clr/1989/1989_3_1757.pdf

(1989)ΗΑίτηση Ακυρώσεωςαπορρίφθηκεαφ'ενόςμεν,διότιτοπαράπο­ νο τηςΑιτούσης γιαδυσμενή μεταχείριση δενθεμελιώθηκε,αφ'ετέρου δε,διότιηαπόφασηήτανδεόντωςαιτιολογημένη. 5 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρίπτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. Προσφυγή. 10 Προσφυγή εναντίον της άρνησης του Υπουργικού Συμβουλίου να παραχωρήσει στην αιτήτρια μέρος τηςκρατιχής γης με αρ.80/1/1 του Χωρομετρικού Σχεδίου 45/43του χωριού Έμπαστην ΕπαρχίαΠάφου. 15 Α. Μαρκίδης, γιατον Αιτητή. Κλ. Θεοδούλου, ΑνώτερηΔικηγόρος της Δημοκρατίας,για τους ΚαΘ'ωνη αίτηση. 20 Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Μετην προσφυγήτηςαυτήη αιτήτριαζητάτηνπιοκάτω θεραπεία:"

1. Διακήρυξη του Δικαστηρίου ότι η Διοικητική Πράξη και/ήΑπόφαση τουΥπουργικού Συμβουλίου πουκοινοποιήθηκεσ'αυτήνμεεπιστολή,ημερομηνίας 3Μαΐου
2. (Τεκμήριο Α), και με την οποία απορρίφθηκεη αίτησηγια παραχώρησησ'αυτήν μέρους τηςκρατικής γης με αριθμό τεμαχίου 80/1/1 το Χωρομετρικού Σχεδίου45/43 στηντοποθεσίαΜερσινοΰδιατουχωρίου ΈμπαστηνΕπαρχίαΠάφουεκτάσεως5σκαλών2 προσταθίωνκαι2000τ.π.είναιάκυρηκαστερημένηοποιου­ δήποτεεννόμου αποτελέσματος." Τασχετικάγεγονότα είναιταπιοκάτω: 25 30 35 Στις 10 Δεκεμβρίου 1970 η αιτήτρια υπέβαλε στο Τμήμα Κτηματολογίου καιΧωρομετρίας τηναίτηση μεΑρ.Α2228/70, σύμφωναμετομέρος Βτηςυφιστάμενηςπολιτικής της κυβερ­ νήσεωςγιατηνδιάθεσηκρατικήςγηςκαιζητούσενατηςπάρα- 40 χωρηθείγιατηνανέγερσηκατοικίαςγιατηθυγατέρατηςμέρος ορισμένης κρατικήςγηςστοχωριόΈμπατηςεπαρχίαςΠάφου. 1758 3ΑΛΛ 5 Σέργην-Δημοκρατίας Α,Λοΐζου,Π. Η κυβερνητική πολιτική εγκρίθηκε με Απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου μ£Αρ. 8624,8787,6408και 13627, ημερομηνιών 27 Μαρτίου 1969, 29 Μαΐου 1969, 2 Μαρτίου 1967 και25 Νοεμβρίου 1974, διαιρείταιδεη πολιτική αυτήσε δύο κατηγορίες την "Α" και "Β" και περιέχονται σε έγγραφο πουπαρουσιάστηκεωςΤεκμήριο"Α". Δενπροτίθεμαινααντι­ γράψω ολόκληρο το μακροσκελές αυτό έγγραφο θαπεριορι­ στώ μόνο νααναφερθώανπαραστείανάγκηστις σχετικές με τηναπόφασηαυτήπαραγράφους. 10 15 20 25 30 35 40 Το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, σαναρμόδιο Τμήμα, σύμφωνα με την παράγραφο9 του Μέρους (Β) της πολιτικήςαυτήςεξέτασετηναίτησητηςααήτριας.Κατάτηδιεξαχθείσα στις 27 Ιουλίου 1971 επιτόπια έρευνα εξακριβώθηκαν, σύμφωναπάνταμετουςκαθ'ωνη αίτησηκαιδενυπάρχει τίποτεπερί τουαντιθέτουενώπιον μου,ταακόλουθαγεγονό­ τα: "Η αιτήτρια ιδιοκτήτρια του ακινήτου με αρ.τεμ. 83/1 και 83/2 του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου45/43 του χωριού Έμπα, ζητούσε να της παραχωρηθείτο μέρος τηςκρατικήςγηςμεαρ.τεμ.80/1/1του ιδίουπιοπάνωσχε­ δίουκαι χωριού, εκτάσεως πέντε

(5)σκαλών δύο

(2)προσταθιώνκαι2000τετρ.ποδιών.Μεταξύτηςιδιοκτησίαςτης αιτήτριας και του αιτούμενου μέρους της κρατικής γης, όπωςφαίνεταικαιστοσχέδιο,υπάρχειδημόσιο μονοπάτι. Το ενλόγωμέρος της κρατικής γης ήταν ακαλλιέργητο, άγονο και πετρώδες και όπως πιστοποίησε η Χωριτική Αρχή Έμπας,η αιτήτριαθατοβελτίωνεκαιθατοχρησιμο­ ποιούσεγιαγεωργικούς σκοπούς". Ζητήθηκαν για το θέμα αυτό οι απόψεις της τοπικής ΧωριτικήςΑρχήςτουΕπαρχιακούΓεωργικού Λειτουργούκαι του ΕπαρχουΠάφου.Οι δυο πρώτοι σύστησαν τηνπαραχώ­ ρηση του τεμαχίου γιατί όπως ανάφερε ο Επαρχιακός Γεωργικός Λειτουργός η αιτήτρια επιχωμάτωσε τμήμα της κρατικής γης και το καλλιεργούσε με λαχανικά τα οποία άρδευε απόνερό του λάκκου που βρίσκεται πάνω στην ιδιοκτησιατης.ΟΈπαρχοςΠάφουέφερεένσταση,γιατίόπωςανά­ φερε ηγη αυτή μπορούσε να οικοπεδοποιηθεί ήνα χρησιμο­ ποιηθεί για βιομηχανικούς σκοπούς και τυχόν παραχώρηση 1759 Α.Λοΐζου,Π. Σέργην.Δημοκρατίας

(1989)μέρους αυτής θα επηρέαζεδυσμενώς την ορθολογιστική ανά­ πτυξη της. Μια λοιπόν και το τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας συμφώνησε μετονΈπαρχοΠάφουδόθηκανσχε­ τικές οδηγίες στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό Πάφου,σύμφωνα μετηδιακριτικήεξουσίαπουπαρέχεται στο τμήμα τούτο στην παράγραφο9, της πιο πάνω πολιτικής, ο οποίος μετηνεπιστολή τουτης20 Ιουνίου 1974,πληροφόρησε την αιτήτρια, ότι η αίτηση της δεν μπορούσε να προωθηθεί περαιτέρωγιατίήταναντίθεσημετηνυφιστάμενη πολιτικήτης κυβέρνησηςγιατηδιάθεσητηςκρατικήςγης(ίδεΠαράρτημαΓ). 5 10 Στις 29 Μαρτίου 1983 ηαιτήτρια μεεπιστολήτηςπροςτο ΓενικόΔιευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών, (Παράρτημα Δ),ζήτησεεπανεξέτασητηςαίτησηςτης.ΟΓενικόςΔιευθυντής με την επιστολή του ημερομηνίας 12 Απριλίου 1983, 15 (Παράρτημα Ε), ζήτησε από το τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας πουυπέβαλετηνέκθεση τουστις7Ιουνίου 1983 (ΠαράρτημαΣΤ).Στη συνέχεια τοθέματέθηκεενώπιον αρμό­ διαςΥπουργικής Επιτροπής,η οποίααφούμελέτησετηναίτη­ ση την απόρριψε γιατί ηαιτούμενη κρατικήγη (α)βρίσκεται 20 μέσαστην"κλειστήπεριοχή"τουχωριούΈμπα,(β)ηκαλύτερη χρήσητηςείναιοικοπεδικήκαιόχιγεωργική, και(γ)πρέπεινα διαφυλαχθείγιασκοπούςδημοσίαςωφέλειας.Στησυνέχειατο Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρία του της 29 Φεβρουαρίου 1984 ενέκρινε την απόφαση της αρμόδιας 25 Υπουργικής Επιτροπής (ΠαράρτημαΖ).Η απόφασηαυτήκοι­ νοποιήθηκε στην αιτήτριαμεεπιστολήημερομηνίας 3 Μαΐου 1984,Τεκμήριο "Α", καιτηνκάλεσεναεγκαταλείψειτηνεπέμ­ βασητης μέσασεπροθεσμίατριάντα ημερών,διαφορετικά θα λαμβάνοντανδικαστικά μέτραεναντίοντης. 30 Επειδήγίνεταιισχυρισμόςστηναίτησητηςαιτήτριας,ότισε τρειςάλλεςπεριπτώσειςόμοιες μετηνπερίπτωσητης,η αρμό­ διαΑρχή παραχώρησε στουςενδιαφερομένουςτηνκρατικήγη που ζήτησαν,οι καθ'ωνη αίτηση μετά που αναφέρουνότι η 35 αιτήτριαδεναξιοποίησετηναιτούμενηκρατικήγηαπότο 1952 και τούτο εξακριβώθηκε κατά την επιτόπια έρευνα της 27 Ιουλίου 1971, ότι ήταν ακαλλιέργητο, άγονο και πετρώδες, αναφέρεταιστιςακόλουθεςτρειςπεριπτώσεις: 40 "(α) ηαρμόδιαΥπουργικήΕπιτροπήκατάτη συνεδρίατης μεημερομηνία22 Ιουνίου, 1977 (παράγραφος24 των 1760 3 ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σέργην.Δημοκρατίας Α.Λοΐζου, Π. πρακτικών της συνεδρίας, Παράρτημα Ά') ενέκρινε την παραχώρηση προς τη Θεοδώρα Νικόλα Χριστοδούλου από την Έμπα του μέρους της κρατι­ κής γης με αρ. τεμ. 84/1/1 (τώρα τεμ. 152.9) του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου 45/43του χωρι­ ού Έμπα, εκτάσεως τεσσάρων

(4)σκαλών και τριών

(3)προσταθιών,πουδείχνεται με κόκκινο χρώμα στο σχέδιο, μετονόροότιθασυγχωνευθεί μετηνπαρακεί­ μενη ιδιοκτησία της με αρ. τεμ. 45. Το Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρία του με ημερομηνία 13 Ιουλίου, 1977 ενέκρινε τηνπιοπάνωαπόφαση.Ηαίτη­ ση αυτή, με αρ.Α1007/69, υποβλήθηκε σύμφωνα με το μέρος Ά ' τηςυφιστάμενηςπολιτικήςτης Κυβερνήσεως για τηδιάθεσηκρατικήςγης καιπάνωστο παραχωρηθέν μέρος της κρατικήςγης ηαιτήτριαεπεμβαίνειαπό το έτος 1959 καιτο χρησιμοποιεί γιαγεωργικούς σκο­ πούς· (β) ηαρμόδιαΥπουργική Επιτροπήκατάτησυνεδρία της που έγινε στο Υπουργείο Εσωτερικών, στις 25 Ιουνίου, 1976 (παράγραφος104 τωνπρακτικώντης εν λόγω συνεδρίας, Παράρτημα 'Θ' ενέκρινε την παρα­ χώρηση προς τον Οδυσσέα Γεωργίου Συμεού απότην Έμπα του μέρους της κρατικής γης με αριθμότεμαχίου 80/1 (τώρα τεμάχιο 152.8) του Κυβερνητικού Χωρομετρικού Σχεδίου45/43τουχωριούΈμπα,εκτά­ σεως έξι

(6)σκαλών καιδύο

(2)προσταθιών,που δεί­ χνεται με βιολέ χρώμα στο σχέδιο. Το Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρία του με ημερομηνία 26 Αυγούστου, 1976 ενέκρινε την πιο πάνω απόφαση. Η αίτησηαυτήμε αρ.Α1215/69υποβλήθηκε σύμφωνα με το μέρος "Α" της ίδιαςπολιτικής καιοκ.Συμεού επεμ­ βαίνειαπότοέτος 1940 πάνωστο παραχωρηθένμέρος της κρατικής γης καιτοκαλλιεργεί με δημητριακάκαι λαχανικά, και (γ) ηαρμόδιαΥπουργική Επιτροπήκατάτησυνεδρία της πουέγινεστο Υπουργείο Εσωτερικών στις 25 Ιουνίου, 1976 (παράγραφος 57 των πρακτικών της εν λόγω συνεδρίας,ΠαράρτημαΤ), ενέκρινε τηνπαραχώρηση προς την Κυριακού Γεωργίου Ξιναρή απότην Έμπα, του μέρους τηςκρατικήςγης με αρ. τεμ. 84 (τώρα τεμ. 1761 Α. Λοΐζου, Π. Σέβγην.Δημοκρατίας

(1989)152.6) του ιδίου πιο πάνω σχεδίου και χωριού,που δείχνεται με καφέ χρώμα στο σχέδιο. Το Υπουργικό Συμβούλιο κατά τη συνεδρία του με ημερομηνία 26 Αυγούστου 1976 ενέκρινε την πιο πάνωαπόφαση.Η αίτησηαυτήμε αρ.A311/71 υποβλήθηκεσύμφωνα με 5 το μέρος "Β" της προαναφερόμενης πολιτικής της κυβερνήσεως για τηδιάθεσηΚρατικήςγης,καιπάνω στο παραχωρηθένμέρος τηςκρατικήςγης επενέβησαν πριν 40χρόνιαοι προκάτοχοιτηςαιτήτριαςκαι ανό­ ρυξαν ένα λάκκο,ανήγειραν μια υδατοδεξαμενή και 10 έναδωμάτιομηχανήςπουσυνεχίζει ναταχρησιμοποι­ εί η κ. Ξιναρή. Ας σημειωθεί ότι το Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας απόρριψε άλλη αίτησητηςενάγουσας μεαρ.ΜΑ 169/75 που αφορού­ σεπαραχώρησητουμέρους τηςκρατικήςγης,πουδεί- 15 χνεταιμεκίτρινοχρώμαστοσχέδιοκαιτουμέρουςτης ίδιας γης, και της άλλης κρατικής γης με αρ. τεμ. 84/1/1/1 του ιδίουπιοπάνωσχεδίου καιχωριού,που δείχνεται πορτοκαλλί χρώμα στο σχέδιο, για τολόγο ότιηπροαναφερόμενηαίτησηαντίκειτοπροςτηνυφι- 20 στάμενηπολιτικήτηςΚυβέρνησης γιατηδιάθεσηκρα­ τικής γης. Αντίτυπο της απορριπτικής επιστολής του Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Πάφου,με αρ. ΜΑ169/75 και ημερομηνία 15 Ιουνίου, 1979, Παράρτημα"ΙΑ". Η ενλόγωαίτησηυποβλήθηκεσύμ- 25 φωνα με το μέρος "Β" της ρηθείσης πολιτικής της Κυβερνήσεως και δεν την σύστησαν η τοπική Χωριτική Αρχή και ο Έπαρχος Πάφου, ενώ ο Επαρχιακός Γεωργικός Λειτουργός σύστησε την παραχώρηση του τμήματος που έχει επιχωματωθεί 30 από την αιτήτρια και καλλιεργείται με δημητριακά. Επίσης το Τμήμα τούτο σύμφωνα με τη διακριτική εξουσία που του παρέχεται με την παράγραφο 9 του μέρους *Β'τηςενλόγω πολιτικής απόρριψετηναίτη­ ση με αρ. ΜΑ 32/75 του Φίλιππου Σοφοκλέους 35 Ακουρσιώτη απότηνΈμπα,γιατους ίδιουςπιοπάνω λόγους. Αντίτυπο τηςαπορριπτικήςεπιστολής με αρ. ΜΑ32/75καιημερομηνία21Μαΐου 1979,Παράρτημα "IB".Ηαίτησηαυτήυποβλήθηκεσύμφωναμετομέρος 'Β*της ίδιαςΠολιτικήςκαιαφορούσετηνπαραχώρη- 40 ση του μέρους τηςκρατικήςγης μεαρ.τεμ.80/1/1 που δείχνεται μεκόκκινες ραβδώσειςστοσχέδιο.Ητοπική 1762 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 Σέργην. Δημοκρατίας Α.Λοΐζου, Π. ΧωριτικήΑρχή,οΕπαρχιακόςΓεωργικόςΛειτουργός και ο Έπαρχος Πάφουδεν την σύστησαν γιατί ο κ. Ακουρσιώτης δενεπενέβαινεπάνωστοαιτηθέν μέρος της κρατικής γης και γιατί τούτο είναι αναγκαίογια κοινωφελείς σκοπούς". Πάνωσταγεγονόταπουστηρίζεταιηυπόθεσητηςαιτήτριας έχειδιαπιστωθείμιαδιαφωνίαηοποίαθαπρέπειναλυθεί.Το πρώτο σημείο είναι ότι ο πατέραςτης αιτήτριας,κατά τους ισχυρισμούς της,καλλιεργούσε το επίδικο ακίνητογιαάγνω­ στο χρόνο, και ότιή κατοχήτου ακινήτουπεριήλθε κατά το έτος 1952 στην ίδιακαιέκτοτε αυτήτοκαλλιεργούσε καιεξα­ κολουθεί να το καλλιεργεί μέχρι σήμερα. Ο δεύτερος ισχυρι­ σμόςείναι,ότιηαιτήτριαείναιιδιοκτήτριαακινήτωνταοποία, συνορεύουν μετο επίδικο ακίνητο.Κατάτηδιεξαχθείσα στις 27 Ιουλίου 1971, επιτόπια έρευνα εξακριβώθηκε, ότι τούτο ήταν ακαλλιέργητο, άγονο και πετρώδες. Ο Επαρχιακός Γεωργικός Λειτουργός ο οποίος στις 4 Οκτωβρίου 1971,εξέ­ φρασεαπόψειςπάνωστηναίτησηαυτήανάφερεότιηαιτήτρια επιχωμάτωσε τμήμαμόνο του μέρους τηςκρατικήςγηςκαιτο καλλιεργούσε μελαχανικά.Είναιηθέση τωνκαθ'ωνηαίτηση ότι ηεπιχωμάτωση αυτήπρέπειναέγινεμεταξύτων δύοημε­ ρομηνιών,γιατίεκτόςαπότιςδιαπιστώσεις τηςεπιτόπιας εξέ­ τασης,η αίτησητηςαιτήτριαςγιατηνπαραχώρησητηςκρατικής γης υποβλήθηκε με βάσητο μέρος Β, της τότε ισχύουσας πολιτικής της Κυβερνήσεως γιατηδιάθεση της κρατικής γης καιόχιμετομέροςΑ,δηλαδήτιςεπεμβάσεις,της ίδιαςπολιτι­ κής.Ολόγος πούέδιδεη αιτήτριαήτανη ανέγερσηκατοικίας. Όσοναφοράτοθέματηςγειτνιάσεως τωνδυοκτημάτων, αξίζεινατονισθεί, ότιτούταδιαχωρίζονταιαπόμονοπάτι. Είναιηθέσητωναιτητών,ότιηεπίδικηαπόφασηαντίκειται προς τοΆρθρο28του Συντάγματος, καιτούτο διότι σε άλλες ^περιπτώσεις τοΥπουργικό Συμβούλιοδεναπέρριψεαλλάενέ35 κρίνε τρεις αιτήσεις στην ίδιαακριβώςπεριοχή, καιοιοποίες, κατάτηνεισήγηση τηςαιτήτριας,είναιόμοιες μετηνπερίπτω­ σητης.Επειδήτοθέματηςομοιότηταςτωνπεριπτώσεων είναι βασικό στην επίκληση παραβιάσεως του Αρθρου 28 του Συντάγματος πουκατοχυρώνει την ισότητα πάντων ενώπιον 40 τουνόμου,τηςδιοικήσεωςκαιτηςδικαιοσύνης,έχωπαραθέσει σεπλήρηέκτασηταγεγονόταπουσχετίζονται μετηνκάθε μια απότιςτρειςαυτέςπεριπτώσεις,όπωςεξετέθησανστηνένστα1763 Α, Λοΐζου, Π. Σέργην.Δημοκρατίας

(1989)σηπουκατεχώρησανοι καθ'ωνηαίτηση, ώστεναείναιδυνα­ τήη σύγκριση. Είναιφανερόότι δενμπορείναστηριχθείθέμα δυσμενούς διάκρισης ή άνισης μεταχείρισης της αιτητρίας γιατί δενπρόκειταιπερί ομοίων περιπτώσεων. Πρόκειταιγια δυοαιτήσειςπουυποβλήθηκανκάτωαπότομέρος Ατηςτότε 5 ισχύουσας πολιτικήςτηςκυβερνήσεως γιατηδιάθεσητηςκρα­ τικήςγηςκαιγιαμιαπερίπτωσηπουυποβλήθηκεκάτωαπότο μέρος Βτης ίδιαςπολιτικής,αλλάυπήρχανστοιχεία πουυπο­ στήριζαν ότι η αιτήτρια ή οι προκάτοχοι της είχαν επέμβει πάνω στην κρατικήγηπουζητούσαν απόσαράντα τόσα χρό- 10 νιακαιείχαν ανορύξει:'δύο λάκκους καιανεγείρειυδατοδεξα­ μενή καιδωμάτιομηχανής, επιφέρονταςέτσιπάνωστοπαραχωρηθέν μέρος τηςκρατικής γηςπραγματικήβελτίωση. Είναι φανερόλοιπόνότιη επίδικηαπόφαση λήφθηκεσύμφωναμετα κριτήριαπουκαθόρισεη ισχύουσα τότεκυβερνητικήπολιτική, 15 καιδενπαραβαίνειείτετιςπρόνοιες τουνόμουήτοΑρθρο28 του Συντάγματος. Είναιδεπλήρως αιτιολογημένη. Πρινκλείσωτηναπόφασηαυτήθαήθελαναπαρατηρήσωσε σχέσημετην προδικαστικήένστασητωνκαθ'ωνηαίτηση ότι 20 "το Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία ή/καιη προσβαλλόμενη πράξη ή/και απόφαση είναι μέσα στα πλαίσια του ιδιωτικού δικαίου ή/χαιοι καθ'ωνηαίτησηέχουν ενεργήσει ωςFiscus", ότι οι πράξεις παραχώρησηςκρατικήςγηςπουείναι ιδιωτική περιουσία του Κράτους, αποτελούν μεν συμβάσεις αστικής 25 φύσεως που φέρουν τον χαρακτήρααγοροπωλησίας μιακαι βρίσκονται όμως κάτωαπόειδικέςσυνθήκεςκαισυνάπτονται σύμφωνα με ειδική διοικητική διαδικασία,αποτελούν εκτελε­ στές διοικητικές πράξεις που μπορούν να προσβληθούν με αίτηση ακυρώσεως (ΠορίσματαΝομολογίας του Συμβουλίου 30 της Επικρατείας 1929-1959 σ. 428-429 και Απόφαση του Συμβουλίου ΕπικρατείαςτηςΕλλάδας,211

(29)). Στην υπό εξέταση υπόθεση η επίδικη απόφαση λήφθηκε κάτωαπό ειδικήδιοικητικήδιαδικασίαπουκαθορίζεικαιειδι- 35 κές κατηγορίες και κριτήρια για τη διάθεση κρατικής γης. Αξίζει να αναφερθούν εδώ σαν σχετικά με τα πιο πάνω, το άρθρο 54(ε) του Συντάγματος,ο Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμος, Κεφ. 224 όπως τροποποιήθηκε,καιειδικότερατοΑρθρο 18καιοιΑποφάσεις 40 τουΥπουργικού Συμβουλίου,μεαριθμό8624,6408 και13627 που περιέχονται στο Παράρτημα Α, τιτλοφορούμενο 1764 3 ΑΛΛ. Σέργην.Δημοκρατίας Α.Λοΐζου,Π. "Κυβερνητική Πολιτική επί τηςΔιάθεσης της 'Χαλίτικης' και άλλης ΚρατικήςΓης". 5 10 Επομένως πράξειςπουλαμβάνονταισεσχέσημε αυτή την ειδική διοικητική διαδικασία και τα κριτήρια που μπήκαν όπως είναι και ηεπίδικηαπόφασηδεν μπορεί παρά ναθεω­ ρούνταιωςεκτελεστέςδιοικητικέςπράξειςπουμπορείναπρο­ σβληθούν μεαίτησηακυρώσεως. Γιαόλουςτουςπιοπάνωλόγουςηπροσφυγή απορρίπτεται και επικυρώνεται η'επιδικη απόφασηστην ολότητα τηςσύμ­ φωνα με το Αρθρο 146

(4)(α) του Συντάγματος.Δεν δίδεται όμωςκαμιάδιαταγή ωςπροςτα έξοδα. 15 Ηπροσφυγήαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 1765