3 ΑΛΛ. 28 Αυγούστου, 1989 [ΠΙΚΗΣ,Δ/στής] ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕΤΟΑΡΘΡΟ 146ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΕΥΑΝΘΙΑ ΠΑΝΤΕΛΗ, Αιτήτρια, ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩΤΗΣΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΥ, Καθ' ων η Αίτηση. (Υπόθεση Αρ.903/87) Γενικές Αρχές τον Διοικητικού Δικαίου — Διοικητική πρακτική — Δεν μπορεί \« χαραχθεί έξω ήνα τεθείπάνω από τοπλαίσιο τον νόμου. Συνταγματικό Δίκαιο — Αρχή της ισότητας — Σύνταγμα, Άρθρο 2S — Σν\'αρτάται με την αρχή της νομιμότητας και μπορεί να θεμελιωθεί μόνο στα πλαίσια του Δικαίου. Η Αιτούσα προσβάλλειτηναπόφαση,μετηνοποίακρίθηκεότι δεν είχεταπροσόνταδιορισμούστηνθέσηκαθηγήτριας Γαλλικών στασχο λεία μέσης εκπαιδεύσεως. Κατά την κρίση του Δικαστηρίου το συμπέρασμα ότι δεν είχε τα προσόντα δεν ήταν μόνο λογικά επιτρεπτό στην διοίκηση, αλλά και αναπόφευκτο. Η Αιτούσα, όμως, παρεπονείτοότι σε άλλες παρόμοιας περιπτώ σεις και σύμφωνα με την πρακτικήτης η διοίκηση είχε ενεργήσει δια φορετικά και μάλιστα καιη ίδιαηΑιτούσα στο παρελθόνείχεπεριληφθήσεκαταλόγουςδιοριστέων. Κατ'ακολουθιανηΑιτούσα ήγειρεκαι θέμα δυσμενούς διακρίσεωςκατά παράβασητης αρχήςτηςισότητας. Ενόψει τωννομικών αρχών,πουδιαγράφονται σταπιοπάνωπερι- 1927 Παντελή ν.Δημοκρατία;κ.ά.
(1989)ληπτικάσημειώματα,τοΑνώτατο Δικαστήριο δενδέχθηκεότιη οποια δήποτεδιοικητικήπρακτικήκαιηαρχήτηςισότηταςβοηθούνστηναπο δοχήτωνθέσεωντης Αιτούσας. 5 Η Αίτηση Ακυρώσεως απορρίπτεται. Ουδεμία διαταγή για έξοδα. ΑναφερόμεΛΐς υποθέσεις: 10 Sawav.Republic
(1986)3C.LR. 445, Papadopoulou v.Republic
(1984)3C.LR. 332, 15 ΗλιάδηςκαιΑλλοςν.Δημοκρατίας(19S9)3ΑΛΛ. 479. Προσφυγή. Προσφυγή εναντίον τηςαπόφασηςτωνκαθ'ωνη αίτηση με την οποία η υποψηφιότητα της αιτήτριας για διορισμό στη θέση καθηγήτριαςτων Γαλλικώνστασχολεία μέσηςεκπαίδευ σης απορρίφθηκε,επειδήκρίθηκε ότι δεν είχετα προβλεπόμε νααπότοσχέδιουπηρεσίαςπροσόνταγια διορισμό. Α. Σ.Αγγελίδης, γιατηνΑιτήτρια.. 20 25 Ε.Λο'ιζίδου (κα), Δικηγόρος της Δημοκρατίας Β', για τους Καθ'ωνη αίτηση. ΠΙΚΗΣ,Δ.: Ανάγνωσε την ακόλουθη απόφαση: Η Ευανθία 30 Παντελή,ηοατήυριαεί\αικάτσ/οςπτυχίουΓε\ικώνΠανεπιστημιακών Σπουδών του Πανεπιστημίου της Προβηγκίας, στον κλάδο Ψυχολογίας. Υπέβαλε αίτηση για διορισμό στη θέση καθηγή τριας των Γαλλικών στα σχολεία μέσης εκπαίδευσης. Η υπο ψηφιότητα της απορρίφθηκε επειδή κρίθηκε ότι δεν είχε τα 35 προβλεπόμενα απότο σχέδιουπηρεσίας προσόντα για διορι σμό,δηλαδήπανεπιστημιακότίτλοήπτυχίοστηγαλλικήγλώσ σα.Τοσχέδιουπηρεσίαςθέτειωςπροϋπόθεσηγιαδιορισμό την κατοχή "τίτλου/πτυχίου πανεπιστημίου ή ανώτερης σχολής ισοδύναμης μεπανεπιστήμιο στην ειδικότηταπουπροορίζεται 40 ναδιδάξει" (Επίσημη Εφημερίδατης 14/8/87, Αρ.2510). 1928 3ΑΛΛ. 5 10 15 20 25 30 35 40 Παντελήν.Δημοκρατίαςκ.ά. Πικής,Δ. Οιλόγοιγιατουςοποίουςπροσβάλλεται η επίδικηαπόφα ση περιστρέφονται κυρίως γύρω από την πρακτική της Διοίκησης ηοποίακατάτον ισχυρισμό της αιτήτριαςέρχεται σε αντίθεση μετην επίδικηαπόφαση και προγενέστερες πράξεις τωνεκπαιδευτικών αρχών που ισοδυναμούσαν μεανα γνώρισητου πτυχίουτο οποίοκατείχεη αιτήτριαως πανεπι στημιακό δίπλωμα ή τίτλο γιατηδιδασκαλία της γαλλικής γλώσσας. Μεταξύ των ετών 1979 και 1987 η αιτήτρια υπηρέτησε περιοδικά για συνολικό διάστημα 18 μηνών ωςκαθηγήτρια των γαλλικών πάνω σε προσωρινή βάση. Το γεγονός αυτό καταμαρτυρεί, σύμφωνα μετοδικηγόρο τηςαιτήτριας,ανα γνώριση απότις αρμόδιες αρχές τωνπροσόντων τηςαιτήτριας,απόκλιση απότην οποία συνιστούσε κατάχρησηεξου σίας. Επίσης ησυμπερίληψη τηςαιτήτριας στοπαρελθόνσε καταλόγουςδιοριστέων γιατηδιδασκαλίατηςγαλλικήςγλώσ σας αποτελούσε έκφραση βούλησης της Διοίκησης απότην οποία δενμπορούσε νααποστεί. Όπως υποδεικνύεται στην αγόρευση της δικηγόρουτωνκαθ'ωνηαίτησηη συμπερίληψη τηςαιτήτριαςσεκατάλογοδιοριστέων έγινεβάσεικανονισμών οι οποίοι έχουν κηρυχθεί άκυροι (Βλέπε, Savva v. Republic
(1986)3 C.LR. 445). Έκτοτε τροποποιήθηκαν και οι σχετικές διατάξεις της νομοθεσίας μετοΝόμο 180/87 (άρθρο28(a))οοποίοςεπιβάλ λει τηδημοσίευση κενών θέσεων καιτονκαταρτισμό πινάκων διοριστέων "κατάθέσηκαι ειδικότητα"μεβάσηκριτήριακαι διαδικασία που καθορίζονται. Μετά την τροποποίηση του νόμου, ηαιτήτρια ούτε διορίστηκε, ούτε συμπεριλήφθηκε σε κατάλογοδιοριστέων στην ειδικότητατων γαλλικών. Δεν κρίνεται αναγκαίοναπραγματευθούμε σεέκταση την πρακτική,ταπλαίσια στα οποία μπορεί να χαραχθεί,και τις δικαι'ίκέςτηςσυνέπειες. Είχαμετηνευκαιρίαναεξετάσουμε το θέμααυτόστην υπόθεσηPapadopoulou v.Republic
(1984)3 C.L.R. 332,339.Επισημαίνεταιότικαμιάπρακτική δενμπορεί ναχαραχθείέξωήνατεθεί πάνωαπόταπλαίσιατουδικαίου. ΗΔιοίκηση δεσμεύεται απότονόμοκαιμπορεί ναλειτουργήσειμόνο μέσασταπλαίσιατου. Δεν είναιαναγκαίογιατηναπάντηση τωνερωτημάτωνπου 1929 Πικής,Δ. Παντελήν. Δημοκρατίαςκ.ά.
(1989)εγείρονται στην υπόθεση αυτήνα εξετάσουμε τονομικό πλαί σιο και τις συνθήκες κάτωαπότις οποίες διορίστηκε ηαιτή τρια στο παρελθόν ως προσωρινή καθηγήτριατων γαλλικών. Διαπιστώνουμε μόνο ότι ο διορισμός αυτός δεν της παρέχει κανένα έρεισμα για διορισμό στη θέσητης καθηγήτριας κατά παράβασητουσχεδίου υπηρεσίας-ούτεκαιοδιορισμός άλλων προσώπων με παρόμοιαπροσόντα στο παρελθόν ως καθηγη τών γαλλικής προσθέτει οτιδήποτε στιςδιεκδικήσεις τηςαιτήτριας για διορισμό. Η αρχή της ισότητας συναρτάται με την αρχή της νομιμότητας- και μπορεί να θεμελιωθεί μόνο στα πλαίσια του δικαίου.Συνεπώς οδιορισμός της αιτήτριας στο παρελθόν ως προσωρινής καθηγήτριας των γαλλικών και η συμπερίληψη τηςσεκατάλογοδιοριστέων,δενπαρέχειέρεισμα στην αιτήτριαγια διορισμό έξω καιανεξάρτητααπότοπλαί σιο τουσχεδίου υπηρεσίας. 5 10 15 Η ερμηνεία του σχεδίου υπηρεσίας ανάγεται, όπως έχει κατεπαναληψη διακηρυχθεί, στη διακριτική ευχέρεια του διο ρίζοντος σώματος. Ηαναθεωρητικήδικαιοδοσία περιορίζεται στον έλεγχοτηςνομιμότητας καιτηςτήρησης απότηΔιοίκηση 20 των ακραίων ορίων της διακριτικής της ευχέρειας. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, ΥποθέσειςΑρ. 161/88 και265/88,Ηλιάδηςκαι Άλλοςν. Δημοκρατίας(\9S9) 3Α.ΑΔ. 479). Και το ερώτημα το οποίο πρέπει νααπαντηθείαπλοποιείταιως εξής> Ήταν λογικά εφικτό για την Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας να κρίνει ότι το δίπλωμα της αιτήτριας δεν πλη ρούσε τις απαιτήσεις του σχεδίου υπηρεσίας; Όχι μόνο ήταν εύλογογιατην Επιτροπήνακαταλήξει σ'αυτό το δημοσίευμα, αλλά στηνουσίααναπόφευκτο. 25 30 Ηπροσφυγήαπορρίπτεται.Ηεπίδικηαπόφασηεπικυρώνε ται στο σύνολοτης βάσειτων διατάξεωντουάρθρου 146.4(a) 35 τουΣυντάγματος.Δεν εκδίδεταιδιαταγήγιαταέξοδα. Ηπροσατνγήαπορρίπτεται χωρίςέξοδα. 1930