(1989)31 Ιουλίου, 1989 [ΣΑΒΒΙΔΗΣ, Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΝΙΚΟΣΖΑΒΡΟΥΚΑΙΑΛΛΟΙ, Αιτητές, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,ΜΕΣΩ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣΥΠΗΡΕΣΙΑΣ, Καθ'ης ηΑίτηση. (ΥποθέσειςΑρ. 733/85, S03/S5,838/85,853/85) ΔημόσιοιΥπάλ>.ηλοι—Διορισμοί/Προαγωγές—Θέσηπρώτονδιορισμού —Διακριτική εξουσία—Δικαστικόςέ?£γχος—Εφαρμοστέεςαρχές— Republicv.Zachariades
(1986)3 C.LR.852 — Έκδηλη υπεροχή— Πότευφίσταται. ΔημόσιοιΥπάλληλοι—Διορισμοί/Προαγωγές— Θέσηπρώτουδιορισμού καιπροαγωγής—Συχεντεύξεις, απόδοση υποψηφίων—Βαρύτιμα — Βαθμολογίαόλωντωνυποψηφίωνωςεξαίρετων— Ορθάεδόθημεγα λύτερηβαρύτητα στις οιη>εντεύξεις ιδιαίτερα εφόσον επρόκειτο για υψιηλήθέσητηςιεραρχίας. 5 10 Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές — Αρχαιότητα — Βαρύτητα — Αρχαιότητα Αιτούντοςισοσταθμίζεται υπότις περιστά, σειςαπόκαλύτεραακαδημαϊκάπροσόνταενδιαφερομένου— Ηνπάση περιπτώσει, ότανπρόκειταιγια ψηλήθέσηστηνιεραρχία,δενπρέπει να • έχειμεγάληβαρύτητα. ΦυσικήΔικακχπήτ?—Προκατάληψη}—Στοόργανο,πουδιορίζειδενπρέ πει ναμετέχειπρόσωπο, πουέχειιδιάζουσασχέση ήσυγγενικόδεσμό ή βρίσκεται σεοξείαέχθραμε τοάτομοπουαφοράηεξεταζόμενη υπόθε ση ήπου έχει συμφέρονστηνέκβαση της— Σύνταξηδυσμενών για 20 άτομοεκθέσεωνσταπ)-αίσιακαθηκόντωνήπαροχήμαρτυρίαςεναντίον τονσεδικαστική υπόθεσηδενδημιουργούνκώλυμασυμμετοχής. 1836 15 3 AAA. 5 Ζαβρούκ,ά.ν.Δημοκρατίας Δημόσιοι Υπάλληλοι — Διορισμοί/Προαγωγές— Θέσηπρώτουδιορισμού —Διακριτικήεξουσία—Δενδεσμεύεταιαπόπροηγούμενηαπόφαση— Επιλογή ενόςαπό τουςΑιτούντες στο παρελθόν για την επίδικη θέση κατάπροτίμησηενδιαφερομέ\>ωνμερών—Δεν εδημιούργησευποχρέωση της Επιτροπής να επιλέξεικαι στις επίδικεςπροαγωγές τον εν λόγω Αιτούντα. 10 ΟιΑιτήσειςΑκυρώσεως στρέφονταικατάτουδιορισμούτωνενδια φερομένων (ος Επαρχων. Ο ένας από τους Αιτούντες ήταν ελαφρά αρχαιότεροςενόςαπότουςενδιαφερομένους,ενώοάλλος είχεμεγαλύ τερααρχαιότηταέναντι άλλου ενδιαφερομένου προσώπου,το οποίον όμως,διέθετεκαλύτεραακαδημαϊκάπροσόντα. 15 Ολοιοιυποψήφιοιείχανγενικά"εξαίρετες" εμπιστευτικές εκθέσεις. ΗΕπιτροπήαπέδωσε αρκετήσημασία στην απόδοσητων υποψηφίων στις συνΈντεΰξεις. 20 ΈναςαπότουςΑιτούντες εισηγήθη,ότιεφόσονοίδιοςυπηρετούσεστην ΕΑΥ καιο Πρόεδροςτης ΕΛΥ. εΝ-εργούσεωςαξιόλογων λειτουργός, ο ΠρόεδροςτηςΕΔ.Υ. δενέπρεπενασυμμετάσχει στηνλήψηαποφάσεως. 25 Τέλος ένας απότους Αιτούντες υπέβαλε ότι εφόσον στο παρελθόν είχε επιλεγεί γιατηνθέσητουΕπαρχου,προτιμηθείς έναντι τωνενδια φερομένων προσώπων,διορισμό πουοίδιοςγιαλόγουςδικούςτουδεν είχεν αποδεχθη, έπρεπεκαιτώραναπροτιμηθεί. ΤοΑνώτατο ΔικαστήριοαπέρριψετιςΑιτήσειςΑκυρώσεως. Τοσκε πτικότηςαποφάσεωςπροκύπτειαπόταπιοκάτωπεριληπτικάσημειώ ματακαισυμπληρίάνεται απότα ακόλουθα. 30 α. Ουδείς απότουςΑιτούντες απέδειξεέκδηληυπεροχή. β. Δεν υπήρχε λόγος εξαιρέσεως του Προέδρου της ΕΔ.Υ. Η ΈκθεσηγιατονΑιτούντα τονβαθμολογούσε με "εξαίρετος". 35 γ. Η ΕΔ.Υ. δεν μπορούσε να δεσμευθεί με άλλην προηγούμενη απόφασητηςσχετικά μεπλήρωσηπαρόμοιαςθέσεως. Αντίθετα όφειλε να ασκήσει την διακριτικήν της εξουσία ελεύθερα και χωρίς επηρεασμό απόπροηγούμενες αποφάσεις της. 40 Οι Αιτήσεις Ακυρώσεως απορρίπτο νται.Ουδεμίαδιαταγή γιαέξοδα. 1837 Ζαβρούκ.ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)Αναφερόμενεςυποθέσεις: Republicv. Zachahades
(1986)3 C.L.R. 852, Georgiouv.Republic
(1976)3CLR.74, Petridesv.Republic
(1984)3CLR.341, Constantinou v. Republic
(1984)3 CLR. 498, Efthymiou v. Republic
(1984)3CLR.1171, 10 Papadopoullosv. Republic
(1985)3 CLR. 405, 15 Ouistou v.Republic4RS.CC I, Piperi v.Republic(19S4) 3 CLR. 1306, Papadopoulosv. Republic
(1982)3 CLR. 1070, 20 Hadjisawa v. Republic
(1982)3CLR.76, GeorghiadesandAnotherv.Republic
(1970)3CLR.257, Vonditsianos v.Republic
(1969)3 CLR. 83, 25 Vonditsianosv. Republic
(1969)3 CLR. 445, PanayiotouandAnotherv. Republic
(1968)3 CLR. 639, 30 Duncanv.Republic
(1977)3 CLR. 153. StylianouandAnotherv.Republic
(1980)3 CLR. 11, StylianouandOthersv.Republic
(1984)3 CLR. 776, 35 Loizidou -Papaphoti v.Educational Sennce Commission
(1984)3 CLR. 933, Frangosv.Republic
(1970)3 CLR. 312, Icrides v.Republic
(1980)3 CLR. 165, 1838 40 3 ΑΛΛ. Ζαβρουκ.ά. ν.Δτ\μοχ.οατίας ΑάρκοςκαιΑ)άος ν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΑ. 804, Kallourisv. Republic 1964 CLR.313, 5 Maratheftisv. Republic
(1965)3CLR.
- Προσφυγές. 10 Προσφυγές εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας, μετηνοποίαπροήγαγεταενδιαφερόμε ναπρόσωπαστηθέση Επαρχουαντίτωναιτητών. Λ. Παπαφιλίππου, γιατονΑιτητήστηυπόθεση733/
- 15 Γ. Τριανταφυλλίδης, γιατονΑιτητήστηνυπόθεση803/
- Στ.Κϊττής, γιατονΑιτητή στηνυπόθεση838/
- Χ. Ιερείδης, γιατονΑιτητήστηνυπόθεση853/
- 20 Ν. Χαραλάμπους,Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, γιατηνΚαθ' ηςη αίτηση. 25 Χρ. Τριανταφυλλίδης, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο Α. Αγγελίδη. Ν. Παπαενσταθίον, για το Ενδιαφερόμενο πρόσωπο Α. Μαντοβάνη. 30 35 40 ΣΑΒΒΙΔΗΣ,Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Οιπιο πάνω προσφυγές στρέφονται εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Δημόσιας Υπηρεσίας με ημερομηνία 5 Ιουλίου, 1985, μετην οποίαπροήγαγε τους κ. κ. Ανδρέα Αγγελίδη και Ανδρέα Μαντοβάνη(πουστησυνέχειαθααναφέρονταισαντα ενδιαφερόμενα πρόσωπα)στηθέσηΕπαρχουμε ισχύ απότις 15 Ιουλίου,
- Οι αιτητές στις Προσφυγές Αριθ. 733/85, 803/85 και 838/85,προσβάλλουν την προαγωγή και των δυο ενδιαφερομένων προσώπων ενώ ο αιτητής στην Προσφυγή Αριθ. 853/85προσβάλλει μόνο την προαγωγήτουενδιαφερομενούπροσώπουκ. Α.Αγγελίδη. Ύστερα από αίτηση των δικηγόρων των αιτητών οι πιο 1839 Σαββίδης,Δ- Ζαβρούκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)πάνωπροσφυγέςακούστηκανμαζίγιατίπροσβάλλουντηνίδια διοικητικήπράξηκαιταγεγονότασταοποίαστηρίζονταιείναι κοινάσεόλεςτις προσφυγές. Η πλήρωση των δυο επίδικων κενών μόνιμων θέσεων 5 Επαρχου στην Επαρχιακή Διοίκηση πραγματοποιήθηκεύστε ρααπόμιαμακράδιαδικασίαπουξεκίνησεστις 17/9/1984με επιστολή τουΓενικού ΔιευθυντήτουΥπουργείου Εσωτερικών πουζητούσεαπότηνΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας (πουστη συνέχειαθααναφέρεταισανΕΔ.Υ.)τηνπλήρωσητωνδύοπιο 10 πάνωθέσεων αφούη σχετικήέγκριση είχεδοθεί. Δεδομένου ότι η θέση Επαρχου είναι Πρώτου Διορισμού και Προαγωγής, ηΕ.Δ.Υ. στη συνεδρίαση της στις20/9/1984 αποφάσισεναδημοσιευτούν οιπιοπάνωδύοθέσεις στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας και να δοθεί προθεσμία τριών εβδομάδωνγιατηνυποβολήαιτήσεων. Οιπιοπάνωθέσεις δημοσιεύτηκανστηνεπίσημηεφημερίδα τηςΔημοκρατίαςμεημερομηνία28/9/1984καιαριΒμόγνωστόποίησης2270,μετελευταίαημερομηνίαγιαυποβολήαιτήσεων τις20/10/
- 15 20 ΟΓενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Εσωτερικών, μεεπι στολήτου μεαριθμ. 1891/59/Δ καιημερ. 12/10/1984 διαβίβασε 25 τροποποιημένο ΣχέδιοΥπηρεσίας γιατηθέση Επαρχου,γιατί από παραδρομήδεν περιλήφθηκε στο Σχέδιο Υπηρεσίας, με βάσητοοποίοέγινεηδημοσίευση,ηφράση"ήισότιμο προσόν" μετάτο"πανεπιστημιακόδίπλωμαή τίτλος". Μετην επιστολή τουαυτήκαθώςκαιμενεότερες επιστολές τουημερ.13/10/1984 30 και 16/10/1984 ζήτησε τηνπλήρωση των δύοθέσεων Επαρχου μεβάση τονέο Σχέδιο Υπηρεσίας. ΗΕ.Δ.Υ.κατάτη συνεδρίαση της στις 16/10/1984, έχοντας υπόψηταπιοπάνω,αποφάσισεότιηδιαδικασίαπουάρχισεμε τη δημοσίευση που έγινε στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας μεημερ.28/9/1984τερματίζεται.Στησυνέχεια η ΕΑΥ. αποφάσισε να δημοσιευτούν οι θέσεις στην επίσημη εφημερίδατηςΔημοκρατίαςμεβάσητοτροποποιημένοΣχέδιο Υπηρεσίας τηςθέσηςκαιναδοθείπροθεσμίατριώνεβδομάδων γιατηνυποβολήαιτήσεων. 1840 35 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 Ζαβρούκ.ά.ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. Οι πιοπάνωθέσεις δημοσιεύτηκανμεβάσητο τροποποιη μένο Σχέδιο Υπηρεσίας στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας στις 19/10/1984 καιμε αριθμό γνωστοποίησης 2474, με τελευταία ημερομηνία για υποβολή αιτήσεων τις 10/11/
- ΕπίσηςειδοποιήθηκανσχετικάαπότοΓραφείοτης Ε.Δ.Υ. όλοι οι αιτητές που υπόβαλαν αίτηση με βάσητην πρώτηδημοσίευση. Σ' ανταπόκρισηστην πιοπάνωγνωστοποίησηυποβλήθηκαν33 αιτήσεις. Δεδομένου ότι ηθέση Επαρχουκηρύχθηκε εξειδικευμένη με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου με αριθ.20.316καιημερομηνίες 4και7/5/1981,οΓραμματέαςτης Ε.Δ.Υ., ενεργώντας σύμφωνα με το Αρθρο 35 των Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμωντου 1967 ως 1983,έστειλε,μετις επιστολές τουμεαριθμ.55/61 καιημερομηνίες 20/11/1984 και 20/12/1984, στοΓενικόΔιευθυντήτουΥπουργείου Εσωτερικών, σαν Πρόεδρο της αρμόδιας Συμβουλευτικής Επιτροπής,τις αιτήσεις των υποψηφίων καθώς και τους φακέλους Εμπιστευτικών Εκθέσεωντωνυποψηφίωνπουείναιδημόσιοι Υπάλληλοι καιαντίγραφατης σχετικής ανακοίνωσηςκαιτου ΣχεδίουΥπηρεσίας τηςθέσης Επαρχου. Ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Εσωτερικών,σαν ΠρόεδροςτηςΣυμβουλευτικήςΕπιτροπής,μετηνεπιστολήτου 25 μεαριθ. 189/1959/Δκαιημερ. 13/2/1985, διαβίβασετην έκθεση τηςΣυμβουλευτικής Επιτροπής,ηοποίασύστησεπροςεπιλο γήγιαδιορισμό/προαγωγήστηθέση Επαρχουκατ' αλφαβητική •σειρά οκτώυποψηφίους,ανάμεσαστους οποίους όλους τους αιτητέςκαιενδιαφερόμεναπρόσωπαμεεξαίρεσητοναιτητήκ. 30 ΝίκοΖαβρό, πουτοόνοματουδενσυμπεριλήφθηκεστηνέκθε ση αυτή. 35 40 Ο δικηγόρος του αιτητή κ. Νίκου Ζαβρού (αιτητή στην Προσφυγή 733/85) με επιστολή του ημερομηνίας 15/2/1985, ζήτησεαπότηνΕ.Δ.Υ. ναμηνπροχωρήσει στηνπλήρωσητων θέσεων Επαρχουμέχρι νααποσαφηνιστείτοθέμαπερίληψης του πελάτη του στους συστηθέντες από τη Συμβουλευτική Επιτροπή. ΗΕ.Δ.Υ.κατάτησυνεδρίασητηςστις 11/3/1985 (θέμα3των πρακτικών)εξέτασετηνέκθεσητηςΣυμβουλευτικήςΕπιτροπής καθώς και την πιο πάνω διαμαρτυρία του αιτητή στην 1841 Σαββίδης,Δ. Ζαβρούκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)Υπόθεση733/85και,επισημαίνοντας την αδυναμίατηςαιτιο λογίας της Συμβουλευτικής Επιτροπής να μηπεριλάβει έναν απότους αιτητέςανάμεσαστους συστηθέντες, έκρινε σκόπιμο ναπαραπεμφθείτοθέμαστηΝομικήΥπηρεσία γιανασυμβου λεύσειανάλογατην ίδιαΣυμβουλευτική Επιτροπή. Το Γραφείοτης Ε.Δ.Υ απευθύνθηκεστηΓενικό Εισαγγελέα τηςΔημοκρατίαςμεεπιστολήτουμεαριθμ.55/61/111καιημερ. 16/3/1985 σύμφωνα με την απόφαση της Επιτροπής ημερ. 11/3/1985, στην οποίαεπιστολή έγινεαναφοράστις διαμαρτυρίες του κ. Ζαβρού (αιτητή στην υπόθεση 733/85)και ενός άλλου απότουςυποψηφίους. 5 10 Οδικηγόρος τουκ. Ζαβρού,μενεότερη επιστολή τουημερ. 18/3/1985, πληροφόρησε την Ε.Δ.Υ. ότι καταχώρησε την 15 Προσφυγή Αριθμ. 387/85 στο Ανώτατο Δικαστήριο εναντίον τηςαπόφασης της Συμβουλευτικής Επιτροπήςναμηνπεριλά βειτονπελάτητουστονκατάλογοτωνυποψηφίωνπουσύστη σεστηνΕ.Δ.Υ. καιζήτησεναμηνπροχωρήσει ηπλήρωσητων θέσεων πριναπότηνεκδίκασητηςπροσφυγής.Αντίγραφο της 20 επιστολής αυτής καθώς και της έκθεσης της Συμβουλευτικής Επιτροπήςδιαβιβάστηκανστη Γενικό Εισαγγελέα σεσχέσημε τηνεπιστολή ημερ.16/3/
- ΗΝομικήΥπηρεσία μεεπιστολή ημερ.27/3/1985προς τον 25 Πρόεδρο της Ε.Δ.Υ. συμβούλευσε ότι η απόφαση της Συμβουλευτικής Επιτροπήςπάσχεινομικά,καιπως"ηαπόφα σητηςΣυμβουλευτικής Επιτροπήςθαπρέπειναανακληθείκαι να επανεξετασθεί αφού πρώτα συσταθεί νέα Συμβουλευτική Επιτροπή κατά τη διαδικασίαπου προβλέπεται στην παρά- 30 γραψο (α) του Αρθρου 34 των Περί Δημοσίας Υπηρεσίας Νόμων του 1967 έως 1983,διότι... δεν μπορεί νασυνέλθειμε την ίδιασύνθεση". ΗΕ.Δ.Υ.,κατάτη συνεδρίασητηςστις2/4/1985 (θέμα4των πρακτικών),αφού έλαβευπόψητηνπιοπάνω νομικήσυμβου λή, αποφάσισε ότι η ενώπιον της διαδικασία δεν μπορεί να συνεχιστεί και ότι έπρεπε να σταλεί πίσω το θέμα στον ΠρόεδροτηςΣυμβουλευτικής Επιτροπήςγιαναυπάρξειενέρ γειασύμφωνα μετηνπιοπάνωνομικήσυμβουλή. Μετά την πιο πάνω εξέλιξητου θέματος, το Γραφείο της 1842 35 40 3ΑΛΛ. Ζαβρούκ.ά.ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. Ε.Δ.Υ.μεεπιστολή του μεαριθ.55/61/111 καιημερ. 22/5/1985 πληροφόρησεσχετικάτοδικηγόροτουκ. Ζαβρού. 5 10 15 20 25 30 Ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Εσωτερικών,σαν ΠρόεδροςτηςΣυμβουλευτικής Επιτροπήςμεεπιστολήτου με αριθ. 189/1959/Δ2 καιημερ.7/6/1985,διαβίβασενέαέκθεσητης ΣυμβουλευτικήςΕπιτροπής,ηοποίασύστησεπροςεπιλογήγια διορισμό/προαγωγήστηθέσηΕπαρχουκατ'αλφαβητικήσειρά 12 υποψηφίους ανάμεσαστους οποίουςπεριλαμ]βάνονταν οι αιτητέςκαιταενδιαφερόμεναπρόσωπα. ΗΕ.Δ.Υ.κατάτησυνεδρίασητηςστις 15/6/1985 (θέμα6των πρακτικών) εξέτασε τη νέα έκθεση της Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαιαποφάσισενακαλέσει σεσυνέντευξητουςυποψηφίουςπουσυστήθηκαναπότηΣυμβουλευτικήΕπιτροπήσε ημερομηνίαπουθαοριζόταναργότερακαινακληθείναπαρα στεί στη συνεδρίαση αυτή και ο Γενικός Διευθυντής του Υπουργείου Εσωτερικών. Η Ε.Δ.Υ.δέχτηκεσεχωριστές συνεντεύξεις τους υποψηφί ουςπουπροσήλθανστιςσυνεδριάσειςτηςμεημερ.2/7/1985 και 3/7/
- Μετά την ολοκλήρωση των συνεντεύξεων στις 3/7/1985 ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Εσωτερικών εξέφρασετις κρίσεις καιαπόψειςτουαναφορικά μετηναπόδόσητωνυποψηφίωνσ'αυτές. Σύμφωνα μετηναξιολόγηση τωνυποψηφίων στις συνε ντεύξεις πουέλαβαν χώραν ενώπιον τηςΕ.Δ.Υ. οιαιτητές, εκτός του αιτητήστην ΠροσφυγήΑριθ. 838/85καθώςκαι τα ενδιαφερόμεναπρόσωπα,κρίθηκανσανπολύκαλοί.Οαιτητής στην Προσφυγή Αριθ.838/85 κρίθηκεσανσχεδόνπολΰκαλός. Πριν αποχωρήσει από τησυνεδρίαση, ο Γενικός Διευθυντής ανάφερεπως,τόσοοιαιτητέςόσο καιταενδιαφερόμεναπρό σωπακρίνονταικατάλληλοιγιαναυπηρετήσουνστη θέση. 35 Στησυνέχεια ηΕΛΥ. ασχολήθηκε μετηναξιολόγησητων υποψηφίων.Σταπρακτικά της σχετικής συνεδρίασης της 3ης Ιουλίου, 1985,αναφέρονταιταπιοκάτω:40 "Στησυνέχεια η Επιτροπή αξιολόγησε καιη ίοιατην απόδοση τωνυποψηφίων στις ενώπιον της συνεντεΰξεις, υπό το φως και των σχετικών κρίσεων του Γενικού 1843 Σαββίδης,Δ. Ζαβρούκ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)Διευθυντή. Η Επιτροπήέκρινε ότιστις συνεντεύξεις ξεχώρισανοι Αγγελίδης, Μεταξάς και Μαντοβάνης, με καλύτερο τον Αγγελίδη, ο οποίος χαρακτηρίζεταιωςπάρα πολύ καλός, λίγοπιοκάτωτο Μεταξά,ο οποίος επίσης χαρακτηρίζεται ωςπάραπολύκαλόςκαιελαφρά πιοκάτωτοΜαντοβάνη, οοποίοςκρίνεταιωςπολύκαλός. Οι Βασιλειάδης Φίλιππος, Ζαβρός Νίκος, Λαμπής Ιούλιος, Λαμπρινός, Μιχαήλ, ΠαπαδόπουλοςΔημήτριος καιΠαναουρήςΑνδρέαςκρίνονταιωςσχεδόνπολύκαλοί". 5 10 Η Επιτροπή,αφού εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία απότο ΦάκελοΠλήρωσης της θέσης,απότιςαιτήσεις καιτα δικαιο λογητικά,τωνυποψηφίωνκαθώς καιαπότουςΠροσωπικούς ΦακέλουςκαιτιςΕμπιστευτικές Εκθέσειςτωνυποψηφίωνπου ήτανδημόσιοι υπάλληλοι,καιέλαβευπόψη ταπορίσματα της Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαιτηναπόδοσητων υποψηφίων στις συνεντεύξεις τουςμετηνΕ.Δ.Υ.,υπότοφωςκαιτωνσχε τικών κρίσεων και απόψεων του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών έκρινε, ότιοι πιοκάτωυπερείχαν γενικά των υπόλοιπων υποψηφίωνκαιτους επέλεξεωςτους πιο κατάλληλους για προαγωγή στη θέση Επαρχουαπό 15/7/1985:- 15 20 25 1. ΑνδρέαςΑΓΓΕΛΙΔΗΣ 2. Ανδρέας ΜΕΤΑΞΑΣ Την επομένη 4/7/1985, ετοιμάστηκαν και στάληκαναπότο Γραφείο της Ε.Δ.Υ., μέσω του Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Εσωτερικών,οιπροσφορές προαγωγής. 30 Τηνίδιαόμωςμέραλίγοαργότερα,διαπιστώθηκεότιη ΕΔ.Υ. ότανελάμβανετηνπιοπάνωαπόφασητηςτηνπροηγούμενημέρα, 35 δηλαδή στις 3/7/1985,τελούσευπόπλάνη όσοναφοράτοπλεονέ κτημαπουπροβλέπει τοΣχέδιοΥπηρεσίας τηςθέσηςΕπαρχου. Συγκεκριμέναη παράγραφος3
(6)τωναπαιτούμενων προσόντων αναφέρει ότι "Μετεκπαίδευση ή ειδική εκπαίδευση σεθέματα Δημόσιας Διοίκησης ήΑναπτυξιακής Διοίκησης ήσεάλλο θέμα 40 σχετιζόμενομετηνεκτέλεσητωνκαθηκόντωντηςθέσηςδιάρκει ας ενός τουλάχιστον ακαδημαϊκούέτουςθαθεωρηθεί πλεονέ1844 3 Α~ΑΛ. 5 10 15 20 25 30 Ζαβρούκ.ά.ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. κτήμα." Σύμφωναμευπηρεσιακόσημείωμα που ετοιμάστηκε από τον αρμόδιο λειτουργό στο Γραφείο της Ε.Δ.Υ. και το οποίο βρισκόταν ενώπιον της Επιτροπής, όταν έλαβετηνπιο πάνωαπόφασητης,ουποψήφιοςΑ.Μεταξάςφερότανότιδιέθέτετοενλόγωπλεονέκτημα,ενώστηνπραγματικότηταδεντο διέθετε. Μετά την πιο πάνω διαπίστωση, παρακλήθηκε αμέσως ο Γενικός Διευθυντής τουΥπουργείου Εσωτερικών ναμηνπροωθήσει τιςπροσφορές προαγωγής,προςτους Α.Αγγελίδηκαι Α. Μεταξά,πουστάληκανμέσω του,γιατίηΕΔ.Υ. θα επανε ξέταζε το θέμα στην επόμενη συνεδρίαση της την επαύριο, δηλαδήστις5/7/
- ΗΕ.Δ.Υ. κατάτη συνεδρίασητηςστις5/7/1985(θέμα 1 των πρακτικών) ανακάλεσε την απόφαση της με ημερομηνία 3/7/1985 καιστησυνέχεια προέβηκε σεγενική επαναξιολόγηση καισύγκριση των υποψηφίων.ΗΕπιτροπή,ύστερααπόπρο σεκτική εξέταση του θέματος του πλεονεκτήματος, έκρινε ότι απότουςενώπιον τηςυποψηφίουςτοπλεονέκτημαδιαθέτουν οι Αγγελίδης, Ζαβρός, Κασάπης, Λαμπής, Μαντοβάνης, ΠαπαδόπουλοςκαιΠαναουρής,ενώ οΜεταξάςδεντοδιαθέ τει.Στησυνέχειαη Επιτροπή,αφούεπανεξέτασεόλαταουσιώ δηστοιχεία πουείχεενώπιον της,έκρινε ότι οιπιοκάτω υπερείχανγενικάτωνυπολοίπωνυποψηφίωνκαιτουςεπέλεξεως τους πιο κατάλληλους για προαγωγήστη θέσηΕπαρχουαπό 15/7/1985:
- ΑνδρέαςΑΓΓΕΛΙΔΗΣ
- Ανδρέας ΜΑΝΤΟΒΑΝΗΣ Στα πρακτικά της συνεδρίασης της Ε.Δ.Υ. στις 5/7/1985 αναφέρονταισχετικά ταπιοκάτω:- 35 40 "Η Επιτροπή εξέτασε τα ουσιώδη στοιχεία από το ΦάκελοΠλήρωσης τηςθέσης,απότιςαιτήσειςκαιταδικαι ολογητικά των υποψηφίων, καθώς και από τους Προσωπικούς Φακέλους και τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις των υποψηφίων που είναι όλοι δημόσιοι υπάλληλοι, και έλαβε επίσης υπόψη τα πορίσματα της Συμβουλευτικής Επιτροπήςκαιτηναπόδοσητωνυποψηφίωνστις συνεντεύ ξεις τους με την Επιτροπή Δημόσιας Υπηρεσίας, υπό το 1845 Σαββίδης,Δ. Ζαβρού κ,ά. ν.Δημοκρατίας
(1989)φως και των σχετικών κρίσεων καιαπόψεων του Γενικού ΔιευθυντήστοΥπουργείο Εσωτερικών. ΗΕπιτροπήκατάτηγενικήαξιολόγησητωνυποψηφίων απέδωσετηνπροσήκουσαβαρύτηταστηναπόδοσητωνυπο5 ψηφίωνκατάτιςσυνεντεύξεις,λαμβάνονταςυπόψητηφύση τηςθέσηςκαιτακαθήκοντατης,καισημείωσεότιστιςσυνε ντεύξεις ξεχώρισανοΑγγελίδης,οοποίοςκρίθηκεωςπάρα πολύκαλός,ο Μεταξάς, οοποίοςεπίσης κρίθηκεωςπάρα πολύκαλός,λίγο όμως πιοκάτωαπότον Αγγελίδη, καιο 10 Μαντοβάνης, οοποίοςκρίθηκεωςπολύκαλός, ελαφράπιο κάτω απότον Μεταξά.Ο Γενικός Διευθυντής αξιολόγησε καιτουςτρειςωςπολύκαλούςστησυνέντευξη. Η Επιτροπήέλαβε επίσης σοβαράυπόψητηνυπηρεσία 15 και πείρα όλων των υποψηφίων και απέδωσε τη δέουσα βαρύτητα στις Εμπιστευτικές τους Εκθέσεις. ΗΕπιτροπή σημείωσεότι όλοιοι υποψήφιοιυπήρξανάριστοι υπάλλη λοικατάτατελευταία,χρόνια,μεεξαίρεσημόνοτοΘεόδοτο Παναγιώτου,ο οποίος τοντελευταίο χρόνο
(1984)παρου- 20 σίασε κάμψηστην εν γένει επίδοσητου,μεαποτέλεσμανα είναι"Λίαν Καλός"(1-11-0). Η Επιτροπήκατάτηνεξέταση τωνΕκθέσεωντωνυποψηφίωνδενπαράλειψενασημειώσει ότι αυτές συντάχθηκαναπόδιαφορετικούςΑξιολογούντες ήΑ<αι Προσυπογράφοντες Λειτουργούς και επομένως δεν 25 είναιδυνατήαπόλυτησύγκρισητωνυποψηφίωνμεβάσητις Εκθέσεις. ΗΕπιτροπήπροσέγγισε τιςΕμπιστευτικές Εκθέσειςτων υποψηφίων υπότο φωςτων όσων συμβούλευσεο Γενικός 30 ΕισαγγελέαςτηςΔημοκρατίας (πρακτικότηςΕπιτροπήςμε ημερομηνία 7.2.84, θέμα4)καιυπότο φωςτων όσωνανα φέρονται στις κρίσεις της Επιτροπής όσον αφορά τις Εμπιστευτικές Εκθέσεις ορισμένων απότουςυποψηφίους, οι οποίες περιέχονται στο πρακτικότης συνεδρίασης της 35 Επιτροπήςμεημερομηνία 10.2.84(θέμα3),κατάτηνεξέτα ση του θέματος πλήρωσης τεσσάρων κενών θέσεων Επαρχου. Ειδικάσ'ότι αφοράτις Εκθέσεις τουΛάμπη και του Μαντοβάνηγια το 1983, εφόσον αυτέςυποβλήθηκαν μεταγενέστερα από την πλήρωση των τότε κενών θέσεων 40 Επαρχου από τον τότε συνυποψήφιο τους Παπαγαβριήλ, λαμβάνονταιτώραυπόψη. 1846 3 ΑΛΛ. 5 Ζαβρούκ,ά.ν. Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. Δεδομένου ότι όλοι οι υποψήφιοι είναι δημόσιοι υπάλ ληλοικαιη θέση είναιΠρώτουΔιορισμού και Προαγωγής, η Επιτροπήσημείωσε επίσης την αρχαιότητατων υποψη φίων,η οποίαόμως,ακόμηκαισεθέσεις Προαγωγήςμόνο, είναιτολιγότερο σπουδαίοαπότατρίακριτήρια.Πρώτος απόπλευράςαρχαιότηταςείναιο Ζαβρόςκαιακολουθούν κατάσειράοι Κασάπης, Παπαδόπουλος, Λαμπής,Αγαθού, Βασιλειάδης,Λαμπρινός, Παρούσης,Παναγιώτου,Αγγελίδης, Μαντοβάνηςκαι Μεταξάς. 10 Η Επιτροπή δεν παράλειψε να λάβει επίσης υπόψητα προσόντατων υποψηφίων,μερικοί απότους οποίουςδια θέτουν ακαδημαϊκάπροσόντα.Όμωςκαιτοκριτήριοαυτό είναιδευτεοεύουσας σημασίας,σεσύγκριση μετηναξία. 15 20 25 30 35 40 ΗΕπιτροπή,ύστερα απόπροσεκτική εξέταση τουθέμα τος τουπλεονεκτήματος, έκρινε ότι απότους ενώπιον της υποψηφίουςτοπλεονέκτημα διαθέτουνμόνο οιΑγγελίδης, Ζαβρός, Κασάπης,Λαμπής, Μαντοβάνης, Παπαδόπουλος καιΠαναουρής, ενώοΜεταξάςδεντοδιαθέτει. ΗΕπιτροπήέκρινεότιόλοιοιυποψήφιοιδιαθέτουνάρι στηγνώσητηςΕλληνικής.Δεδομένου ότι στις θέσεις πουοι υποψήφιοικατέχουντώρααπαιτείταιπολύκαλήγνώσητης Αγγλικής,όλοι κρίνονται ότι κατάτεκμήριο διαθέτουν το προβλεπόμενο επίπεδο, συμπέρασμα που ενισχύεται και από τημέχρι τώραυπηρεσία τους καιταενγένει στοιχεία στους φακέλους. Η Επιτροπή,λαμβάνοντας υπόψη όλα τα ενώπιον της στοιχεία,επέλεξεγιατηνπρώτηθέσητονΑνδρέα Αγγελίδη, οοποίοςστησυνέντευξη έκαμετηνκαλύτερηεντύπωσηαπό όλους τουςυποψηφίουςκαιοοποίοςδιαθέτεικαιτοπλεο νέκτημα.Αυτός προηγείται σε αρχαιότητατων δύο άλλων υποψηφίων,ΜεταξάκαιΜαντοβάνη,τωνοποίωνηαπόδο σηστησυνέντευξη ήτανλίγοπιοκάτω. Η Επιτροπή,επιλέγοντας τον Αγγελίδηδεν παράλειψε ναλάβειυπόψη ότιαυτόςείναιδέκατοςσεσειράαρχαιοτηταςκαιότι μερικοί απότουςεννιάυποψηφίουςπου προη γούνταικατέχουνυψηλότεραακαδημα'ϊκάπροσόνταΌμως ηΕπιτροπήέκρινεότιαυτάδενδικαιολογούντηνπρόκριση 1847 Σαββίδης,Δ. Ζαβρού κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)άλλων αντί αυτού, ο οποίος με βάση τη γενική εικόνα παρουσιάζεταιωςοκαλύτεροςόλων,λαμβανομένηςυπόψη της υπέρτερης απόδοσης του στη συνέντευξη και της άρι στης απόδοσηςτουστηνυπηοεσία. 5 Όσον αφορά τη δεύτερη θέση, η Επιτροπή με βάση το σύνολο των ενώπιον της στοιχείων έκρινε ότι η επιλογή έπρεπε να γίνει ανάμεσα στους άλλους δύο υποψηφίους πουξεχώρισαν στις συνεντεύξεις, δηλαδή τους Μεταξάκαι Μαντοβάνη. Η Επιτροπή,αφούπροέβησειδιαίτερησύγκρι- 10 σημεταξύτωνδύοαυτώνυποψηφίων,σημείωσεαπότη μια ότι οΜεταξάςέκαμεελαφράκαλύτερη εντύπωση στησυνέ ντευξη ενώπιον της Επιτροπής, και από την άλλη ότι ο Μαντοβάνηςείναι κάτοχοςακαδημαϊκών προσόντων,δια θέτει τοπλεονέκτημα καιέχειαρχαιότητασχεδόν δύοετών 15 έναντιτουΜεταξά.Μεβάσητοσύνολοτωνουσιωδών στοι χείων ηΕπιτροπήΔημόσιας Υπηρεσίας επέλεξεγιαπροα γωγήστηδεύτερηθέση το Μαντοβάνη. Οι πιο πάνω προαγωγές δημοσιεύτηκαν στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας με ημερομηνία 26/7/1985 και αριθμόγνωστοποίησης 1990. Οι δικηγόροι των αιτητών πρόβαλαν τους πιο κάτω ισχυρισμούς γιαυποστήριξη τωνπροσφυγών τους. 20 25
(1)ΗΕ.Δ.Υ. δενεπέλεξετονκαλύτερουποψήφιο.
(2)Ηεκτίμηση της σε ότι αφοράταπροσόντατωνυποψη φίωνείναι εσφαλμένη. 30
(3)Δεν αξιολόγησε όπως έπρεπε τα προσόντα, την πείρα, τηναξία,τηνμακράκαιευδόκιμηυπηρεσίατωναιτητών σύμφωνα με τα οποία OLαιτητές υπερτερούσαν έναντι των ενδιαφερομένων προσώπων. 35
(4)Παράνομα καιαυθαίρεταπροήγαγεταδύοενδιαφερό μεναπρόσωπααντίτωναιτητώναγνοώνταςτηνέκδηλη υπεροχήτουςέναντιαυτών. 40
(5)ΤόσοηΣυμβουλευτικήΕπιτροπήόσοκαιηΕ.Δ.Υ.,ενήρ γησαν λανθασμένα και χωρίς ενδελεχή έρευνα γι'αυτό 1848 3 ΑΛΛ. Ζαβρού κ.ά,ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. και συνεχώς ακυρώνετο ήκαι διορθώνετο η απόφαση τους.
(6)ΗΕ.Δ.Υ. έδωσε υπέρμετρη βαρύτηταστις ολιγόλεπτες συνεντεύξεις χωρίςνακαταγράψεισταπρακτικάτηςτο είδοςτηςσυνέντευξης,τιςερωτήσειςπουτέθηκανκαινα δώση αιτιολογημένη αξιολόγηση, ώστε ο δικαστικός έλεγχοςναείναιεφικτός, καιχωρίςνασυνεκτιμήσει τις συνεντεύξεις μεόλαταάλλακριτήρια. 10 15
(7)Δεν γίνεται καμιά αναφοράστα πρακτικάσχετικά με ποιεςαπότις εμπιστευτικές εκθέσεις λήφθηκαν υπόψη, γιατί στο σύνολο τους οι εμπιστευτικές εκθέσεις των αιτητών δείχνουν έκδηλη υπεροχή έναντι σταενδιαφερόμενα πρόσωπα. Οδικηγόροςτουαιτητή στηνΠροσφυγήΑριθμ.733/85 επι πρόσθεταπρόβαλετουςπιοκάτωλόγους:- 20 25 30 35 40
(1)Η Ε.Δ.Υ.επηρεάστηκεαπόεξωγενήκριτήριαή παράγο ντεςγιαεξυπηρέτησηαλλότριων σκοπών.
(2)Η ΕΔ.Υ. πριν ένα χρόνο και τέσσερις μήνες περίπου είχεεπιλέξειτοναιτητήσανκαταλληλότεροσε σύγκριση με τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για διορισμό σε κενή θέση Επαρχουπου θαπληρούτο τότε καιτην οποίαο αιτητής αρνήθηκε να αποδεχτεί για προσωπικούς λόγους. Κατάσυνέπεια,η τωρινήτηςαπόφασηνα θεω ρήσει τον αιτητή σαν υποδεέστερο σε σύγκριση με τα ενδιαφερόμενα πρόσωπαδεν συνάδει με τηνπροηγού μενητηςαπόφαση. Επίσης ο-δικηγόρος του αιτητή στην Προσφυγή Αριθ. 853/85 ισχυρίστηκε επιπρόσθετα πως ο πρόεδρος της ΕΑΥ. αντικανονικά προήδρευσε της Επιτροπής κατά την εξέταση του θέματοςτηςπλήρωσης των δύοκενών θέσεων δεδομένου ότι αυτόςείναιο άμεσαπροϊστάμενος/αξιολογών λειτουργός γιατοναιτητή. Ο δικηγόρος της καθ'ης η αίτηση Επιτροπής υποστήριξε πως η απόφαση της Ε.Δ.Υ.είναι καθ' όλα ορθή καινόμιμη, εφόσον λήφθηκε ύστερα από σωστήάσκηση της διακριτικής 1849 Σαββίδης,Δ. Ζαβρούκ.ό_ν.Δημοκρατίας
(1989)της εξουσίας μετάαπόορθήαξιολόγηση των ουσιωδών στοι χείων,κριτηρίων καιγεγονότων πουαφορούσαντουςυποψη φίους, συμπεριλαμβανομένης της αξιολόγησης των υποψη φίωνστις συνεντεύξεις πουέλαβανχώραενώπιοντης. 5 ΟδικηγόροςτηςΕΑ Υ. ισχυρίστηκε επίσηςπωςηαπόφαση πουλήφθηκεήτανεύλογαανοιχτήστηνΕπιτροπήκατόνισετις αρχέςπουαναφέρονταισεσχετικές αποφάσειςτου Ανωτάτου Δικαστηρίου,πωςτοΑνώτατο Δικαστήριο σευποθέσεις τέτοι ας φύσης δεν υποκαθιστά την διακριτική εξουσία της Επιτροπής με τη δική του επιλογή, όταν κρίνει ότι νόμιμα η Επιτροπή άσκησετηνδιακριτική τηςεξουσία.Τότεμόνοεπεμ βαίνειότανηΕπιτροπήυπερβεί ταακραίαόριατηςδιακριτι κήςτης εξουσίας. 10 15 Σεαπάντησητων ισχυρισμών τωναιτητώνοδικηγόροςτης καθ'ηςηαίτησηΕπιτροπήςτόνισεμεταξύάλλων ταπιοκάτω.
(1)Οι αιτητές δεν έχουν αποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι σταενδιαφερόμεναπρόσωπα. 20
(2)Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα βαθμολογούνται στις ετή σιες εμπιστευτικές τους εκθέσεις γενικά σαν εξαίρετοι υπάλληλοι αλλάενπάση περιπτώσει ορθάέλαβευπόψη τηςηΕπιτροπή ότι,εφόσον επρόκειτο γιαθέση πρώτου 25 διορισμού καιπροαγωγήςη βαθμολογία, στις εμπιστευ τικές εκθέσεις των υποψηφίων πουυπηρετούσανκάτω από διαφορετικούς προϊστάμενους, δεν μπορούσε να αποτελέσει ασφαλές μέσο για να διαπιστωθεί η αξία τους και,κατά συνέπεια, ορθάηΕ.Δ.Υ.,έλαβε σοβαρά 30 υπόψηκαιτηναπόδοση τωνυποψηφίωνκατάτις συνε ντεύξεις γιαναδιαπιστώσειτηναξίατους.
(3)Επειδή επρόκειτο για πλήρωση θέσεων σε πολύ ψηλή βαθμίδα στην υπαλληλική ιεραρχία, όπου η επιτυχής εκτέλεση των καθηκόντων της προϋποθέτει πρόσωπο που να διαθέτει προσωπικότητα και διευθυντικές και διοικητικές ικανότητες,ορθάηΕ.Δ.Υ.έδωσε τηδέουσα βαρύτηταστιςεντυπώσειςπουαποκόμισεκατάτιςσυνε ντεύξεις.
(4)Όπως επανειλλημένα έχει τονισθεί, η αρχαιότηταδεν 1850 35 40 3 ΑΛΛ Ζαβρούκ,ά.ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. πρέπεινα έχειμεγάληβαρύτητακατάτηδιενέργειαπρο αγωγών ιδίως όταν πρόκειται για πλήρωση ιεραρχικά ψηλών θέσεων, όπως είναι ηθέσηΕπαρχου,όπουανα γνωρίζεται "ευρείαδιακριτική εξουσία" στην ΕΛ.Υ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Σε απάντηση των ισχυρισμών του δικηγόρου του αιτητή στην ΠροσφυγήΑριθ.733/85 ότι ηΕΛ.Υ. τον επέλεξεγιατην ίδιαθέσηστοπαρελθόνμετάαπόσύγκριση μετα ενδιαφερόμε να πρόσωπα, ισχυρίστηκε πως ηΕΛ.Υ. δεν δεσμευόταν από τηνπροηγούμενη απόφαση της, αλλάόφειλεναασκήσει,ελεύ θερηαπόπροηγούμενες αποφάσειςτης, τηδιακριτικήτηςεξου σία μεβάση όλα τα νόμιμα στοιχείακρίσης ταοποίαυπήρχαν κατάτονουσιώδηχρόνο. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του αιτητή στην Προσφυγή Αριθ. 853/85 ότι ο πρόεδρος της Επιτροπής αντικανονικά προήδρευσε του Σώματος,κατά την εξέτασητου θέματος της πλήρωσης των δυο επιδίκων, θέσεων γιατί σαν προϊ'στάμενος/αξιολογών λειτουργός του αιτητή,οοποίος υπηρετεί στα γραφείατης Επιτροπής, δεν μπορούσεναείναι απόλυτα αντι κειμενικός και αμερόληπτοςέναντιτου αιτητή,οδικηγόρος της ΕΛ.Υ. απάντησεπως, οισχυρισμόςαυτόςείναινομικάανεδα φικόςγιατίσύμφωναμετιςνομικές αρχέςδενπρέπειναμετέ χει, στην παραγωγή μιας διοικητικής πράξης,πρόσωπο που έχει ιδιάζουσασχέση ήσυγγενικό δεσμό,ήβρίσκεται σε οξεία έχθραμετοάτομοπουαφοράτηνεξεταζόμενη υπόθεσηήέχει συμφέρον γιατηνέκβαση της. Μετάτηνσυμπλήρωση τωνγραπτώναγορεύσεων η ΕΛ.Υ. μεαπόφαση της, μεημερομηνία 10/8/1987 αποφάσισενα προάξει το ενδιαφερόμενο πρόσωπο κ. Ανδρέα Μαντοβάνη ανα δρομικάαπό1/3/1984 σεθέσηΕπαρχου πουκενώθηκεύστερα από ακύρωση από τοΑνώτατοΔικαστήριοτηςπροαγωγήςτου κ.ΜίκηΖαπίτη στη θέσηαυτή.Ύστερα από την απόφασηαυτή ο δικηγόρος τηςΕΛ.Υ. σε συμπληρωματική τουαγόρευση,με άδεια του Δικαστηρίου, ισχυρίστηκε πως οι προσφυγές που στρέφονταιεναντίοντηςπροαγωγήςτου ενδιαφερομένουπρο σώπουκ. Ανδρέα Μαντοβάνη στηθέσηΕπαρχου σύμφωνα με την επίδικηαπόφασηέχουνκαταστείχωρίς αντικείμενο γιατί ηπροσβαλλόμενη πράξητουδιορισμού τουκ.Α.Μαντοβάνη έπαυσεναυφίσταταιύστερα απότην απόφασητης ΕΛ.Υ. με ημερομηνία10/8/1987. 1851 Σαββίδης,Δ. Ζαβρούκ,ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)Οι δικηγόροι των αιτητών απάντησαν πως, η προαγωγή αυτήδενεπηρεάζειτηνέκβασητωνπροσφυγώναυτώνκαι,επι πλέον οι δικηγόροι τωναιτητώνστιςΠροσφυγέςΑριθ. 733/85 και 838/85 ισχυρίστηκαν πως καταχώρισαν τις Προσφυγές Αριθ. 779/87 και873/87μετις οποίες προσβάλλουν την απόφάσητηςΕΛ.Υ. μεημερομηνία 10/8/1987γιααναδρομικήπρο αγωγήτου ενδιαφερομένου προσώπουκ.Ανδρέα Μαντοβάνη στηθέσηΕπαρχου από1/3/1984. 5 ΈχωαναφερθείσεέκτασηστοντρόπομετονοποίοηΕΛ.Υ. 10 ενήργησε στην προκειμένη περίπτωση για να καταλήξει στις επίδικες αποφάσεις.Από τασχετικά πρακτικάτων συνεδριά σεων της Επιτροπής με ημερομηνία 3 Ιουλίου, 1985, και 5 Ιουλίου, 1985, πουσυσχετίζονται, ηΕπιτροπήγιανα καταλή ξει στα σχετικά συμπεράσματα της έκαμε γενική αξιολόγηση 15 τωνυποψηφίωνπουείναιδημόσιοιυπάλληλοι,απέδωσεκατά την κρίση της την προσήκουσα βαρύτηταστην απόδοση των υποψηφίων κατά τις συνεντεύξεις, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της θέσης και τακαθήκοντατης. Επίσης έλαβεσοβαρά υπό\|>η τηνυπηρεσίακαιπείραόλων τωνυποψηφίωνκαιαπέ- 20 δώσε τηδέουσαβαρύτηταστις εμπιστευτικές τους εκθέσεις.Η Επιτροπή, σύμφωνα με ταπρακτικάτης συνεδρίασης,διαπί στωσεπωςτόσο οι αιτητέςόσο καιταενδιαφερόμεναπρόσω πα υπήρξαν άριστοι υπάλληλοι κατά τα τελευταία χρόνια αλλά,τόνισε ότι δεν παράλειψε νασημειώσει,ότι οι εκθέσεις 25 συντάχθηκαναπόδιαφορετικούςαξιολογούντες ή καιπροσυπογράφοντες λειτουργούς και επομένως δεν ήταν δυνατή η απόλυτησύγκριση των υποψηφίων μεβάσητις εκθέσεις όσον αφοράτηνεπιμέρουςβαθμολογία. 30 Στασχετικάπρακτικάτηςη ΕΛ.Υ. κάμνειαναφοράεπίσης στοθέματηςαρχαιότηταςκαιγιατίστηνπροκειμένηπερίπτω σηηαρχαιότηταλόγωτηςσοβαρότηταςτωνθέσεωναυτώνδεν έπρεπεναδιαδραματίσειπρωταρχικόρόλο. 35 Οι βασικές αρχές σύμφωνα με τις οποίες το Ανώτατο Δικαστήριο επεμβαίνει στην άσκησητηςδιακριτικής εξουσίας πουασκείταιαπόμιααρχήσχετικάμεδιορισμούς έχουνσυνο ψισθεί από την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Republic v.Zachariades
(1986)3 CLR. 852, στην οποία,στησελίδα 855 λέχθηκανταπιοκάτω:- 1852 40 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Ζαβρού κ.ά. ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. "Firstthatanadministrativecourtdoesnotannuladecision of an appointingauthority, suchastheappellantCommission, which,in accordancewith thelaw applicable to,andthe facts of, a particular case, was reasonably open to such authority (see, interalia,Georgiou v. The Republic
(1976)3C.L.R.74, 82 and more recently Petrides v. The Republic
(1984)3 C.L.R. 341, 350, Constantinou v. The Republic
(1984)3 CLR. 498,502, Efthymiou v.TheRepublic
(1984)3CLR. 1171, 1174, and PapadopouIIos v. The Public Service Commission
(1985)3CLR. 405,413). Secondly,thatanadministrativecourtdoesnot, inacaseof this nature,substitute its own discretion as regards thechoice of themost suitable candidatefor promotionorappointment in theplace of the discretion of thecompetentorgan (see,in this respect, Christou v. The Republic 4 R.S.CC. 1, 6, Georghiades v. The Republic
(1970)3 CLR.257,268 and Piperi v.TheRepublic
(1984)3CL.R. 1306,1311)." ToΑνώτατοΔικαστήριο επεμβαίνειστοέργοτης ΕΔ.Υ.για την επιλογή του καλύτερουυποψηφίου, μόνο όταν η ΕΛ.Υ. υπερβεί τα ακραία όρια της διακριτικής της εξουσίας και,η ΕΛ.Υ. θεωρείται ότι υπερβαίνειτα όρια αυτά αν ο αιτητής αποδείξειότιυπερτερείέκδηλααπό τοπρόσωπο πουέχει διορίσει ήπροάξει σύμφωνα μετακαθιερωμένα στοιχεία κρίσης, αξία, προσόντακαιαρχαιότητα (βλέπεσχετικά Georghiou ν. The Republic
(1976)3CLR. 74, 83). Αναφορικά με τη νομικήέννοιατου όρου"έκδηληυπεροχή" (strikingsuperiority),χρήσιμη αναφοράμπορείναγίνειστοπιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση Papadopoulos v. The Republic
(1982)3CLR. 1070,1075. ".... Such superiority must emerge on a consideration of the worthof the candidatesbyreference tothe criterialaiddown by law for the evaluation of the suitability of candidates for promotion or appointment, i.e. merits, qualifications and seniority (s.44 -Law 33/67).Superiority cannotbe established exclusively by reference to anyone of the three criteria earmarked by law. Striking superiority must arise as an inevitable resultfromtheassessment ofthe overall meritsof the candidates. In order to be striking superiority must be self1853 Σαββίδης,Δ- Ζαβρούκ,ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)evident andstrike oneatfirstsight,so compelling asignoring it would lead inexorably to a case of manifest injustice to a candidate'ssuitability forpromotion". (Βλέπεσχετικά Hadjisavva v. TheRepublic
(1982)3C.L.R.76, 78,79). 5 Χρήσιμηαναφοράμπορείναvivaκαιστοπιοκάτωαπόσπασμα από την απόφασητου ΔικαστούτουΑνωτάτου Δικαστηρίου, Α. Λοΐζου (τώραΠροέδρουτουΑνωτάτουΔικαστηρίου),στηνυπό10 θέσηCharalambosGeorghiadesandAnother v.Republic
(1970)3 CLR. 257,267-268. "With all these in mind, and having weighed together all relevant considerations,Ihave reached,notwithout difficulty, 15 theconclusionthat,even ifI,myselfmighthavenotchosenthe same officers, astheCommission,for thefillingof some ofthe existing, at thetime,vacancies in thepost of Labour Officer, 2ndgrade, and I might have proceeded to appoint instead of them, or to the remaining vacancies which were left unfilled, 20 eitherof theApplicants -andparticularly theApplicant incase 310/68-1 have not been satisfied that in deciding to appoint the Interested Parties andin finding theApplicants to be not yet suitablefor appointment,theRespondentCommissionhas actedinanyway inexcessorabuse of powers. As stated inthe 25 Christou case (supra): 'The Court has laid down morethan oncethatwhere a person appointedtoa post is duly qualified undertherelevant schemeofservicethisCourtwillnot,onthe issueof suitability, substitute its own discretion for that of the Commission provided that the Commission's discretion has 30 been properly exercised; inotherwords,themerefact thatthe Court, had it been in the position of the Commission, might possibly not have selected for appointment the same candidates as theCommission,isnotinitself sufficient ground for theCourttointerfere withthedecision oftheCommission' 35 (and see, too,the case of Vonditsianos and The Republic
(1969)3C.L.R.83;on appeal
(1969)3C.L.R.445)". Από τα στοιχεία των φακέλων και των άλλων στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου προκύπτει πως οι αιτητές και τα 40 ενδιαφερόμενα πρόσωπα βαθμολογούνταιστις ετήσιες εμπι στευτικέςεκθέσεις γενικάσαν"εξαίρετοι"υπάλληλοι. 1854 3 ΑΛΛ. 5 10 15 Ζαβρούκ.ά.ν.Δημοκρατίας Σαββίδης,Δ. Είναι γεγονός πως οι υποψήφιοι υπηρετούσαν κάτω από διαφορετικούς προϊστάμενουςκαι ορθά η ΕΛ.Υ. κατάληξε στο συμπέρασμαπως,ηβαθμολογία στις εμπιστευτικές εκθέ σειςδενμπορούσενααποτελέσειτομόνοασφαλέςμέσογιανα διαπιστωθεί ηαξία τωνυποψηφίων. Κατά συνέπεια,ορθά η ΕΛ.Υ. έλαβε σοβαράυπόψηκαιτηναπόδοσητωνυποψηφίων κατάτιςσυνεντεύξειςγιαναδιαπιστώσειτηναξίατους, ιδιαί τερα μιακαιεπρόκειτογιαπλήρωσημιαςψηλήςθέσηςστην υπαλληλική ιεραρχία,όπουηεπιτυχήςεκτέλεσητωνκαθηκόντωντηςπροϋποθέτειπρόσωπο πουναδιαθέτειπροσωπικό τητακαιδιευθυντικέςκαιδιοικητικές ικανότητες.Σχετικές με τοθέμααυτόείναιοι αποφάσειςPanayiotou andAnother v. Republic
(1968)3 C.L.R.639, 642- Eleni Eliadou Duncan v. Republic
(1977)3CLR. 153, 163-Stylianou andAnother v. Republic
(1980)3C.L.R.11,17- Stylianou andOthersv. The Republic
(1984)3 C.L.R. 776, 787' Loizidou -Papaphoti v. Educational Service Commission
(1984)3 C.L.R. 933,941. ΣτηνυπόθεσηDuncan v.Republic(πιοπάνω)στησελίδα163 αναφέρονταιταπιοκάτω:- 20 25 30 35 40 "Furthermore, the respondent Commission gave due regard totheperformance of thecandidatesatthe interview and both interested parties were found to have given very satisfactory replies to questions put to them and generally, 'they proved to be the best candidates,for appointmentor promotion to thepost in question'. This was proper,inthe circumstances, because their personality was an important factor to be weighed by the respondent Commission, particularly so,inviewofthequalifications requiredunderthe schemes of service, for possession by the candidates of organizing andadministrative ability andability to supervise andguide subordinate staff, for which the personality of the leader is most significant. If any authorityis neededfor this proposition,asimilar approachis tobe found inthecaseof Panayiotou and another v. TheRepublic
(1968)3CL.R. 639 at p.642,where it was statedby Triantafyilides, J.ashe then was, 'So,rightly, inmyview,theCommissionpaiddue regard to theevaluation of thecandidatesmadethroughthe interviews andwas,toacertainextent, guidedaccordinglyin reachingitsdecision'". Αναφορικά με την αρχαιότητα των αιτητών έναντι στα 1855 Σαββίδης,Δ. Ζαβρού κ.ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)ενδιαφερόμεναπρόσωπα,όσον αφοράτοενδιαφερόμενοπρό σωπο κ. Α. Αγγελίδη, αυτήείναι ελαφράκαι όσον αφοράτο ενδιαφερόμενοπρόσωποκ. Μαντοβάνηαυτήεξουδετερώνεται από τα αξιόλογα ακαδημαϊκάπροσόντα του. Εν πάσηπερι πτώσει, όπως επανειλημμένα έχει τονισθεί, ηαρχαιότηταδεν 5 πρέπει να έχει μεγάλη βαρύτητακατάτη διενέργειαπροαγω γών,ιδίωςότανπρόκειταιγιαπλήρωσηιεραρχικά"ψηλώνθέσε ων, όπως είναι η θέση του Επαρχου όπου αναγνωρίζεται ευρεία διακριτικήεξουσία στην ΕΛ.Υ. (σχετικές είναι οι απο φάσεις Frangos v. Republic
(1970)3C.L.R.312, 343·Ierides 10 v.The Republic
(1980)3CLR. 165,183). Έχοντας υπόψη μου όλα τα στοιχεία που αφορούν τους αιτητέςκαιταενδιαφερόμεναπρόσωπαπουτέθηκανενώπιον μου καθώς και το περιεχόμενο της επίδικης απόφασης,έχω 15 καταλήξειστοσυμπέρασμαπωςοιαιτητέςδενέχουναποδείξει έκδηλη υπεροχή έναντι στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα,πουνα οδηγείστοσυμπέρασμαπωςηΕ.Δ.Υ.,καταλήγονταςστηναπό φαση της για επιλογή των ενδιαφερομένων προσώπων έχει ενεργήσει εσφαλμένα ή έχει υπερβεί τα ακραίαόρια της δια- 20 κριτικήςτηςεξουσίας,ώστεενέργειααυτήνακαθιστάτηναπό φαση τηςάκυρη. Είμαι ικανοποιημένος ότι ηεπίδικηαπόφασηήτανλογικά ανοιχτήστηνκαθ'ηςη αίτησηΕ.Δ.Υ. 25 Εν κατακλείδι χρήσιμη αναφοράμπορεί να γίνει και στην πρόσφατηαπόφασητηςΟλομέλειας τουΑνωτάτου Δικαστηρίου στις Προσφυγές Αριθ. 870/87 και873/87, πουπρόσβαλαντην απόφασητης Ε.Δ.Υ.για προαγωγήτου ενδιαφερομένου προ- 30 σώπουΜαντοβάνηστηθέση Επαρχουμεαναδρομική ισχύαπό 1/3/1984, στην οποίαλέχθηκανταπιοπάνω:'Όπως έχειεπίσης νομολογηθεί ηΕΛ.Υ. έχειευρύτερηδιοι κητικήευχέρεια ότανη απόφασηαφοράδιορισμούς σευψη- 35 λες, θέσεις στη διοίκηση,όπωςηπαρούσα(Δες Φράγκος ν. Δημοκρατίας
(1970)3 Α.ΑΑ 312, και πρόσφατα Ξένης ΑάρκοςκαιΑ?Μ>ςν.Δημοκρατίας
(1989)3ΑΛΛ. 804). Αναφορικά με τον ισχυρισμό του δικηγόρου του αιτητή στην Προσφυγή Αριθ. 733/85, πως ηΕΛ.Υ. επηρεάστηκεαπό εξωγενή κριτήρια και/ή παράγοντες για εξυπηρέτηση αλλό1856 40 3 ΑΛΛ. Ζαβρούκ.ά.ν.Δημοκρατίας Σαββίδης, Δ. τριών σκοπών, βρίσκω πως ο ισχυρισμός αυτός είναι ανυπόσταστος καικανέναστοιχείο δεντέθηκεενώπιον μου από τον αιτητήγιαυποστήριξητουισχυρισμού αυτού. 5 10 15 20 25 30 35 40 Αναφορικά μετις νομικές αρχέςπουδιέπουντιςπεριπτώ σεις που έναπρόσωπο δενπρέπει να μετέχει στηνπαραγωγή μιαςδιοικητικήςπράξης, όπωςείναιοισχυρισμός τουδικηγό ρουτουαιτητήστηνΠροσφυγήΑριθ. 853/85, έχουν διευκρινι σθείσεσειράαποφάσεωντουΑνωτάτου Δικαστηρίουσύμφωναμετις οποίεςδενπρέπειναμετέχει πρόσωποπουέχει ιδιά ζουσασχέση ή συγγενικό δεσμό ήβρίσκεται σε οξεία έχθραμε τοάτομοπουαφορά ηεξεταζόμενη υπόθεση ήέχει συμφέρον για την έκβασητης(σχετικές είναιοιαποφάσειςστις υποθέσεις Kallourisv.TheRepublic
(1964)C.L.R.313, 317, 320- Mikis Maratheftis v.TheRepublic
(1965)3C.L.R.576,583.Επίσης οι αποφάσεις του Συμβουλίου Επικρατείας της Ελλάδος 380/64, 1171/67, 1213/67,2557/67, 3185/67, 1408/70, 1992/70, 3333/71). Με βάση τις πιο πάνω αρχές έχει κριθεί ότι δεν υπάρχει έλλειψη αμεροληψίας αν ο Α, κατά τη συνήθη άσκηση των καθηκόντωντου, συνέταξε στοπαρελθόνδυσμενείς υπηρεσια κές εκθέσεις ή εξέφρασε δυσμενείς κρίσεις γιατον Β,ή ακόμα μαρτύρησε στο παρελθόν σε ποινική ή πειθαρχική υπόθεση εναντίον του (Christou v.Republic
(1980)3 CLR. 437, 449, 450,απόφαση Σ.Ε.2068/66). Κατάσυνέπεια στην προκειμένη περίπτωση,πουοαιτητής στηνΠροσφυγήΑριθ. 853/85κατάτονουσιώδηχρόνουπηρετούσε σταγραφείατης Επιτροπής,ηαξιολόγηση τουαπότον πρόεδρο της Επιτροπής μέσα στα πλαίσια της άσκησης των καθηκόντωντου σαν αρμόδιαΑρχήδενμπορείνα θεωρηθείότι αυτόματαεπηρέαζετηνκρίση τουκατάτην επιλογή τωνυπο ψηφίωνγιατί ηέκθεση αυτή πουχαρακτηρίζειτον αιτητή σαν εξαίρετοδενπεριέχεικανέναστοιχείο που να δείχνειοποιαδή ποτεδυσμένεια ήεπηρεασμόσεβάροςτου αιτητή. Τέλος,σχετικά με τον ισχυρισμό τουαιτητήστηνΠροσφυγή Αριθ.733/85 κ.Ν.Ζαβρούότι ηΕΛ.Υ. στοπαρελθόντονεπέλεξε για την ίδιαθέση μετά'απόσύγκριση μεταενδιαφερόμενα πρόσωπα,αποδέχομαιτηνεισήγηση τουδικηγόρουτης ΕΛ.Υ. πως ηΕΛ.Υ. δενμπορούσε ναδεσμευθεί μεπροηγούμενητης 1857 Σαββίδης,Δ. Ζαβρού κ,ά.ν.Δημοκρατίας
(1989)απόφασηγιατηνπλήρωσηάλληςπαρόμοιαςθέσης,αλλάστην προκειμένη περίπτωση όφειλε να ασκήσει τη διακριτικήτης εξουσία ελεύθερηκαιανεπηρέαστηαπόπροηγούμενες αποφά σειςτης,μεβάσηόλατανόμιμαστοιχείακρίσηςπουήτανενώ πιοντηςκατάτονουσιώδηχρόνο. 5 Για τους πιο πάνωλόγους βρίσκω πωςοι προσφυγές των αιτητών εναντίον της προαγωγής των ενδιαφερομένων προ σώπωναποτυγχάνουν. 10 ΊΕχονταςκαταλήξει στο πιο πάνωσυμπέρασμα δεν κρίνω αναγκαίο να εξετάσω το θέμα που ήγειρε ο δικηγόρος της ΕΛ.Υ. ότι η προσβαλλόμενη πράξητης ΕΛ.Υ. έχεικαταστεί άνευ αντικειμένου αναφορικάμετο ενδιαφερόμενο πρόσωπο κ. Α. Μαντοβάνη ύστερα απότην απόφασητης 10/8/1987,με 15 την οποία προήγαγε αναδρομικάτο εν λόγω ενδιαφερόμενο πρόσωπο από 1/3/1984στη θέσηΕπαρχου,που κενώθηκε με τηνακύρωσητηςπροαγωγήςτουκατόχουτης,δεδομένουότιο δικηγόροςτηςΕΛ.Υ. κατάτηνακρόασητωναιτήσεωνδήλωσε πωςδενεπιμένειστηνένστασητουαυτή.Αρκείνααναφέρωότι 20 ηΠροσφυγήτουαιτητήΝίκουΖαβρούμεαριθμό779/87μετην οποία πρόσβαλε την απόφαση της ΕΛ.Υ. με ημερομηνία 10/8/1987,πουαφοράτηνπροαγωγήτουενδιαφερομένουπρο σώπου κ. Α. Μαντοβάνηστη θέση Επαρχου με αναδρομική ισχύ από 1/3/1984, αποσύρθηκεμεάδεια τουΔικαστηρίου και 25 απορρίφθηκε. Η δε παρόμοια Προσφυγή του αιτητή κ. Δ. Παπαδόπουλου με αριθμό 873/87 απορρίφθηκε από την Ολομέλειατου Ανωτάτου Δικαστηρίου στις 15/5/1989 ύστερα από συμπέρασμα πουκατάληξετο Δικαστήριο πως δεναπό δειξεέκδηληυπεροχήέναντιτουενδιαφερομένουπροσώπου. 30 Σαναποτέλεσμαοιπιοπάνωπροσφυγέςαποτυγχάνουνκαι απορρίπτονταικαιη επίδικηαπόφαση επικυρώνεται. Δενκάμνωκαμιάδιαταγήγιαταέξοδα. Οι προσφυγές απορρίπτο νταιχωρίςέξοδα. 1858 35