 Πετρίδηςν. ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου
(1989)3ΑΛΛ. 723, Κυπριανίδηςν.ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου
(1989)3ΑΛΛ. 1526. 35 Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον της απόφασης του Συμβουλίου ΥδατοπρομήθεκχςΛεμεσούναπροαξειτοενδιαφερόμενοπρό σωποστηθέσητουΕπιστάτηαντίτουαιτητή. 40 Α. Σ.Αγγελίδης,γιατονΑιτητή. 1677 Κωνσταντίνουν.Συμβ.Υδατ.Λεμεσού
(1989)Στ.Μακμπρά'νη, γιατονΚαθ'ουη αίτηση. Χρ. Πονργονρίδης, γιατοΕνδιαφερόμενο μέρος. ΝΙΚΗΤΑΣ,Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Ο αιτητής προσβάλλει απόφαση του Συμβουλίου Υδατοπρομήθειας Λεμεσού με την οποία έχει προαχθείο ενδιαφερόμενος κ. Α. Παναγή σεθέσηΕπιστάτηπουδιεκδιδείο ίδιοςο αιτητής. 5 ΗοργάνωσηκαιλειτουργίατουΣυμβουλίου,όπωςκαιτων άλλωνΣυμβουλίωνΥδάτοπρομήθειας,ρυθμίζεταιαπότιςδια τάξεις του περί Υδατοπρομήθειας (Δημοτικές και Αλλες Περιοχές) Νόμου Κεφ.
- Κάθε συμβούλιο είναι επιφορτι σμένοαπότονόμο,πουθεσπίστηκε το 1951,μεειδικόδημόσιο σκοπό:τηνύδρευσητωνδημοτικώνπεριοχώντηςχώρας. Έχει όλαταχαρακτηριστικάγνωρίσματακαιστηνπραγματικότητα είναι νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου.Το άρθρο 14 εξου σιοδοτεί το Συμβούλιο ναδιορίζει αξιωματούχους καιυπαλ λήλουςγιατηνάσκησητωνεξουσιών καικαθηκόντωνπουτου ανάθεσεονόμος. 10 15 20 Ακολούθησαν δύοτροποποιήσεις τηςνομοθεσίας αυτής(ν. 25/82 και ν. 31/82), αλλά δεν αφορούν το άρθρο
- Τούτο κατάργησεκαιαντικατέστησε μενέα ταυτάριθμηδιάταξηο ν. 177/88πουδημοσιεύθηκεστις4/11/
- Ηνέαρύθμιση,πουπρο- 25 βλέπεικαιγιατηνέκδοσησχετικών κανονισμών μετηνέγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου, αντανακλάτις αντιλήψεις του διοικητικού δικαίουγιατησυγκρότηση τουπροσωπικούενός ημικρατικού οργανισμού.Όμωςέγινεήδη δεκτό απότηνομο λογία ότι οι νομικές σχέσεις του Συμβουλίου με ταμέλητου 30 προσωπικού του διέπονται από τους κανόνες του δημοσίου δικαίου:Ποταμίτηςν.Συμβουλίου ΥόατοπρομήθειαςΛεμεσού
(1983)3 ΑΛΛ. 1121, 1127, 1128) και Ιωάννου ν. Συμβουλίου ΥδατοπρομήθειαςΛεμεσού
(1984)3ΑΛΛ. 728,
- 35 Μας χρειάζεται καταρχήν μια σύντομη ανασκόπηση των περιστατικών που οδήγησαν στην προσφυγή.Ο αιτητήςείναι στην υπηρεσίατουΣυμβουλίου απότον Ιούνιοτου
- Και έτυχεπροαγωγήςστηθέσητεχνίτη-υδραυλικούτην1/10/72.0 ενδιαφερόμενοςείναινεώτεροςκατάπολύστηνυπηρεσία.Είχε προσληφθεί μόλιςτον Φεβρουάριοτου 1983,ενώη προαγωγή τουστηναυτήθέσηέγινετην1/3/
- 1678 40 3ΑΛΛ. 5 Κωνσταντίνου ν. Συμβ. Υδατ.Λεμεσού Νικίας,Λ. Ταδιάφορα έγγραφακαιπρακτικά, πουσχετίζονται άμεσα με την κρινόμενη υπόθεση, επισυνάφθηκαν στην ένσταση. ΕίναιταπαραρτήματαΑμέχρι Η.Ηθέση προκηρύχθηκε στις 20/1/88 μετηνειδοποίηση παράρτημαΑ. Ωστόσο αργότερα κενώθηκε και δεύτερη θέση Επιστάτη ύστερα απόπροαγωγή υπάλληλου σεΤεχνικό Βοηθό. Ηυποβολήαιτήσεων περιορί στηκερητάσεμέλητουπροσωπικού.Τόσοοαιτητήςόσοκαιο ενδιαφερόμενος είχαν την απαιτούμενηαπότο σχέδιο υπηρε σίαςπεντάχρονη προϋπηρεσία. 10 15 20 25 30 35 40 Στις9/3/8S οαιτήτήςκλήθηκεσταγραφείατου Συμβουλίου πουθασυνεδρίαζεηΕπιτροπήΕπιλογής,γιαπροσωπικήσυνέ ντευξη ανη Επιτροπή (όπως αναφέρει η σχετική επιστολή παράρτημα Q "τοέκρινε σκόπιμο".Δενέχει όμως διευκρινισθεί κατάπόσο οαιτητής έγινε δεκτός σεσυνέντευξη. Όπως και να έχει το ζήτημα ηκρίσιμη συνεδρία του Συμβουλίου πραγματοποιήθηκεστις5/5/88, αλλά, γιατολόγοπουθα ανα φέρω αμέσως μετά, ολοκληρώθηκε την 1/12/88.Στην αρχική συνεδρίαση επιλέγηκε γιατηνπρώτηθέση οκ.Σ.Ανδρέου που προβφάστηκεσεεπιστάτηαπό 1/4/88.Τομέροςαυτότηςαπό φασηςδεναφοράτηνπροκειμένηυπόθεση.Ηκρίσηγιατηδεύ τερηθέσηπουαποτελείκαιτοαντικείμενοτηςπροσφυγήςαφέ θηκεγιατηνέασυνεδρίασητουΣυμβουλίουύστερααπόπαρά κληση τουΠροέδρουτου,πουαπέσχε τηςψηφοφορίας.Αυτό πουσυλ'έβη είναι ότι σημειώθηκε ισοψηφία μεταξύτουενδια φερομένουκαιάλλουυποψηφίουτουκ.Αντωνίου στουςοποί ουςείχεπεριορισθεί ηεκλογή.Κατάτηνέασυνάντησητοθέμα επιλύθηκε υπέρ του ενδιαφερομένου, πουπήρε τη νικώσα ψήφο τουΠροέδρου. Επακολούθησε η προαγωγή του από 1/12/
- Στο σημείο αυτόπρέπει να επισημανθεί ότιστοπρακτικό καιτων δυοσυνεδριάσεων (παράρτημα F καιG)ρητά αναφέ ρεταιότι πριν παρθείηαπόφαση το Συμβούλιο έλαβευπόψη καιτιςαπόψειςτουδιευθυντήτουγιατουςυποψηφίους,στοι χείοπουαναμφισβήτηταάσκησεεπίδρασηστην ληφθείσααπό φαση.Ωστόσοδενέχεικαταχωρηθείπουθενάηγνώμητουκαι το υπόβαθροστο οποίο στηρίχθηκε. Αυτό ήτανένα δεσπόζον σημείο, καθοριστικής σημασίας, γύρω απότοοποίο διαμορφώθηκεη κύριαεισήγηση τουαιτητή.Σύμφωναμ£ τηνεισήγη ση η παράλειψη στερεί τηναπόφαση τηςυποδομής τηςσε βαθμό που δεν είναι πια δυνατός ο ακυρωτικός έλεγχος. 1679 Νικήτας,Δ. Κωνσταντίνου ν. Συμβ.Υδατ. Λεμεσού
(1989)Μπορείναλεχθείαπότώραότιτοπαράπονοτουαιτητή ότιη ψηφοφορία ήταν μυστική δεν ευσταθεί. Γιατί από μια πρώτη ματιάστο πρακτικόδιαπιστώνει κανείς πως διέθεσετηψήφο τουκάθεμέλοςτουΣυμβουλίου.Τοάλλοθέμαπουθίγειηεισή γησητουκ.Αγγελίδη συναρτάταιμετηναγνόησητουπαράγοντατης αρχαιότητας. 5 Οκ.Μακπράϊνταντιτάσσει εκμέρους τουΣυμβουλίου ότι ηπροσφυγή εδράζεται στις συνήθεις αιτιάσεις τωναποτυχό ντων υποψηφίων,πουπροσβάλλουν κατάκανόνα,κάθεαπό- 10 φάσηδιορισμού η προαγωγής ανεξάρτητααπότο βάσιμοτης αξίωσηςτους.Προσθέτονταςότιόσολιγότεροσημαντικήστην ιεραρχία είναι μια θέση(υπονοώντας την επίδικη θέση)τόσο περισσότερο δικαιολογημένη είναιησυνοπτικήδιαδικασίαγια τηνπλήρωσητης.Τοίδιοεπιχείρημα,αλλάμεκάπωςδιάφορε- 15 τική χροιά, πρόβαλε και το ενδιαφερόμενο μέρος. Εν πάση περιπτώσει, κατέληξε οσυνήγορος τουΣυμβουλίου,οαιτητής δεν απέδειξε έκδηλη υπεροχή έναντι του προαχθέντος συνα δέλφουτου.Ούτεκατέδειξεότιοιαπόψειςτουδιευθυντήήταν λανθασμένες ήπωςέπρεπενααγνοηθούν.Γιατοενδιαφέρομε- 20 νο μέρος ο κ. Πουργουρίδης υπέβαλε, ότι οι προβαλλόμενοι λόγοι ακύρωσης παρέμειναν αναπόδεικτοι εν όψει μάλιστα των στοιχείων σταοποίαστηρίχθηκε ηαπόφαση.Περιττόνα τονίσω,ότι έχωκατάνουντιςλεπτομέρειεςτωννομικών ειση γήσεων όλων των πλευρών έστω και αν δεν καταγράφονται 25 εδώή δενγίνεται ρητήμνείασ' αυτές. Ηδυσμενής ατομικήδιοικητικήπράξηπρέπειναείναινόμι μα αιτιολογημένη. Την γενική αυτή αρχή ακολουθεί χωρίς παρεκκλίσειςηνομολογία.Ηανάγκηγιααιτιολόγηση δεναίρε- 30 ταισεπεριπτώσεις,όπωςεδώ,πουτοαρμόδιογιατην έκδοση της όργανο διαθέτει διακριτικήεξουσία.Αφούκαιοι πράξεις που απορρέουν απότην άσκηση διακριτικής ευχέρειας υπό κεινται στην αρχήτης νομιμότητας. Σεαντίθεση περίπτωσηη διοίκηση θαείχετηδυνατότητανα αυθαιρετεί.Το επιχείρημα 35 για αντιμετώπιση ανάλογη με τησπουδαιότητατης θέσης δεν βρίσκει έρεισμα στηνεπιστήμηήτηνομολογία. Καιαναμφίβο λαμιατέτοιαπροσέγγισηθααντέβαινεπροςτηναρχή τηςισο νομίας και θα εκθεμελίωνεσυγχρόνως τις βάσεις για χρηστή διοίκηση.Δεν χρειάζεται,πιστεύω,να μεγεθύνω τηναπόφαση 40 μεπαραπομπές σευποθέσεις πουυποστηρίζουν τιςαρχέςπου εξέθεσα. Άλλωστε όλες επιβεβαιώνουν τις ίδιες θεμελιακές 1680 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 Κωνσταντίνουν.Συμβ.Υδατ.Λεμεσού Νικήτας,Δ. αρχές.Απότηνπληθώρατου νομολογιακούυλικούπουυπάρ χει παραπέμπω, ενδεικτικάκαι μόνο στις ακόλουθες αποφά σεις από τις οποίες συνάγεται η υποχρέωση αιτιολόγησης: Αγγελίδου και Αλλοι ν. Δημοκρατίας
(1982)3 ΑΛΛ. 520 Τσουλόφτας και Αλλος ν. Δημοκρατίας
(1983)3 ΑΛΛ. 426, Μαραγκός ν.Δημοκρατίας
(1983)3ΑΛΛ. 682. Αξίζει επίσης νααναφέρωτηνπιοπρόσφατη απόφασητης Ολομέλειας τουΔικαστηρίουΧριστοδουλίδηςν. Δημοκρατίας
(1986)3 ΑΛΛ.
- Τα πραγματικά περιστατικάσυνοψίζο νταιστησελίδα
- "Itis necessary however, todraw attentiontothefact that,asit appears from theminutes of therespondent Commission dated 9thJuly 1982,inreachingitssubjudice decisiontheCommission took intoaccountnotonlythemerits,thequalifications andthe seniority of thecandidates,theconfidential reports aboutthem, andtherecommendations of theHeads of theDepartments of Secondary Education and of Technical Education,which were set out ina document datedthe5th July 1982 - which is before us-but,also,viewswhichwereexpressedorally by thesaidtwo Heads of Department,who werepresent at themeeting of the Commission on the 9th July 1982, and such views were not recordedat all intheminutesof the Commission." 25 Ακολουθεί ηουσίατηςαπόφασης στην επόμενησελίδα: 30 "The failure to record the said views of the Heads of Department, which obviously were factors which have materially influenced the Commission inreaching its sub judice decision,notonlyhasoffended against basicprinciplesofproper administration, but has also deprived such decision of an essential part of its reasoning, thus rendering proper judicial control impossible". 35 40 To δικαστήριο ακύρωσετην πράξηπαρόλοπου έκαμετην σκέψηπωςανδενυπήρχεηπαράλειψηπουδιαπιστώθηκε,έχο νταςυπόψηταυπόλοιπαδεδομένα,θααπέκλινευπέρτηςγνώ μης ότι ηαπόφαση ήτανλογικά επιτρεπτή. Μετο ίδιο βασικά σκεπτικό επιλύθηκε σωρείαπρόσφατων περιπτώσεωνκυρίως κατά της Αρχής Ηλεκτρισμού. Όλες οι πράξεις προβιβασμού ακυρώθηκανγιαέλλειψη νόμιμηςαιτιολογίας.Κι αυτόγιατίη 1681 Νικήτας,Δ. Κωνσταντίνου ν.Συμβ.Υδατ. Λεμεσού
(1989)άποψη τουδιευθυντήήάλλων αξιωματούχωνσανπαράγοντα που είχε βαρύνουσαεπίδρασηστηλήψητων αποφάσεων,δεν καταγράφηκε. Παραθέτωμερικές από τις παραπάνω υποθέ σεις:Αντωνίουν.ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου
(1989)3 ΑΛΛ. 597·Χριστοφή ν.Αρχής Ηλεκτρισμού (Αρ.1)
(1989)3ΑΛΛ. 603' Πετρίδης ν. ΑρχήςΗλεκτρισμού Κύπρου
(1989)3 ΑΛΛ. 723* καιΚυπριανίδηςν. ΑρχήςΗλεκτρισμούΚύπρου
(1989)3 ΑΛΛ. 1526. 5 Πρέπειναπαρατηρήσωότιέγινεπροσπάθεια διαφορισμου 10 τηςαπόφασης Χριστοδουλίδη,ανωτέρω,απότην εξεταζόμενη υπόθεση. Με κορυφαίο επιχείρημα ότι στην παρούσα περί πτωση υπήρχε γραπτή,έκθεσηαξιολόγησης των υποψηφίων από Τεχνικό Επιθεωρητή πράγμαπου σημαίνει ότι οδιευθυ ντήςτουΣυμβουλίουαπλώςυιοθέτησετιςαπόψειςπουπεριέ- 15 χει. Ωστόσο τέτοιες πιθανολογήσεις είναι ανεπίτρεπτες και τυχόνυιοθέτησητουςθαμπορούσεναοδηγήσεισεατοπήματα. Εντεύθεν καιηαρχή τήρησης πρακτικώνγιαασφαλή δικαστι κή αναθεώρηση. Εξάλλου στις παραπάνω υποθέσεις είχαν προηγηθείσυστάσειςΕπιτροπώνΕπιλογής υπέρτων ενδιαφε- 20 ρομένων,αλλάέμμεσατοστοιχείοαυτόδενκρίθηκεότιικανο ποιείτηνυποχρέωσηγιααιτιολόγησηόλωντωνστοιχείωνπου συνθέτουν τηνδιοικητικήαπόφαση. Όπως προκύπτειαπόταδεδομέναδεντηρήθηκεπρακτικό 25 για τις απόψεις του διευθυντή παρόλον ότι συγκαταλεγόταν μεταξύτωνουσιαστικώνστοιχείωνπουστάθμισετοΣυμβούλιο πριν καταλήξει. Στο βαθμό που η απόφασηστηρίζεται στην ελλειπήαυτή αιτιολογία είναι ευάλωτηκαιυπόκειταισεακύ ρωση.Ανεξάρτητα απ' αυτόθαπρόσθεταότι ηευρύτερηδια- 30 τύπωση της αιτιολογίας δεν αποκαλύπτει με σαφήνεια τους λόγους που προτιμήθηκε ο ενδιαφερό|χενος απότον κατά 14 χρόνιααρχαιότεροσυνάδελφοτου.Ούτεπροσκομίστηκανσχε τικάστοιχεία απότουςφακέλουςήάλληπηγήπουνασυμπλη ρώνουν ικανοποιητικάτηναιτιολογίαπουδόθηκε. 35 Γιατουςπροεκτεθέντεςλόγουςκηρύσσωεξολοκλήρουάκυρη την απόφασησύμφωνα μετοάρθρο 146.4(β) του Συντάγματος, αλλάδενθαεκδώσωκαμιάδιαταγήαναφορικάμεταέξοδα. 40 Η επίδικη απόφαση ακυ ρώνεταιχο)ρίζέξοδα. 1682