clr/1989/1989_3_1915.pdf

(1)και9τονΝόμου. Τα επίδικα θέματα και ο τρόπος επιλύσεως των από το Ανώτατο Δικαστήριοπροκύπτουναπόταπιοπάνωπεριληπτικάσημειώματα. 10 Οι ΑιτήσειςΑκυρώσεως απορ­ ρίπτονται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. Αναφερόμενηυπόθεση: 15 LoweandOthersv. InlandRevenueCommissioner[1983]^.T.C. 816. Προσφυγές. 20 Προσφυγές εναντίον των αποφάσεων του Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων με τις οποίες επιβλήθηκε στουςαιτητέςφορολογίακεφαλαιουχικώνκερδώνστο κέρδος που προέκυψε από τη διάθεση ακίνητης περιουσίας στη Γεροσκήπου, Πάφου. 1915 Αρκαδίου κ.ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)Χρ. Γεα)ργιάδης, γιατιςΑιτήτριες. Γ. Λαζάρου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τους Καθ'ωνη αίτηση. 5 Α.ΛΟΪΖΟΥ,Π.:Ανάγνωσετηνακόλουθη απόφαση.Μετις τέσσεριςαυτέςπροσφυγές,πουσυνεκδικάστηκαν υστέρααπό διαταγήτουΔικαστηρίου,οιαιτήτριες προσβάλλουν τιςαντί­ στοιχες αποφάσεις του Διευθυντή Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων - πουθααναφέρεταιπιοκάτωσανοΔιευθυντής -, 10 μετιςοποίες επιβλήθηκεφορολογία ΚεφαλαιουχικώνΚερδών στοκέρδοςπουπροέκυψεαπότηδιάθεσηακίνητηςπεριουσίας στη Γεροσκήπου,Πάφου. Την εκδίκαση των υποθέσεων αυτών την ανέλαβα στις 23 Μαΐου 1988 μετάτην αφυπηρέτησητουΔικαστή ενώπιον του οποίουεκδικάζοντανκαιαφούσυπληρώθηκανοιγραπτέςαγο­ ρεύσεις στις 8 Μαρτίου 1989, οι δικηγόροι των δύο πλευρών παρουσίασανδύογραπτέςδηλώσεις,η μιαΤεκμήριο "Χ" αφο­ ρούσετηνπροσφυγήμεαρ.545/86, καιη άλλη Τεκμήριο "Χ.1" τις υπόλοιπες τρεις προσφυγές. Σεαυτέςδηλώνεται ότι είχαν συμαχονηθεί όλα τα σχετικά για την εκδίκαση γεγονότα και είχαν συνεπώς περιοριστεί τα επίδικα θέματα σε μόνο δύο νομικά σημεία. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω το υπόλοιπο μέρος τουςαυτούσιο: 15 20 25 "α) Αποσύοεται τονοιχικόσηιχείο 6 (ήδηέχουναποσυρθείτανομικάσημεία2&5.Τονομι­ κό σημείο4δεν έχειαυτοτέλειαγιατίκαλύπτεται από τανομικάσημεία 1 &3). 30 β) Αναφορικά ιιετοσηιιείο 1 Ι) δηλώνεται πωςη αγοραίααξίατουεπίδικουκτήμα­ τοςστις21.10.82ήταν£25.000.- (Ηφορολογίαθαανα­ θεωρηθεί ανάλογα). 35 II)Τομόνο επίδικοζήτημαπουπαραμένειγια εκδίκα­ ση είναι το καθαράνομικό ζήτημακατάπόσο οδιευ­ θυντής έπρεπε κατάτον υπολογισμό του κέρδους,να λάβειυπόψη τονπληθωρισμό. 40 1916 3 ΑΛΛ. Αρκαδίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Α.Λοΐζου,Π. γ) Αναφορικάαε τονοιχικόσηιιείο3: Ι)Δηλώνεταιπωςη αμοιβήτουεκτιμητήείναι£180.-, η δικηγορικήαμοιβή £500.-.Ταέξοδααυτά έχουνδημι­ ουργηθείμετάτη διάθεση. II)Τομόνοεπίδικοζήτημαπουπαραμένειγιαεκδίκα­ σηείναι τοκαθαράνομικό ζήτημακατάπόσοπρέπει να λογισθούν τα εν λόγω έξοδα πως έγιναν για τη κτήσητου κέρδους. 10 α) Αποσύρεται τονοαικόσηιιείο5. (ήδη έχει αποσυρθεί το νομικό σημείο 4. Το νομικό σημείο3δενέχειαυτοτέλειαγιατίκαλύπτεταιαπότα νομικάσημεία 1 & 2). 15 20 25 30 35 40 β) Αναφορικάιιετοσηιιείο1 Ι) δηλώνεταιπωςη αγοραίααξίατουεπίδικου κτήμα­ τος αρ.πιστοποιητικού εγγραφής D 142 στις27.6.78 ήταν £70.000 και επομένως η αξία του μεριδίου της αιτήτριαςεπίτωνοικοπέδωνD519, D516&D520ήταν £111 γιακάθεοικόπεδο. (Ηφορολογία θα αναθεωρη­ θείανάλογα). II)Τομόνοεπίδικοζήτημαπουπαραμένειγια εκδίκα­ ση είναι το καθαράνομικό ζήτημακατάπόσο οδιευθυντής έπρεπε κατάτον υπολογισμό τουκέρδους, να λάβειυπόψη τονπληθωρισμό. γ) Αναφορικάαε τονοαικόσηιιείο2 Ι)Δηλώνεται πως ηαμοιβήτου εκτιμητή είναι£300.καιηδικηγορικήαμοιβή£600.-.Δηλαδήγιακάθεένα απότατρίαπαραπάνωοικόπεδα£300.Ταέξοδααυτά έχουνδημιουργηθείμετάτην διάθεση. II)Τομόνοεπίδικοζήτημαπουπαραμένειγια εκδίκα­ σηείναι τοκαθαράνομικό ζήτημακατάπόσοπρέπει να λογισθούν τα εν λόγω έξοδα πως έγιναν για τη κτήσητου κέρδους". Σεσχέσημετονπρώτονομικόλόγο,όπωςπεριορίστηκεπιο πάνω,ο ευπαίδευτοςδικηγόροςτων αιτητριωνυπέβαλεότι ο Διευθυντής υπέπεσε στηνομικήπλάνηνααγνοήσει,κατάτον υπολογισμό του κέρδους τον πληθωρισμό και επομένως η φορολογίατωναιτητριωνπάσχειαπόακυρότητα. Ισχυρίστηκε 1917 Α. Λοΐζου, Π. Αρκαδίου κ.ά.ν.Διμιοκρατίας

(1989)ότι αυτόπουφορολογείται είναι το κέρδος καιότι αύξηση της τιμής ενός αγαθούπου συνοδεύεται με αντίστοιχη μείωσητης πραγματικής αξίας της νομισματικής μονάδας δεν είναι κέρ­ δος. ΣτηνΑγγλία ανάφερεότι οπληθωρισμός δενλαμβανόταν υπόψη αλλά νομοθετικά τοκέρδος καθοριζότανλεπτομέρειακά και οι εκπτώσεις στις οποίες είχε δικαίωμα ο φορολογού­ μενος περιοριστικά χωρίς ανάμεσατους να περιλαμβάνεται ο παράγοντας πληθωρισμός. Τελικά δε λόγω της αδικίας που δημιουργήθίηκε τροποποιήθηκεο Νόμοςτο 1982, καιέκτοτε το κέρδος συνδέθηκε μετην μεταβολή του τιμαριθμικούδείχτη. 5 10 Από την άλλη μεριά όμως, ισχυρίστηκε ότι ο Κυπριακός Νόμοςδενπρονοεί παρόμοιομετονΑγγλικόΝόμοτεχνικόκαι λεπτομερή καθορισμό του κέρδους.Αναφέρθηκε δεσε σχετικά άρθρα του Νόμου και ειδικότερα στο Αρθρο 4 του Περί 15 Φορολογίας Κεφαλαιουχικών Κερδών, Νόμου του 1980 (Νόμος Αρ. 52 του 1980),που πιο κάτω θααναφέρεταισαν ο Νόμος που προνοεί πως φορολογείται το κέρδος απότη διά­ θεση ιδιοκτησίας και στο Αρθρο 9που προβλέπει πως προϊόν διάθεσης της ιδιοκτησίας είναι η αγοραία αξία της κατά το 20 χρόνο διάθεσης. Επίσης ότι το Αρθρο 6

(1)(α) λέγει πως δεν λαμβάνεται υπόψη αύξηση της αξίας ιδιοκτησίας πριν την 27 Ιουνίου 1978. Προχώρησε δεοευπαίδευτοςδικηγόροςναανα­ φέρει ότι η μοναδική διάταξητου προνοεί για έκπτωση είναι εκείνη του Αρθρου 6

(1)(β) που όμως αναφέρεται σε δαπάνες 25 που εκπίπτουν επομένως δεν αριθμεί περιοριστικά τις εκπτώ­ σειςκαιπολύ περισσότερο δεναναφέρεταισε άλλους παράγο­ ντες καθορισμού του κέρδους όπως ο πληθωριστικός και ούτε αποκλείει να ληφθεί υπό\))η αυτός. 30 Υπέβαλεδεότι μιατέτοιαερμηνείαείναισύμφωνηκαιμετη θέληση του νομοθέτη που εκφράζεται στο Αρθρο 24

(1)του Συντάγματος πως οι συνεισφορές των πολιτών στα δημόσια βάρηπρέπει να είναι ανάλογαμε τις δυνάμειςτους και επομέ­ νως δεν θα κυμαίνονται ανάλογα με τις εποχιακές αδυναμίες του οικονομικού καινομισματικού συστήματος. Είναι η θέση του Διευθΐίντή ότι προκειμένου να ληφθεί υπόψη το στοιχείο του πληθωρισμού θα πρέπει να υπάρχει ρητή πρόνοια στο Νόμογια αυτό. Έχωτηνάποψη ότιστο Νόμο,καισυγκεκριμένα στοΑρθρο 1918 35 40 3 ΑΛΛ. Αρκαδίουκ.ά.ν.Δημοκρατίας Α. Λοΐζου, Π. 6 αναφέρονταιπεριοριστικά τα στοιχεία που πρέπει ναλαμ­ βάνονταιυπόψη στονυπολογισμό τουκέρδους.ΤοΑρθρο6

(1)προνοεί: 5 "Κατάτονυπολογισμό τουκέρδους- 10 α) οιαδήποτεπροτης27.6.1978,ή κατ'επιλογήν τουιδιο­ κτήτου προ της 14.7.1974, αύξησις της αξίαςτης ιδιο­ κτησίας δεν θαλαμβάνηταιυπ1 όψιν. Νοείται ότιαναφορικώς προς ιδιοκτησίαν ευρισκόμενην εντός απρο­ σπέλαστου, λόγω της Τουρκικής εισβολής, περιοχής ουδεμίααύξησιςτηςαξίαςτηςιδιοκτησίας θαλαμβάνη­ ταιυπ' όψιν. 15 β) Θα εκπίπτηται οιαδήποτε δαπάνη εξ ολοκλήρου και αποκλειστικώς γενομένη προςκτήσιν τουκέρδουςμετά την 27.6.1978και ηοποία δεν εκπίπτεται δυνάμει των εκάστοτε εν ισχύϊ περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμων". 20 25 30 35 40 Κατάτηνκρίσημουηεπιχειρηματολογία τουευπαίδευτου δικηγόρουτωναιτητριωνδενευσταθεί διότιοι εκπτώσειςπου επιτρέπονται αναφέρονται ρητά στο πιο πάνω άρθρο και ο πληθωρισμός δεν αποτελεί στοιχείο εκπτώσεως. Καμιά δε σύγκρουση τηςερμηνείαςαυτήςδημιουργείται μεταξύ οποιου­ δήποτε των σχετικών με την παρούσα υπόθεση άρθρων του ΝόμουκαιτουΑρθρου24

(1)τουΣυντάγματοςπουπροβλέπει ότι "έκαστος υποχρεούται να συνεισφέρει στα δημόσια βάρη αναλόγως των δυνάμεων αυτού" καιημηπερίληψη τουπληθωρισμού σαν στοιχείου εκπτώσεως απότον υπολογισμό του κέρδους δεν καθιστάδυσανάλογη την συνεισφορά τουφορο­ λογούμενου προςτιςδυνάμεις αυτού. Σχετικήαναφορά μπορεί ναγίνειστην υπόθεση Loweand Others v. InlandRevenue Commissioner[1983]S.T.C. 816 στην οποίαηγέρθητοθέμακατάπόσο τοκέρδοςκαθορίζεται λαμβανομένου υπόΐ|)η και του πληθωρισμού, το Ανώτατο Συμβούλιοαποφάσισεότι"τοκέρδοςτωνφορολουμένων πρέ­ πειναυπολογίζεταισύμφωναμετηνπρακτικήκαιτονόμοτης ΝέαςΖηλανδίαςπουαπαιτούσανναυπολογίζονται τακέρδη παίρνοντας τη διαφορά μεταξύ δρλλαρίων που ξοδεύτηκαν και δολλαρίων πουεισπράχθηκανχωρίς οποιαδήποτε έκπτω1919 Α. Λοΐζου, Π. Αρκαδίου κ,ά.ν.Δημοκρατίας

(1989)σηγιαπληθωρισμό." Επομένως ο πρώτος λόγος αποτυγχάνει. Όσον αφορά το νομικό λόγο αρ. 3, το μόνο επίδικο θέμα όπως αναφέρθηκεπιοπάνωπουπαραμένειγιαεκδίκαση είναι κατά πόσο πρέπει να λογισθούν η αμοιβή του εκτιμητή £180 και ηδικηγορική αμοιβήΛΚ500που δημιουργήθηκαν μετά τη διάθεση, σαν έξοδα που έγιναν για την κτήση του κέρδους. Είναιηθέσητουευπαιδευτουδικηγόρουτωναιτητών,ότι σύμ­ φωνα μ£το Αρθρο 6

(1)(β) εκπίπτεται απότο κέρδοςοποιαδή­ ποτε δαπάνηπου γίνεται αποκλειστικά και εξ ολοκλήρου για κτήση του κέρδους. Με παρέπεμψε δε στο εγχειρίδιο των Whiteman and Wheatcroft, Capital Gains Tax 3rd Edition σελ. 541-542,όπου αναφέρονταιταπιοκάτω: 5 10 'The incidental costs to the person making the disposal of the acquisition of theassetor of its disposalare defined toconsistof 15 expenditure wholly and exclusively incurred by him for the purposes of the acquisition or as the casemay be,thedisposal, beingfees,commission orremuneration paidfor theprofessional services of any surveyor or valuer, or accountant, or agent or legal adviser and costs of transfer or conveyance (including 20 stamp duty) together (

1. i)inthecaseoftheacquisition of anasset, with costs of advertisingtofind a seller,and(
2. ii)in thecaseof a disposal, with costs of advertising to find a buyer, and costs reasonably incurred in makingany valuation or apportionment required for the purposes of the computation under the Act, 25 including in particular expenses reasonably incurred in ascertaining market valuewhererequired by the Act". Δε νομίζω ναβοηθάτο απόσπασμααυτότις αιτήτριες γιατί ακριβώς μιλά για έξοδα που γίνονται για την κτήση του κέρδους και όχι για τη θεμελίωση των ενστάσεων ενός φορολο­ γουμένου στην επιβαλλόμενη φορολογία. 30 Και στις υπό εξέταση υποθέσεις είναι φανερό ότι οι δαπά­ νες αυτές προέκυψαν μετά τηδιάθεση του ακινήτουκαι συνε35 πώς δεν μπορούσαν να ληφθούν υπόψη προκειμένου να γίνει έκπτωση μια και το Αρθρο 6

(1)(β) του Νόμου αναφέρεται σε δαπάνες που διενεργήθησαν εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά "προς κτήσιν του κέρδους" επομένως προςτον σκοπό καιτην επίτευξη της διάθεσης των συγκεκριμένων ακινήτων. 40 Είναιφανερόότιοιπιοπάνωδαπάνεςέγινανόχιπροςαπό1920 3ΑΛΛ. Αρκαδίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας Α. Λοΐξον, Π. κτήση του κέρδους αλλά για τους σκοπούς των υποθέσεων αυτών και επομένως δεν μπορούσαννα θεωρηθούν ότιαποτε­ λούσαν έκπτωσηπουεμπίπτειστιςδιατάξειςτουΑρθρου 6και ειδικότερα του 6

(1)(β). 5 10 Γιαόλους τους πιο πάνωλόγους οι προσφυγές αυτές απο­ τυγχάνουν και απορρίπτονται,οι δε επίδικες αποφάσεις επι­ κυρώνονται μεβάσητις εκτιμήσεις πουέχουν ήδη συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκωνκαι στις οποίες γίνεται αναφοράενωρίτερο στην απόφασηαυτή. Υπό τιςπεριστάσεις όμωςδενγίνεταιοποιαδήποτεδιαταγή για έξοδα. 15 Οι προσφυγές απορρίπτο­ νταιχωρίς έξοδα. 1921