(1989)25 Αυγούστου,1989 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ146ΤΟΥΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ RAYMONDE BAIDA, Αιτήτρια, ν. ΕΠΑΡΧΟΥ ΠΑΦΟΥ, ΚαθΌν ηΑίτηση. (ΥπόθεσηΑρ.663/87) ' ΟδοίκαιΟικοδομές—Άδεια ανεγέρσεωςοικοδομής—Ανανεοχτη—Μόνο σταπλαίσια τον άρθρου5μπορεί \·αεξετασθή—Αίτηση για ανοΛΈωση δενσυνάδειμεαίτηματροποποιήσεως τωνόρωναδείας. ΕκτελεστήΔιοικητικήΠράξη—Βεβαιωτικήπράξη—Άδειαοικοδομής— Απόρριψηαιτήματος τροποποιήσεωςτωνόρωντηςΑδείας—Αποτελεί εκτελεστήπράξη. Η Αιτούσα ζήτησε άδεια οικοδομήσεως δύο κατοικιών. Η άδεια εκδόθηκεμεόρους.Χωρίς οποιανδήποτε επιφύλαξη, ηΑιτούσα επροχώρησε στην ανοικοδόμηση, αλλά δενσΐϊνεμορφώθη μεόλους τους όρουςαδείας.Τέλοςπέντεχρόνιααργότεραζήτησεεκνέουγιαδεύτερη φοράανανέωσητηςαδείαςκαιταυτόχροναγιαπρώτηφοράτροποποί ησητωνόρωντης,τουςοποίουςθεωρούσε επαχθείς.Τοτελευταίοαίτη μααπορρίφθηκε.Η Αιτούσα κατεχώρησετηνΑίτησηαυτή. 5 \Q J5 Οι νομικές αρχές,που εφάρμοσε το Ανώτατο Δικαστήριοαπορρί πτονταςτηνΑίτησηΑκυρώσεωςπροκύπτουναπόταπιοπάνωπεριλη πτικάσημειώματα. 20 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρί πτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. 1910 3ΑΛΛ. Baida ν. ΕπαρχουΠάφου Αναφερόμενες υποθέσεις: Nakis Bonded Warehouse v. Republic
(1985)3 C.L.R. I179, 5 SimonisandAnother v.Imp. BoardLatsia
(1984)3 C.LR.109, HadjilosifandOthersv. Republic
(1985)3 C.L.R. 171, Kitsis v.Dist. OfficerPaphos
(1987)3 C.LR. 642, 10 Pierisv.Repubhc
(1983)3 C.LR.
- Προσφυγή. 15 Προσφυγή εναντίον της άρνησης του ΕπαρχουΠάφου να τροποποίησητουςόρους αδείαςοικοδομήςημερ. 8.10.
- Χρ. Γεωργιάδης,γιατον Αιτητή. 20 25 30 35 40 Κλ. Θεοδούλου (κα), ΑνώτερηΔικηγόρος τηςΔημοκρατίας, γιατους Καθ'ωνη αίτηση. ΠΙΚΗΣ,Δ.:Ανάγνωσετηνακόλουθηαπόφαση.Ηαιτήτρια, Βελγικήςκαταγωγής,είναι ιδιοκτήτρια γης έκτασης δύοσκαλών και δύο προσταθίων στο χωριό Μεσόγη της επαρχίας Πάφου. Στις4/6/81της παραχωρήθηκε,κατόπιν αίτησης της, άδεια για την ανέγερση δύο ανεξάρτητων κατοικιών σε δύο διαφορετικά σημεία του κτήματος. Η άδεια εκδόθηκε υπό όρους, ένας από τους οποίους προέβλεπε την παραχώρηση σημαντικού μέρους της περιουσίας για την διαπλάτυνση του δρόμουκαιτηνκατασκευήπεζοδρομίωνμεκαθορισμένεςπρο διαγραφές.Παρόμοιοιόροιείχανεπιβληθείκαιστονπροκάτο χοτηςαιτήτριαςωςπροϋπόθεσηγιατηνυποδιαίρεσητουκτή ματος σε οικόπεδα.Ηάδειαπουείχεπαραχωρηθείγια υποδιαίρεση δεν υλοποιήθηκε ενόψει της πώλησης του κτήματος στηναιτήτριακαιτωνσχεδίωντηςγιαδιαφορετικήχρήσητου. Μεβάση τηνάδεια που εκδόθηκεκαιχωρίς ναδιατυπωθεί οποιαδήποτε ένσταση ήεπιφύλαξη σε οποιοδήποτε απότους όρους που είχαν τεθεί ηαιτήτριαπροχώρησε στην ανοικοδό μηση των εγκριθεισών κατοικιών. Όπως η αιτήτριαεξήγησε στο δικαστήριο στην μαρτυρίατης ηίδιαδεν είχεάμεση ανά1911 Πικής,Δ. Baida ν.ΕπαρχουΠάφου
(1989)μείξη μετηνέκδοσηή τηνυλοποίησητηςάδειαςοικοδομής.Τα θέματα αυτά χειριζόταν εκ μέρους της η αρχιτέκτονας την οποίαείχεορίσειωςαντιπρόσωποτης. Συμπεραίνεταιαπότην υλοποίηση της άδειαςοικοδομής καιτην απουσία οποιασδή ποτε ένστασης στους όρους πουείχανεπιβληθείη ανεπιφύλακτη αποδοχήτης πράξης στο σύνολο της (Βλ. μεταξύ άλλων Nakis Bonded Warehousev.Republic
(1985)3C.LR. 1179). Ούτε θαμπορούσε να ευσταθήσει οποιαδήποτε επιχειρηματο λογίαπερίτουαντιθέτου. 5 10 Όπως επισημαίνεται στην Simonis and Another v. Imp. BoardLatsia
(1984)3C.L.R. 109ιδιοκτησίαγηςδενσυνεπάγε ται και δικαίωμα ανεξέλεκτης ανάπτυξης της. Η ανάπτυξη υπόκειται στην βούλησητηςαρμόδιαςαρχήςσύμφωνακαισε συνάρτηση μετιςπρόνοιες τηςνομοθεσίας πουρυθμίζειθέματα οικισμών και πολεοδομίας (Κεφ. 96 και Πολεοδομικοί Κανονισμοί Μεσόγης, Κ.Δ.Π. 199/79).Συνεπώς τοδικαίωμα της αιτήτριαςγιαανάπτυξη τουκτήματοςτηςκαιτηνοικοδό μησητωνδύοκατοικιώνπουανέγειρεαπορρέειάμεσααπότην άδειαπου εκδόθηκε. 15 Ηαιτήτριαοικοδόμησε τιςδυοκατοικίεςγιατιςοποίεςείχε παραχωρηθείάδειακαιάρχισανναχρησιμοποιούνταιγιαοικι στικούς σκοπούς χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης. Επιστήθηκε η προσοχή της αιτήτριας στην παράλειψητης να συμμορφωθεί 25 με τις πρόνοιες τουνόμου οπότανυπέβαλεαίτησηγια ανανέ ωση τηςάδειαςώστενατηςπαρασχεθείευκαιρίανασυμμορ φωθεί μετουςόρους της.Ηανανέωσητηςάδειας δενοδήγησε στηναναμενόμενησυμμόρφωση. Ηχρήσητωνκατοικιώνσυνε χίστηκε παρά την έλλειψη εξουσιοδότησης από την αρμόδια 30 αρχή. Προς αντιμετώπιση της παρέκκλισης από τους όρους αδείαςη αιτήτριαυπέβαλεστις30/10/86 νέααίτησηγια ανανέ ωση της άδειας οικοδομής. Ταυτόχρονα ζήτησε για πρώτη φοράτηντροποποίηση τωνόρωντηςάδειας,ώστενα απαλει φθεί οόρος γιατην κατασκευήδρόμου λόγωδυσχερειών, της 35 μεγάλης δαπάνηςπουθααπαιτείτο,τηςαναπόφευκτηςαποκο πήςδέντρωνκαιάλλωνσυναφώνλόγων.Επισήμανεστηναίτη σητης,ότι ενδεχομένως ηπεριουσίατηςθαυποδιαιρείτο στο μέλλονσεδύοτεμάχιαοπότανθαπροέβαινεστααναγκαίαδια βήματαγιατηνεξασφάλισηπρόσβασηςπροςτιςδύοκατοικίες. 40 Το αίτημα απορρίφθηκε σύμφωνα με την γνωστοποίηση που περιέχεται σε επιστολή των καθ'ων η Αίτηση ημερομηνίας 1912 20 3Α^Δ. Baida ν.ΕπαρχουΠάφου Πικής,Δ. 26/6/87. 5 10 15 20 25 30 35 40 Τοαίτημαστηνπροσφυγήαυτή είναιηακύρωσητηςαπό φασηςπουπεριέχεται στηνκοινοποίηση της26/6/87συγκεκριμένα της άρνησης των καθ' ωνηΑίτησηνααποδεκτούν τις εισηγήσειςτηςαιτήτριαςγιατροποποίησητωνόρωναδείαςτης 8/10/81.Κατ' αρχήν επισημαίνεται ότιηδιακριτική ευχέρεια τηςαρμόδιαςαρχήςγιατηνανανέωσηάδειαςοικοδομήςπεριο ρίζεται στην διακρίβωση των προϋποθέσεων πουθέτει το άρθρο 5 του Κεφ.96 (Βλ. μεταξύ άλλων Hadjilosifand Others v.The Republic
(1985)3 C.LR.171. Όπωςυποδει κνύεταιστηναπόφασητουδικαστηρίουστηνυπόθεσηKitsisν. Dist. OfficerPaphos
(1987)3 C.LR. 642 τοάρθρο5 δενπαρέ χει εξουσία στην αρμόδια αρχήνατροποποιήσει στην άσκηση τωνεξουσιών που της παρέχονται απότην νομοθετική αυτή διάταξητουςόρουςτηςάδειαςτηςοποίαςη ανανέωση επιδιώ κεται.Συνεπώςστοβαθμόκαιέκτασηπουτοαίτηματηςαιτήτριαςγιατροποποίησητωνόρωντηςάδειαςοικοδομήςεντασ σότανσταπλαίσιατηςαίτησηςγιαανανέωσητηςυφιστάμενης άδειας βρίσκονταν έξωκαιπέρααπόταπλαίσιατηςδιακριτι κήςευχέρειαςτηςαρμόδιαςαρχής.Επιπλέονη αίτησηγιατρο ποποίησητωνόρωναδείαςοικοδομής ερχότανσεαντίθεσημε το αίτημαγια ανανέωση της άδειας.Ηαντινομία αυτήείναι έκδηλη στην επιστολήτης30/10/1986. Ήτανέξωαπόταπλαίσιατωνεξουσιών τηςαρμόδιας αρχήςναεγκρίνει τροποποίη ση άδειαςοικοδομής στα πλαίσια αίτησης για την ανανέωση της. Ονόμοςδενεπιβάλλει οποιαδήποτευποχρέωση στηναρμόδιααρχήναεξετάσεισεοποιοδήποτεμεταγενέστερο στάδιοτην τροποποίησητωνόρωνάδειαςοικοδομής.Καιανακόμαγινό ταν δεκτό,ότι μετηναίτησητης,η αιτήτριαείχεθέσειέγκυρα θέμα επανεξέτασης τωνόρων της άδειας που είχε εκδοθεί περισσότερο απόπέντε χρόνια νωρίτερα, η προσφυγήκαι πάλιν θα απορριπτόταν για τον λόγο ότι η άρνηση της Διοίκησης είναι βεβαιωτική τηςαπόφασης τηςως προςτον καθορισμότων όρων της άδειας.Κανένανέο νομικό ή πραγ ματικό στοιχείο δεντέθηκε προς εξέταση, ηδεαπόφαση της αρμόδιαςαρχήςαπλώς επιβεβαιώνει την αρχικήτης θέση ως προςτιςπροϋποθέσειςγιατηνανάπτυξητουκτήματος. Ηαπό φασητηςΔιοίκησης έχειόλαταχαρακτηριστικάτηςβεβαιωτι κήςδιοικητικήςπράξης. (Βλ. μεταξύάλλωνPierisv.Republic 1913 Πικής,Δ. Baida ν.ΕπαρχουΠάφου
(1989)
(1983)3 C.L.R. 1054).Τέλος σημειώνουμε ότι και αν ακόμα ακυρωνόταν ηαπόφασητης Διοίκησης ηαιτήτριαδεν θαβρι σκόταν σεδιαφορετικήθέση,θασυνέχιζεναδεσμεύεται απότις πρόνοιες της άδειας οικοδομής της 8/10/81με τις οποίες δεν έχειπροφανώςσυμμορφωθεί μέχρι σήμερα. 5 Η προσφυγή απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για τα έξοδα. Η προσφυγή απορρίπτεται χωρίςέξοδα. 1914 10