3ΑΑΛ. 21Ιουλίου, 1989 [ΓΓΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ STILVIGENERALCLEANERS LTD, Αιτηχές, »' v. ΔΗΜΟΥ ΛΕΜΕΣΟΥ, Καθ'ονηΑίτηση. (ΥπόθεσηΑρ.52/89) Φορολογία —Δήμοι— ΟΠερίΔήμωνΝόμος, 1985, Άρθρα 103, 104, 105 και 106 — Δικαίωμα για έκδοση αδείαςασκήσεως επαγγέλματος — Είναιφόρος. 5 10 Εκτελεστήπράξη— ΟΠερίΔήμωνΝόμος, 1985, Άρθρα 103, 104, 105και 106 — Δικαίωμα για έκδοση αδείας αοκήσε(ος επαγγέλματος — Επιβολή τονΦόρου— Δενπροβλέπεταιένσταση ήιεραρχικήπροσφυ γή— Η μόνη, ον\Έπώςεκτεϊχστήπράξη,είναιηπράξητηςεπιβολήςτον Φόρου — Ένσταση και νέααπόφαση μειώνουσα τον Φόρο — Στην περίπτωσηαυτήηνέααπόφασηείναιεκτελεστή. 15 ΣυνταγματικόΔίκαιο — Αρχή ισότητας— Σύνταγμα, Άρθρο 28 — ΦορολογίααπόΔήμο—Κατά πόσουπάρχειπαράβασητηςαρχής, επει δήάλλοιΔήμοι φορολογούνδιαφορετικά—Αρνητική ηαπάντησηστο ερώτημα. Η Αιτούσα πουασκεί επιχείρησηκαι στην Λεμεσό, παρέλειψενα υποβάλειΑίτησηγιαΑδειαασκήσεωςεπαγγέλματος,μεαποτέλεσμαο ΔήμοςνακαθορίσειεκείνοςτονφόροσεΛΚ 150. 20 ΈνστασητηςΑιτούσηςέγινεδεκτή ενμέρα,μεαποτέλεσματηνμεί ωσητουφόρουσεΛΚ 140.Η Αιτούσα, πουδενικανοποιήθη, υπέβαλε τηνπαρούσαΑίτηση Ακυρώσεως,μεκύρια επιχειρήματα,ότι οι αντί- 1683 Stilvi Ltd v.ΔήμουΛεμεσού
(1989)στοιχεςφορολογίεςσεάλλουςΔήμουςείναιχαμηλότερεςκαιότιοιδρα στηριότητες στονΔήμοδενδικαιολογούσαντούψοςτου φόρου. Καθόσον αφορά το θέμα του ύψους του φόρου το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε, ότιηαπόφαση ήτανεύλογα επιτρεπτή. Καθ'όσον αφοράτοπρώτοεπιχείρηματηςΑιτούσηςηνομικήαρχή,πουεφάρμο σετοΔικαστήριο,προκύπτειαπότοτελευταίοπιοπάνωπεριληπτικό σημείωμα. 5 10 Η ΑίτησηΑκυρώσεως απορρίπτεται. Έξοδα σε βάρος της Αιτούσης. Αναφερόμενεςυποθέσεις: 15 Voyias v.Republic
(1974)3C.L.R. 390, Παπάςν. ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΚακοπετριάς
(1989)3AAA. 322, 20 AdriaticaDiNavigazioneS.PA.ν.ΔήμουΑενκωσίας(ΐ989)3ΑΑΑ.
- Προσφυγή. Προσφυγήεναντίον της απόφασηςτουΔήμουΛεμεσού να καθορίσει καιναεπιβάλειστουςαιτητέςΛΚ150.-σανδικαιώ- 25 ματαγιαεπαγγελματικήάδειαγιατο
- Π.Αγγελίδης, γιατουςΑιτητές. Γ.Ποταμίτης, γιατονΚαθ'ουη αίτηση. 30 ΣΤΥΛΙΑΝΙΔΗΣ,Δ.:Ανάγνωσετην ακόλουθηαπόφαση.Ο Δήμος Λεμεσού είναι οργανισμός δημοσίου δικαίου.Η υπό στασηκαιλειτουργίατουβασίζεταιστονπερίΔήμωνΝόμοτου 1985(Αρ.111/85), όπωςτροποποιήθηκε(ΝόμοιΑρ. 1/86,8/86, 35 25/86,39/86,50/86, 114/86,121/86,149/86,14/87, 63/87, 165/87, 320/87,39/88,204/88),(ο"Νόμος").Οιεξουσίεςκαιτακαθήκο ντατουκαθορίζονταιαπότο Νόμο. Η τοπικήαυτοδιοίκηση επιβάλλεται γιατηνεπέκτασητων Δημοκρατικών θεσμών καιτηνσυμμετοχήτωνπολιτώνστα ζητήματατουΔήμουτουςπροςόφελοςτηςκοινότητας. 1684 40 3 Α-ΑΛ. 5 10 15 Stilvi Ltd v. Δήμου Λεμεσού Στυλιανίδης, Δ. Γιατηνεκτέλεση τωνκαθηκόντωντουκαιτηνάσκησητων εξουσιώντουχρειάζονταιέσοδα.Έναςαπότουςπόρουςτου είναιταδικαιώματαάδειαςγιατηνάσκηση επιχείρησης,επιτη δεύματος, εργασίας ήεπαγγέλματος, με σκοπό το κέρδος.Τα σχετικάάρθρατουΝόμουπρονοούν:"
- -
(1)Ουδένπρόσωπον διατηρεί εντός τωνδημοτι κών ορίων οιουδήποτε δήμου οιανδήποτε οικοδομήν ή χώρον εντός των οποίων ασκείται οιαδήποτε επιχεί^ησις, βιομηχανία,εμπόριονεπάγγελμαήεπιτήδευμα,καθοριζόμενονδιαδημοτικώνκανονισμών,άνευαδείαςλαμβανομένης προηγουμένως απότοσυμβούλιον τουτοιούτουδήμου". "104. -
(1)Πρόσωπον ασκούν επί κέοδει, εντός οιωνδήποτέ δημοτικών ορίων, οιανδήποτε επιχείρησιν, επιτήδευ μα,εργασίανήεπάγγελμαλαμβάνειπροςτούτοάδειανσυμφώνωςπροςταςδιατάξειςτουπαρόντος Νόμου: Νοείταιότι:- 20 (α) ουδένπρόσωπον απαιτείται ναλαμβάνειπέραντης μιαςαδείαςεντόςτωναυτώνδημοτικώνορίωνκατά τηνδιάρκειανοιασδήποτεπεριόδου· 25 30 35 40 (β) οιονδήποτε πρόσωπον λαβόν άδειανεντός οιωνδή ποτεδημοτικώνορίων,δενυποχρεούταιναλαμβάνη άλλην άδειαν εντός οιωνδήποτε άλλων δημοτικών ορίων,εκτός εάνέχημόνιμον τόπον εργασίας εντός αυτώνή παραμένηεντός αυτώνδιάσκοπούςδιεξαγωγής της επιχειρήσεως, επιτηδεύματος,εργασίας ή τουεπαγγέλματοςαυτούκαθ'οιονοήποτεχρόνονδιά περίοδονυπερβαίνουσανταςδεκαπέντεημέρας· (γ) υπάλληλοι και εργάται υπηρετούντες εις τηνδημοσίαν υπηρεσίαν ή τας δυνάμεις του στρατού της Δημοκρατίας,οι οποίοι λαμβάνουν ετήσιον μισθόν, δεν απαιτείται να εξασφαλίσουν τοιαύτην άδειαν αλλάκαταβάλλουντακαθοριζόμεναδικαιώματα". "105. -
(1)Οιονδήποτεπρόσωπον επιθυμούνόπωςασκεί κέρδει οιανδήποτε επιχείρησιν, επιτήδευμα, εργασίαν ή επάγγελμα εντός οιωνδήποτε δημοτικών ορίων, υποβάλλει 1685 Στυλιανίδης,Λ. Stilvi Ltd ν.Δήμου Λεμεσού
(1989)αίτησινπροςτοσυμβούλιον διάτηνχορήγησιν ειςαυτόσχε τικήςαδείας,καιτοσυμβούλιο καθορίζειταδικαιώματατα καταβλητέαδιάτην έκδοσιν της τοιαύτης αδείαςταοποία δεν υπερβαίνουν τα οικεία δικαιώματα τα εκτιθέμενα εις τονΤρίτον Πίνακα: Νοείταιότιτοσυμβούλιον καθορίζεισυμφώνως προςτο παρόν εδάφιον τα δικαιώματατα πληρωτέα υπό υπαλλή λων και εργατών της δημοσίας υπηρεσίας ή της υπηρεσίας τουστρατούκαιτωνσωμάτων ασφαλείαςτηςΔημοκρατίας άνευυπ*αυτώνυποβολής αιτήσεωνδι'άδειαν". 5 10 "106. Εάνοιονδήποτεπρόσωπονπαράλειψηναυποβάλη αίτησιν εις το συμβούλιον δι'άδειαν,ως εις το άρθρο 105 προνοείται, εντός ενόςμηνός αφ'ότουήρχισεν ήεπανήρχισενναδιεξαγάγηοιανδήποτεεπιχείρησιν, επιτήδευμα,εργα σίαν ή επάγγελμα, το συμβούλιον δύναταινα καθορίζητα καταβλητέα υπό του τοιούτου προσώπου δικαιώματακαι καταχωρίζει το όνομα αυτού εις το μητρώον επαγγελματι κώναδειών". 15 20 Το δικαίωμα για έκδοση άδειας άσκησης επαγγέλματος είναιφόρος-(loannisC. Voyias v.Republic(Municipalityof LimassolandAnother)
(1974)3C.L.R. 390 ΑριστείδηςΠαπά v.ΣυμβουλίουΒελτιώσεωςΚαχοπετριάς
(1989)3ΑΛ.Δ. 322· 25 AdriaticaDiNavigazione SJM. v. άήμουΛευκωσίας
(1989)3 ΑΛ.Δ. 1071). Οιαιτητέςείναιεταιοείαπεριορισμένης ευθύνηςμεέδρατην Λευκωσία. Διατηρούν όμως γραφείο και ασκούν επιχείρηση μέσα στα δημοτικάόριαΛεμεσού. Απασχολούν δέκαυπαλλή λους. 30 Επειδήοι αιτητέςδεν υπόβαλαναίτησηγιαάδεια επαγγέλ ματοςστοΔήμοΛεμεσού, οΔήμος, μεβάσητοΑρθρο 106του 35 Νόμου,καθόρισε και επέβαλε ΛΚ150,-δικαιώματαγιαεπαγ γελματική άδειατων αιτητώνγιατο 1988 καιειδοποίησε τους αιτητές. Οι αιτητέςστις 15Νοεμβρίου, 1988,υπόβαλανένσταση για το ύψος του φόρου.Το Δημοτικό Συμβούλιο επανεξέτασε το θέμακαι μείωσετον επαγγελματικό φόρο σεΛΚ140.- Η από1686 40 3 ΑΛΛ, StilviLtd v.ΔήμουΛεμεσού Στυλιανίδης,Δ. φάσηκοινοποιήθηκε στους αιτητέςστις28Δεκεμβρίου, 1988. 5 10 15 20 25 30 35 40 Οι αιτητές καταχώρισαν την παρούσα προσφυγή στις 20 Ιανουαρίου, 1989, μετην οποία προσβάλλουν τη νομιμότητα τηςπιοπάνω απόφασης. Είναι αξιοσημείωτο ότι ο Νόμος δεν προβλέπει δικαίωμα ένστασης ή ιεραρχικήςπροσφυγής.ΟπερίΔήμωνΝόμος, Κεφ. 240, που ίσχυεπριν την εφαρμογή του Νόμου πρόβλεπε την υποβολή έφεσης (ένστασης) στον Έπαρχο της επαρχίαςαπό απόφασητουΔήμου'πουκαθόριζετον επαγγελματικό φόρο(βλ.Αρθρο 157
(1)(α)). ΗάρνησητουΔήμουναδεχθείμιαένσταση,επειδήοΝόμος δεν προνοεί, δεν αποτελεί "παράλειψη" με το νόημα του Αρθρου 146.1 του Συντάγματοςκαιως εκτούτου δενυπόκει ταιστηνΑναθεωρητική ΔικαιοδοσίατουΔικαστηρίου. Η εκτελεστήδιοικητική πράξη είναι η απόφαση επιβολής τουφόρουκαιοχρόνος των75ημερών,πουπροβλέπεταιεπι τακτικάστηνπαράγραφο3τουΑρθρου146,υπολογίζεταιαπό τηνημέραπουοφορολογούμενος λαμβάνειγνώσηαυτής. Στην παρούσαπερίπτωσηη απόφασηγια μείωσηαποτελεί νέαεκτελεστήδιοικητικήπράξη. Οι λόγοι στους οποίους βασίζεταιηπροσφυγή είναι ότι η κρινόμενη απόφασηπαραβιάζειτην αρχήτης ισότητας,γιατί άλλες μεγαλύτερες επιχειρήσεις, μεμεγαλύτερες δραστηριότητες,έχουνφορολογηθεί μεμικρότερηφορολογίακαιοιφορο λογίεςστους άλλουςδήμουςείναιεπίσης μικρότερες*καιότιη έκτασητωνεργασιώντωναιτητώνδενδικαιολογείτούψοςτου φόρου,οοποίοςείναι υπερβολικός. Οδικηγόρος τουΔήμου,μεεπιστολή,αντίγραφοτηςοποί ας καταχωρήθηκεστο Δικαστήριο, ζήτησε λεπτομέρειες, ονό ματα,διευθύνσεις κ.λ,π.των επιχειρήσεων, που,όπως ισχυρί ζονταιοιαιτητές,μεμεγαλύτερες δραστηριότητες καιυπαλλη λικόπροσωπικόκαιυποστατικάέχουνφορολογηθεί μεμικρότερη φορολογία,γιαναμπορέσει οκαθ'ουηαίτησηναπαρου σιάσειταποσάτουφόρουπουτουςεπιβλήθηκαν,ωςκαιάλλα σχετικάστοιχεία Οιλεπτομέρειεςαυτέςόμωςδενδόθηκαν. 1687 Στυλιανίόης,Δ. Stilvi Ltd ν.Δήμου Λεμεσού
(1989)Ηαρχήτηςισότητας,πουδιασφαλίζεταιμετοΑρθρο28του ΣυντάγματοςαξιώνειαπότηΔιοίκησηομοιόμορφημεταχείρι σηόλων που βρίσκονται κάτωαπότις ίδιες συνθήκες. Γιανα υπάρξει παραβίασηπρέπει να υπάρξει δυσμενής διάκριση,η οποίαναμηνείναιδεκτικήαντικειμενικήςκαιεύλογηςδίκαιολογίας. Οι συνθήκες στους διάφορους δήμους είναι διάφορες. Οι υποχρεώσεις, τα καθήκοντα,τα έσοδα,ηοικονομική δυναμι κότητατουκάθεδήμουδιαφέρειαπόεκείνητωνάλλωνδήμων. 5 10 Δεν μπορεί ναγίνει σύγκρισηγιανακαταδειχτεί δυσμενής διάκρισηαπότοΔήμοσεβάροςτωναιτητών. Οι αιτητέςέπρε πε νααποδείξουν δυσμενή διάκρισηκάτωαπόόμοιες συνθή κες,γιαναμεταθέσουνστοΔήμοτοβάροςτηςαπόδειξηςαντί- 15 κειμενικήςκαιεύλογηςδικαιολογίας.Αυτόδεντοέπραξαν.Το Δικαστήριο δεν έχει ικανοποιηθεί ότι ηπροσβαλλόμενη από φαση παραβιάζειτηναρχή τηςισότητας. Αναφορικά μετο ύψος τουφόρουοδικηγόρος τουΔήμου ισχυρίστηκε ότι,μεβάσητοΝόμο,καιειδικάτονΤρίτοΠίνακα 1(ε)(ββ), καιτον αριθμόντωνυπαλλήλων τωναιτητών,ο καθ' ου ηαίτησηθαήτανδικαιολογημένος ναεπιβάλει στους αιτητές επαγγελματικό φόροΛΚ260.- αντίΛΚ140.-. 20 25 ΟΔήμοςάσκησετηνεξουσίατουμεβάσητοΝόμοκαικατά ληξεστηκρινόμενη απόφαση,η οποίαήτανεύλογαεπιτρεπτή. Για τους πιο πάνω λόγους η προσφυγή αποτυγχάνει και απορρίπτεται. 30 Οιαιτητέςναπληρώσουν ταέξοδατουΔήμου. Η προσφυγή απορρίπτεται μεέξοδαεναντίοντωναιτη- 35 των. 1688